Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Και υστερα μιλαμε για στιχους....

Επιλέξτε σελίδα: (1-7)
Σελίδες 1234567

available

# 101 στις 23/2/2008
author
Γυναίκα / 50 / Ελεύθερη
Ν. Φθιώτιδας / Λαμία
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 13.810
'Aρεσαν+: 0%
Μιχάλης Χατζηγιάννης- Μοιάζουμε

Πες μου τι θες
δεν κυνηγάω πια σκιές
και με τρομάζουν οι αλλαγές
Δεν είναι η αγάπη
ένα παιχνίδι ασφαλές

Τέτοιες βραδιές
μπαίνουμε μέσα σε φωτιές
σ' ένοχες σκέψεις μυστικές
λόγια κουβάρια
που τυλίγουν τις καρδιές

Άλλα λέω άλλα κάνω κι άλλα εννοώ
μια τολμάω να πεθάνω
μια σκοτώνω εγώ
Άλλα λες κι εσύ καρδιά μου
κι άλλα εννοείς
αν κοιτάξεις πιο βαθιά μου
μοιάζουμε θα δεις

Δύσκολα αφήνεσαι
δίνεις δε δίνεσαι
ας πλησιάσουμε
κι ας μην τρομάζουμε

Γίναμε καρδιά μου ίδιοι
μες το ίδιο μας παιχνίδι
μοιάζουμε μοιάζουμε
Γίναμε καρδιά μου ίδιοι
μες το ίδιο μας παιχνίδι
μοιάζουμε πόσο μοιάζουμε

Τέτοιες βραδιές
τι λεν τα βλέμματά μας πες
που 'ναι γεμάτα αστραπές
Δεν έχει η αγάπη
μόνο όψεις τρυφερές

Εγωισμοί
δειλές κι αμήχανες σκηνές
δικές μας άμυνες σκληρές
Δεν είναι η αγάπη
ένα παιχνίδι ασφαλές

Άλλα λέω άλλα κάνω κι άλλα εννοώ
μια τολμάω να πεθάνω
μια σκοτώνω εγώ
Άλλα λες κι εσύ καρδιά μου
κι άλλα εννοείς
αν κοιτάξεις πιο βαθιά μου
μοιάζουμε θα δεις

Δύσκολα αφήνεσαι
δίνεις δε δίνεσαι
ας πλησιάσουμε
κι ας μην τρομάζουμε

Γίναμε καρδιά μου ίδιοι
μες το ίδιο μας παιχνίδι
μοιάζουμε μοιάζουμε
Γίναμε καρδιά μου ίδιοι
μες το ίδιο μας παιχνίδι
μοιάζουμε πόσο μοιάζουμε


marina29

# 102 στις 24/2/2008
author
Γυναίκα / 44 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Περιστέρι
Θέματα: 51
Απαντήσεις: 909
'Aρεσαν+: 0%

Κράτα με (Ο γητευτής)

Στίχοι: Ελεάνα Βραχάλη
Μουσική: Μιχάλης Χατζηγιάννης
Πρώτη εκτέλεση: Μιχάλης Χατζηγιάννης

Και αν τα βουνά τα χωρίζουν
δες στέκουν μόνα και ελπίζουν
αντικριστά μια ζωή

Πριν προδοθούν ήταν φίλοι
μέσα τους κρύβονταν ήλιοι
και εγώ με εσένα μαζί

Κράτα με και μη σε νοιάζει
τίποτα μη σε τρομάζει
όποιος τολμά να αγαπάει αληθινά
θα 'ναι ήρωας πάντα βαθιά

Τη δύναμή μου θα αντλήσω
τα μάγια όλα θα λύσω
θα είμαι εγώ γητευτής

Κράτα με και μη σε νοιάζει
τίποτα μη σε τρομάζει
όποιος τολμά να αγαπάει αληθινά
θα 'ναι ήρωας πάντα βαθιά
Το μυαλό είναι σαν το αλεξίπτωτο...δουλεύει καλύτερα οταν είναι ανοιχτό.

available

# 103 στις 24/2/2008
author
Γυναίκα / 50 / Ελεύθερη
Ν. Φθιώτιδας / Λαμία
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 13.810
'Aρεσαν+: 0%
Γιάννης Κότσιρας

Αν ήτανε να ξαναρθείς
εγώ θα το'χα νιώσει
η νύχτα θα'ταν πιο γλυκιά
δεν θα'χε ξημερώσει

Μέσα στο μαύρο του καπνού
λίγο πριν γίνει αέρας
σκορπίσανε τα χρόνια μου
στο τέλειωμα της μέρας

Αλλού κοιμάται το κορμί
κι αλλού ξυπνάει η ψυχή σου
αυτό το δρόμο έμαθα
να περπατώ μαζί σου

Aν ήτανε να ξαναρθείς
εγώ θα το χα νιώσει
απο το πρώτο σου φιλί
πως θα χες μετανιώσει

# 104 στις 24/2/2008
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Στίχοι Κώστας Τουρνάς
Μουσική Κώστας Τουρνάς
Πρώτη Εκτέλεση Poll
Άλλες Ερμηνείες Κώστας Τουρνάς
Άνθρωπε αγάπα
Αν θες τραγούδια όμορφα ν' ακούσεις, ήλιε μου
την καρδιά μου ν' ανοίξεις
Αν θες λουλούδι γύρω σου ν' ανθίσει,
το θυμό άσ' τον όλο να σβήσει

Άνθρωπε αγάπα, τη φωτιά σταμάτα
και τη δύναμή σου δώσ' την στο φιλί σου

Μια πεταλούδα αν θες να φτερουγίσει,
μια ψυχή άνοιξε το κλουβί της
Μια αργή ανάσα αν θες να ζωντανέψει,
φίλε μου δώσ' της απ' την πνοή σου

Άνθρωπε αγάπα, τη φωτιά σταμάτα
και τη δύναμή σου δώσ' την στο φιλί σου

Τους φίλους σου αν θες να συναντήσεις,
άνθρωπε μόνος σαν περπατήσεις
Κι αν συμβουλή σε κάποιον θα ζητήσεις,
φίλε μου μη σ' απάντηση δώσεις

Άνθρωπε αγάπα, τη φωτιά σταμάτα
και τη δύναμή σου δώσ' την στο φιλί σου
Άνθρωπε αγάπα

available

# 105 στις 25/2/2008
author
Γυναίκα / 50 / Ελεύθερη
Ν. Φθιώτιδας / Λαμία
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 13.810
'Aρεσαν+: 0%
ΜΕΤΡΗΣΑ - ΑΡΒΑΝΙΤΑΚΗ

Μέτρησα
τις πιο βαθιές μας διαφορές
κι ήταν οι σχέσεις μας αυτές
χάιδεψέ τες αν τις δεις ποτέ

Κι έπειτα
τον χρόνο μέτρησα να δω
αν προλαβαίνω να σου πω
από εμένα πόσα δεν μπορώ

Ό,τι κι αν γίνει ένα να λες
πως μ' αγαπάς χίλιες φορές
πως μ' αγαπάς χίλιες φορές
κι εγώ εσένα

Κι αν μείνει τ' όνειρο μισό
κι αν το φιλί χαθεί κι αυτό
ένα να λες σαν να 'ναι χτες
πως μ' αγαπάς χίλιες φορές

Έψαξα
έτσι ένα ψέμα σου να βρω
να μην μπορώ να το ανεχτώ
και δε βρήκα ούτε ένα

Κι έπειτα
μέτρησα πάλι για να δω
αν είν' τα λάθη μου εδώ
και δεν έλειπε κανένα

...

Να μ' αγαπάς χίλιες φορές...

# 106 στις 25/2/2008
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ
Αντίδραση

Μές στην πόλη εγκλωβισμένος
Καμία λύση, καμία ελπίδα για το μελλόν.

Αντίδραση, αντίδραση το μόνο που θα κάνω
Αντίδραση, αντίδραση μετά ίσως πεθάνω.

Το σύστημα σου δίνει ελπίδες
Το σύστημα σε κάνει ρομπότ
Γαμώ το σύστημα σας και όλους σας μαζί
Πάψτε να μου καθοδηγήτε την ζωή.

Τίποτα άλλο να μην σκεφτείς
Αντέδρασε και ες όσο μπορείς
Πάλευε συνέχεια ώσπου να πεθάνεις
Αλλά το δικό τους ποτέ να μην το κάνεις.
Αντίδραση

- Το φάσμα είναι ευρύ..ΕΥΡΥΤΑΤΟ. -

childintime70

# 107 στις 25/2/2008
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Ν. Δωδεκανήσου / Καλλιθέα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%
Στίχοι: Active Member
Μουσική: Active Member
Πρώτη εκτέλεση: Active Member

Κάθε φορά στο μεθύσι μου απάνω
βρίσκω τα λόγια ενώ τον χρόνο τον χάνω
και ζητάω απ' τη ζωή και της λέω:

Δώσε μου πίσω το φως, τον αέρα, τον ήλιο
τον χαμένο καιρό μου, τον καλό μου τον φίλο
του πατέρα τις κουβέντες, και την αγκαλιά του γιου μου
την πρώτη μου ανάσα, την γαλήνη του νου μου.
Της μάνας το γέλιο, της γιαγιάς το φιλί
τη μπάλα του μπάσκετ που μου λείπει πολύ
το παλιό μου το ράδιο, το μουσαμά να χορέψω
την παλιά μου κουζίνα και ίσως να μαγειρέψω.
Μια στιγμή απ' το σχολείο, το παλιό μου θρανίο
μια κοπάνα καλή και μια βόλτα στο κρύο
το παλιό μου δωμάτιο, το σπασμένο κρεβάτι
τις ζωγραφιές στον τοίχο, τον καμένο μου χάρτη.
Την πρώτη κασέτα, τον πρώτο μου δίσκο
το πρώτο ξενύχτι, την πρώτη μου disco
το αρμόνιο το παλιό και τα μαύρα γυαλιά μου
το πρώτο ραντεβού και την πρώτη φορά μου.

Στο μεθύσι μου απάνω λοιπόν θ' αρχίσω
να ζητάω απ' τη ζωή ό,τι μου χρωστάει να φέρει πίσω
τότε που οι στιγμές κατεβαίνουν σαν γουλιά
και κολλάνε στο λαιμό μου σαν ατσάλινη θηλιά.

Στο μεθύσι μου απάνω λοιπόν θ' αρχίσω
να ζητάω απ' τη ζωή ότι μου χρωστάει να φέρει πίσω
βρίσκω τα λόγια και ρωτάω
πως έχασα το χρόνο και ζητάω:
Την μικρή την αυλή, την παλιά την παράγκα
γιοματάρι το κρασί του παππού μου του μάγκα
του Στελάρα τραγούδια, και ένα γλέντι παλιό
τα πρώτα μου ξύδια, ένα μεθύσι καλό.
Το μαύρο καπέλο, την πρώτη μου βάρδια
την πρώτη σκοπιά μου, την πρώτη μου άδεια
στο Ρόδον το live που εκεί ήταν όλοι
τη γκαρσονιέρα να χαζεύω την πόλη.
Το πρώτο τραγούδι που είχα τότε ραπάρει
το ξημέρωμα εκείνο στις 5 Φλεβάρη
κι αν δεν μπορείς όλα αυτά δώσε μου κάτι
διάλεξε απ' όλη τη ζωή μου ένα κομμάτι
Γιατί όσα είπα και όσα έκανα παλιά
στο λαιμό μου είναι τώρα σαν συρμάτινη θηλιά
γεμάτο με αίμα μαζί και ψέμα
μα άστα να πάνε αλλάζω θέμα.
Στο μεθύσι μου απάνω

τα λόγια βρίσκω, το χρόνο χάνω

childintime70

# 108 στις 25/2/2008
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Ν. Δωδεκανήσου / Καλλιθέα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%
Στίχοι: Active Member
Μουσική: Active Member
Πρώτη εκτέλεση: Active Member

Μη με παρεξηγήσεις που άργησα κάτι τρεχάματα είχα
το ριζικό μου βλέπεις ν' αποφύγω παρά τρίχα
ήθελα λίγο, τόσο λίγο, πάλι, μα απ' το ξερό μου
να ξεφύγω δε μπορώ, δεν ειν' το τυχερό μου
Τώρα που αλλάζουν οι εποχές χωρίς βροχές,
μοιάζουν να λάμπουν οι ανοχές και να ξεφτίζουν οι αντοχές
Απ' ότι λένε οι ειδικοί απ' τα εργαστήρια-γραφεία
ούτε κι ο χρόνος δε γλιτώνει απ' τα ψηφία
Μπορεί γι' αυτό να 'χω πεισμώσει και να κοιτάω κατάματα
απ� τα μεσάνυχτα ως τ' άγρια χαράματα
κάθε δικό μου, κάθε τρελό μου, κάθε όνειρο μου
κι ας μου το δείχνουν οι αριθμοί πως τον καιρό μου
τον χάνω τζάμπα αντί να τον κρατάω καβάτζα
και τότε πάντα κάτι ξεμένει στη μπάντα
Γιατί μυαλό μου μουλιάζεις, γιατί ψυχή μου αποκοιμιέσαι;
Γυρεύεις συντροφιά, χαρά βρώμικη να ξεχνιέσαι
κι έτσι γελιέσαι μες στων πολλών το συναπάντημα
στους καλοκουρδισμένους δίνεις πάτημα
να βάλουν χέρι στα σκουριασμένα σου γρανάζια
αφού τσεκάρουν τα μπαγκάζια και μετά σου χώσουν γκάζια.

Μα δε λογάριασα καλά κι άφησα πίσω τόσα λόγια
τώρα που αλλάζουνε δειλά όλου του κόσμου τα ρολόγια
Μα δε λογάριασα καλά ούτε το ύψος τ' ουρανού
πήγα και πέταξα ψηλά, χωρίς τις πλάτες του Θεού

Από παλιά όλοι μας τρέχουμε τον ήλιο να προφτάσουμε
μαρκάρουμε τον ουρανό να μη τα χάσουμε
βαφτίζουμε ώρες και λεπτά κάθε στιγμή που περνάει
λες κι η ζωή όλους το ίδιο μας γερνάει
Γυαλισμένα θέλουμε τα πολυκαιρισμένα,
με μαστοριά έχουμε καλά φυλακισμένα
όσα κυλάνε σαν την άμμο σε κλεψύδρα ραγισμένη,
αφού τα χέρια που τη σκάλισαν την έχουν ξεχασμένη
και κάθε κόκκος μας θυμίζει τη φορά
που διαβήκαμε τον δρόμο μ' οδηγό τη συμφορά
κόντρα στη σιγουριά και στη βιασύνη
αυτές σου δείχνουν καλοσύνη, μη γυρνάς εμπιστοσύνη
Κι αν σηκώνω κεφάλι κι αν πουλάω και μούρη
γελιέμαι στην αρχή πως έπιασα κελεπούρι
μα δε λογάριασα καλά πάλι κι άφησα λόγια
και καταριέται η ψυχή μου όλου του κόσμου τα ρολόγια
να παγώσουνε για λίγο. αλλά πού!
Είναι φτιαγμένα από θνητούς που 'χαν τις πλάτες του Θεού
Γι' αυτό και γω για να συνέλθει της τα χώνω καλά
πάντα στις ώρες τις μικρές έχω να πω πολλά.

childintime70

# 109 στις 25/2/2008
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Ν. Δωδεκανήσου / Καλλιθέα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%
Στίχοι: Γιάννης Σπυρόπουλος, Μπαχ
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Πρώτη εκτέλεση: Γιώργος Νταλάρας & Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ( Ντουέτο )
Άλλες ερμηνείες: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Βασίλης Παπακωνσταντίνου ( Ντουέτο )

Το 76 λίγο πριν να φέξει
πήρα ένα πλοίο άσπρο σαν ψυγείο
σαν νοσοκομείο

Το 76 σαν χοντρό αστείο
κρύο χειρουργείο το εθνικό θηρίο
μ' έστειλε στη Χίο

Θρυλικός κομπάρσος με προφίλ κουρέλα
λούτσα στον ιδρώτα σάπιο καλοκαίρι
κουρεμένοι σβέρκοι

Εθνική διχόνοια τράκες και καψόνια
ίδια πελατεία απ' το σινέ Ομόνοια
σαν φτηνή κολώνια

Το 76 έκλεισα τα μάτια
κάπνισα μια γόπα σβήστηκα απ' το χάρτη
κόλαση του Δάντη

Σαν παροπλισμένος ψευτοεπαναστάτης
είχα τ' άλλοθί μου το κουτσό σκυλί μου
την αποστολή μου

Τραύλιζα διατάξτε έσυρα δυο μήνες
μείναν άλλοι δέκα να 'μαι στο Χαϊδάρι
παίδες εν καμίνω

Το 'κρυβα απ' όλους σαν παραχαράκτης
είπα θα περάσει ήμουνα προστάτης
Δωρ κι Εφιάλτης

Διδυμότειχο blues
Διδυμότειχο blues
Διδυμότειχο blues

Δίπλα μου η Αθήνα του Οδυσσέα σειρήνα
λαϊκή βιτρίνα ομφαλός του κόσμου
πίσω μου κι εμπρός μου

Χρόνια σαν ταβέρνα σαν καλικατζούρα
κράτος φιλελλήνων του κενού η λατρεία
ποιητική αδεία

Εν πάση περιπτώση πίσω στα δικά μου
στα χακιά άπλυτά μου στα εγερτήριά μου
στη μουγκή σκοπιά μου

Στη μετάθεσή μου στο τρελό βιολί μου
στο βραχνό πρωινό μου στο έτσι αλλιώς κι αλλιώτικο
μπρος στο Διδυμότειχο

Διδυμότειχο blues με ξεκούρδιστη κιθάρα
Διδυμότειχο blues η χαμένη μου πεντάρα
Διδυμότειχο blues η λιγδιασμένη μου τσατσάρα
τα βρεγμένα μου τσιγάρα σάπια φρούτα στα τελάρα
Διδυμότειχο blues

Διδυμότειχο blues τ' όνομά του είναι αιτία
Διδυμότειχο blues τρύπα στη γεωγραφία
Διδυμότειχο blues αδειανή φωτογραφία
του παράλογου η θητεία αγχωμένη μαλακία
Διδυμότειχο blues

childintime70

# 110 στις 25/2/2008
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Ν. Δωδεκανήσου / Καλλιθέα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%
Στίχοι: Ισαάκ Σούσης
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Πρώτη εκτέλεση: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας & Μπάμπης Στόκας ( Ντουέτο )
Άλλες ερμηνείες: Γιώργος Νταλάρας & Μάριος Φραγκούλης ( Ντουέτο )

Εκεί στο Νότο
που τρίζει ο θάνατος κι η αγάπη κάνει κρότο
σαν άδειο κάθισμα ταξίδεψα για χρόνια
ψάχνοντας να βρω το κατάλληλο κορμί

Εκεί στα φώτα
εύρισκε η νύχτα τα σημάδια της τα πρώτα
είχα ξεμείνει από τσιγάρα και συμπόνια
και συ με κέρασες καπνό μ' ένα φιλί

Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα

Εκεί στο Νότο
εκεί μου κλήρωσε ο έρωτας στο Λόττο
κουλουριασμένος σαν τη σαύρα στη σκιά του
σαν νόμισμα έπεφτα στο μαύρο σου βυθό

Χλωμά καντήλια
άναβε η φτώχεια σου τα τάιζε με ζήλεια
μα συλλαβίζαν σ' αγαπώ τα βογγητά σου
σαν ένα άρρωστο στην κούνια του μωρό

Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα
σωπαίνεις, θυμάσαι
και μεθυσμένη μες τον ύπνο σου γελάς
Ποια πόλη, ποια χώρα
ποια θάλασσα σε ταξιδεύει τώρα

childintime70

# 111 στις 25/2/2008
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Ν. Δωδεκανήσου / Καλλιθέα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%
Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης
Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Όλοι στον θάνατο είμαστε ίσοι
κάτω απ' την φούστα του Δερβίση
αναστενάζοντας φωτιές
Την πόρτα του άγνωστου χτυπάμε
Ξεχωρισμένοι εφ΄όσον πάμε
Χώματα σώματα ψυχές

Σιγά σιγά και ταπεινά
Γιατί όποιος πίνει κοινωνά
Κι όποιος θυμάται φταίει
Κι όποιος φταίει τον Θεό ξυπνά

Πολλά τ'ανθρώπου τα δεινά
Μα εκείνος πού΄χει ζήσει
Γεννιέται χάνεται
Γυρνάει κι αισθάνεται ξανά

Πες πως ο θάνατος είναι ένα αμάξι
Που σκάρτα η φύση το΄χει φτιάξει
Στον κόσμο να΄ρθει μια βραδυά
Στα πονηρά να μας πλευρίσει
Πού ζούνε οι μόνοι να ρωτήσει
- Αμάν και τάχα μου
Μας λέει κι η βλάχα μου η καρδιά

childintime70

# 112 στις 25/2/2008
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Ν. Δωδεκανήσου / Καλλιθέα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%
Καλέ μου φίλε πες μου αν ξέρεις τι δουλειά έχω ?δώ
νιώθω πεζός σε μια αργία μες στην εθνική οδό
δεν είμαι τόσο τρελός δεν έχω τα υπαρξιακά μου
ειν?τα κρυμένα τόσα χρόνια τα δικά μου.
Πες μου πως βρέθηκα σε μονοπάτια τόσο μεγάλα
και γιατί μοιάζω με την μύγα μες στο γάλα
μου τάζαν άλλα όταν ξεκίναγα κι αλλιώς τα βρήκα
ότι χειρότερο μπορούσανε μ?αφήσανε για προίκα.

Μεταλλάχθηκα για το κοινό καλό σαν τις ντομάτες
κυφήνιασα τώρα ενώ κι εγώ ήμουν στους εργάτες
έχω ταυτότητα, εκλογικό και διαβατήριο
ατόφιο ατσάλι απ?ευθείας για χυτήριο.
Κάνω δήλωση τίμια, έχω και τα ένσημά μου
είμαι χρόνια στην ουρά όμως δεν ήρθε η σειρά μου
πήγα μικρός στο στρατό καλό παιδί φευγάτο
και με έβαλε η πατρίδα μου κι ορκίστηκα στο ΝΑΤΟ.

Μου πρότειναν διακοπή της παρουσίας μου
για να ησυχάσουν θ?αναλάβει ένας σωσίας μου
με το στόμα κλειδωμένο, το μυαλό μαζεμένο
ευτυχισμένο ή αλλιώς ευνουχισμένο.
Με θέλουν με πίστη σε ρασάτους χρυσοφορεμένους
και παλιά δεκανίκια ενός παράλυτου γένους
ρε τι δουλειά έχω εδώ μ?αυτούς, τι γυρεύω;
Πείτε μπροστά στον οδηγό να σταματήσει να κατέβω.
Στο δρομολόγιο αυτό δε διάλεξα ν?ανέβω
βαρέθηκα σκουπίδια να μαζεύω
τι δουλειά έχω εγώ μ?αυτά τι γυρεύω
σταματήστε κάπου εδώ να κατέβω.
Μέσα στις μέρες τις παράξενες μεγάλωσα και φώλιασα
γεννήθηκα τυχαία και τυχαία με σκότωσα
βιάστηκε ο Θεός με τα άσχημα να με κεράσει
δεν είχα περπατήσει και σχεδόν είχα γεράσει.
Τώρα είμαι φάντασμα σε τούτες τις μέρες
κλέβω ενέργεια και κρύβομαι μες στις φοβέρες
του μυαλού σου του μικρού, του αρρωστημένου
που είναι κομμάτι ενός κόσμου στοιχειωμένου.
Κι εμένα ρε σα να μου φαίνεται πως ολα τα?δα
αλλά γουστάρω σ?αυτή τη σύγχρονη Ελλάδα
έχει πλάκα που βγάζω την ψυχή μου στο σφυρί
και θέλω απλά να δω αν θα την βγάλω καθαρή.

Εμένα άλλο με τρώει, άλλο μου φταίει
δε μπορώ να καταλάβω πολλά και τι να λέει
19 Νοέμβρη για χάρη του μαλάκα
έφαγα δακρυγόνο ενώ είχα πάει για πλάκα.

Καθένας το βιολί του και την τρέλα του
με τα παράξενα και τα ωραία του
ότι μάζευα καιρό στην φωτιά θα τα ρίξω
μη σταματάτε άμα βιαζόσαστε, εγώ θα πηδήξω.

childintime70

# 113 στις 25/2/2008
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Ν. Δωδεκανήσου / Καλλιθέα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%
Στίχοι: Active Member
Μουσική: Active Member
Πρώτη εκτέλεση: Active Member

Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή
για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή
και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου
που έτσι κι αλλιώς σε συνερίζεται το κέφι σου.
Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό
σ' ένα αιώνια ποτισμένο απ� το κρασί καπηλειό,
μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου
που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ� όνειρό μου.
Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου
που 'ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου
αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς
πουθενά να μη τη πεις.

Καλώς ήρθες, ξένε στο τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιεις
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου,
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.
Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω, πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ� τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.

Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.

Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα
πως σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.

Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα
και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
ι� αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω
μια προσευχή σ� ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.

Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα
κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής

Είναι που μ' έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα
άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ� όνομα μου
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά

Μπερδεμένα μου τα λες, αλλά γουστάρω
πρέπει να σπούδασες τη τέχνη του μυαλού
ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω
και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.

Γι' αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο
για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις
κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο,
μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς.
Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες
αυτοκράτορα με χρίσανε, με κάναν στρατηγό,
τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες
και δεν ήξερα τίποτα εγώ.

Που με βρήκες εδώ κάτω τι με θες;
Το μυαλό μου δε σαλεύει από κούνια
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες
ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.

Αυτούς τους είδα, τους άκουσα, τους νιώθει το πετσί μου
προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό
αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου,
αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό
και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν
όταν με σκοτώναν, κοιτούσαν ουρανό
κι έτσι πρόλαβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.

Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε
για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό
πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε
να τελειώσω το κρασί μου και θα πάω να τους πω:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ� όνομα σου
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά σου.
Θα πω ο χρόνος πως τρελάθηκε
δε κάνει στάση Γολγοθά
θα πω ο παράξενος πως χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.

childintime70

# 114 στις 25/2/2008
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Ν. Δωδεκανήσου / Καλλιθέα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%
Μέσα στα μαλλιά σου πετάω
τις στιγμές μου μεθάω
σ' αγαπώ και φεύγω.
Πάνω στα δυο χέρια σου λιώνω
ένα στίχο σκοτώνω πάρε με μαζί σου,
Είσαι πολύ κοντά, είσαι πολύ μακριά!

Φοβάμαι, φοβάμαι, φοβάμαι
μην ακούς τι λέω
Φοβάμαι, φοβάμαι, φοβάμαι
μην ακούς τι λέω

Σβήνω, το όνομα σου και σβήνω
την ψυχή μου αφήνω
σε φιλιά που καίνε.
Κοίτα πόσο έχω αλλάξει,
σαν Θεός έχω στάξει, Κυριακή ο χρόνος.
Είσαι πολύ κοντά, είσαι πολύ μακριά!

Φοβάμαι, φοβάμαι, φοβάμαι
μην ακούς τι λέω
Φοβάμαι φοβάμαι φοβάμαι
μην ακούς τι λέω

asteri_70

# 115 στις 26/2/2008
author
Γυναίκα / 51 / Παντρεμένη
Ν. Κιλκίς / Κιλκίς
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 96
'Aρεσαν+: 0%
exo anagi na se nioso sto kormi sou na krfto na saggixo ke na lioso na me pis ke na se pio, exo anagi na s eparo agalia gia mia vardia sto kormi sou na salparo ke as min xanado steria den boro na bo mesa gmt!

available

# 116 στις 26/2/2008
author
Γυναίκα / 50 / Ελεύθερη
Ν. Φθιώτιδας / Λαμία
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 13.810
'Aρεσαν+: 0%
Δέσποινα Ολυμπίου

Λόγια που φέρνω ξανά στο μυαλό
Λέξεις που είχα καιρό πια ξεχάσει
Νοιώθω πως θέλω απόψε να πω
Νομίζω πως ξέρω τι με έχει αλλάξει
Μπαίνω στ'αμάξι και χαμογελώ
Δεν ξέρω που πάω το δρόμο έχω χάσει
Ανοίγω το ράδιο και τραγουδώ
Και ξέρω καλά πως κάτι έχει αλλάξει
Ανοίγω τα μάτια και βλέπω το φως
Και όλα σου μοιάζουν
Και όλα είναι αλλιώς
Γλυκό ταξιδάκι που φέρνει ο καιρός
Μου λείπεις και ξέρω πως..

Αυτό είναι αγάπη

Σκέψεις γεμάτες με χρώμα ανοιχτό
Το χρώμα που είχα για σένα φυλάξει
Πες μου πως θέλεις ξανά να σε δω
Αυτό το ταξίδι τα πάντα έχει αλλάξει
Ανοίγω τα μάτια και είσαι παντού
Στους ήχους της μέρας στο μπλε του ουρανού
Γλυκό τραγουδάκι στην άκρη του νου
Σε νοιώθω κι ας είσαι αλλού

Κι αυτό είναι αγάπη......


valerie

# 117 στις 26/2/2008
author
Γυναίκα / 43 / Ελεύθερη
Ν. Πέλλας / Γιαννιτσά
Θέματα: 20
Απαντήσεις: 16.632
'Aρεσαν+: 0%
Με το ίδιο μακό

Καλλιτέχνης: Ελευθερία Αρβανιτάκη
Συνθέτης: Αντώνης Μίτζελος
Στιχουργός: Λίνα Νικολακοπούλου
Στίχοι:

Με το ίδιο μακό
και με κέφι κακό
φύγαν μέρες
Το φεγγάρι απ' τη μια
και του κόσμου η ζημιά
βάλαν βέρες

Τι θα κάνεις εσύ
είναι εννιά και μισή
τον καπνό μου φυσάω
Και προτού να λουστώ
σταυρουδάκι Χριστό
μες στα δόντια μασάω

Κι όλο εσένα θέλω μόνο
για κανέναν δεν σηκώνω
τώρα πια το ακουστικό
Μόνο εσένα και είμαι εντάξει
το ταβάνι έχει πετάξει
δυο φωτιές στον ουρανό

Σε χρειάζομαι και
το καινούργιο παρκέ
με το πόδι πληγώνω
Σου φυλάω μουσικές
στο ταξίδι να καις
μες στο χρόνο

Τι θα κάνεις λοιπόν
το κομμένο Depon
κυνηγάω στο σεντόνι
Και προτού να το πιω
σαν δεσμός με σκορπιό
λογαριάζονται οι πόνοι


Το να υπόσχεσαι να μην κάνεις κάτι, είναι ο πιο σίγουρος τρόπος για να σου έρθει μια τρελή επιθυμία να το κάνεις!!

