Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Προς παντρεμενους σε αμφιβολια

Επιλέξτε σελίδα: (1-4)
Σελίδες 1234

RIRI82

# 1 στην 1/3/2012
author
Γυναίκα / 39 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 217
'Aρεσαν+: 0%

Προς παντρεμενους σε αμφιβολια

Κοντευω τα 30 και ειμαι παντρεμενη 4 χρονια..εχω μια κορη τριων χρονων.
Ο γαμος μου δεν ειναι ο ιδανικος, θα ελεγα οτι ειναι απο τους κακους γαμους μαλλον.
Εφτασα στο σημειο του διχασμου: Nα παρω την κορη μου και να παω στη μανα μου ή να παρατησω δουλεια και τοπο κατοικιας και να αρχισουμε ζωη αλλου ολοι μαζι, οτι ζωη και να ηταν αυτη για μενα?
Κοντεψα να τρελαθω..και οι δυο επιλογες ηταν διαπλατα ανοιχτες μπροστα μου. Και τι εκανα? Εκατσα ενα βραδυ οταν ολοι κοιμοντουσαν και εζησα 2 ζωες. Θυμηθηκα τον ευατο μου οταν ημουν παιδι και τις ειδα με τα ματια της κορης μου..
Στην πρωτη περιπτωση λοιπον ειδα ενα κοριτσακι να με περιμενει μεχρι το απογευμα που σχολαω με τη γιαγια της και μια ξενη γυναικα (μιας και η μαμα μου λογω κινητικων προβληματων δεν θα μπορουσε να την αναλαβει εξ ολοκληρου). Να βλεπει μια μανα που να της αφιερωνει 2 ωρες την ημερα. Ο πατερας απων και οποτε τον εβλεπε να νιωθει την εχθρα του για την μητερα της. Καμμια φορα να μην την γυριζει πισω στο σπιτι ισως.. Παππου και γιαγια που να ξυνιζουν τα μουτρα στο ακουσμα της μαμας. Που ισως να της λενε λογια που θα την πληγωνουν. Να ζει με οσα χρηματα εχουμε - οχι και πολλα για σπαταλες. Να ζηλευει τα παιδακια που εχουν τους γονεις τους μαζι. Να ευχεται να ειχε οικογενεια. Να σκεφτεται τι καλος που ειναι ο μπαμπας μου, γιατι τον εδιωξε η μαμα μου? Και πολλα πολλα αλλα...
Στη δευτερη περιπτωση εβλεπα ενα παιδι που να αντιλαμβανεται οτι δεν υπαρχει αγαπη αναμεσα στους γονεις του. Να ζει με το αγχος του χωρισμου τους. Να φοβαται απο τις φωνες τους (αυτο θα προσπαθουσα με τις δικες μου υποχωρησεις να το μετριασω οσο γινεται). Να εχει μια ζωη με αρκετες ανεσεις, με μανα και πατερα μαζι, με μια μανα που θα την εχει ολη μερα και θα περναει ομορφα μαζι της, τουλαχιστον οσες ωρες λειπει ο μπαμπας που δεν ειναι και λιγες..Βεβαια μπορει να εβλεπε μερικες φορες τη μαμα της σιωπηλη και κακοδιαθετη και αυτο να την προβληματιζε ιδιαιτερα οσο μεγαλωνε αλλα θα της περνουσε σε λιγο..
Με γνωμονα μονο το παιδι μου επελεξα την δευτερη εκδοχη. Ειχα την ευκαιρια να δωσω μια ευκαιρια στη ζωη μου αλλα εδωσα τη σειρα μου στη δικη της. Τωρα δεν εχω τιποτα. Μονο εκεινη. Μια ζωη που ικανοποιει εκεινη. Για μενα δεν κρατησα τιποτα απολυτως.
Πριν λοιπον χωρισετε σκεφτειτε τα παιδια σας.

daka2010

# 2 στην 1/3/2012
author
Γυναίκα / 39 / Σε σχέση
Ν. Θεσσαλονίκης / Αγιος Αθανάσιος
Θέματα: 9
Απαντήσεις: 2.027
'Aρεσαν+: 0%
Δεν θα σου πω αν διάλεξες σωστά …
Αυτό θα το κρίνεις εσύ στο μέλλον…
Περιμένω να απαντήσουν άλλα άτομα … (συγκεκριμένα)
Πάντως μην πιστεύεις πως διαλέγοντας να παραμείνεις μέσα σε ένα γάμο
μόνο και μόνο για το παιδί, ότι είναι πάντα η σωστή επιλογή.
Δεν μας είπες τίποτα για τον γάμο σου…
Δεν είναι ιδανικός… οκ, τι είδους προβλήματα αντιμετωπίζεις…?
Σε ρωτάω γιατί αλλιώς είναι να μιλάμε για κέρατο και άλλο πράγμα η ασυνεννοησία.
Είναι προβλήματα που υπάρχει λύση αν το θέλετε και οι δυο ?
Ή είναι πράγματα που δεν αλλάζουν ?
Αν θες πες μας…
Πάντως σκέψου και λίγο εσένα… θα αντέχεις να ‘αδειάζεις’ κάθε μέρα…?
Αν δεν είσαι εσύ καλά πως θα προσφέρεις χαρά στην κόρη σου…?
Όπως και να έχει ελπίζω να μην μετανιώσεις για τις επιλογές σου…
Σκέψου τι θα ήθελες να κάνουν οι γονεις σου για σένα αν ήταν στην θέση σου…?
Το ψεύτικο περιβάλλον δεν το θέλει κανείς…
ότι όλα είναι καλά και από πίσω να κρύβετε πίκρα …

elena8

# 3 στην 1/3/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Φιλη μου ενα πραγμα μου ηρθε στο μυαλο οταν διαβασα το κειμενο σου???

"Ποσο χρονων ειναι?"

