Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 300.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο γνωριμιών στην Ελλάδα.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

πες το με ποιηματα...δικα σας η δανεικα

Σελίδα : 1

CatWoman30

# 1 στις 18/2/2012
author
Γυναίκα / 45 / Χήρα
Ρωσία
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 38
'Aρεσαν+: 0%

πες το με ποιηματα...δικα σας η δανεικα

ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΣΕ ΒΡΩ

ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΤΗΝ ΔΕΙΣ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ

ΟΤΙ ΣΆ ΕΨΑΧΝΑ ΣΤΟΝ ΜΑΥΡΟ ΟΥΡΑΝΟ

ΣΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΟ ΓΚΡΙΖΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ
ΕΚΕΙ ΣΕ ΒΡΗΚΑ ΚΑΙ ΣΕ ΕΧΑΣΑ

ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΣΕ ΨΑΧΝΩ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΕΓΙΝΕ ΑΛΗΘΕΙΑ

ΕΚΕΙ ΠΟΥ Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΓΙΝΕ ΖΩΗ.
ΜΑ ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΧΑΜΈΝΑ

ΞΕΨΥΧΗΣΑ ΓΙΆ ΣΕΝΑ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΣΟΥ ΠΟΥ ΑΙΩΝΙΑ ΘΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ

ΚΑΘΕ ΤΙ ΠΟΥ ΠΛΕΟΝ ΛΑΧΤΑΡΩ.
ΝΕΚΡΟΣ ΛΟΙΠΟΝ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΛΑΤΡΕΥΩ

ΟΤΙ ΜΕ ΣΚΟΤΩΣΕ ΚΑΙ ΜΆ ΑΦΗΣΕ ΛΕΙΨΟ

ΕΔΩ ΕΓΩ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΩ

ΜΙΑ ΗΛΙΑΧΤΙΔΑ ΦΩΣ ΣΤΟΝ ΜΑΥΡΟ ΜΟΥ ΟΥΡΑΝΟ
ΣΤΙΓΜΕΣ ΡΙΓΗΣ, ΠΑΓΕΤΟΥ

ΣΤΙΓΜΕΣ ΜΟΝΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ

ΣΤΙΓΜΕΣ ΛΥΠΗΣ, ΣΠΑΡΑΓΜΟΥ

ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΝΟΥ, ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ ΒΙΑΣΜΟΥ.
ΣΤΙΓΜΕΣ ΦΕΙΔΩΛΕΣ, ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΛΥΠΗΡΕΣ

ΔΑΚΡΥΑ, ΛΥΓΜΟΙ ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΕΝΑΓΜΟΙ

ΤΑΙΝΙΑ ΜΙΚΡΟΥ ΜΗΚΟΥΣ ΣΕ ΛΕΥΚΟ ΠΑΝΙ

ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΕΝΑΝ ΘΕΑΤΗ.
ΣΤΙΓΜΕΣ ΑΣΗΜΑΝΤΕΣ ΣΟΥ ΣΗΜΑΔΕΥΟΥΝ ΤΗ ΖΩΗ

ΣΤΙΓΜΕΣ ΔΙΧΩΣ ΛΟΓΟ ΣΕ ΤΡΕΠΟΥΝ ΣΕ ΦΥΓΗ

ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ ΡΗΜΑΔΙΟ

ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΆ ΑΔΕΙΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΠΑΡΕΑ ΜΆ ΑΛΚΟΟΛ.
ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΕΙΣ ΑΠΟ ΅ΔΩ

ΤΡΕΧΕΙΣ ΣΕ ΕΝΑ ΚΟΣΜΟ ΕΞΩΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ

ΣΤΙΓΜΕΣ ΠΟΥ ΨΑΧΝΕΙΣ ΑΦΟΡΜΗ, ΝΑ ΟΠΛΙΣΕΙΣ ΤΗ ΣΚΑΝΔΑΛΗ

ΝΑ ΔΩΣΕΙΣ ΕΝΑ ΤΕΛΟΣ ΣΤΟ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ… ΤΟΥ ΜΥΑΛΟΥ ΤΗ ΛΟΓΙΚΗ.
ΣΤΙΓΜΕΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΕΛΕΙΩΜΟ

ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΣΕ ΦΕΡΝΟΥΝ, ΣΕ ΡΙΧΝΟΥΝ ΣΤΟ ΚΕΝΟ

ΝΑ ΠΕΦΤΕΙΣ, ΠΟΤΕ ΔΕ ΣΤΑΜΑΤΑΣ

ΤΡΕΛΑΙΝΕΣΑΙ… ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ;

ΑΓΑΠΑΣ… ΜΟΝΑΧΑ ΑΓΑΠΑΣ!
ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑ

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΕΙ

ΜΟΝΟΣ... ΔΙΧΩΣ ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

ΝΑ ΧΑΝΟΜΑΙ ΚΑΘΕ ΠΟΥ ΘΑ ΞΗΜΕΡΩΝΕΙ.

ΜΟΝΗ ΕΔΩ...

ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ ΣΟΥ ΤΑ ΒΡΑΔΙΑ ΝΑ ΦΩΤΙΖΩ

ΣΑ ΔΡΟΜΟΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΣΤΑ ΙΧΝΗ ΣΟΥ ΒΑΔΙΖΩ.
ΠΡΟΣΜΕΝΩ ΠΙΑ ΝΑ ΞΑΝΑΡΘΕΙΣ

ΝΑ ΜΆ ΑΓΚΑΛΙΑΣΕΙΣ, ΝΑ ΜΆ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ

ΝΑ ΜΕ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΣΑ ΠΑΙΔΙ

ΝΑ ΜΕ ΦΙΛΗΣΕΙΣ... ΜΗ ΜΆ ΑΦΗΣΕΙΣ.
ΤΙΠΟΤΕ ΠΙΑ ΔΕΝ ΚΑΡΤΕΡΩ

ΜΟΝΑΧΑ ΚΡΑΤΑ ΜΕ ΣΤΗΝ ΑΓΚΑΛΙΑ ΣΟΥ

ΠΑΝΤΟΤΙΝΑ ΕΓΩ ΘΑ ΣΆ ΑΓΑΠΩ

ΝΑ ΠΑΙΡΝΩ ΧΡΩΜΑ ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ.
ΑΛΗΘΕΙΑ ΗΆ ΨΕΜΑ, ΛΟΓΙΑ ΣΤΟ ΚΕΝΟ

ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΑΡΑΤΟΛΜΕΣ ΜΕ ΠΙΑΝΕΙ ΠΑΝΙΚΟΣ

ΑΔΕΙΑ ΜΠΟΥΚΑΛΙΑ Η ΜΟΝΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ

ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΜΕ ΣΦΙΓΓΟΥΝ ΣΑΝ ΘΗΛΙΑ.
ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΤΡΕΛΑΙΝΟΥΝ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΔΙΑΡΚΩΣ

ΕΙΚΟΝΕΣ ΣΕ ΘΥΜΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΑΣ ΜΗΝ ΕΙΣΑΙ ΤΩΡΑ ΕΔΩ

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΦΤΑΙΕΙ, ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΠΩ

ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΔΕΝ ΕΚΑΝΑ… ΜΟΝΑΧΑ ΣΆ ΑΓΑΠΩ.
ΑΝΟΗΤΑ ΣΤΙΧΑΚΙΑ ΠΟΥ ΞΕΡΩ ΔΕ ΘΑ ΔΕΙΣ

ΕΣΕΝΑ ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΗ ΚΑΘΕ ΤΟΥΣ ΣΤΡΟΦΗ

ΤΑ ΧΑΔΙΑ, ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΣΟΥ, ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟ ΑΠΑΛΟ

ΤΑ ΜΑΤΙΑ, ΤΑ ΜΑΛΙΑ ΣΟΥ… ΚΑΘΕ ΤΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΩ.
ΟΛΑ ΙΔΙΑ ΓΙΝΑΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΞΑΦΝΙΚΑ

ΚΑΙ ΜΟΝΟ Η ΜΟΡΦΗ ΣΟΥ ΣΑΝ ΑΣΤΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΠΟΥΘΕΝΑ

ΜΟΝΟ ΤΟ ΑΓΓΙΓΜΑ ΣΟΥ ΑΓΑΛΛΙΑΖΕΙ ΤΗ ΨΥΧΗ

ΕΝΑ ΣΟΥ ΧΑΜΟΓΕΛΟ ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΓΗ.
ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΚΟΜΗ ΜΑΚΡΙΑ ΣΟΥ

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΚΟΜΗ ΣΤΑ ΚΑΡΔΙΑΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΣΟΥ

ΖΩΝΤΑΝΟΣ ΝΕΚΡΟΣ ΣΤΗ ΛΗΘΗ ΤΩΝ ΦΙΛΙΩΝ ΣΟΥ.
ΑΚΟΜΑ ΨΑΧΝΩ ΤΟ ΓΙΑΤΙ,

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΠΛΗΓΩΝΟΥΝ;

ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ;

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΚΡΙΑ

ΜΑ ΣΑ ΟΝΕΙΡΑ ΚΟΝΤΑ;
Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΘΑΝΑΤΟΣ

ΚΑΙ ΕΓΩ ΤΗΝ ΕΖΗΣΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ

ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ

ΣΤΟΝ ΗΛΙΟ ΠΟΥ ΔΕ ΦΕΓΓΕΙ.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ; ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ;

ΠΟΤΕ ΔΕ ΘΑ ΓΝΩΡΙΣΩ

ΑΦΟΥ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΨΥΧΗ

ΣΤΑ ΕΔΩΣΑ ΠΡΙΝ ΖΗΣΩ.
ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΧΑΘΗΚΑΝΕ ΝΩΡΙΣ

ΣΚΟΡΠΙΣΑΝΕ ΣΤΟΝ ΧΡΟΝΟ ΣΑΝ ΑΓΡΙΜΙΑ

ΔΙΑΛΥΘΗΚΑΝ ΣΑΝ ΜΙΑ ΠΕΤΡΑ ΓΗΣ

ΑΔΕΙΕΣ ΚΑΡΔΙΕΣ, ΨΥΧΕΣ ΒΟΥΒΕΣ... ΣΥΝΤΡΙΜΜΙΑ.

achinos

# 2 στις 19/2/2012
author
Γυναίκα / 49 / Ελεύθερη
Ν. Λάρισας / Λάρισα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 6.899
'Aρεσαν+: 0%
http://www.youtube.com/watch?v=Fcnrg9O7LYo&feature=player_detailpage
Δε λεω...συγκινητικο, εχει μια ποιοτητα...αλλα ρε κοριτσια φτανει πια με τους αυτοχειρες ερωτες...δε τους βαρεθηκατε;

VLEMMA

# 3 στις 19/2/2012
author
Γυναίκα / 50 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 6
Απαντήσεις: 7.690
'Aρεσαν+: 0%
επειδη σε καποιο ταβερνειο
που επισκεπτομαι συχνα
παραγγελνω μονο μανιταρια πλευρωτους ,

αισθανθηκα την αναγκη να τους "γραψω" ενα ποιημα....
αφου πρωτα βέβαια...τα ειχα "φαει"...

TA ψυχεδελικα…MANITAΡΙΑ ΠΛΕΥΡΩΤΟΥΣ ..
κι εγω.. αμφας…

έλλειψη βαθιών συγκινήσεων;;;
εξάλειψη νοημάτων;;;;
φρόνιμος βίος και αχαλίνωτη πλήξη;;;;
όχι πια…
θα πλεξω μπροστα σας μια λεκτικη δαντελα,
ωδη στον μυκητα που μΆ εβγαλε απΆ αυτά!!!
Τα μανιταρια …μου κανουν , την δύσκολη ζωή, εύκολη και πιο κατανοητή.
Τρωγοντας τα… αναπολώ «τις χαμένες όχθες του αμνιακου μου παράδεισου, και οση ανισορροπία κι αν υπαρχει στις σκοτεινες πλευρες του δάσους της ψυχής και του μυαλού μου ξεδιαλυνεται….

Τα μανιταρια ... καταφερνουν σε χρονο dt νΆ ανθίζoυν τα τραύματα μου,
και η φετιχιστική σχέση μου μαζί τους, να ειμαι υπεράνω ιδεολογικης βοήθειας και ταυτοχρονα ικανη να νοιωσω την υφή του κόσμου… εικαστικα και θεωρητικα
«Το επιθετικο τηγανισμά τους ,δινει στην γευση μου ενα μείγμα ενθουσιασμού, παράλογης αυτοπεποίθησης ,αγνωστα για μενα στην αρχη μα απολυτα προβλέψιμa, τωρα πια.
Τρωγοντας τα νοιωθω εναν διπλασιασμό της πραγματικότητας, λες και τα τρωω μπροστα σΆ εναν καθρέφτη. Ο κατοπτρικός λοιπον εαυτός μου, που πεινάει και φαντασιώνεται, ασταθειες και ονειροπολήσεις…δεν λυπαται τον αλλον που τΆ απολαμβανει …
Τα πλευρωτους , με κανουν να επινοω πραγματικότητες, που με την σειρα τους γινονται τα νεα μου σενάρια, γεμάτα σουρεαλισμό που είναι και το κλειδί ,το κλειδί για τον εαυτό μου».
Με τα πλευρώτους στο στομάχι μου πια, …έχω τα κατάλληλα μάτια για να βλέπω, την κατάλληλη γλώσσα για να τα περιγράφω και τις απαραιτητες εκεινες διασ-τροφες για να ψαξω τις πολυτελείς ελλείψεις μου.

Αποκτω προφητικές διαισθήσεις και τοση δύναμη φαντασίας οση χρειαζεται για νΆ αναπλάσω τον κόσμο, να σαγηνεύομαι παθιασμένα απαθής, ειρωνικα και καλειδοσκοπικά.
ΑΝ οι ΑΡΧΑΙΟΙ …γλυπτες ειχαν δοκιμασει τα συγκεκριμενα μανιταρια ,θα τα ειχαν σκαλισει πανω στην ασπιδα του Αχιλλεα.

Η περιέργεια και το αινιγματικο πνευμα της Σφιγγας που με διακατεχει μΆ εβαλαν να δοκιμασω αυτην την ψυχεδελικη τηγανια του αβεβαιου μαγειρα ετουτης της ταβερνας και να μαι εδώ ...

ΚΑΤΑΝΟΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ και προτρεποντας σας με αναλυσεις και υπαινιγμους , με θεωριες και με λυγμους, να τα δοκιμασετε γιατι να ερθετε κι εσεις σε καταστασεις νοητικων απεικονησεων αβεβαιων ψυχικων συμπλεγματων και λοιπων ασυνειδητων ενοχων ή και αθωοτητων…

…ΑΠΛΑ ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΑ!!!! trust me!!!

# 4 στις 19/2/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Θα πενθώ πάντα - μ'ακους; - για σένα, μόνος, στον Παράδεισο

Οι πελώριες λιάνες και των ηφαιστείων οι λάβες
Θα 'ρθει μέρα, μ'ακους
Να μας θάψουν, κι οι χιλιάδες ύστερα χρόνοι
Λαμπερά θα μας κάνουν πετρώματα, μ'ακους
Να γυαλίσει επάνω τους η απονιά, μ'ακους
Των ανθρώπων
Και χιλιάδες κομμάτια να μας ρίξει

Στα νερά ένα ένα, μ'ακους
Τα πικρά μου βότσαλα μετρώ, μ'ακους
Κι είναι ο χρόνος μια μεγάλη εκκλησία, μ'ακους
Όπου κάποτε οι φιγούρες
Των Αγίων
Βγάζουν δάκρυ αληθινό, μ'ακους
Οι καμπάνες ανοίγουν αψηλά, μ'ακους
Ένα πέρασμα βαθύ να περάσω
Πουθενά δεν πάω, μ'ακους
Ή κανείς ή κι οι δυο μαζί, μ'ακους

Το λουλούδι αυτό της καταιγίδας και, μ'ακους
Της αγάπης
Μια για πάντα το κόψαμε
Και δε γίνεται ν'ανθίσει αλλιώς, μ'ακους
Σ' αλλη γη, σ'αλλο αστέρι, μ'ακους
Δεν υπάρχει το χώμα, δεν υπάρχει ο αέρας
Που αγγίξαμε, ο ίδιος, μ'ακους

Και κανείς κηπυρός δεν ευτύχησε σ'αλλους καιρούς

Από τόσον χειμώνα κι από τόσους βοριάδες, μ'ακους
Να τινάζει λουλούδι, μόνο εμείς, μ'ακους
Μες τη μέση της θάλασσας
Από μόνο το θέλημα της αγάπης, μ'ακους
Ανεβάσαμε ολόκληρο νησί, μ'ακους
Με σπηλιές και με κάβους κι ανθισμένους γκρεμούς
¶κου, άκου
Ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει -- ακούς;
Ποιος γυρεύει τον άλλο, ποιος φωνάζει -- ακούς;
Είμ' εγω που φωνάζω κι είμ' εγω που κλαίω, μ'ακους
Σ'αγαπώ, σ'αγαπώ, μ'ακους.
ΑΠΟ ΤΟ ΜΟΝΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΕΛΥΤΗ

# 5 στις 19/2/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Από το μέλος VLEMMA - 19/02/12 11:02
... ΚΑΤΑΝΟΜΑΖΟΝΤΑΣ ΤΑ και προτρεποντας σας με αναλυσεις και υπαινιγμους , με θεωριες και με λυγμους, να τα δοκιμασετε γιατι να ερθετε κι εσεις σε καταστασεις νοητικων απεικονησεων αβεβαιων ψυχικων συμπλεγματων και λοιπων ασυνειδητων ενοχων ή και αθωοτητων…

…ΑΠΛΑ ΔΟΚΙΜΑΣΤΕ ΤΑ!!!! trust me!!!
...

Τι πιστεύεις πως κάνουμε τόσο καιρό και
κατεβάζουμε τόοοοση, μα τόοοοση, φαιά ουσία και
έχουμε τέτοιο,μα τέτοιο, μεγάλο ειρμό;
Θέλει πολύ σκέψη ή απεριόριστη κατανάλωση μανιταριών;

ΥΓ. Προσοχή μόνο το είδος των μανιταριών(πλευρωτους) σε φτάνουν σε τέτοια κατάσταση ευδοκίας
:>

helen66

# 6 στις 19/2/2012
author
Γυναίκα / 48 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 31
Απαντήσεις: 1.274
'Aρεσαν+: 0%
Λιγο βαρυ να το πω? ψυχοπλακωτικο να το πω? ειναι ομως δικο μου και γι αυτο το αγαπαω. Μου θυμιζει δρομους που διαβηκα...
Βασίλισσα μου, Εσύ.

Δε θυμάται πως βρέθηκε εκεί,
ούτε που πήγαινε,
ούτε πως ναυάγησε.
Η θύμησή της ξεκινά απο κει που τους είδε.
Ξαφνικά μπροστά της βρέθηκαν,
τρόμαξε
της έκλεισαν τα μάτια
κι ένας αλλόκοτος περίπατος άρχισε.
Δε θυμάται ν ακούει ήχους
ούτε καν τα βήματα τους.
Κατάλαβε όμως την απότομη δροσιά
που 'κατσε στο πετσί της.
Και ξαφνικά λύθηκαν τα μάτια της κι είδε,
τον εαυτό της να κάθεται σ ένα θρόνο
μεγαλοπρεπή χρυσοστόλιστο,
όπως του άρμοζε για θρόνος.
Τεράστια αίθουσα,
άδεια,
σκοτεινή,
και μια απόλυτη ησυχία.
Ούτε βλέφαρο δε πετάρισε απ το φόβο του
μόνο κάθησε αναπαυτικά
κι απολάμβανε το βασίλειο της.
Περάσαν ώρες, μπορεί κι αιώνες
αυτή εκεί.
Ατάραχη
να χαίρεται το θρόνο της.

Καλώς σε βρήκα Βασίλισσσα της Σιωπής μου.

Ελενη Κ.
Κι όμως είμαι ακόμα εδώ...

helen66

# 7 στις 19/2/2012
author
Γυναίκα / 48 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 31
Απαντήσεις: 1.274
'Aρεσαν+: 0%
i pleurotous-pleuropous
κι αλλο ενα απο μενα....

Μια στιγμή

Πήδηξα χτες το μεσημέρι στον ύπνο σου,
σε πήρα απ το χέρι και φύγαμε.
Πετάξαμε σε βόλτα μακρινή.
Κυλιστήκαμε
στη δροσιά του πρωϊνού χορταριού,
σούρθηκαν οι κοιλιές μας
στ ακροκλάδια βαρυφορτομένων ελιών,
βουτήξαμε
στη δίνη του ποταμού
-που κατέβαινε φουσκωμένος μα καθάριος-
και στο τέλος ξαποστάσαμε
κάτω από κάτι κερασιές.
Φορτωμένα τα δέντρα μικρά γλυκά κεράσια
μας χάρισαν απλόχερα τους καρπούς τους
να ξεδιψάσουμε
να ηρεμήσουμε τη πείνα μας.
Γλώσσες γλυκαμένες κατακόκκινες,
παραδόθηκαν στο παιχνίδι της εξερεύνησης-του παιχνιδιού
και γρήγορα
πόθοι άναψαν
και τα κορμιά παραδόθηκαν
στου έρωτα τη λάβα.
Έρωτας-μάχη,
Έρωτας-πόλεμος,
Έρωτας-ζωή.
Κι όλα αυτά σε μια στιγμή.
Τόσο πάντα φτάνει.
Μια ανάσα-μια ζωή.

Ελενη Κ.
Κι όμως είμαι ακόμα εδώ...

# 8 στις 19/2/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by helen66
i pleurotous-pleuropous
κι αλλο ενα απο μενα....

Μια στιγμή

Πήδηξα χτες το μεσημέρι στον ύπνο σου,
σε πήρα απ το χέρι και φύγαμε.
Πετάξαμε σε βόλτα μακρινή.
Κυλιστήκαμε
στη δροσιά του πρωϊνού χορταριού,
σούρθηκαν οι κοιλιές μας
στ ακροκλάδια βαρυφορτομένων ελιών,
βουτήξαμε
στη δίνη του ποταμού
-που κατέβαινε φουσκωμένος μα καθάριος-
και στο τέλος ξαποστάσαμε
κάτω από κάτι κερασιές.
Φορτωμένα τα δέντρα μικρά γλυκά κεράσια
μας χάρισαν απλόχερα τους καρπούς τους
να ξεδιψάσουμε
να ηρεμήσουμε τη πείνα μας.
Γλώσσες γλυκαμένες κατακόκκινες,
παραδόθηκαν στο παιχνίδι της εξερεύνησης-του παιχνιδιού
και γρήγορα
πόθοι άναψαν
και τα κορμιά παραδόθηκαν
στου έρωτα τη λάβα.
Έρωτας-μάχη,
Έρωτας-πόλεμος,
Έρωτας-ζωή.
Κι όλα αυτά σε μια στιγμή.
Τόσο πάντα φτάνει.
Μια ανάσα-μια ζωή.

Ελενη Κ.





Λενιώ ...... άκου ...

http://www.youtube.com/watch?v=_HBXMbPITmM&list=UUNdkPcJweqWiqZYo3YrmXSA&index=178&feature=plcp

ELONORA

# 9 στις 19/2/2012
author
Γυναίκα / 41 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ηλιούπολη
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 277
'Aρεσαν+: 0%
Σκέψεις στιγμής…με αφορμή…

Όταν η φύση αρχινά το έργο ξανά, δίνει στο γόνο ελπίδα για να …
Ζήσει με πάθη, ένδοξα, μοναδικά…
Όταν η αταξία κοιτά την ψυχή δίνει στην πίστη έννοια που …
Αλλάζει το νόημα και τη λογική…
Όταν η αδικία χτυπά με ρυθμό για να δώσει παλμό …
Ο τρόπος είναι ενός που είναι αρκετός για να…
Είναι αρεστός…
Όταν η λύση είναι παγίδα που την κυνηγούν…
Ελάτε να δείτε πως την κοιτούν…
Εάν ήθελαν να πουν την αλήθεια θα έδειχναν και τη συνήθεια…
Εκείνη που όλους εμάς θα έκανε να ζούμε ...με πίστη βαθιά…
...με αξίες που…
Όλοι …
Ζητούν.

# 10 στις 19/2/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Πάγκαλε το στομάχι σου που τελειωμό δεν έχει
θαρώ πως και δεινόσαυρο να φάει ακόμα αντέχει

# 11 στις 21/2/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Θα 'ρθει καιρός που θα σπάσω την πόρτα
κι η καρδιά μου στο φως θα χυμήξει
θα φύγω μακριά
θα πετάξω ψηλά
θα πετάω σε ασύλληπτα ύψη
και τότε πια δε μπορεί αυτή η φτηνή,
αυτή η χλωμή,
η τιποτένια μου θλίψη
θα μείνει ορφανή
θα γυρνάει σα τρελή,
θα ζητάει να με βρει
και δε θα με βρίσκει
κι ούτε πρόκειται ελπίζω ποτέ να μου λείψει
δεν πρόκειται ελπίζω ποτέ να μου λείψει

# 12 στις 23/2/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Σβήνω τα χνάρια μου δεν θα με βρείτε
ότι κι αν είπα θα το πάρω και θα φύγω
ότι κι αν έκανα δεν εξηγείται
κι απ' την αλήθεια μου την νύχτα ξετυλίγω

Σβήνω τα φώτα μου να δω πως άρχισα
τα ποιο καλά παιδιά πιστεύουν παραμύθια
γυρνάω στα πρώτα μου σε κείνα που άφησα
βλέπω ένα όνειρο που κόβει σαν αλήθεια

Φρόνιμα κούκλα μου λέω στην ψυχή μου
όλα θα γίνουν όπως τά 'χουμε σχεδιάσει
στο φως θα γίνεσαι ξανά δική μου
και στο σκοτάδι θα σε χάνω μες τα δάση

Τους φόβους ξέμαθα σε κύκλους κλείνομαι
δεμένο πάνω μου το ψέμα της ζωής μου
στα φώτα έμαθα σκιά να γίνομαι
ξένο καράβι μιας θάλασσας δικής μου

Όμως το ψέμα μου τα βράδια λύνεται
παίρνει ζωή απ΄ τη ζωή γίνεται αλήθεια
τι κι αν το αίμα μου κρασί δεν γίνεται
σκοτώνουν τα όνειρα όταν γίνονται συνήθεια

Φρόνιμα κούκλα μου λέω στη ψυχή μου
όλα θα γίνουν όπως τά 'χουμε σχεδιάσει
στο φως θα γίνεσαι ξανά δική μου
και στο σκοτάδι θα σε χάνω μεσ' τα δάση

# 13 στις 26/2/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Λήθη

Καλότυχοι οι νεκροί που λησμονάνε
την πίκρα της ζωής. 'Οντας βυθίσει
ο ήλιος και το σούρουππο ακολουθήσει,
μην τους κλαις, ο καημός σου όσος και νά ναι

Τέτοιαν ώρα οι ψυχές διψούν και πάνε
στης λησμονιάς την κρουσταλλένια βρύση~
μα βούρκος το νεράκι θα μαυρίσει,
ά στάξει γι' αυτές δάκρυ όθε αγαπάνε.

Κι αν πιούν θολό νερό ξαναθυμούνται,
διαβαίνοντας λιβάδια από ασφοδήλι,
πόνους παλιούς, που μέσα τους κοιμούνται.

'Α δε μπορείς παρά να κλαις το δείλι,
τους ζωντανούς τα μάτια σου ας θρηνήσουν:
θέλουν, μα δε βολεί να λησμονήσουν.

Λορέντζος Μαβίλης

ntinos-exi

# 14 στις 21/9/2012
author
Ανδρας / 38 / Ελεύθερος
Ν. Κερκύρας / Κέρκυρα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 264
'Aρεσαν+: 0%
Στα χείλη μου άγγιξε γλυκά ο έρωτας.
Τόσο όσο μπορούσα να αντέξω.
άλλοτε αυτό φαινόταν και πολύ
με τον αέρα τότε ζούσα.

Το κύμα γλύκας που με προσπερνούσε
ήταν μήπως μυρωδιά μόσχου
που ανέδυαν τα κρυμμένα κλήματα
από το λόφο το σούρουπο;

Με τύλιξαν και με πόνεσαν
κλαδιά από αγιόκλημα
που όταν τα κόβεις σου ποτίζουν
με δροσιά τους κόμπους των δαχτύλων σου

Ποθούσα έντονη γλύκα
αλλά στη νιότη μου έμοιαζε μονάχα τόσο έντονη.
Όμως το πέταλο του ρόδου
με τρύπησε κρυφά

Τώρα, χαρά που να της λείπει αλάτι δεν υπάρχει
Που να μην πάλεψε πολύ
με πόνο, κούραση και λάθη.
Αποζητώ την κηλίδα αυτή…

..από τα δάκρυα, το σημάδι
της πιο τρανής αγάπης
Το φλούδι του γαρύφαλλου που
γίνεται γλυκόπικρο όταν
το κρατάς στο στόμα

Όταν αποτραβώ το χέρι
είναι σημαδεμένο, μουδιασμένο
ακουμπώντας με δύναμη
πάνω απ” τα χόρτα, ή τα χαλίκια

Όμως δε μου φτάνει αυτός ο πόνος.
Χρειάζομαι βάρος και δύναμη πολλή.
Να νιώσω τη γη, όσο τραχιά είναι
σ” όλο μου πάνω το κορμί.

Robert E Frost

# 15 στις 30/9/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
η αναμνηση μιας γοργονας...

...σου αρεσει η βροχη...
...ναι οι σταγονες της με γαληνευουν...
...σου αρεσει ο ανεμος...
...ναι ο ηχος του με ταξιδευει...
...σου αρεσει το δειλινο...
...ναι γιατι χανομαι στα χρωματα του...
...σου αρεσει το μεσημεριανο τραπεζι...
...οχι γιατι καθομαι μοναχος...
...σου αρεσει ο απογευματινος καφες...
...οχι γιατι με γεμιζει αναμνησεις...
...και δεν ειναι ομορφες οι αναμνησεις...
...ειναι αλλα ερχονται παντα με πονο γιατι ειναι εντονη η απουσια σου...
...σου αρεσει το ξημερωμα...
...μονο οταν ξυπνουσα πλαι σου,τωρα πια την νυχτα επιθυμω για να μπορω να σε ονειρευτω...
...ποσο εγωιστης μπορει να εισαι...
...τι εννοεις...
...να με ονειρευτεις οπως με θυμασαι η οπως θα ηθελες να ημουν τελικα...
...οπως ησουν οσο ζησαμε μαζι...
...οσο ημασταν μαζι εσυ ηθελες να ειμαι κατι διαφορετικο,τωρα που ειμαστε μακρυα αναπολεις ολες τις στιγμες μας...μοιραζεις απλοχερα ενα πονο στους γυρω σου που δεν εχεις νιωσει πραγματικα,φοβασαι μην τους διωξεις και χρησιμοποιεις οτι πιο μιζερο για να τους γαντζωσεις πανω σου...ενα ψευτικο αλλα πολυ επιτυχημενο επιχειρημα...το αισθημα της απωλειας...
...προσεξε πως μου μιλας γιατι θα βγω στα ανοιχτα αποψε...
...καλη ψαρια να εχεις λοιπον και σημερα ομως να θυμασαι πως τα πλασματα που ειναι μισοι ανθρωποι και μισοι ψαρια εχουν αγκυροβολησει σε αλλη ακρογιαλια...δεν προκειται να τα ξανασυναντησεις...
...εχω καλο δωλομα...μην ξεχνας πως καποτε τσιμπησα εσενα με αυτο...
...καποτε ειχες ανθρωπινη οψη,τωρα η σκια σου θυμιζει ορνιο αχορταγο...και ξερεις η θαλασσα καλοδεχεται μονο τις ψυχες που διψανε για ζωη,ενω τα ανθρωπομορφα σφουγγαρια που ζητανε να ρουφηξουν δανεικη ζωη τα παρασερνει στον σκοτεινο και παγερο βυθο της...
καλη ψαρια να εχεις και αποψε...
Σελίδα : 1
Δεν μπορείτε να απαντήσετε