Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

δεν πρόκειται να γυρίσω πίσω

Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12

bouboukia

# 21 στις 29/12/2010
author
Γυναίκα / 55 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Περιστέρι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 12
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by StrawberryCherry
αληθεια εχει καταλαβει τιποτα εκεινος? γιατι παιρνεις τα φαρμακα



ε βέβαια δεν είχε καταλάβει? δεν ήθελε ποτέ όμως να το κουβεντιάσει ή να το παραδεχτεί. Μ΄έβλεπε να πηγαινοέρχομαι στον ψυχίατρο και δεν ρώταγε τί γινόταν. είχα γίνει ράκος, μ΄έβλεπε και στενοχωριόταν αλλά δεν το κουβεντιάζαμε γιατί ήξερε ότι αιτία ήταν οι γονείς του. Μέχρι που αποφάσισα να φύγω και ήρθε μαζί μου.

bouboukia

# 22 στις 29/12/2010
author
Γυναίκα / 55 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Περιστέρι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 12
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by maraki_lar

Παράθεση:
Originally posted by cerise
Κοίτα..τα ζευγάρια δεν είναι μόνο για τα εύκολα αλλά και για τα δύσκολα.

Μπορεί να αντιμετώπισες προβλήματα στο παρελθόν αλλά δεν είναι ηθικά σωστό τώρα να τα θυμηθείς και να τα επικαλείσαι για να φύγεις από κάποιον που είναι τώρα ανασφαλής και ευάλωτος λόγω επαγγελματικών προβλημάτων ενώ πριν δεν ήταν ίσως.

Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ

Θα είναι καλύτερα να κάνεις φόκους αν τα αισθήματά σου έχουν τελειώσει οριστικά και αμετάκλητα. Να κάνεις την αυτοκριτική σου που λένε...κι αν σου έχει τελειώσει που λένε τότε μπορείς να πάρεις κάποιες αποφάσεις. Κανείς δεν θέλει η -ο σύντροφός του να μένει δίπλα του από οίκτο. Εχουμε όλοι δικαίωμα στην ευτυχία και στην εξέλιξή μας.
Ομως να βρεις το πραγματικό λόγο κι όχι λόγους έξω από τη δικιά σου καρδιά για να ρίξεις αφορισμούς και να αιτιολογήσεις την αποχώρησή σου.

Οταν δεν υπάρχουν παιδιά η αποχώρηση είναι εύκολη. Ειδικά όταν τα αισθήματα έχουν τελειώσει. Αλλά και ξέροντας ότι the day after δεν θα ειναι και δρόμος στρωμένος με ροδοπέταλλα έτσι μπάχαλο που έχει γίνει ο κόσμος και μοιραία οι σχέσεις. Η δυσκολία όχι του να βρεις παρτεναίρ αλλά συντρόφου.
Καμμιά φορά πάμε για τα καλύτερα και....

Πάντως όποια απόφαση και να πάρεις θα πρέπει να είναι ειλικρινής και πολιτισμένη. Χωρίς προφάσεις εν αμαρτία που λένε . Ενας αξιοπρεπής χωρισμός είναι ότι καλύτερο για όλους. Ειδικά όταν τελειώνουν τα αισθήματα πρέπει να έχεις το κουράγιο και τη τόλμη να το πεις. Γιατί όταν το πεις λυτρώνεσαι κι εσύ κι ο άλλος που μπορεί να μην του τέλειωσανακόμα αλλά μπροστά στη δική σου ομολογία το ξεπερνά πιο εύκολα και συνεχίζει τη ζωή του. Δεν χρειάζεται δηλαδή να τον γεμίσεις ενοχές για τους γονείς του κλπ κλπ.
Γιατί μια γυναίκα καταξιωμένη επαγγελματικά και κοινωνική όπως περιγράφεις τον εαυτό σου είναι αδικαιολόγητη να μην μπορεί να διαχειριστεί τον έγγαμο βίο της λόγω πεθερικών και να χαλιέται καταπίνοντας χάπια επειδή η συμπεριφορά τους είναι ανάρμοστη. Εκείνοι να είχαν το πρόβλημα κι όχι εσύ.

Κανείς δεν θέλει δίπλα του ανθρώπους που δεν τους αγαπούν και δεν είναι έτοιμοι να τους στηρίξουν στις δύσκολες στιγμές της ζωής τους επειδή οι γονείς τους υπήρξαν απαράδεκτοι όπως στη δικιά σας περίπτωση. Εκείνος τι να τους κάνει γονείς του είναι....Μπορεί να τους βάλει στη θέση τους με τον τρόπο του αλλά δεν μπορεί και να τους εξοστρακίσει τελείως απο τη ζωή του.

Τώρα εκείνος είναι ευάλωτος, ανασφαλής επαγγελματικά . Χρειάζεται τη στήριξή σου φαντάζομαι. Δεν είναι εύκολο για κανέναν να στηρίζει. Χρειάζεται αγάπη και ζωντανά αισθήματα για να γίνει. Διαφορετικά οι διαπληκτισμοί , τα νεύρα και οι καυγάδες καραδοκούν και δοκιμάζουν τις αντοχές μας.

Αυτή λοιπόν η αγάπη και τα αισθήματα υπάρχουν ακόμα ή τα πήρε το ποτάμι?

Σ αυτό να κάνεις φόκους και μετά ν αποφασίσεις.

Το τι έφταιξε στο παρελθόν έξω από σένα δεν μετράει και τόσο όσο τι γίνεται τώρα μέσα σου γι αυτόν . Στο παιχνίδι των αισθημάτων είσαστε μόνο δυο.

Αυτοί οι δυο λοιπόν όπως κι αν έχει έρθει η παλιοζωή αγαπιούνται ακόμα ή αλληλοπαραμυθιάζονται? Μήπως ζουν μαζί από συνήθεια και μόνο? Μήπως κιόλας μισιούνται? Μήπως ο χωρισμός χωρίς να ειπωθεί έχει γίνει από καιρό?

Βάλτε τα κάτω και αναλύστε τα κοιτώντας ο ένας τον άλλον στα μάτια. Ειρηνικά και πολιτισμένα. Κι αν σε κάποιον του τέλειωσε....θα πρέπει με τόλμη και παρεισσία να το πει στον άλλον. Για να μπορέσει κι αυτός αν ακόμα έχει αισθήματα να το ξεπεράσει και να συνεχίσει τη ζωή του.

Το να επικαλεστείς περιστατικά του παρελθόντος για να στηρίξεις και να υποστηρίξεις τωρινές αποφάσεις είναι ότι πιο ποταπό. Ο άλλος γεμίζει τύψεις κι ενοχές . Γιατί όποιοι αγαπιούνται μακάρι και το ταβάνι να τους πλακώσει αγκαλιασμένους θα τους βρει. Οταν αρχίσουμε να λέμε η πεθερά , ο πεθερός , η κουνιάδα κλπ κλπ φταίνε ....τότε κάποιο πουλάκι λέει....ότι ο έρωτας μας τέλειωσε κι η αγάπη δεν καρποφόρησε στις καρδιές μας για να συντρίψει όλες τις δυσκολίες και τα σκαμπανεβάσματα της ζωής μας. Να τραβήξει η ζωή την ανηφόρα.

Πολιτισμένη συζήτηση κατόπιν αυτοκριτικής λοιπόν.

Ειλικρινείς δηλώσεις . Η αλήθεια σώζει. Και αν χρειαστεί πολιτισμένος χωρισμός.

Αλλοστε μπορείς να ζήσεις μόνη. Δεν εξαρτάσαι οικονομικά , ούτε παιδιά έχετε για να σας αποτρέψουν από μια τέτοια απόφαση.

Αν όμως τον αγαπάς και η φλόγα υπάρχει τότε καιρός είναι να την αναζωπυρώσετε. Κι ο τρόπος υπάρχει γι αυτούς που δεν θέλουν να χαθούν.

Στο σπίτι εκείνο φυσικά δεν θα ξαναπάτε κατά την άποψή μου με καμμιά δύναμη.

Και κάποια στιγμή που θα ζοριστεί θα το νοικιάσει για να έχει κάποιο εισόδημα.

Το θέμα είναι αν τελικά τα βρίσκετε σαν ζευγάρι και δεν σας τέλειωσαν τα αισθήματα. Εκεί θα κάνεις φόκους. Εκεί θα συζητάς κι εκεί θα εστιάζεις.

Κι όπως λες οι δυσκολίες μας κάνουν πιο δυνατούς. Είναι άδικο να χαλάμε τις σχέσεις μας γιατί το θέλουν κάποιοι άλλοι κι όχι εμείς οι ίδιοι. Χρειάζεται και υπομονή και συζήτηση και αυτοκριτική ώστε η συμπεριφορά μας και των δυο να αναβαθμίζει τη σχέση. Ολα με ειρηνικό διάλογο λύνονται. Κι όταν υπάρχουν αισθήματα αυτό κρατάει τη σχέση και τη φλόγα ζωντανή. Με προσπάθεια όμως και δουλειά. Τίποτα δεν το αφήνουμε στη τύχη του.

Το ποιο εύκολο είναι να πεις χωρίζω. Ομως το μετά δεν είναι απόλυτο ότι θα είναι στρωμμένο με ροδοπέταλα. Οι σχέσεις σήμερα δεν είναι και ότι το πιο εύκολο. Γιατί παρτεναίρ βρίσκεις . Σύντροφο όμως?



Πολύ όμορφη, σοφή και ωριμη τοποθέτηση!Μπραβο, cerise!

bouboukia

# 23 στις 29/12/2010
author
Γυναίκα / 55 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Περιστέρι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 12
'Aρεσαν+: 0%
Σ΄ευχαριστώ πάρα πολύ!!!

bouboukia

# 24 στις 29/12/2010
author
Γυναίκα / 55 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Περιστέρι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 12
'Aρεσαν+: 0%

Σας ευχαριστω ολους

Από την ημέρα που έγραψα το "θέμα" μου δεν είχα ξαναμπει στο site, περιμένοντας ειδοποίηση ότι δημοσιεύθηκε. Και σήμερα, μπαίνοντας να δω γιατί καθυστέρησε η δημοσίευηση, βλέπω μια σειρά από ειλικρινή μηνύματα και συμβουλές ανθρώπων που είχατε τη διάθεση να ασχοληθείτε με το πρόβλημα μου και να με συμβουλέψετε.
Δεν υπάρχει περίπτωση να γυρίσω πίσω όπως ήδη έχω πει. Ναί είμαι γυναίκα ανεξάρτητη και κοινωνική, αλλά σ΄αυτό το σπίτι είχα χάσει τον εαυτό μου. Ειδικά τον ένα χρόνο και μετά που προσπάθησα να μείνω για χάρη του άντρα μου και της οικονομικής ανασφάλειας, είχα καταντήσει ένα ράκος. Έμπαινα κάθε απόγευμα τρέχοντας μέσα στο σπίτι με σφιγμένη την καρδιά μία ώρα πριν φτάσω μην τυχόν και τους συναντήσω, και κατόπιν κλεινομουν μέσα μέχρι το επόμενο πρωί που θα ξαναπήγαινα στη δουλειά. Φρόντιζα να μην κάνω θόρυβο περπατώντας μην τυχόν και ακουστώ από κάτω και τους υπενθυμίσω την παρουσία μου και με βρίζουν. Μάθαινα από διάφορους γείτονες ότι τα πεθερικά μου με κατηγορούσαν με τα χειρότερα λόγια. Το έλεγα στον άντρα μου να τους πει να σταματήσουν κι αυτός φοβόταν να τους μιλήσει. Απλά μου έλεγε ότι δεν τα πιστεύει αυτά που μου λένε. Αυτό που δεν σας είπα είναι ότι ο λόγος που δεν έκανα παιδιά ήταν ότι υπέστην ολική υστερεκτομή ένα χρόνο μετά το γάμο μου. Τα πεθερικά μου δεν ήθελα να το μάθουν γιατί έβλεπα από την αρχή ότι δεν με συμπαθούσαν (μήπως συμπαθούν και κανέναν άνθρωπο?) και δεν ήθελα να γνωρίζουν αυτό το τραγικό σημείο της ζωής μου. Απλά έβλεπαν ότι δεν κάναμε παιδιά χωρίς να ξέρουν το λόγο. Ώσπου στα 5 χρόνια με έβρισαν θεωρώντας ότι αφού δέν κάναμε παιδιά φυσικά έφταιγα εγώ κι ότι ήξερα το πρόβλημα μου από την αρχή και τύλιξα τον γιό τους (φυσικά έβρισαν -σ΄εμένα- και τη μητέρα μου με την οποία είχα κάνει κλίκα για να τυλίξω το γιό τους). Το κατιναριό σε όλο του το μεγαλείο! Βιώνοντας λοιπόν την απώλεια, βιάστηκε η ψυχή και η αξιοπρέπεια μου. Δεν χώρισα τότε. Δεν ήθελα να χωρίσω γιατί με τον άντρα μου ήδη είχαμε περάσει ένα μεγάλο ζόρι που μας έδεσε κι είχαμε κοινό πόνο. Δεν μπορούσα να τον αφήσω. έκανα λοιπόν υπομονή (τα υπόλοιπα τα ξέρετε) μέχρι που από την έντονη καταπίεση που ένοιωθα έπαθα κατάθλιψη κλπ κλπ μέχρι που φύγαμε από το σπίτι. Στο καινούργιο σπίτι που πήγαμε-στο ενοίκιο-ξαναβρήκα τον εαυτό μου. Οι σχέσεις του άντρα μου με τους γονεις του είναι άριστες, πηγαίνει συνεχώς στο σπίτι και τους βλέπει. εγώ δεν έχω καμμία επαφή μαζί τους κι ούτε θέλω να έχω ποτέ στη ζωή μου. Βλέπει ότι είμαι καλά, η σχέση μας πάει καλά, κι ελπίζω ότι λόγω της οικονομικής ανασφάλειας που νοιώθει, σκεπτόμενος το σπίτι του να κάθεται άδειο, εν βρασμώ μου ζήτησε να γυρίσουμε.
Τώρα με ρωτάτε αν υπάρχει φλόγα στη σχέση μας. Όχι φλόγα δεν υπάρχει. Έχουμε μια αρμονική συμβίωση, τον αγαπώ και τον πονώ, παράλληλα κάνω πράγματα που μ΄ενδιαφέρουν χωρίς να έχω ζήλια και έλεγχο από μέρους του. Δεν θέλω να χωρίσω γιατί έχω την ανάγκη της συντροφικότητας και νοιώθω ασφάλεια κοντά του. Αν μου ξαναπει να γυρίσουμε σπίτι του? Έ τότε θα φύγει μόνος του. ΄
Για άλλη μια φορά σας ευχαριστώ για τις συμβουλές σας, είναι πολύτιμες για μένα.

naftilomenh

# 25 στις 30/12/2010
author
Γυναίκα / 52 / Παντρεμένη
Ηνωμ.Αραβικά Εμιράτα
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 169
'Aρεσαν+: 0%
Δεν το βρήκα το άλλο θέμα, ίσως δεν έχει ακόμα δημιοσιευτεί

Εν πάση περιπτώσει
Πώς μπορείς να αγαπάς κάποιον και να μισείς κάτι που αγαπά εκείνος ?
Αυτό ισχύει εκατέρωθεν.

Γιατί δεν κάνεις μια ειλικρινή κουβέντα με την πεθερά σου ?
Γιατί δεν της εξηγείς ότι αγαπάς τον άντρα σου, τον νοιάζεσαι, τον φροντίζεις, και δεν έχεις τίποτα να μοιράσεις μαζί της γιατί κι εκείνη προφανώς τα ίδια νιώθει γι΄αυτόν ?
Γιατί δεν της εξηγείς επίσης ότι εκατοντάδες ζευγάρια χωρίς απολύτως κανένα πρόβλημα υγείας δεν κάνουν παιδιά παρόλα αυτά ?
Γιατί δεν της εξηγείς ότι αυτό είναι κάτι που στενοχωρεί κι εσένα την ίδια και συνεπώς επίσης μοιράζεστε την ίδια στενοχώρια?

Και στην τελική γιατί θα πρέπει ένας άνθρωπος (ο άντρας σου στην προκειμένη) να γίνεται μπαλάκι και να πρέπει να διαλέξει ανάμεσα σε 2 ανθρώπους που αγαπάει ???
Θα σου άρεσε να σε βάλει σε τέτοιο δίλημμα (έμμεσα έστω) με τη δική σου μητέρα, όσο "βλαμμένη" και αν ήταν ???

bouboukia

# 26 στις 30/12/2010
author
Γυναίκα / 55 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Περιστέρι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 12
'Aρεσαν+: 0%
Σ΄ευχαριστώ. Μάλλον δεν έχεις καταλάβει το πρόβλημα μου. Δεν μισώ ό,τι αγαπάει ο άντρας μου. Απεχθάνομαι και σιχαίνομαι για τον τρόπο που μου συμπεριφέρθηκαν παρ΄όλην την αγάπη που τους έδειξα. Ξέρεις τί είναι να νομίζεις ότι μπαίνεις σε μια οικογένεια θέλοντας να την κάνεις δική σου, να ξεκινάς νοικοκυριό και οικογένεια, με όνειρα και αγάπη στην ψυχή σου, και ξαφνικά να καταλάβεις ότι ζεις σ΄ένα σπίτι το οποίο συνεχώς σου υπενθυμίζουν ότι δεν είναι δικό σου? να νοιώθεις ξένη στο ίδιο σου το σπίτι? Και ξαφνικά να έρθουν τα πάνω κάτω στα όνειρα σου, να κινδυνέψει η ζωή σου, κι εκεί που μαζεύεις τα κομμάτια σου, πηγαίνοντας να χαιρετήσεις μετά τη δουλειά αυτούς του ανθρώπους που παρ΄όλα αυτά που είπα παραπάνω, συνέχιζα να νοιάζομαι, να σε βρίσουν με τα χειρότερα λόγια, κι εσένα και την οικογένεια σου? Και παρ΄όλα αυτά έμεινα για χάρη του άντρα μου. Κι εκείνοι συνέχισαν να με βρίζουν και να με κατηγορούν όπου σταθούν κι όπου βρεθούν? Ε λοιπόν δεν άντεξα. δεν τους κατηγόρησα ποτέ ούτε στον άντρα μου, ούτε σε κάποιον άλλον, ούτε τους ξαναμίλησα. απλά έφυγα και δεν θέλω να ξαναζήσω σε αυτό το σπίτι που μ΄έδιωξε. Όλα αυτά τα έγραψα για να καταλάβεις ότι δεν έχω καμμία αμφιβολία γι΄αυτό που νοιώθω. Δεν είναι μίσος. είναι απογοήτευση, πίκρα και σιχαμάρα. Ούτε έχω βάλει σε δίλημμα τον άντρα μου. Η γυναίκα του είναι γυναίκα του κι οι γονείς του γονείς του. Δεν του έχω πει ποτέ κουβέντα γι΄αυτούς. Πηγαίνει και τους βλέπει συνέχεια, τρώει μαζί τους κλπ. Το μονο που του ζητώ είναι να μην ξαναγυρίσουμε πίσω και να μην τους ξαναδώ ποτέ στη ζωή μου. Επειδή είναι γονείς του δεν σημαίνει ότι πρέπει να χάσω την αξιοπρέπεια μου. Αυτά.

# 27 στις 5/1/2011
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Ο άντρας σου απ' ότι διαβάζω είναι μοιρασμένος ανάμεσα σ'εσένα και τους γονείς του. Απο τη μια μεριά πρέπει να σε στηρίξει αν σε αγαπάει κι απο την άλλη αγαπά τους γονείς του και σέβεται τα αισθήματα και τη γνώμη τους, ακόμα κι αν είναι παράλογα. Εσύ όμως με τους γονείς του δεν τα έχετε βρεί έστω κι αν δεν φταίς γι'αυτό. Αν και η γνώμη μου είναι ότι φταίς λιγάκι γιατί δεν μπόρεσες να βρείς το κουμπί τους.
Νομίζεις ότι δεν έχεις βάλει σε δίλημμα τον άντρα σου, τον υποχρέωσες όμως να πάει κόντρα στα αισθήματά των γονιών του και να απολογείται για τον γάμο του. Αφού δεν μπόρεσε να σε υπερασπιστει αυτό σημαίνει ότι το χάσμα επικοινωνίας μεταξύ όλων σας είναι τεράστιο.
Συνεπώς δύο καρπούζια δεν χωράνε σε μία μασχάλη. Αν δεν μπορείς να τα βρείς με τους γονείς του και δεν θέλεις να τον υποχρεώσεις να διαλέξει με ποιανού το μέρος θα πάει, είναι καλύτερα να σηκωθείς να φύγεις. Είσαι τυχερή γιατί δεν έχετε παιδιά και δεν σε δεσμεύει κάτι. Θα βρείς άλλον σύντροφο κάποια στιγμή και ίσως τότε διαπιστώσεις ότι κακώς έκατσες και τόσο διάστημα σε αυτόν τον γάμο.
Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12
Δεν μπορείτε να απαντήσετε
lastpost