Ειναι δυνατον μια τοσο νεα γυναικα να καταδικαζει ετσι τον εαυτο της?Αν θελεις να ειναι πραγματικα ευτυχισμενο το παιδακι σου πρεπει πρωτα εσυ να εισαι ευτυχισμενη.Τα παιδια διαισθανονται τα παντα.Δεν αρκει οι γονεις να ειναι μαζι για να ειναι καλα ενα παιδι.Πρεπει οι γονεις να ειναι ουσιαστικα μαζι κι οχι απλα να συγκατοικουν.

Εγω ειμαι παντρεμενη με εναν ανθρωπο που εχει ενα κοριτσακι απο τον προηγουμενο του γαμο και,πιστεψε με,η μικρη ειναι ευτυχισμενη γιατι οι γονεις της ειναι καλα.Χωρισαν οταν το παιδι ηταν μολις 2 ετων γιατι εβλεπαν οτι ο γαμος τους δεν προχωρουσε.

Ο χρονος καλη μου δε γυριζει πισω.Τωρα που εισαι τοσο νεα παρε τη ζωη στα χερια σου.Εσυ θα αποφασισεις αν θα χωρισεις ή οχι αλλα κατα τη γνωμη μου ειναι ανωφελο να μενουμε σε ενα γαμο που δε μας κανει ευτυχισμενους.

mavri_orxidea

# 4 στην 1/3/2012
author
Γυναίκα / 33 / Ελεύθερη
Ελλάδα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 1.147
'Aρεσαν+: 0%
Λυπαμαι αλλα δεν θα συμφωνησω...Ειναι καλυτερα ενα παιδι να μεγαλωσει με δυο γονεις που ειναι χωρισμενοι και εχουν καλες σχεσεις μεταξυ τους παρα με δυο γονεις που ολη μερα τσακωνονται και δεν ειναι ευτηχισμενοι.Νομιζω ειναι πιο υγιεις.Παντως ποτε μην αφησεις το παιδι σου να ζησει σε ενα σπιτι γεματο τσακωμους,καπου οπου το κλιμα δεν ειναι ευχαριστο...
When I'm good, I'm very good, but when I'm bad, I'm better.

inioxos52

# 5 στην 1/3/2012
author
Ανδρας / 66 / Σε διάσταση
Ν. Θεσσαλονίκης / Πανόραμα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 7.282
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by RIRI82
Κοντευω τα 30 και ειμαι παντρεμενη 4 χρονια..εχω μια κορη τριων χρονων.
Ο γαμος μου δεν ειναι ο ιδανικος, θα ελεγα οτι ειναι απο τους κακους γαμους μαλλον.

Πριν λοιπον χωρισετε σκεφτειτε τα παιδια σας.


Πριν ασκεφτα και ανωριμα παντρευτεις στα 25 σου, οφειλες να σκεφτεις τα παιδια που θα φερεις στον κοσμο, και οχι κατοπιν εορτης.
...Ναι στην χρηση των Ελληνικων στο διαδικτυο. Σε σας το λεω Ελληνολατρες, που εχετε ακομη Εγγλεζικα ψευδωνυμα. Και δεν εννοω την γραφη...

# 6 στην 1/3/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by RIRI82
Κοντευω τα 30 και ειμαι παντρεμενη 4 χρονια..εχω μια κορη τριων χρονων.
Ο γαμος μου δεν ειναι ο ιδανικος, θα ελεγα οτι ειναι απο τους κακους γαμους μαλλον.
Εφτασα στο σημειο του διχασμου: Nα παρω την κορη μου και να παω στη μανα μου ή να παρατησω δουλεια και τοπο κατοικιας και να αρχισουμε ζωη αλλου ολοι μαζι, οτι ζωη και να ηταν αυτη για μενα?
Κοντεψα να τρελαθω..και οι δυο επιλογες ηταν διαπλατα ανοιχτες μπροστα μου. Και τι εκανα? Εκατσα ενα βραδυ οταν ολοι κοιμοντουσαν και εζησα 2 ζωες. Θυμηθηκα τον ευατο μου οταν ημουν παιδι και τις ειδα με τα ματια της κορης μου..
Στην πρωτη περιπτωση λοιπον ειδα ενα κοριτσακι να με περιμενει μεχρι το απογευμα που σχολαω με τη γιαγια της και μια ξενη γυναικα (μιας και η μαμα μου λογω κινητικων προβληματων δεν θα μπορουσε να την αναλαβει εξ ολοκληρου). Να βλεπει μια μανα που να της αφιερωνει 2 ωρες την ημερα. Ο πατερας απων και οποτε τον εβλεπε να νιωθει την εχθρα του για την μητερα της. Καμμια φορα να μην την γυριζει πισω στο σπιτι ισως.. Παππου και γιαγια που να ξυνιζουν τα μουτρα στο ακουσμα της μαμας. Που ισως να της λενε λογια που θα την πληγωνουν. Να ζει με οσα χρηματα εχουμε - οχι και πολλα για σπαταλες. Να ζηλευει τα παιδακια που εχουν τους γονεις τους μαζι. Να ευχεται να ειχε οικογενεια. Να σκεφτεται τι καλος που ειναι ο μπαμπας μου, γιατι τον εδιωξε η μαμα μου? Και πολλα πολλα αλλα...
Στη δευτερη περιπτωση εβλεπα ενα παιδι που να αντιλαμβανεται οτι δεν υπαρχει αγαπη αναμεσα στους γονεις του. Να ζει με το αγχος του χωρισμου τους. Να φοβαται απο τις φωνες τους (αυτο θα προσπαθουσα με τις δικες μου υποχωρησεις να το μετριασω οσο γινεται). Να εχει μια ζωη με αρκετες ανεσεις, με μανα και πατερα μαζι, με μια μανα που θα την εχει ολη μερα και θα περναει ομορφα μαζι της, τουλαχιστον οσες ωρες λειπει ο μπαμπας που δεν ειναι και λιγες..Βεβαια μπορει να εβλεπε μερικες φορες τη μαμα της σιωπηλη και κακοδιαθετη και αυτο να την προβληματιζε ιδιαιτερα οσο μεγαλωνε αλλα θα της περνουσε σε λιγο..
Με γνωμονα μονο το παιδι μου επελεξα την δευτερη εκδοχη. Ειχα την ευκαιρια να δωσω μια ευκαιρια στη ζωη μου αλλα εδωσα τη σειρα μου στη δικη της. Τωρα δεν εχω τιποτα. Μονο εκεινη. Μια ζωη που ικανοποιει εκεινη. Για μενα δεν κρατησα τιποτα απολυτως.
Πριν λοιπον χωρισετε σκεφτειτε τα παιδια σας.



