Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Meta8anatia Zoi

Επιλέξτε σελίδα: (1-4)
Σελίδες 1234

mafili

# 41 στις 23/4/2008
author
Γυναίκα / 50 / Ελεύθερη
Αλλη χώρα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 294
'Aρεσαν+: 0%
δεν αναγνωρίζω τίποτα τέτοιο..

ίσα ίσα, είπα οτι εξακολουθώ να το πιστεύω..

κάποιος άλλος μου φαίνετε οτι ρίχνει λάδι στη φωτιά τώρα..

# 42 στις 23/4/2008
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by jade_k

Παράθεση:
Originally posted by mafili
simply σε ευχαριστώ πολύ

somebody, συμφωνώ απόλυτα,
αλλα είναι αυτός λόγος για να βγάζουμε την χολή μας σε άτομα που δεν ξέρουν?? ή για να χαλάμε το θέμα κάποιου?? μόνο εκεί διαφωνούμε..
η επίθεση δεν μάρέσει..



Κανείς δεν έβγαλε χολή καλή μου. Όταν σου κάνουν παρατήρηση για τα greeklish σε ένα χωρο πουτ βασικός του όρος είναι η γραφή σταελληνικά, τότε η ευγενική και σωστή απάντηση είναι "ευχαριστώ δεν το γνώριζα" και όχι "αν δε σας αρέσει μην το διαβάζετε" (που νομίζω έδωσες εσύ και όχι η θεματοθέτρια".
Όσο για το ποιος έβγαλε χολή και ποιος όχι...διάβασε και κρίνε μόνη σου...

Υ.Γ. Δεν είμαστε υποχρεωμένοι να κανακεύουμε όποιο νέο μέλος μπει, ξέρεις. Αν δε μπορούν να συμμοφωθούν με τους κανόνες, ας μη γράψουν. Δε μπορεί κανείς να έχει και την πίτα ολοκηρη και το σκύλο χορτάτο...


Ακριβως! Το θεμα δεν ειναι μονο ο τροπος γραφης αλλα η αντιδραση στην συμβουλη να γραφουν με ΕΛΛΗΝΙΚΑ !
Το επιχειρημα δε, γραφω ...αργα οταν γραφω ελληνικα ειναι τουλαχιστον αστειο.

Εδω η συνδικτυα fokia( και οχι μονο) βρισκεται στο εξωτερικο και γραφει με ελληνικους χαρακτηρες σεβομενη τους ορους του site την γλωσσα της και τους συνδικτυους με τους οποιους επικοινωνει.

mafili

# 43 στις 23/4/2008
author
Γυναίκα / 50 / Ελεύθερη
Αλλη χώρα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 294
'Aρεσαν+: 0%
fioroula, και γω στο εξωτερικό κατοικώ! ελληνικά γράφω πολύ αργά, το επιχείρημά μου, δεν είναι καθόλου αστείο..

η αντίδρασή η δική μου, ήταν καθαρά στην απάντηση του somebody, με τον οποίο όμως και ΄ξεκαθαρίστηκε το θέμα..

# 45 στις 23/4/2008
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by mafili
fioroula, και γω στο εξωτερικό κατοικώ! ελληνικά γράφω πολύ αργά, το επιχείρημά μου, δεν είναι καθόλου αστείο..

η αντίδρασή η δική μου, ήταν καθαρά στην απάντηση του somebody, με τον οποίο όμως και ΄ξεκαθαρίστηκε το θέμα..


Κοιτα καλη μου, οταν μπαινεις σε ενα χωρο οπως εδω και σου λενε γραψε ελληνικα , οφειλεις να πεις ..ξερετε ζω εξω και εχω μια δυσκολια αλλα ειμαι προθυμη να βρω τροπους να ξεπερασω την δυσκολια η αν δεν αφορα εσενα και θελεις να συμπαρασταθεις στον μαλωμενο βρισκεις αλλο τροπο και δεν πετας το ....."οποιου δεν του αρεσουν τα γκρικλις δεν διαβαζει το θεμα" ....γιατι περα απο το θεμα αυτο καθ εαυτο της γλωσσας προκαλεις.

mafili

# 46 στις 23/4/2008
author
Γυναίκα / 50 / Ελεύθερη
Αλλη χώρα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 294
'Aρεσαν+: 0%
συμφωνώ! και ακριβώς εγώ που ζω έξω, έτσι σκέφτομαι και έτσι δρω.. πρέπει να το διατυμπανίσω κι όλας??

μάλλον δεν έχεις καταλάβει τον συλλογισμό μου..΄

ή λέμε τα ίδια με άλλα λόγια..

δεν ξέρω, κουράστηκα..

tayri

# 47 στις 23/4/2008
author
Ανδρας / 49 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 6
Απαντήσεις: 791
'Aρεσαν+: 0%
omg, they killed kenny!

observer1

# 48 στις 23/4/2008
author
Ανδρας / 50 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Καλλιθέα
Θέματα: 74
Απαντήσεις: 3.742
'Aρεσαν+: 0%
Εντάξει ρε παιδιά, μην το κανουμε μεσανατολικό κιόλας
Από τη στιγμή που η κοπέλα δήλωσε πως τώρα γράφει με ελληνικούς χαρακτήρες δεν υπάρχει λόγος για τσακωμούς.

Επί του θέματος τώρα....
Προσωπικά δεν πιστεύω στη μετά θάνατο ζωή με τις μορφές που φανταζόμαστε κι έχουν καταγραφεί από τη φανταστική λογοτεχνία.
Δεν νομίζω πως μπορεί να υπάρξει ψυχή χωρίς νου.Κι ο νους είναι απόλυτα συνδεδεμένος με το όργανο που λέγεται εγκέφαλος. Με την νέκρωση του σώμματος παύει η λειτουργεία του εγκεφάλου κι αυτομάτως όλες οι καταγεγραμμένες πληροφορίες χάνονται. Οι πληροφορίες που έχει καταγεγραμμένες ο εγκέφαλος δεν μπορούν να μεταφερθούν με τη μορφή ενέργειας ώστε να μπορεί να ισχυριστεί κάποιος πως μεταφέρονται σε άλλο σώμα ή μέσο. Ακόμα και η λεγόμενη γονιδιακή μνήμη έχει σχέση με το σώμα μας δηλαδή με την ύλη. Από τη στιγμή που ύλη και ενέργεια διαχωρίζονται και η ύλη αποσυντίθεται δεν μένει παρα μόνο η ενέργεια "κενή" από πληροφορίες, αφού δεν υπάρχει το μέσο "ξενιστής" που θα τις αποθηκεύσει ή θα τις μεταφέρει. Μου φαίνεται παράλογο να πιστέψω πως ο αέρας μπορεί να μεταφέρει εικόνες και βιώματα ενός ανθρώπου "κάπου "...και σε περίπτωση μετενσάρκωσης σε ένα άλλο σώμα το οποίο δεν θα είναι δημιουργημένο για να τις κατανοήσει κι αξιοποιήσει αλλά απλά για να τις μεταφέρει. Γιατί να γίνεται αυτό???
Και αν δεχτούμε δε και την περίπτωση της μετενσάρκωσης, τότε κι εμείς πρέπει να μεταφέρουμε τέτοιου είδους πληροφορίες από τη ζωή μιας κατσαρίδας ή μιας τσουκνίδας "ζιπαρισμένες" χωρίς τη δυναντότητα να τις αξιοποιήσουμε????Δηλαδή τι είμαστε???Μνήμες USB κάποιου γιγαντιαίου όντος-μηχανισμού και συλλέγουμε κι αποθηκεύουμε, σε αλεπάλληλες ζωες , πληροφορίες με κάποιον τελικό αποδέκτη???

Ε όχι ....σε κάθε περίπτωση προτιμώ να είμαι απλά ένας ζωντανός οργανισμός που κάποια μέρα θα πεθάνει και μαζί με αυτόν και ότι είναι καταγεγραμμένο στον εγκέφαλό του. Είναι καλύτερα έτσι νομίζω..... γιατί αυτή τη ζωή όποιος κι ότι κι αν μας την έδωσε, το έκανε για να την ζήσουμε εδώ και με αυτή την υπόσταση κι όχι για να την σπαταλήσουμε.

Πάλι καλά που υπάρχουν αυτές οι εκπομπές μαγειρικής και παίρνουμε καμιά ιδέα για κανένα νέο τατουάζ.

tayri

# 49 στις 23/4/2008
author
Ανδρας / 49 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 6
Απαντήσεις: 791
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by observer1
Δεν νομίζω πως μπορεί να υπάρξει ψυχή χωρίς νου.Κι ο νους είναι απόλυτα συνδεδεμένος με το όργανο που λέγεται εγκέφαλος.



αυτό δεν είναι σίγουρο.. απλά έτσι πιστέυουμε (ή όχι), αλλά σε κάποιες περιπτώσεις (π.χ. στα videos που έστειλα) διαψεύδεται.

μπορεί η ψυχή να είναι ο νους, ή ο νους να είναι ένα μέρος της και να μην ταυτίζεται με τον εγκέφαλο, αλλά ο εγκέφαλος να είναι ο "δέκτης" και "καθοδηγητής" του νου.

Παράθεση:
Με την νέκρωση του σώμματος παύει η λειτουργεία του εγκεφάλου κι αυτομάτως όλες οι καταγεγραμμένες πληροφορίες χάνονται. Οι πληροφορίες που έχει καταγεγραμμένες ο εγκέφαλος δεν μπορούν να μεταφερθούν με τη μορφή ενέργειας ώστε να μπορεί να ισχυριστεί κάποιος πως μεταφέρονται σε άλλο σώμα ή μέσο. Ακόμα και η λεγόμενη γονιδιακή μνήμη έχει σχέση με το σώμα μας δηλαδή με την ύλη. Από τη στιγμή που ύλη και ενέργεια διαχωρίζονται και η ύλη αποσυντίθεται δεν μένει παρα μόνο η ενέργεια "κενή" από πληροφορίες, αφού δεν υπάρχει το μέσο "ξενιστής" που θα τις αποθηκεύσει ή θα τις μεταφέρει. Μου φαίνεται παράλογο να πιστέψω πως ο αέρας μπορεί να μεταφέρει εικόνες και βιώματα ενός ανθρώπου "κάπου "...και σε περίπτωση μετενσάρκωσης σε ένα άλλο σώμα το οποίο δεν θα είναι δημιουργημένο για να τις κατανοήσει κι αξιοποιήσει αλλά απλά για να τις μεταφέρει. Γιατί να γίνεται αυτό???



χμ... αυτό που σου φαίνεται παράλογο είναι γεγονός όμως, χωρίς την προϋπόθεση του θανάτου.

ένα παράδειγμα (σε αντιστοιχία) είναι η πληροφορία που μεταδίδεται μέσω ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων προς τα κινητά μας τηλέφωνα κλπ., τα οποία δεν αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας, διαπερνούν όμως τα πάντα, τοίχους, ταβάνια, το σώμα μας, το κεφάλι μας, κλπ. με αποτέλεσμα η πληροφορία αυτή να αποκωδικοποιείται στη συσκευή και να αντιλαμβανόμαστε τον ήχο που ακούμε από αυτή.

ύλη και ενέργεια δεν διαχωρίζονται, απλά εμείς λέμε ύλη την εκάστοτε έκφραση της ενέργειας, όπως αυτή εμφανίζεται σε εμάς. στην πραγματικότητα η "ύλη" δεν είναι παρά ένα μεγάλο κενό...

Παράθεση:
Και αν δεχτούμε δε και την περίπτωση της μετενσάρκωσης, τότε κι εμείς πρέπει να μεταφέρουμε τέτοιου είδους πληροφορίες από τη ζωή μιας κατσαρίδας ή μιας τσουκνίδας "ζιπαρισμένες" χωρίς τη δυναντότητα να τις αξιοποιήσουμε????Δηλαδή τι είμαστε???Μνήμες USB κάποιου γιγαντιαίου όντος-μηχανισμού και συλλέγουμε κι αποθηκεύουμε, σε αλεπάλληλες ζωες , πληροφορίες με κάποιον τελικό αποδέκτη???



εδώ τώρα μπαίνουμε σε άλλη συζήτηση. ποιός ξέρει.. μόνο υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε. είναι σαν να ρωτάμε ποιό το νόημα της ζωής και άλλα παρεμφερή.

αλλά, δεν είναι ωραίο το μυστήριο και το άγνωστο; εμένα μ'αρέσει και με προκαλεί.

Παράθεση:
Ε όχι ....σε κάθε περίπτωση προτιμώ να είμαι απλά ένας ζωντανός οργανισμός που κάποια μέρα θα πεθάνει και μαζί με αυτόν και ότι είναι καταγεγραμμένο στον εγκέφαλό του. Είναι καλύτερα έτσι νομίζω..... γιατί αυτή τη ζωή όποιος κι ότι κι αν μας την έδωσε, το έκανε για να την ζήσουμε εδώ και με αυτή την υπόσταση κι όχι για να την σπαταλήσουμε.



ακόμη και η μετενσάρκωση εάν συμβαίνει στα αλήθεια, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να "σπαταλήσουμε" τη ζωή μας χωρίς να μας νοιάζει (η δική μας και των άλλων). δεν ξέρω με ποιά λογική θα έκανε κάποιος κάτι τέτοιο αν το ανακάλυπτε, αλλά εγώ νομίζω ότι θα έκανε ίσως το αντίθετο έχοντας περισσότερο σεβασμό στον εαυτό του και κατ'επέκταση σε κάθε ον. βέβαια, αυτό εξαρτάται από τον καθένα και το τι κουβαλάει στο τσερβέλο του
omg, they killed kenny!

ARDRAB

# 50 στις 24/4/2008
author
Ανδρας / 51 / Παντρεμένος
Ν. Αργολίδας / Ναύπλιο
Θέματα: 5
Απαντήσεις: 2.396
'Aρεσαν+: 0%
tayri, πολυ καλό το σχόλιό σου, εγώ όμωσ δεν πιστεύω πως υπάρχει μετενσαρκωση..., αλλα ότι ξαναζούμε ή ξαναγεννιόμαστε σε άλλη, σε άλλη .... εποχή, με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά, ίδιο χαρακτήρα, και ίσως και με την ίδια μορφή (λέω ίσως γιατί μπορεί να αλλάξει μόνο το φύλο)....!

Εξάλλου απ'ότι εχει αποδειχθεί η ιστορία επαναλαμβάνεται....
π.χ. για ψάξτε λιγο την αρχαια και την συγχρονη ιστορία, θα βρειτε παρα πολλα κοινα..., δηλαδή:
αν δουμε την περιπτωση του αποκλεισμου της σικελιας απο τους καρχηδονιους και τον πολεμο του περσικου κολπου πριν μερικα χρονια, θα δούμε πως το μόνο που αλλάζει είναι η τοποθεσία, και τα πρόσωπα(όσον αφορα τα ονόματα), τα υπολοιπα (τρόπος , σκοπός και συνθήκες) είναι τα ίδια...!!!

Το θέμα θέλει πολύ αναλυση, και χρόνο...., θα κλείσω θελωντας να πω πως αυτο που έγραψα στο πρωτο μου σχόλιο (οτι έχω καταφέρει να βγώ για λιγο απο το σώμα μου), είναι αλήθεια και το κατάφερα πριν πολλά χρόνια σε μία φάση της ζωής μου που ήμουν συνεχώς σε μιά συνεχή αναζήτηση παράξενων εμπειρειών, και το κατάφερα μετα απο πολλη προσπαθεια μέσω τις μεθοδου της αυθυποβολης (δεν το συνιστω βέβαια σε κανέναν αν δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις και την υπομονή να ασχοληθεί), είναι φανταστικο να βλέπεις το σώμα σου πάνω στο κρεβατι ενώ κοιμάται και να μπορεις ταυτόχρονα να κινηθείς και σε άλλο χώρο, αλλα είναι πολύ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ!

Κλείνοντας θα σας γράψω μια πραγματική εμπειρία για να αιτιολογήσω γιατί πιστεύω και στην προηγούμενη ζωή:

Ένα χρονο πριν παρουσιαστω στο στρατο ειδα ένα παραξενο όνειρο,
πολεμουσα λεει στην κατοχη τους γερμανους σε ένα χωρο που εμοιαζε με στρατοπεδο πίσω απο ένα κτιριο που είχε σχημα Η και αναμεσα σε κάτι τουμπαρισμενες μικρες βάρκες...
Μετα απο 3 μήνες απο την κατάταξή μου(στο ΜΗΧΑΝΙΚΟ) πήρα μετάθεση για τον Έβρο.
Το κτίριο που ήταν ο λόχος μου και πισω απ'αυτο ο χωρος όπου φυλάγονταν τα πλωτά μέσα (βάρκες), ΗΤΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ένα χρονο πριν...! ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΞΑΝΑΠΑΕΙ ΠΟΤΕ, ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΚΑΝ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΕ.

Μπορώ τώρα να μην πιστεύω πως είχα ξαναζήσει στο συγκεκριμένο μέρος?!?

Ευχαριστω για την κατανόησή σας.

mikrh22

# 51 στις 24/4/2008
author
Γυναίκα / 36 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 52
Απαντήσεις: 14.276
'Aρεσαν+: 0%
ισως...ειναι κατι που θελει πολυ αναλυση....αυτο που λες με το ονειρο μου χει συμβει κι εμενα πολλες φορες...οι αρχαιοι φιλοσοφοι ελεγαν πως οι ψυχες πριν <μπουν >στα σωματα των ανθρωπων κινουνται σε αλλα επιπεδα κι οταν ο ανθρωπος γεννιεται και η ψυχη ενοικει στο σωμα του,πιστευει πως καποια γεγονοτα,καποιες καταστασεις τις εχει ξαναζησει...και αυτο συμβαινει γιατι η ψυχη του στο ταξιδι που εκανε απεκτησε αυτες τις εμπειριες...δε σας εχει τυχει ποτε να ξερετε κατι πριν αυτο ακομη συμβει?εμενα προσωπικα πολλες φορες...διαισθηση το ονομαζουν καποιοι,συμπτωση αλλοι,παιχνιδια του μυαλου καποιοι....πολλες οι πιθανοτητες...ο ανθρωπος εχει απειρες δυνατοτητες,απλα δεν τις χρησιμοποιει...

mikrh22

# 52 στις 24/4/2008
author
Γυναίκα / 36 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 52
Απαντήσεις: 14.276
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by SkiNy
dn exo skopo na kano ma8ima se kanenan!!!
skeftikate ka8olu oti kapios mporei na min mporei na grapsei allios?
ego dn einai oti dn mporo alla kano polly ora gia na grapso mia protasi..
an afto einai logos gia na epiti8este tote ti na po..
an sas enoxlei toso dn mporo na kano kati, idi arxisa se alla 8emata na grafo ellinika i tulaxiston na prospa8o!!!!
Eimai kainurgia sto site kai ilikrina dn perimena tetoia antimetopisi apo kapoius!!!
SkiNy..!!


skiny μην ανησυχεις ολοι τα περασαμε αυτα...κι εγω η κακομοιρα δεχθηκα βολες γιατι ειχε κολλησει το πληκτρολογιο μου στα αγγλικα λογω καποιου προβληματος που ειχα με τον υπολογιστη μου...στην αρχη κι εγω παρεξηγηθηκα αλλα δεν ειναι πιο ευκολο να γραφουμε ελληνικα?οι αλλοι διαβαζουν πιο ευκολα τα θεματα και ειναι τοσο ωραια γλωσσα,γιατι να την χαλαμε?δε συμφωνεις κι εσυ?
φιλικα

ARDRAB

# 53 στις 24/4/2008
author
Ανδρας / 51 / Παντρεμένος
Ν. Αργολίδας / Ναύπλιο
Θέματα: 5
Απαντήσεις: 2.396
'Aρεσαν+: 0%
mikrh22, με εντυπωσίασες, επιτέλους κατα μια εννοια συνέχισες απο κει που σταμάτησα..., όσο για τη διαισθηση εμένα να ρωτήσεις που μου έχει τύχει να πάρω άνθρωπο τηλέφωνο (έχοντας να τον δώ μιά εβδομάδα) και να τον ρωτήσω γιατί είναι χάλια χωρίς να μου έχει πει κανείς τίποτα....!

SkiNy

# 54 στις 24/4/2008
author
Γυναίκα / 39 / Παντρεμένη
Κύπρος
Θέματα: 18
Απαντήσεις: 5.465
'Aρεσαν+: 0%

Mikrh22 μου

Σε ευχαριστω πολυ για την συμπαρασταση!! Πραγματικα και εγω πιστευω πως η γλωσσα μας ειναι η καλυτερη και ξερω ακομα οτι πολυ αντιαισθιτηκοι οι λατινικοι χαρακτηρες, δεν το εκανα ουτε απο πεισμα η εγωισμο απλα αυτο με βολεβε επειδη δεν ειμαι και πολυ του computer και δεν ηξερα οτι απαγορευεται..
Παντως σας ευχαριστω πολυ ολους σας οσους πηρατε το μερος μου ρισκαροντας να τα βαλουν και μαζι σας.
Ευχαριστω πολυ..
SkiNy..!!
Ότι ονειρευόμαστε γίνεται και ότι μας αξίζει το ζούμε,ότι ονειρευόμαστε είμαστε ας ονειρευτούμε,μπορούμε..!

mafili

# 55 στις 24/4/2008
author
Γυναίκα / 50 / Ελεύθερη
Αλλη χώρα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 294
'Aρεσαν+: 0%
Πρίν απο ένα μήνα περίπου, είχα κάνει ένα τέστ, με το τί ήμουν στην προηγούμενή μου ζωή.. Ηταν για μένα θέμα χαβαλέ!
Αρχισα καθαρά στην πλάκα.. κάποια πράγματα με έκαναν να γελάσω (οτι και καλα γεννήθηκα στη Νέα Ζηλανδία γύρω στο 475..).
Άλλα όμως με εξέπληξαν.. ήταν γραμμένα αυτά που κάνω τώρα στη ζωή μου, αλλα και αυτά με τα οποία σκοπεύω να ασχολήθώ στο κοντινό μέλλον.. Θα μου πείτε, πώς μπορώ να είμαι τόσο αφελής,ε? Ίσως να έχετε και δίκαιο..

Πάντως το τί θα γίνει μετά, δεν με τρομάζει.. λέγεται, οτι ο άνθρωπος με το που πεθάνει, αποβάλει απο μέσα του ενέργεια.. θετική/αρνητική δεν γνωρίζω.. Αλλοι την ενέργεια αυτή την ονομάζουνε ψυχή.. Δεν έχει λογική, παιδιά, μην το ψάχνετε.. είναι ίσως η ανάγκη μας να πιστεύουμε οτι τίποτα δεν τελειώνει.. Οτι ο άνθρωπος, έστω και με αυτό τον τρόπο συνεχίζει να υπάρχει..
Φιλικά Μ.

tayri

# 56 στις 24/4/2008
author
Ανδρας / 49 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 6
Απαντήσεις: 791
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by ARDRAB
tayri, πολυ καλό το σχόλιό σου, εγώ όμωσ δεν πιστεύω πως υπάρχει μετενσαρκωση..., αλλα ότι ξαναζούμε ή ξαναγεννιόμαστε σε άλλη, σε άλλη .... εποχή, με τα ίδια ακριβώς χαρακτηριστικά, ίδιο χαρακτήρα, και ίσως και με την ίδια μορφή (λέω ίσως γιατί μπορεί να αλλάξει μόνο το φύλο)....!

Εξάλλου απ'ότι εχει αποδειχθεί η ιστορία επαναλαμβάνεται....
π.χ. για ψάξτε λιγο την αρχαια και την συγχρονη ιστορία, θα βρειτε παρα πολλα κοινα..., δηλαδή:
αν δουμε την περιπτωση του αποκλεισμου της σικελιας απο τους καρχηδονιους και τον πολεμο του περσικου κολπου πριν μερικα χρονια, θα δούμε πως το μόνο που αλλάζει είναι η τοποθεσία, και τα πρόσωπα(όσον αφορα τα ονόματα), τα υπολοιπα (τρόπος , σκοπός και συνθήκες) είναι τα ίδια...!!!



εγώ δεν μπορώ να πω αν πιστεύω ή όχι, απλά δεν ξέρω. ίσως είναι κάτι που εμείς με το μυαλό μας το ερμηνεύουμε έτσι, όμως είναι κάτι διαφορετικό. ίσως πάλι δεν συμμετέχουν όλοι οι άνθρωποι σε αυτή τη διαδικασία, και όχι "ή όλοι ή κανένας". αλλά και πάλι θα πρέπει να καταφύγουμε σε υποθέσεις και να προϋποθέσουμε την πίστη μας σε αυτές για να δεχθούμε κάτι τέτοιο σαν αλήθεια. ή ίσως να είναι αλήθεια μόνο για κάποιον που μπορεί να το αποδείξει επαρκώς στον εαυτό του. εμένα πάντως δεν μου έχει συμβεί κάτι τέτοιο και επιπλέον έχω και ένα λογικό εμπόδιο, το οποίο παρακάμπτεται μόνο αν επικαλεστώ την άγνοιά μου, δηλαδή την αμνησία μου ή την αποκοπή της μνήμης μου από ολόκληρο το παρελθόν του γένους μου. και πάλι όμως, το θέμα παραμένει "φλου".

αυτό που λες για την ιστορία το έχω παρατηρήσει κι εγώ διαβάζοντας ιστορία. επίσης έχω παρατηρήσει ότι όχι μόνο η ιστορία κινείται "σπειροειδώς" (όχι ακριβώς κυκλικά), αλλά και ότι και οι ρόλοι ανακυκλώνονται.

Παράθεση:
Το θέμα θέλει πολύ αναλυση, και χρόνο...., θα κλείσω θελωντας να πω πως αυτο που έγραψα στο πρωτο μου σχόλιο (οτι έχω καταφέρει να βγώ για λιγο απο το σώμα μου), είναι αλήθεια και το κατάφερα πριν πολλά χρόνια σε μία φάση της ζωής μου που ήμουν συνεχώς σε μιά συνεχή αναζήτηση παράξενων εμπειρειών, και το κατάφερα μετα απο πολλη προσπαθεια μέσω τις μεθοδου της αυθυποβολης (δεν το συνιστω βέβαια σε κανέναν αν δεν έχει τις απαραίτητες γνώσεις και την υπομονή να ασχοληθεί), είναι φανταστικο να βλέπεις το σώμα σου πάνω στο κρεβατι ενώ κοιμάται και να μπορεις ταυτόχρονα να κινηθείς και σε άλλο χώρο, αλλα είναι πολύ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ!



εγώ έχω δύο κολλητούς και πολύ έμπιστους, ο ένας είχε NDE και ο άλλος OBE! ο πρώτος βίωσε μεταθανάτια εμπειρία στο κρεββάτι του χειρουργείου και ο δεύτερος το κατάφερε με "αστρική προβολή", όμως τρόμαξε τόσο πολύ που το άφησε εντελώς το θέμα από τότε και δεν ξαναασχολήθηκε ποτέ!

Παράθεση:
Μετα απο 3 μήνες απο την κατάταξή μου(στο ΜΗΧΑΝΙΚΟ) πήρα μετάθεση για τον Έβρο.
Το κτίριο που ήταν ο λόχος μου και πισω απ'αυτο ο χωρος όπου φυλάγονταν τα πλωτά μέσα (βάρκες), ΗΤΑΝ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΔΕΙ ΣΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΜΟΥ ένα χρονο πριν...! ΣΤΟ ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΞΑΝΑΠΑΕΙ ΠΟΤΕ, ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ ΚΑΝ ΟΤΙ ΥΠΗΡΧΕ.

Μπορώ τώρα να μην πιστεύω πως είχα ξαναζήσει στο συγκεκριμένο μέρος?!?

Ευχαριστω για την κατανόησή σας.



ενδιαφέρον! έχει πολύς κόσμος τέτοιες εμπειρίες πάντως.
omg, they killed kenny!

ARDRAB

# 57 στις 25/4/2008
author
Ανδρας / 51 / Παντρεμένος
Ν. Αργολίδας / Ναύπλιο
Θέματα: 5
Απαντήσεις: 2.396
'Aρεσαν+: 0%
Αγαπητέ tayri, κτ'αρχήν ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ και ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ,
ευτυχώς που υπάρχεις κι εσύ και κάνουμε λίγο σοβαρό διάλογο πάνω στο θέμα γιατί "κάποιοι" έφυγαν λίγο από το θέμα και "άλλοι" παραλίγο να το διακωμωδήσουν (δε πειράζει, δεκτή και η σάτυρα...).

Όντως το θέμα παίρνει πολύ ανάλυση και θα μπορούσα με να γεμίσουμε χιλιάδες σελίδες αναπτύσοντάς το, και αυτό γιατί το ένα φέρνει τ'άλλο μέσα απο αυτή την αναζήτηση.....(κάθε νέα απάντηση->ένα καινούριο ερώτημα!).

Ευχόμενος και πάλι ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ σε όλους, σας παραθέτω ένα φοβερό άρθρο που ανακάλυψα πριν 2 μήνες με θέμα το "χρόνο", διαβάστε το και προβληματιστείτε........, Ευχαριστώ!

"Πέρα από το φράγμα του χρόνου"
του Κώστα Δελήμπαση
12/01/2004

Το κείμενο που ακολουθεί, χειρόγραφο στην αρχική του μορφή, βρέθηκε το καλοκαίρι του 2003 σε ένα σφραγισμένο φάκελο ο οποίος ήταν κολλημένος στο εσωτερικό του οπισθόφυλλου ενός παλιού βιβλίου, έκδοσης του 1965. Το βιβλίο είχε πρόσφατα αγοραστεί στην εκποίηση ιδιωτικής βιβλιοθήκης λόγω θανάτου του ιδιοκτήτη της και δεν ήταν δυνατόν να εντοπιστεί η αρχική του προέλευση, ή οι ενδιάμεσοι κάτοχοί του, εάν υπήρχαν.

Φίλε αναγνώστη, διαβάζεις αυτές τις γραμμές αφού έχω πια φύγει από αυτό τον κόσμο, ίσως όμως και πριν ακόμα γεννηθώ.
Η ζωή μου ξεκίνησε το 2004, δεν έχει σημασία πού. Πέρασαν αρκετά χρόνια μέχρι να αντιληφθώ ότι η ζωή μου ήταν αρκετά διαφορετική από αυτή των άλλων ανθρώπων γύρω μου. Έζησα τη ζωή μου σε ένα κόσμο αλλιώτικο από αυτόν που ζούσαν όλοι οι άλλοι και δεν ήταν λίγες φορές που αναρωτιόμουνα μήπως δεν έχω τα λογικά μου, ή μήπως απλά δεν υπήρξα ποτέ.
Λένε πώς ο χρόνος είναι ένα ποτάμι που κυλά και σε παρασέρνει μαζί του, χωρίς ποτέ να μπορείς να ανέβεις κόντρα στο ρεύμα του. Για μένα όμως το ρεύμα του χρόνου είχε αντίθετη κατεύθυνση.
Πάντα, από παιδί, ήμουν άνθρωπός κλειστός και μοναχικός. Αργότερα κατάλαβα πώς δε θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Φίλους δε μπόρεσα να κάνω στα παιδικά μου χρόνια. Ενώ εγώ μεγάλωνα ένα χρόνο, αυτοί γινόντουσαν ένα χρόνο μικρότεροι, μέχρι που έπαυαν να εμφανίζονται στη γειτονιά. Ήταν «πλέον» πολύ μικροί για να παίζουμε. Στο σχολείο έβρισκα κάθε χρόνο διαφορετικούς συμμαθητές, καθώς αυτοί της προηγούμενης χρονιάς ήταν μια τάξη «κάτω» από εμένα. Μη φαντάζεσαι ότι περπατούσα ανάποδα, ή έβλεπα κάθε κίνηση από το τέλος προς την αρχή. Όχι, η ζωή μου ήταν κανονική, ζούσα τη ροή της κάθε μέρας μαζί με τους γύρω μου, όμως όταν ξημέρωνε, η δική μου νέα μέρα ήταν η προηγούμενη για όλους τους υπόλοιπους. Ο χρόνος, ως φυσικό μέγεθος κινούταν για μένα αντίστροφα, όμως κανένας δε φαινόταν να το αντιλαμβάνεται εκτός από εμένα. Η συμπεριφορά τους ήταν λες και όλα κυλούσαν κανονικά.
Καταλαβαίνω ότι έχεις απορίες, ερωτηματικά, ελπίζω κάποια από αυτά να απαντηθούν στη συνέχεια της διήγησής μου.
Όταν έβγαλα την πρώτη μου ταυτότητα αυτή έγραφε πάνω της ημερομηνία γέννησης το 2004. Ήταν το 1997, κι όμως ποτέ, ακόμα και στα χρόνια που «ακολούθησαν», κανείς δεν έδειξε να εκπλήσσεται.
Αδέρφια δεν είχα, ίσως να απέκτησα μετά, ποιος ξέρει. Η πρώτη μου συνειδητή ανάμνηση ήταν περίπου στην ηλικία των 3 ετών. Δεν ήταν κάτι συγκεκριμένο, απλά οι ακαθόριστες, σχεδόν ονειρικές εικόνες που σηματοδοτούν την πρώτη ανάμνηση του κάθε ανθρώπου. Θυμάμαι ακόμα, αμυδρά, τις τραγικές εικόνες από …, όχι αγαπητέ αναγνώστη δεν πρέπει να σου πώ, δεν ξέρω ποιος είναι ο χρόνος που διαβάζεις και δεν έχω το δικαίωμα να σε ταράξω με αυτά που θυμάμαι, αλλά για σένα ίσως δεν έχουν ακόμα συμβεί. Αργότερα ήρθαν οι Ολυμπιακοί της Αθήνας, το 2004, τη χρονιά που γεννήθηκα, όμως και πάλι πρέπει να προσέξω, θα ήταν λάθος να μιλήσω για όσα μπορεί να είναι στο δικό σου μέλλον..
Πολλά χρόνια αργότερα κατέληξα στο συμπέρασμα ότι τα πρώτα 4-5 χρόνια της ζωής μου ο χρόνος μου πρέπει να κυλούσε προς τη σωστή κατεύθυνση. Μετά, για κάποιο ανεξήγητο λόγο η ροή του αντιστράφηκε και ξαναγύρισα στο 2004 και πιο πίσω. Έτσι έζησα περίπου 8 χρόνια πηγαίνοντας στο 2008 και ξαναγυρίζοντας πίσω στο 2004.
Στο σπίτι οι γονείς μου δεν έδειχναν να παραξενεύονται όταν καθώς εγώ μεγάλωνα αυτοί γινόντουσαν νεώτεροι. Ίσως τα μάτια τους να έβλεπαν κάποια άλλη πραγματικότητα. Ήμουν περίπου 9 ετών όταν προσπάθησα να τους δώσω να καταλάβουν ότι η ζωή μου δεν κυλά όπως θα έπρεπε. Θυμάμαι τα γεμάτα απορία βλέμματα τους και την προσπάθεια της μητέρας μου να μου εξηγήσει ότι ήμουν απλά κουρασμένος και αν έπεφτα να κοιμηθώ την άλλη μέρα όλα θα ήταν μια χαρά. Το επόμενο πρωϊ κρυφάκουσα τη συζήτησή τους για το αν έπρεπε να με δεί κάποιος «ειδικός». Ήταν και οι δύο τους προβληματισμένοι, φαντάζομαι πώς η συμπεριφορά μου θα πρέπει έτσι κι αλλιώς να ήταν παράξενη από καιρό, καθώς το άγουρο μυαλό μου προσπαθούσε να συμβιώσει με μια πραγματικότητα αντίθετη προς τα βασικά ένστικτα. Ήταν καλοί άνθρωποι οι γονείς μου και στα χρόνια που ακολούθησαν έκαναν ότι μπορούσαν για να με «κάνουν καλά». Με είδαν αρκετοί «ειδικοί» και σχεδόν όλοι τους κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι ήμουν ένα μοναχικό παιδί που «καλό θα ήταν να αποκτήσει μεγαλύτερη επαφή με συνομήλικους του». Κάποιοι μάλιστα ήθελαν να με κρατήσουν για παρακολούθηση, κάτι στο οποίο οι γονείς μου ήταν πάντα αρνητικοί.
Όσο μεγάλωνα έπαψα να λέω αυτά που ένιωθα, προσπάθησα να δείχνω φυσιολογικός. Ίσως επειδή βαρέθηκα τους «ειδικούς», ίσως επειδή δεν ήθελα να βλέπω τους γονείς μου προβληματισμένους, ίσως επειδή απλά προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου ότι όλα ήταν καλά.
Πρέπει να ήμουν, σε απόλυτους αριθμούς, 18 ετών όταν το 1994 είδα τους γονείς μου να γιορτάζουν τη 1η επέτειο του γάμου τους. Το θεώρησαν απόλυτα φυσιολογικό, έστω και αν εγώ ήμουν 18 ετών, μόλις 5 χρόνια μικρότερος από τη μάνα μου. Εκείνο το βράδυ πήρα την απόφασή μου. Η οικογένεια μέσα στην οποία μεγάλωσα σε λίγο δε θα υπήρχε πια, ή δε θα είχε δημιουργηθεί ακόμα, διάλεξε και πάρε ποια έκφραση είναι η πιο αντιπροσωπευτική. Το τι ακριβώς θα συνέβαινε και ποια μορφή θα έπαιρνε η ζωή μου ήταν κάτι που δεν ήθελα να το μάθω, ίσως φοβόμουν.
Την επόμενη μέρα τους ανακοίνωσα ότι θα έφευγα. Είπα πώς ήθελα να ταξιδέψω για λίγο καιρό και μετά να αποφασίσω τι θα κάνω με το μέλλον μου. Έδειξαν να το περίμεναν, δεν υπήρξε καμία αντίρρηση. Δύο μέρες μετά τους αποχαιρέτησα, ήξερα ότι δε θα ξαναγύριζα ποτέ πίσω και νομίζω ότι το ήξεραν και αυτοί. Ήταν πια δύο νέοι άνθρωποι, όμως τα μάτια τους ήταν γερασμένα, τα μάτια των γονιών που έβλεπαν για τελευταία φορά το παιδί τους.
Στην αρχή έκανα κάποια αραιά τηλέφωνα, μετά προτίμησα τις κάρτες και σύντομα γράμματα. Ένα χρόνο μετά, περίπου την ημερομηνία του γάμου τους, φρόντισα να λάβουν ένα απλό μπουκέτο λουλούδια. Δεν τόλμησα να ξαναγράψω ή να ξαναπάρω τηλέφωνο.
Στην πόλη που γεννήθηκα ξαναγύρισα 15 χρόνια αργότερα και μια παρόρμηση με οδήγησε κοντά στο πατρικό του πατέρα μου. Θυμάμαι τις στιγμές σαν τώρα. Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωϊνό, στεκόμουν σε ένα μικρό πάρκο απέναντι στην πόρτα του σπιτιού. Κάποια στιγμή αυτή άνοιξε και ένα καστανόξανθο αγόρι, περίπου 10 χρονών, πετάχτηκε έξω κρατώντας στα χέρια του την τσάντα του σχολείου του, γελώντας και φωνάζοντας. Ήταν σα να έβλεπα παιδική μου φωτογραφία, δε μπορούσα να κάνω λάθος. Πέρασε το δρόμο προς τη μεριά που στεκόμουν και μόλις με είδε σταμάτησε και στράφηκε προς εμένα. Με πλησίασε αργά, διστακτικά, άπλωσε το χέρι του και άγγιξε το δικό μου. «Είσαι καλά;» με ρώτησε. «Καλά είμαι, εσύ;» απάντησα. «Να προσέχεις» μου είπε και το βλέμμα του καρφώθηκε στα μάτια μου, γλυκό σαν του μικρού παιδιού που ήταν, και συνάμα προστατευτικό σαν του πατέρα που επρόκειτο να γίνει. «Πρέπει να φύγω τώρα» είπε και πήρε ξανά το δρόμο του. Εκείνη τη μέρα έκλαψα, όσο ποτέ στη ζωή μου. Έκλαψα για το παιδί που ήμουν κάποτε και όσα δεν έζησε, έκλαψα για τους γονείς μου που έχασα με τρόπο πιο τρομακτικό και από το θάνατο, έκλαψα για τη χωρίς νόημα ζωή μου.
Πέρασα τα χρόνια μου ταξιδεύοντας και μελετώντας το χρόνο και τα μυστήρια του. Προσπαθούσα πάντα να βρώ κάποιο νόημα, κάποια λογική ερμηνεία σε αυτό που μου συνέβαινε. Οικονομικά δεν είχα ποτέ πρόβλημα, βλέπεις το να έχεις ζήσει το μέλλον έχει και κάποια πλεονεκτήματα. Τα βιβλία της ιστορίας, οι εφημερίδες, το παρελθόν του κόσμου στον οποίο ζούσα σαν παρείσακτος επισκέπτης, ήταν για μένα το μέλλον.
Ξέρω τι σκέφτεσαι, αν προσπάθησα να παρέμβω, να αλλάξω πράγματα και καταστάσεις. Στην αρχή πίστεψα πώς ίσως κάποια ανώτερη δύναμη είχε δώσει στη ζωή μου αυτή την τροπή ώστε, μέσω εμού, κάποια συμβάντα να εξελιχθούν αλλιώς. Ένα ατύχημα, η προσωπική τραγωδία κάποιου, ακόμα κι ένα συμβάν παγκόσμιας σημασίας, γιατί όχι, βλέπεις αυτή η σκέψη ήταν για μένα θεραπευτική, ίσως η ζωή μου να είχε κάποιο σκοπό. Γρήγορα ανακάλυψα ότι η ελπίδα μου ήταν μάταιη, δε μπορούσα να παρέμβω, δε μπορούσα να αλλάξω τίποτε. Την κρίσιμη στιγμή που ετοιμαζόμουν να δράσω, κάποιο τυχαίο γεγονός, κάποια απρόβλεπτη, μη καταγεγραμμένη λεπτομέρεια δε μου επέτρεπε να αλλάξω τη ροή των πραγμάτων.
Το παρελθόν μοιάζει με μια στέρεη αλυσίδα, σφυρηλατημένη με τους πόνους και τις χαρές των ανθρώπων που το βίωσαν. Καμία ενέργεια στον τρισδιάστατο χώρο δε μπορεί να διαρρήξει αυτή την αλυσίδα. Διάβασα βιβλία, επιστημονικά και μυθιστορήματα, για τα ταξίδια στο χρόνο, διάβασα για το παράδοξο του χρόνου, το πώς δηλαδή μπορεί κάποιος ταξιδιώτης στο παρελθόν να προβεί σε πράξεις και ενέργειες που θα μπορούσαν να αναιρέσουν την ίδια του την ύπαρξη. Ξέρω από πρώτο χέρι πώς το παράδοξο αυτό δεν υφίσταται. Το παρελθόν είναι γραμμένο με ανεξίτηλο μελάνι, χαραγμένο σε κάποια κοσμική βίβλο από πέτρα, και δεν αλλάζει. Πέρασα τη ζωή μου ζώντας στο δικό σου παρελθόν, στο παρελθόν του κόσμου στον οποίο γεννήθηκα, όμως όριζα μόνο τη ζωή μου και ίσως ούτε καν αυτή.
Μελέτησα το χρόνο, ως φυσικό μέγεθος, ως φιλοσοφική έννοια, ως καθημερινή πραγματικότητα. Κάνουν λάθος όσοι πιστεύουν ότι ο χρόνος είναι μια απλή διάσταση. Ο χρόνος είναι μια έννοια την οποία το μυαλό του ανθρώπου αδυνατεί να συλλάβει, όπως η έννοια του απείρου. Προσεγγίζουμε τεχνητά το χρόνο μεταφέροντάς τον σε ένα ρολόι ή ένα ημερολόγιο και έτσι μπορούμε να τον αντιληφθούμε ως αντικειμενική πραγματικότητα.
Το χρόνο δε μπορείς να τον ορίσεις, μπορείς μόνο να τον αισθανθείς να περνά, σα μια διαρκή αέναη κίνηση ανάμεσα στο σήμερα και το αύριο, με μόνη απτή πραγματικότητα το «τώρα». Όλη η ζωή μας δεν είναι παρά μια ακολουθία από άπειρα «τώρα», αυτά που πέρασαν και αυτά που θα έρθουν. «Δε μπορείς να βάλεις το πόδι σου δύο φορές στο ίδιο ποτάμι γιατί τα νερά του κυλάνε συνεχώς» είχε πεί ο Ηράκλειτος. Όμως και το «τώρα» δεν ορίζεται μονοσήμαντα. Το «τώρα» του κάθε ανθρώπου είναι έννοια εξαιρετικά προσωπική.
Ίσως τελικά ο χρόνος να είναι πιο συγγενικός με την ψυχή και τη συνείδηση και όχι με το χώρο, όπως υποστηρίζει η σύγχρονη φυσική. Η αίσθηση του χρόνου δεν είναι πάντα η ίδια. Άλλοτε κυλά γρήγορα και άλλοτε πιο αργά, ή τουλάχιστο έτσι το αντιλαμβάνεται ο εγκέφαλος ανάλογα με τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα. Η λειτουργία της ανάκλησης αναμνήσεων είναι μια καθαρά πνευματική λειτουργία και αποτελεί ένα ταξίδι στο χρόνο, χωρίς όμως να διαφοροποιείται η αντικειμενική θέση του υποκειμένου στον κατά συνθήκη χρόνο.
Το παρελθόν περιλαμβάνει, εκτός από αυτό που συνέβη και όλα όσα θα μπορούσαν να συμβούν, τα οποία όμως για κάποιο λόγο παρέμειναν σε λανθάνουσα κατάσταση. Το μέλλον από την άλλη πλευρά είναι ένα σύνολο πιθανών γεγονότων και καταστάσεων. Όμως ποιος ή τι επιλέγει ποια από αυτά τα γεγονότα θα συμβούν, και άρα θα αποτελέσουν κάποτε παρόν. Μοίρα ή συμπτώσεις, προδιαγεγραμμένη πορεία ή συνειδητή επιλογή, ποια δύναμη κυβερνά το μέλλον; Ποια ήταν η μυστηριώδης δύναμη που έμπλεξε το δικό μου μέλλον με το παρελθόν των άλλων ανθρώπων;
Πολλές φορές ισορρόπησα ανάμεσα στη λογική και την παραφροσύνη, αναρωτήθηκα αν ζώ ένα εφιάλτη και σύντομα πρόκειται να ξυπνήσω. Μέσα στα όνειρα ο χρόνος λειτουργεί σε ένα άλλο επίπεδο. Η λογική του συνέχεια ανατρέπεται και κάνει αυθαίρετα άλματα μπρος και πίσω. Πιστεύω ότι κάποια άγνωστη ψυχική λειτουργία διατάραξε την ισορροπία ανάμεσα στην ονειρική και την συνειδητή κατάσταση του εγκεφάλου μου και δε μου επέτρεψε να επανέλθω μετά από κάποιο ονειρικό άλμα. Θα ήμουν ένας απλός ψυχασθενής αν η διαταραχή αυτή δεν παρέσερνε μαζί της και την τρισδιάστατη υπόστασή μου. Ο χώρος και ο χρόνος μου καμπυλώθηκαν αρκετά ώστε να αναστραφούν.
Άραγε η αναστροφή αυτή δημιούργησε κάποιο κενό στο μέλλον που θα έπρεπε να είχα ζήσει; Το 2008, αν οι εκτιμήσεις μου είναι σωστές, έπαψα απλά να υπάρχω, πέθανα; Ή μήπως ένας άλλος εαυτός μου έζησε, θα ζήσει, κανονικά τη ζωή του; Μήπως η καμπύλη του χώρου και του χρόνου μου διχοτομήθηκε και ένα κομμάτι της ακολούθησε λάθος κατεύθυνση, παρασέρνοντας μαζί της και ένα λειτουργικό αντίγραφο της φυσικής μου υπόστασης το οποίο συνέχισε να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του; Μήπως οι άνθρωποι με τους οποίους ερχόμουν σε επαφή έβλεπαν αντανακλάσεις του μέλλοντος;
Και ο φυσικός μου θάνατος, τι ακριβώς θα επιφέρει; Θα είναι απλά το τέλος μιας ζωής που πήρε λάθος δρόμο, ή θα ξανασμίξει τα χωρισμένα κομμάτια του εαυτού μου και θα ξαναβάλει την ύπαρξή μου στη φυσιολογική πορεία της;
Σίγουρα αναρωτιέσαι μήπως όλα αυτά είναι τα προϊόντα ενός διαταραγμένου εγκεφάλου ο οποίος ζεί σε μια πραγματικότητα που έπλασε ο ίδιος, ή για να το πώ πιο απλά, μήπως διαβάζεις τα παραληρήματα ενός τρελού. Δε θα σε αδικήσω γι αυτή σου τη σκέψη, ούτε θα προσπαθήσω να σε πείσω για το αντίστροφο. Δεν είναι δυνατόν μέσα από λίγες γραμμές κειμένου να σου μεταφέρω όσα βίωσα σε μια ζωή.
Όσο για την ταυτότητά μου, είσαι σίγουρος πώς θέλεις να τη μάθεις; Μπορεί να είμαι κάποιος που ξέρεις ή κάποιος που θα συναντήσεις, μπορεί να είμαι το αγέννητο παιδί σου, μπορεί να είμαι ο ίδιος σου ο εαυτός. Αν όμως δε φοβάσαι να ψάξεις και να γνωρίσεις αλήθειες που ίσως σε ταράξουν, θα σου δώσω ένα γρίφο για να λύσεις:
«Ψάξε να βρείς την πλάκα που δεν έχει αρχή, στο φρούριο κοντά στα στενά με τις δάφνες του Απόλλωνα.»
Αφήνω αυτή την καταγεγραμμένη μαρτυρία ζωής ως μοναδική απόδειξη της παράλογης ύπαρξής μου και του ακούσιου ταξιδιού μου στο χρόνο. Δεν ξέρω αν και πότε θα βρεθεί και θα διαβαστεί, ή από ποιόν. Αν όμως κάποιος αποφασίσει να ακολουθήσει τα βήματα του γρίφου και μάθει την ταυτότητά μου θα ήθελα να προσπαθήσει να με εντοπίσει στο μέλλον, και να φροντίσει όταν, στην κανονική ροή του χρόνου, θα είμαι ενήλικος να πάρω στα χέρια μου αυτό το κείμενο. Ίσως έτσι βοηθήσω τον εαυτό μου να εκτιμήσει καλύτερα την αξία της ζωής και του χρόνου.

Το παράξενο αυτό κείμενο θα μπορούσε να ερμηνευθεί με πολλούς τρόπους. Θα μπορούσε να είναι η προσπάθεια κάποιου επίδοξου συγγραφέα και ίσως με κάποιες βελτιώσεις και τροποποιήσεις να μπορεί να θεωρηθεί και ενδιαφέρουσα. Θα μπορούσε να είναι κάποια φάρσα. Θα μπορούσε να είναι ένα δοκίμιο για το χρόνο, γραμμένο με ιδιότυπο τρόπο. Τέλος, θα μπορούσε να είναι όντως το «παραλήρημα ενός τρελού», όπως αναφέρεται και σε κάποιο σημείο του ίδιου του κειμένου.
Θα μπορούσε άραγε να είναι αλήθεια; Η απάντηση, αρνητική ή καταφατική, δεν πρέπει να δοθεί βιαστικά. Ας αναρωτηθεί ο καθένας τι γνωρίζει για το χρόνο, για τους φυσικούς νόμους που διέπουν τη ροή του, και για τη σχέση του με την ψυχή. Ο χρόνος είναι το πολυτιμότερο αγαθό στη ζωή ενός ανθρώπου, αλλά και ένα μεγάλο αίνιγμα. Μήπως τελικά δεν είναι ο χρόνος που κυλά, αλλά οι άνθρωποι που κινούνται μέσα σε αυτόν, όπως ακριβώς κινούνται μέσα στο χώρο;

MsNanouk

# 58 στις 25/4/2008
author
Γυναίκα / 55 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 5.851
'Aρεσαν+: 0%

μεταθανατια ζοι

Οσον αφορά τα "greeklish" υπάρχει και ένας πρόσθετος λόγος που τα χρησιμοποιούν κάποιοι η ανορθογραφία τους στα ελληνικά ....

Πίσω στο θέμα μας τώρα ...
Εχω διαβάσει κατά καιρούς διάφορα και έχω καταλήξει ότι υπάρχει μεταθανάτια ζωή αλλά δεν μπορώ να το "στηρίξω" σε αποδείξεις ...
Νοιώθω όμως ότι, όπως πηγαίνουμε σε διάφορες βαθμίδες εκπαίδευσης (δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο, πανεπιστήμιο) και εξειδικευόμαστε, αποκτούμε παραπάνω προσόντα σε κάποιο τομέα... νομίζω ότι ερχόμαστε ξανά στη ζωή για να μάθουμε, να καλυτερεύσουμε ως ψυχές ...
Ομως όταν δεν μπορείς να αποδείξεις κάτι ... μόνο εικασίες μπορείς να κάνεις ...

ARDRAB

# 59 στις 25/4/2008
author
Ανδρας / 51 / Παντρεμένος
Ν. Αργολίδας / Ναύπλιο
Θέματα: 5
Απαντήσεις: 2.396
'Aρεσαν+: 0%
Μπραβο msnanouk, νομίζω πως έρχεσαι λίγο στα λόγια μου, δεν ξέρω αν διάβασες τα σχόλιά μου και ποια ειναι η γνώμη σου γι'αυτά, θα πω μόνο ένα για να σύμπληρώσω: ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΑΝΕΞΕΡΕΥΝΗΤΕΣ, ΠΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΜΟΝΟ ΤΟ 10% ΑΠ'ΑΥΤΟ......! ΕΥΧΑΡΙΣΤΏ!

SkiNy

# 60 στις 25/4/2008
author
Γυναίκα / 39 / Παντρεμένη
Κύπρος
Θέματα: 18
Απαντήσεις: 5.465
'Aρεσαν+: 0%

Λοιπον..

Δεν μπορω να διακρινω κατα ποσο ο συγραφεας του πιο πανω γραμματος ψευδεται η εχει πολλη φαντασια η ακομα λεει την αληθεια..αυτο που ξερω εγω και θα συμφωνησω με την φιλη μου msnanouk και με τον φιλο Αrdrab ειναι πως οι δυνατοτητες του εγκεφαλου,του νου μας, της συνειδησης και της ψυχης μας ειναι τεραστιες και απιστευτες και συναμα τοσο αγνωστες σε εμας..

καιρος να ριξουμε τα τειχη
θελω να πω ν΄ανοιξουμε στην οροφη
το περασμα που θα μας επιτρεψει
μες απ΄την ιδια γη για μια στιγμη ν΄ανεβουμε
ως την δροσια των ταφων...

Οδυσσεας Ελυτης, Μαρια Νεφελη.
Ότι ονειρευόμαστε γίνεται και ότι μας αξίζει το ζούμε,ότι ονειρευόμαστε είμαστε ας ονειρευτούμε,μπορούμε..!
Επιλέξτε σελίδα: (1-4)
Σελίδες 1234
Δεν μπορείτε να απαντήσετε