Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 300.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο γνωριμιών στην Ελλάδα.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Λαικές φράσεις

Σελίδα : 1

koyrsaros

# 1 στις 4/6/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%

Λαικές φράσεις

Λαικές φράσεις που εξακολουθούν να είναι διαχρονικές και να τις χρησιμοποιούμε καθημερινά. Ας γράψουμε εδώ αυτές που γνωρίζουμε (και αν ξέρουμε από που προήλθαν αυτές)....έτσι βρε αδερφέ , για να μη ξεχνάμε τις παραδόσεις μας. Εκφράσεις όπως, Του Κουτρούλη ο Γάμος για παράδειγμα ή έφαγε Χυλόπιτα ή θα γίνουμε από δύο χωριά......αλήθεια γνωρίζετε από πού βγήκαν αυτές ?

<<Του Κουτρούλη ο Γάμος >>

Κατά τη διαπόμπευση κουρεύανε τον "αμαρτήσαντα " , τον έκαναν δηλαδή " κουτρούλη " ( από το κούτρα , που θα πει κεφάλι ) κι ύστερα άρχιζε η περιφορά στους δρόμους και στις πλατείες της βασιλεύουσας των πόλεων . Γινόταν πραγματικό πανδαιμόνιο , με τενεκέδες , σάπια φρούτα , λεμόνια που του πετούσαν , τα κουδούνια που του κρεμούσαν , και τις καμπάνες που τις χτυπούσαν , για να τον υποδεκτούν.
<<Εφαγε Χυλόπιτα>>

Στη Σμύρνη πριν το '22 όταν γίνονταν προξενιά έδιναν στον υποψήφιο γαμπρό χυλόπιτα, κάτι σαν πολλές κρέπες η μια πάνω στην άλλη γεμισμένες με κάποιο γλύκισμα. Έτσι, άμα δεν πετύχαινε το προξενιό, ο μέλλον γαμπρός έλεγε πως τουλάχιστον "έφαγε χυλόπιτα" .
<<Θα γίνουμε από δύο χωριά>>

Από τα πολύ παλιά χρόνια οι Έλληνες είχαμε το διχασμό .. Αυτή η κατάσταση βασίλευε και μεταξύ γειτονικών χωριών . Αφορμή να τσακωθούν δυο χωριά ήταν τα όρια , τα εδάφη βοσκής , η χάραξη καινούργιου δρόμου κλπ . Έτσι έμεινε και η φράση :" θα γίνουμε από δυο χωριά " , δηλαδή θα γίνουμε εχθροί σαν να είμαστε από δυο διαφορετικά χωριά .

koyrsaros

# 2 στις 6/6/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%
<<ΤΗΣ Π...ΑΝΑΣ ΤΟ ΚΑΓΚΕΛΟ >> ή Της εκδιδομένης το κικλίδωμα (χαχαχα)

Το κάγκελο , είτε ξύλινο είτε σιδερένιο με διάφορα σχέδια είναι το χώρισμα που βάζουν για να προστατευθεί ένας χώρος . Η έκφραση ίσως να προήλθε από τα κάγκελα που έβαζαν μπροστά από την πόρτα τους , για να προστατεύονται από τους ανεπιθύμητους ταραξίες .

<<ΚΑΒΑΛΗΣΕ ΤΟ ΚΑΛΑΜΙ>>
<<ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ , ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΠΗΔΗΜΑ >>

Στους μύθους του Αισώπου , αυτή την απάντηση έδωσε κάποιος σ' έναν , που καυχιόταν για ένα πήδημα καταπληκτικό , που είχε κάνει στη Ρόδο . Λέγεται για εκείνους που καυχιόνται και δε πραγματοποιούν τα λεγόμενά τους .

<<ΚΟΥΜΠΟΥΡΑΣ>>

Η έκφραση " κουμπούρας " προήλθε από τις κουμπούρες , τα όπλα , δηλαδή . Αυτά συνήθως, έμπαιναν άδεια στις "κουμπουριές" έτσι για επίδειξη δύναμης . Όπως λοιπόν άδειες ήταν οι κουμπούρες , έτσι άδεια είναι και τα κεφάλια των ανθρώπων που δε μαθαίνουν γράμματα ... Γι' αυτό τους λένε : κουμπούρες ....

<<ΘΑ ΤΟΥ ΤΡΙΞΩ ΤΑ ΔΟΝΤΙΑ>>
<<ΘΑ ΣΟΥ ΔΕΙΞΩ ΠΟΣΑ ΑΠΙΔΙΑ ΒΑΖΕΙ Ο ΣΑΚΟΣ >>

koyrsaros

# 3 στις 7/6/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%
Tι έγινε βρε παιδιά...δεν υπάρχουν άλλες λαίκες εκφράσεις ???...αντε να γράψω καμμιά άλλη....

<<ΘΑ ΓΙΝΩ ΧΑΛΙ ΝΑ ΜΕ ΠΑΤΗΣΕΙΣ >>

<<ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙΣ, ΧΡΟΝΟΥΣ ΝΑ ΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ>>
Τη φράση αυτή τη χρησιμοποιούμε για κάποιον που αποχωρίζεται από τα συγγενικά και φιλικά πρόσωπα και με κάποια πικρία τούς τη λέει . Προήλθε από ένα δημοτικό μας μοιρολόγι

<<ΘΑ ΓΕΛΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΡΔΑΛΟ ΚΑΤΣΙΚΙ >>

<< Ή ΠΑΠΑΣ ΠΑΠΑΣ Ή ΖΕΥΓΑΣ ΖΕΥΓΑΣ >>

<< Η ΕΝ ΠΟΛΛΑΙΣ ΑΜΑΡΤΙΑΙΣ....>>
Είναι μια φράση από το ποιήμα της μοναχής Κασσιανής που ψάλλεται τη Μ .Τρίτη το βράδυ και τη χρησιμοποιούμε για κάποια που έκανε πολλά αμαρτήματα στη ζωή της και μετά μετανόησε

koyrsaros

# 4 στις 11/6/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%
<< Η ΓΡΙΑ ΚΟΤΑ ΕΧΕΙ ΤΟ ΖΟΥΜΙ >>
Λαϊκή έκφραση που σημαίνει ότι οι γέροντες αξίζουν περισσότερο από τους νέους , επειδή έχουν μεγάλη πείρα και σύνεση

<< ΖΟΧΑΔΙΑΣΤΗΚΑ >>
Ζοχάδα είναι η κοινή ονομασία των αιμορροΐδων ... Ζοχαδιάζομαι σημαίνει ότι γίνομαι νευρικός και κακότροπος , όπως εκείνοι που πάσχουν από τις αιμορροΐδες

<<ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΥΛΙΟΥ ΤΟ ΓΑΛΑ >>
<<ΕΧΑΣΕ AYΓΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΣΧΑΛΙΑ ΤΟΥ>>
<<ΕΦΑΓΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙΔΡΟΜΟ >>

dancer

# 5 στις 11/6/2003
author
Γυναίκα / 44 / Ελεύθερη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 345
'Aρεσαν+: 0%
"KANAME ARMENIKH VIZITA"

Ta palia xronia ta armenika xwria htan poly makrya to ena apo to allo. Etsi otan mia oikogeneia hthele na episkeftei (visit = episkepsh) ena filiko spiti sto geitoniko xwrio, ksekinousan poly prwi (panta me ta podia) giati eixan megalo dromologio, dianyxterevan ena vrady sto filiko spiti kai epestrefan thn epomenh mera.

Kai shmera akrivws xrhsimopoioume ayth thn ekfrash gia episkepseis makras diarkeias
τελικα ειναι ωραιο να εισαι ο εαυτός μου...

dancer

# 6 στις 11/6/2003
author
Γυναίκα / 44 / Ελεύθερη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 345
'Aρεσαν+: 0%
"PISW EXEI H AXLADA THN OURA"

H 'axlada' htan sxhmatismos polemikwn karaviwn se thesh maxhs.
Emoiaze pragmati me axladi, me ta karavia dyo dyo arxika se apostash kai pros ta pisw na erxontai pio konta katalhgontas se ena karavi pou onomazotan oura kai htan sthn pio strathgikh thesh kai to pio epikindyno gia ton exthro .
Etsi otan ta prwta karavia isws na katariptwtan diadoxika yphrxe h elpida oti 'pisw exei h axlada thn oura'
τελικα ειναι ωραιο να εισαι ο εαυτός μου...

dancer

# 7 στις 12/6/2003
author
Γυναίκα / 44 / Ελεύθερη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 345
'Aρεσαν+: 0%
'OI XIWTES PANE DYO DYO'

epi tourkokratias, otan enas tourkos aksiwmatouxos synantouse ellhna sto dromo eixe to dikaioma na ton anagasei na ton kouvalhsei sthn plath tou.

Oi xiwtes perpatousan dyo dyo ki otan evlepan enan tourko, anevaine o enas sthn plath tou allou etsi wste na mhn anagastoun na kouvalhsoun ton tourko!
τελικα ειναι ωραιο να εισαι ο εαυτός μου...

koyrsaros

# 8 στις 23/6/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%
<<ΚΑΘΕ ΚΑΤΕΡΓΑΡΗΣ ΣΤΟΝ ΠΑΓΚΟ ΤΟΥ >>

Στα παλιά τα χρόνια τα κουρσάρικα πλοία είχαν πλήρωμα συνήθως κωπηλάτες , που οι περισσότεροι ήταν συνήθως κατάδικοι ( άνθρωποι των κατέργων - δηλ. πλοίο που δούλευαν στο πλοίο ) . Όταν λοιπόν ο αέρας έπεφτε και το καράβι έπρεπε να συνεχίσει την πορεία του , μια φωνή δυνατή ξεσήκωνε απ' το ξαπόσταμά τους , τους ανθρώπους αυτούς : " Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του " ....Ήταν η διαταγή να καθίσουν και πάλι στα κουπιά , στους μακρινούς ξύλινους πάγκους ...

<<ΘΑ ΣΕ ΚΑΝΩ ΤΟΥ ΑΛΑΤΙΟΥ >>

Η φράση " θα σε κάνω του αλατιού " βγήκε από τον τρόπο που γίνονται οι σαρδέλες και γενικά όλα τα ψάρια , όταν παστώνονται με αλάτι . Ζαρώνουν και χάνουν την όμορφη εμφάνισή τους . Έτσι λοιπόν , θα τον κάνει όταν τον δείρει , όπως το ψάρι στο αλάτι .

<<ΝΑ ΤΡΑΒΑΣ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ ΣΟΥ >>

Φράση που τη μεταχειρίζεται κανείς , όταν θέλει να πει σε κάποιον ότι θα τον κάνει να πονέσει , θα τον καταστρέψει . Η φράση προήλθε από το έθιμο να τραβάνε τα μαλλιά τους αυτοί που πενθούν , αυτοί που θρηνούν.

bilacos

# 9 στις 6/7/2003
author
Ανδρας / 42 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ηλιούπολη
Θέματα: 114
Απαντήσεις: 313
'Aρεσαν+: 0%
της στραβης αποτετοιας ειναι κυρα μου οι τριχες !!!!!
τουλαχιστον ετσι λενε στο δικο μου χωριο!!!
περιπλανωμενος στην αιωνιοτητα...

koyrsaros

# 10 στις 7/7/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%
Τι πάθαμε και ερωτευθήκαμε ξανά τις τούρκικες λέξεις δεν ξέρω..λοιπόν για να μαθαίνουμε..

Ντεμέκ : σημαίνει στα τούρκικα λέγω αλλά εμείς την χρησιμοποιούμε με τη σημασία του ''σαν να λέμε''

Αχταρμάς : σημαίνει στα τούρκικα αλλαγή τρένου

Τζερτζελές : είναι ο σεισμός

Τσατάλια : είναι το δίχαλο και σήμερα το πηρούνι (μου έκανε τα νεύρα τσατάλια, αν και η λέξη αντικαθίσταται πολλές φορές με την έκφραση μου έκανε τα νεύρα κρόσσια ή ζαρτιέρες)

Τσαγανό : είναι ο κάβουρας

koyrsaros

# 11 στις 16/7/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%
<<ΘΑ ΠΟΥΜΕ ΤΟ ΨΩΜΙ ΨΩΜΑΚΙ >>

Κατά την εποχή του Κριμαϊκού πολέμου , η Ελλάδα είχε αποκλεισθεί από τους συμμάχους και δεν είχε ούτε ψωμί . Όταν λοιπόν έβλεπαν ότι κρατάει ο αποκλεισμός , έλεγαν οι κάτοικοι : " θα πούμε το ψωμί ψωμάκι " και από τότε η φράση έμεινε παροιμιακή .

<<ΘΑ ΠΑΡΩ ΤΟ ΑΙΜΑ ΜΟΥ ΠΙΣΩ >>

Αυτή η φράση έμεινε από τις μανιάτικες βεντέτες που ξεκλήριζαν ολόκληρες οικογένειες . Η εκδίκηση ωστόσο , επιτρεπόταν σε τρεις κυρίως περιπτώσεις : Στη δυσφήμηση , στην απιστία και στο φόνο .

<<Δανεικά και αγύριστα >>

Προέρχεται από τον όρο " ναυτικό δάνειο " . Το ναυτοδάνειο το χορηγούσαν στον πλοιοκτήτη ή τον πλοίαρχο με πολύ μεγάλο τόκο , επειδή ο δανειστής συμετείχε στον κίνδυνο να χάσει τα χρήματά του σε περίπτωση που θα ναυαγούσε το καράβι κ.λ.π.

<<ΘΑ ΚΑΝΕΙΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΝΑ ΜΕ ΔΕΙΣ , ΧΡΟΝΟΥΣ ΝΑ ΜΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ>>

Τη φράση τη χρησιμοποιούμε για κάποιον που αποχωρίζεται από τα συγγενικά και φιλικά πρόσωπα και με κάποια πικρία τούς τη λέει . Προήλθε από ένα δημοτικό μας μοιρολόγι .

koyrsaros

# 12 στις 20/7/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%
<<ΚΑΠΟΙΟΣ ΦΟΥΡΝΟΣ ΓΚΡΕΜΙΣΕ>>

Παλαιότερα , τα σπίτια ενός χωριού μετριόντουσαν με τους ...φούρνους τους . Οι χωρικοί , δηλαδή , δεν έλεγαν ότι " το χωριό μου έχει τόσα σπίτια " αλλά " τόσους φούρνους " , επειδή κάθε σπίτι είχε και το δικό του φούρνο , για να ψήνει το ψωμί του . Όταν λοιπόν στα χωριά πέθαινε κανένας νοικοκύρης , οι φίλοι του έλεγαν : " Ο φούρνος του μπάρμπα Νότη γκρέμισε " , εννοώντας ότι με το θάνατο του αρχηγού της οικογένειας , το σπίτι γκρέμιζε , χανόταν . Από τη μεταφορική λοιπόν αυτή φράση , βγήκε η έκφραση " Κάποιος φούρνος γκρέμισε " που τη λέμε, όταν μας επισκέπτεται κάποιος , που έχουμε να δούμε πολύ καιρό .

<<ΚΑΠΟΙΟ ΛΑΚΚΟ ΕΧΕΙ Η ΦΑΒΑ>>

Σε όλα τα μέρη που τρώνε φάβα ανοίγουν ένα λάκκο και ρίχνουν μέσα λάδι , γιατί η φάβα βράζεται μόνο με το νερό της . Από 'δω έχουμε και τη γνωστή φράση " κάποιο λάκκο έχει η φάβα ".

ΚΑΝΕ ΤΟΥΜΠΕΚΙ ( ΨΙΛΟΚΟΜΜΕΝΟ)

Τουμπεκί " λέγεται τούρκικα ο καπνός για το ναργιλέ , που τον κάπνιζαν στα διάφορα καφενεία της παλιάς εποχής . Το ναργιλέ τον ετοίμαζαν οι "ταμπήδες " των καφενείων και επειδή αυτοί πιάναν την κουβέντα και αργούσαν να τον πάνε στον πελάτη , εκείνος με τη σειρά του φώναζε : " Κάνε τουμπεκί " . Όσοι κάπνιζαν ναργιλέ ήταν από φυσικού τους λιγομίλητοι και δεν τους άρεσε η " πάρλα " .. Με τις ώρες κρατούσαν στα χείλη τους το "μαρκούτσι " του ναργιλέ , απολαμβάνοντας μακάρια και σιωπηλά το τουμπεκί , που σιγόκαιε στο λουλά . Κι αν κανένας , που κι αυτός κάπνιζε ναργιλέ δίπλα του , άνοιγε πλατιά κουβέντα ,η παρέα του έλεγε: "Κάνε τουμπεκί " δηλαδή κάπνιζε και μη μιλάς ..
Το "ψιλοκομμένο " τουμπεκί ήταν η τέχνη του "ταμπή " να του το προσφέρει ψιλοκομμένο , που ήταν και καλύτερο ....

koyrsaros

# 13 στις 23/8/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%
ΕΧΕΙ ΤΟ ΚΟΚΑΛΑΚΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΕΡΙΔΑΣ

ΕΦΑΓΕ ΤΟ ΚΑΤΑΠΕΤΑΣΜΑ
Για εκείνους που τρώνε πάρα πολύ , τους αδηφάγους ή τους άρπαγες , συνηθίζουμε να μεταχειριζόμαστε την έκφραση αυτή. Παραπέτασμα = κουρτίνα , στόρι , ίσως και τραπεζομάντηλο ..... Στη φράση αυτός που πήρε ακόμα και το "καταπέτασμα " ή κατά άλλους έφαγε ακόμα και το τραπεζομάντηλο....τόση πείνα είχε....

ΕΦΑΓΕ ΤΟ ΞΥΛΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ
: Στο Βυζάντιο οι δάσκαλοι ήταν , σχεδόν όλοι , καλόγεροι και παπάδες .Φυσικά , έδερναν κι αυτοί τους μαθητές , αλλά μόνο μια φορά το χρόνο .Δηλαδή τον Αύγουστο , που σταματούσαν τα μαθήματα - για να ξαναρχίσουν , πάλι , τέλη Σεπτεμβρίου - κάθε μαθητής ήταν υποχρεωμένος να περάσει από τον παιδονόμο , για να φάει το ..ξύλο του. Έτσι είχαν την εντύπωση , ότι τον ένα μήνα , που θα έλειπαν από το σχολείο , θα ήταν φρόνιμοι. Από αυτό βγήκε και η φράση : " έφαγε το ξύλο της χρονιάς του " , που τη λέμε , όταν μαθαίνουμε , πως κάποιος τις έφαγε για τα καλά .

