Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Τι λάθος έκανα;

Επιλέξτε σελίδα: (1-6)
Σελίδες 123456

karita

# 1 στις 9/3/2011
author
Γυναίκα / 43 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 60
'Aρεσαν+: 0%

Τι λάθος έκανα;

Καλημέρα σας,
Είμαι καινούργιο μέλος (σήμερα έγινα δηλαδή)...
Δεν ξέρω πώς να αρχίσω και πώς περιληπτικά να μοιραστώ μαζί σας όλα όσα μου συμβαίνουν τα τελευταία 3 χρόνια.
Πριν απο 3 χρόνια και μετά απο σφοδρό έρωτα λίγων μηνών παντρεύτηκα και έφυγα απο την πόλη που μεγάλωσα για να ζήσω στην πόλη του άντρα μου. Ήταν κάτι που είχαμε συζητήσει απο την αρχή της σχέσης μας, όπως και το γεγονός ότι θα μέναμε "πάνω-κατω" με τα πεθερικά μου και δεν με πείραζε. Ίσως γιατί οι γονείς του μου φερόντουσαν αρκετά καλά (μέχρι τότε), ίσως γιατί ήμουν πολύ ερωτευμένη που δεν έβλεπα τίποτα άλλο πέρα απο τον άντρα μου.
Απο τη στιγμή που έμεινα έγκυος και μετακόμισα στην πόλη του άντρα μου (πριν παντρευτούμε) δυστυχώς άλλαξε όλη η συμπεριφορά της πεθεράς μου απέναντι σε εμένα. Ήταν καχύποπτη σε ότι και αν έλεγα και στράβωνε κάθε φορά που θέλαμε με τον άντρα μου να πάμε να επισκεφτούμε τους δικούς μου. Βέβαια δεν το έλεγε άμεσα, αλλά το έδειχνε εντονότατα έμμεσα (κρατώντας μούτρα).
Είναι μια σκληρή γυναίκα η οποία έχει τον πρώτο λόγο στην οικογένειά της (έχει 2 γιούς και φυσικά τον άντρα της) και ελέγχει τα παιδιά της ακόμα και τώρα (και οι 2 γιοι είναι παντρεμένοι). Αν δεν της κάνουν το χατίρι μουτρώνει ακόμα και στα πιο ασήμαντα πράγματα. Η συνυφάδα μου φυσικά τα είχε δει όλα αυτά (είναι απο την ίδια πόλη και είχανε 3 χρόνια σχέση πριν παντρευτούν) και για αυτό όταν παντρεύτηκαν δεν ήρθαν να μείνουν κοντά τους. Εμείς αντίθετα, όπως σας είπα, μένουμε "πάνω-κάτω" μαζί τους.
Ξέρω ότι δεν εχουν πολύ συνοχή όλα αυτά που προσπαθώ να σας πω, αλλά έχω τόσα πράγματα μέσα μου που δεν μπορώ να βρω έναν τρόπο για να καταλάβετε την καθημερινότητά μου. Για να μην σας κουράσω θα σας πω το εξής: Η κουμπάρα μας (η οποία είναι παιδική φίλη του άντρα μου) μου είπε ότι όταν ο άντρας μου της είπε ότι θα ζήσουμε "πάνω- κάτω" με τα πεθερικά μου, του είπε "Η μάνα σου είναι κέρβερος. Τι σου φταίει η κοπέλα;"Όπως επίσης, όταν ήμουν έγκυος είχα πάθει ζάχαρο κύησης και μου έλεγε συνέχεια "να είχαμε τώρα μια μακαρονάδα" και έφερνε παγωτά στη μύτη μου ενώ ήξερε ότι κάτι τέτοιο ήταν επικίνδυνο για το μωρό αλλά και για εμένα.
Έχει αποκόψει τον άντρα της απο το σόι του και πιστεύω ότι θέλει να αποκόψει και εμένα απο τους δικούς μου. Φοβάμαι κάθε μέρα που ξυπνάω τον τρόπο που θα με αντιμετωπίσει. Έχω ένα διαρκές σφίξιμο στο στομάχι...
Όσες συζητήσεις και αν έκανα με τον άντρα μου, ποτέ δεν προσπάθησε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Στην αρχή με έλεγε αχάριστη, μετά ότι είναι μεγάλοι άνθρωποι, μετά κάνε υπομονή, μετά να μην δίνω σημασία, μετά ότι αν δεν αλλάξουν τα πράγματα θα φύγουμε για να πάμε να μείνουμε μόνοι μας...το οποίο όπως καταλαβαίνετε δεν έγινε ποτέ.
Τον αγαπάω, αλλά θεωρώ ότι δεν προσπάθησε να με προφυλλάξει βάζοντας όρια στη μάνα του στο που μπορεί να παρεμβαίνει και που όχι. Ξέρω ότι και ο ίδιος τη φοβάται. Φανταστείτε ότι όταν λείπουμε απο το σπίτι την παίρνει συνέχεια τηλέφωνο (μια φορά είμασταν διακοπές και την πήρε 5 φορές για να της μιλήσει παρόλο που τις προηγούμενες 4 φορές είχε μιλήσει με τον πατέρα του και τον είχε ενημερώσει ότι είμαστε καλά). Όταν φεύγει για τη δουλειά δεν λέει "Φεύγω" αλλά "Μάνα, φεύγω", λες και ο πατέρας του δεν είναι γονιός.
Με το παιδί μου...εκεί και αν κάνει ότι θέλει. Φανταστείτε ότι οι πρώτες λέξεις του παιδιού μου ήταν πρώτα μπαμπά, μετά γιαγιά, μετά παππού, μετά το όνομα τον κουνιάδου μου και μετά το μαμά! Της λέμε να μην της δίνει μπισκότα γιατί δεν πίνει μετά γάλα και όταν είμαι μόνη μαζί της της δίνει επειδεικτικά πολλά μπισκότα γιατί ξέρει ότι την φοβάμαι και δεν θα μιλήσω.
Σας κούρασα...ειλικρινά συγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα. Τι να κάνω για να αποκτήσω αρμονικές σχέσεις μαζί της χωρίς να παραβιάζει την προσωπικότητά μου και το σπίτι μου;
Σας ευχαριστώ

