Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 300.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο γνωριμιών στην Ελλάδα.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣΜΕΝΩΝ ΓΟΝΙΩΝ...

Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12

cougarblack

# 1 στην 1/11/2008
author
Γυναίκα / 29 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 7
'Aρεσαν+: 0%

Παιδια χωρισμενων γονιων...

Καλησπερα παιδια. Ηθελα να θιξω το θεμα αυτο,και θα θελα να μου πειτε την γνωμη σας. Εγω ειμαι παιδι χωρισμενων γονιων. Πιστευω ακραδαντα οτι μονο τα ατομα χωρισμενων γονιων μπορουν να(με) καταλαβουν. Μεγαλωσα με την απουσια του πατερα μου. (ασχετα εαν τον βρηκα μετα απο 22 χρονια)
Ουσιαστικα δεν ξερω τι θα πει "μπαμπας''. Μου ειναι τελειως αγνωστη αυτη η λεξη-ειλικρινα.
Ακουμε διαφορες θεωριες-οτι τα παιδια χωρισμενων γονιων (με απουσια του ενος γονεα) μεγαλωνουν με κομπλεξ,ανασφαλειες και λοιπα. Και αργοτερα στην ερωτικη τους ζωη κανουν λαθος επιλογες. Συνηθως κοπελες ενδιαφερονται για αντρες πολυ μεγαλυτερους. Σαν να ''ψαχνουν'' σε αυτους τον πατερα.(-ετσι ισχυριζονται οι ψυχολογοι.)
Και με μενα αυτο συμβαινει μεχρι τωρα-δυστυχως. Το χρεωνω στον πατερα μου αυτο. Πιστευω πως αν δεν ελειπε, δεν θα ειχα τετοιου ειδους προτιμησεις.
Και οσα κοριτσια ξερω,( με αφαντους πατεραδες) εχουν αυτην εδω την κλιση.
Εσεις τι πιστευετε?

xaroulita

# 2 στην 1/11/2008
author
Γυναίκα / 44 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 3.036
'Aρεσαν+: 0%
Ομολογώ ότι η διαπίστωσή σου να σε καταλάβουν όσοι δεν έχουν παρόμοια εμπειρία είναι ορθή. Τα όσα έχεις ζήσει σε καθορίζουν και θεωρώ απόλυτα φυσιολογικό να αναζητάς αυτό που σου έχει λήψει. Παράλληλα όμως, αν το δεις στο σύνολό του ως κατάσταση και συμπεριφορά, υπάρχει ο κίνδυνος να ακολουθείς το πρότυπο της μητέρας σου γιατί αυτό είχες κατ΄αποκλειστικότητα μπροστά σου.

Κατ' εμέ, είναι λάθος να καταπιεστείς ως προς την ανάγκη να προσεγγίσεις έναν μεγαλύτερο άντρα. Αυτό στο κάτω-κάτω ίσως τελικά εκτονωθεί ως απωθημένο και κάποια στιγμή νιώσεις έτοιμη ή βρεις τον έρωτα σε έναν άνθρωπο κοντά στην ηλικία σου. Το λάθος θα ήταν να μην αποκτήσεις τη δική σου στάση ζωής αλλά να "κουκουλωθείς" από τις εμπειρίες και τις επιλογές της μητέρας σου η οποία προφανώς και δεν πέρασε εύκολα όλα αυτά τα χρόνια. Λογικό είναι να την κατανοείς και να την αγαπάς αλλά μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να υιοθετήσει τις δικές της πληγές και τα δικά της όνειρα.

Καλή διαδρομή

fwtia_sto_limani

# 3 στην 1/11/2008
author
Γυναίκα / 34 / Ελεύθερη
Ν. Ηρακλείου / Ηράκλειο
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 2.656
'Aρεσαν+: 0%
Τι να πω...

Παιδί χωρισμένων γονιών κι εγώ
- ποτέ δε μου άρεσε αυτή η φράση, τη χρησιμοποιούσα μόνο για πλάκα όταν κάποιος ήθελε να με χώσει για καμιά αγγαρεία, "Άσε εμένα τώρα, ως παιδί χωρισμένων γονιών έχω τα δικά μου", κλπ -
και ναι έχω κάνει αρκετές σχέσεις με μεγάλη διαφορά ηλικίας, αλλά θεωρώ πως συνέβαινε συνειδητά και όχι επειδή είχα στερηθεί την πατρική παρουσία.

Άλλωστε στις περισσότερες σχέσεις μου, άσχετα από τη μεγάλη διαφορά, ένιωθα πως αυτοί βρήκαν τη μαμά τους σ'εμένα κι όχι εγώ τον μπαμπά μου (εκτός από μία, που μάλλον αυτός ήταν κι ο λόγος που δεν μπόρεσε να προχωρήσει).

Γιατί, όμως, να πρέπει οπωσδήποτε να συμβαίνει κάτι όταν μία κοπέλα κάνει σχέση με κάποιον μεγαλύτερο;

Προσωπικά, δεν ψάχνω απαραίτητα για άνδρα μεγαλύτερο, απλά για κάποιον που μπορώ να τα βρω μαζί του...τυχαίνει καμιά φορά και αυτό το βρίσκω σε μεγαλύτερες ηλικίες, χωρίς όμως αυτό να είναι και ο κανόνας...
...τσίκι τσίκι φτου...

xaroulita

# 4 στην 1/11/2008
author
Γυναίκα / 44 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 3.036
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by fwtia_sto_limani
Τι να πω...

