Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Κοντά στο θάνατο...

Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12

# 21 στις 22/4/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Θυμαστε τον ..Γκαστονε Ντακ στα Μικυ Μαους?
Ε! Σας μιλαει η Ελληνικη του εκδοση!!
Κι απο τι δεν εχω γλυτωσει στο"τσακ"
Πυρκαιες 4
Εκρηξεις 3 (1 από πυραυλο στον Περσικο)
Προσαραξεις 2
Πυροβολισμος από άλλο κυνηγο 5-6 φορες.
"στουκες" ? απειρες!
Αλλα ολο τη «λασκαριζα»
Πιστευω ότι το περασμα από τη ζωη στο θανατο είναι καθαρα θεμα …συμπτωσης!!
Είναι να μην συμπεσουν ταυτοχρονα οι συνθηκες.Τοπος, χρονος κλπ.
Από όλα αυτά τι μου εχει μεινει?
Θλιψη για οσους «δεν τα καταφεραν» και σε μια δυο περιπτωσεις
Τυψεις που πηραν τη θεση μου στο «μεγαλο ταξειδι» που λογικα επρεπε να εχω ταξειδεψει εγω.
Την πρωτη και δευτερη φορα που ενοιωσα την ανασα του θανατου στο σβερκο μου και γλυτωσα ειπα να αρχισω να αναθεωρω πολλα!
Τιποτα δεν εκανα! Τιποτα δεν αλλαξα εκτος ισως ότι αποκτησα μια μορφη αδιαφοριας για το «τελος».
Α! και την πεποιθηση ότι τελικα θα παω από βαθεια γεραματα!!!!!!.

Και τελικα μετα απο ολα αυτα κανω ασχημα που εχω παρει τα παντα στην πλακα?
Διακομωδω τα παντα οπως με κατηγορουν μερικοι!!
Ε! Τελικα ενα τρελλο αστειο ειναι οτι ζουμε!!

# 22 στις 3/7/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Έχω πεισθεί ότι έχω φύλακα άγγελο.

Παρόλο που δεν ασχολούμαι με τα της θρησκείας ούτε με τα μεταφυσικά, δε μπορώ να μην αποδώσω κάποια γεγονότα σε κάποια θετική δύναμη που με προστατεύει.

Σήμερα παρά λίγο να τρακάρω σοβαρά. Βρισκόμουν σε δρόμο διπλής κατευθύνσεως (ο δρόμος που ενώνει την Κάντζα με τη Λ. Λαυρίου), με μια λωρίδα κυκλοφορίας για κάθε κατεύθυνση. Ένα προπορευόμενο αμάξι σταμάτησε στη μέση του δρόμου ανάβοντας αλαρμ. Καθώς ερχόμουν πίσω του με ταχύτητα και βλέποντας ελεύθερο το άλλο ρεύμα άρχισα να τον προσπερνώ από αριστερά. Ξαφνικά και ενώ ήμουν πολύ κοντά του, ο οδηγός του σταματημένου οχήματος άρχισε να μπαίνει στο δρόμο μου διασχίζοντας κάθετα το οδόστρωμα για να στρίψει αριστερά . Του κορνάρισα και ανοίχτηκα ακόμα πιο αριστερά για να του δώσω χώρο να σταματήσει αλλά δεν με άκουσε ή ήταν αφηρημένος , προφανώς δεν με είχε δει καν να τον προσπερνώ. Συνέχισε να με "κλείνει" αν και του κορνάριζα συνέχεια, το πόδι μου είχε πονέσει από την πίεση με την οποία πατούσα το φρένο, η απόσταση μεταξύ μας είχε μειωθεί σημαντικά και θεωρούσα δεδομένο πλέον ότι η σύγκρουσή μας ήταν θέμα δευτερολέπτων, αφού έβλεπα ότι δεν προλάβαινα να σταματήσω. Όμως την τελευταία στιγμή το αμάξι μου έπεσε σε λακούβα και έχασε ταχύτητα , ενώ χάρις στα abs πρόλαβα να αλλάξω ελαφρώς κατεύθυνση και να αποφύγω τη σύγκρουση μόλις λίγα εκατοστά πριν την πρόσκρουση.
Ετρεμα ολόκληρη και η καρδιά μου πήγε να φύγει απ τη θέση της. Γλίτωσα στο τσακ.

Κι άλλη φορά έχω γλιτώσει από τροχαίο όταν έπαθε υδρολίσθηση το αμάξι μου και σταμάτησε πάνω στη νησίδα της Κατεχάκη. Ηταν ευτύχημα που δε βρέθηκε άλλο αμάξι στην τρελή πορεία μου. Η ζημιά μου; Έχασα μόνο μια ζάντα.