# 118 στις 26/2/2008
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Στίχοι Τάσος Λειβαδίτης
Μουσική Μίκης Θεοδωράκης
Πρώτη Εκτέλεση Γρηγόρης Μπιθικώτσης
Άλλες Ερμηνείες Γιώργος Νταλάρας
Βρέχει στη φτωχογειτονιά
Μικρά κι ανήλιαγα στενά
και σπίτια χαμηλά μου
βρέχει στη φτωχογειτονιά
βρέχει και στην καρδιά μου

Αχ ψεύτη κι άδικε ντουνιά
άναψες τον καημό μου
είσαι μικρός και δε χωράς
τον αναστεναγμό μου

Οι συμφορές αμέτρητες
δεν έχει ο κόσμος άλλες
φεύγουν οι μέρες μου βαριά
σαν της βροχής τις στάλες
Βρέχει στην Φτωχογειτονιά


# 119 στις 26/2/2008
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Μίμης Πλέσσας
Πρώτη εκτέλεση: Γιάννης Πουλόπουλος
Έπεφτε Βαθειά Σιωπή
Έπεφτε βαθεια σιωπή
στο παλιό μας δάσο
"τρέξε να σε πιάσω"
μου χες πρωτοπεί
Και όταν ετριζε η βροχή
στα πεσμένα φύλλα,
πόση ανατριχίλα
μέσα στην ψυχή.

Κίτρινο πικρό κρασί,
κίτρινο φεγγάρι,
φεύγαν οι φαντάροι
έφευγες και συ.
Κι είχες μέσα στην ματιά
ένα σκούρο θάμπος,
ένα σκούρο,σάμπως
να ‘πεφτε η νυχτιά

Κάποια κόκκινη πληγή
που δεν λέει να κλείσει,
το μικρό ξωκλήσι
δίπλα στην πηγή
Και μια κίτρινη σιγή
στο παλιό μας δάσο,
πώς να σε ξεχάσω
που σε πήρε η γη
Έπεφτε βαθειά σιωπή

jijzian

# 120 στις 26/2/2008
author
Ανδρας / 56 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Πειραιάς) / Κερατσίνι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 82
'Aρεσαν+: 0%
Τζίμης Πανούσης
Ειμαι γυφτακι

Είμαι γυφτάκι στην Πανεπιστημίου
με τα τραγούδια πατσαβούρια μου
γυαλίζω το παρμπρίζ
και τα όνειρά σας

Σε στάσεις λεωφορείου
με τα λουλούδια, τα κουλούρια μου
πουλάω και την ψυχή μου
στα παιδιά σας

Σε τάφους γυμνασίου
τα σουσαμένια μου μπουμπούκια
βουτηγμένα σε χολή
γλώσσα σφουγγάρι
Δαίμων του κυλικείου
στο μαυροπίνακα καρφώνω
τους σπασίκλες μαθητές
και τα τσιράκια

Του άρχοντα ηλιθίου
τους κοπαδίτες τους μουγκούς
τους σιωπηλούς πλειοψηφούντες
δουλειές με φούντες

Μπαίνω με τα τσαρούχια
στο σαλονάκι της Ευρώπης
μια ζωή πρετ α πορτέ με περιμένει


Κάνω παιχνίδι με λόγια και με νότες
έχω κρυμμένα τραγουδάκια
στα μανίκια, στα μπατζάκια
γητεύω κότες

Άγουρα κοριτσάκια
και τα φυτεύω στο κρεβάτι
με τα κέρατα να εξέχουν
στα τασάκια

Από έρωτες καπότες
με γουρουνάκια κουμπαράδες
να κυλιέμαι στα λεφτά
βαράω κουδούνι

Στης καφετζούς της πόρτες
η σκονισμένη νεολαία
σαβανωμένη συνολάκια
κάνει νάζια

Σε ντίσκο καρμανιόλες
θεατές και νικημένοι
ονειρώξεων λεκέδες
είμαστε όλες

Ένα μάτσο βιόλες
σας σιχάθηκε η ψυχή μου
καρκινάκια του πλανήτη
σκατοκαριόλες

Επιλέξτε σελίδα: (1-7)
Σελίδες 1234567
Δεν μπορείτε να απαντήσετε