morgoth

# 2 στις 10/3/2011
author
Ανδρας / 45 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%
Καταρχας ΔΕΝ ΕΚΑΝΕΣ ΤΙΠΟΤΑ ΛΑΘΟΣ. Ετσι νιωθεις λογω διαφορετικών βιωματων. Μην νιώθεις τυψεις που η πεθερα σου και ο αντρας σου δεν σε καταλαβαινουν
Δεν μπορεις να κάνεις πολλά για να έχεις αρμονικές σχεσεις μαζι της. ΜΟΝΟ ο αντρας σου μπορει να βάλει τα όρια και να της κοψει το βήχα. Εσύ εισαι μια ξένη. Ειναι κυνικο αλλά έτσι είναι.. Αυτη τη στιγμή εισαι ένα παιδι που ζει σε μια άλλη οικογένεια. Το παιδί σου ανήκει σε κοινοβιο... Σε καταλαβαινω απόλυτα... Είναι ασχημη εμπειρια να αποκτάς αλλη μανα και άλλο πατέρα στα 30τοσα σου...

Ήδη εχεις αρχισει και εχεις ψυχοσωματικά. Σφιξιμο στο στομάχι... Ο εαυτος σου αντιδρά. Ίσως έχεις και μελαγχολίες. Έχεις κατανοήσει ότι το πλαίσιο αυτό σε φθειρει και αυτο ειναι πολύ θετικο βήμα για να λυσεις το προβλημα.
Τον αντρα σου δεν τον βλέπω και πολύ θερμο... Ναι μεν αλλά και αναβολές συνέχεια...
Νομιζω πως πρέπει να τα βγάλεις καταρχας απο μέσα σου. Κανονισε να πάτε για φαγητο με τον άντρα σου και πεστου τα χυμα και τσουβαλάτα. Δεν έχεις τίποτα με κανεναν αλλά δεν αντέχεις να σαι το κοριτσακι της πεθερας σου. θες τη δικιά σου οικογένεια, τον αντρα σου και το παιδι σου. Λογικά θα σε ξαναπει αχαριστη, πως δεν τους αγαπάς και τετοιες πιπες.... Μην υποχωρήσεις.... Πεστου οτι ήδη εχεις αρχισει και έχεις άγχος, οτι φτανεις στα ορια σου... Και η λύση είναι μια κουκλα μου.... Να ΦΥΓΕΤΕ ΑΠΟ ΚΕΙ ΜΕΣΑ... Να μη τους βλέπεις... Αστο να το επεξεργστει... Και να σαι λιγο καχυποπτη για το τι θα σου πει μετά... Και να σαι προετοιμασμενη για όλα...

cerise

# 3 στις 12/3/2011
author
Γυναίκα / 57 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πεύκη
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 7.205
'Aρεσαν+: 0%
Αν είναι έτσι όπως περιγράφεις....Κέρβερος..τότε δεν θ αποκτήσεις ποτέ αρμονικές σχέσεις κι άδικα θα πάνε οι προσπάθειές σου.
Εκείνο όμως που θα επιβάλλεις είναι να μάθει να σέβεται τη προσωπικότητά σου και να κρατάει τις απαραίτητες αποστάσεις από τη προσωπική σου ζωή.

Γράψε στα παλιά σου τα παπούτσια τις συνήθειες του άντρα σου ώς προς τη μαμά του και κάνε τα στραβά μάτια γιατί δεν αλλάζουν εύκολα. Να μάθεις να μην σ ενοχλούν . Εσύ όμως θα της τα πεις σοβαρά και ειρηνικά σε πρώτη ευκαιρία και θα βάλεις τα όριά σου και τους δικούς σου κανόνες στο σπίτι σου. Θα τη μάθεις, με διπλωματικό τρόπο να σε σέβεται. Κι αν αντιδράσει και σε βρίσει, δεν θα πεις τίποτα στον άντρα σου για τη κουβέντα σας. Αυτό θα το δει και μόνη της όταν περιμένει το γυιό της να της ζητήσει το λόγο κι αυτό δεν θα γίνει ώστε νάχει την ευκαιρία για καυγά. Την επόμενη φορά το ίδιο, πάλι δεν θα πεις για τη κουβέντα σας και πάλι θα περιμένει το γυιό της να τη ρωτήσει τι έγινε. Αλλά όσο αυτό δεν θα γίνεται ...τόσο θα καταλαβαίνει ότι μπορεί να έχετε οι δυο σας μια κουβέντα ιδιωτική χωρίς να ανακατεύετε άλλους.
Θα ξεκινήσει λοιπόν να σε φοβάται και να σε σέβεται.
Ακόμα και παράπονα να κάνει στο γυιό της δεν θα λες το περιεχόμενο της κουβέντας σας . Θα αδιαφορείς και θ αλλάζεις κουβέντα.
Με λίγα λόγια μέρα με τη μέρα θα τη βάζεις στη θέση της με χαμόγελο κι αποφασιστικότητα δίνοντάς της να καταλάβει ότι εσύ θα κάνεις ότι θέλεις κι αυτή ότι θέλει στο σπίτι της. Επειδή μένετε πάνω κάτω δεν σημαίνει ότι είσαστε και ένα σπίτι. Θα διεκδικήσεις το δικαίωμα στην ιδιωτική σου ζωή με έξυπνο και αποφασιστικό τρόπο χωρίς να φοβάσαι τίποτα και χωρίς καυγά.
Μερικές φορές βρίσκουν και τα κάνουν.
Δεν χρειάζεται να τσακώνεσαι με τον άνδρα σου και να του εξιστορείς όλα τα ευτράπελα. Τίποτα απ όσα θα αντιμετωπίζεις και θα αποκρούεις φυσικά δεν θα του λες. Κι εκείνη θα μαζευτεί αλλά θα εκτιμήσει και το ότι δεν του μεταφέρεις τις απαντήσεις και τα λόγια της που θα σου πει προσπαθώντας να σε αποκρούσει για την αλλαγή σου.