Παλιότερα με έσωσε ένας άγνωστος κύριος που τυχαία βρέθηκε κοντά μου όταν άρχισα να πέφτω ανάσκελα από μια σκάλα σε κάποιο δημόσιο κτίριο. Με έπιασε στον αέρα λίγο πριν ακουμπήσει το κεφάλι μου στα σκαλοπάτια . Ένιωσα δυο χέρια να με αρπάζουν με σιγουριά και να με αγκαλιάζουν σαν φτερούγες.
Να ήταν ο φύλακας άγγελός μου;
Α! ναι! Και κάποια άλλη φορά που είχα οικονομικές δυσχέρειες και δεν ήξερα τι να κάνω, μου ήρθε ξαφνικά ένα χαρτί επιστροφής φόρου από την Εφορία.
Λέω λοιπόν μέσα μου ότι κάποιος εκεί πάνω, ή εκεί κάτω με συμπαθεί και με προσέχει. Αλλά δεν ξέρω ακόμα το γιατί. Τι θέλει από μένα; Ή μήπως είμαι τόσο σημαντική;

# 23 στις 3/7/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Δεν θα σταθώ στις προσωπικές μου εμπειρίες, είναι πολλές και θα σας κούραζα. Απλά σας αναφέρω πως οι περισσότερες έχουν να κάνουν με τροχαία ατυχήματα βαρύτατης μορφής.
Ποτέ μου δεν ένιωσα φόβο, ίσως γιατί δεν είχα τον χρόνο να το φιλοσοφήσω. Είχα όμως την επίγνωση ότι πιθανότατα ήρθε η ώρα να φύγω και το πλέον περίεργο flashback της ζωής μου για κάποια δευτερόλεπτα.
Σε όλες τις περιπτώσεις (πιστέψτε με ήταν αρκετές) δέχθηκα και κάποιο ''σημάδι'' που λόγω της πίστης μου εξέλαβα ως θεική παρέμβαση. Δύο φορές το γνωστό σταυρουδάκι του εσωτερικού καθρέφτη μετά το ατύχημα βρέθηκε κανονικά περασμένο στον λαιμό μου - μία άλλη μια εικόνα Αγίου που μου δώρισε κάποιος καλόγερος και βρισκόταν στο ντουλαπάκι εξαφανίστηκε μυστηριωδώς για να ''φανερωθεί'' στο επόμενο αυτοκίνητο κάποια χρόνια μετά, θέλετε και άλλες;
Τελικά θα συμφωνήσω με την άποψη ότι ο Θεός βλέπει τα σχέδια των ανθρώπων και γελά. Είμαστε μικροί και πολύ εύθραυστοι. Η διαχωριστική γραμμή μεταξύ ζωής και θανάτου είναι δυσδιάκριτη. Στην δική μου περίπτωση νιώθω ότι μου δόθηκαν πολλές δεύτερες ευκαιρίες. Δεν γνωρίζω τα σχέδια Του, του έχω όμως απόλυτη εμπιστοσύνη και δεν με φοβίζει τίποτε. Αν άλλαξε η στάση μου για τη ζωή ύστερα από όλα αυτά; Δεν χωράει αμφιβολία.-


# 24 στις 4/7/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
ΘΑΝΑΤΟΣ.....λεξη που τρομαζει ολους μας .Εχω περασει απο το σταδιο αυτο για μεγαλο χρονικο διαστημα παλεψα πολυυυυυυυυυυ για να βγω νικητρια και ομως τα καταφερα αλλα δεν παυει αυτη η λεξη να μη με τρομαζει κα να μην μπωρο να την σκεφτομαι ενα θελω να πω ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟ ΘΕΟ ΠΟΥ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕ και ητανε διπλα μου σε ολο αυτο το χρονικο διαστημα και μπωρο να χερομαι ακομα τη ζωηηηηη

# 25 στις 4/7/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Κι εγώ πριν τέσσερα περίπου χρόνια, γυρίζοντας απο Χαλικιδική με παρέα, με οδηγό τον αδερφό μου, σε δρόμο γλιστερό, ξεφύγαμε ξαφνικά, κάναμε δυο τρεις περιστροφές, είδα τα πάνω κάτω και ένιωσα έντονα ότι ήρθε το τέλος.

Ευτυχώς δεν έπαθε κανείς τίποτα και μετά το τρέμουλο από το σοκ, αφού συνήρθα , συνειδητοποίησα πόσο λεπτή είναι η κλωστή που ενώνει τη ζωή μας με το θάνατο.

Αισθάνθηκα ότι είμασταν τυχεροί. Οτι συμπτωματικά, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, τη γλιτώσαμε.
Ποτέ δεν ευχαρίστησα το Θεό γι αυτό , ούτε πίστεψα ότι έχω φύλακα άγγελο.

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει θεική παρέμβαση σ' αυτά.Αλλιώς γιατί ό θεός "δεν βάζει το χεράκι του" να γλιτώσει τόσες αθώες παιδικές ψυχές που καθημερινά χάνονται?

Πού "έκανε διακοπές" ο φύλακας άγγελος των μαθητών που χαθήκανε στα Τέμπη?

Με ποιά κριτήρια επιλέγουν εμάς και όχι αυτά?
Τέτοιο επιλεκτικό θεό, που επεμβαίνει ανάλογα με τα κέφια του, ευχαριστώ αλλά δε θα πάρω.
Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Ο τρόπος λειτουργίας και οι κανόνες των forum του Sxeseis αλλάζουν!

Για λίγες ημέρες και μέχρι την ολοκλήρωση αυτών των αλλαγών η δυνατότητα αποστολής νέων θεμάτων και απαντήσεων δεν είναι θα δυνατή.

Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση.