Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Ελληνική η "ΠΡΩΤΗ" Γλώσσα ;

Σελίδα : 1

botsp

# 1 στις 6/9/2003
author
Ανδρας / 49 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Βύρωνας
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 277
'Aρεσαν+: 0%

Ελληνική η "πρωτη" γλώσσα ;

Κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών έχουν γραφεί πολλά βιβλία και άρθρα από Έλληνες και ξένους σχετικά με:
Την στενή συγγένεια πολλών αρχαίων γλωσσών με την ελληνική

Τον μεγάλο αριθμό ελληνικών λέξεων σε πολλές άλλες σύγχρονες γλώσσες
Αυτά τα βιβλία έχουν οδηγήσει πολλούς να ομιλούν για την ιδιαίτερη θέση της ελληνικής μεταξύ των άλλων σύγχρονων γλωσσών.
Άλλοι πάλι ισχυρίζονται, ότι η ελληνική είναι η "αρχική" γλώσσα απo την οποία ξεπήδησαν πολλές άλλες γλώσσες και όχι η "ανυπάρκτου εθνότητας" ινδοευρωπαϊκή.

Ενδεικτικά αναφέρω κάποια βιβλία:

"Η Ελληνική Καταγωγή των Αραουκάνων της Χιλής" του "Lonko Kilapan"

"Hebrew is Greek" του "Joseph B. Isaak Yahuda"

"Greek Linguistik Elements in the Polynesian Languages" του "Nors S. Josephson"

"Eine Archaisch-Griechiesche Kultur auf der Osterinsel" του " Nors S. Josephson "

"3000 Ελληνικές λέξεις στην Αγγλικη γλώσσα "

"Πως η Ελληνική Γονιμοποίησε τον Ευρωπαϊκό λόγο"

"Τα Ελληνικά στη Γερμανική Γλώσσα"

"Οι Ελληνικές Λέξεις στην Αγγλική Γλώσσα" του "Αριστείδη Κωνσταντινίδη"

"Η Οικουμενική διάσταση της Ελληνικής Γλώσσας" του "Αριστείδη Κωνσταντινίδη" "

"Η Ελληνική Ρίζα των Βάσκων" των " Σ. Δωρικός
(Dr. Ing)" -"Κ. Χατζηγιαννάκης (Δρ. Μηχ.)"

"Οι Ίνκα Μιλούσαν Ελληνικά" των "Σ. Δωρικός
(Dr. Ing)" - "Κ. Χατζηγιαννάκης (Δρ. Μηχ.)"

"Οι Σπαρτιάτες της Χιλής" των "Σ. Δωρικός (Dr. Ing)"-"Κ. Χατζηγιαννάκης (Δρ. Μηχ.)"

"Με τους Αργοναύτες" των "Στ. Δωρικός (Dr. Ing)" -
"Κ. Χατζηγιαννάκης (Δρ. Μηχ.)"

"Το Δίγαμμα F" των "Στ. Δωρικός (Dr. Ing)" -
"Κ. Χατζηγιαννάκης (Δρ. Μηχ.)"

"Υδάτινη Λεξικογραφία" των "Στ. Δωρικός (Dr. Ing)" - "K.Χατζηγιαννάκης (Δρ. Μηχ.)"

"Οι Ελληνικές Ρίζες στη Γαλλική Γλώσσα" των "Jean Bouffartique" - "Anne - Marie Delrieu"

"Το 'Ασμα Ασμάτων των Ελλήνων" του "Αθηναγορα Ελευθερίου"

"Η μουσική και η Ελληνικές Ρίζες της" του "Ευάγγελου Χριστόπουλου"

Εσείς τι πιστεύετε;

maritina

# 2 στις 6/9/2003
author
Γυναίκα / 66 / Ελεύθερη
Ν. Ηρακλείου / Μάλια
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 17
'Aρεσαν+: 0%
Αποσπασματα απο τα βιβλία:
"Ελληνικά Γλωσσικά στοιχεία στίς Διαλέκτους της Πολυνησίας" τού καθηγητου Νόρς Γιόζεφσον, έκδοση τού Πανεπηστιμίου τής Χαιδελβεργης(Greek Linguistic Elements in the Polynesian Languages[Hellenicum Pacificum], Heidelberg 1987 Uninersitat snerlag, ISBN 3-533-03828-9)
και
"ΕΛΛΗΝ ΛΟΓΟΣ, Πως η Ελληνική γονιμοποίησε τόν παγκόσμιο λόγο, Αννας Τζιροπούλου Ευσταθίου)
Αετό aeto
Η λεξις αγκάλη ανιχνεύεται σέ όλες τις διαλεκτους από Μαορι ως Ταιτή και προφέρεται αnga
Η λέξις αήρ προφέρεται au
Η λέξις άλς(=τό αλάτι), στήν Χαβάη προφέρεται alia καί σημαίνει αλατισμένος
Η ωδή, το άδω σε όλη την Πολυνησία λέγεται ate ή uta μέ τήν ίδια ακριβώς έννοια:ωδή άδω.
Τούς βασιλείς, τους άρχοντές τους γενικότερα τους αποκαλούν arki εκ του αρχή άρχειν.
Τό βάθος τό λένε vato, τό βαίνω bai.
Bαρος baru
Τόν γάμο προφέρουν hamo καί τού δίνουν τήν έννοια μνηστεία ή δεσμός ή συγγένεια.
Η γαία γίνεται genoua.
Τό ρήμα γαρύω(=φωνάζω δυνατα) το μεταχειρίζονται μέ ακριβως τήν ίδια έννοια, garuru (εκ τού γαρύω-γκαρίζω)
Η γυνη μεταλασσεται σε hine=γυνή, κόρη, hina=σύζυγος, καί Hina=θεά σελήνης.
Η γωνία γίνεται kona, όπως καί στην Ανατολη οι Τούρκοι τήν έκαναν κονάκι.
Τον αριθμό δέκα τον λένε taka και το είκοσι ta'an δηλαδη δέκα άνω.
Ο ελληνικός δήμος, δάμα στά δωρικά, εγινε tama προσδιορίζοντας τόν λαό.
Ο δίος δηλαδή ό θεικός, γενναίος, λαμπρός ο ''δίος Αχιλλεύς'' τού Ομήρου, στούς Πολυνήσιους σημαίνει ακριβώς τό ιδιο.Μόνο πού κάθε νησί τόν προφέρει διαφορετικά:tiu, teu, tia.
Τό δόρυ έγινε turu, προσδιορίζοντας καθε τι που εχει το σχημα του δόρατος ράβδος, καλαμι κτλπ.
Το εθνος ως etu καθοριζει την φυλη.
Η ελαία έγινε alaa και προσδιορίζει τό καθε ειδους μεγάλο δέντρο
Τό έλεος αλλοιώθηκε σε aloha και εγινε τραγουδι με σημασια παραπλησια:παρακαλω ζητω.
Το έτος εχωντας διατηρησει το παλαιο διγγαμα Fέτος προφερεται πανομοιότυπα vetu.
O Ζευς (κρητικα Ζάν, Δάν) στην Πολυνησια εγινε Tan και είναι γενικώς ο Θεός.
Η αρχαιοτάτη Ελληνική λέξις ήρως που παγκοσμιως εκφραζεται ελληνιστι, έχει περασει και στίς διαλεκτους της Πολυνησίας:
Maori-whiro
Hawai-hilo
Tuamotus hiro
Thaiti-hiro
Rarotonga-iro
Mangaia-iro