Παιδί χωρισμένων γονιών κι εγώ
- ποτέ δε μου άρεσε αυτή η φράση, τη χρησιμοποιούσα μόνο για πλάκα όταν κάποιος ήθελε να με χώσει για καμιά αγγαρεία, "Άσε εμένα τώρα, ως παιδί χωρισμένων γονιών έχω τα δικά μου", κλπ -
και ναι έχω κάνει αρκετές σχέσεις με μεγάλη διαφορά ηλικίας, αλλά θεωρώ πως συνέβαινε συνειδητά και όχι επειδή είχα στερηθεί την πατρική παρουσία.

Άλλωστε στις περισσότερες σχέσεις μου, άσχετα από τη μεγάλη διαφορά, ένιωθα πως αυτοί βρήκαν τη μαμά τους σ'εμένα κι όχι εγώ τον μπαμπά μου (εκτός από μία, που μάλλον αυτός ήταν κι ο λόγος που δεν μπόρεσε να προχωρήσει).

Γιατί, όμως, να πρέπει οπωσδήποτε να συμβαίνει κάτι όταν μία κοπέλα κάνει σχέση με κάποιον μεγαλύτερο;

Προσωπικά, δεν ψάχνω απαραίτητα για άνδρα μεγαλύτερο, απλά για κάποιον που μπορώ να τα βρω μαζί του...τυχαίνει καμιά φορά και αυτό το βρίσκω σε μεγαλύτερες ηλικίες, χωρίς όμως αυτό να είναι και ο κανόνας...



Φωτιά,
οπωσδήποτε έχεις τα δίκια σου όπως το θέτεις αλλά η θεματοθέτρια όχι απλώς στερήθηκε τον πατέρα της αλλά απ' ό,τι φαίνεται εκείνος ήταν άφαντος. Τα παιδιά χωρισμένων γονιών πλέον ζουν και μεγαλώνουν υπό καλύτερες συνθήκες απ' ό,τι τα παιδιά ενός διαλυμένου κατ' ουσία σπιτιού εντός του οποίου συμβατικά συγκατοικεί το ζευγάρι. Κατάλαβα ότι η cougarblack μεγάλωσε αποκλειστικά με τη μητέρα της και ανακάλυψε τον πατέρα (κατ΄ευφημισμό) όταν ήταν ενήλικη πλέον. Άρα... η συγκρότησή της ως άτομο συντελέστηκε κάτω από τελείως διαφορετικές συνθήκες.

zinaa

# 5 στην 1/11/2008
author
Γυναίκα / 51 / Ελεύθερη
Επ. Λευκωσίας / Αγιος Δομέτιος
Θέματα: 57
Απαντήσεις: 8.162
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by cougarblack
Καλησπερα παιδια. Ηθελα να θιξω το θεμα αυτο,και θα θελα να μου πειτε την γνωμη σας. Εγω ειμαι παιδι χωρισμενων γονιων. Πιστευω ακραδαντα οτι μονο τα ατομα χωρισμενων γονιων μπορουν να(με) καταλαβουν. Μεγαλωσα με την απουσια του πατερα μου. (ασχετα εαν τον βρηκα μετα απο 22 χρονια)
Ουσιαστικα δεν ξερω τι θα πει "μπαμπας''. Μου ειναι τελειως αγνωστη αυτη η λεξη-ειλικρινα.
Ακουμε διαφορες θεωριες-οτι τα παιδια χωρισμενων γονιων (με απουσια του ενος γονεα) μεγαλωνουν με κομπλεξ,ανασφαλειες και λοιπα. Και αργοτερα στην ερωτικη τους ζωη κανουν λαθος επιλογες. Συνηθως κοπελες ενδιαφερονται για αντρες πολυ μεγαλυτερους. Σαν να ''ψαχνουν'' σε αυτους τον πατερα.(-ετσι ισχυριζονται οι ψυχολογοι.)
Και με μενα αυτο συμβαινει μεχρι τωρα-δυστυχως. Το χρεωνω στον πατερα μου αυτο. Πιστευω πως αν δεν ελειπε, δεν θα ειχα τετοιου ειδους προτιμησεις.
Και οσα κοριτσια ξερω,( με αφαντους πατεραδες) εχουν αυτην εδω την κλιση.
Εσεις τι πιστευετε?


καλη μου η ιστορια σου ειναι λες και ακουγα την δικια μου!! μεγαλωσα χωρις πατερα και τον ειδα για πρωτη φορά στα 23 μετα απο αγωνα αναζητησης μου. δεν μπορεσα να τον αγαπησω σαν πραγματικό πατερα... δεν ειχα την αγαπη που ενιωθα όπως για την μαμα μου.... το μονο που θυμαμαι που έκανα... ηταν σε καθε προταση μου να προφερω την λεξη ΜΠΑΜΠΑ ηταν κατι που μου ειχε λειψει... όμως ποτε δεν ενιωσα αυτο που λες... να εχω προτημηση προς μεγαλυτερο μου!!! δεν ξέρω εγω δεν το πιστευω αυτό... ισως όμως να αληθευει.... την γνωμη μου απο βιωμα δικο μου λεω τώρα εγω!!!!!

το ότι αφηνει πληγες και κενα στην ζωη μας ειναι γεγονός....
Ζω απο περιέργια για να δω μεχρι το τελος, την αχαριστια των ανθρωπων... μεχρι που μπορουν να φθασουν! Απλως... απο απλη περιεργια... Zinaa

beachgirl

# 6 στις 2/11/2008
author
Γυναίκα / 44 / Παντρεμένη
Ν. Θεσσαλονίκης / Μίκρα
Θέματα: 10
Απαντήσεις: 134
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by cougarblack

Συνηθως κοπελες ενδιαφερονται για αντρες πολυ μεγαλυτερους. Σαν να ''ψαχνουν'' σε αυτους τον πατερα.(-ετσι ισχυριζονται οι ψυχολογοι.)
Και με μενα αυτο συμβαινει μεχρι τωρα-δυστυχως. Το χρεωνω στον πατερα μου αυτο.



Η έλλειψη του πατέρα είναι τόσο ισχυρή που την αναζητάς συνεχώς στην ενήλικη ζωή σου.Είναι απολύτως φυσιολογικό αυτό, και όντως συμβαίνει.

Ομως θα έρθει κάποια στιγμή μεγαλώνοντας που θα αισθανθείς η ίδια αρκετά δυνατή και θα θελήσεις να κάνεις σχέσεις ισότιμες, και όχι σχέσεις προστασίας.Είναι και λίγο στο μυαλό μας όλα.

Ξέρω οτι βλέπεις αρκετά ανώριμους τους συνομήλικους σου το ίδιο ένιωθα και εγώ κάποτε, όμως είναι μεγάλη η ικανοποίηση όταν στέκεσαι στα πόδια σου και δεν χρειάζεσαι έναν< πατέρα > σε νταντεύει αλλά έναν ισάξιο φίλο να σε συντροφεύει...
Πρέπει να έχει κανείς χάος μέσα του για να μπορέσει να γεννήσει ένα αστέρι που χορεύει.

Dardana

# 7 στις 2/11/2008
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Ουζμπεκιστάν
Θέματα: 414
Απαντήσεις: 64.641
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by cougarblack
Καλησπερα παιδια. Ηθελα να θιξω το θεμα αυτο,και θα θελα να μου πειτε την γνωμη σας. Εγω ειμαι παιδι χωρισμενων γονιων. Πιστευω ακραδαντα οτι μονο τα ατομα χωρισμενων γονιων μπορουν να(με) καταλαβουν. Μεγαλωσα με την απουσια του πατερα μου. (ασχετα εαν τον βρηκα μετα απο 22 χρονια)
Ουσιαστικα δεν ξερω τι θα πει "μπαμπας''. Μου ειναι τελειως αγνωστη αυτη η λεξη-ειλικρινα.
Ακουμε διαφορες θεωριες-οτι τα παιδια χωρισμενων γονιων (με απουσια του ενος γονεα) μεγαλωνουν με κομπλεξ,ανασφαλειες και λοιπα. Και αργοτερα στην ερωτικη τους ζωη κανουν λαθος επιλογες. Συνηθως κοπελες ενδιαφερονται για αντρες πολυ μεγαλυτερους. Σαν να ''ψαχνουν'' σε αυτους τον πατερα.(-ετσι ισχυριζονται οι ψυχολογοι.)
Και με μενα αυτο συμβαινει μεχρι τωρα-δυστυχως. Το χρεωνω στον πατερα μου αυτο. Πιστευω πως αν δεν ελειπε, δεν θα ειχα τετοιου ειδους προτιμησεις.
Και οσα κοριτσια ξερω,( με αφαντους πατεραδες) εχουν αυτην εδω την κλιση.
Εσεις τι πιστευετε?



καλη μου, καταλαβαινω το πως νιωθεις (οσο αυτο ειναι δυνατον) γιατι εχω κι εγω φιλους με χωρισμενους γονεις.
ομως θα'θελα να επισημανω μια λεπτομερεια: οι πατεραδες που χωριζουν δεν ειναι απαραιτητο οτι απουσιαζουν απο τις ζωες των παιδιων τους. υπαρχουν (ευτυχως) και αυτοι που συνεχιζουν να ειναι κοντα στα παιδια τους και μετα τον χωρισμο, εκπληρωνοντας τον ρολο τους ως μπαμπαδες επιτυχως.
αν οι γονεις θελουν να ειναι κοντα στα παιδια τους, τοτε δεν αφηνουν να διασπαται η αλυσιδα της οικογενειας με τον χωρισμο των γονιων.
ετσι λοιπον υπαρχουν και παιδια που παρολο που οι γονεις τους χωρισαν, δεν στερηθηκαν κανεναν απο τους δυο γονεις, και ετσι δεν "τραυματιστηκαν" κιολας απο τον χωρισμο οπως οταν ο ενας απο τους δυο γονεις "χανεται".

θελω δηλαδη να πω πως δεν ειναι το διαζυγιο των γονιων σου που 'φταιει' για την 'απωλεια' του πατερα σου, αλλά μαλλον ο ιδιος ο πατερας σου.
Tα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται... είναι χειρότερα...

martinadek

# 8 στις 2/11/2008
author
Γυναίκα / 50 / Ελεύθερη
Ν. Ξάνθης / Ξάνθη
Θέματα: 247
Απαντήσεις: 5.864
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by cougarblack
Καλησπερα παιδια. Ηθελα να θιξω το θεμα αυτο,και θα θελα να μου πειτε την γνωμη σας. Εγω ειμαι παιδι χωρισμενων γονιων. Πιστευω ακραδαντα οτι μονο τα ατομα χωρισμενων γονιων μπορουν να(με) καταλαβουν. Μεγαλωσα με την απουσια του πατερα μου. (ασχετα εαν τον βρηκα μετα απο 22 χρονια)
Ουσιαστικα δεν ξερω τι θα πει "μπαμπας''. Μου ειναι τελειως αγνωστη αυτη η λεξη-ειλικρινα.
Ακουμε διαφορες θεωριες-οτι τα παιδια χωρισμενων γονιων (με απουσια του ενος γονεα) μεγαλωνουν με κομπλεξ,ανασφαλειες και λοιπα. Και αργοτερα στην ερωτικη τους ζωη κανουν λαθος επιλογες. Συνηθως κοπελες ενδιαφερονται για αντρες πολυ μεγαλυτερους. Σαν να ''ψαχνουν'' σε αυτους τον πατερα.(-ετσι ισχυριζονται οι ψυχολογοι.)
Και με μενα αυτο συμβαινει μεχρι τωρα-δυστυχως. Το χρεωνω στον πατερα μου αυτο. Πιστευω πως αν δεν ελειπε, δεν θα ειχα τετοιου ειδους προτιμησεις.
Και οσα κοριτσια ξερω,( με αφαντους πατεραδες) εχουν αυτην εδω την κλιση.
Εσεις τι πιστευετε?


Εγώ είμαι παιδι ευτυχισμένων γονέων που τους χώρισε ο θεός μετά από 40 χρόνια γάμου.
Εχω παιδί χωρισμένων γονιών όμως(είμαι διαζευγμένη)κι έχω και την ανηψιά μου(του αδελφού μου την κόρη που έμεινε ορφανή από πατέρα στα 3 της.
Θα ήθελα λοιπόν να σου πω, ότι πιστεύω ,πως δεν παίζει ρόλο η κατάσταση της οικογένειας στην συμπεριφορά -εν γένει- ενός ανθρώπου.
Τα παιδιά δεν "κοιμούνται" με τους γονείς απλά μεγαλώνουν μαζί τους.
Κι όταν οι γονείς αποβάλλουν τα προσωπικά τους ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ, όταν διώχνουν από τη ζωή τους τις μικρότητες , το συμφέρον, τα μίση,τα απωθημένα τους, με κύριο στόχο τους το καλό των παιδιών τους
τα παιδιά δεν έχουν κανένα πρόβλημα.Είναι πολύ έξυπνα, καταλαβαίνουν και σε καμμία περίπτωση δεν έχουν απωθημένα.
Μια υγιής σχέση με τα παιδιά,δεν έχει να κάνει με το διαζύγιο.
Από δυο γονείς ήρθαν στον κόσμο και είναι υποχρέωση των γονιών να μεγαλώσουν από κοινού τα παιδιά τους ΜΗ στερώντας τους τον ένα γονιό(κι ας είναι δυσβάσταχτο αυτό για τους ίδιους).
Κάτι ανάλογο δηλαδή με την περίπτωση που ο ένας γονιός "πεθαίνει". .
Φροντίζει αυτός που έμεινε -έχει υποχρέωση- να συντηρήσει στην μνήμη του παιδιού τον χαμένο γονιό..
Οσον αφορά την έλξη μια κοπέλας από μεγαλύτερο άντρα γιατί τον βλεπει σαν τον χαμένο πατέρα, δεν το βλπεω και τόσο φυσιολογικό.Κάτι σαν Οιδιπόδειο μου κάνει(δεν ξέρω αν το γράφω και σωστά) . Τότε όλες οι ορφανές θα προτιμούσαν υποκατάστα των πατεράδων τους.
Μην τρελλαθούμε κι όλας......
Αλλού θα πρέπει να αναζητηθούν οι λόγοι και σίγουρα δεν πρόκειται για συναισθηματικούς.
ΜΑΡΤΙΝΑ
Γεννηθήκαμε επειδή το θέλησαν κάποιοι,γνωριστήκαμε επειδή το θέλησε η μοίρα κι αγαπιόμαστε επειδή το θέλουμε εμείς.

cerise

# 9 στις 3/11/2008
author
Γυναίκα / 49 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πεύκη
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 7.208
'Aρεσαν+: 0%
Η αλήθεια είναι ότι η απουσία του πατέρα κάνει το παζλ να μην συμπληρώνεται με τίποτα. Αυτό το κομμάτι που λείπει μπορεί να το εκφράσει και να το βγάλει το παιδί στη ζωή του με διαφορετικούς τρόπους.
Ο πιό ανώδυνος είναι αυτός που περιγράφεις για τον εαυτό σου. Πάλι καλά δηλαδή . Δεν είναι κάτι τραγικό γιατί θα μπορούσε και να ήταν.
Σίγουρα η ψυχολόγοι βοηθούν αλλά κι εσύ η ίδια μπορείς να γίνεις ψυχολόγος του εαυτού σου.

princesa

# 10 στις 3/11/2008
author
Γυναίκα / 25 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Δυτική) / Νέα Πέραμος
Θέματα: 31
Απαντήσεις: 2.074
'Aρεσαν+: 0%
ψαχνεις να βρεις στο προσωπο των αντρων τον πατερα σου γιατι αυτο σου ελειπε.σιγουρα υπαρχει αυτη η κλιση γιατι πιστευεις οτι θα σε φροντισουν και θα σε αγαπησουν οπως ο πατερας σου.αλλαζει αυτο αλλα θελει προσπαθεια γιατι ο πατερας δεν αντικαθισταται απο αλλον αντρα,οση στοργη κι αν σου δειξει.θα ειναι ερωτικη,οχι πατρικη.πρεπει να μαθεις να τα διαχωριζεις.και σκεψου πως ενας εξισου νεος αντρας μπορει να σου προσφερει αυτο που ζητας καθως κι ασφαλεια.δεν ειναι απαραιτητο οτι ο ''μεγαλος'' αντρας θα φανει ανταξιος των προσδοκιων σου.μην κοιτας ηλικια,κοιτα καρδια και χαρακτηρα.

xanthiamagisa

# 11 στις 3/11/2008
author
Γυναίκα / 25 / Ελεύθερη
Ν. Θεσπρωτίας / Σούλι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 17
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by cougarblack
Καλησπερα παιδια. Ηθελα να θιξω το θεμα αυτο,και θα θελα να μου πειτε την γνωμη σας. Εγω ειμαι παιδι χωρισμενων γονιων. Πιστευω ακραδαντα οτι μονο τα ατομα χωρισμενων γονιων μπορουν να(με) καταλαβουν. Μεγαλωσα με την απουσια του πατερα μου. (ασχετα εαν τον βρηκα μετα απο 22 χρονια)
Ουσιαστικα δεν ξερω τι θα πει "μπαμπας''. Μου ειναι τελειως αγνωστη αυτη η λεξη-ειλικρινα.
Ακουμε διαφορες θεωριες-οτι τα παιδια χωρισμενων γονιων (με απουσια του ενος γονεα) μεγαλωνουν με κομπλεξ,ανασφαλειες και λοιπα. Και αργοτερα στην ερωτικη τους ζωη κανουν λαθος επιλογες. Συνηθως κοπελες ενδιαφερονται για αντρες πολυ μεγαλυτερους. Σαν να ''ψαχνουν'' σε αυτους τον πατερα.(-ετσι ισχυριζονται οι ψυχολογοι.)
Και με μενα αυτο συμβαινει μεχρι τωρα-δυστυχως. Το χρεωνω στον πατερα μου αυτο. Πιστευω πως αν δεν ελειπε, δεν θα ειχα τετοιου ειδους προτιμησεις.
Και οσα κοριτσια ξερω,( με αφαντους πατεραδες) εχουν αυτην εδω την κλιση.
Εσεις τι πιστευετε?



Καλά κάνεις και του το χρεώνεις δικό του χρέος είναι οχι δικό σου, υπάρχουν και καλά παιδιά εκει έξω που μπορούν να σε αγαπήσουν πραγματικά... να ξέρεις πως οι άντρες είναι ανεύθυνοι, ευθυνόφοβοι, και τις πιο πολλές φορές λειτουργούν εγωιστικά και παιδιάστικα απέναντι στην πρώην γυναίκα τους και στα παιδιά τους, δεν το κάνει για σένα, δεν ξέρουν γιατί το κάνουν...
αλλά αυτοί που πληγώνονται είναι τα παιδιά και ίσως κάποτε να το καταλάβει και κανένας πατέρας.
Ώρες-ώρες αναρωτιέμαι γιατί ο Θεός δίνει παιδιά σε αυτούς τους ανθρώπους και δεν τους αφήνει να περιφέρονται δεξιά και αριστερά σαν ρεμάλια....
Αφού και που υπάρχουν άχρηστοι είναι όταν δεν μπορούν να δώσουν αγάπη και μια αγκαλιά στα παιδιά τους....Και το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν μόνο πόνο και ανοιχτές πληγές.. και ανασφαλή παιδιά....
Και σε αυτό δεν μπορεί να βοηθήσει κανένας ψυχολόγος.... κανένας ούτε καν οι ίδιοι γιατί όταν το παιδί φτάσει 20 ετών τελείωσαν όλα..
Οτι και να κάνουν τότε δεν κάνουν τίποτα.

Leviathan1971

# 12 στις 4/11/2008
author
Ανδρας / 43 / Ελεύθερος
Ν. Αχαϊας / Πάτρα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 351
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by xanthiamagisa....

Ώρες-ώρες αναρωτιέμαι γιατί ο Θεός δίνει παιδιά σε αυτούς τους ανθρώπους και δεν τους αφήνει να περιφέρονται δεξιά και αριστερά σαν ρεμάλια....
Αφού και που υπάρχουν άχρηστοι είναι όταν δεν μπορούν να δώσουν αγάπη και μια αγκαλιά στα παιδιά τους....Και το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν μόνο πόνο και ανοιχτές πληγές.. και ανασφαλή παιδιά....
Και σε αυτό δεν μπορεί να βοηθήσει κανένας ψυχολόγος.... κανένας ούτε καν οι ίδιοι γιατί όταν το παιδί φτάσει 20 ετών τελείωσαν όλα..
Οτι και να κάνουν τότε δεν κάνουν τίποτα.



Γιατί; Γιατί ο κόσμος μας μόνο αγγελικά πλασμένος δεν είναι, φίλη μου. Γιατί από όλα τα ζώα του πλανήτη, ο άνθρωπος είναι το σκληρότερο, το πιο εγωιστικό και το πιο .... απάνθρωπο....

Σήμερα, σχεδόν χρειάζεσαι άδεια για να έχεις σκύλο....αλλά το κάθε ρεμάλι μπορεί να σπέρνει παιδιά, και μετά να καταστρέφει τις ζωές τους....

zinaa

# 13 στις 4/11/2008
author
Γυναίκα / 51 / Ελεύθερη
Επ. Λευκωσίας / Αγιος Δομέτιος
Θέματα: 57
Απαντήσεις: 8.162
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by martinadek

Παράθεση:
Originally posted by cougarblack
Καλησπερα παιδια. Ηθελα να θιξω το θεμα αυτο,και θα θελα να μου πειτε την γνωμη σας. Εγω ειμαι παιδι χωρισμενων γονιων. Πιστευω ακραδαντα οτι μονο τα ατομα χωρισμενων γονιων μπορουν να(με) καταλαβουν. Μεγαλωσα με την απουσια του πατερα μου. (ασχετα εαν τον βρηκα μετα απο 22 χρονια)
Ουσιαστικα δεν ξερω τι θα πει "μπαμπας''. Μου ειναι τελειως αγνωστη αυτη η λεξη-ειλικρινα.
Ακουμε διαφορες θεωριες-οτι τα παιδια χωρισμενων γονιων (με απουσια του ενος γονεα) μεγαλωνουν με κομπλεξ,ανασφαλειες και λοιπα. Και αργοτερα στην ερωτικη τους ζωη κανουν λαθος επιλογες. Συνηθως κοπελες ενδιαφερονται για αντρες πολυ μεγαλυτερους. Σαν να ''ψαχνουν'' σε αυτους τον πατερα.(-ετσι ισχυριζονται οι ψυχολογοι.)
Και με μενα αυτο συμβαινει μεχρι τωρα-δυστυχως. Το χρεωνω στον πατερα μου αυτο. Πιστευω πως αν δεν ελειπε, δεν θα ειχα τετοιου ειδους προτιμησεις.
Και οσα κοριτσια ξερω,( με αφαντους πατεραδες) εχουν αυτην εδω την κλιση.
Εσεις τι πιστευετε?


Εγώ είμαι παιδι ευτυχισμένων γονέων που τους χώρισε ο θεός μετά από 40 χρόνια γάμου.
Εχω παιδί χωρισμένων γονιών όμως(είμαι διαζευγμένη)κι έχω και την ανηψιά μου(του αδελφού μου την κόρη που έμεινε ορφανή από πατέρα στα 3 της.
Θα ήθελα λοιπόν να σου πω, ότι πιστεύω ,πως δεν παίζει ρόλο η κατάσταση της οικογένειας στην συμπεριφορά -εν γένει- ενός ανθρώπου.
Τα παιδιά δεν "κοιμούνται" με τους γονείς απλά μεγαλώνουν μαζί τους.
Κι όταν οι γονείς αποβάλλουν τα προσωπικά τους ΓΙΑ ΧΑΡΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ, όταν διώχνουν από τη ζωή τους τις μικρότητες , το συμφέρον, τα μίση,τα απωθημένα τους, με κύριο στόχο τους το καλό των παιδιών τους
τα παιδιά δεν έχουν κανένα πρόβλημα.Είναι πολύ έξυπνα, καταλαβαίνουν και σε καμμία περίπτωση δεν έχουν απωθημένα.
Μια υγιής σχέση με τα παιδιά,δεν έχει να κάνει με το διαζύγιο.
Από δυο γονείς ήρθαν στον κόσμο και είναι υποχρέωση των γονιών να μεγαλώσουν από κοινού τα παιδιά τους ΜΗ στερώντας τους τον ένα γονιό(κι ας είναι δυσβάσταχτο αυτό για τους ίδιους).
Κάτι ανάλογο δηλαδή με την περίπτωση που ο ένας γονιός "πεθαίνει". .
Φροντίζει αυτός που έμεινε -έχει υποχρέωση- να συντηρήσει στην μνήμη του παιδιού τον χαμένο γονιό..
Οσον αφορά την έλξη μια κοπέλας από μεγαλύτερο άντρα γιατί τον βλεπει σαν τον χαμένο πατέρα, δεν το βλπεω και τόσο φυσιολογικό.Κάτι σαν Οιδιπόδειο μου κάνει(δεν ξέρω αν το γράφω και σωστά) . Τότε όλες οι ορφανές θα προτιμούσαν υποκατάστα των πατεράδων τους.
Μην τρελλαθούμε κι όλας......
Αλλού θα πρέπει να αναζητηθούν οι λόγοι και σίγουρα δεν πρόκειται για συναισθηματικούς.
ΜΑΡΤΙΝΑ


ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΡΤΙΝΑ πολυ καλα τα λες καλη μου!!
Ζω απο περιέργια για να δω μεχρι το τελος, την αχαριστια των ανθρωπων... μεχρι που μπορουν να φθασουν! Απλως... απο απλη περιεργια... Zinaa

Paspalie

# 14 στις 4/11/2008
author
Ανδρας / 41 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Παρασκευή
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 85
'Aρεσαν+: 0%
[quote="xanthiamagisa"]
Ώρες-ώρες αναρωτιέμαι γιατί ο Θεός δίνει παιδιά σε αυτούς τους ανθρώπους και δεν τους αφήνει να περιφέρονται δεξιά και αριστερά σαν ρεμάλια....
Αφού και που υπάρχουν άχρηστοι είναι όταν δεν μπορούν να δώσουν αγάπη και μια αγκαλιά στα παιδιά τους....Και το μόνο που κάνουν είναι να δημιουργούν μόνο πόνο και ανοιχτές πληγές.. και ανασφαλή παιδιά....
Και σε αυτό δεν μπορεί να βοηθήσει κανένας ψυχολόγος.... κανένας ούτε καν οι ίδιοι γιατί όταν το παιδί φτάσει 20 ετών τελείωσαν όλα..
Οτι και να κάνουν τότε δεν κάνουν τίποτα.



Εντάξει μήν τους παρεξηγείς έτσι τα παιδιά τους τα αγαπάνε, τον/την πρώην τους δέν θέλουν άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Κανείς δέν μπορεί να εγγυηθεί οτι ένα ζευγάρι που παντρεύεται θα ζήσει μαζί αρμονικά για όλη του την ζωή, στην συνέχεια προκύπτουν πράγματα στην σχέση τους που την ώρα που έκαναν τα παιδιά δέν μπορούσαν να προβλέψουν.

xanthiamagisa

# 15 στις 7/11/2008
author
Γυναίκα / 25 / Ελεύθερη
Ν. Θεσπρωτίας / Σούλι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 17
'Aρεσαν+: 0%
ΜΑΡΤΙΝΑ

Μιλάμε για <<πατέρες>> ΑΠΩΝΤΕΣ, πίστεψε με είναι πολύ πιο οδυνηρό να έχεις έναν πατέρα ΑΠΩΝΤΑ από έναν πατέρα πεθαμένο.
Τον πεθαμένο θα τον κλάψεις 1,2,3 χρόνια και κάποτε θα σταματήσεις γιατι θα ξέρεις πως ο Θέος για κάποιον λόγο τον διάλεξε νωρίς.
Δεν ξέρεις, δεν νοιώθεις την απόρριψη και την ανασφάλεια κάθε μέρα...
Τον απόντα θα τον κλαίς για μια ζωή, μέχρι να πάρεις την ζωή στα χέρια σου και να πείς είμαι δυνατή και δεν με ενδιαφέρει αν δεν με αγαπάει ο πατέρας μου, θα με αγαπήσει κάποιος άλλος άντρας πιο πολύ και να πάει να πνιγεί ο πατέρας μου, ας ζήσει και με τα κόμπλεξ του, και τις τύψεις του αν ποτέ του δημιουργηθούν.

Έιχα μια γνωστή κάποτε που έπαθε ένα σοβαρό τροχαίο από τύχη έζησε και μόλις βγήκε απο το ΚΑΤ ζήτησε να πάει να την δει ο πατέρας της και αντ΄αυτού ο πατέρας πήγε στο γήπεδο και μετά έφυγε ταξίδι.
Δεν είχε 5 λεπτά για τον παιδί του και το είδε μήνες μετά.
ΓΙΑ ΤΙ ΠΑΤΕΡΑ ΜΙΛΑΜΕ???

Προσωπικά μου πήρε έναν σημαντικό χρόνο απο την ζώη μου για να αποβάλω τον πατέρα μου και τις ανασφαλείες γύρω από αυτόν.
Και τώρα πια νοίωθω πολύ πιό ελεύθερη και υγιής όσο για τον αυτόν είναι ένας ακόμη άνθρωπος εκεί έξω, που θέλω να είναι καλά, αλλά σε απόσταση ασφαλείας
ΜΑΡΤΙΝΑ


ΜΠΡΑΒΟ ΜΑΡΤΙΝΑ πολυ καλα τα λες καλη μου!!

xanthiamagisa

# 16 στις 7/11/2008
author
Γυναίκα / 25 / Ελεύθερη
Ν. Θεσπρωτίας / Σούλι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 17
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by Paspalie

Εντάξει μήν τους παρεξηγείς έτσι τα παιδιά τους τα αγαπάνε, τον/την πρώην τους δέν θέλουν άλλο το ένα και άλλο το άλλο. Κανείς δέν μπορεί να εγγυηθεί οτι ένα ζευγάρι που παντρεύεται θα ζήσει μαζί αρμονικά για όλη του την ζωή, στην συνέχεια προκύπτουν πράγματα στην σχέση τους που την ώρα που έκαναν τα παιδιά δέν μπορούσαν να προβλέψουν.



Σαφώς οταν παντρεύεσαι κάποιον δεν ξέρεις για πόσο θα κρατήσει.. αλλά όταν κάνεις παιδί έχεις υποχρέωση να είσαι δίπλα του, να το στηρίζεις, να το συμβουλεύεις, να το φροντίζεις, να το υπερασπίζεσαι, να το αγκαλιάζεις, να το αγαπάς και να του το δείχνεις και όχι να είσαι ΑΠΩΝ
ΟΤΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΣΥΜΒΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΗΝ ΣΟΥ.
Εξάλλου και το ίδιο σου το παιδί ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΙΟΝ ΑΓΑΠΗΣ ΑΠΟ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΣΕΣ ΚΑΠΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΔΙΑΛΕΞΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΣΟΥ.
Είμαι μισή από τον καθέναν γιατι θα πρέπει να πληρώνω εγώ το τίμημα του εγωισμού της βλακείας και της ανωριμότητας που κουβαλάνε οι άνθρωποι στο κεφάλι τους?
Πέστεψε με δεν το επέλεξα όμως εγώ το πληρώνω, δικαιωμα του καθενός να ζεί όπως θέλει δεν έχει διακαίωμα όμως να μου στερεί την αγάπη που μου οφείλει.
Τελικά δεν είμαι σίγουρη για το αν τα αγαπάνε πραγματικά τα παιδιά τους οι άντρες, πολλοί τα χρησιμοποιούν για να δέσουν μια γυναίκα και άν κάτι πάει στραβά τα χρησιμοποιούν ξανά για να την εκδικηθούν.

Paspalie

# 17 στις 10/11/2008
author
Ανδρας / 41 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Παρασκευή
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 85
'Aρεσαν+: 0%
Ξεροκεφαλιά και εγωισμός κυριαρχεί παντού, πάρα πολλά ζευγάρια μήν πώ τα περισσότερα μή χωρισμένα συγκρατούν τα πάθη τους αποκλειστικά για χάρη των παιδιών τους. Ελάχιστα ζευγάρια θα βρείς σήμερα που να παραμένουν μαζί λόγω της άψογης αγάπης που υπάρχει μεταξύ τους, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις κάποια στιγμή δέν πάει άλλο και θα πρέπει να ζήσουν χωριστά. Το παιδί αναγκαστικά θα πάει με την μητέρα γιατί αυτό επιβάλει ο νόμος, ο πατέρας έστω και απο μακριά είναι υποχρεωμένος να του προσφέρει όση αγάπη μπορεί αλλά η μητέρα πρέπει να παίξει και τον ρόλο του πατέρα. Άν δέν μπορεί να το κάνει η μητέρα την στιγμή που ο πατέρας είναι έτοιμος να του προσφέρει περισσότερα είναι υποχρεωμένη να το δώσει σε αυτόν.
Διαφωνώ ώς ένα σημείο με την άποψη σου οτι οι μητέρες αγαπούν περισσότερο τα παιδιά απο τους πατεράδες, όσο το ζευγάρι ζεί μαζί η αγάπη παραμένει και στους δύο η ίδια, αλλά ξέρω και πατεράδες που μετά τον χωρισμό πολλές φορές παρεκτρέπονται αυτό είναι γεγονός.

afroksilandi

# 18 στις 13/11/2008
author
Γυναίκα / 61 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 16
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by cougarblack
Καλησπερα παιδια. Ηθελα να θιξω το θεμα αυτο,και θα θελα να μου πειτε την γνωμη σας. Εγω ειμαι παιδι χωρισμενων γονιων. Πιστευω ακραδαντα οτι μονο τα ατομα χωρισμενων γονιων μπορουν να(με) καταλαβουν. Μεγαλωσα με την απουσια του πατερα μου. (ασχετα εαν τον βρηκα μετα απο 22 χρονια)
Ουσιαστικα δεν ξερω τι θα πει "μπαμπας''. Μου ειναι τελειως αγνωστη αυτη η λεξη-ειλικρινα.
Ακουμε διαφορες θεωριες-οτι τα παιδια χωρισμενων γονιων (με απουσια του ενος γονεα) μεγαλωνουν με κομπλεξ,ανασφαλειες και λοιπα. Και αργοτερα στην ερωτικη τους ζωη κανουν λαθος επιλογες. Συνηθως κοπελες ενδιαφερονται για αντρες πολυ μεγαλυτερους. Σαν να ''ψαχνουν'' σε αυτους τον πατερα.(-ετσι ισχυριζονται οι ψυχολογοι.)
Και με μενα αυτο συμβαινει μεχρι τωρα-δυστυχως. Το χρεωνω στον πατερα μου αυτο. Πιστευω πως αν δεν ελειπε, δεν θα ειχα τετοιου ειδους προτιμησεις.
Και οσα κοριτσια ξερω,( με αφαντους πατεραδες) εχουν αυτην εδω την κλιση.
Εσεις τι πιστευετε?


καλησπερα σε ολους !
η αγαπη για τον ανθρωπο γενικα ειναι ενα κινητρο επιτυχιας,γιατι
δεν νιωθει μονος στην ζωη.Για το παιδι ομως δεν ειναι απλως μια βοηθεια
ειναι ΒΑΣΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ.
χρειαζεται και απο τους δυο γονεις, την αγαπη την τρυφεροτητα το ενδιαφεροντην ουσιαστικη παρουσια τους κοντα του,για να αναπτυχθει
σωστα,για να μην αντιμετωπιση στην μετεπειτα ζωη του ως ενηλικας, διαφορα προβληματα.βεβαια δεν ξερω ποσο εφικτο ειναι ολο αυτο,οταν η μαμα
πρεπει να αναλαβει και τον ρολο του μπαμπα οταν αυτος ειναιολοκληρωτικα
απων

anakos

# 19 στις 16/11/2008
author
Γυναίκα / 51 / Διαζευγμένη
Ν. Αιτωλοακαρνανίας / Αγρίνιο
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 3
'Aρεσαν+: 0%
γεια ασς παιδια,

ειμαι μητερα και ηθελα να μου πειτε την γνωμη σας.εχω χωρισει και αναγκαζουμε να μεινω στο ιδιο σπιτι με τον πρωιν μου για να ειμαι μαζι με το παιδι μου.ειναι πολυ δυσκολο ειδικα οταν εχω και μια σοβαρι σχεση στη ζωη μου.ο γιος μου ειανι 16 χρονων και ξερει ολη την αληθεια.εγω ομως πνηγομαι απο την μια δεν μπορω να αφησω το παιδι μου και απο την αλλη η ζωη μου εχει γινει μαρτυριο.στο ιδιο σπιτι με τον πατερα του ,αν και εχουμε πολυ καλες σχεσεις,και απο την αλλη θελω να ειμαι με τον νεο μου συντροφο διοτι αγαπιομαστε και εχουμε μια σοβαρη μελλοντικη σχεση.ο γιος μου τα ξερει ολα αυτα διοτι παντα ηθελα να ειμαι ειλικρινης μαζι του.ομως πως να φυγω?πως να αφησω το παιδι μου?ο πατερασ του δεν μπορει να τον μεγαλωσει και εκεινος δεν θελησε ποτε να τον αφησει και να ερθει κοντα μου.πειτε μου την γνωμη σας τι θα θελατε να κανει η μητερα σας σε αυτη την περιπτωση?ευχαριστω..
ΑΝΝΑ

adrianna1981

# 20 στις 19/11/2008
author
Γυναίκα / 33 / Παντρεμένη
Ν. Ημαθίας / Αλεξάνδρεια
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 67
'Aρεσαν+: 0%
Πιστευω οτι το διαζυγιο πολλες φορες επιβαλλεται,κατα την γνωμη μου ενα πολιτισμενο διαζυγιο ειναι η καλυτερη λυση οταν το παιδι ερχεται συχνα αντιμετωπο με ασχημες κατασταστασεις [καυγαδες,διαφωνιες...]μεσα στο σπιτι.Θυμωνω οταν ακουω ''για τα παιδια μου θυσιαστηκα η για σας εμεινα με τον μπαμπα και χαλασα την ζωη μου...και αλα τετοια, γιατι να ριχνουμε τις ευθυνες των αποφασεων μας στα παιδια μας?Οποτε αν υπαρχουν εντονα προβληματα στον γαμο η καλυτερη λυση ειναι το διαζυγιο.
Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12
Δεν μπορείτε να απαντήσετε