Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή

Οι Χλιδάνεργοι - Ζουν ανάμεσά μας.

Επιλέξτε σελίδα: (1-3)
Σελίδες 123

# 41 στις 3/11/2007
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by Heptamer
Είπαμε: η γυναίκες στα δύσκολα,αρκεί να "προσκολληθούν" (sic) σε έναν κονομημένο άνδρα για να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους. Με το αζημίωτο βεβαίως βεβαίως....



Θεωρείς πως δεν υπάρχουν άντρες που κάνουν ακριβώς τα ίδια ;
Και δεν μιλάω για τεκνά. Αυτά έχουν την αξιοπρέπεια να είναι κύριοι.
Για κάποιους άλλους "κυρίους" λέω ,που πουλάνε μούφα και γαπριλίκι για να εξασφαλίσουν τον καναπέ και το τηλεκοντρόλ μιας ζωής.

Αντε, μη τα ξεράσω όλα τώρα και τρέχουν κάποιοι και δεν φτάνουν.

# 42 στις 3/11/2007
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
To κειμενακι αυτο κυκλοφορει στην blogοσφαιρα( και οχι μονο) και ειναι πονημα( συμπεριλαμαβανομενης και της παραγραφου με την αψεγαδιαστη αλλα ανεργη ακομα Μαρια στο εστιατοριο με τον μεγαλυτερο φιλο της) καποιου που αρθρογραφει σε γνωστο ιλουσρτασιον ανδρικο περιοδικο κατι που δεν αναφερθηκε απο την θεματοθετρια.

Φυσικα και παρουσιαζει ενα κομματι απο το παζλ της συγχρονης πραγματικοτητας που ομως δεν ειναι μονο συγχρονη αφου ολες τις εποχες υπηρχαν νεοι και των δυο φυλων που ειτε εχοντας προσοντα τυπικα( σπουδες) ειτε οχι ζουσαν και συμπεριφερονταν ως η ηρωιδα του κειμενου που θα μπορουσε μια χαρα να ειναι και ηρωας

Αν και αποτυπωνει μια πτυχη πραγματικοτητας, πτυχη ομως, νομιζω οτι ειναι υποκριτικο αφου δημοσιευται σε μια φυλλαδα οπου αφ ενος προβαλλει και προωθει μεσα απο τις σελιδες του με τον πιο αισχρο τροπο (κατα την αποψη μου παντα) ολο αυτο το life style αποπροσανατολιζοντας τους αναγνωστες μειωνοντας την πραγματικη διασταση του προβληματος της ανεργειας και των απαραδεκτων συνθηκων εργασιας και αμοιβης για χιλιαδες νεους ανθρωπους (και οχι μονο), τους αποπροσανατολιζει γιατι δεν παρουσιαζει το αλλο κομματι που συμπληρωνει το παζλ και ειναι εκεινο των νεων παιδων των σπουδαγμενων( και οχι στον διπλασιο και βαλε προβλεπομενο χρονο οπως ο συγγραφεας του κειμενου με βαση τα οσα ο ιδιος αναφερει στο βιογραφικο του) και με προσοντα που βολοδερνουν σε ενα παπι επανω μοιραζοντας σουβλακια με τζατζικι και πιτσες , που κανουν τα γκαρσονια , που ειναι αποθηκαριοι και ταμιες για 4 ωρες και 350 ευρω στα μεγαλα Σ.Μακερτς κλπ κλπ κλπ ...και που τα μονα ρουχα που καταφερνουν με δυσκολια να προσεγγισουν ειναι αυτα που πουλανε οι Κινεζοι .
Απο την αλλη προωθει και συντηρει την εικονα της γυναικας "τατανας" της γυναικας αντικειμενου, της γυναικας χαζης, της γυναικας που ειναι υποδεεστερο ον και του αιωνιου πολεμου μεταξυ των δυο φυλων( αλλα και των γενεων)

Ειπαμε υπαρχει απογοητευτικα μεγαλος αριθμος γυναικων ακομα και στην εποχη μας που σκεφτονται και λειτουργουν με τον γνωστο και πολυαναφερμενο τελευταια τροπο, αλλα και αντρες( μην το ξεχναμε αυτο) υπαρχουν πολλοι νεοι αντρες και γυναικες οπως η Μαιρη του κειμενου αλλα ολα αυτα ειναι μονο ενα κομματι απο το παζλ της πραγματικοτητας της ζωης μας.

# 43 στις 3/11/2007
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by SUI_GENERIS
To κειμενακι αυτο κυκλοφορει στην blogοσφαιρα( και οχι μονο) και ειναι πονημα( συμπεριλαμαβανομενης και της παραγραφου με την αψεγαδιαστη αλλα ανεργη ακομα Μαρια στο εστιατοριο με τον μεγαλυτερο φιλο της) καποιου που αρθρογραφει σε γνωστο ιλουσρτασιον ανδρικο περιοδικο κατι που δεν αναφερθηκε απο την θεματοθετρια.



Δε μπορώ να αναφέρω την πηγή μου, αλλά ο συγκεκριμένος χώρος δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να εκθέσει το κείμενο πλήρες. Το πιθανότερο είναι ο μπλογκάκιας να το πήρε απ αλλού και να το συμπλήρωσε.

# 44 στις 3/11/2007
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Εγω Ζουμερη μου εκτος απο τα διαφορα blogs το βρηκα ατοφιο στο περιοδικο που αρθρογραφει ο συγγραφεας του απλα και εγω δεν αναφερω το πιο ειναι το περιοδικο και ο διαδικτυακος τοπος του και το ονομα του αρθρογραφου για ευνοητους λογους

AITNA

# 45 στις 5/11/2007
author
Γυναίκα / 46 / Ελεύθερη
Καναδάς
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 5
'Aρεσαν+: 0%
Οι χλιδάνεργοι!

5/11/2007
00:05

Γνωστή εταιρεία τηλεφωνίας προσπαθεί εδώ και καιρό να καλύψει 200 (διακόσιες) θέσεις εργασίας και δεν μπορεί! Πολύ απλά διότι έχει έρθει αντιμέτωπη με το φαινόμενο των χλιδάνεργων! Είναι η νέα μάστιγα της εποχής μας. Νέοι που αρνούνται να εργαστούν για 700 ευρώ, θεωρώντας ότι ο βασικός μισθός δεν τους "ταιριάζει". Παλαβά πράγματα σε μία ανισόρροπη κοινωνία. Η στήλη προσφέρει σήμερα όλες τις απαραίτητες πληροφορίες γι΄ αυτές τις 200 θέσεις εργασίας. Για όσους πιστούς...

Γίναμε γραφείο προσφοράς εργασίας; Όχι βέβαια, αλλά αυτή η ιστορία μας φάνηκε ενδιαφέρουσα και είπαμε να βάλουμε ένα στοίχημα! Εμείς είπαμε ότι αν απευθυνθούμε σε ένα κοινό 40.000 ανθρώπων την ημέρα θα βρεθούν 200 άνθρωποι να στείλουν βιογραφικά, για λογαριασμό των ιδίων ή κάποιων γνωστών τους. Ο εκπρόσωπος της εταιρείας στοιχημάτισε από την πλευρά τους ότι το "θαύμα" δεν θα συμβεί...

Η εταιρεία, λοιπόν, ζητά 200 άτομα να στελεχώσουν τις υπηρεσίες τηλεφωνικής εξυπηρέτησης των πελατών της. "Προσλάβαμε φέτος 470 άτομα και τα μισά έχουν αποχωρήσει", μας είπε γεμάτος απογοήτευση και συνέχισε: "Οι συνθήκες εργασίας είναι καλές, η εταιρεία είναι εντάξει σε όλες τις υποχρεώσεις της, αλλά όταν έφτανε η ώρα που οι νέοι εργαζόμενοι μάθαιναν την κυκλικότητα του ωραρίου, άνοιγαν την πόρτα και αποχωρούσαν"! Καλά διαβάζετε. Όλοι ήθελαν να δουλεύουν στο ωράριο 8 το πρωί 4 το απόγευμα. Έτσι, τα Σαββατοκύριακα και οι βραδινές βάρδιες αποτελούσαν αιτία παραίτησης!
Η υπηρεσία εξυπηρέτησης πελατών, όμως, πρέπει να δουλεύει και εκτός ωραρίου δημοσίων επιχειρήσεων. Διότι αυτό απαιτούν οι καταναλωτές. Τα ίδια παιδιά που δεν θέλησαν να δουλέψουν μία Κυριακή το μήνα, θα γινόντουσαν έξαλλοι ως καταναλωτές αν ζητούσαν βοήθεια για την τηλεφωνική τους γραμμή Κυριακή μεσημέρι ή απόγευμα και δεν την έβρισκαν.
Μην φανταστείτε ότι η εταιρεία δεν πληρώνει τις υπερωρίες ή τα οριζόμενα από το νόμο. Απλά, τα παιδιά δεν θέλησαν να δουλέψουν με τους όρους της αγοράς. Εντάξει, υπάρχει η δικαιολογία των χαμηλών μισθών. Αλλά ποιος ξεκίνησε την καριέρα του ως διευθυντής και με μισθό χιλιάδων ευρώ; Αυτό είναι το πρώτο ερώτημα. Υπάρχει και δεύτερο: Τα παιδιά αυτά αρνούνται να δουλέψουν για 700 ή 800 ευρώ. Και πώς ζούνε; Η απάντηση βρίσκεται στην υπερβολική αγάπη που τρέφει γι΄ αυτά το οικογενειακό τους περιβάλλον. Όταν οι γονείς, εμείς δηλαδή, δίνουμε το μαξιλάρι για να ακουμπήσει η άρνηση στην παραγωγή, τότε ασφαλώς και δεν θα δουλέψουν για 700 ευρώ το μήνα. Πιθανότατα και ούτε για 1.200...

Είναι μία πραγματικότητα για την οποία δεν ευθύνονται οι κυβερνήσεις, το κράτος ή η άτιμη κοινωνία. Αλλά όλοι εμείς που θέλουμε τα βλαστάρια μας να ζήσουν κοντά μας και μέχρι τα βαθιά τους γεράματα σε μία προστατευτική γυάλα.
Ένα συχνό φαινόμενο (η λέξη "συχνό" δεν μπήκε "κατά λάθος") η αγορά αυτοκινήτου από πολλά από τα παιδιά που έμειναν τελικά στη δουλειά και "καταδέχτηκαν" να δουλέψουν. Και μάλιστα μέσα στο πρώτο δίμηνο. Ξέρετε πώς; Τους το αγόρασε ο πατέρας τους για να μην κουράζονται να πηγαίνουν στην εργασία τους αλλάζοντας δύο συγκοινωνίες!
Μην βιαστείτε να πείτε ότι αυτά συμβαίνουν κάπου αλλού. Εδώ συμβαίνουν, στην Ελλάδα. Και μη φανταστείτε ότι δεν θα είμαστε εμείς αύριο που δεν θα κάνουμε το ίδιο! Ο γράφων έχει δύο γιους 17 και 18 ετών και δεν μπορεί να απαντήσει ακόμη στο βασανιστικό ερώτημα τι θα πράξει ο ίδιος όταν θα έρθει η ώρα...