Η λέξις ιερός διατηρωντας την δασεια προφέρεται ακριβως hiero, που σημαινει τον ναόν το ιερόν.
Ικω(=φθανω) hiko
Ιππος hipo
Καλαμι kala
Ο συμπλεγματικός σύνδεσμος και παραμένει kai
Τό καλώ kalau θυμιζει το σημερινό λαικο καλάω..
Ο κέραμος kere με την σημασια του πηλου
Ο κήπος ή κάπος παρέμεινε kepo, kapo.
Η Ομηρική λέξις κήρ(=καρδιά) έγινε kere με την ιδια σημασια.
Κορώνη corone
Κύβος kiva
Κύκλος kiko
O κύριος kura
Τό Ελληνικό ξεφάντωμα με χορο πιοτο και τραγουδι ο κώμος, komo, ενω koro ειναι τα τραγουδια και οι γιορτες δηλαδη ο χορος.
Lino ή rino ειναι το σχοινι από λινό.
Η λαβή lawe
Λώπη(=ιμάτιον), lopi. Στην Χαβάη ενω στά άλλα νησια δια συνήθους τροπής τού ρ σε λ γινεται ropi ή ropa. Οπως ακριβώς το αλλοίωσαν οι ευρωπαικες γλώσσες:robe, roba το γνωστόν αντιδάνειον ρόμπα.
Μάκαρ(=μακαριος) maka
Μαλλί malo
Μανια mania
Ο δισταγμός εκφράζεται όπως καί στά Ελληνικά μά, ma
Νόθος noto
Μάχη maxi
Μειράκιον(=ναενίας), meraki
Μέλι meli ή meri
Μέγα meka
Νικώ nike
Μέλος(=μελωδία) mele
Νομή nome
Νους nou
Νυξ(=νυχτα) nihu
Μνήμα menema
Οφις ofi
Ορώ aro
Μυίγα muia
Νηρηίς nire και σημαινει παρθένος
Μυρον miri
Ναός nao
Οπώρα oporo
Ολος με την αρχαιοτατη προφορα ούλος ulu.
Μοιχεύω moiheno
Ναί na

maritina

# 3 στις 6/9/2003
author
Γυναίκα / 66 / Ελεύθερη
Ν. Ηρακλείου / Μάλια
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 17
'Aρεσαν+: 0%
...απο το πανεπιστήμιο της Χαιδελβέργης και 'οχι από ελληνικό...Γιατί όχι άραγε;;

# 4 στις 6/9/2003
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Πράγματι η Ελληνική έχει δανείσει λέξεις της σε πάρα πολλές άλλες γλώσσες, ακόμα κι όταν έχουν πλέον παραλλαχθεί τόσο που δεν αναγνωρίζονται, αλλά και που χρησιμοποιούνται αυτούσιες. Ειδικά στις επιστήμες, και όχι μόνο στις θετικές, αλλά και στις κλασσικές, η ελληνική έχει δανείσει πληθώρα όρων, όπως για παράδειγμα η λέξη onomatopoeia ή η λέξη rheumatology.

Το αντίστροφο όμως ισχύει επίσης - η ελληνική γλώσσα, όπως ομιλείται σήμερα, έχει δανειστεί πάρα πολλές λέξεις από ξένες γλώσσες, τις οποίες έχει καταφέρει να ενσωματώσει θαυμάσια στο φωνητικό σύστημα των ελλήνων, έτσι ώστε να περνούν απαρατήρητες ή ακόμα και να κλίνονται! Ποιος φαντάζεται ότι η λέξη "γάτα", για παράδειγμα δεν είναι ελληνική; Η ελληνική λέξη "γαλή" αντικαταστάθηκε από την αφομοίωση της αντίστοιχης λατινικής που έδωσε σε εμάς τη "γάτα", στους άγγλους την "cat", στους γάλλους την "chat", κλπ. Ή ότι η λέξη "παλτώ" παραμένει "παλτώ" και στον πληθυντικό; (Αν και ίσως ο Μπαμπινιώτης να κατάφερε να την κάνει κι αυτή "το παλτό", "τα παλτά")

Για να μην πούμε για τις τουρκικές λέξεις που αποτελούν και την πλειοψηφία από όσες έχουμε δανειστεί.

Αυτό είναι και το ωραίο στη γλώσσα μας - στην κάθε ανθρώπινη γλώσσα. Ότι δηλαδή είναι ένα σύστημα ζωντανό, που εξελίσσεται και αλλάζει, ακολουθώντας τις γενικότερες αλλαγές ανά εποχές.

Καμία γλώσσα δεν κινδυνεύει από το δανεισμό και την εσωμάτωση ξένων λέξεων. Είναι φυσιολογική διαδικασία - και είναι και όμορφη!

Η γλώσσα η δική μας όμως κινδυνεύει από τη δολοφονία του ελληνικού αλφαβήτου και τη χρήση των greeklish.

# 5 στις 6/9/2003
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Όποιος ενδιαφέρεται για την προέλευση της κάθε μιας από τις χιλιάδες γλώσσες που υπάρχουν παγκοσμίως, υπάρχει το website ethnologue.com, στο οποίο υπάρχουν καταγεγραμμένες όλες.

Χαζεύοντας εκεί, μπορεί κάποιος να μάθει ενδιαφέροντα πράγματα, όπως για παράδειγμα ότι από τις 6.809 "ζωντανές" γλώσσες σήμερα, μόλις το 3% προέρχεται από την Ευρώπη!

Ή ότι υπάρχουν σήμερα 13 γλώσσες που επισήμως έχει καταγραφεί ότι ομιλούνται στην Ελλάδα - και 2 "νεκρές".

maritina

# 6 στις 7/9/2003
author
Γυναίκα / 66 / Ελεύθερη
Ν. Ηρακλείου / Μάλια
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 17
'Aρεσαν+: 0%
Cat,πολλές όμως ελληνικές λέξεις δανεικές από άλλες γλώσσες, είναι πάλι αντιδάνεια από τα ελληνικά...Όχι ότι αν δεν ήταν θα με πείραζε...Το μοίρασμα και σε επίπεδο πολιτιστικό έχει ομορφιά ....Απλά να γνωρίζουμε την ταυτότητά μας δεν είναι κακό-ίσα ίσα.....

maritina

# 7 στις 7/9/2003
author
Γυναίκα / 66 / Ελεύθερη
Ν. Ηρακλείου / Μάλια
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 17
'Aρεσαν+: 0%
Και "α σιχτίρ" ( ας οικτίρω)
πια τα διάφόρα ξένα βιβλία όπου διαβάζει κανείς ότι πχ η λέξη "κωνοφόρο" ή "αντίθεση" ή "σύνοψη" ή "κοιμητήριο" (cemetary) και πολλλεεεεεεεεεες άλλες ,είναι λέει λατινικές...
....

maritina

# 8 στις 7/9/2003
author
Γυναίκα / 66 / Ελεύθερη
Ν. Ηρακλείου / Μάλια
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 17
'Aρεσαν+: 0%
Κι ακόμα...απλά έτσι...