Να το παίξεις έξυπνα που λένε για να ηρεμήσεις. Αν όλα όσα προσπαθούν κάποιοι να μας κάνουν ηθελημένα ή άθελά τους εμείς τα παίρνουμε σοβαρά και μας χαλάνε τη ζωή τότε δεν φταίνε αυτοί αλλά εμείς οι ίδιοι που τους δώσαμε το δικαίωμα. Ούτε για το χατήρι κανενός δεχόμαστε καταπίεση.
Αυτό να το δηλώσεις με διπλωματικό τρόπο και στον άντρα σου.

Οσο για το παιδί. Εσύ είσαι η μαμά του κι αυτό το γνωρίζει πρώτα απ όλα το παιδί από ένστικτο και μόνο. Δεν έχεις να φοβηθείς τίποτα.

morgoth

# 4 στις 14/3/2011
author
Ανδρας / 45 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%
ηδη η κοπέλα εχει ψυχοσωματικά... δεν ειναι ευκολο να παιζει το ποντικι με τη γατα για μια ζωή... μεχρι να πεθανει η πεθερα της.. ειναι άνθρωπος και θέλει να ζησει υποθετω..

steria

# 5 στις 14/3/2011
author
Γυναίκα / 45 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Παλαιό Φαλήρο
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 19
'Aρεσαν+: 0%
Καλημερα και σε σενα, ευχομαι να τα υπερκερασεις αυτα τα προβληματα. Πρεπει να φυγετε απο κει, πιεσε το ανδρα σου, μην ερχεσαι ομως σε απεθειας ντιπαραθεση μαζι ΤΗΣ ποτε. Μαζι του εισαι παντρεμενη οχι μαζι της. Μην της δινεις αξια λοιπον. Οταν τσακωνεστε με τον ανδρα σου και ειναι μπροστα να του λες οτι αυτα θα τα συζητησουμε μετα σπιτι σας. Πρεπει να φυγετε απο κει. Δυστυχως εαν δεν αντιδρασεις τωρα θα χαλασετε ουτως ή αλλως τις σχεσεις αργοτερα με τον αντρα σου γιατι φθειρονται οι σχεσεις χωρις επιστροφη.
Πρεπει να εισαι ετοιμη για ολα ακομη και για το ενδεχομενο χωρισμου. Το παιδι παει με τη μαμα του κι αυτο ειναι ενα μεσο πιεσης κι ενα πλεονεκτημα. Ποτε ομως μην το χρησιμοποιησεις ανοιχτα. Το γνωριζουν ουτως ή αλλως. Ποτε μη χασεις την ψυχραιμια σου, ποτε μην κλαψεις μπροστα τους.
Οσο μπορεις εχε τον ανδρα σου με το μερος σου αφου τον αγαπας.
Καλη τυχη και να θυμασαι πως ετσι ή αλλιως... η ζωη ειναι ωραια!!! Και εισαι και μαμα!!!! Ειναι τοσο ομορφο αυτο για μια γυναικα!!! Μην τραγικοποιουμε τα πραγματα, την υγεια μας να'χουμε και την ηερμια μας για να μπορουμε να μεγαλωνουμε τα παιδια μας σωστα. Εαν την ηρεμια μας δεν την εχουμε παμε και μενουμε στη μαμα μας και στο μπαμπα μας ή ακομη καλυτερα... μονες μας!!!! Εαν μπορεις να βρεις κια μια δουλεια ακομη καλυτερα... Συμβουλη μου βαλε κατω τη λογικη και μολισ εισαι ετοιμη λες στον αντρα σου ή η μαμα σου στη θεση της ή κατσε με τη μαμα σου!!!

karita

# 6 στις 16/3/2011
author
Γυναίκα / 43 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 60
'Aρεσαν+: 0%

Τι λάθος έκανα;

Καλημέρα σας,
Αρχικά ήθελα να σας ευχαριστήσω που διαβάσατε το θέμα μου και με συμβουλέψατε.
Ειλικρινά είμαι σε μεγάλο αδιέξοδο και για αυτό χάρηκα πολύ όταν είδα ότι προσπαθήσατε να σκεφτείτε τι μπορώ να κάνω όχι μόνο για να έχω αρμονικές σχέσεις αλλά για να ηρεμήσω η ίδια.
Δυστυχώς όλα αυτά τα 3 χρόνια έχω κάνει πολλών ειδών προσπάθειες, όπως να α) μιλήσω ήρεμα με τον άντρα μου, β)να του τα πω "χύμα και τσουβαλάτα", γ)να του λέω κλαίγοντας ότι έχω φτάσει στα όρια μου και δεν αντέχω άλλο δ)να κρατάω και εγώ μούτρα στην πεθερά μου, ε)να πω στην πεθερά μου ότι έχουμε πρόβλημα και για αυτό θα ήθελα να μιλήσουμε μόνες μας (αυτό ιδιαίτερα το τελευταίο θεωρούσα ότι ήταν η καλύτερη και πιο ριζική λύση, αλλά.....ενώ μου είπε "ναι, μια και το αναφέρεις ναι έχουμε πρόβλημα" όταν της είπα "να έρθω να το συζητήσουμε" μου είπε "δεν μπορώ τώρα". Της πρότεινα 3 διαφορετικές στιγμές για να κουβεντιάσουμε και μου είπε "δεν μπορώ" και τότε της είπα "Εντάξει όποτε θέλετε ελάτε να μιλήσουμε. Να ξέρετε ότι πλέον περιμένω απο εσάς για το πότε θα κάνουμε αυτή την κουβέντα...". Απο ότι καταλαβαίνετε πέρασε 1 ολόκληρος χρόνος απο τότε...)
Όσο για τις μελαγχολίες που λέτε...ναι έχω. Γενικά έχω πολλά απο τα συμπτώματα της κατάθλιψης (τυχαίνει να έχω σπουδάσει κοινωνικές επιστήμες, με αποτέλεσμα να μπορώ να τα αναγνωρίζω), αλλά δυστυχώς...μπορώ να συμβουλέψω άλλους και δεν μπορώ τον ίδιο μου τον εαυτό. Πραγματικά η καλύτερη λύση φαίνεται, όπως μου λέτε και εσείς, να είναι η αδιαφορία αλλά...δεν μπορώ να το κάνω. Προσπάθησα αλλά δεν μπορώ. Προσπαθώ να δείχνω σκληρή, να αδιαφορήσω (τις φορές που σας είπα ότι προσπαθούσα να κρατήσω και εγώ μούτρα) αλλά μέσα μου έλιωνα (δεν κοιμόμουν, έκανα εμετούς, κλεινόμουν στο μπάνιο για να κλάψω).
Το έχω σκεφτεί και το διαζύγιο. Τον αγαπάω όμως, όπως λατρεύω και την κόρη μου που δεν θέλω να της στερήσω τον πατέρα της.

