Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 300.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο γνωριμιών στην Ελλάδα.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Το ανθρώπινο πρόσωπο μιας επιχείρησης

Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12

# 21 στις 16/12/2006
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by lucretia

Παράθεση:
Originally posted by MINOAN_prince
Δυστυχώς
σε όλες τις επιχειρήσεις οι αποφάσεις παίρνονται από ψυχρά άτομα
με μόνο κριτήριο την αύξηση κερδοφορίας της εταιρείας,
οι επιχειρήσεις με ευαισθησίες σπανίζουν δυστυχώς……


Και δυστυχως δεν λένε να πειστουν οτι δεν ειναι θέμα ευαισθησιας αλλα εξυπνου μανατζμεντ.

Το εχω δει παααααρα μα παρα πολλες φορες, οτι στις εταιρειες που οι εργαζομενοι δεν ειναι ευχαριστημενοι, η εταιρεια δεν παει καλά.
Για παραδειγμα, το 80% των προστιμων του ΕΦΕΤ στις επιχειρήσεις τροφίμων (και ακουσατε οτι προκειται για τρελα ποσα, της ταξης των 100 χιλ. ευρώ) οφειλονται σε αποκλισεις απο την νομοθεσια λογω "λαθων" των εργαζομένων.
Πως να πεισεις εναν υπαλληλο, που του δινεις ψιχουλα και ουτε υπερωριες του πληρωνεις, οτι πρεπει να κανει αυτό και αυτο για το καλο της εταιρειας?



Eτσι ακριβως ειναι!
Εξυπνο μανατζμεντ!
Και δεν ειναι μονο οι οικονομικες παροχες προς τον εργαζομενο, ειναι γενικα ολο το πακετο αντιμετωπισης και συμπεριφορας που κανει την διαφορα.

Ξερω καλα καλυτερα δεν γινεται περιπτωση που εργαζομενοι επι σειρα ετων προσεφεραν οχι μονο τις υπηρεσιες τους πανω απο 12ωρο καθημερινα και Σαββατα χωρις υπερωριες και με κατι λιγο παραπανω απ τον βασικο μισθο αλλα εδιναν και την ψυχη τους...και ηρθε μερα που οχι μονο απολυθηκαν αλλα κρατηθηκαν απ την αποζημιωση τους 5(!) μερες ασθενιας (οχι συνεχομενες μερες, πεντε σκορπιες μερες μεσα στο τελευταιο ετος κατα τις οποιες ελειψε ο εργαζομενος)....και δεν ειναι η χρηματικη αξια αυτων των 5 ημερων....ειναι ο τροπος σκεψης.....ο τροπος συμπεριφορας κι αντιμετωπισης οταν μαλιστα δεν μιλαμε για κανεναν γιγαντα πολυεθνικη με τρελα κεφαλαια πισω αλλα για εταιριες που η επιβιωση τους και η προοδος τους εξαρταται αποκλειστικα απ το φιλοτιμο των εργαζομενων σε αυτες.

Στην τωρινη μου δουλεια ενας απ τους οδηγους μας γιορταζε του Αγιου Νικολαου ηρθε ο ανθρωπος κανονικα στην δουλεια του και κατα τις 4 το απογευμα του ζητησαν να παει εκτος Αθηνων σε συγκεκριμενο σημειο να περιμενει φορτηγο να κανει στο δρομο μεταφορτωση...μεχρι οτι ωρα τον παρει η δουλεια βεβαια και χωρις υπερωριες.....ζητησε ο ανθρωπος να εξαιρεθει μιας και γιορταζε και στο σπιτι θα ειχε κοσμο και προσφερθηκαν αλλοι συναδελφοι του οδηγοι να τον αντικαταστησουν ....φωνη βοωντος εν τη ερημω...... και εχουν την απαιτηση μετα αυτος ο ανθρωπος να μην κανει μηχανικα την δουλεια του αλλα να βαζει αγαπη και μερακι και φροντιδα...?