love, εκ του ''λάFω'' το διγαμμα F που είναι κανονικα το εκτο γραμμα του Ελληνικού αλφαβήτου γινεται αυ σημαίνει ''θέλω πολύ''

no, εκ του εκ του νη:αρνητικόν μόριον ''νέ τρώει, νέ πίνει'', νηπενθής=απενθής, νηνεμία=έλλειψις ανέμου

money, λατινικο:moneta εκ του μονία=μόνη επωνυμια της θεας Ηρας :''Ηρα μονία'', στο προαύλιο του ναου της στην Ρώμη βρισκόταν το νομισματοκοπείο, Τα νομισματα εφεραν την παρασταση της, (monetae)
i εκ του εγώ ή ίω στην Βοιωτική διάλεκτο

yes εκ του γέ=βεβαίως

kiss me εκ του κύσον με= φιλησε με, λογια του Οδυσσεα στην Πηνελόπη.

move εκ του Ομηρικού αμείβου=κουνήσου!!!!!!!!

after εκ του Ομηρικου αυτάρ=μετά, ο Ομηρος μας λέγει''θα σας διηγηθω τι εγινε αυτάρ''

me εκ του :με

matrix εκ του:μητρα

model εκ του:μήδος=σχέδιο

disaster εκ του:δυσοίωνος+αστήρ!!!!!
turbo εκ του τύρβη=κυκλικη ταραχώδης κινηση

night εκ του....νυχτα τι αλλo

transfer εκ του:τρύω(διαπερνώ)+φέρω, για παραδειγμα transatlantic=διαπερνω τον Ατλαντικο

eyes εκ του:φάεα=ματια
sex εκ του:έξiς, η λέξη δασύνεται και η δασεια κανονικα πρεπει να προφερεται .....
κλπ κλπ κλπκλπ...

koyrsaros

# 9 στις 7/9/2003
author
Ανδρας / 59 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 226
Απαντήσεις: 1.831
'Aρεσαν+: 0%

Η ελληνικη γλωσσα

Έλληνας Άνθρωπος και Ελληνική Γλώσσα. Έννοιες ανυπόστατες η μία χωρίς την άλλη, ακριβώς επειδή αλληλοσυμπληρώνονται.

Aλλά ας ορίσουμε πρώτα τον Έλληνα Άνθρωπο ώστε να αποφύγουμε την σύγχυση με τον απλώς Ελληνόφωνο. Μέσα από τα πλήθη κάθε λαού, πάντα διακρίνονται εξέχουσες διανοητικές προσωπικότητες που αποτελούν την πεμπτουσία της ψυχής του. Στην περίπτωση των Ελλήνων, η διανόηση μεσουράνησε κατά τέτοιο τρόπο που ακόμα και στις μέρες μας αποτελεί την πεμπτουσία όχι μόνον του Ελληνικού λαού, αλλά και του πανανθρώπινου πολιτισμού. Το ερώτημα πολλών είναι: «που οφείλεται αυτό το θαύμα, δηλαδή η δημιουργία ενός τέτοιου είδους ανθρώπου;» Αν και τόμοι θα μπορούσαν να εκδοθούν αναπτύσσοντας αυτό το θέμα, εν ολίγοις, η απάντηση βρίσκεται καθ' όλη την ιστορική ζύμωση των αιώνων στον Ελλαδικό χώρο όπου ο άνθρωπος ένοιωσε την ανάγκη να εκφράσει τις παρατηρήσεις και τις σκέψεις του γύρω από μία κυκλοθυμική ζωή που ξετυλιγόταν σε έναν ασύγκριτα ποικιλόμορφο τόπο. Τα όρη, οι πεδιάδες, οι ρεματιές, τα δάση και οι δραματικές παράκτιες διακυμάνσεις, φυσικά στοιχεία συνοδευόμενα από έντονη ανθρώπινη δραστηριότητα σε έναν σχετικά μικρό αλλά και συχνά αφιλόξενο τόπο, δεν μπορούσαν να αφήσουν το σώμα αδρανές, το μάτι αδιάφορο και ληθαργικό το πνεύμα.

Συνεπώς, το σώμα σκληραγωγήθηκε, σμιλευμένο από την ίδια την φύση που το πνεύμα λάτρεψε, ενώ η οξυδέρκεια και η ανησυχία του ευδοκίμησαν. Στον Επιτάφιο του Θουκυδίδη, κατά την εκφώνησή του, Ο Περικλής με απαράμιλλη σαφήνεια περιγράφει την ιδανική σύζευξη πνευματικού και σωματικού σθένους: «Φιλοκαλούμεν μετ' ευτελείας και φιλοσοφούμεν άνευ μαλακίας.» (Ας μου επιτραπεί η χρήση της πολυχρησιμοποιημένης λέξεως εντός του αρχαίου σημασιολογικού πεδίου, αυτής που περιφρονεί τον μαλθακό, μη σκληραγωγημένο άνδρα).

Η γλώσσα που αναπτύχθηκε λοιπόν δεν μπορούσε παρά να ήταν εξ ίσου ποικιλόμορφη και σθεναρή υιοθετώντας την ευελιξία και τον πλούτο αυτού του ανήσυχου πνεύματος, αυτού του ανθρώπου ο οποίος τελικά αναπτύχθηκε σε σημείο που ένοιωσε την ανάγκη να επιζητήσει το Ωραίο και το Αληθινό. Όλη η ομορφιά που τον περιέβαλλε έπρεπε να καταγραφεί, το αληθινό έπρεπε να αναζητηθεί. Οι μύθοι, οι θρύλοι και το πάνθεον συμπλήρωναν το κενό αυτής της αναζήτησης για τα πλήθη, αλλά αυτοί που σταδιακώς απέκτησαν το προνόμιο του ελεύθερου χρόνου για συζητήσεις και περισυλλογή συνέχισαν την έρευνα πάντα με αφετηρία τα συσσωρευμένα διδάγματα του παρελθόντος. Αυτοί καθιέρωσαν τον Έλληνα άνθρωπο , το ον που αγάπησε την Μνήμη.

Αυτό το είδος ανθρώπου, λοιπόν, βρίσκεται σε αδιάκοπη αναζήτηση για το ωραίο και το αληθινό στο παρόν και το μέλλον μέσα από την ιστορική του μνήμη. Είναι αυτός που βιώνει και υμνεί την ανθρώπινη εμπειρία και ελευθερία χωρίς δογματισμούς που θα τον περιόριζαν σε αυτή την αέναη αναζήτηση. Είναι σώμα και πνεύμα και επιδιώκει την αρετή αντλώντας μάθηση από τις ψυχικές, πνευματικές και σωματικές εμπειρίες που του παρέχουν μνήμη. Εξ άλλου, στο υπαρξιακό ερώτημα του κάθε ατόμου, όπως και κάθε λαού υπάρχει μονάχα μία απάντηση: Ο καθένας μας είναι αυτό που θυμάται. Είμεθα συσσωρευμένη μνήμη τόσο βιολογικά όσο και πνευματικά. Όσο πιο μακριά φτάνει η θύμησή μας, τόσο πιο ουσιαστική είναι η υπόστασή μας ως ολοκληρωμένα και δημιουργικά άτομα, ή έθνη. Αυτός που έχει πρόσβαση σε τουλάχιστον τρεις χιλιετηρίδες και συνεχίζει την αναζήτηση του ωραίου και αληθινού πέραν αυτών μπορεί να χαρακτηρισθεί Έλληνας Άνθρωπος.