Dardana

# 7 στις 16/3/2011
author
Γυναίκα / 50 / Διαζευγμένη
Ουζμπεκιστάν
Θέματα: 414
Απαντήσεις: 64.651
'Aρεσαν+: 0%
Ειναι παρα πολυ δυσκολο να αλλαξεις εναν ανθρωπο στην ηλικια της πεθερας σου, για να μην πω ακατορθωτο. Αν "εμαθε" να ελεγχει τα παντα, κι εφοσον ο αντρας και οι γιοι της δεν αντιδρουν σε αυτο, η κατασταση θα παραμεινει ιδια. Το μονο που μπορει να γινει ειναι να "ξυπνησει" ο αντρας σου και να αρχισει να βαζει ορια στη μανα του. Αλλά κι εκεινος ειναι δυσκολο να το κανει, γιατι εχει "μαθει" να ειναι υποχειριο της. Οπότε οι επιλογες σου ειναι οι εξης: ή τη βαζεις εσυ στη θεση της , (με ο,τι αυτο συνεπαγεται, οπως συγκρουση, περισσοτερη αντιπαθεια και κοντρα, "απεξαρτηση" απο τις τυχον εξυπηρετησεις που σας κανει κτλ) , ή αδιαφορεις πληρως για το πως σε βλεπει και αντιστεκεσαι πιο σθεναρα στις επεμβασεις της οπως οταν δινει π.χ. μπισκοτα στο παιδι σου ενω εσυ διαφωνεις, ή πειθεις τον αντρα σου να τα μαζεψετε και να πατε 250 γειτονιες παρακατω..ή τελευταια παλι επιλογη, ειναι να χωρισεις.
δυστυχως ευκολη λυση δεν υπαρχει..αυτα τα πραγματα τα οριοθετεις απο την αρχη...μετα ειναι πιο δυσκολα τα πραγματα.
και σου τα λεει αυτα μια που εχει μανα κερβερο και που μενει με τη μανα της "πανω-κατω". δεν αφησα ποτέ τον αντρα μου "εκτεθειμενο" στις δικες τις παραξενιές, (και πιστεψε με εχει παρα πολλες) και το ιδιο οφειλε ο αντρας σου να κανει για σενα, κι ακομα περισσοτερο επειδη εσυ εισαι αυτη που φροντιζει το σπιτι σας και μεγαλωνει το παιδι σας μακρια απο το οικειο περιβαλλον σου. θεωρω οτι εκεινος επρεπε να σε ειχε προστατευσει απο ολα αυτα κι οχι να πρεπει εσυ τωρα να βρεις ακρη με μια "ξενη".
θα σου ελεγα λοιπον για αρχη να απαιτησεις περισσοτερα απο τον αντρα σου παρα απο την πεθερα σου. καλη δυναμη.
Tα πράγματα δεν είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται... είναι χειρότερα...

Pianist_

# 8 στις 16/3/2011
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Tελικά είναι να τους λυπάσαι τους μαμάκηδες!!Και όχι τίποτε άλλο,κάνουν δυστυχισμένες και τις γυναίκες που έχουν δίπλα τους!Εγώ φίλη μου δεν θα σε συμβουλεύσω τίποτε ,γιατί οι περιπτώσεις των μαμακόπληκτων είναι ΑΝΙΑΤΕΣ και δεν αλλάζουν.Θα σου ευχηθώ μόνο ΚΑΛΟ ΚΟΥΡΑΓΙΟ σε περίπτωση που συνεχίσεις να είσαι στο μέλλον μαζί του!

karita

# 9 στις 16/3/2011
author
Γυναίκα / 43 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 60
'Aρεσαν+: 0%
Διάβαζα αυτά που μου έγραφες Dardana και σε χαιρόμουν.... Έτσι πιστεύω ότι πρέπει να κάνει κάθε άνθρωπος που φέρνει τον σύντροφό του να ζήσει κοντά στα πεθερικά του. Δεν το αφήνεις εκτεθειμένο, τον προστατεύεις. Δείχνεις ότι σέβεσαι τον άντρα σου και τη σχέση σας. Μπράβο σου!!!!!
Ο δικός μου δυστυχώς είναι πέρα βρέχει...Απο ότι λέει προσπαθεί να κρατήσει ισορροπίες...Μα είναι δυνατόν; Δηλαδή αν δεν κρατούσε τι θα γινόταν; Θα με δένανε και θα με μαστιγώνανε οικογενειακώς;
Είχα δει κάποτε ένα όνειρο...Είχα δει ότι με βίαζε κάποιος και δεν μπορούσα ούτε να φωνάξω ούτε να τον χτυπήσω. Ήμουν δεμένη έκλαιγα και φοβόμουν ότι θα με αποτελειώσει. Κάποια στιγμή άρχισε να γελάει δυνατά και μου κράτησε το πρόσωπό μου με τα χέρια του για να δω ποιός είναι.Μαντέψτε ποιός ήταν; Φυσικά η πεθερά μου.
Αυτό το όνειρο του το είπα (ήταν όταν σας είπα ότι είχα κλάψει μπροστά του και του είχα πει ότι έχω φτάσει στα όριά μου και ότι δεν αντέχω άλλο) και αυτός μου είπε "δεν έχεις φτάσει στα όριά σου...τα έχεις ξεπεράσει..." και μετά ΤΙΠΟΤΑ.
Μα πώς γίνεται να φοβάται τόσο πολύ τη μάνα του. Τι σκατά βιώματα έχει; Προσπαθώ με συζητήσεις να καταλάβω γιατί τη φοβάται και αυτός με κόβει πολύ νωρίς. Θυμάμαι όταν είχαμε κάνει το test επιπέδου Β (είναι ένας λεπτομερής υπέρηχος που κάνεις γύρω στον 5ο μήνα), είχαμε τον υπέρηχο στα χέρια μας και χαζεύαμε το μωράκι μας. Πάει και ο άντρας μου με ενθουσιασμό να δείξει τον υπέρηχο στη μάνα του (παρεπιπτώντως η κόρη μας είναι το πρώτο και μοναδικό ως τώρα εγγόνι της) και αυτή ξίνισε τα μούτρα της. Γύρισα τότε και είδα το πόσο απογοητεύτηκε ο άντρας μου...τον λυπήθηκα πραγματικά. Δεν είναι κάτι σοβαρό, αλλά δείχνει πώς μια αντίδρασή της τον ευνουχίζει...

morgoth

# 10 στις 17/3/2011
author
Ανδρας / 45 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%
Μεσα σου ξερεις τι μπορεις να αντεξεις και τι οχι.. Ζυγισετα..

mathilda

# 11 στις 17/3/2011
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Επειδη φαινεται οτι τον εχει ευνουχισει προ πολλου η μαμα του, πρεπει να κανεις κατι πιο δραστικο.

Εγω στη θεση σου δεν θα περιμενα αλλο να το συζητησουμε. Θα του το εθετα ως εξης: "εγω με το παιδι θα παμε να μεινουμε σε αλλο σπιτι. Αν θες ερχεσαι. Αν δεν θες, κατσε με τη μαμα σου να κρατησεις ισορροπιες".
Σκληρο μεν, αλλα δεν νομιζω οτι θα ξυπνησει αλλιως ο αντρας σου. Στην τελικη αυτος δεν τραβαει κανενα ιδιαιτερο ζορι, αφου εχει συνηθισει με την μανα του τοσα χρονια, την φοβαται και δεν προκειται να κανει τιποτα για να μην την δυσαρεστησει.

Με ολα αυτα που εγραψες, μου θυμισες τη θεια μου, που ειναι ετσι ακριβως και ακομη χειροτερα.
Εχει δυο γιους που τους εχει κανει εντελως αβουλα πιονια. Παντα επενεβαινε στην προσωπικη τους ζωη, αυτη διαλεγε με ποια θα κανουν σχεση και τους "εσπρωχνε" στην καταλληλη κατα την αποψη της ή τους πιπιλιζε το μυαλο μεχρι να χωρισουν τα "παλιοκοριτσα".
Ο ενας γιος τελικα παντρευτηκε μια κοπελα που την ηθελε η θεια μου, αλλα αυτη εκανε πολυ καλα και πατησε ποδι. Ειπε στον ξαδερφο μου "εγω εδω δεν μενω με τη μανα σου, θα μεινω εκει και αμα θες ερχεσαι. Αμα δε θες, κατσε με τη μαμα σου". Και να φανταστεις οτι μολις ειχαν τελειωσει την ανακαινιση του κατω οροφου του σπιτιου (και η μαμα απο πανω βεβαια!) και ειχαν δωσει ενα σωρο λεφτα. Αλλα τελικα νοικιασαν αλλου.
Ο αλλος γιος, μετα απο δυο αποτυχημενους αρραβωνες, γνωρισε μια κοπελα και τον πηρε και μενουν σε αλλη πολη.
Δεν γινοταν αλλιως. Και να φανταστεις οτι η θεια μου δεν ειναι καθολου δυσαρεστος ανθρωπος, ειναι χαμογελαστη, δεν εχει παραξενιες κτλ, αλλα ειναι απιστευτα παρεμβατικη και ανακατωστρα.

Δεν ξερω αν μπορεις να το κανεις αυτο, αλλα νομιζω οτι στην περιπτωση σου ή πατας ποδι ή σε πατανε στο λαιμο για παντα.

morgoth

# 12 στις 18/3/2011
author
Ανδρας / 45 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%
οντως φαινεται οτι εχεις φθαρει αρκετα. και χρηαζεται κατι δραστικο και άμεσο.
Αυτο που σκέφτομαι πολλές φορες ειναι κατα πόσον σε τετοιες περιπτωσεις το αποτελεσμα ειναι πιο μονιμο ή απλά μια τονωτική ένεση... Και μιλάμε για τη περιπτωση που ο άλλος δεν σκαμπαζει. Απλά ακολουθει γιατι δε μπορει να κάνει αλλιως.

Αλλά εφοσον τον θες, δοκιμασε το. Ανελαβε συ τη πρωτοβουλια. Με δυναμισμο.

Kallipateira

# 13 στις 18/3/2011
author
Γυναίκα / 52 / Ελεύθερη
Τουρκμενιστάν
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 370
'Aρεσαν+: 0%
Αρμονικές σχέσεις δεν πρόκειται να αποκτήσεις ποτέ με την πεθερά σου. Πρέπει να το θέλουν και οι δύο για να υπάρξει αρμονία. Η πεθερά σου, προφανώς, δε γνωρίζει την έννοια αυτής της λέξης.

Πως είναι δυνατόν να δημιουργήσεις υγιή σχέση με έναν ανισόρροπο άνθρωπο?

Η μόνη λύση, κατ' εμέ, είναι αυτή που σου έγραψε η mathilda.
Φρόντισε τον ευατό σου. Το παιδί σου έχει ανάγκη από μία μάνα υγιή σωματικά και ψυχικά.

Παράθεση:
Originally posted by karita
Τι να κάνω για να αποκτήσω αρμονικές σχέσεις μαζί της χωρίς να παραβιάζει την προσωπικότητά μου και το σπίτι μου;
Σας ευχαριστώ

manolia-

# 14 στις 20/3/2011
author
Γυναίκα / 52 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Παπάγου
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 29
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by karita
Καλημέρα σας,
Είμαι καινούργιο μέλος (σήμερα έγινα δηλαδή)...
Δεν ξέρω πώς να αρχίσω και πώς περιληπτικά να μοιραστώ μαζί σας όλα όσα μου συμβαίνουν τα τελευταία 3 χρόνια.
Πριν απο 3 χρόνια και μετά απο σφοδρό έρωτα λίγων μηνών παντρεύτηκα και έφυγα απο την πόλη που μεγάλωσα για να ζήσω στην πόλη του άντρα μου. Ήταν κάτι που είχαμε συζητήσει απο την αρχή της σχέσης μας, όπως και το γεγονός ότι θα μέναμε "πάνω-κατω" με τα πεθερικά μου και δεν με πείραζε. Ίσως γιατί οι γονείς του μου φερόντουσαν αρκετά καλά (μέχρι τότε), ίσως γιατί ήμουν πολύ ερωτευμένη που δεν έβλεπα τίποτα άλλο πέρα απο τον άντρα μου.
Απο τη στιγμή που έμεινα έγκυος και μετακόμισα στην πόλη του άντρα μου (πριν παντρευτούμε) δυστυχώς άλλαξε όλη η συμπεριφορά της πεθεράς μου απέναντι σε εμένα. Ήταν καχύποπτη σε ότι και αν έλεγα και στράβωνε κάθε φορά που θέλαμε με τον άντρα μου να πάμε να επισκεφτούμε τους δικούς μου. Βέβαια δεν το έλεγε άμεσα, αλλά το έδειχνε εντονότατα έμμεσα (κρατώντας μούτρα).
Είναι μια σκληρή γυναίκα η οποία έχει τον πρώτο λόγο στην οικογένειά της (έχει 2 γιούς και φυσικά τον άντρα της) και ελέγχει τα παιδιά της ακόμα και τώρα (και οι 2 γιοι είναι παντρεμένοι). Αν δεν της κάνουν το χατίρι μουτρώνει ακόμα και στα πιο ασήμαντα πράγματα. Η συνυφάδα μου φυσικά τα είχε δει όλα αυτά (είναι απο την ίδια πόλη και είχανε 3 χρόνια σχέση πριν παντρευτούν) και για αυτό όταν παντρεύτηκαν δεν ήρθαν να μείνουν κοντά τους. Εμείς αντίθετα, όπως σας είπα, μένουμε "πάνω-κάτω" μαζί τους.
Ξέρω ότι δεν εχουν πολύ συνοχή όλα αυτά που προσπαθώ να σας πω, αλλά έχω τόσα πράγματα μέσα μου που δεν μπορώ να βρω έναν τρόπο για να καταλάβετε την καθημερινότητά μου. Για να μην σας κουράσω θα σας πω το εξής: Η κουμπάρα μας (η οποία είναι παιδική φίλη του άντρα μου) μου είπε ότι όταν ο άντρας μου της είπε ότι θα ζήσουμε "πάνω- κάτω" με τα πεθερικά μου, του είπε "Η μάνα σου είναι κέρβερος. Τι σου φταίει η κοπέλα;"Όπως επίσης, όταν ήμουν έγκυος είχα πάθει ζάχαρο κύησης και μου έλεγε συνέχεια "να είχαμε τώρα μια μακαρονάδα" και έφερνε παγωτά στη μύτη μου ενώ ήξερε ότι κάτι τέτοιο ήταν επικίνδυνο για το μωρό αλλά και για εμένα.
Έχει αποκόψει τον άντρα της απο το σόι του και πιστεύω ότι θέλει να αποκόψει και εμένα απο τους δικούς μου. Φοβάμαι κάθε μέρα που ξυπνάω τον τρόπο που θα με αντιμετωπίσει. Έχω ένα διαρκές σφίξιμο στο στομάχι...
Όσες συζητήσεις και αν έκανα με τον άντρα μου, ποτέ δεν προσπάθησε να βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Στην αρχή με έλεγε αχάριστη, μετά ότι είναι μεγάλοι άνθρωποι, μετά κάνε υπομονή, μετά να μην δίνω σημασία, μετά ότι αν δεν αλλάξουν τα πράγματα θα φύγουμε για να πάμε να μείνουμε μόνοι μας...το οποίο όπως καταλαβαίνετε δεν έγινε ποτέ.
Τον αγαπάω, αλλά θεωρώ ότι δεν προσπάθησε να με προφυλλάξει βάζοντας όρια στη μάνα του στο που μπορεί να παρεμβαίνει και που όχι. Ξέρω ότι και ο ίδιος τη φοβάται. Φανταστείτε ότι όταν λείπουμε απο το σπίτι την παίρνει συνέχεια τηλέφωνο (μια φορά είμασταν διακοπές και την πήρε 5 φορές για να της μιλήσει παρόλο που τις προηγούμενες 4 φορές είχε μιλήσει με τον πατέρα του και τον είχε ενημερώσει ότι είμαστε καλά). Όταν φεύγει για τη δουλειά δεν λέει "Φεύγω" αλλά "Μάνα, φεύγω", λες και ο πατέρας του δεν είναι γονιός.
Με το παιδί μου...εκεί και αν κάνει ότι θέλει. Φανταστείτε ότι οι πρώτες λέξεις του παιδιού μου ήταν πρώτα μπαμπά, μετά γιαγιά, μετά παππού, μετά το όνομα τον κουνιάδου μου και μετά το μαμά! Της λέμε να μην της δίνει μπισκότα γιατί δεν πίνει μετά γάλα και όταν είμαι μόνη μαζί της της δίνει επειδεικτικά πολλά μπισκότα γιατί ξέρει ότι την φοβάμαι και δεν θα μιλήσω.
Σας κούρασα...ειλικρινά συγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα. Τι να κάνω για να αποκτήσω αρμονικές σχέσεις μαζί της χωρίς να παραβιάζει την προσωπικότητά μου και το σπίτι μου;
Σας ευχαριστώ

Γεια σου karita. Διάβασα με προσοχή όσα έγραψες σίγουρα υπάρχει πρόβλημα αλλά όχι και τόσο σοβαρό όσο νομίζεις. Ολα τα προβλήματα εχουν την λύση τους, μονο που μερικά μας παιδεύουν λιγο παραπάνω ... Εγώ καταλαβαίνω πως η πεθερά σου είναι αυταρχική γυναίκα θέλει να περνάει το δικό της και σε αυτό δεν φταίει μόνο αυτή.Είχε μέχρι τώρα το πάνω χέρι και φρόντιζε για τα πάντα. Τόσο τα παιδιά της όσο και ο σύντοφος της σίγουρα δεν της έφερναν αντίρρηση γιατί δεν είχαν πρόβλημα ίσα ίσα που θα ήταν και ευχαριστημένοι που τους έκανε όλα τα χατήρια. ΄Τώρα όμως που στη ζωή της μπήκες εσύ έχασε κάποια προνόμοια. Αυτή που μέχρι τώρα δεν είχε κανένα όριο και περιορισμό να την μπει στα αζήτητα???? οχι δεν ειναι κερβερος η καημενούλα κακομαθημένη είναι . Δείξε της περισσότερη εμπιστοσύνη και μην παίρνεις της μετριτής ότι και να λέει σιγά σιγά θα την φέρεις με τα νερά σου και θα γίνεται οι καλύτερες φίλλες. Το να φύγετε από το σπίτι δεν είναι λύση γιατί μην έχεις την εντύπωση οτι θα γλυτώσεις απο την παρέμβαση της τότε θα προσθέσεις και άλλα προβλήματα στα ήδη υπάρχοντα. Να σου πανε όλα καλά!!!

karita

# 15 στις 22/3/2011
author
Γυναίκα / 43 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 60
'Aρεσαν+: 0%
Γειά σας! Θέλω να σας ευχαριστήσω για μια ακόμη φορά για το κουράγιο και τις συμβουλές που μου δίνετε. Έχετε δίκαιο ότι αυτό που πρέπει να κάνω είναι να σηκωθώ να φύγω απο εκεί μέσα και ας διαλέξει που θέλει να πάει.
Σαν την οργή για πρώτη φορά έκανα κάτι που το θεωρώ σαν πρωεόρτιο αυτού που μου λέτε και ήδη δυστυχώς μου έχει βγει σε ξινό: Έχω έρθει εδώ και λίγες μέρες στο πατρικό μου μαζί με τη μικρή (στην αρχή είχε έρθει και ο άντρας μου, αλλά επειδή δούλευε γύρισε πίσω και θα έρθει να μας μαζέψει την Πέμπτη). Ο λόγος που ήρθαμε στην πόλη μου ήταν για να κάνει κάποιες εξετάσεις ο πεθερός μου (έχει σοβαρό πρόβλημα υγείας με την καρδιά του και απο ότι καταλαβαίνετε η πεθερά μου κάνει ότι θέλει και εμείς δεν μπορούμε να πούμε τίποτα γιατί αν δεν κάνουμε ότι αυτή λέει νευριάζει και στεναχωριέται ο πεθερός μου. Να φανταστείτε ότι όταν ήρθε ο άντρας μου να γνωρίσει τους γονείς μου έτυχε να βρέξει στην πόλη τους και μόλις γύρισε απο το Σ/Κ η πεθερά μου γύρισε και είπε στον άντρα μου "Αν πάθει τίποτα ο πατέρας σου δεν θα σου το συγχωρέσω ποτέ". Αυτό που έκανε ο πεθερός μου απλά ήταν ότι είχε πάρει και αυτός μια σφουγγαρίστρα και σκούπισε λίγα νερά που είχαν μπει στην είσοδο).
Φύγανε την Παρασκευή και ενώ ήταν να φύγω και εγώ με τον άντρα μου και τη μικρή την Κυριακή είπα (με παρότρυνση του) να κάτσω άλλες λίγες μέρες για να δω τους δικούς μου.
Η μικρή όμως αρρώστησε με πολύ υψηλό πυρετό και μου είπε σήμερα ο άντρας μου ότι η μικρή κόλλησε απο τις κόρες της αδερφής μου (παρόλο που ξέρει ότι δεν έχουν αρρωστήσει εδώ και πολλές μέρες, πόσο μάλλον να έχουν περάσει ίωση με τα συμπτώματα που έχει η δικιά μου). Ξέρω ότι αυτά ήταν λόγια της πεθεράς και το χαϊβάνι ο δικός μου τα καταπίνει αμάσητα και τα αναμεταδίδει. Όταν τους είχα πάρει τηλέφωνο για να δηλώσω παρόν (αν δεν έπαιρνα τηλέφωνο θα κρατάγανε μούτρα) ρωτάω τον πεθερό μου τι κάνει και μου απαντάει ("Ε, τι να κάνω και εγώ; Μου λείπει η μικρή και δεν νιώθω πολύ καλά" (εννοούσε με το πρόβλημα της καρδιάς του). Αντίστοιχα η πεθερά είπε "Σας λείπει καθόλου ο γιός μου ή τον ξεχάσατε;")
Το θέμα είναι ότι στεναχωρέθηκα πάρα πολύ γιατί αρχικά παίρνω να δώ τι κάνουν και με γεμίζουν τύψεις και ενοχές. Επίσης εγώ μια φορά δεν γύρισα να πω στον άντρα μου ότι η μικρή αρρώστησε επειδή κάποιος δικός του ήταν άρρωστος (που έχει συμβεί πολλές φορές) και αυτός τώρα μου το πέταξε για να αισθανθώ τύψεις ότι έκατσα παραπάνω στους δικούς μου και ...να τα αποτελέσματα....
Οπότε, απο ότι καταλαβαίνετε, πώς να σηκωθώ να φύγω; Αυτή θα κινήσει γη και ουρανό για να γυρίσω πίσω κάνοντας ότι περνάει απο το χέρι της να γυρίσω πίσω ηττημένη.

mathilda

# 16 στις 22/3/2011
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Απο αυτα που γραφεις, φαινεται οτι της δινεις πολυ σημασια και δεν θα επρεπε.
Κανονικα θα επρεπε να την ειχες διαγραψει προ πολλου. Οτι και να λεει, να μην της δινεις σημασια γιατι αυτο επιδιωκει. Να λεει διαφορα και να σου πεταει μπηχτες για να θιγεσαι.
Ε, λοιπον, σταματα να της δινεις σημασια. Σαν να παιζει ενα ραδιοφωνο στο μπακραουντ.

Καθεσαι και στεναχωριεσαι γιατι σου ειπε ο αντρας σου οτι κολλησε απο τις ανηψιες η μικρη. Ε, και; Παιδι ειναι, θα αρρωστησει, θα κολλησει απο τον αερα, τον γειτονα και τον περιπτερα. Τι θα γινει τωρα, θα την βαλετε σε γυαλινο κλουβι να μην αρρωστησει ποτε; Εχει σημασια απο ποιον κολλησε, και φταιει καποιος για κατι; Εσυ γιατι αμεσως γεμιζεις ενοχες γι αυτο, και γιατι στο ειπε ο αντρας σου;

Ξερεις τι νομιζω; Οτι πλεον σε εχει επηρεασει τοσο το ζητημα της πεθερας σου, που τεινεις να ερμηνευεις οτιδηποτε συμβαινει μεταξυ σας, ως δικη της παρεμβαση. Και εκνευριζεσαι. Και θυμωνεις. Και δημιουργειται προβλημα με τον αντρα σου. Και τελικα γινεται αυτο που αυτη ηθελε εξ αρχης, να σου δημιουργησει προβηλματα.

Για ξανασκεψου το λιγακι. Σου ειπα σε προηγουμενο ποστ να πατησεις ποδι. Αλλα μηπως πρεπει παραλληλα να γινεις πιο γαιδουρα, να μην δινεις σημασια σε οσα ακους;

morgoth

# 17 στις 23/3/2011
author
Ανδρας / 45 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%
απο τη στιγμη που την εχεις μπροστα σου συνεχεια είναι ανθρωπινο να σε επηρεαζει. Ποιος θελει να συναναστρεφεται με καποιον που του χαλάει τη ψυχική υγεια

αποτι λες η συμπεριφορα της ειναι χειριστική. Σε γεμιζει ενοχες και τυψεις για να περναει το δικο της. Πρέπει να περασεις στην αντεπιθεση. Να της αντιμιλήσεις. Βρες σκεψου 2,3 ατακες που θα την βαζουν στη θεση της. Για να φτιαξεις ομελετα λενε πρέπει να σπασεις αυγα.

karita

# 18 στις 3/4/2011
author
Γυναίκα / 43 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 60
'Aρεσαν+: 0%
Καλησπέρα,
Θέλω να σας ευχαριστήσω όλους για την προσοχή που δείξατε στο θέμα μου και την προσπάθειά σας να με βοηθήσετε.
Δυστυχώς, τα πράγματα είναι ακριβώς τα ίδια (αν θυμάστε σας είχα πει ότι είχα επισκεφτεί τους δικούς μου και γύρισα μετά απο 10 μέρες πίσω). Μου κρατάει μούτρα όπως και στον άντρα μου. Βέβαια αυτή τη φορά είναι λίγο πιο συγκαλυμένα.Όμως έχω πιάσει το υπονοούμενο και προσπαθώ να αποφεύγω συναντήσεις μαζί τους. Καθοριστική ήταν μια συνάντηση με μια παιδοψυχολόγο:
επειδή η μικρή είναι πολύ ζωηρή και μας έχει γραμμένους και τους δυο, επισκεφτήκαμε μια παιδοψυχολόγο. Η παιδοψυχολόγος στο τέλος του ραντεβού (παρεπιπτώντως μου είπε ότι είμαι ενοχική) γύρισε και μας είπε χαμογελώντας "Καλά εσύ δεν έχεις τη δύναμη ούτε να μου σφίξεις το χέρι. Αν συνεχίσεις έτσι δεν νομίζω ότι θα προλάβεις να δεις εγγόνια..."Απο ότι καταλαβαίνετε φοβήθηκα, συντέλεσε και το γεγονός ότι η αδερφή μου και ο γαμπρός μου μου έριξαν ένα περιποιημένο ξεχέσιμο όπου μου είπαν εκτός των άλλων να μην κατεβαίνω στο σπίτι τους (ως τώρα κατέβαινα πρωί μόνη μου και απόγευμα με όλη την οικογένεια).
Αυτό λοιπόν προσπαθώ σιγά σιγά να κάνω. Βρίσκω δικαιολογίες (π.χ. ότι είμαι άρρωστη και δεν θέλω να κολήσω τον πεθερό μου) και προς το παρόν έχω λίγο την ηρεμία μου...δεν ξέρω όμως για πόσο...
Και πάλι σας ευχαριστώ πολύ

morgoth

# 19 στις 4/4/2011
author
Ανδρας / 45 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%
πρεπει να βρεις τη δυναμη να τα πεις στα ισια στον αντρα σου. Οτι δεν αντεχεις. και σε φθειρει η κατασταση. Τους σεβεσαι μεν αλλά η συνεχης συναναστροφη μαζι τους σε χαλαει ψυχικα.

# 20 στις 4/4/2011
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
να παψεις να τη φοβασαι. αυτο.
αν το καταφερεις αυτο, θα καταφερεις κ ολα τα αλλα.

παντως ειναι αξιο σχολιασμου ποσο κακες ειναι οι γυναικες τελικα.
απο μικρες τους βγαινει ζηλια με τις φιλες...μετα γινονται κακες με τις νυφες.

σε ολη τους τη ζωη βγαζουν κακια η μια γυναικα στην αλλη.

σαφως υπαρχουν εξαιρεσεις αλλα δεν ακους συχνα για κακο πεθερο που κανει τη ζωη του γαμπρου του κολαση.

ενω μια κακια πεθερα που κανει τη ζωη κολαση της νυφης ειναι η πιο συνηθης ελληνικη πραγματικοτητα. ειναι αηδιαστικο.
Επιλέξτε σελίδα: (1-6)
Σελίδες 123456
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Ο τρόπος λειτουργίας και οι κανόνες των forum του Sxeseis αλλάζουν!

Για λίγες ημέρες και μέχρι την ολοκλήρωση αυτών των αλλαγών η δυνατότητα αποστολής νέων θεμάτων και απαντήσεων δεν είναι θα δυνατή.

Σας ευχαριστούμε για την κατανόηση.