H τελευταία φράση σου έχει χαρακτήρα συμβουλευτικό για όσους διαβάσουν το κείμενο σου ..... αλλά κυρίως την πεποίθηση πως έπραξες το σωστό ........

Μπράβο για σένα ..... που βρήκες το δρόμο σου .... και
μπράβο που στηρίζεις τις επιλογές σου ......

Γράφεις όμως ....... ''Τωρα δεν εχω τιποτα. Μονο εκεινη.'' εννοώντας την κόρη σου .........

Δεν είναι απαραίτητα κακό να μην έχεις εσύ τίποτα .......

κακό από το οποίο μύρια έπονται ......είναι να θεωρείς πως ''έχεις την κόρη σου ''......

Θα γίνεις τροχοπέδη στη ζωή της .... ένα θύμα που μονίμως θα αισθάνεται την ανάγκη πως θα πρέπει να σε δικαιώνει .... να σου ανταποδίδει τη ''θυσία '' που έκανες ..... θα γίνεις ο πιο αγαπημένος και θανάσιμος θύτης της .......

Αυτό η δική μου άποψη είναι ........ να μην το κάνεις ΠΟΤΕ ........

Ταυτόχρονα με τη συγκεκριμένη απόφαση που πήρες να μη χωρίσεις .....
κάνε όλα όσα μπορείς να φτιάξεις τη σχέση με το σύζυγό σου ......

Παρεπιπτόντως ..... όταν παντρευόμαστε .... είναι σαν να δίνουμε την υπόσχεση στα παιδιά μας ....... ότι εφ΄όρου ζωής θα τους παρέχουμε ένα στοργικό και υγιές περιβάλλον .......

Αν δεν τα καταφέρουμε με τον παραδοσιακό τρόπο ..... τότε οφείλουμε να βρούμε εναλλακτικούς ....... και η μονογονεϊκή οικογένεια δεν αποτελεί πλέον αναπανόρθωτο τραύμα για τα παιδιά ..... απλά εμείς τα παρουσιάζουμε έτσι ..... γιατί το πρόβλημα δεν είναι δικό τους .... δικό μας είναι ......

morgoth

# 7 στις 2/3/2012
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%
αν θεωρεις οτι το παιδι σου θα ειναι πιο ισορροπημενο ζωντας σε μια διαλυμενη οικογενεια, τοτε καλά επραξες. προς θεου ομως μη της φορτωσεις τα βαρη της αποφασης σου. Οτι και καλά θυσιαστηκες γιαυτο... διοτι η ζημια που θα κανεις στο ψυχισμο της θα ναι χειροτερη αποτι να χωριζες ανθρωπινα και να επαιρνες τη ζωή στα χερια σου.
Μηπως τελικά με προσχημα το παιδί προτιμησες την ασφαλεια (οικονομική) που σου παρεχει ο συζυγος? Παντως το σεναριο 1 που περιγραφεις ειναι αυτο που εσυ θες να ειναι και οχι αυτο που απαραιτητα θα μπορουσε να γινει. Εσύ με τον αντρα σου βαζετε ορια στους συγγενεις, εσεις αποφασιζετε για το παιδί και εσεις οφειλετε να συνεργαζεστε στοιχειωδώς για αυτο.

Το σεναριο 2 να φυγετε και να πατε αλλου πως προκυπτει? Τι εχει γινει και υπάρχει τετοια αναγκαιοητα? Γιατι φοβασαι τη ζωή που θα ακολουθήσει? Μηπως απλά ειναι φοβοι που πηγαζουν απο το γεγονος οτι θα αφησεις πισω τους δικους σου γονεις? Που θα πατε?
ανελυσε το λιγο παραπάνω... Ισως τελικά ειναι οντως ενα καλο σεναριο και ο τροπος με τον οποιο θα ξαναφτιαξεις τις σχεσεις σου με τον αντρα σου εφοσον το θες πραγματικά. διοτι καλο και το παιδί αλλά αυτή ειναι η προτεραιοτητα σου. ο γαμος σου. Με αφορμη το παιδί αξιζει να προσπαθησετε.

Sharlin

# 8 στην 1/3/2012
author
Γυναίκα / 33 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 10
'Aρεσαν+: 0%
Το μετά το σκέφτηκες? Στην πρώτη περίπτωση η κόρη σου όσο ήταν μικρή ίσως να αισθανόταν μόνη,οτι δεν την αγαπούν κτλ όμως όταν μεγάλωνε θα μπορούσε να καταλάβει οτι η μαμά της ήταν δυστυχισμένη και άξιζε μια 2η ευκαιρία στη ζωή της και να σε συγχωρούσε που άφησες τον "τέλειο" πατέρα της....
Όμως στη 2η περίπτωση όταν το παιδί μεγαλώσει αρκετά,κάπου στη εφηβεία ας πούμε θα καταλάβει πως ο γάμος συνεχίζεται επειδή υπάρχει αυτή,θα νιώθει ενοχές για την ύπαρξη της,θα καταλάβει πως είναι ψεύτικο και ίσως πληγωθεί πιο πολύ...
Έσυ έκανες το καλύτερο σκεπτόμενη το παιδί σου και θυσιάζοντας τον εαυτό σου ελπίζω να το δει και η κόρη σου έτσι όταν μεγαλώσει!

kospet73

# 9 στις 2/3/2012
author
Ανδρας / 48 / Παντρεμένος
Ν. Φθιώτιδας / Λιβανάτες
Θέματα: 10
Απαντήσεις: 1.456
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by RIRI82

Με γνωμονα μονο το παιδι μου επελεξα την δευτερη εκδοχη. Ειχα την ευκαιρια να δωσω μια ευκαιρια στη ζωη μου αλλα εδωσα τη σειρα μου στη δικη της. Τωρα δεν εχω τιποτα. Μονο εκεινη. Μια ζωη που ικανοποιει εκεινη. Για μενα δεν κρατησα τιποτα απολυτως.
Πριν λοιπον χωρισετε σκεφτειτε τα παιδια σας.