Το εργαλείο έκφρασης και προβληματισμού ενός τέτοιου είδους ανθρώπου δεν θα μπορούσε να ήταν άλλο από την Ελληνική, εφόσον είναι η μόνη γλώσσα που αδιάσπαστα διανύει αυτές τις χιλιετηρίδες και εμπεριέχει σε έκφραση και σημασιολογική φόρτιση όλες τις γνώσεις των εποχών. Η Ελληνική γλώσσα θυμάται, είναι γλωσσικός αγωγός μνήμης . Το Ελληνικό λεξιλόγιο φέρει το εννοιολογικό βάρος των αιώνων. Αυτό την καθιστά μία εύληπτη πρώτη ύλη, η οποία, όταν αναμιγνύεται με την νόηση του σκεπτόμενου, φιλοσοφημένου ανθρώπου αποτελεί το πλέον ιδανικό κόμιστρο για να εκφρασθούν και να δημιουργηθούν οι πάντοτε ωραίες και αληθινές έννοιες «πολιτισμός», «ανθρωπισμός», «δημοκρατία», «φιλοσοφία» και ο, τι δίνει αξία στην ζωή μας σήμερον.

Είναι η λαλιά του Έλληνος Ανθρώπου που προίκισε τους λαούς της Ευρώπης όχι μόνο με τις ιδέες και αξίες που τους απώθησαν από την βαρβαρότητα, αλλά εμπλούτισε το λεξιλόγιό τους σε βαθμό που σήμερα μπορούν να επικοινωνήσουν σε επίπεδο πέρα από αυτό της κοινοτοπίας και της στοιχειώδους επικοινωνίας, τόσο σε επιστημονικά όσο και ανθρωπιστικά πλαίσια. Δεν θα προσβάλω την νοημοσύνη του παρόντος ακροατηρίου καταλογίζοντας την συμβολή του Ελληνικού λεξιλογίου στην επιστήμη και στην φιλοσοφική, εφόσον σας είναι ήδη γνωστό ότι δεν θα μπορούσαν αυτοί οι λαοί να μιλούσαν σήμερα ούτε για «τηλέφωνο» άνευ της Ελληνικής. Όμως, θα ήθελα να επισημάνω ότι βαθιές ανθρώπινες έννοιες με σημαντικές νοηματικές αποχρώσεις όπως η «νοσταλγία», η «μελαγχολία», ο «σκεπτικισμός», η «συμπάθεια», η «αισθητική», η «ποίηση», και δεκάδες άλλες εκφράζονται σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες μονάχα Ελληνικά. Οι παγκόσμιες αναφορές στα χαρακτηριστικά της ανθρώπινης ψυχής παίρνουν σάρκα και οστά στους ήρωες της Ελληνικής μυθολογίας και ιστορίας. Ο Οιδίπους, ο Ηρακλής, ο Νάρκισσος, ο Σίσυφος, ο Τάνταλος, ο Σπαρτιάτης, και τόσοι άλλοι ανασταίνονται στις καθημερινές συζητήσεις όλων αυτών των λαών όπως και στις δικές μας, είτε θέλει κανείς να επισημάνει την δυσκολία μίας πράξης αναφερόμενοι σε «Ηράκλειους Άθλους», ή την αυταρέσκεια τινός αναφερόμενοι στον «Νάρκισσο» κλπ.
«Εκτός από τις τυφλές δυνάμεις της φύσεως, τίποτα δεν κινείται σ' αυτόν τον κόσμο που δεν είναι Ελληνικό στην προέλευσή του», είπε ο Άγγλος λόρδος Henry James Main κατά την ομιλία του «Αγροτικές Κοινωνίες στην Ανατολή και Δύση» το 1875 στο Cambridge. Ούτε η Αγγλίδα συγγραφεύς Virginia Woolf υπέρβαλε όταν εξέφρασε την γνώμη της για την ομορφιά της Ελληνικής λέγοντας ότι «κάποτε, ξαπλωμένη στο κρεβάτι, άκουσε τα πουλιά να ομιλούν Ελληνικά και ονειρεύτηκε να γίνει συγγραφεύς». Όλες οι ξενόγλωσσες εγκυκλοπαίδειες εκθειάζουν την Ελληνική, και ειδικά την αρχαία, ως την πλέον δυνατή και όμορφη γλώσσα που χάνει περισσότερο στην μετάφραση από κάθε άλλη ένεκα του απαράμιλλου πλούτου της σε εννοιολογικές αποχρώσεις.

Εν τω μεταξύ, όλοι οι γλωσσολόγοι μελετητές τονίζουν την αδιάσπαστη συνέχειά της από την αρχαία έως την σημερινή, επισημαίνοντας ότι δεν πρόκειται για μία νεκρή γλώσσα όπως την Λατινική σε σχέση με τα σημερινά Ιταλικά αλλά για μία ζωντανή, σφριγηλή γλώσσα της οποίας ο κορμός αποτελείται από λήμματα που φτάνουν στην Ομηρική εποχή.

Ο συνειδητοποιημένος κάτοχος της Ελληνικής, λοιπόν, δεν χρειάζεται ετυμολογικό λεξικό για αναλύσεις, εφόσον είναι ενιαία και αδιαίρετη και συνεπώς οι ρίζες της εύκολα αντιληπτές. Δεν έχουμε παρά να συγκρίνουμε μερικές πολυχρησιμοποιημένες λέξεις της γλώσσας μας με αυτές μίας άλλης, ας πούμε της αγγλικής, για να το διαπιστώσουμε αυτό. Όταν, φέρ' ειπείν, φωνάζουμε «Βοήθεια», στέλνουμε «βοή» στα «θεία» επικαλούμενοι τον θεό ή τους θεούς. «Έξυπνο» καλούμε αυτόν που βρίσκεται εκτός «ύπνου». «Αυτοκίνητο» είναι το όχημα που αυτουσίως κινείται. Γνωρίζουμε ότι αυτός που «σκοτώνει» αφαιρεί το φως, στέλνει κάτι ή κάποιον εις το «σκότος». «Ευτυχισμένοι» νοιώθουμε όταν μας «ευνοεί» η «τύχη». Όταν ο αγγλόφωνος χρησιμοποιεί τις αντίστοιχες λέξεις στην γλώσσα του (help, clever, car. kill, happy) μολονότι οικονομικές στον συλλαβισμό τους αρκείται στην απλουστάτη συσχέτιση ήχου, εικόνας, εφόσον δεν υπάρχει άμεση πρόσβαση στις ρίζες τους ή στην σύνθεσή τους.

Και ενώ υπάρχει πληθώρα Ελληνικού λεξιλογίου στην Αγγλική όπως και σε όλες τις άλλες γλώσσες, ο μη Ελληνόφωνος στερείται την ιδία ψυχική φόρτιση αυτών των λέξεων, εφόσον τα παράγωγά τους δεν υφίστανται σε αυτές τις γλώσσες. Παραδείγματος χάριν, η αυτονόητη για μας σύνθεση λέξεων σαν «ανθρωπόμορφο» ή «πανοραμικό» δεν γίνεται αντιληπτή από τον Άγγλο τον Γάλλο ή τον Γερμανό που θα χρησιμοποιήσει την λέξη ''anthropomorphic'' ή ''panoramic'' αντίστοιχα την στιγμή που τα λήμματα «άνθρωπος», «μορφή», «παν», και «ορώ» δεν υφίστανται στις γλώσσες αυτών. Ο κάτοχος της Ελληνικής, λοιπόν, όχι μόνο άμεσα αποκωδικοποιεί αλλά ακόμη σημαντικότερα «νοιώθει» αυτές τις λέξεις. Και ενώ αυτές οι γλώσσες μπορούν να καυχηθούν ότι έχουν πλουσιότατο λεξιλόγιο με την συμβολή Ελληνικών λημμάτων, είναι συγκριτικά πάμπτωχες, στερούμενες την πραγματική αξία και συνεπώς την εννοιολογική και ψυχική επαφή με αυτές τις λέξεις.