# 22 στις 16/12/2006
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
σκοπός των επιχειρήσεων είναι η κερδοφορία - τελεία και παύλα

στις χώρες που η έννοια "μάνατζμεντ ανθρώπινου δυναμικού" είναι σε εμβρυακή κατάσταση (όπως στην Ελλάδα), η "κερδοφορία" δεν συνδέεται με το "ευ ζειν" των εργαζομένων που φροντίζουν για την εκπλήρωση του

αυτό είναι συνέπεια μιας άλλης πληγής που μαστίζει τις ελληνικές επιχειρήσεις και λέγεται "οργάνωση" και "οικονομία"
η ξαφνική απόλυση είναι πολύ συνηθισμένο φαινόμενο τα τελευταία χρόνια στην Ελληνική αγορά εργασίας - στην πραγματικότητα όμως δεν είναι καθόλου ξαφνική

αν η επιχείρηση δεν είναι ευχαριστημένη από την ποιότητα της δουλειάς του εργαζομένου, υπάρχουν πάντα προειδοποιητικά σημάδια ότι έχουν εξαντληθεί τα περιθώρια ανοχής της - απλά συνήθως επιλέγουμε να τα αγνοήσουμε

αν πάλι η δικαιολογία είναι "περικοπές προσωπικού", υπάρχουν πάντα οι σχετικές φημολογίες στο ράδιο αρβύλα και στα πηγαδάκια - απλά και αυτές επιλέγουμε να τις αγνοήσουμε

και στη εταιρεία που εργάζομαι οι απολύσεις γίνονται με αυτό τον τρόπο - και σε όλες τις περιπτώσεις που γνωρίζω, αυτοί που βρέθηκαν "ξαφνικά" χωρίς δουλειά άκουγαν τις "καμπάνες" να χτυπούν για πολλούς μήνες προτύτερα ... θεωρούσαν όμως (στα πλαίσια της γενικότερης ανοχής και ανοργανωσιάς) ότι μπορούν να την "γλυτώνουν" επ άπειρον....

οι νόμοι μπορεί να υπάρχουν και να είναι υπερ του εργαζομένου, αλλά ποιός μπαίνει στη διαδικασία να ζητήσει την υποστήριξη τους? εδώ δεχόμαστε να κάνουμε απλήρωτες υπερωρίες, να μας στερούν τα νόμιμα ρεπό και άδειες, να μην πληρωνόμαστε στην ώρα μας και κανείς δεν καταφεύγει στα νόμιμα μέσα με τη δικαιολογία ότι "αν κάνω καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας θα μείνω χωρίς δουλειά" - προτιμούμε να γκρινιάζουμε μεταξύ μας και να καταφεύγουμε στα παρακάλια και τους μικροεκβιασμούς...
...κι από την άλλη, με το χέρι στην καρδιά, πόσοι στ αλήθεια από εμάς είμαστε σωστοί - πραγματικά σωστοί - στις υποχρεώσεις μας σαν εργαζόμενοι ? πόσοι από εμάς διεκπεραιώνουμε σωστά και στην ώρα τους τις υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει ? και εφόσον υπάρχει πλεόνασμα χρόνου ζητούμε να μας αναθέσουν και άλλα καθήκοντα ? πόσοι από εμάς λειτουργούμε πραγματικά έχοντας στο μυαλό μας το συμφέρον της επιχείρησης και δεν χρησιμοποιούμε το "δεν αμοίβομαι καλά γι αυτό που μου ζητούν να παράγω" προκειμένου να δικαιολογήσουμε αργοπορίες, λούφες, προσωπικά τηλέφωνα και σερφάρισμα με τις ώρες από τον χώρο εργασίας, χρήση εταιρικής γραφικής ύλης για προσωπικούς λόγους (ναι ξέρω πολλές μαμάδες που παίρνουν μπλοκ, στυλό, κομπιουτεράκια στο σπίτι για τα παιδιά), και άλλες μικροκομπίνες ανάλογα με τις δυνατότητες που μας παρέχει η θέση μας?

δυστυχώς απέχουμε πολλά έτη φωτός ακόμα από το Ιαπωνικό πρότυπο - εκεί που ο διευθυντής κάνει χαρακίρι όταν η επιχείρηση πέσει έξω και οι εργαζόμενοι θεωρούν την εταιρεία "σπίτι" τους
(υπάρχουν πάντως κάποιες - ελάχιστες - Ελληνικές εταιρείες που έχουν βραβευτεί από τους ίδιους τους εργαζομένους τους, για τις συνθήκες εργασίες τους σε σχετικό ετήσιο διαγωνισμό)

# 23 στις 16/12/2006
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
χμ τωρα που το θυμηθηκα...παραδειγμα ελληνικης επιχειρησης.

Μεγαλη αρτοβιομηχανια με αλυσιδα καταστηματων στην Αττικη στην οποια ειχα την..."τυχη" να δουλεψω για ενα διαστημα.

Τα γραφεια της τα στεγαζε σε μια προχειρα " κλεισμενη" πιλωτη( ετσι γραφεται?) πολυκατοικιας οπου φυσικα δεν υπηρχε θερμανση....πρωτη μερα μου εκει ανημερα του αγιαννιου 7 Γεναρη δηλαδη και εξω να χιονιζει....οι αλλοι υπαλληλοι κουκουλωμενοι με παλτα, κασκολ, σκουφια και γαντια, μποτες και διπλες καλτσες και ο επιχειρηματιας( τομαρα του) να πηγαινει απο γραφειο σε γραφειο με ενα μικρο αεροθερμο να το βαζει για δεκα λεπτα σε λειτουργια διπλα απο καθε υπολογιστη για να ζεσταθουν οι υπολογιστες να παρουν ...μπροστα!
Και μετα....το εβαζε στην μασχαλη και εφευγε....μην τυχον και αν μας το αφησει το χρησημοποιησουμε και...καταναλωσουμε ρευμα.......!
Αν πατε σε καποιο καταστημα του...φτωχου.... ανα την Αττικη θα περιμενετε μιση ωρα στην ουρα για να μπειτε στο καταστημα και αυτος ακομα εν ετη 2007 πια γυριζει με το αεροθερμακι στην μασχαλη και οι υπαλληλοι δουλευουν ακομα με παλτο κασκολ σκουφι και γαντια......
ειπατε τιποτα?

pigassos71

# 24 στις 16/12/2006
author
Ανδρας / 48 / Σε σχέση
Ν. Σερρών / Σέρρες
Θέματα: 41
Απαντήσεις: 14.060
'Aρεσαν+: 0%
πατέρας μαζί με την κόρη του, πηγαίνουν σε ένα σαντουιτσαδικο και παρακαλούν τον ιδιοκτήτη να προσλάβει την κόρη. Ο ιδιοκτήτης αρνείται αφού η οικονομική του δυνατότητα δεν του επιτρέπει να πάρει υπάλληλο, βοηθό όπως θέλετε πείτε το.
Με τα πολλά παρακάλια, δέχεται ο ιδιοκτήτης με την προϋπόθεση ότι ο μισθός της θα είναι αυτός και για ασφάλιση ούτε λόγος. Τόσα, μπορούσε, τόσα έδινε.
Συμφωνούν και δίνουν τα χέρια.

3 μήνες μετά γίνετε καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας και στο ικα από την εν λόγο κοπέλα.

Θα την πάρει ποτέ κανείς ξανά στη δουλειά του;

Πως είπατε;
Α.Μ.Βα.Ν.ς Ατομο με βαριά νοητική στέρηση Παρακαλώ να είστε συγκαταβατικοί μαζί μου.

# 25 στις 16/12/2006
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Nαι βρε Πηγασουλινι συμβαινουν και αυτα και δεν τα επικροτει κανεις φυσικα!

Να σου πω εγω και το αλλο ομως?

Κοντευω να κλεισω 3 μηνες στην δουλεια που ειμαι.

Ο πρωτος μηνας ηταν ας πουμε δοκιμαστικος εκπαιδευτκος και θα ηταν χωρις προσληψη, το δεχτηκα, δεν ειχε προηγηθει καμια συμφωνια για μη προσληψη και ενσημα απ την στιγμη που θα τους εκανα ....ομως ακομα προσληψη δεν μου εχουν κανει....! Με αποτελεσμα στην ηλικα που ειμαι να χανω δυο μηνων ενσημα.
Τωρα δεν ειμαι υπο δικιμη ουτε υπο εκπαιδευση τους βγαζω δουλεια για 3 ατομα, δουλευω δωδεκαωρα χωρις υπερωριες φυσικα και οταν πηγα μου ειπαν πως το πολυ 5 η ωρα θα φευγω....στην αρχη απεδωσαν την αργοπορια στο οτι ημουν καινουργια και δεν ειχα προσασμοστει στο κλιμα και ως ενα σημειο ειχε μια αληθεια αυτο..εδω και ενα μηνα τουλαχιστον ομως εγω στις τεσσερις εχω τελειωσει τα παντα και περιμενω ως τις εξι να μου δωσουν κιλα και ποσοτητες για τα προτιμολογια που εχω ετοιμα απ τις τεσσερις να τα συμπληρωσω και να τα εκδοσω να ειναι ετοιμα για την επομενη πρωι πρωι να φυγουν τα φορτηγα που σημαινει οτι θελω απο μιση ωρα ως μια ωρα να συμπληρωσω τις ποσοτητες βαλε και τον χρονο που χρειαζεται ο εκτυπωτης να εκτυπωσει απο 80 εως 200 τιμολογια...φτανουμε αισιως αναλογα με τον αριθμο των τιμολογιων να φευγω
νυχτα και μαλιστα να με ...κλειδωνουν μεσα στην εταιρια και να φευγουν και για να φυγω αφηνουν ξεκλειδωτη την τζαμοπορτα του μαγαζιου της λιανικης και ανεβαζω το ρολο ξαναπατω το κουμπακι να κατεβει και τρεχω να βγω διαχιζοντας ολο το μαγαζι και περνοντας στο τσακ κατω απ το ρολο που κατεβαινει με κινδυνο να αποκεφαλιστω καμια ωρα .....και οταν προχθες ετυχε να μην εχουμε μια μερα πολλες παραγγελιες για την επομενη και τα παιδια στην αποθηκη μου εδωσαν εγκαιρα τις ποσοτητες και εφυγα στις πεντε και μιση ξερεις ποιο ηταν το σχολιο του εργοδοτη μου?
" ωπα Γεωργια μας ξεπερασες κα φευγεις πριν απο εμας?" και δεν ηταν και πολυ καλοπροαιρετο.....

Εγω θα περιμενω να αλλαξει ο χρονος να δω τι θα κανουν και πες μου εσυ πως λες να κινηθω στην περιπτωση που δω οτι κανουν την παπια και δεν εχουν προθεση για προσληψη?
Να το καταπιω?
Να φυγω και να αφησω να χαθουν 2-3 μηνων ενσημα η να τραβηξω μια καταγγελια και να ειμαι ...ο κακος αχαριστος εργαζομενος?

pigassos71

# 26 στις 16/12/2006
author
Ανδρας / 48 / Σε σχέση
Ν. Σερρών / Σέρρες
Θέματα: 41
Απαντήσεις: 14.060
'Aρεσαν+: 0%
Από τη στιγμή που δεν τηρούνται τα συμφωνηθέντα, αν ήμουν στη θέση σου θα έψαχνα για άλλη δουλειά. Άσχετα αν μου κάνουν τελικά πρόσληψη η όχι.
Ας είναι καλή η επόμενη δουλειά και ποιος μαμει 3-4 μήνες μπροστά στο λούκι που τρως
Α.Μ.Βα.Ν.ς Ατομο με βαριά νοητική στέρηση Παρακαλώ να είστε συγκαταβατικοί μαζί μου.

# 27 στις 16/12/2006
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
gorgo, είμαι σίγουρη ότι θα πάρεις τη σωστή απόφαση και θα κάνεις αυτό που θα εξυπηρετήσει εσένα καλύτερα....