ΕΣΥΡΑ ΤΣΗ ΤΡΟΙΑΔΑΣ ΤΑ ΚΑΚΑ
Αυτή τη φράση τη λένε οι Πόντιοι ...Η φάση αυτή αναφέρεται στα δεινοπαθήματα των Αχαιών μπροστά στα τείχη της Τροίας , και εκείνα μετά την Άλωση , δεινά που έγιναν τόσο γνωστά , από τα περίφημα έπη του Ομήρου..

koyrsaros

# 14 στις 27/8/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%
Αγάλι αγάλι τούμπανα, τι είναι φτωχός ο γάμος.
Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι.
Ο δουλος δουλειά δεν έχει το βρακί του λύει και δένει.
Ακουσε γέρου συμβουλή και παιδευμένου γνώση.
Ακριβός στα πίτουρα και φτηνός στ' αλεύρι.
Αλαργινός ο κήπος δωριανά τα λάχανα.
Αλί απ' τον Αλή που 'χασε τ' άλογο του και πιλαλεί.
Αλί από κείνον που πλακώνει το σβέρκο του.
Αλλά είν' τα μάτια του λαγού κι άλλα της κουκουβάγιας.
Αλλοι σπέρνουν, άλλοι θερίζουν.
Αλλοι σπέρνουν και θερίζουν κι άλλοι τρών' και μαγαρίζουν.
Αλλος στου Κόκλα κι άλλος στου Πυρή.
Αλλος έχει τ' όνομα κι άλλος τη χάρη.
Αλλού τ' όνειρο κι αλλού το θάμα.
Αλλού με τρίβεις δέσποτα κι αλλού έχω εγώ το πόνο.
Αλλού τα κακαρίσματα κι αλλού γεννάν' οι κότες.
Αν δε κουνήσει η σκύλα την ουρά της, ο σκύλος δεν πάει κοντά της.
Αν δεν αστράψει, δε βροντά.
Αν έχεις τέτοιους φίλους τι τους θέλεις τους εχθρούς.
Αν ήταν καλή η δουλειά θα δούλευε κι ο Δεσπότης.
Αν είσαι και παπάς με την αράδα σου θα πάς.
Αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει.
Αν έχεις νύχια ξύνεσαι.
Αν ήταν το βιολί πουλί θα το παίζανε πολλοί.
Αν δε βρέξεις κώλο ψάρια δεν τρως.
Αν έχεις τύχη διάβαινε και ριζικό περπάτει.
Αν βρέξει ο Απρίλης δυό νερά κι ο Μάης άλλο ένα, χαρά σε κείνον το ζευγά πούχει πολλά σπαρμένα.
Ανάποδα σαν τον κάβουρα.
Ανάρια ανάρια το φιλί για να 'χει νοστιμάδα.
Ανύπαντρος προξενητής, για πάρτη του γυρεύει.
Απ' τ' αυτί και στο δάσκαλο.
Απιαστα πουλιά, χίλια στον παρά.
Απλωνε το πόδι σου, κατά το πάπλωμα σου.
Απρίλης με τα λούλουδα και Μάης με τα ρόδα.
Από αγκάθι βγαίνει ρόδο κι από ρόδο βγαίνει αγκάθι.
Από Μαρτιού πουκάμισο κι απο Αύγουστο σεγκούνι.
Από κει που πήδησε η κατσίκα θα περάσει και το κατσικάκι.
Από το γάμο έρχομαι και μα την πείνα που 'χω.
Από το στόμα σου και στου θεού τ' αυτί.
Από 'ξω κούκλα κι από μέσα πανούκλα.
Από τη λεχώνα κι απ' τη μαμή, εχάθει το παιδί.
Από φτωχό μη δανειστής περπατάει και κλαίει.
Αργεί ο Θεός και σκάει ο φτωχός.
Αρμεγε λαγούς και κούρευε χελώνες.
Αρπαξε να φας και κλέψε να 'χεις.
Ασπρος ήλιος, μαύρη ημέρα.
Ασχημο παιδί στην κούνια, όμορφο στη ρούγα.
Αύγουστε καλέ μου μήνα, να 'σουν δυό φορές το χρόνο.
Αφησε το γάμο και πάει για πουρνάρια.
Βάλαν τον τρελό να χέσει κι έκατσε και ξεκωλιάστει.
Βαράει το σαμάρι ν' ακούσει ο γάιδαρος.
Βασιλικός κι αν μαραθεί τη μυρωδιά την έχει.
Τρεχάτε ποδαράκια μου να μη σας χέσει ο κώλος μου.
Βγάζει απ' τη μύγα ξύγκι.
Βοήθα με φτωχέ να μη σου μοιάσω.
Βόϊδι πήγε, γελάδα γύρισε.
Βρήκαμε παπά, ας θάψουμε καμιά δεκαριά.
Βρήκε ο Φίλιππος το Ναθαναήλ.
Γάτος γα**ει, γάτος σκούζει.
Γέρος κι αν επαινεύτηκεν, ανήφορος το δείχνει.
Γέρου πορδή μην ακούς, λόγο ν' ακούς.
Γιος ο γαμπρός δε γίνεται κι η νύφη θυγατέρα.
Γλυκάθηκε η γριά στο μέλι, θα φάει και το κουβέλι.
Γλυκός ο ύπνος το πρωί, γδυτός ο κώλος τη Λαμπρή.
Γουρούνι στο σακί.
Δε φοβάται το βουνό από τα χιόνια.
Δε δίνει έναν παρά.
Δε με θέλεις μία οργιά, δε σε θέλω μία τριχιά.
Δε μου κάνει ούτε κρύο ούτε ζέστη.
Δείξε μου το φίλο σου να σου πω ποιος είσαι.
Δεν έγινα παπάς ν' αγιάσω, έγινα παπάς για να περάσω.
Δεν κάνει ούτε στο σακί ούτε στο σακούλι.
Δεν ξέρει να μοιράσει δυό γαϊδάρων άχυρο.
Δεν είμαι φαγάς, είμαι παραπονιάρης.
Δυό γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο αχυρώνα.
Δύο καρπούζια κάτω από μία αμασκάλη δε χωράνε.
Έβαλαν το λύκο να φυλάξει τα πρόβατα.
Έβαλε το κεφάλι του στον ντορβά.
Έβγα έξω και πομπέψου κι έμπα μέσα και πορέψου.
Εγώ το λέω στον σκύλο μου κι ο σκύλος στην ουρά του.
Εγώ μιλάω, γαϊδούρια κλάνουνε.
Εγώ βαφτίζω και μυρώνω, άρα ζήσει άρα δε ζήσει.
Εγώ το λέω του σκύλου μου κι ο σκύλος στην ουρά του.
Είναι για το γάιδαρο καβάλα.