Κατά την γνώμη μου, έκανες λάθος.

Θεωρώ ότι είναι πιο επώδυνο για ένα παιδί να μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον που οι γονείς του συμβιώνουν σαν ξένοι,κάτι που το παιδί θα αντιλαμβάνεται όσο κι αν προσπαθήσετε να το κρύψετε, παρά με χωρισμένους γονείς που θα διατηρούν μια καλή σχέση μεταξύ τους.

Θα'θελα όμως να σου πω και κάτι ακόμη.

Το ενδεχόμενο, έστω και υποσυνείδητα, να έκανες την επιλογή παραμονής σάυτό τον γάμο όχι για το παιδί αλλά για σένα, το'χεις σκεφτεί καθόλου?

Μήπως δηλ. το παιδί αποτελεί το καλύτερό σου άλλοθι προκειμένου να παραμένεις σε ένα γάμο που δεν σε καλύπτει, μόνο και μόνο απο τον φόβο ότι θα μείνεις μόνη σου και θα πρέπει να ξαναστήσεις την ζωή σου απ΄την αρχή?
Μ'αρέσουν οι αριστερές πόρτες. Εκείνες που αναγράφουν "Passport control". Ταιριάζουν με την κοσμοθεωρεία μου. Παντα αριστερα!!!

RIRI82

# 10 στις 2/3/2012
author
Γυναίκα / 39 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 217
'Aρεσαν+: 0%
Φυσικα το να στησεις τη ζωη σου απο την αρχη ειναι ..αποκαρδιωτικο, αλλα οχι ανεφικτο. Ομως εδω δεν προκειται για τη δικη μου ζωη μονο αλλα και για τη ζωη της κορης μου που τωρα αρχισε.
Και οι γονεις μου δεν ειχαν και τον καλυτερο γαμο. Οπως ολοι πιστευω μετα απο 25 χρονια..Και τσακωμους ειδα, και τη μητερα μου να κλαει κτλ. Ηταν πολυ δυσσαρεστη εμπειρια οταν οι γονεις μου τσακωνοντουσαν, ευτυχως ποτε δεν ενιωσα ενοχες ως παιδι.Αλλα η ιδεα του χωρισμου τους ηταν ο χειροτερος εφιαλτης μου. Οταν ο πατερας μου τυχαινε να λειψει νυχτα απο το σπιτι - πολυ μετρημενες φορες και για ασχετους λογους - ενιωθα πολυ μεγαλη ανασφαλεια, ακομα το θυμαμαι. Στην εφηβεια εβριζα τη μανα μου, γιατι δεν χωριζατε και σας ακουω να τσακωνεστε συνεχεια κτλ κτλ.Λιγο μετα αλλαξα γνωμη. Και οταν τον εχασα αρκετα νωρις- πριν παντρευτω ημουν πολυ χαρουμενη που τον ειχα κοντα μου ως παιδι..
Εχω μαθει πλεον να περιοριζω τους καβγαδες στην δικη μου καθημερινοτητα ειτε με το να υποχωρω ειτε με το να μη δινω σημασια σε αυτα που ακουω...και να μην απανταω σε προσβολες..οσο μπορω βεβαια διοτι ειμαι ιδιαιτερα "γλωσσου".
Το προβλημα στον γαμο μου δεν ειναι το κερατο, δεν ξερω αν το τρωω και ουτε με απασχολει ιδιαιτερα. Το προβλημα ειναι η ελλειψη συνεννοησης, κατανοησης και αλληλοσεβασμου. Ο αντρας μου ειναι ενας ανθρωπος ιδιαιτερα δεσποτικος που θελει να περναει μονο το δικο του, δεν τον απασχολει η γνωμη και τα συναισθηματα μου οταν θιγονται τα δικα του "θελω" και αποψεις και γενικοτερα ειναι της νοοτροπιας του 1800 οσον αφορα τη γυναικα με λιγα λογια. Ακομη αντιπαθει οποιον με περιβαλλει και οτι μου αρεσει. Και γινεται ιδιαιτερα προσβλητικος συχνα. Αυτα εν ολιγοις.
Και αν απορειτε, οχι αυτα δεν τα καταλαβα πριν τον παντρευτω. Αρχισαν μετα την εγκυμοσυνη μου.
Δεν ειμαι ανθρωπος υποχωρητικος και ξερω να μιλαω. Αλλα δεν μου αρεσει να βλεπω κλαμμενα ματακια, οποτε το βουλωνω και τα καταπινω.
Ημουν σε διλημμα να τον ακολουθησω αλλου για τη δουλεια του ή να τον χωρισω και να κρατησω τη δικη μου. Φυσικα και του ειχα πει οτι ηθελα να χωρισουμε, φυσικα και με ειχε απειλησει σε ολα τα επιπεδα (γιατι δεν ηθελε να χωριστει απο το παιδι κτλ.). Εντελει αφησα τη δουλεια μου, την πολη μου και φυγαμε ολοι μαζι.
Η οικονομικη του ευμαρεια δεν με αγγιζει καθολου. Περαν απο τα λεφτα που του ζηταω για τα ψωνια του σπιτιου και του παιδιου για μενα δεν παιρνω τιποτα.Αν τυχει να χρειαστω κατι μου το στελνει η μητερα μου,χωρις βεβαια να την επιβαρυνω πολυ.
Φυσικα και δεν προκειται να γαντζωθω απο την κορη μου. Δεν θελω να λεω μεγαλα λογια βεβαια γιατι η λεξη ποτε ειναι συνηθως για να αναιρειται, αλλα ειμαι πολυ συνειδητοποιημενη για το οτι ειναι..δανεικη. Δεν ειναι ιδιοκτησια μου, ειναι το παιδι που εφερα στον κοσμο και εχω την ευθυνη του. Η ζωη της ειναι δικη της. Δεν ειναι ουτε φιλη μου, ουτε μανα μου, ουτε αντρας μου! Ειναι κορη μου και καθηκον μου ειναι να κανω τη ζωη της οσο το δυνατον καλυτερη, οσο ειναι στο χερι μου.
Γυρω στα 20 μου ελεγα στη μητερα μου οτι απο τη στιγμη που μια γυναικα γινεται μανα η ζωη δεν ειναι δικη της αλλα ανηκει πλεον στο παιδι της. Εφοσον φερεις ενα παιδι στον κοσμο, για την οποια σου επιλογη δεν φταιει. Οφειλεις να το μεγαλωσεις οσο πιο φυσιολογικα περναει απο το χερι σου.
Φυσικα τοτε για την ηλικια μου της μητερας μου της φαινοταν εξωγηινα αυτα που ακουγε, αλλα οταν με ειδε να τα εφαρμοζω κιολας,απ τη μια χαρηκε για το παιδι μου και απ την αλλη λυπηθηκε για μενα οπως μου ειπε χαρακτηριστικα.
Και κλεινω με μια τελευταια ερωτηση.
Inioxos, γιατι σου φαινεται εξαιρετικα μικρη η ηλικια των 25 για να παντρευτει μια γυναικα?
Για να μιλησω σε προσωπικο επιπεδο, ειχα τελειωσει τις σπουδες μου, ειχα μια σταθερη δουλεια με εναν ικανοποιητικο μισθο και αυτο που ηθελα πλεον ηταν να βρω καποιον ανθρωπο, να αγαπηθουμε και να κανουμε οικογενεια, κατι που το ηθελα και απο πιο μικρη βεβαια. Δεν με ενδιεφερε ουτε να γινω συλλεκτης εμπειριων, ουτε να ξοδευτω αριστερα και δεξια. Που ειναι βρισκεις το επιπολαιο σ αυτο?

morgoth

# 11 στις 2/3/2012
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%
τα βιωματα σου σε εχουν επηρεασει σε μεγαλο βαθμο.
οι γονεις σου δεν σε προστατεψαν απο τα προβλήματα που ειχαν μεταξυ τους.
αυτά ομως ανηκουν στο παρελθόν.

εκανες την επιλογή σου και κοιτα να την υποστηριξεις. και να φτιαξεις την σχεση σου με τον αντρα σου.

διοτι αυτο που περιγραφεις ειναι μια μορφή δουλας. μιας υπηρετριας που ειναι κλεισμενη στο σπιτι χωρις απαιτησεις απο την ιδια της τη ζωή.

ουσιαστικά εισαι μια γυναικα του 1800 οπως ειναι και ο αντρα σου (οπως λες). Μονο ετσι μπορει να σταθει αυτος ο γαμος (συμφωνα με αυτα που λες).

ερωτικες επαφες εχετε?
και κατι τελευταιο.. το μοντελο που κατα πασα πιθανοτητα θα ακολουθησει η κορη σου ειναι αυτο που θα βλέπει για τα επομενα της χρονια. Συνηθως ετσι γινεται. Οπότε σκεψου αν το μοντελο των δικών σου γονιών ειχε ομοιοτητες με το δικο σου

# 12 στις 2/3/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Με επιασε μια ακατανικητη μελαγχολια διαβαζοντας σε κοπελα μου.....ισως γιατι βρεθηκα στο "σταυροδρομι" σου προσφατα....δεν θα σου πω τι να κανεις,μονο καποιες δικες μου επισημανσεις....συμφωνω σε αυτα που σου ειπε και ο morgoth και h anemos παραπανω.....

Εαν αυτο αποφασισες να κανεις ,για να εχει νοημα,υγεια και προοπτικη,προυποθεση ειναι να φτιαξουν οι σχεσεις σου με τον αντρα σου.....αναγκαια κιολας προυποθεση.....διαφορετικα θα τα ξαναπουμε συντομα φοβαμαι.....

Δεν περνιεται κοπελα μου μια κακη ζωη....οχι πλεον....θα σε εξαντλησει,θα σε αλλοιωσει,θα σε φθειρει,θα σε "αφανισει"......γιατι?και γιατι πιστευεις οτι αυτο ειναι καλυτερο για την κορη σου?να εχει μια μανα χωρις προσωπικοτητα,χωρις πρωτοβουλια,χωρις δικη της υποσταση!Τι θα σεβεται απο σενα?Τι θα αγαπαει απο εσενα?Την αυτοθυσια σου?Την αυταπαρνηση σου?Την υποχωρητικοτητα σου?Ξερεις ποτε θα τα αντιληφθει ,εαν τα αντιληφθει,ολα αυτα?στην ηλικια που βρισκεσαι εσυ τωρα.....οταν θα κανει δικα της παιδια.....

Γιατι να σε υπολογιζει η μικρη, οταν ο αντρας σου δεν σε υπολογιζει?Γιατι να σε εκτιμαει ,οταν ο αντρας σου δεν το κανει....οταν εσυ το επιτρεπεις τελικα!
Σε αυτο το περιβαλλον θα μεγαλωσει η μικρη σου και θα μαθει να συμπεριφερεται κατ εικονα και καθ ομοιωση σας.....Θα εισαι χαρουμενη?θα εισαι ευτυχισμενη,να το αντιμετωπιζεις αυτο καθημερινα?
θα χαρεις να το αναπαραγει τελικα και στην δικη της οικογενεια αργοτερα?το παραδειγμα της μανας της?θα εισαι καλα εαν φτασει να ζησει την δικη σου ζωη στο δικο της μελλον?ή αν οχι την καθ αυτην,μια αντιστοιχη προβληματικη?