αυτό που έχω πάντως να πω από τις προσωπικές μου εμπειρίες - πριν καταλήξω στην εταιρεία που βρίσκομαι τώρα - είναι, ότι όταν διακρίνω στο "αφεντικό" μούτρα κάθε φορά που πρέπει να πληρώσει, διάφορες δικαιολογίες/δήθεν ξεχάσματα, για να καθυστερεί τον μισθό, τα δώρα, τα ένσημα και να αθετεί τις συμφωνίες του .... το βάζω στα πόδια το συντομότερο δυνατό!!
Καμμιά 12αριά χρόνια πριν, όταν έφυγα από το σπίτι μου και ήμουν σε άθλια οικονομική κατάσταση (δεν μπορούσα ούτε μια μέρα να μείνω χωρίς δουλειά) αντιλήφθηκα ότι στην επιχείρηση που εργαζόμουν οι διάφορες μικροκαθυστερήσεις στην καταβολή του μισθού , γινόταν εσκεμμένα. Τα χρήματα ήταν πολύ καλά για την εποχή εκείνη, οπότε έπεισα τον εαυτό μου ότι είναι προσωρινό και κάποια στιγμή θα διορθωθεί. Όταν όμως άρχισαν συστηματικά να μου παίρνουν όλο το ταμείο όταν πλησίαζαν μέρες μισθοδοσίας και να μου αφήνουν εκρεμμότητες να πληρώσω μόλις έκανα είσπραξη, άρχισα να ψάχνομαι....Τρείς μήνες αργότερα - συμπτωματικά ήταν περίπου τέτοια εποχή - υπέβαλλα παραίτηση.
Το υπόλοιπο προσωπικό ήταν ήδη απλήρωτο δυο μήνες όταν έφυγα, χρωστούσαν ένσημα και κάποιοι από τους υπαλλήλους βρέθηκαν σε πολύ δυσάρεστη θέση όταν μετά την χρεωκοπία της εταιρείας (που έγινε τον επόμενο χρόνο) και την εξαφάνιση των "αφεντικών", χρειάστηκε επιπλέον να εξοφλήσουν γραμμάτια ευκολίας μερικών εκατομμυρίων που είχαν υπογράψει καλή τη πίστει, για να διευκολύνουν την επιχείρηση να ξεπεράσει την "κρίση".

Η εταιρεία ήταν η Sotrek , για όσους την θυμούνται - Εκείνα τα Χριστούγεννα έμεινα χωρίς δουλειά και την έβγαλα με μακαρονάδες, αλλά δεν μου έφαγαν ούτε μία δραχμή, και με την απειλή της καταγγελίας και την καλή σχέση που είχα με τον λογιστή, πήρα και όλα μου τα ένσημα και είχα άφθονο χρόνο να ψάξω για κάτι άλλο...

(σημ. τους πρώτους 3 μήνες ήμουν "προσωρινή" και ανασφάλιστη και χρειάστηκε να πιέσω για να μου κάνουν πρόσληψη ... αλλά ήμουν άπειρη τότε και επειδή είχα γλυκαθεί από τον καλό μισθό, έκανα τα στραβά μάτια)
Ετσι ακριβώς λειτούργησα και 7 χρόνια πριν, όταν αφού έκλεισα ένα χρόνο στη δουλειά και ο εργοδότης είχε δηλώσει ότι ήταν απόλυτα ευχαριστημένος μαζί μου, αρνήθηκε να τηρήσει την συμφωνία μας να μου κολλήσει ένσημα για 25 ημέρες και να μου ανεβάσει τον μισθό στο επίπεδο του κατώτατου εφόσον το ωράριο μου είχε μετατραπεί από μειωμένο σε πλήρες από τον τρίτο κιόλας μήνα που δούλευα εκεί- Έφυγα
όταν πλέον ακούω για δοκιμαστική περίοδο χωρίς πρόσληψη, για κάρτα ανεργίας από τον ΟΑΕΔ προκειμένου να με προσλάβουν, εκνευρισμούς όταν μιλήσω για αντιμετώπιση υπερωριών και άδειες και γενικά όλα εκείνα που δείχνουν ότι όταν πρόκειται για τήρηση των υποχρεώσεων της εργοδοσίας το αφεντικό θα σφυρίζει κλέφτικα και θα έχει καβούρια στη τσέπη ,ενώ η λίστα των δικών μου υποχρεώσεων είναι ατέλειωτη, τους απορρίπτω ....
.. γιατί σε μια συνέντευξη εργασίας δεν κρίνομαι μόνο εγώ - κρίνεται και ο μελλοντικός μου εργοδότης

akrat

# 28 στις 23/12/2006
author
Ανδρας / 58 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 138
Απαντήσεις: 1.676
'Aρεσαν+: 0%

ψεύδεσθε... συκοφάντες...

υπάρχουν και καλοί επιχειρηματίες... εμένα μου ανέφερε ένας φίλος μου έναν στην Σελήνη...
Αυτά. Α ξέχασα ότι ο έρωτας αν δεν συνοδεύετε και από άλλα πράγματα είναι κουτσός. Εκτίμηση φιλία κλπ.

panos30gr

# 29 στις 4/1/2007
author
Ανδρας / 45 / Διαζευγμένος
Ν. Δράμας / Δοξάτο
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 35
'Aρεσαν+: 0%
Στις αρχές ή στα μέσα του προηγούμενου αιώνα ο κόσμος είχε σχηματήσει μιαν αρνητική εικόνα τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τους επιχειρηματίες λόγω της συμπεριφοράς των τελευταίων απέναντι στους εργαζόμενους. Η εικόνα του επιχειρηματία ήταν αρνητική στους καταναλωτές και σε ένα τέτοιο κλίμα οι επιχειρήσεις άρχιζαν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες αφού οι εργαζόμενοι και ταυτόχρωνα καταναλωτές κοιτούσαν τις επιχειρήσεις με μισό μάτι. Τη γεφύρωση των τεταμένων σχέσεων ανάμεσα σε εργαζόμενους και εργοδότες ήρθε να πραγματοποιήση η επιστήμη των Δημόσιων Σχέσεων. Προπάθησε να αλλάξει την εικόνα του σκληρού επιχειρηματία και τις ψυχρης επιχείρησης. Μετά από πολλές 10ετίες η εικόνα αυτή επανέρχεται και δικαιολογημένα. Τα τεχνάσματα όμως των Δημόσιων Σχέσεων (και δεν αναφέρομαι σε αυτές που προβάλουν τα περιοδικά για καλλιτέχνες αλλά σε μία επιστήμη που απευθύνεται σε επιχειρήσεις)πλέον είναι γνωστά από τη μια πλευρά και η αγανάκτηση του κόσμου μεγάλη. Και εμένα με εξόργισε το συμβάν που περιέγραψες. Με εξοργίζει και η δικαιολογία τους ότι αν δεν απολύσουμε τότε το μαγαζί θα το κλείσουμε. Η ανεργία και οι δυσμενεις οικονομικές συνθήκες έχουν κάνει τους εργαζόμενους ψυχικά ράκη και να βρίσκονται συνέχεια με την πλάτη στον τοίχο. Δε θέλω να εμπλακώ σε προστάγματα του τύπου αντισταθείτε βγείτε στους δρόμους και πλακωθείτε. Ο εργαζόμενος έχει μία τεράστια δύναμη. Είναι ταυτόχρωνα και καταναλωτής. Η δύναμη της επιχείρησης πηγάζει από τις πωλήσεις της. Εκεί για εμένα με συντονισμένη προσπάθεια μπορούν οι εργαζόμενοι καταναλωτές να χτυπήσουν με αποτελέσματα πολύ καλά. π.χ. Θέλει η VW να απολύσει λέω ένα τυχαίο νούμερο 1000 εργαζόμενους και να πάει στην Κίνα; Το ίντερνετ σήμερα ενώνει γρήγορα και αναίμακτα πολλούς καταναλωτές. Αν κυκλοφορήσει το μήνυμα μην αγοράζεται VW (τυχαία ένα προϊόν αναφέρω) τότε αμέσως αυτό θα κοστίσει στην επιχείρηση. Η επιχείρηση μία γλώσσα καταλαβαίνει. Αυτήν των αριθμών. Αν μειωθούν οι αριθμοί στις πωλήσεις θα αναγκαστεί να διαπραγματευτεί και να υποχωρήσει. Ο συντονισμός των καταναλωτών είναι το ζητούμενο. Στραφήτε σε λίγες μεν αλλά σοβαρές επιχειρήσεις που έχουν κοινωνικές ευαισθησίες. Ποιές είναι αυτές. Εκεί είναι που χρειάζεται ένα φόρουμ μεγάλο καταναλωτών.

natalia_69

# 30 στις 4/1/2007
author
Γυναίκα / 50 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 13
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by lucretia

Αλλα επειδη ανεφερες οτι προκειται για γυναικα, το τελευταιο φρουτο ειναι να απολυουν τις γυναικες, επειδη σου λεει το πονηρο αφεντικο, αν αρχισει και μου αραδιαζει κουτσουβελα πρεπει να την πληρωνω και να καθεται, ασε που θα θελει μειωμενο ωραριο.

Η κλασσικη ερωτηση σε συνεντευξη που μου εκαναν για δουλεια.

Εισαι παντρεμενη? Αρραβωνιασμενη? θα παντρευτεις συντομα?
Αν ειναι δυνατον, δηλαδη. Δεν εχω ακουσει αντρα να τον ρωτανει αν ειναι αρραβωνιασμενος!!!!
Ελεος!!!!
Μονο τεστ γονιμοτητας που δεν μου ζητησαν.



και μετά λένε ότι στην Ελλάδα υπάρχει έντονο δημογραφικό πρόβλημα. Σωπάτε, ιδέα σας είναι...

# 31 στις 7/1/2007
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %


...κι από την άλλη, με το χέρι στην καρδιά, πόσοι στ αλήθεια από εμάς είμαστε σωστοί - πραγματικά σωστοί - στις υποχρεώσεις μας σαν εργαζόμενοι ? πόσοι από εμάς διεκπεραιώνουμε σωστά και στην ώρα τους τις υποχρεώσεις που έχουμε αναλάβει ? και εφόσον υπάρχει πλεόνασμα χρόνου ζητούμε να μας αναθέσουν και άλλα καθήκοντα ? πόσοι από εμάς λειτουργούμε πραγματικά έχοντας στο μυαλό μας το συμφέρον της επιχείρησης και δεν χρησιμοποιούμε το "δεν αμοίβομαι καλά γι αυτό που μου ζητούν να παράγω" προκειμένου να δικαιολογήσουμε αργοπορίες, λούφες, προσωπικά τηλέφωνα και σερφάρισμα με τις ώρες από τον χώρο εργασίας, χρήση εταιρικής γραφικής ύλης για προσωπικούς λόγους (ναι ξέρω πολλές μαμάδες που παίρνουν μπλοκ, στυλό, κομπιουτεράκια στο σπίτι για τα παιδιά), και άλλες μικροκομπίνες ανάλογα με τις δυνατότητες που μας παρέχει η θέση μας?

δυστυχώς απέχουμε πολλά έτη φωτός ακόμα από το Ιαπωνικό πρότυπο - εκεί που ο διευθυντής κάνει χαρακίρι όταν η επιχείρηση πέσει έξω και οι εργαζόμενοι θεωρούν την εταιρεία "σπίτι" τους
(υπάρχουν πάντως κάποιες - ελάχιστες - Ελληνικές εταιρείες που έχουν βραβευτεί από τους ίδιους τους εργαζομένους τους, για τις συνθήκες εργασίες τους σε σχετικό ετήσιο διαγωνισμό)



Εμείς όταν δεν έχουμε δουλειά *παρακαλάμε* να μας δώσουν για να μη νιώσουμε πλήξη...
Έχεις δίκιο αλλά από την άλλη δεν μπορούμε να κρίνουμε ισότιμα τον εργαζόμενο των 650 ευρώ με την επιχείριση που έχει μεγάλα κέρδη.
Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12
Δεν μπορείτε να απαντήσετε
lastpost