Πίσω στη δουλειά μας τώρα. Όποιος θέλει να στείλει το βιογραφικό για το παιδί του, τον ανιψιό του ή το γείτονά του, μπορεί να το στείλει στη διεύθυνση [email protected] και εμείς αναλαμβάνουμε την ευθύνη να τα προωθήσουμε στην εταιρεία που αναζητά τις 200 θέσεις εργασίας!
Σημ.: Ο τίτλος "χλιδάνεργοι" έχει "κλαπεί" από επιστολή που κυκλοφόρησε ανώνυμα στο internet.
Θανάσης Μαυρίδης

[email protected]
* Μπορείτε να σχολιάσετε το σημερινό "Σιωπητήριο" στο blog στην εξής διεύθυνση: http://mavridis.capitalblogs.gr
Υ.Γ. "ΕΤΣΙ" ΓΙΑΤΙ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΚΛΑΙΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ
ΚΑΙ ΓΕΛΑ ΜΕ ΤΗ ΘΛΙΨΗ ΤΟΥ

giorgos520

# 46 στις 17/11/2007
author
Ανδρας / 43 / Ελεύθερος
Ν. Σερρών / Σέρρες
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 4
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by AITNA
Μια γενιά μορφωμένων Ελλήνων που ζουν με τους γονείς τους, βγαίνουν κάθε βράδι, δουλεύουν σποραδικά και για ψίχουλα, ταξιδεύουν, και τσακίζουν Prada, Fendi και LV όπου τα πετύχουν.

Η φίλη μου η Μαρία ήρθε και με βρήκε για πρώτη φορά τον περσινό Σεπτέμβριο.
Λίγους μήνες νωρίτερα είχε επιστρέψει από την Αγγλία με το μεταπτυχιακό της, μετά είχε πάει τέσσερις μήνες διακοπές (στο Μπαλί, τη Μύκονο και τη Φλωρεντία), και τώρα είχε έρθει μαυρισμένη και έτοιμη να ξεκινήσει την καριέρα της, και μια νέα ζωή.
"Θέλω να μου βρεις δουλειά στην εταιρία σου", μου είπε με τον επιτακτικό τρόπο που λέει τα πάντα. Ήταν 26 χρονών.

Αν και είμαι εντελώς ακατάλληλος για τέτοιου είδους διαμεσολαβήσεις, μισάνθρωπος ων, σεβάστηκα το αίτημα της καλής φίλης, ρώτησα και έμαθα ότι πράγματι, υπήρχε μια ανοιχτή θέση στο διαφημιστικό τμήμα μιας εταιρίας για την οποία είχα κάνει κάποιες μεταφράσεις, προώθησα το βιογραφικό της και, ικανοποιημένος που έκανα το καλό για έναν συνάνθρωπο, το ξέχασα εντελώς.

Μετά από τρεις μέρες η Μαρία με πήρε τηλέφωνο, έξαλλη.

"Υποδοχή διαφήμισης; Η θέση που μου βρήκες είναι για υποδοχή διαφήμισης;"

"Ποιος; Τι; Ποιος είναι;" είπα (με είχε ξυπνήσει).

"Εγώ έχω κάνει μεταπτυχιακό στην Ιστορία της Τέχνης στο Λονδίνο και θα πάω να σηκώνω τηλέφωνα για 600 ευρώ;"

Τι είχε γίνει: Η Μαρία δεν είχε πάει στο ραντεβού. Όταν την πήραν τηλέφωνο για να την καλέσουν έμαθε όσα χρειαζόταν να μάθει, και απέρριψε τη δουλειά μονομιάς.

Η Μαρία, βλέπετε, ανήκει σε μια εντελώς νέα κατηγορία Ελλήνων. Πρόκειται για μια υποκατηγορία της διαβόητης «γενιάς των 700 ευρώ», των νεαρών Ελλήνων, δηλαδή, που έχουν αποκτήσει πολύ καλή μόρφωση, και οι οποίοι βγαίνουν σε μια αγορά εργασίας η οποία δεν τους πολυχρειάζεται, και έτσι δεν μπορεί να τους εξασφαλίσει μισθό αντίστοιχο των σπουδών τους, ή έστω επαρκή για να συντηρηθούν.

Η συγκεκριμένη υποκατηγορία της Μαρίας περιλαμβάνει τους νέους που, αν και δεν βρίσκουν μια καλοπληρωμένη δουλειά, αρνούνται να κάνουν οποιονδήποτε συμβιβασμό στον τρόπο ζωής τους. Μαθημένοι στο χαρτζιλίκι από τους γονείς κατά τη διάρκεια της εφηβείας και των σπουδών,
βγαίνοντας στην «αγορά» εξακολουθούν να επιθυμούν να συχνάζουν στα ίδια μαγαζιά, να ψωνίζουν το ίδιο ακριβά προϊόντα, και να κάνουν ακριβώς την ίδια άνετη ζωή που έκαναν πριν.

Είναι οι χλιδάνεργοι, και δεν πρόκειται να θυσιάσουν ούτε την παραμικρή λεπτομέρεια απ' το lifestyle τους. Όσα κι αν τους πληρώνουν.

___

Σύμφωνα με μια έρευνα των Νέων, 8 στους 10 νεοπροσληφθέντες στην Ελλάδα αμείβονται με λιγότερα από 1000 ευρώ. Σύμφωνα με άλλη έρευνα της Marc για το Έθνος, τo 56% των Ελλήνων ηλικίας 18-30 αμείβεται με λιγότερα από 700 ευρώ το μήνα. Ένας στους δύο νέους είναι άνεργος.

Από τους τριαντάρηδες, μόνο το 29,5% ζουν εντελώς ανεξάρτητοι από τους γονείς.

Ένα 31,4% συντηρείται αποκλειστικά από αυτούς.

Μπορείτε να συλλάβετε αυτά τα νούμερα;

Αν κάποιος ξένος τα διαβάσει θα συμπεράνει πως είμαστε μια κοινωνία υπό κατάρρευση, όπου οι νέοι δεν μπορούν να παράγουν πλούτο, οπότε τρώνε τον πλούτο που έχει συσσωρεύσει η προηγούμενη γενιά, μέχρι αυτός να τελειώσει, οπότε προφανώς η χώρα μας θα χρεοκοπήσει.

Η ίδια η οικογένεια έχει τις μεγαλύτερες ευθύνες. Σε όλους τους Μεσογειακούς λαούς εμφανίζεται αυτή η απεριόριστη λατρεία για τα παιδιά, η οποία εύκολα παίρνει όχι-και-πολύ-υγιείς διαστάσεις.
Οι γονείς ουσιαστικά «πληρώνουν» το παιδί για να μην τους φύγει. Σε άλλες, βορειότερες χώρες συνηθίζεται να το σουτάρουν (με αγάπη) μόλις τελειώσει το σχολείο, για να τραβήξει το δικό του δρόμο, να κάνει τα δικά του λάθη, να σταθεί στα δικά του πόδια, να μάθει και ωριμάσει. Εδώ έχουμε περιπτώσεις σαν το Θεσσαλονικιό φίλο μου το Στέλιο, που οι γονείς του υποσχέθηκαν αυτοκίνητο αν περάσει στις Πανελλήνιες, με τον όρο να περάσει σε σχολή της Θεσσαλονίκης.

Φυσικά, εκατοντάδες χιλιάδες είναι οι νέοι που ανήκουν στη «Γενιά των 700 ευρώ», όλων οι γονείς θέλουν να τους φροντίσουν, κάμποσοι από αυτούς τους γονείς είναι και ευκατάστατοι, αλλά δεν γίνονται όλα τα παιδιά χλιδάνεργοι.

Βλέπετε, είναι στη φύση του νέου να θέλει να αυτονομηθεί, να κάνει κάτι στηριγμένος στα δικά του ποδάρια, μόνος, ανεξάρτητος. Είναι μια ανθρώπινη ανάγκη αυτή. Στην πρώτη μου δουλειά προσελήφθην με μισθό 180.000 δραχμές το μήνα (520 ευρώ), εν έτει 2000, σε ηλικία 23 ετών, και ήμουν πανευτυχής. Εκστατικός. Ακόμα θυμάμαι το πρώτο ζευγάρι παπούτσια που πήρα με τα δικά μου λεφτά.

Μπορεί αυτό να ακούγεται λίγο «Βασιλάκης Καϊλας», αλλά η ανάγκη του ανθρώπου να κάνει πράγματα μόνος του -και κατά συνέπεια να αυτοεπιβεβαιωθεί ως αυτόνομη οντότητα- είναι πανίσχυρη.

Γιατί τότε τόσοι τριαντάρηδες καταπιέζουν αυτή την ανάγκη για να μείνουν στη σφιχτή και γεμάτη ασφάλεια αγκαλιά της τσέπης του μπαμπά;

Είναι απλό: Είναι αρρώστια.

Οι χλιδάνεργοι, περισσότερο από οτιδήποτε άλλο είναι lifestyle junkies, που επιτρέπουν τον εθισμό τους στην ηδονιστική πλευρά της ζωής, κι ας εγκλωβίζονται έτσι σε μια αέναη εφηβεία.

«Δεν μπορώ να μην ψωνίζω. Δεν γίνεται», λέει μια άλλη φίλη, ας την πούμε Πόπη. «Είναι εθισμός, πηγαίνω στο Mall και θέλω να κατεβάσω τα ράφια, να τα δοκιμάσω όλα, να δώσω την κάρτα μου και να τα πάρω σπίτι μου. Η ντουλάπα μου είναι γεμάτη με ρούχα που δεν φοράω ποτέ, αλλά δεν μπορώ
να σταματήσω να αγοράζω διαρκώς καινούρια. Το τηλέφωνό μου στο σπίτι είναι μονίμως κατεβασμένο για να μην με πρήζουν από την τράπεζα -χρωστάω πολλά στην κάρτα. Έχω φεσώσει συγγενείς μέχρι και τρίτου βαθμού, το χαρτζιλίκι με το που το παίρνω φεύγει, ο μισθός το ίδιο».

Υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορεί κανείς να καταλογίσει στην κοινωνία του υπερκαταναλωτισμού, και η ύπαρξη των χλιδάνεργων είναι ένα από αυτά. Αλλά δεν φταίνε οι τσάντες και τα παπούτσια αν η γυναίκα που τις ψωνίζει το κάνει με λεφτά που δεν έχει ή δεν έχει βγάλει με τον ιδρώτα της.
Ο σφιχτός-όσο-δεν-παίρνει εναγκαλισμός της ελληνικής οικογένειας, που αρνείται να αφήσει τα παιδιά της να ωριμάσουν, δημιουργεί σε συνδυασμό με όλες τις χαρές του lifestyle αυτούς τους αιώνιους εφήβους που προτιμούν να ζήσουν σήμερα ό,τι έχει να τους προσφέρει η ζωή (ο μπαμπάς), παρά να ταλαιπωρηθούν για να το απολαύσουν αύριο.

Ως στάση ζωής αυτή δεν είναι απολύτως καταδικαστέα. Αναρωτιέται όμως κανείς, όταν ο μπαμπάς (ζωή) πάψει να παρέχει, τι θα καταναλώσει ο χλιδάνεργος; Και, ακόμα χειρότερα: Τι θα καταναλώσουν τα παιδιά του;

Προς το παρόν οι χλιδάνεργοι εξακολουθούν να βγαίνουν, να ψωνίζουν, να ταξιδεύουν, να πηγαίνουν σε interviews για δουλειές που δεν χρειάζονται, καθώς ο χρόνος περνά χωρίς συνέπειες. Θα έρθουν συνέπειες στο μέλλον; Έλα ντε.

Είδα τη Μαρία πρόσφατα, καλοντυμένη, αψεγάδιαστη, σε ακριβό εστιατόριο να τρώει με τον -πολύ μεγαλύτερο- φίλο της. Ήταν μια χαρά: Χαρούμενη, ξεκούραστη και, ενάμιση χρόνο μετά το τέλος των σπουδών της, ακόμα χλιδάνεργη.

Νομίζω ότι θα τα πάει μια χαρά.
(ΥΓ: O φίλος που έγραψε το ανωτέρω κείμενο δεν είχε ποτέ κάποια σχέση με την.... Μαρία)

Πιστευω οτι ολοι οι νεοι που πηγαν στο Πανεπιστημιο και δεν εργαστηκαν μεχρι να τελειωσουν τις σπουδες τους δεν το εκαναν απο συνηθεια.Υπαρχουν σπουδες που δεν επιτρεπουν χρονο για εργασια και αυτο μπορει να το βεβαιωσει μονο καποιος που εχει σπουδασει σε σχολες οπως ειναι η ιατρικη για παραδειγμα.Προσωπικα εχω σπουδασει στη Θεσσαλονικη οδοντιατρος και ποτε δε θεωρησα οτι η οποιαδηποτε δουλεια ειναι ντροπη.Εξαλλου κι εγω στο στρατο,αν και οδοντιατρος και σκουπιδια μαζευα και ταψια επλυνα και σε οτι μπορουσα να βοηθησω ,βοηθουσα.Επισης η αποψη οτι ολοι οι νεοι που σπουδαζουν κατασπαταλουν τα χρηματα των γονιων τους για να ανηκουν στο πνευμα της εποχης ειναι ισοπεδωτικη και αδικη γιατι υπαρχουν πολυ ανθρωποι που απο τη φυση τους ειναι ολιγαρκεις και δε παρασερνονται αποτις διαφημισεις.Και για να μιλησω και για τον εαυτο μου ,ο ιδιος μου ο πατερας μου λεει οτι ειμαι οικονομος.Προσωπικα πιστευω οτι αυτη η ιστορια που ανεφερες για τη φιλη σου σε εχει επηρεασει εκανες γενικευσεις οι οποιες ακομη και αν ως ενα μερος καθρεφτιζουν τη πραγματικοτητα δεν λενε ολη την αληθεια αλλα ειναι' συναισθηματικα στολισμενες'
Δεν υπαρχει τιποτα πιο σημαντικο απο το να υπερασπιζεσαι συνεχως τις αρχες σου και να μη τις προδιδεις για χαρη του οικονομικου κερδους και των υλικων αγαθων.

Giannis36

# 47 στις 20/11/2007
author
Ανδρας / 72 / Παντρεμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Μοσχάτο
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 27
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by AITNA
Οι χλιδάνεργοι!

5/11/2007
00:05


Σημ.: Ο τίτλος "χλιδάνεργοι" έχει "κλαπεί" από επιστολή που κυκλοφόρησε ανώνυμα στο internet.
Είδα τη διευκρίνιση σου τη στιγμή που ετοιμαζόμουν να σου στείλω τη Δ/νση που σε αντέγραψαν....

Επιλέξτε σελίδα: (1-3)
Σελίδες 123

Η απάντησή σας

Τίτλος :
(Προαιρετικά)
Μεταφορά σε εξέλιξη...
Παρακαλούμε περιμένετε
Επισύναψη αρχείου
1 συνημμένο αρχείο
Υπάρχουν τα παρακάτω προβλήματα:

Δεν έχετε επιλέξει την Kατηγορία του θέματος σας
Δεν έχετε συμπληρώσει τον Τίτλο του θέματος σας
Δεν έχετε συμπληρώσει το Κείμενο του θέματος σας
Η απάντηση σας έχει δημοσιευτεί!
Πιέστε [Εμφάνιση] για να μεταφερθείτε στην απάντησή σας, ή [Νέα Απάντηση] για να συνεχίσετε.
Το θέμα σας έχει αποσταλεί για έγκριση.
Θα δημοσιευτεί μόλις έγκριθεί από την ομάδα διαχείρησης του Sxeseis.gr.
Υπήρξε κάποιο πρόβλημα με την αποστολή του θέματος σας.
Παρακαλούμε δοκιμάστε πάλι. Σε περίπτωση που το πρόβλημα παραμένει παρακαλούμε επικοινωνήστε με την υποστήριξη του Sxeseis.gr.
lastpost