Τι σε κανει να πιστευεις οτι η κορη σου θα ειναι ευτυχισμενη με εναν εξουσιαστικο και εγωμανη πατερα?

Και να φτασουμε σε εσενα.....θα το αντεξεις?ενας ανθρωπος δυναμικος,με το θαρρος της γνωμης του και με προσωπικοτητα δεν αντεχει για πολυ τον "ζυγο"...τον υπομενει,ομως στο τελος ή φευγει ή αρρωσταινει......

Ελικρινα ευχομαι να συνειδητοποιησει γρηγορα ο αντρας σου την απαραδεκτη συμπεριφορα του και τον αντικτυπο που εχει στο παιδι του που αγαπαει και μαζι να ξαναχτισετε την σχεση σας.....διαφορετικα και παλι εσυ θα κληθεις να αποφασισεις για την συνεχεια ολων σας......

# 13 στις 2/3/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by RIRI82

Και οι γονεις μου δεν ειχαν και τον καλυτερο γαμο. Οπως ολοι πιστευω μετα απο 25 χρονια..Και τσακωμους ειδα, και τη μητερα μου να κλαει κτλ.
Στην εφηβεια εβριζα τη μανα μου, γιατι δεν χωριζατε και σας ακουω να τσακωνεστε συνεχεια κτλ κτλ.



θεματοθέτρια, δεν είναι όλοι οι γάμοι έτσι.
έχεις φτιάξει το δικό σου μοτίβο γάμου, γιατί αυτό έζησες σαν παιδί και αυτό θεωρείς δεδομένο.
προσωπικά δεν είμαι παντρεμένη, αλλά μπορώ να σου πω την εμπειρία της δικής μου οικογένειας.
οι γονείς μου είχαν συγκρούσεις όπως όλες οι σχέσεις, ωστόσο ποτέ δεν είδα τη μάνα μου να κλαίει ούτε τον πατέρα μου να "ξεφεύγει". τσακώνονταν όπως τσακώνεσαι με την κολλητή σου, σε φάση αντιπαράθεσης απλά, μπορεί να λέγανε και καμιά κουβέντα παραπάνω, μουτρώνανε για 1-2 μέρες και μετά τα ξαναβρίσκανε είτε ρητά είτε με πειράγματα που σπάγανε τον πάγο.
τα ίδια που έλεγες στη μάνα σου, μπορεί να γυρίσει να σου πει η κόρη σου στην εφηβεία. θα το αντέξεις αυτό?
το θέμα στη συμβίωση ενός ζευγαριού δεν είναι η διαφορετικότητα των χαρακτήρων. το θέμα είναι η επικοινωνία. πως επικοινωνούν τα προβλήματα και πως τα λύνουν. η μεγάλη αγάπη φέρνει καλύτερη επικοινωνία, όσο διαφορετικοί και να είναι οι χαρακτήρες. στην δική σου περίπτωση δεν βλέπω να υπάρχει αγάπη. αυτό δείχνει η παντελής έλλειψη σεβασμού του άντρα σου προς το άτομό σου. υποχωρήσεις είναι καλό να γίνονται, αλλά να είναι αμοιβαίες. όχι να γίνεται ο ένας το χαλάκι του άλλου, όπως στην περίπτωσή σου.

συγγνώμη δηλαδή, κάνεις συνέχεια μόκο, τον αφήνεις να παραληρεί, για να μην κλάψεις, λες, άφησες τη δουλειά σου, δηλαδή την ανεξαρτησία σου, πήγες σε ξένη πόλη γιατί αυτό ευνοούσε τη δική του καριέρα, δεν παίρνεις δικά του χρήματα για να αγοράσεις κάτι για σενα, ζητάς μόνο από τη μητέρα σου, δηλαδή εσύ άφησες την πόλη σου και τη δουλειά σου για να μεγαλώσεις το παιδί του και αυτό δεν είναι εργασία, δεν δικαιούσαι τίποτα από το προϊόν της εργασίας του!!!

πόσο ακόμα θα ρίξεις τον εαυτό σου????
για πες. σηκώνει και χέρι κάπου - κάπου?

και κάτι άλλο. επειδή έχεις κορίτσι. το κορίτσι σου, όταν φτάσει την εφηβεία, θα έχει μεγαλύτερο πρόβλημα με το σατραπισμό του πατέρα του από αυτό που έχεις εσύ τώρα. το κορίτσι σου θα αντιμετωπιστεί από αυτόν σαν εν δυνάμει τσούλα, υπόλογη για κάθε ανάγκη που έχει σαν κορίτσι στην εφηβεία, όπως να βγει έξω, να ντυθεί διαφορετικά, να έχει παρέες και αγόρια φίλους κλπ.

και κάτι τελευταίο. ένα παιδί έχεις. δεν θέλεις να κάνεις δεύτερο? πως θα το κάνεις? με αυτόν τον άντρα? από τα λεγόμενά σου δεν φαίνεται να τον γουστάρεις ούτε καν σεξουαλικά. και με το δίκιο σου, έτσι που σου φέρεται! λοιπόν, τι? θα τον επιλέξεις για πατέρα και του δεύτερου/τρίτου κλπ παιδιού σου?

η μητέρα σου, λέγοντάς σου ότι χαίρεται μεν για το παιδί σου, λυπάται δε για σενα, ίσως εννοεί ότι την δική της επιλογή να μην χωρίσει, την έχει μετανιώσει σήμερα. ίσως επειδή βλέπει ότι η δική σου ζωή χτίζεται στο μοτίβο της δικής της (ανεξάρτητα από το είδος των προβλημάτων που είχε η μητέρα σου με τον πατέρα σου που μπορεί να ήταν παρόμοια ή διαφορετικά). μήπως να το σκεφτείς και αυτό αφού υπολογίζεις στις αποφάσεις σου την δική σου οικογενειακή εμπειρία?

RIRI82

# 14 στις 2/3/2012
author
Γυναίκα / 39 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 217
'Aρεσαν+: 0%
Οι γονεις μου ηταν διαφορετικη περιπτωση απο τη δικη μου..
Δεν εχω δει σε αυτους τσακωμους οπως εμενα και του αντρα μου ουτε στο εκατοστο! Και φυσικα ουτε αισχρολογιες κτλ κτλ. Ο πατερας μου με σατραπη καμμια σχεση, απλως ειχαν και αυτοι τους τσακωμους τους. Απλως μεσα στα δικα μου παιδικα αυτια οι φωνες τους ηταν λες και φωναζες σε πολυκατοικια!
Δεν ειναι φυσικα οι γονεις μου το θεμα μου.
Υπηρξε και μια περιοδος που ειχε σηκωσει χερι. Και που σηκωσα κι εγω. Που εχουμε πει ο ενας πραγματα στον αλλον που δεν τα λενε ουτε οι χειροτεροι εχθροι.
Δεν εχει σημασια το οτι το ξεκινησε αυτος.Ντρεπομαι να τα λεω..δεν νοειται δυο ανθρωποι που εχουν επιλεξει συνειδητα να ζησουν μια ζωη μαζι να συμπεριφερονται ετσι ο ενας στον αλλον.
Ηταν ομως το παιδι στη μεση. Εκανα αυτη την υποχωρηση. Ναι αφησα τα δικα μου για τα δικα του, αλλωστε τα δικα του εξασφαλιζουν ενα πολυ καλυτερο μελλον στο παιδι μου.
Δεν ειναι οτι δεν μου δινει λεφτα. Δεν τα θελω. Δεν μπορω να τα παρω.
Εχει βελτιωσει τη συμπεριφορα του ενα 50%. Σημαντικο δεν λεω. Αλλα τωρα που το πουλι μπηκε στο κλουβι μονο του και εκλεισε και την πορτα. Δεν υπαρχει λογος τριβων, ουτε δουλεια εχω εδω, ουτε γνωστους.
Το παραξενο της υποθεσης ειναι οτι στην κορη του ειναι τελειως διαφορετικος. Χαλι να τον πατησει.Δεν την μαλωνει ποτε, της κανει ολα τα χατηρια, ασχολειται πολυ μαζι της και το βλεπω οτι την αγαπαει υπερβολικα.
Το ερωτημα το τι θα γινει στην εφηβεια της ειναι ..αναπαντητο.
Τουλαχιστον ξερω οτι θα ειμαι εγω εκει διπλα της .
Ημουνα πολυ ερωτευμενη με τον αντρα μου, ητανε Θεος μου και εκεινος φαινοταν να με αγαπαει πολυ. Φυσικα οταν ο Θεος σου γκρεμιζεται ξαφνικα μπροστα σου ειναι μεγαλο σοκ. Δυαλυθηκα οταν ειδα το αλλο του προσωπο. Ειδικα που την περιοδο που το ειδα, οταν ημουν εγκυος. Οπως ηταν φυσικο μαζεψα τα κομματια μου και επανηλθα. Τωρα ομως ειμαι αδεια απεναντι του.
Μενω μαζι του, κοιμαμαι μαζι του αλλα δεν ειμαι μαζι του.
Μου αρεσουν τα παιδια, θελω να κανω και αλλο παιδι αλλα παιδι κανεις σε αυτον που αγαπας..δεν μπορω.
Ερωτικα επισης ειμαι κενη.
Εχετε δικιο στα περισσοτερα που λετε.
Ειχα δυο επιλογες και πηρα αυτη γιατι ειναι αυτη που με κανει και νιωθω καλα με τη συνειδηση μου απεναντι στο παιδι μου.
Και γενικοτερα σε οσους ειναι σε διλημα με τον γαμο τους εχω να πω οτι πλεον ενα μεγαλο ποσοστο των οικογενειων ειναι μονογονεικες. Και πολλοι ανθρωποι χωριζουν για αθλιους λογους, για τα οικονομικα, για τη δουλεια, για τα σογια μεχρι και για γκομενακια στο facebook.Ναι οι μονογονεικες οικογενειες ειναι μια νεα ταση αλλα δεν ειναι αυτο το φυσιολογικο. Πρεπει ολοι να προσπαθουν οσο μπορουν για τα παιδια τους.

# 15 στις 2/3/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
τι να σου πω?
αντιφατικά τα λες. τη μια οτι αυτος δεν υπολογίζει τα θέλω σου και δεν κάνει καμία υποχώρηση στα δικά του. οτι εχει ιδεες του 1800 για τη γυναικα. απο την αλλη οτι εχεις σηκωσει χερι και εσυ (τωρα αυτο πως γινεται? σε εναν καυγα που εχει ξεφυγει και ο αντρας σηκωνει χερι, ειναι απειρως δυνατοτερος σωματικα απο τη γυναικα, πως η γυναικα σηκωνει χερι? αν εννοεις για να προστατευτει πριν φαει περισσοτερες, τι να πω?). λες επισης οτι εισαι "γλωσσου". διακρινω μια συγχυση. μηπως εχεις φρικαρει με το γεγονος της μετακομισης σε ξενη πολη και του οτι δεν εχεις φιλους και τα βλεπεις ολα μεσα απο αυτο το πρισμα? το λεω, γιατι τα λες λιγο περιεργα.