Είπ' ο ένας το 'να τ' άλλο κι ο παπάς το κύριε ελέησον.
Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα.
Έκανε τ' άχυρα κομμάτια.
Έκανε κι η ψείρα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο.
Εκατό ξυλιές στον ξένο κώλο λίγες είναι.
Έκαψα την καλύβα μου να μη με τρων οι ψύλλοι.
Έμαθα γδυτός και ντρέπομαι ντυμένος.
Έμαθε να βελονιάζει και γαμεί το μάστορή του.
Εμακρύναν οι ποδιές σου, σκεπαστήκαν οι πομπές σου.
Εμείς το λύκο βλέπουμε, πούθε πάν' τ' αχνάρια του.
Εμπήκε ο λύκος στο μαντρί, αλλοί που 'χε το ένα.
Ένα το 'χει η Μαριορή το στεγνώνει το φορεί.
Ένας κούκος δε φέρνει την Ανοιξη.
Έρμα μαντριά γιομάτα λύκους.
Εφτού που είσαι ήμουνα και δω που είμαι θα ' ρθεις.
Έχασε τ' αυγά με τα καλάθια.
Έχε τα πόδια σου ζεστά την κεφαλή σου κρύα, τον στόμαχόν σου ελαφρύ γιατρού δεν έχεις χρεία.
Έχω πολλά ράμματα για τη γούνα σου.
Ζει με το φακόσπυρο.
Ζήσε μαύρε μου να φας τριφύλλι.
Η καμήλα από τ' αυτί δεν κουτσαίνει.
Η γριά κότα έχει το ζουμί.
Η σκύλα από τη χαρά της τα κάνει στραβά τα κουτάβια της.
Η καλή νοικοκυρά, είναι δούλα και κυρά.
Η αλεπού είχ' εργατιά και κείνη ακριδολόγαγε.
Η ντροπίτσα τρώει πετρίτσα.
Η παπάς παπάς ή ζευγάς ζευγάς.
Η φωτιά και το νερό δεν έχουν μαλλιά.
Η φτώχεια φέρνει γκρίνια.
Η τιμή τιμή δεν έχει και χαρά στον που την έχει.
Η αλεπού και το παιδί της, ένα τομάρι έχουνε.
Η γαϊδούρα σαράντα πουλάρια έκανε και το σαμάρι δεν της έλειψε.
Η γριά το μισοχείμωνο ξυλάγγουρο γυρεύει.
Η κότα σγαρλίζοντας, τα μάτια της θα βγάλει.
Η νύφη όντας θα γεννηθεί της πεθεράς θα μοιάσει.
Η τέχνη θέλει μάστορη κι η φάβα θέλει λάδι.
Η που***α ήθελε να κρυφτεί μα η χαρά δεν την άφησε.
Ή μικρός παντρέψου, ή μικρός καλογερέψου.
Θα το βρει η στραβή τ' αρνί της.
Θα το βρει η τάβλα το καρφί της.
Θέλεις θέρισε και δέσε, θέλεις δέσε και κουβάλα.
Θέλω ν' αγιάσω κι ο διάβολος δεν μ' αφήνει.
Θρέψε λύκο το χειμώνα, να σε φάει το καλοκαίρι.
Κάθ' ενού η πορδή, μόσχος του μυρίζει.
Κάθε μαχαλάς και τάξη, κάθε ρούγα και ζακόνι.
Και τα καλά δεχούμενα και τα κακά.
Και η κοσκινού τον άντρα της με τους πραματευτάδες.
Και μ' εκατό στη φυλακή και με τα λίγα μέσα.
Καινούργιο κοσκινάκι μου, και που να σε κρεμάσω.
Καιρός φέρνει τα λάχανα καιρός τα παραπούλια.
Κακό χωριό τα λίγα σπίτια.
Καλά είν' τα ρουπακόφυλλα με το ρογί το λάδι.
Κάλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε.
Κάλιο η μάμα μου παρά η μάνα μου.
Κάλιο πέντε και στο χέρι παρά δέκα και καρτέρι.
Κάλιο λόγια στο χωράφι, παρά μάγκανα στ' αλώνι.
Κάλλιο να σου βγει το μάτι παρά το όνομα.
Κάλλιο μία μέρα κόκκορης παρά πέντε μέρες κότα.
Κάλλιο στο παλούκι, πάρα σώγαμπρος.
Κάνε με σοφό, να σε κάνω πλούσιο.
Κάνει την τρίχα τριχιά.
Κάνεις το χωριάτη φίλο; Κράτα και κομμάτι ξύλο.
Κανένας δεν άγιασε στον τόπο του.
Κατά το ζώο και το φόρτωμα.
Κατά μάνα κατά κύρη κατά γιος και θυγατέρα.
Κάτινου χαρίζανε ένα γάιδαρο και τον κοίταγε στα δόντια.
Κι ο γιος φοβέρα θέλει.
Κι εγώ κακό χερόβολο και συ κακό δεμάτι.
Κίνησε ο Οβριός για το παζάρι κι ήταν ημέρα Σάββατο.
Κλαίνε οι χήρες, κλαίνε κι οι παντρεμένες.
Κοντά στα ξερά καίγονται και τα χλωρά.
Κοντακιανός λογαριασμός, παντοτινή αγάπη.
Κόρακας κοράκου μάτι δε βγάζει.
Κρασί σε πίνω για καλό και συ με πας στο βράχο.
Κρυώνει σα γύφτος.
Κώλος που κλάνει γιατρό δε φοβάται.
Λαγός τη φτέρη κούναγε, κακό του κεφαλιού του.
Λέγε λέγε το κοπέλι, κάνει την κυρά και θέλει.
Λείπει ο γάτος χορεύουν τα ποντίκια.
Λόγο είπα, λόγγο δεν έκοψα!
Λύσε δέσε το γουρούνι, μακρυσκοίνησε την κλώσα, πέρασε η μέρα.
Μάρτης γδάρτης και κακός παλουκοκαύτης.
Μάστορης είναι και της κατσίκας ο κώλος.
Με πορδές αυγά δε βάφονται.
Με στραβό σαν κοιμηθείς το πρωί θα αλοιθωρήσεις.
Με το στόμα μπάρα μπάρα με τα χέρια κουλαμάρα.
Με το στανιό ο σκύλος μαντρί δε φυλάει.
Με το νου πλουταίν' η κόρη, με τον ύπνο η ακαμάτρα.
Μερεμέτα και σκαπέτα.
Μη σε γελάσει ο Μάρτης το πρωί και χάσεις την ημέρα.
Μη με κοιτάς στο γύρισμα, γυρίζω παλικάρι να με κοιτάς στο λιόκρισμα που σπάω το λιθάρι.
Μην παίζεις με τη φωτιά.
Μήνας που δεν έχει ρο, ρίξε στο κρασί νερό.
Μία στο καρφί και μία στο πέταλο.
Μία αλεπού κοψονούρα όλες τις θέλει κοψονούρες.
Μία κοιλιά καλή κοιλιά κρατάει πέντε ημέρες.
Μνημόσυνο με ξένα κόλλυβα.
Μούντζω κατά του Κουρουνιού, σπάσανε οι μπογάνες.
Μπάτε σκύλοι αλέστε.
Μπρος τα κάλλη τι είν' ο πόνος.
Ν' άκουγε ο Θεός τον κόρακα, όλοι οι γάιδαροι θα ψοφούσαν.
Να 'χα που***ς ριζικό και ακαμάτρας μοίρα.
Νηστεύει ο δούλος του Θεού, γιατί δεν έχει να φάει.
Νηστικό αρκούδι δε χορεύει.
Ντράπου η κόρη, βρέθει γκαστρωμένη.
Ο αγουροφάγος έφαγε, ο ρουμοφάγος δεν έφαγε.
Ο άμωρος λόγος κι ο κάλπικος παράς μένει στο νοικοκύρη
Ο χορτάτος τον πεινασμένο δεν τον πιστεύει.
Ο πνιγμένος απ' τα μαλλιά του πιάνεται.
Ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται.
Ο λύκος από τα μετρημένα τρώει.
Ο καλός ο μύλος τ' αλέθει όλα.
Ο πεινασμένος καρβέλια ονειρεύεται.
Ο πρωτομυριστής και πρωτοκλαστής.
Ο πεινασμένος γάιδαρος, ξυλιές δε λογαριάζει.
Ο διακονιάρης τα μπροστινά σακούλια βλέπει.
Ο κακός χρόνος περνάει, ο κακός γείτονας δεν περνάει.
Ο τεμπέλης κι ο φαγάς ή χωροφύλακας ή παπάς.
Ο λύκος κι αν εγέρασε κι άσπρισε το μαλλί του, ούτε τη γνώμη άλλαξε ούτε την κεφαλή του.
Ο βήχας κι ο παράς δεν κρύβονται.
Ο παπάς πρώτα βλογάει τα γένια του.
Ο κλαψιάρης έφαγε τον τραγουδιστή.
Ο τρελός είδε το μεθυσμένο και φοβήθηκε.
Ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται.
Ο άμωρος λόγος κι ο κάλπικος παράς στον νοικοκύρη μένει.
Ο κακός γείτονας κάνει τον καλό νοικοκύρη.
Ο λόγγος δεν εφοβήθει το τσεκούρι μα το στειλιάρι.
Ο λόγος σου με χόρτασε και τα ψωμί σου φάτο.
Ο λύκος από τα μετρημένα τρώει.
Ο ύπνος θρέφει μάγουλα και ξεγυμνώνει κώλους.
Ο ύπνος θρέφει τα μωρά κι ο ήλιος τα μοσχάρια.
Ο Μανόλης με τα λόγια χτίζει ανώγια και κατώγια.
Οι φίλοι γίνονται φίδια.
Όλα τα γουρούνια μία μύτη έχουνε.
Όλα του γάμου δύσκολα κι η νύφη γκαστρωμένη.
Όλα τα 'χε η Μαριορή, ο φερετζές της έλειπε.
Όλα τα γουρούνια μία μύτη έχουνε.
Όλα τα πουλιά πάν' κι έρχονται κι ο σπουργίτης αναμένει.
Όλοι αντάμα κι ψωριάρης χώρια.
Όλοι κλαίν τον πόνο τους κι ο μυλωνάς τ' αυλάκι.
Όμοιος τον όμοιο κι η κοπριά στα λάχανα.
Όποια έχει ρόκα και παιδί, στη γειτονιά να μην εβγεί.
Οποίος μπαίνει στο χορό, χορεύει.
Οποίος φτύνει κατά πάνω φτύνει τα μούτρα του.
Οποίος πάει ανάγυρα πάει σπίτι του.
Οποίος δεν μιλάει το θάφτουν ζωντανό.
Οποίος βαριέται να ζυμώσει πέντε ημέρες κοσκινάει.
Οποίος κατουράει στη θάλασσα το βρίσκει στ' αλάτι.
Οποίος κεντάει το γάιδαρο μυρίζεται τις πορδές του.
Οποίος πηδάει πολλά παλούκια ένα θα μπει στον κώλο του.
Οποίος πίνει βερεσέ μεθάει δυό φορές.
Όποιος σκάβει το λάκκο τ' αλλουνού, πέφτει ο ίδιος μέσα.
Όποιος έχει πολύ πιπέρι ρίχνει και στα λάχανα.
Όποιος έχει αμπέλι, ας βρει δραγάτη.
Όποιος κρύβει την αρρώστια του πάει με δ' αύτη.
Όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρων' οι κότες.
Όποιος έχει τα γένια έχει και τα χτένια.
Όπου λαλούν πολλοί κοκκόροι αργεί να ξημερώσει.
Όπου υπάρχει καπνός υπάρχει και φωτιά.
Όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι.
Όπου φτωχός κι η μοίρα του.
Όπως μου βαράνε χορεύω.
Όρκος του ρωμιού, πόρδος του γουρνιού.
Όσα φέρνει η ώρα δεν τα φέρνει ο χρόνος.
Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια.
Όση ώρα μίλαγες πατέρα, ξέρεις πόσες μύγες έχαψε ο σκύλος;
Όσο είνα ο νους μου στο χωράφι τόσα βόϊδα να βρεθούνε.
Όταν πέσει το δέντρο, ο καθένας κόφτει ξύλα.
Όταν ακούς την αρκούδα στου γείτονα την αυλή, καρτέρα τη και στη δική σου.
Ότι έσπειρες θα θερίσεις.
Ότι πάρει η νύφη στην Καβάλα.
Ότι μικρομάθαινες, δεν τα γεροντάφηνες.
Ούτε ψύλλος στον κόρφο του.
Ούτε κότες έχω ούτε με την αλεπού μαλώνω.
Πάν' τα σύννεφα την Πάτρα, πάν τα ρέματα γιομάτα.
Παπά παιδί διαβόλου εγγόνι.
Παπούτσι από τον τόπο σου κι ας είναι μπαλωμένο.
Πάρ' τον στο γάμο σου να σου πει και του χρόνου.
Παρασκευή και Σάββατο, ποτέ άφεγγο δε μένει.
Παρηγοριά στον άρρωστο. ώσπου να βγει η ψυχή του.
Παστρική καλή Θοδώρα το τσαρούχι μέσ' την πίτα.
Πέντε μήνες έναν κόμπο, ένα μήνα πέντε κόμπους.
Περήφανος καλόγερος, άδεια τα σακούλια του.
Πέρσι κάηκε, φέτος μύρισε.
Πέσε πίτα να σε φάω.
Πήγε σαν το σκυλί στ' αμπέλι.
Πιάσ' τ' αυγό και κούρεψ' το.
Πιάστηκε σαν τον ποντικό στη φάκα.
Πίνει η κότα το νερό, μα κοιτάει και το Θεό.
Ποιος στραβός δε θέλει το φως του.
Πολλές φορές πάει η κολοκύθα για νερό, μία πάει και δε γυρίζει.
Που πας ξυπόλητος στ' αγκάθια.
Πως πάνε οι στραβοί στον Αδη; ένας κοντά στον άλλονε.
Πως πάν' αράπη τα παιδιά σου, όσο πάνε και μαυρίζουνε.
Σ' εσέ το λέω πεθερά, για να τ' ακούσει η νύφη.
Σαν το χιόνι στον κόρφο του.
Σαν τις κακές συννυφάδες.
Σαν την καλαμιά στον κάμπο.
Σαν τη γίδα το ψαλίδι.
Σαν της Λαμπρής τ' αυγά.
Σαν τη γελάδα την κοπριά.
Σε σάπιο σανίδι μην πατάς.
Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου.
Σκόρπισαν σαν του λαγού τα πουλιά.
Σκυλί που γαβγίζει μην το φοβάσαι.
Σόι πάει το βασίλειο.
Στερνή μου γνώση να σ' είχα πρώτα.
Στην αναβροχιά, καλό είν' και το χαλάζι.
Στην γειτονιά τριαντάφυλλο και μεσ' το σπίτι αγκάθι.
Στις εννιά του μακαρίτη, άλλος μπήκε μες' το σπίτι.
Στο γάμο πάει ο γάιδαρος ή για νερό ή για ξύλα.
Στο μπόι σου βρίσκεις, στην γνώμη σου δε βρίσκεις.
Στολίστει η νύφη κι απόμεινε.
Στου κασιδιάρη το κεφάλι.
Στους στραβούς κυβερνάει ο μονόφθαλμος.
Στραβός βελόνι εγύρευε μέσα στην αχυρώνα.
Στραβός στραβό οδήγαγε κι ηύραν κι οι δυό το βράχο.
Συμπέθεροι και κουμπάροι, τον πρώτο χρόνο έχουν τη χάρη.
Το αμπέλι θέλει αμπελουργό, το σπίτι νοικοκύρη.
Τα κουκουλώνει σαν τη γάτα.
Τα λόγια γυρίζουν το ποτάμι.
Τα στερνά νικούν τα πρώτα
Τη μία Πάσχα και την άλλη χάσκα.
Της καλής προβατίνας της κρεμάνε το τροκάνι.
Της ελιάς το βάσανο.
Της νύχτας τη δουλειά τη βλέπει η μέρα και γελά.
Της κοντής ψ**ής τα μαλλιά της φταίνε.
Τι είν' ο κάβουρας τι είν' το ζουμί του.
Τι έχεις Γιάννη; Τι είχα πάντα.
Τι κάνεις Γιάννη; Κουκιά σπέρνω.
Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι.
Τι ράσο δεν κάνει τον παπά.
Τι έχεις γέρο που χορεύεις; Δε μ' αφήνουν τα δαιμόνια.
Το μαγκούφι το κρασί, την καρδούλα μου τη σείει.
Το έξυπνο πουλί πιάνεται από τη μύτη.
Το ραβδί έχει δύο άκρες.
Το λύκο του κουρεύανε, πούθε παν' τα πρόβατα.
Το σιγανό ποτάμι να φοβάσαι.
Το χορεύει στο ταψί.
Το μυρμήγκι σαν είναι να χαθεί βγάζει φτερά.
Το καλό το σύκο το τρώει η κουρούνα.
Το φτηνό το κρέας τα σκυλιά το τρώνε.
Το ποτάμι δε γυρίζει πίσω.
Το αίμα νερό δε γίνεται.
Το φαϊ και το ξύσιμο ώσπου ν' αρχίσουν θέλει.
Το κατσίκι έφαγε χορτάρι, λύκος να φάει τη μάννα του.
Το γουρούνι το κράζουν για μαχτό και κείνο πάει για σκατό.
Το σόι σώζεται.
Το κρύο με το σακί μπαίνει και με το βελόνι βγαίνει.
Το μάτι σπάει την πέτρα.
Το ινάτι βγάζει μάτι.
Το αγώι ξυπνάει τον αγωγιάτη.
Το πολύ νταμάχι τρώει το στομάχι.
Το ποτάμι κοιμάται, ο οχτρός δεν κοιμάται.
Το στραβό το ξύλο η φωτιά το σιάζει.
Το γουδί το γουδοχέρι.
Τον ξεδιάντροπο φτύνανε κι έλεγε ψιχαλίζει.
Τον τραβάει απ' το καπίστρι.
Τον φτωχό και το χωριάτη ξένη έγνοια το γερνάει.
Του φτωχού το εύρημα, ή καρφί ή πέταλο.
Του ' βαλε χαβιά.
Του παιδιού μου το παιδί, μου είναι δυό φορές παιδί.
Του σχοινιού και του παλουκιού.
Του παπά η κοιλιά είν' αμπάρι, θέλει να φάει και να πάρει.
Τού ταξε λαγούς με πετραχήλια.
Τούρκο φίλευε και τον κώλο φύλαγε.
Τρεις το λάδι, τρεις το ξίδι, έξι το λαδόξιδο.
Τρέμει σαν το φύλλο.
Τρέμει σαν το σκύλο κάτω απ' το ρέχτι.
Τώρα στα γεράματα, μάθε γέρο γράμματα.
Φαει κουμπάρε ελιές, καλό είν' και το χαβιάρι.
Φάτε μάτια ψάρια και κοιλιά περίδρομο.
Φούρνος να μην καπνίσει.
Φτωχό τ' αρνί, πλατιά ουρά.
Φωνάζει ο κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης.
Χαρτιά γραμμένα, στόματα βουλωμένα.
Χώρια τα στέρφα από τα γαλάρια.
Χωριό που φαίνεται κολαούζο δε θέλει.
Ψάλε δεσπότη, με πονεί το δάχτυλο μου.
Ψάχνει ψύλλους στ' άχυρα.
Ψωμί δεν έχουμε τυρί ζητάμε.
Μετά απο πολύ γράψιμο και λογοκρισία απο μέρους μου, σας παρέθεσα τη συλλογή αυτή η οποία προέρχεται από το βιβλίο του Ιωάννη Ασημακόπουλου "Αναζητώντας τις ρίζες μας".

neo-yio

# 15 στις 27/8/2003
author
Γυναίκα / 36 / Σε σχέση
Κύπρος
Θέματα: 45
Απαντήσεις: 204
'Aρεσαν+: 0%
"Πες μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι..."

"Κόρονος του κορόνου βγάζει μάτι?"

"Ο κουμπαρος την κουμπαρα μια φορα την εβδομαδα..."

Κυπριακές:

"Κουτσοι στραβοί στον Αγιο Παντελεήμονα"

"Χωριο που φαίνετε κολαούζον δεν θέλει"

"Αντα να γεννηθη η νύφη της πεθερας μοιάζει..."

Αυτες τις λίγες απο μενα...

koyrsaros

# 16 στις 21/10/2003
author
Ανδρας / 50 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 227
Απαντήσεις: 1.834
'Aρεσαν+: 0%
Η φράση "του πήρε τον αέρα" προέρχεται από την αρχαιότητα και την εκμετάλλευση του ανέμου κατά τις ναυμαχίες έναντι του εχθρού!
Η γνωστή συνοικία των Αθηνών ονομάστηκε "Κολωνάκι" από ένα κολωνάκι που ήταν χτισμένο εκεί για προληπτικούς λόγους όπως συνηθιζόταν κατά την Τουρκοκρατία!

Όταν αποκαλούμε μια κοπέλα "Σουσουράδα" κυριολεκτικά σημαίνει αυτή που κουνά τα οπίσθιά της!

Όταν δίνουμε σε κάποιον "πουρμπουάρ" η ακριβής του ερμηνεία είναι ότι του προσφέρουμε χρήματα για να πιει κάτι δηλαδή τον κερνάμε ένα ποτό!
Ελευθερία είναι να πετάς ψηλά...

fegarahtida

# 17 στις 7/11/2003
author
Γυναίκα / 42 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Χαϊδάρι
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 675
'Aρεσαν+: 0%
Οποιος καεί στον χυλό, φυσάει και το γιαύρτι....

Ελπίζω να μην επαναλαμβάνομαι... Αλλά ήταν το πρώτο που σκέφτηκα... Γιατί άραγε
"Εκείνο που η κάμπια θεωρεί τέλος του κόσμου ο δημιουργός το ονομάζει πεταλούδα..."

# 18 στις 7/11/2003
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Δε κάνεις ομελέτα...χωρίς να σπάσεις αυγά!

Και του χρόνου διπλός...

Κατακαυμένη αράχωβα....

Που πας ξεβράκωτος στα αγγούρια;

Κόλλησε σα βδέλα!

Έλα! έλα πίσω, έλα πίσω, έλα μαλ...α να δεις τί έκανες!!!!!!Χα!χα!χα!

lactaki

# 19 στις 18/3/2004
author
Γυναίκα / 31 / Σε σχέση
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 31
Απαντήσεις: 1.317
'Aρεσαν+: 0%
Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται...
....μετά χαίρονται οι υπόλοιποι!

Φιλοκαλούμεν γαρ μετ ευτελείας και φιλοσοφούμε άνευ μαλακίας.
(Από τον Επιτάφιο του Περικλή...για μετάφραση παίρνω 10 ευρώ την ώρα...προλάβετε πριν πάρω πτυχίο και ανεβεί η τιμή!!! )

Τώρα που βρήκαμε παπά ας θάψουμε πέντε έξι!!

Ύπαγε οπίσω μου σατανά (Vade vetro satana) ...κοινώς.......Που κακά!!
Η ζωή έχει μεγάλη φαντασία.
Σελίδα : 1
Δεν μπορείτε να απαντήσετε