Πράγματι, πόσο διαφορετικός προς το βέλτιστον θα ήταν ο κόσμος μας εάν όλοι οι λαοί είχαν όχι μόνον ηχητική, αλλά και σημασιολογική πρόσβαση στην Ελληνική. Παραδείγματος χάριν, θα ήθελα να σταθώ σε μία Ελληνική λέξη που έχουν υιοθετήσει όλες οι γλώσσες, αλλά πέρα από την διαμελισμένη μορφή της δεν αναγνωρίζεται η πραγματική της αξία από μη ελληνόφωνους: την λέξη «υβρίδιο» (αγγλιστί ''hybrid''), μιας και διανύουμε και βιώνουμε μία εποχή όπου επικρατεί όχι το γνήσιο πλέον, αλλά το υβριδικό. Η ίδια η λέξη «υβρίδιο» αποκτά όλη την σημασιολογική βαρύτητά της μόνον από τον Ελληνόγλωσσο χρήστη. Από μόνη της η ρίζα αυτής της λέξεως τον προδιαθέτει για την κακοήθεια του περιεχομένου της. «Ύβρις» σημαίνει βιασμός, αυθάδεια, αλαζονεία, ακολασία, ασέλγεια, κακομεταχείριση. Κατά ταύτα η βασική σημασία της λέξεως «Ύβρις» είναι η «θυελλώδης εφόρμησις εναντίον τινός».

Τελευταία έχουμε διαπιστώσει ιδίοις όμμασι την θυελλώδη εφόρμηση εναντίον της φύσεως και τις συνέπειες αυτής. Ούτε χρειάζεται να αναφερθεί σε ετυμολογικό λεξικό ο Ελληνόγλωσσος για να καταλάβει την αυθάδη έννοιά της την στιγμή που ακόμα ξέρει να «βρίζει», να «εξυβρίζει», ξέρει τι θα πει «βρισιά», «βρίσιμο». Γνωρίζει επίσης ότι η «ύβρις» τιμωρείται καθώς έχει πρόσβαση στην γλωσσική πρώτη ύλη και τα διδάγματά της. Αντιθέτως, η λέξη αυτή αποκτά ουδέτερη έννοια για τους μη Ελληνόγλωσσους, εφόσον γι' αυτούς το «hybrid» απαντά απλούστατα σε προϊόντα που έχουν δεχθεί επιστημονική επέμβαση για την καλλιέργειά τους. Και ενώ έχουν λογοτεχνική πρόσβαση στο ''hubris'', δηλαδή «ύβρις» δεν μπορούν να συσχετίσουν την μία λέξη με την άλλη. Εφόσον η ρίζα και τα παράγωγα αυτού του Ελληνικού δανείου δεν είναι προσιτά, δεν αποκομίζουν το δίδαγμα που εμπεριέχει, δηλαδή, «το να επεμβαίνεις βάναυσα στην φύση δεν είναι σωστό.»

Πιθανώς ελλείψει αυτού του διδάγματος εξηγείται η πρόσφατη έξαρση «τρελών αγελάδων» και τροφών δηλητηριασμένων με διοξίνες που μαστίζουν την σύγχρονη κατανάλωση.

Αυτό το προνόμιο του Έλληνος Ανθρώπου, δηλαδή να έχει άμεση πρόσβαση στις πραγματικές αξίες που εμπεριέχονται στο λεξιλόγιο του, είναι ο κύριος λόγος που το ωραίο και το αληθινό μεσουράνησε εν Ελλάδι. Ίσως ακούγεται άκρως Ελληνοκεντρική ή ακόμη και ρατσιστική αυτή η άποψη, αλλά ας μη ξεχνάμε ότι αυτό που είναι ελληνοκεντρικό είναι κατ' ουσίαν και κατ' εξοχήν «ανθρωποκεντρικό». Η γενικότερη αποδοχή αυτού στο εξωτερικό είναι πασιφανής. Θα μου μείνει αξέχαστη η πρώτη φορά που επισκέφτηκα Αμερικάνικο πανεπιστήμιο και είδα φοιτητές να φορούν χιτώνια που έγραφαν με Ελληνικούς χαρακτήρες «Γκρηκ Λάιφ» (Ελληνική Ζωή). Σύντομα ανακάλυψα ότι όλες οι Αδελφότητες στα πανεπιστήμια αυτά χρησιμοποιούσαν Ελληνικούς χαρακτήρες για οικόσημα ενώ τα μέλη τους αυτοαποκαλούντο «Έλληνες». Η μύησή τους σε αυτές τις αδελφότητες συμπεριλάμβανε την υποχρέωση να αποστηθίσουν το Ελληνικό αλφάβητο και πολλές Ελληνικές φράσεις. Και πολύ ορθώς πράττουν την στιγμή που η ίδια η λέξη «σχολείο» παγκοσμίως μονοπωλεί τον θεσμό Ελληνιστί.

Ο συνειδητοποιημένος ελληνόγλωσσος ξέρει ότι «α-σχολείται» όταν βρίσκεται εν εργασία, ενώ η «σχόλη» τον ξεκουράζει. Η μάθηση για τον Έλληνα άνθρωπο πάντα ήταν απόλαυση, δηλαδή ένα «σχολείο» που θρέφει την μνήμη του.

Αυτή η πολυπόθητη μνήμη, στην οποίαν πάντα αναφέρομαι (κι ας είναι λίγο κουραστικό), είναι το συστατικό του πανανθρώπινου πολιτισμού, αλλά μονάχα ο Έλλην την εκτίμησε τόσο ώστε να της αποδώσει θεϊκή μορφή. Η αρχαίοι δόξαζαν την Τιτανίδα Μνημοσύνη, την μητέρα των εννέα Μουσών που χόρευαν και τραγουδούσαν Ελληνικά στα μελωδικά ακούσματα της λύρας του Φοίβου Απόλλωνος. Εξ ου και η λέξη «μουσική». Όπως μας είναι ήδη γνωστόν εκάστη των Μουσών εκπροσωπούσε μία ωραία τέχνη, άνευ της οποίας ουκ αναδύεται πολιτισμός. Από μόνη της αυτή η λατρεία των αρχαίων Ελλήνων δηλώνει την εξέχουσα σημασία γι αυτούς που είχε η μνήμη. Χωρίς Μούσα (δηλαδή, μνήμη) δεν θα μπορούσε ο Όμηρος να γράψει τα έπη του, αλλά ούτε και ο Πραξιτέλης θα μπορούσε να φιλοτεχνήσει τα γλυπτά του. Πολύ ορθώς λοιπόν καλούμε «Μουσεία» τα κτήρια που φιλοξενούν τα έργα του παρελθόντος - τα έργα που μας παρέχουν μνήμη.

Πάντως, όλα δείχνουν ότι διανύουμε μία εποχή κατά την οποίαν ο, τι περιέχει ταυτότητα εκ συσσωρευμένης μνήμης συστηματικώς και μεθοδικώς βάλλεται, συνθλίβεται, για την εγκαθίδρυση μίας νέας τάξεως πραγμάτων που θέλει όχι «τον ανεπιλήσμωνα Έλληνα Άνθρωπο», αλλά τον «άνθρωπο καταναλωτή» ή, ακριβέστερα, τον «Ψηφιακόν Άνθρωπον», ένα ον που θα λειτουργεί αναλόγως με τις διακυμάνσεις του δείκτη ενός διεθνούς χρηματιστηρίου και τα μετωπικά ερεθίσματα της τηλεθέασης. Ο Έλλην Άνθρωπος όλο και πιο δυσεύρετος γίνεται ανάμεσά μας ακριβώς επειδή βάλλεται η πανανθρώπινη μνήμη καθώς διανύομε μία περίοδο που κάλλιστα θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί ως «μνημοκτόνος». Η Ελληνική Γλώσσα δεν αποτελεί εξαίρεση. Βρίσκεται εις το στόχαστρο αυτής της μνημοκτόνου εποχής επειδή είναι ο αγωγός εντός του οποίου παλινδρομούν οι αληθινές εννοιολογικές αξίες των αιώνων.

Η βεβιασμένη γλωσσική υπεραπλούστευση εις την οποίαν έχει υποστεί τις τελευταίες δύο δεκαετίες μαρτυρά τι μέλλει γενέσθαι εάν μείνουμε απαθείς ως προς το γλωσσικό ζήτημα. Εδώ που τα λέμε, ούτε ο πιο αγνός ήρωας δεν έχει γλιτώσει από την μετάλλαξη. Είναι άραγε τυχαίο που τόσο χρήμα διοχετεύεται σε υπερπαραγωγές όπως αυτήν ενός υβριδικού Ηρακλή που προσβάλει τις οθόνες των τηλεοράσεών μας και την μυθολογική παιδεία της επομένης γενεάς;

Στο άρθρο της για την Ελλάδα, η Αγγλική έκδοση της Εγκυκλοπαίδειας Βρετάνικα του 1973, πολύ ανησυχητικά αλλά μάλλον προφητικά, γράφει το εξής: «Το μέλλον της Ελλάδος είναι αβέβαιο την στιγμή που η ίδια η γλώσσα των Ελλήνων τους θυμίζει αυτό που ήταν και αυτό που φιλοδοξούν να είναι. Όσο συντηρούν οι Έλληνες τους δεσμούς τους με το παρελθόν (στην περίπτωσή τους ένα πολύ μακρύ παρελθόν) οι μόνιμες λύσεις φαίνονται ανέφικτες. Αλλά ήδη τώρα υπάρχουν δυνάμεις που οδηγούν τους Έλληνες προς την ομογενοποίηση (εάν όχι την απο-ηθικοποίηση) που επιτυγχάνεται εκ των παγκοσμίων μέσων μαζικής ενημέρωσης».

Η Ελληνική γλώσσα αποτελεί ένα τέτοιο μέτρο καθώς ρέει αβίαστα τώρα και χιλιετηρίδες ως φορέας πανανθρώπινων αξιών. Είναι μία ανεξάντλητη γλωσσική πηγή ικανή να εφοδιάζει τον Έλληνα Άνθρωπο όπως αντισταθεί στην επικείμενη διάβρωση και αλλοτρίωση της ελευθέρας σκέψεως και αναζητήσεως του ωραίου και αληθινού.
Ελευθερία είναι να πετάς ψηλά...

maritina

# 10 στις 7/9/2003
author
Γυναίκα / 66 / Ελεύθερη
Ν. Ηρακλείου / Μάλια
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 17
'Aρεσαν+: 0%
κουρσαρε,πολύ σημαντικό πραγματικά αυτό για την ψυχική φόρτιση των λέξεων...

koyrsaros

# 11 στις 8/1/2004
author
Ανδρας / 59 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Καλαμαριά
Θέματα: 226
Απαντήσεις: 1.831
'Aρεσαν+: 0%
Η ιστορική διάσταση των πραγμάτων, ακόμη και κατά την αβέβαιη διαδρομή του 21ου αιώνα, φαίνεται πως θα εξακολουθεί να προσμετρείται στα ποιοτικά εκείνα μέτρα των αξιών που αντιτάσσονται σθεναρά στην επικράτηση των ποσοτικών παραμέτρων. Γι' αυτό και η Ελληνική γλώσσα μπορεί να μιλιέται σήμερα από ένα πλήθος που δεν ξεπερνά συνολικά τα είκοσι εκατομμύρια, παραμένει όμως η γλώσσα με την οποία μίλησαν για πρώτη φορά η ποίηση και το θέατρο, η φιλοσοφία και η επιστήμη, τα μαθηματικά και η ιατρική, το δίκαιο και η ηθική, η πολιτική και η ίδια η ιστορία. Με την οποία αποκρυσταλλώθηκε για πρώτη φορά το νόημα των αφηρημένων εννοιών και σφυρηλατήθηκε για πρώτη φορά το περιεχόμενο της δημοκρατίας. Είναι η γλώσσα ενός μικρού χώρου που νίκησε τον χρόνο με τη διάρκεια της ευπλασίας της, με την κυριολεκτική της εμβέλεια και με τη μαγική ικανότητα ενός συνεχούς αναπροσανατολισμού. Είναι η γλώσσα της συγγραφής των Ευαγγελίων και ενός μεγάλου μέρους από τις αναζητήσεις του μεσαιωνικού στοχασμού, μια γλώσσα που βυθίζεται με την ίδια ευχέρεια στα βαθιά νερά του παρελθόντος και στα επικίνδυνα συχνά ρεύματα των εκάστοτε νέων καιρών.

Γι' αυτό και άντεξε όχι μόνο τους τέσσερις αιώνες της οθωμανικής κυριαρχίας, αλλά και τις εξίσου επώδυνες περιόδους της ενετικής και της αγγλικής κατοχής.
Ελευθερία είναι να πετάς ψηλά...

# 12 στις 8/1/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Ελληνική η πρώτη γλώσσα (χωρίς ερωτηματικά)

Εκείνο που ήθελα και εγώ να επισημάνω είναι ότι είναι κρίμα να κάνουμε χονδροειδή λάθη στην γλώσσα μας.Και δυστυχώς αυτό διακρίνω σε κείμενα μελών που αν μη τι άλλο δηλώνουν ανωτάτης μόρφωσης στο προφίλ τους.

Υπάρχει ένα σχετικό παλιό post ,αλλά επειδή κατέληξε σε αντιπαράθεση μελών ,εκρινα σωστό να μη βάλω την απάντηση μου εκεί και έρθει στην επιφάνεια. . .

# 13 στις 4/3/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Ναι η πρωτη γλωσσα, αλλα ποια ελληνικη;

Μηπως μπορειτε να μου λυσετε αυτη την απορια;
Για ποια Ελληνικη γλωσσα μιλαμε;
Την στολισμενη με τα διαφορα ξενα αποφθευγματα;
Τα ιν και αουτ;
Τα κουλ, και τα οκ;
Τα "χαλβαδομαγκικα" και τα καλιαρντα;
Αλησμονητη, ακομα και οι "ανωτατης μορφωσεως" μπερδευονται.
Ευτυχως που ποτε δεν διεκδικησα τις δαφνες εκεινου που μιλαει σωστα την Ελληνικην!
Προσπαθω παντως!
Θα πρεπει να αναλογιστουμε και κατι ακομα!
Ποσο "ορθα" διδασκουν" την Ελληνικη γλωσσα οι μεγαλοι μας καθηγητες;
"Μεσα" και εγω λοιπον, να ειναι πρωτη γλωσσα η Ελληνικη, αλλα ΠΟΙΑ;;;;;;

morelli

# 14 στις 4/3/2004
author
Ανδρας / 63 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ηλιούπολη
Θέματα: 53
Απαντήσεις: 1.685
'Aρεσαν+: 0%
ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Ναι η μονη γλωσσα (και οχι μονον) που διδαξε και διδασκει τον κοσμο.

Μια κυρια (προσφατα) πολιτικος αν δεν με απατα η μνημη μου ,στην ευρωπαικη ενηωση ζητησε να ειναι στα σχολεια ως πρωτη , κοινη γλωσσα η αγγλικη και ως δευτερη η Ελληνικη.

Και βεβαια δεν εγινε δεκτο (ευτυχως ).
Τωρα για κατι που διαβασα πιο πανω , ναι κανω ορθογραφικα λαθη (μονο στο πληκτρολογιο ευτυχως) λογω του οτι δεν ξερω καλα, και ασχολουμαι ερασιτεχνικα.
Αλλα σε αυτο που λεει εχει απολυτο δικαιο στα περισοτερα (Ελληνιστι) profiles γραφουν οτι εχουν δωδεκα διδακτορικα , και δεν μπορουν να γραψουν την μητρικη μας γλωσσα που μαθαμε στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ.

Αλλα ξεχασα εχουν τελειωσει ανωτατα ιδρυματα του εξωτερικου ,και για τον λογο αυτον .........................ξεχασανε γραφη και αναγνωση της Ελληνικης!!!
Την θεια απο το Αmerica μου θυμιζει.
Είναι καλύτερα να αγωνίζεσαι μάταια, παρά να ζείς μάταια.

# 15 στις 4/3/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by morelli
ΕΛΛΗΝΙΚΗ

Ναι η μονη γλωσσα (και οχι μονον) που διδαξε και διδασκει τον κοσμο.

Μια κυρια (προσφατα) πολιτικος αν δεν με απατα η μνημη μου ,στην ευρωπαικη ενηωση ζητησε να ειναι στα σχολεια ως πρωτη , κοινη γλωσσα η αγγλικη και ως δευτερη η Ελληνικη.

Και βεβαια δεν εγινε δεκτο (ευτυχως ).
Τωρα για κατι που διαβασα πιο πανω , ναι κανω ορθογραφικα λαθη (μονο στο πληκτρολογιο ευτυχως) λογω του οτι δεν ξερω καλα, και ασχολουμαι ερασιτεχνικα.
Αλλα σε αυτο που λεει εχει απολυτο δικαιο στα περισοτερα (Ελληνιστι) profiles γραφουν οτι εχουν δωδεκα διδακτορικα , και δεν μπορουν να γραψουν την μητρικη μας γλωσσα που μαθαμε στο ΔΗΜΟΤΙΚΟ.

Αλλα ξεχασα εχουν τελειωσει ανωτατα ιδρυματα του εξωτερικου ,και για τον λογο αυτον .........................ξεχασανε γραφη και αναγνωση της Ελληνικης!!!
Την θεια απο το Αmerica μου θυμιζει.



Συμφωνω morelli εχεις δικιο περα για περα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

# 16 στις 4/3/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Δυστυχια μου!!!

Που παω εγω ο φουκαρας μεσα σε τοσα διδακτορικα και βαλε;
Μορελι, την πατησα μου φαινεται!

deilino

# 17 στις 11/5/2004
author
Γυναίκα / 64 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Ανατολική) / Σαρωνίδα
Θέματα: 15
Απαντήσεις: 333
'Aρεσαν+: 0%
Γνωρίζοντας ότι το κείμενο που παραθέτω ίσως αντίκειται στους κανονισμούς αποστολής άρθρων, διότι είναι αγγλικό, εν τούτοις το στέλνω διότι ουσιαστικά είναι ...ελληνικό! Και αποδεικνύει την σημαντικότητα και την χρήση των ελληνικών σε επιστημονική/τεχνική κλπ ορολογία. Είναι οι περίφημοι λόγοι του πρώην πρωθυπουργού Ξενοφώντος Ζολώτα .
Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις. Αιτία ως προς αυτό δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η αγγλική. Κατ' ουσίαν όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Το ακροατήριό του αποτελούσαν οι σύνεδροι της Διεθνούς Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και δεν αντιμετώπισαν τότε κανένα πρόβλημα στην κατανόηση τού προφορικού κειμένου που ανέγνωσε ο Έλληνας καθηγητής. Εκείνο τον καιρό, κατείχε την θέση τού διευθυντή Τραπέζης Ελλάδος και διαχειριστή του ελληνικού Δημοσίου Χρέους. Ακολουθεί ο λόγος της 26/9/1957:

"I always wished to address this Assembly in Greek, but realized that it would have been indeed "Greek" to all present in this room. I found out,however, that I could make my address in Greek which would still be English to everybody. With your permission, Mr. Chairman, l shall do it now, using with the exception of articles and prepositions, only Greek words.
"Kyrie, I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas. With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized. Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel, a Panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic. I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my euharistia to you, Kyrie to the eugenic arid generous American Ethnos and to the organizes and protagonists of his Amphictyony and the gastronomic symposia".

Δύο χρόνια αργότερα, το 1959, ο Ξ.Ζολώτας έδωσε μία άλλη ελληνοαγγλική ομιλία, ζητώντας να τον ακούσουν με προσοχή, ακόμα κι αν υπήρχε ο κίνδυνος να κουράσει τους ακροατές του. Ιδού ο λόγος και η ελληνική του "μεταγραφή":
Kyrie,
It is Zeus' anathema on our epoch (for the dynamism of our economies) and the heresy of our economic method and policies that we should agonize the Skylla of nomismatic plethora and the Charybdis of economic anaemia. It is not my idiosyncracy to be ironic or sarcastic but my diagnosis would be that politicians are rather cryptoplethorists. Although they emphatically stigmatize nomismatic plethora, they energize it through their tactics and practices. Our policies should be based more on economic and less on political criteria. Our gnomon has to be a metron between economic,strategic and philanthropic scopes. Political magic has always been anti-economic. In an epoch characterized by monopolies, oligopolies, monopolistic antagonism and polymorphous inelasticities, our policies have to be more orthological, but this should not be metamorphosed into plethorophobia, which is endemic among academic economists. Nomismatic symmetry should not antagonize economic acme. A greater harmonization between the practices of the economic and nomismatic archons is basic. Parallel to this,we have to synchronize and harmonize more and more our economic and nomismatic policies panethnically. These scopes are more practicable now, when the prognostics of the political and economic barometer are halcyonic. The history of our didimus organization on this sphere has been didactic and their gnostic practices will always be a tonic to the polyonymous and idiomorphous ethnical economies. The genesis of the programmed organization will dynamize these policies. Therefore, i sympathize, although not without criticism one or two themes with the apostles and the hierarchy of our organs in their zeal to program orthodox economic and nomismatic policies, although I have some logomachy with them.I apologize for having tyranized you with my Hellenic phraseology. In my epilogue, i emphasize my eulogy to the philoxenous aytochtons of this cosmopolitan metropolis and my encomium to you, Kyrie stenographers.
Κύριοι,
Είναι "Διός ανάθεμα" στην εποχή μας και αίρεση της οικονομικής μας μεθόδου και της οικονομικής μας πολιτικής το ότι θα φέρναμε σε αγωνία την Σκύλλα του νομισματικού πληθωρισμού και τη Χάρυβδη της οικονομικής μας αναιμίας. Δεν είναι στην ιδιοσυγκρασία μου να είμαι ειρωνικός ή σαρκαστικός αλλά η διάγνωσή μου θα ήταν ότι οι πολιτικοί είναι μάλλον κρυπτοπληθωριστές. Αν και με έμφαση στιγματίζουν τον νομισματικό πληθωρισμό, τον ενεργοποιούν μέσω της τακτικής τους και των πρακτικών τους. Η πολιτική μας θα έπρεπε να βασίζεται περισσότερο σε οικονομικά και λιγότερο σε πολιτικά κριτήρια. Γνώμων μας πρέπει να είναι ένα μέτρο μεταξύ οικονομικής, στρατηγικής και φιλανθρωπικής σκοπιάς. Σε μια εποχή που χαρακτηρίζεται από μονοπώλια, ολιγοπώλια, μονοπωλιακό ανταγωνισμό και πολύμορφες ανελαστικότητες, οι πολιτικές μας πρέπει να είναι πιο ορθολογιστικές, αλλά αυτό δεν θα έπρεπε να μεταμορφώνεται σε πληθωροφοβία, η οποία είναι ενδημική στους ακαδημαϊκούς οικονομολόγους. Η νομισματική συμμετρία δεν θα έπρεπε να ανταγωνίζεται την οικονομική ακμή. Μια μεγαλύτερη εναρμόνιση μεταξύ των πρακτικών των οικονομικών και νομισματικών αρχόντων είναι βασική. Παράλληλα με αυτό, πρέπει να εκσυγχρονίσουμε και να εναρμονίσουμε όλο και περισσότερο τις οικονομικές και νομισματικές μας πρακτικές πανεθνικώς. Αυτές οι θεωρήσεις είναι πιο εφαρμόσιμες τώρα, που τα προγνωστικά του πολιτικού και οικονομικού βαρομέτρου είναι χάλκινα. Η ιστορία της δίδυμης οργάνωσης σε αυτήν την σφαίρα είναι διδακτική και οι γνωστικές τους εφαρμογές θα είναι πάντα ένα τονωτικό στις πολυώνυμες και ιδιόμορφες εθνικές οικονομίες. Η γένεση μιας προγραμματισμένης οργάνωσης θα ενισχύσει αυτές τις πολιτικές. Γι' αυτόν το λόγο αντιμετωπίζω με συμπάθεια, αλλά όχι χωρίς κριτική διάθεση, ένα ή δύο θέματα με τους αποστόλους της ιεραρχίας των οργάνων μας στον ζήλο τους να προγραμματίσουν ορθόδοξες οικονομικές και νομισματικές πολιτικές. Απολογούμαι που σας τυράννησα με την ελληνική μου φρασεολογία. Στον επίλογό μου δίνω έμφαση στην ευλογία μου, προς τους φιλόξενους αυτόχθονες αυτής της κοσμοπολίτικης μητρόπολης καθώς και το εγκώμιό μου προς εσάς, κύριοι στενογράφοι.

fethry

# 18 στις 15/7/2005
author
Ανδρας / 55 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 1
'Aρεσαν+: 0%
Προσοχή μην ξυπνήσετε τον Μπαμπινιώτη και μην κακοκαρδίσετε την Hannah Diamantopoulos, η οποία πρότεινε την την καθιέρωση της Αγγλικής ως συνεπίσιμης γλώσσας στην χώρα μας (με σκοπό βέβαια τον σταδιακό παραγκωνισμό της υφιστάμενης).
Πόσοι αλήθεια γνωρίζουμε ότι ακόμα ομιλούμε την ομηρική;
Λέμε νερό αλλά παράλληλα και υδροφόρος ορίζοντας. Λέμε ξύλο αλλά και υλοτομία. Η λέξη λαός προήλθε από τη λέξη λάας (πέτρα) σύμφωνα με την μυθιστορία του Δευκαλίωνα και της Πύρρας. Μυθεύω συμαίνει αναφορά σε γεγονότα εν' συντομία, σε αντιδιαστολή με τη λέξη παραμύθι (παρά τον μύθον).
Με τις θεωρίες περί πανγαίας και ενός προϋπάρχοντος πολιτισμού, ο οποίος ήκμασε στην περί την μεςσόγειο περιοχή (μέση γη: middle earth) δεν αποκλείεται η ύπαρξη μιας ενιαίαες εκφοράς του λόγου. Διάλεκτοι, παραφθορές και αλλοιώσεις ακολούθησαν αργότερα σύμφωνα με τις εκάστοτε επικρατούσες ανάγκες και προσανατολισμούς των επιμέρους κοινωνιών.
Ασ θυμηθούμε ακόμη ότι η Ιωνία αναφέρεται ως Yunan ακόμα και μέχρι τον Περσικό κόλπο. Τα ονόματα των νησιωτικών συμπλεγμάτων (την χρήση του όρους αρχιπέλαγος την απεμπολήσαμε μόνοι μας και έκτοτε τραβάμε τα μαστάρια μας) και στον Ειρηνικό πριν τους θαλασσοπόρους προϋπήρχαν τα ονόματα Micronesia, Polynesia, αλλά και στον Ατλαντικό Andros κ.α.
Πως λοιπον τα σημιτικά αλφάβητα (Εβραϊκό, Φοινικικό) μπορούσαν να προϋπάρχουν των Ελληνικών την στιγμή που δεν περιελάμβαναν φωνήεντα, παρά μόνον σύμφωνα;
Από την εποχή των συλλαβογραμμάτων (Γραμμική Α και Β) το ελληνικό αλφάβητο σε όλες τους τις εκδόσεις (συμπεριλαμβανομένου του πυνικού και του λατινικού) ήταν εκφορά ήχων και όχι ιδεογράμματα. Μερικοί προσπαθούν να απομονώσουν τμήματα κειμένων από Έλληνες συγγραφείς και να ζουπήξουν την ιστορία εντός μιας συγκεκριμμένης περιόδου, σε τρόπο ώστε να προωθηθούν ανύπαρκτες πολιτιστικές κληρονομιές.
Μιλάμε για κάθοδο Δωριέων την ίδια στιγμή που έχουμε την κάθοδο (επιστροφή) των μυρίων. Αποδίδοντας κατά το δοκούν την ίδα λέξη.
Τέλος είναι απορίας άξιον, πως μια εθνότητα, η Ινδοευρωπαϊκή ή κατ' άλλους Καυκάσια δεν είχε ούτε λόγο, ούτε κατασκευές, ούτε θρύλλους, ουτε καν συνείδηση και κατόρθωσε να εξαφανίσει όλους τους προϋπάρχοντες πολιτισμούς!
Σελίδα : 1
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Ο τρόπος λειτουργίας και οι κανόνες των forum του Sxeseis αλλάζουν!

Για λίγες ημέρες και μέχρι την ολοκλήρωση αυτών των αλλαγών η δυνατότητα αποστολής νέων θεμάτων και απαντήσεων δεν είναι θα δυνατή.

Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση.