Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 300.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο γνωριμιών στην Ελλάδα.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Προβληματισμοι νεων αντρων-γυναικων.

Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12

aerospace

# 1 στις 25/6/2009
author
Ανδρας / 31 / Ελεύθερος
Σαουδική Αραβία
Θέματα: 14
Απαντήσεις: 905
'Aρεσαν+: 0%

Προβληματισμοι νεων αντρων-γυναικων.

Παρατηρω αρκετο καιρο στα φορουμ τα θεματα που βαζουν νεοι αντρες και νεες κοπελες εδω στα φορουμ.

Τα περισσοτερα αρθρα των αντρων ειναι του στυλ, «Πως να πλησιασω μια κοπελα σε ενα μπαρ», «Πως να πω σε μια κοπελα που μου αρεσει οτι τι θελω», «Ειμαι 20 χρ και δεν εχω παει ακομη με γυναικα» κλπ.

Απο την αλλη οι κοπελες βγαζουν θεματα του στυλ «Ειμαι κοντη», «Εχω μικρο στηθος, τι να κανω», και γενικα θεματα που εχουν να κανουν με την εμφανιση τους.

Αυτους τους δυο διαφορετικου ειδους προβληματισμους πιστευω οτι εχουν εναν κοινο παρονομαστη. Στην ουσια το προβλημα ειναι το ιδιο, απλα εκφραζεται με εναν πολυ επιφανειακο τροπο και απο τις 2 πλευρες. Το προβλημα θεωρω οτι ειναι κοινωνικης φυσης και εχει να κανει με βιωματα και καταστασεις του παρελθοντος (προσωπικη γνωμη βεβαια).

Αλλα ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη. Ας ξεχωρισουμε 2 ειδη ανθρωπων απο την παιδικη τους ηλικια ακομη.

Παρατηρω, απο πιτσιρικας ακομα, οτι υπηρχαν αγορια οπου ηταν πολυ «δραστηρια» ας το πω. Για παραδειγμα κατεβαιναν για να παιξουν ποδοσφαιρο, μηλα και τα υπολοιπα γνωστα παιχνιδια που παιζαμε, καναν φασαρια στο μαθημα στο σχολειο, βριζονταν και βιαιοπραγουσαν μεταξυ τους για ποδοσφαιρικα θεματα, δεν δισταζαν να κανουν ζημιες και γενικα ηταν πιο ζωηρα ας το πω. Σε μεγαλυτερες ηλικιες, γυμνασιο-λυκειο, ακουγαν μουσικη rock-metal, αφηναν μακρια μαλλια, πιεζαν τους γονεις τους να τους αγορασουν μηχανακι, ειχαν απειρες αψιμαχιες με γονεις για τα μαθηματα στο σχολειο, καπνιζαν κανενα τσιγαρακι κρυφα στις τουαλετες του σχολειου, εκαναν κοπανες για να πανε στο καφενειο διπλα στο σχολειο, αρχισαν δειλα-δειλα να βγαινουν σε καφε-μπαρ, καταναλωναν πανω απο ενα ποτο καθε φορα που πηγαιναν κλπ.

Απο την αλλη, υπηρχαν και παιδια, οπου ηταν κατι ας πουμε «Τα καλα παιδια», τα παιδια οπου δεν εκαναν φασαρια, που ακουγαν τους γονεις τους, που ηταν καλοι μαθητες, που δεν επαιρναν μερος στις φασαριες που γινονταν για ομαδες ποδοσφαιρου, που πηγαιναν σε αρκετα φροντιστηρια ξενων γλωσσων, ωδεια κλπ.

Χρησιμοποιησα λιγο ακραια παραδειγματα η αληθεια, εννοειται οτι υπαρχουν και ενδιαμεσες καταστασεις. Αναλογη εικονα ισχυει και για τα κοριτσια.

Λογω του μεγαλου συγγενικου μου κυκλου, αλλα και γενικοτερα του κυκλου μου, παρατηρησα οτι η μεν πρωτη ομαδα ανθρωπων ειναι κοινωνικα πετυχημενη, με φιλους, χωρις προβληματα ευρεσης συντροφου, πολλες και βραχυπροθεσμες σχεσεις, χωρις ιδιαιτερους προβληματισμους γενικα.

Απο την αλλη η δευτερη ομαδα ανθρωπων, εχουν ελαχιστες φιλιες, δυσκολια ευρεσης ερωτικου συντροφου, λιγες και μακροχρονιες σχεσεις γενικα, επαγγελματικα επιτυχημενοι εχοντας τελειωσει σχολη ανωτατης εκπαιδευσης, γενικα πιο κλειστοι τυποι, με καποια ψυχολογικα προβληματα, εννοειται οχι απαραιτητα τοσο σοβαρα ωστε να οδηγηθουν σε ειδικο, αυτα τα μινι ψυχολογικα που μας ταλαιπωρουν κατα καιρους λιγο πολυ ολους μας.

Μετα απο αυτη την παρενθεση λοιπον εχω να επισημανω τα εξης:

Το πρβλημα ενος νεου αντρα που δεν μπορει να βρει ερωτικο συντροφο με το προβλημα μιας νεας κοπελας που εχει προβλημα με την εμφανιση της ειναι στην ουσια το ιδιο. Για μενα, υποσυνειδητα, και αυτου του ειδους αντρες εχουν ανασφαλεια ως προς την εμφανιση τους αλλα και αυτου του ειδους κοπελες εχουν προβλημα ευρεσης αγοριου. Απλα θεωρω οτι τα σημερινα προτυπα (τα οποια εξακολουθουν να ειναι διαφορετικα για αντρες και γυναικες παρα την υποτειθεμενη ισοτητα των φυλων) ειναι για τους μεν αντρες να εχουν οσο το δυνατον περισσοτερες κατακτησεις προς επιβεβαιωση του ανδρισμου τους, ενω οι δε γυναικες πρεπει να ειναι ψηλες, ομορφες, αδυνατες με μεγαλο στηθος, χωρις κυτταριτιδα, με ωραια ματια και ξανθα μαλλια, κατι σαν τα μοντελα που βλεπουμε στα καλλιστεια και τις ηθοποιους σε ελλαδα και Hollywood, (εξ ου και τα πολλα παραδειγματα νευρικης ανορεξιας) αλλα δεν τις ενδιαφερει ο αριθμος των σχεσεων που εχουν (οι οποιες αν ειναι πολλες ειναι ακρως αρνητικο σε αντιθεση με τους αντρες που οπως ειπα ειναι η επιβεβαιωση του ανδρισμου τους) αλλα το να περναν καλα μεσα απο αυτες.

Μηπως παιζει ρολο η συμπεριφορα των γονεων στη μετεπειτα εξελιξη των ανωτερω ιδιαιτερωτητων τους?

Οπως καταλαβαινετε ειναι ανοιχτο το θεμα με πολλες πτυχες. Περιμενω αποψεις σας.
Κυβέρνηση του Π.Α.Ο.Κ. Πρωθυπουργός Garcia Την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία

alithinos31

# 2 στις 25/6/2009
author
Ανδρας / 39 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ηράκλειο
Θέματα: 163
Απαντήσεις: 1.034
'Aρεσαν+: 0%
μεγάλο θέμα άνοιξες φίλε, αλλά και με τεράστιο ενδιαφέρον,
το σίγουρο είναι ότι όσο περνάνε τα χρόνια,
τα δυο φύλα απομακρύνονται το ένα από το άλλο,

οι μεν γυναίκες τρέχουν σαν τρελές είτε για την επαγγελματική (; ) τους επιβίωση ή για λόγους.... εργασιοθεραπείας (που καιρός για σύντροφο ή για αναζήτηση αυτού έστω...) οι δε άντρες έχουν απογίνει "παρατηρητές", αποκαλούνται "φλούφληδες" που δεν πλησιάζουν πια, από την άλλη όμως πόσες γυναίκες στις μέρες μας θα "ασχοληθούν" με κάποιον τυχάρπαστο που θα τις πλησιάσει;

και τα δυο φύλα επίσης πλέον "τα χουν όλα",
μοιάζουν να μην έχουν κίνητρο και όραμα στην ζωή πιστεύω,
τυχαίο είναι ας πούμε ότι η μέση ηλικία που δυο άνθρωποι θα περάσουν τα σκαλιά της εκκλησίας όλο και μεγαλώνει;
ποια η αξία του θεσμού της οικογένειας στις μέρες μας δηλαδή;

cerise

# 3 στις 25/6/2009
author
Γυναίκα / 49 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πεύκη
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 7.208
'Aρεσαν+: 0%
Οι γονείς...ναι παίζουν το σημαντικότερο ρόλο μέχρι να ωριμάσουν οι νέοι.....
Κατά τη διάρκεια της παιδικής, εφηβικής αλλά και μετεφηβικής ηλικίας.

Οι γονείς και οι δάσκαλοι.

Αρκετοί γονείς νομίζουν ότι παρέχοντας υλικά αγαθά στα παιδιά τους ....αυτά θα είναι ευτυχισμένα. Ευχαριστημένα μπορεί ...αλλά ευτυχισμένα όχι ίσως..και το ισορροπημένα παίζεται και αυτό.

Γιατί την ευτυχία και την ισορροπία δεν τη φέρνουν τα υλικά αγαθά αλλά η αγάπη , η φροντίδα, η στήριξη και η επικοινωνία σε κάθε φάση της ζωής τους.

Η δημιουργική πορεία των παιδιών σε όλους τους τομείς της ζωής τους και η ουσιαστική καθημερινότητά τους είναι το ζητούμενο.

Αρκετά παιδιά σήμερα νοιώθουν μοναξιά . Οι γονείς τρέχουν για το μεροκάματο ή κυνηγούν τις καριέρες και το χρήμα. Κι αυτά με το λαπτοπ παραμάσχαλα ζουν μια μοναχική ζωή αν είναι ευαίσθητα παιδιά όπως αυτά που περιέγραψες ή ξεπορτίζουν και ένας Θεός ξέρει τι κάνουν.

Οι συνειδητοποιημένοι γονείς μαζί με τα όποια υλικά αγαθά και τις σπουδές που παρέχουν στα παιδιά τους πρέπει να διαθέτουν χρόνο να συζητούν ειρηνικά μαζί τους και να επικοινωνούν όσο το δυνατόν περισσότερο. Να μάθουν ν ακούνε τα παιδιά τους και να μαθαίνουν τις απόψεις τους. Να κάνουν διάλογο, όχι μόνο νουθεσίες και βαρύγδουπες δηλώσεις. Να μην το παίζουν ξερόλες εν ολίγοις.

Το όποιο πρόβλημα να μην τους τρομάζει ή τους εκνευρίζει...αλλά να το αντιμετωπίζουν μαζί σαν φίλοι. Να μην τα ειρωνεύονται και βρίσκουν τα πάντα λάθος σε αυτά...ακόμα κι αν τα βρίσκουν λάθος να έχουν την υπομονή να συζητήσουν και να βρουν τη χρυσή τομή.

Να μάθουν να μην τρομάζουν τα παιδιά τους με τις πάγιες και αναχρονιστικές τους απόψεις μια και τα μηνύματα που αυτά σαν νέοι έχουν λάβει , λόγω της αλματώδους αύξησης της τεχνολογίας είναι πολλαπλάσια από τα δικά τους. Μεταφορικά να μάθουν ακόμα και τη κινεζική για χατήρι των παιδιών τους και μια κοινή διάλλεκτο ώστε να στήνουν τη γέφυρα επικοινωνίας πάσει θυσία.

Οι γέφυρα επικοινωνίας είναι το μεγάλο ζητούμενο. Και δεν είναι εύκολο να στηθεί. Αν όμως το κατορθώσουν τότε το παιδί δεν θα βαδίζει σε μοναχικούς δρόμους. Θα έχει παρέα την αγάπη και τη στήριξή τους που του δίνει μεγάλα φτερά για δημιουργικότητα και ομαλή πορεία σε όλους τους τομείς της ζωής του.

Να το παρακινήσουν και να του κεντρίσουν το ενδιαφέρον για κάποιες αξίες πνευματικές που ψυχικές που χαρίζουν πραγματική ευτυχία πέρα από τις πρόσκαιρες τάσεις και μιμητισμούς που αναιρούν κάθε αξία στο όνομα μιας πλαστής προσωρινής και όχι μόνιμης πληρότητας.

Κι όταν αυτό ....το θαύμα γίνει τότε και πάλι θα πρέπει αυτοί να καταλάβουν ότι ήρθε η ώρα ν αποσυρθούν και να πάρουν τις υγειείς αποστάσεις ώστε τα παιδιά τους πλέον να γίνουν ανεξάρτητα και αυτόνομα.Τότε θα πρέπει να τ αφήσουν ήσυχα να τραβήξουν το δρόμο τους.

Με λίγα λόγια ο γονιός είναι ο αγωγός απ όπου περνάει το παιδί για να βγει στον καθαρό αέρα. Το σπίτι του είναι πάντα το ποτάμι που πλένει και εξαγνίζει τους πόνους και τα λάθη του. Κι αν στραβώσει κάπου στο δρόμο του θα πρέπει να ξέρει ότι το σπίτι του κι οι γονείς του θα είναι εκεί να του απαλύνουν το πόνο.

Τα παιδικά χρόνια και τα εφηβικά είναι ορόσημο στην υπόλοιπη ζωή του καθενός.
Και το ζωηρό παιδί και το ευαίσθητο θέλουν έξυπνο χειρισμό το καθένα ξεχωριστά για να έχουν δημιουργική πορεία. Κανένα παιδί δεν είναι εύκολη περίπτωση ειδικά στη σημερινή κοινωνία που ταλανίζεται από κάθε μορφής επηρεασμούς. Η επιβίωση των νέων σήμερα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα και οι σημερινοί γονείς έχουν να μελετήσουν και να βιώσουν πρωτόγνωρες καταστάσεις. Πρέπει να είναι καλά προετοιμασμένοι και διαβασμένοι γι αυτό το δύσκολο ρόλο τους. Κάθε χρόνος που περνάει είναι και κάτι διαφορετικό.
Η λέξη κλειδί είναι η αγάπη!! Η δεύτερη η ενημέρωση και ο αγώνας της επικοινωνίας.
Αλλά το κυριότερο η πεποίθηση ότι τα σημερινά παιδιά είναι σαϊνια ούτως ή άλλως. Ακόμα και τα ευαίσθητα...είναι ευαίσθητα σαϊνια και ως έτσι πρέπει να τ αντιμετωπίζουμε. Κι όχι αναχρονιστικά.
Πίσω από προβληματικούς νέους υπάρχει θολό τοπίο αγάπης και οικογενειακής στήριξης. Υπάρχει αρκετή ασχετοσύνη γονιών για διαφόρους και ποικίλους λόγους. Κάποιοι δεν φρόντισαν πολλά πράγματα ως ώφειλαν.......

aerospace

# 4 στις 25/6/2009
author
Ανδρας / 31 / Ελεύθερος
Σαουδική Αραβία
Θέματα: 14
Απαντήσεις: 905
'Aρεσαν+: 0%
Τι να πω τωρα για το σχολιο σου cerice?

Για αλλη μια φορα ζωγραφισες!!!!

Οι περισσοτεροι, αν οχι ολοι θα συμφωνησουν μαζι σου.

Ωστοσο, δυστυχως η θεωρια απο την πραξη απεχει αρκετα ετη φωτος.

Αυτη η αποσταση ποτε δε θα γεφυρωθει. Απλα ισως ειναι λιγο μικροτερη σε καποιους γονεις. Λεξεις οπως, αγαπη, επικοινωνια, ενδιαφερον, ελευθερια ειναι αγνωστες σε πολλους γονεις. Πολλοι γονεις ξεπληρωνουν το χρεος τους προς τα παιδια με υλικα αγαθα και ιδιαιτερα φροντηστηρια για να πετυχουν στις πανελληνιες εξετασεις διεκδηκωντας μια καλη θεση στον επαγγελματικο τους τομεα στο μελλον, οπως ειπες, αδιαφορωντας ομως για την ψυχικη υγεια τους, τη διασκεδαση τους, τις συναναστροφες τους, τις τρελλες τους που σαν παιδια θελουν να κανουν, καλη ωρα σαν τον πατερα μου.

Σε καθε περιπτωση, το θεμα μου ειναι πιο γενικο και δεν περιοριζεται μονο στη συμπεριφορα των γονιων. Σαφως και διαδραματιζουν σημαντικο ρολο στη μετεπειτα εξελιξη των παιδιων (οπως και στην περιπτωση μου) αλλα ο προβληματισμος μου ειναι πιο γενικος οσον αφορα την "κοινωνικοποιηση" τους και την εξοδο τους στην κοινωνια φευγοντας απο το πατρικο τους σπιτι.

Προβληματισμοι οπως "Ειμαι κοντη" και "Δεν μπορω να προσεγγισω καποια κοπελα" δηλωνουν πολλα οσον αφορα θεματα εξωστρεφειας και υγειους ψυχολογιας και δεδομενου της αυξησης τετοιων κρουσματων (μακαρι να διαψευστω) καθε αλλο παρα καθησυχαστικους μπορουν να μας αφησουν.

Αλλα αυτο που ηθελα να επισημανω πιο πολυ, ειναι το οτι οσο διαφορετικα μας φαινονται καποια πραγματα πολλες φορες, τοσο ιδια ειναι. Επιμενω οτι οι αποριες "Ειμαι 20 και δεν εχω παει ακομα με γυναικα" versus "Εχω μικρο στηθος, αρα, δεν ειμαι γοητευτικη" ειναι το ιδιο και το αυτο. Με δεδομενη την αυξηση κουσματων οπως ειπα, πρεπει οχι μονο να προβληματιστουμε φυσικα αλλα να κανουμε κατι.

Τωρα θα μου πεις: "Νομιζεις οτι ανακαλυπτεις την Αμερικη με αυτο που λες?"

Απλα μια επισημανση σε εναν προβληματισμο μου εθεσα.
Κυβέρνηση του Π.Α.Ο.Κ. Πρωθυπουργός Garcia Την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία

aerospace

# 5 στις 25/6/2009
author
Ανδρας / 31 / Ελεύθερος
Σαουδική Αραβία
Θέματα: 14
Απαντήσεις: 905
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by alithinos31
μεγάλο θέμα άνοιξες φίλε, αλλά και με τεράστιο ενδιαφέρον,
το σίγουρο είναι ότι όσο περνάνε τα χρόνια,
τα δυο φύλα απομακρύνονται το ένα από το άλλο,

οι μεν γυναίκες τρέχουν σαν τρελές είτε για την επαγγελματική (; ) τους επιβίωση ή για λόγους.... εργασιοθεραπείας (που καιρός για σύντροφο ή για αναζήτηση αυτού έστω...) οι δε άντρες έχουν απογίνει "παρατηρητές", αποκαλούνται "φλούφληδες" που δεν πλησιάζουν πια, από την άλλη όμως πόσες γυναίκες στις μέρες μας θα "ασχοληθούν" με κάποιον τυχάρπαστο που θα τις πλησιάσει;

και τα δυο φύλα επίσης πλέον "τα χουν όλα",
μοιάζουν να μην έχουν κίνητρο και όραμα στην ζωή πιστεύω,
τυχαίο είναι ας πούμε ότι η μέση ηλικία που δυο άνθρωποι θα περάσουν τα σκαλιά της εκκλησίας όλο και μεγαλώνει;
ποια η αξία του θεσμού της οικογένειας στις μέρες μας δηλαδή;



Κοιτα, σε γενικες γραμμες θα συμφωνησω.

Αλλα δεν πιστευω οτι ο μεσος ορος ηλικιας που παντρευονται οι ανθρωποι ειναι κατι το αρνητικο. Απλα πλεον οι περισσοτεροι σπουδαζουν, αποκτουν εμπειριες, και παντρευονται πιο ωριμοι εχοντας μια εξασφαλισμενη θεση οσον αφορα την επαγγελματικη τους σταδιοδρομια. Απλα παλιοτερα σπουδαζε λιγοτερος κοσμος, σαν τους γονεις μου πχ, εχοντας την ευκαιρια να παντρευτουν μικροτεροι σε ηλικια.

Επισης, δεν πιστευω οτι οι νεοι, (κι εγω νεος θελω να πιστευω οτι θεωρουμαι) δεν εχουν οραματα στη ζωη τους. Λιγο πολυ ολοι μας εχουμε. Ενας να κανει οικογενεια, αλλος να πετυχει επαγγελματικα, αλλος να επιβαλλει τις ιδεολογικες του αντιληψεις (ασχετα αν ειναι καλο ή κακο), αλλος να αποκτησει οσο περισσοτερες γνωσεις μπορει μεσω βιβλιων, αλλος να ανακαλυψει τι βρισκεται περαν του πλανητη γη κλπ κλπ.
Κυβέρνηση του Π.Α.Ο.Κ. Πρωθυπουργός Garcia Την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία

cerise

# 6 στις 25/6/2009
author
Γυναίκα / 49 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πεύκη
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 7.208
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by aerospace
Τι να πω τωρα για το σχολιο σου cerice?

Για αλλη μια φορα ζωγραφισες!!!!

Οι περισσοτεροι, αν οχι ολοι θα συμφωνησουν μαζι σου.

Ωστοσο, δυστυχως η θεωρια απο την πραξη απεχει αρκετα ετη φωτος.

Αυτη η αποσταση ποτε δε θα γεφυρωθει. Απλα ισως ειναι λιγο μικροτερη σε καποιους γονεις. Λεξεις οπως, αγαπη, επικοινωνια, ενδιαφερον, ελευθερια ειναι αγνωστες σε πολλους γονεις. Πολλοι γονεις ξεπληρωνουν το χρεος τους προς τα παιδια με υλικα αγαθα και ιδιαιτερα φροντηστηρια για να πετυχουν στις πανελληνιες εξετασεις διεκδηκωντας μια καλη θεση στον επαγγελματικο τους τομεα στο μελλον, οπως ειπες, αδιαφορωντας ομως για την ψυχικη υγεια τους, τη διασκεδαση τους, τις συναναστροφες τους, τις τρελλες τους που σαν παιδια θελουν να κανουν, καλη ωρα σαν τον πατερα μου.

Σε καθε περιπτωση, το θεμα μου ειναι πιο γενικο και δεν περιοριζεται μονο στη συμπεριφορα των γονιων. Σαφως και διαδραματιζουν σημαντικο ρολο στη μετεπειτα εξελιξη των παιδιων (οπως και στην περιπτωση μου) αλλα ο προβληματισμος μου ειναι πιο γενικος οσον αφορα την "κοινωνικοποιηση" τους και την εξοδο τους στην κοινωνια φευγοντας απο το πατρικο τους σπιτι.

Προβληματισμοι οπως "Ειμαι κοντη" και "Δεν μπορω να προσεγγισω καποια κοπελα" δηλωνουν πολλα οσον αφορα θεματα εξωστρεφειας και υγειους ψυχολογιας και δεδομενου της αυξησης τετοιων κρουσματων (μακαρι να διαψευστω) καθε αλλο παρα καθησυχαστικους μπορουν να μας αφησουν.

Αλλα αυτο που ηθελα να επισημανω πιο πολυ, ειναι το οτι οσο διαφορετικα μας φαινονται καποια πραγματα πολλες φορες, τοσο ιδια ειναι. Επιμενω οτι οι αποριες "Ειμαι 20 και δεν εχω παει ακομα με γυναικα" versus "Εχω μικρο στηθος, αρα, δεν ειμαι γοητευτικη" ειναι το ιδιο και το αυτο. Με δεδομενη την αυξηση κουσματων οπως ειπα, πρεπει οχι μονο να προβληματιστουμε φυσικα αλλα να κανουμε κατι.

Τωρα θα μου πεις: "Νομιζεις οτι ανακαλυπτεις την Αμερικη με αυτο που λες?"

Απλα μια επισημανση σε εναν προβληματισμο μου εθεσα.


Πάντα υπήρχαν αυτά τα προβλήματα εμφάνισης. Οπως και τα προβλήματα προσέγγισης. Είναι προβλήματα εικοσάχρονων όπως το λες. Και καλά κάνουν και τα βγάζουν. Οταν κάτι το ομολογείς και δεν το κλείνεις μέσα σου η μισή θεραπεία έχει γίνει.
Προσωπικά θα βοηθούσα την εικοσάχρονη κόρη μου να βελτιωθεί εμφανισιακά ή το εικοσάχρονο αγόρι μου δίνοντάς του κάποιες συμβουλές. Παιδιά νέα που χρειάζονται εκπαίδευση και στον ερωτικό τομέα τα βοηθάς με κάθε τρόπο.
Ευτυχισμένος νέος δεν είναι εκείνος που προοδεύει μόνο στις σπουδές και επαγγελματικά. Αλλά εκείνος που ερωτεύεται συνάμα και αν χρειαστεί κλαίει και γίνεται κομμάτια. Αυτό είναι το αλατοπίπερο της ζωής που συνθέτει το άλλο μας μισό. Η ζωή μας πρέπει να περιέχει εκτός από τη γνώση και τη κουλτούρα , την περιπέτεια, το ρίσκο, τον κίνδυνο και φυσικά τον έρωτα και την αγάπη σε όλο τους το μεγαλείο. Διαφορετικά είναι μίζερη και χωρίς προοπτική απόλαυσης και ευτυχίας. Η ευτυχία μας είναι το ζητούμενο.
Κι αυτό λίγο πολύ όλοι το έχουμε μέσα μας σαν δεδομένο....Το γνωρίζουμε από τη φύση μας και το ένστικτό μας. Απλά ....διάφορα βιώματα αλλά και εξωτερικοί παράγοντες μπλοκάρουν τα ένστικτά μας πολλές φορές και μας αποπροσανατολίζουν.
Τρέχει η κοπελίτσα να κυνηγήσει μια καριέρα πολλά υποσχόμενη και καλά κάνει, αλλά να μην ξεχνά και τον προορισμό της κι ότι ο έρωτας και η αγάπη του συντρόφου θα την οδηγήσει στην ολοκλήρωση και την ευτυχία.
Το ίδιο κι ο νέος άνδρας.

inioxos52

# 7 στις 25/6/2009
author
Ανδρας / 59 / Σε διάσταση
Ν. Θεσσαλονίκης / Πανόραμα
Θέματα: 25
Απαντήσεις: 6.536
'Aρεσαν+: 0%
Pistevw pws oles oi sumperifores twn newn, eite ws pros tin epafi tous me to allo fulo, eite ws pros tis emfanisiakes anasfaleies, kalliergountai apo tous goneis, oi opoioi einai ta protupa twn paidiwn tous.

Eite exeis enan patera, pou sou ma8ainei na min kollwneis, pou sou empneei tis arxes, kai tin dunami na diekdikeis, na maxesai, na min katevazeis to kefali, wste ws andras na tou moiaseis.

Eite exeis mia mitera, pou asxoleitai monima me tin emfanisi tis, kai tis loipes anasfaleies twn gunaikwn ws pros tin emfanisi, pou perna kai stin kori tis ws mitera-fili pou einai.

Kai oi duo goneis diamorfwnoun ton xaraktira twn paidiwn tous, eite pros tin mia kateu8unsi eite pros tin alli.

Peraiterw rolo paizoun kai oi daskaloi, oi filoi, to loipo oikogeneiako kai koinwniko perivallon.

Na pw omws kai mia ali8eia, gia na min eimai adikos. Emeis oi andres, pername stis gunaikes tis anasfaleies ws pros tin emfanisi, arketes fores.
...Ναι στην χρηση των Ελληνικων στο διαδικτυο. Σε σας το λεω Ελληνολατρες, που εχετε ακομη Εγγλεζικα ψευδωνυμα. Και δεν εννοω την γραφη...

Dardana

# 8 στις 25/6/2009
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Ουζμπεκιστάν
Θέματα: 414
Απαντήσεις: 64.641
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by aerospace
Μηπως παιζει ρολο η συμπεριφορα των γονεων στη μετεπειτα εξελιξη των ανωτερω ιδιαιτερωτητων τους?



Φυσικα και παιζει ρολο, η οικογενεια μας (οι γονεις μας συγκεκριμενα) αφου αυτη ειναι η πρωτη μικρη κοινωνια στην οποια εντασσομαστε αμα τη γεννηση μας, και οι γονεις ειναι τα πρωτα "προτυπα" μας. Λογικο και αναμενομενο ειναι λοιπον, τα πρωτα ερεθισματα, διδαγματα και παραδειγμα να τα λαμβανουμε απο εκει. Απο ενα σημειο και μετα ομως, το παιδι αρχιζει να λαμβανει και άλλα ερεθισματα..για παραδειγμα απο το σχολειο, απο τις συναναστροφες του με άλλα παιδια, απο τους δασκαλους, απο την τηλεοραση, και παει λεγοντας. Και ο γονιος παυει να αποτελει την μόνη πηγη διαπαιδαγωγησης. Εκει ακριβως ειναι που γινονται πιο δυσκολα τα πραγματα, γιατι το παιδι ενδεχομενως να λαμβανει αντικρουομενα ερεθισματα και παραδειγματα. Αν ομως εχει καταφερει ο γονιος να του καλλιεργησει καποιες βασικες αξιες και αρχές, (αποτελωντας ο ιδιος το πρωτο παραδειγμα) , να του εμπνευσει την αγαπη και την αποδοχη προς τον εαυτο του, και να του διεγειρει το προσωπικο κριτηριο και την σκεψη, τοτε θα'χει το παιδι περισσοτερες πιθανοτητες να ισορροπησει.
Τωρα το πως επιτυγχανεται αυτο, ειναι μια μεγαλη ιστορια. Τα βασικά κατα την αποψη μου ειναι να εχει το παιδι αγαπη, αποδοχή, υγιη κινητρα, επιβραβευση σε οτι κανει καλα, και ωθηση να εντοπισει και να διορθωσει οτι δεν κανει καλα. αυτα ολα τους προσφερουν στη συνεχεια το αισθημα της ασφαλειας, και πιστη στον εαυτο τους, με αποτελεσμα να ειναι πιο ισορροπημενα, και αρα και πιο επιτυχημενα στις συναστροφες τους και στην κοινωνικοποιηση τους.

Απο την άλλη, εχω παραδειγματα γονιων που δεν ηταν και τοσο καλα προτυπα οι ιδιοι, με καποιο τροπο ομως τα παιδια καταφεραν να βγουν αρκετα ισορροπημενα και υγιη. (οπως και το αντιθετο μπορει να συμβαινει καμια φορα) πραγμα που ενισχυει την αποψη μου οτι ο γονιος δεν ειναι ο μόνος που διαπαιδαγωγει το παιδι ή ο μόνος που το επηρεαζει.

Τωρα, ολα αυτα ακουγονται απλα και ιδανικα, στην πραξη ομως ειναι παρα πολυ δυσκολα. Ακομα κι εμεις οι "μεγαλοι" που υποτιθεται πως ειμαστε ολοκληρωμενοι σαν προσωπικοτητες, πολλες φορες χαντακωνομαστε με τα αντιφατικα μηνυματα και εικονες που μας βομβαρδιζουν. Ποσο μαλλον ενα παιδι.
Μπορει λοιπον αρχικα να απορω και να νευριαζω με την νεαρη που νομιζει πως ειναι κοντη ή πως το στηθος της ειναι μικρο, αλλά στη συνεχεια σκεφτομαι οτι δεν φταιει μονο αυτη που νιωθει ετσι, οταν γυρω της βλεπει συνεχεια βυζια ανορθωμενα ή κοριτσια που ως αποτελεσμα καλης μιξης γονιδιου (με αλλοδαπο ωαριο ή σπερματοζωαριο συνηθως) η φυση τις ευνοησε με ενα 1,75+ υψος, και διπλα τους νιωθει σαν τάπα.
Ουτε και με τον νεαρο που δεν βρισκει τροπο να προσεγγισει την κοπελα που διαβασε στο κοσμοπολιταν οτι ο αντρας ο σωστος εχει κοιλια-φετες και πλατη-ελικοδρομιο.
Tα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται... είναι χειρότερα...

skaskaskasousou

# 9 στις 25/6/2009
author
Γυναίκα / 33 / Ελεύθερη
Ν. Μαγνησίας / Βόλος
Θέματα: 6
Απαντήσεις: 3.074
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by aerospace

Μηπως παιζει ρολο η συμπεριφορα των γονεων στη μετεπειτα εξελιξη των ανωτερω ιδιαιτερωτητων τους?

Οπως καταλαβαινετε ειναι ανοιχτο το θεμα με πολλες πτυχες. Περιμενω αποψεις σας.



Εγώ θα πιάσω μία πτυχή.Φυσικά και οι ιδιαιτερότητες του κάθε ατόμου διαμορφώνονται 50% κληρονομικά και 50% απο το περιβάλλον.
Όταν λοιπόν ένα παιδί μεγαλώνει σε περιβάλλον μια επαρχίας με γονείς όχι μορφωμένους, που τσιγκουνεύονται να δείξουν συναισθήματα προς το παιδί, το παιδί με σωστά αντανακλαστικά αντιδράει με σκοπό να τραβήξει την προσοχή των γονιών αλλά οι γονείς το μόνο που βλέπουν είναι σκανταλιές, ένα παιδί "κακό" και η μόνη λύση είναι το ξύλο, ένα παιδί που π ο τ έ κάποιος απο τους γονείς δεν κάθησε να του μιλήσει γενικά για την ζωή, που σαν έφηβος-η δεν έμαθε για την σχέση με το άλλο φύλο παρα μόνο απο φίλες και τηλεόραση και ήταν όλο απαγορεύσεις θα σου πω ακριβώς τις ιδιαιτερότητες που θα έχει αργότερα όταν μεγαλώσει όσον αφορά τις σχέσεις.
Καταρχήν στον σύντροφο υποσυνείδητα θα ψάχνει τον πατέρα ,την αγκαλιά και την στοργή που στερήθηκε.Άρα κατα συνέπεια θα "πνίγει" τον άλλον.
Δεύτερον θα έχει πάντα μια ανασφάλεια,και για τον εαυτό του ,οτι πχ ίσως δεν αξίζει την αγάπη τελικά, αλλά και για τους άλλους πχ αφου δεν ένιωσα την αγάπη απο τους γονείς μου γιατί να την νιώσω απο ξένους;
Τρίτον είναι πολύ μα πολύ δύσκολο σε κάποιον που θα τον/την γνωρίσει να τον καταλάβει, να κατανοήσει οτι ίσως θα χρειαστεί χρόνος για να ανοιχτεί και να αφεθεί τελείως.Ειδικά στην εποχή που ζούμε που ο καθένας σιγά μην κάτσει να σκάσει και να κάνει υπομονή ενώ υπάρχουν κι άλλες ακόμα καλύτερες ευκαιρίες εκεί έξω.
Είναι πολλά ακόμα αλλά θα αναφερθώ και στο θετικό της υπόθεσης.Το παιδί αυτό, εκτός οτι παραμένει ένα παιδί μέσα του που πάντα θα περιμένει και θα διψάει για στοργή και αγάπη, θα γίνει και δυνατό,ικανό να σταθεί στα πόδια του, να εκτιμήσει τον εαυτό του και να είναι αγωνιστής..
Ελπίζω να ήμουν εντός θέματος και όχι άκυρη πάλι.
Με βουντού και κλαδευτήρι, είδα πια κι εγώ χαΐρι..

DoReMaKi

# 10 στις 25/6/2009
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by skaskaskasousou
Εγώ θα πιάσω μία πτυχή.Φυσικά και οι ιδιαιτερότητες του κάθε ατόμου διαμορφώνονται 50% κληρονομικά και 50% απο το περιβάλλον.
Όταν λοιπόν ένα παιδί μεγαλώνει σε περιβάλλον μια επαρχίας με γονείς όχι μορφωμένους, που τσιγκουνεύονται να δείξουν συναισθήματα προς το παιδί, το παιδί με σωστά αντανακλαστικά αντιδράει με σκοπό να τραβήξει την προσοχή των γονιών αλλά οι γονείς το μόνο που βλέπουν είναι σκανταλιές, ένα παιδί "κακό" και η μόνη λύση είναι το ξύλο, ένα παιδί που π ο τ έ κάποιος απο τους γονείς δεν κάθησε να του μιλήσει γενικά για την ζωή, που σαν έφηβος-η δεν έμαθε για την σχέση με το άλλο φύλο παρα μόνο απο φίλες και τηλεόραση και ήταν όλο απαγορεύσεις θα σου πω ακριβώς τις ιδιαιτερότητες που θα έχει αργότερα όταν μεγαλώσει όσον αφορά τις σχέσεις.



έτσι όπως τα λες κι όχι απαραίτητα για παιδί που έχει μεγαλώσει στην επαρχία.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά όσον αφορά τις σχέσεις, η ακριβώς αντίθετη.
Ακριβώς για όλους τους παραπάνω λόγους που αναφέρεις,
να σκέφτεσαι πως δεν υπάρχει τίποτα και να μην πιστεύεις σε τίποτα.
Να γίνεσαι κυνικός και μηδενιστής. Να ακούς για συναισθήματα και να γελάς.
Να ακούς τους άλλους να μιλούν για αγάπες αιώνιες κλπ.
και να γελάς ακόμη περισσότερο.
Όχι απλά να μην πνίγεις τον άλλον, αλλά να μην αφήνεις άνθρωπο
να σε "πλησιάσει" κι αν καμιά φορά το κάνεις ξαφνικά να τον διώχνεις
ακόμη και πιο μακριά. Να τον αφήνεις να πλησιάζει μόνο για ένα λόγο,
αυτόν που δεν μπορεί με τίποτα να σε πειράξει και μετά ξανά το απαγορευτικό...

Σε άλλους είδους σχέσεις, μια χαρά εννοείται, άλλος άνθρωπος. Σε όλα μέσα.
Λογικό, κάπου πρέπει να τη διοχετεύσεις όλη αυτήν την ενέργεια.

Κατά τ' άλλα συμφωνώ με τα παρακάτω:

Παράθεση:
Originally posted by skaskaskasousou
Δεύτερον θα έχει πάντα μια ανασφάλεια,και για τον εαυτό του ,οτι πχ ίσως δεν αξίζει την αγάπη τελικά, αλλά και για τους άλλους πχ αφου δεν ένιωσα την αγάπη απο τους γονείς μου γιατί να την νιώσω απο ξένους;
Τρίτον είναι πολύ μα πολύ δύσκολο σε κάποιον που θα τον/την γνωρίσει να τον καταλάβει, να κατανοήσει οτι ίσως θα χρειαστεί χρόνος για να ανοιχτεί και να αφεθεί τελείως.Ειδικά στην εποχή που ζούμε που ο καθένας σιγά μην κάτσει να σκάσει και να κάνει υπομονή ενώ υπάρχουν κι άλλες ακόμα καλύτερες ευκαιρίες εκεί έξω.
Είναι πολλά ακόμα αλλά θα αναφερθώ και στο θετικό της υπόθεσης.Το παιδί αυτό, εκτός οτι παραμένει ένα παιδί μέσα του που πάντα θα περιμένει και θα διψάει για στοργή και αγάπη, θα γίνει και δυνατό,ικανό να σταθεί στα πόδια του, να εκτιμήσει τον εαυτό του και να είναι αγωνιστής..



Υ.Γ. Μόνο εκτός θέματος δεν ήσουν

silver80

# 11 στις 25/6/2009
author
Ανδρας / 34 / Ελεύθερος
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 21
Απαντήσεις: 1.055
'Aρεσαν+: 0%
Θα συμφωνήσω με τους περισσότερους προλαλήσαντες αλλά έχω να προσθέσω ότι πολύ σημαντικό είναι ο γονιός εκτός από κηδεμόνας να είναι και φίλος με το παιδί του, να έρθει κοντά του ώστε να αφουγκραστεί τα προβλήματα και τις ανησυχίες του.

Για να είναι φίλος θα πρέπει να μην υπάρχει απόσταση, θα πρέπει ο ίδιος ο γονιός να ρωτάει και να ενδιαφέρεται για την κοινωνική ζωή του παιδιού, οι περισσότεροι μένουν στο πως έγραψες στο διαγώνισμα, είναι καλός ο νέος καθηγητής κτλ χωρίς να επεκτείνουν το ενδιαφέρον τους και στην κοινωνικές συναναστροφές των παιδιών τους ή ακόμα χειρότερα αν το ίδιο το παιδί αποκαλύψει κάποιο θέμα που δεν αφορά την εκπαίδευση (σχέση με κάποιο συνομήλικο, έλλειψη φίλων, κόμπλεξ του παιδιού με την εμφάνιση του, βίαιη συμπεριφορά από τους συμμαθητές του), το προσπερνάνε λέγοντας ότι αυτό που προέχει είναι τα μαθήματα και η μόρφωση και τα άλλα δεν θα πρέπει να τον αφορούν σε αυτή την φάση.

Όσο αναφορά την κατηγοριοποίηση (οι άτακτοι και κακοί μαθητές που έχουν επιτυχίες στο άλλο φύλο και οι φρόνιμοι - επιμελείς που δεν έχουν) θα συμφωνήσω εν μέρει, γιατί υπάρχουν και άλλες ενδιάμεσες κατηγορίες!
μέτρον άριστον!

Ran_Tan_Plan

# 12 στις 25/6/2009
author
Ανδρας / 55 / Παντρεμένος
Ν. Χίου / Χίος
Θέματα: 25
Απαντήσεις: 9.688
'Aρεσαν+: 0%
Παιδοψυχολογος δεν ειμαι αλλα θα πω τι εχω παρατηρησει.
Τα αγορια σε γενικες γραμμες χωριζονται σε δυο κατηγοριες.
Σε αυτα που τα εχουν ευνουχισει οι μαναδες τους και σε αυτα δεν καταφεραν να το πετυχουν.
Η κινησεις ευνουχισμου εστω και ακουσια λοιπον γινεται απο ολες τις μαναδες.
Παμε παρακατω τωρα κι ας ασχοληθουμε με τα ευνουχισμενα.
(Τα αλλα πανε σφαιρα στη ζωη τους σε ολους τους τομεις)
Τα ευνουχισμενα παρουσιαζουν ολα τα προβληματα των αγοριων που αναφερει ο θεματοθετης κι ακομα περισσοτερα.
Και τα σερνουν μαζι τους σε ολη τους τη ζωη οσον αφορα τουλαχιστον την επαφη τους με τα κοριτσια.
Και μονιμα αναζητουν μια "μαμα" στις σχεσεις τους που θα υποκαταστησει την μαμα τους.
Απο αυτη την συμπεριφορα των μαμαδων νομιζω λοιπον οτι ξεκινουν τα προβληματα τους.
"Πρεπει να'σαι λερα για να κυβερνας γαλερα"

candy_perfume_girl

# 13 στις 25/6/2009
author
Γυναίκα / 36 / Ελεύθερη
Ν. Θεσσαλονίκης / Αγιος Αθανάσιος
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 528
'Aρεσαν+: 0%
Συμφωνώ με Ραν με τα χίλια!
Λατρεύω τη μαμά μου αλλά αυτό που έχω παρατηρήσει και εγώ είναι ότι σχεδόν πάντα οι μανάδες φταίνε για ψυχολογικά κατάλοιπα/ανασφάλειες των παιδιών αργότερα. Στα αγόρια ή που θα τους ευνουχήσουν όπως πολύ σωστά ανέφερε ο Ραν ή που θα τους έχουν στα ώπα ώπα μη λείψει τίποτα στον κανακάρη τους τον μονάκριβο/μοναδικό/δώρο Θεού στην ανθρωπότητα και μεγαλώνοντας θα αποκτήσουν μια αυτάρεσκη και αλαζονική εικόνα για τον εαυτό τους και δε θα έχουν τον παραμικρό σεβασμό για κανέναν άλλο και ειδικά για τις γυναίκες.
Γιατί σύμφωνα με την μαμά "καμία δεν είναι αρκετή για αυτούς".
Πάμε στα κορίτσια τώρα. Αυτό το ξέρω καλύτερα ως κόρη και δη μοναχοκόρη.
Πονεμένες ιστορίες από όπου κι αν τις πιάσεις. Η Ελληνίδα κόρη πρέπει να είναι η καλύτερη από όλες. Της γειτονιάς, του δημοτικού, της κατασκήνωσης. Τρόποι μάνας? Παραδείγματα για όλες τις "καλύτερες" από την κόρη της για να τις μοιάσει. Εξ΄ου λοιπόν και η μόνιμη ανασφάλεια μετέπειτα. Δηλαδή η κόρη είναι το αντίθετο του γιου - δεν είναι ποτέ αρκετή. Πήρε 18 στη Χημεία? Ναι αλλά η αποκάτω είναι αριστούχα του 20! 'Εχει έναν ευτυχισμένο δεσμό? Ναι αλλά η απέναντι έχει ήδη παντρευτεί και έχει και παιδί! Μετά το παιδί πώς να είναι ικανοποιημένο με ό,τι έχει καταφέρει και με αυτό που είναι?
Η σχέση μάνας-γιου εμπεριέχει πάντα αυτό το Οιδιπόδειο ενώ η σχέση μάνας-κόρης μία δόση ζήλειας γιατί υπάρχει και ο πατέρας στον οποίο οι περισσότερες κορούλες έχουν μία αδυναμία. Δεν το κρύβω. Κι εγώ έχω. Και μεγάλη μάλιστα.

# 14 στις 25/6/2009
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Για όλους μας, άντρες και γυναίκες είναι τρομερά δύσκολο να ξεφύγουμε από το κυρίαρχο πρότυπο, με το οποίο μας γίνεται πλύση εγκεφάλου καθημερινά από τηλεοράσεις, ραδιόφωνα, εφημερίδες, περιοδικά.

Οταν μεγάλωνε η δική μου η γενιά, η διαφήμιση και η πλύση εγκεφάλου δεν ήταν τόσο έντονες.

Τα σημερινά παιδιά μεγαλώνουν με συνεχή βομβαρδισμό εικόνων και προτύπων και δεν είναι παράλογο που στέκονται μόνο στην επιφάνεια και στην εξωτερική τους εμφάνιση και είναι γεμάτα ανασφάλειες για το αν αρέσουν.

Χρειάζεται πολλή παιδεία και αντίσταση στα κυρίαρχα πρότυπα για να υπερβείς το λάιφστάιλ και αυτό δεν είναι εύκολο να γίνει όταν είσαι 20 χρονών.

Εδώ εμείς 40ρίσαμε κι εκόα το παλεύουμε.

# 15 στις 25/6/2009
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Γράφεις:

Στην ουσια το προβλημα ειναι το ιδιο, απλα εκφραζεται με
εναν πολυ επιφανειακο τροπο και απο τις 2 πλευρες.
Το προβλημα θεωρω οτι ειναι κοινωνικης φυσης και εχει να
κανει με βιωματα και καταστασεις του παρελθοντος (προσωπικη γνωμη βεβαια).


Πιστεύω ότι σε αυτήν την παράγραφο, ο άνθρωπος έχει ήδη

διαμορφώσει χαρακτήρα και βρίσκεται στο στάδιο που τον

ξεδιπλώνει.

Και το μεγάλο θέμα που προκύπτει είναι η "επικοινωνία".

Γιατί οι νέοι άνδρες και γυναίκες δεν μπορούν να επικοινωνήσουν,

να γνωριστούν με ευκολία, σε μια εποχή που όλα "τρέχουν";

Διότι, κατά την άποψή μου, ενώ όλα τα υπόλοιπα έτρεχαν,

η εξέλιξη του ανθρώπου σε επίπεδο πνευματικό , πήγαινε

με άλλες ταχύτητες.

Γράφεις:

Χρησιμοποιησα λιγο ακραια παραδειγματα η αληθεια,
εννοειται οτι υπαρχουν και ενδιαμεσες καταστασεις.
Αναλογη εικονα ισχυει και για τα κοριτσια.


Εκείνοι και εκείνες που θεωρούνται επιτυχημένοι, μπορεί και

να είναι εκείνοι οι άνθρωποι που κινούνται στο ενδιάμεσο.

Οι των άκρων, να είναι κι αυτοί είναι επιτυχημένοι σε προσωπικό

επίπεδο, που αυτό για κάποιους άλλους, πιθανόν, να είναι αποτυχία.

Γιατί κάποιος μπορεί να θεωρεί το ζωηρό παιδί, καλό, κι απλά

να είναι ένας νταής, ή το άλλο που του αρέσει το διάβασμα ή

πιο χαμηλών τόνων διασκεδάσεις, να τον θεωρεί "φλώρο" κι απλά

να είναι μόνο χαμηλών τόνων.

Έχει κανείς τους εξασφαλισμένο κάτι;

Όχι, τα όπλα της επιτυχίας και της ευτυχίας δεν είναι αυτά.

Γράφεις:

Μηπως παιζει ρολο η συμπεριφορα των γονεων στη μετεπειτα
εξελιξη των ανωτερω ιδιαιτερωτητων τους?


Αυτή η παράγραφος είναι η έναρξη της διαπαιδαγώγησης.

Και φυσικά παίζει ρόλο η συμπεριφορά των γονιών.

Αυτός είναι ο ρόλος τους, να γίνονται παράδειγμα.

Γι αυτό και είναι το δυσκολότερο εγχείρημα το να είσαι γονιός.

Όλες οι καλές προθέσεις μπορούν να οδηγήσουν ακόμη και

στο χειρότερο αποτέλεσμα.

Επειδή ακριβώς οι γονείς διαπλάθουν χαρακτήρες και συνειδήσεις,

κι αυτό είναι τεράστια δύναμη, για μένα καλός γονέας είναι αυτός

που δεν εκμεταλλεύεται αυτή του τη δύναμη.

cerise

# 16 στις 25/6/2009
author
Γυναίκα / 49 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πεύκη
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 7.208
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by Ran_Tan_Plan
Παιδοψυχολογος δεν ειμαι αλλα θα πω τι εχω παρατηρησει.
Τα αγορια σε γενικες γραμμες χωριζονται σε δυο κατηγοριες.
Σε αυτα που τα εχουν ευνουχισει οι μαναδες τους και σε αυτα δεν καταφεραν να το πετυχουν.
Η κινησεις ευνουχισμου εστω και ακουσια λοιπον γινεται απο ολες τις μαναδες.
Παμε παρακατω τωρα κι ας ασχοληθουμε με τα ευνουχισμενα.
(Τα αλλα πανε σφαιρα στη ζωη τους σε ολους τους τομεις)
Τα ευνουχισμενα παρουσιαζουν ολα τα προβληματα των αγοριων που αναφερει ο θεματοθετης κι ακομα περισσοτερα.
Και τα σερνουν μαζι τους σε ολη τους τη ζωη οσον αφορα τουλαχιστον την επαφη τους με τα κοριτσια.
Και μονιμα αναζητουν μια "μαμα" στις σχεσεις τους που θα υποκαταστησει την μαμα τους.
Απο αυτη την συμπεριφορα των μαμαδων νομιζω λοιπον οτι ξεκινουν τα προβληματα τους.


Mιλάς για τ αγόρια. Αυτό που λες είναι πραγματικά πρόβλημα. Ψάχνουν γυναίκες σαν τη μαμά τους.

RU_DeNiro

# 17 στις 25/6/2009
author
Ανδρας / 38 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 540
'Aρεσαν+: 0%
Ιδιαίτερα ενδιαφέρον το θέμα σου aerospace,

Congrats για το ανέβασμα.

Επέτρεψε μου να δώσω μια διαφορετική οπτική, μιλώντας φυσικά όχι για απόλυτες καταστάσεις αλλά για την πλειοψηφία των περιπτώσεων.

Ας πάρουμε 2 εφηβικές ομάδες μια αγοριών και μία κοριτσιών.

Για τα αγόρια ισχύει το πρότυπο άντρας-κυνηγός., για τα κορίτσια το γυναίκα-βιτρίνα.

Το αγόρι θα διεκδικήσει με σκοπό την κατάκτηση, το κορίτσι θα στείλει τα κατάλληλα μηνύματα για να δείξει την προτίμησή της και τελικά μετά από δοκιμασία των υποψήφιων, θα επιλέξει.

Αυτοί είναι οι γενικοί κανόνες στο φλερτ και ισχύουν ανεξάρτητα από την ηλικία.

Ποια τα όπλα της κάθε ομάδας?

Η αυτοπεποίθηση στην ικανότητα να προσελκύουν το αντίθετο φύλο.

Για τα κορίτσια η ανάπτυξη αυτής της ικανότητας είναι μονόδρομος και έρχεται μέσα από τη δύναμη της ομορφιάς.

Όσο πιο όμορφη είναι μια κοπέλα τόσο πιο πολύ ανεβαίνει η αυτοπεποίθηση της ότι μπορεί να γίνεται επιθυμητή από πλήθος ανδρών.
Γι’αυτό και όλα τα ανάλογα post από κορίτσια έχουν να κάνουν με την εμφάνισή τους γιατί αυτό είναι που τους καίει.

Η ομορφιά βέβαια καθορίζεται από τα πρότυπα της κάθε εποχής, και της κοινωνικής ομάδας που το κορίτσι ανήκει.
Άλλα τα πρότυπα στον Δυτικό κόσμο, άλλα στον Αραβικό, άλλα στις χώρες της Αφρικής κ.ο.κ.

Αν λοιπόν μια κοπέλα βλέπει ότι δεν καλύπτει τα ανάλογα πρότυπα ομορφιάς τότε ξεκινά ένας αγώνας που πολλές φορές φτάνει στα όρια της υπερβολής, για να τα φτάσει.
Για την ομάδα των αγοριών, θα πρέπει και αυτή να στηρίξει την αυτοπεποίθησή του σε μορφές δύναμης για να προσελκύσει τα θηλυκά.

Εδώ υπάρχουν περισσότερες επιλογές γιατί τα κορίτσια έλκονται από κάθε μορφή δύναμης .
Μπορεί να είναι η ομορφιά, η σωματική δύναμη που εκφράζεται μέσα από κάποιο σπορ, το χρήμα, η πνευματικότητα, η συμμετοχή και ανάδειξη κάποιου μέσα από μαθητικά, πολιτικά κινήματα κ.α.
Ποια όμως είναι η κατηγορία των αγοριών που έρχονται στο forum και ζητούν συμβουλές προσέγγισης?

Είναι αυτοί που δεν κατέχουν αυτή την αυτοπεποίθηση, δεν νοιώθουν ικανοί και ετοιμοπόλεμοι θα έλεγα να διεκδικήσουν ένα θηλυκό.

Πολλοί είναι και οι λόγοι αυτής της έλλειψης.
Η μη κατάλληλη ενημέρωση/συζήτηση (ανάλογα με την περίπτωση) από το γονεϊκό (πατέρας), οικογενειακό (μεγαλύτερα αδέρφια), συγγενικό, φιλικό περιβάλλον.

Η μη κατάλληλη κοινωνικοποίηση τους μέσα από μικτές παρέες αγοριών-κοριτσιών όπου τους δίνεται η ευκαιρία να προσεγγίσουν τον γυναικείο ψυχισμό (μοναχικά αγόρια).

Η συνεχής ενασχόληση τους με ενδιαφέροντα που δεν περιλαμβάνουν θηλυκή προσέγγιση,
π.χ. computer games,συνεχές διάβασμα και σπάνιες εξόδους, μπακουρο-παρέες κλπ.

Το πρόβλημα είναι ότι όταν μεγαλώσουν πολλά από αυτά τα παιδιά εξακολουθούν να έχουν μέσα τους αυτό το φόβο ότι δεν είναι ικανά να κατακτήσουν ένα θηλυκό, παρόλο που μπορεί να είναι πετυχημένοι επιστήμονες ή επαγγελματίες.

Η λύση -και συμφωνώ μαζί σου- και στις δύο περιπτώσεις και για τα αγόρια αλλά και για τα κορίτσια νομίζω ότι ξεκινά από τους γονείς, όπου με κατάλληλη συζήτηση θα πουν στο μεν κορίτσι να μάθει να αγαπά το σώμα του, με τις όποιες ατέλειές του, γιατί τέλειο σώμα δεν έχει κανένας, και να φροντίζει,πέρα από την ομορφιά, κυρίως για την υγεία της.

Στο δε αγόρι να του εξηγήσει ότι δεν θα πρέπει να φοβάται την επαφή με ένα κορίτσι θεωρώντας την σαν κάτι το εξωπραγματικό, αλλά σαν κάτι φυσιολογικό, δίχως να φοβάται να εξωτερικεύσει τις προτιμήσεις του.

Εδώ εννοείται πως και η συμπεριφορά των γονιών θα είναι ανάλογη, γιατί το πρώτο πράγμα που μας χαρακτηρίζει είναι ο μιμητισμός.

Μια μητέρα που συνεχώς κάνει σχόλια για την εμφάνισή της ή το σώμα της, ένας πατέρας που συνεχώς βρίζει τις γυναίκες, και τους συμπεριφέρεται άσχημα δεν αποτελούν παράδειγμα προς μίμηση και το μόνο που καταφέρνουν είναι να εντείνουν το πρόβλημα .
Toto, I've got a feeling we're not in Kansas anymore.

# 18 στις 25/6/2009
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by aerospace



Δεν υπάρχει ουσιαστική βάση σε αυτά που λες! Αναπαράγεις στερεότυπα.

Καταρχήν δεν είναι ίδιοι οι λόγοι για τους οποίους οι άνθρωποι δε βρίσκουν ταίρι, είναι διαφορετικοί. Το να βρίσκουμε κοινό παρονομαστή των λόγων καθενός στην οικογένεια και ακόμα γενικότερα στο παρελθόν του είναι μια επανάληψη του αυτονόητου!

Προσπαθείς επίσης να σχηματίσεις δυο άκρα συμπεριφορών ανθρώπων, ενώ αφενός - το λες εσύ ο ίδιος - δεν ανήκουν όλοι σε ένα από τα δύο άκρα, αφετέρου θα μπορούσα από τις δικές μου γνωριμίες να φέρω πολλά αντιπαραδείγματα. Επίσης, περίεργα είναι και τα κριτήρια "κοινωνικά επιτυχημένοι" - "επαγγελματικά επιτυχημένοι" που αναφέρεις.

Αυτό που παρατηρώ εγώ είναι ότι στην κοινωνική μας ζωή (συμπεριλαμβάνω και την ερωτική) κάνουμε διακρίσεις, οι οποίες είναι επί το πλείστον υποκειμενικές (ή, χειρότερα, προκατειλημμένες) και προσπαθούμε να τις επιβάλλουμε με ό,τι επιρροή έχουμε. Γιατί να μην είναι η δική μου παρατήρηση σωστότερο αίτιο για όσους και όσες θέλουν να βρουν ταίρι και αισθάνονται ότι δε μπορούν, κάνοντας επίσης και εκείνοι διακρίσεις; Χωρίς να μπλέκω γονείς.
Υ.Γ. Οι "προβληματισμοί" που κάνουμε στο φόρουμ αυτό, στην ουσία είναι κουβέντες και συζητήσεις ανάμεσα στο πώς κάνουμε τις ερωτικές κυρίως διακρίσεις μας. (Δεν είναι μια διάκριση π.χ. η διαφορά ηλικίας; )

square77

# 19 στις 25/6/2009
author
Γυναίκα / 37 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ελληνικό
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 361
'Aρεσαν+: 0%
Εγώ πιστεύω πάλι, ότι μόνο οι ευαίσθητοι χαρακτήρες είναι αυτοί που θα ζητήσουν μία συμβουλή για την προσέγγιση , και όχι αυτοί που έχουν πρόβλημα επικοινωνίας.

Πιστεύω ότι είναι δύσκολο σε μία νεαρή ηλικία να είναι γνώστες του αντικειμένου.

Και η υπερβολική αισιοδοξία λόγω της τυχόν καλής εμφάνισης δεν οδηγεί και στα καλυτερότερα αποτελέσματα...

Όντας χαριτωμένη νεαρά... (προ πολλών χρόνων...) πολλές φορές προβληματίστηκα για το αν το στήθος μου είναι καλό, και για αν το ύψος μου είναι ξενέρωτο.... Αυτό όμως δεν σήμαινε ότι δεν είχα παιδεία , απλά είχα μία φυσιολογική ανασφάλεια.
Δεν ήμουν ούτε το παιδί-φυτό στο σχολείο, ούτε και η ξεπεταγμένη για να πώ ότι δεν χρειαζόταν η αναζήτηση.

Δεν υπάρχουν κατηγορίες ανθρώπων....και δη βάση διαπαιδαγώγησης.... αλίμονο με όλα αυτά τα ερεθίσματα που υπάρχουν ......

Και κρίμα αν ακόμα υπάρχουν άνθρωποι εν έτη 2009 που το πιστεύουν αυτό...
τώρα στα γεράματα...μάθε γριά γράμματα...

tsimakos76

# 20 στις 25/6/2009
author
Ανδρας / 38 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ηλιούπολη
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 7
'Aρεσαν+: 0%
ναι μεν συμφωνω σε παρα πολλα απο αυτα που ειπατε αλλα θα παρω και το μερος των νεων.
ας παρουμε βαση πως η εποικινωνια με τους γονεις για καποια παιδια με τους γονεις δεν ειναι σωστη,δεν εχουν την επαφη που πρεπει με τους γονεις για λυσουν η να μαθουν για τους προβληματισμους που εχουν.
καλος η κακος,καλος για μενα.ψαχνουν να μαθουν απο καπου αλου τις λυσης των προβλιματισμων που εχουν.
ενας χωρος ειναι το ιντερνετ,και ενας χωρος ειναι και το σχεσεις,
αν ερχεται ενας πιτσιρικας η μια πιτσιρικα και γραφει οποια ανησυχια η απορια εχει εδω,το κανει για να βελτιωσει τις γνωσεις πολλες φορες, αν οχι ολλες.
ανεξαρτητα αν το βρισκουν αστειο πολλοι εδω μεσα,για αυτον ειναι σημαντικο.
και πρωφανος θελει και σοβαρη απαντηση.
πολλοι εδω ομως το γυριζουν στο χαβαλε για δηθεν αφελες και αστειο,αρκετες φορες.
δεν λεω να κοπει ο χαβαλες,μη με παρεξηγησετε.
αλλα, μηπως και απο τους γονεις εχουν την ιδια αντιμετωπιση;
αν ναι,γυατο ρωτανε καπου πιο περα,μηπως παρουν καλυτερες απαντησης,
δηλαδη, το βρισκω λιγο αντιφατικο,τη μια να κανουμε χαβαλε με αυτες τις,για καποιους απο μας αστειες ερωτησης,ισως για τα παιδια σοβαρες,
και την αλλη να λεμε.μα γιατι καπιοι νεοι ειναι τοσο ντροπολοι η εχουν προβληματισμους με το σωμα τους η και οτιδιποτε αλλο;
για την μαθηση καθε καινουργειας γενιας φταιει,η ειναι καλη αντιστιχα,παντα η προηγουμενη.

οσο ειναι πιτσιρικαδες βεβαια,μετα ο καθενας πρεπει να βρει το θαρος να κυνηγα μονος του τη ζωη.
ο κοσμος ειναι θεατρικη σκηνη και η ζωη περασμα απ αυτη,ηλθες,ειδες και απηλθες.
Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12
Δεν μπορείτε να απαντήσετε