για το οτι παιδι κανεις σε αυτον που αγαπας, εχεις απολυτο δικιο. κι εγω ετσι σκεφτομαι. αφου εχεις επιλεξει να παραμεινεις με τον αντρα σου, γιατι δεν κανεις κατι? οπως το να πατε σε εναν συμβουλο γαμου. υπαρχουν και στην επαρχια. ψυχολογοι που κανουν συμβουλευτικη. δοκιμασε στην αρχη να πας μονη σου και ο ειδικος θα σε βοηθησει να προετοιμασεις το εδαφος για να πατε μαζι με τον αντρα σου. αλλη λυση δε βλεπω. αν το αφησεις ετσι, θα ζησεις ζωη μαυρη

# 16 στις 2/3/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Θεματοθετρια βρεθηκα στην θεση σου πολυ προσφατα....με πανομοιοτυπες συμπεριφορες απο τον συζυγο μου......ημουν τυφλα ερωτευμενη και δοσμενη μεχρι αηδιας σε αυτον και σε αυτο που δημιουργουσαμε...κι εκεινος λατρευει τον γιο μας....κι εκεινος δεν τον μαλωνε ποτε...κι εγω εχω ακουσει τα ανειπωτα και εχω ζησει τα απιστευτα 2 χρονια τωρα.....μενω στις συμπεριφορες γιατι τα υπολοιπα ειναι αποτελεσματα αυτων.....

Βιωνεις ψυχολογικη βια?
Βιωνεις απαξια και ειρωνεια?
Βιωνεις υπεροψια και αλαζονεια?
Μπορεις να παρεις πρωτοβουλια για κατι χωρις την συμφωνη γνωμη του?
Επεμβαινει στο πως λειτουργεις με την κορη σου?
Επεμβαινει στο πως χειριζεσαι τις λειτουργιες του σπιτιου?
Σε πλησιαζει ερωτικα?

Εαν θες απαντησε μου σε αυτες τις ερωτησεις με ειλικρινεια.....
Και παλι δεν σου λεω τι να κανεις.....απλα για να υπαρχει προοπτικη πρεπει να διορθωθουν οι συμπεριφορες....

achinos

# 17 στις 2/3/2012
author
Γυναίκα / 56 / Ελεύθερη
Μονακό
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 13.764
'Aρεσαν+: 0%
Κοπελια, εχεις πολλα προβληματα, αυτα που λες τα ξερω ταχω σκεφτει, αλλα δεν ειναι το θεμα να σου πω διαφορα προς το παρον...ξετυλιξε το κουβαρι του εαυτου σου πρωτα να βρεις τη λυση κ μετα κοιτα για τους αλλους, ετσι οπως το πηρες θα κανεις κακο οχι μονο σε σενα αλλα κ στους γυρω σου...γνωμη μου να πας εσυ σε καποιον να σε βοηθησει κ να προσπαθησεις να βρεις τον πραγματικο σου εαυτο, ειναι κριμα να πας χαμενη χωρις λογο...το περιθωριο που πας να μπεις ειναι...ανυπαρξια...δεν υπαρχει πιο θλιβερο θεαμα απο εκεινον τον ανθρωπο που εχει χασει την ταυτοτητα του...

achinos

# 18 στις 2/3/2012
author
Γυναίκα / 56 / Ελεύθερη
Μονακό
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 13.764
'Aρεσαν+: 0%
Νεφελινα, εμεινες στη δουλεια παρασκευη βραδυ;
Η πηρες λαπιτοπι...
Μεγειες καλε...

# 19 στις 2/3/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
RIRI, αρχικά σε αποπήρα λιγάκι ......γιατί πραγματικά εκείνη η φράση που αφορούσε το παιδί μου κτύπησε το καμπανάκι κινδύνου .... για το παιδί .....

Δύο σύζυγοι ..... που αγαπούν υπερβολικά το παιδί τους ..... και αναφέρονται σε αυτό ..... ως μόνο κοινό σημείο αναφοράς τους στο γάμο ..... είναι γιατί η μεταξύ τους σχέση δεν είναι καλή ..... και αυτό που ψάχνουν και δεν μπορούν να βρουν στο/η σύντροφο ... προσπαθούν να το αναπληρώσουν στο παιδί ....

Συνήθως όπως ειπώθηκε παραπάνω είναι θέμα επικοινωνίας , αγάπης , συνηδειτοποίησης αλλά και τεχνικής του πώς θα κρατηθεί και θα βελτιωθεί μία σχέση ......
Αλλά τις περισσότερες φορές λειτουργούν ασυνείδητα γονεϊκά πρότυπα ή δυσλειτουργίες .... έως και οι φοβίες .... ενός ανθρώπου .... που δεν τον αφήνουν ......να δημιουργήσει υγιείς σχέσεις .......

Τέτοια μου μοιάζει η περίπτωση του συζύγου σου .....

Καλώς πήρες την απόφαση που πήρες .... το πιστεύω ειλικρινά ......

Απλά διαφωνώ στον τρόπο που το χειρίζεσαι ......

Αφού έχεις τη δύναμη .... βρες και τη διάθεση να βρεις τι κρύβει η ψυχή του συζύγου σου ..... ποια είναι η αιτία της συγκεκριμένης συμπεριφοράς του απέναντί σου ..... Προσπάθησε να τον πλησιάσεις και να τον καταλάβεις .....

Μετά προσπαθείστε να βρείτε και να λύσετε μαζί τα προβλήματά σας ......

Δεν αρκεί να είσαι γλωσσού .... να αντιδράς στην αντίδραση ..... απλά τεντώνεις με αυτό τον τρόπο το σκοινί κι αυτό κάποια στιγμή ..... θα σπάσει ή θα σπάσεις εσύ .....

Αλλά δεν είναι λογικό ..... ούτε να εγκαταλείπεις εσύ τον εαυτό σου και να αφήνεσαι .... στη δυστυχία ....... Αυτό θα σε φθείρει ανεπανόρθωτα ..... και επειδή η μητέρα σου αντιλαμβάνεται τις συνέπειες .... σου είπε ...ότι λυπάται γι΄αυτό .......

# 20 στις 2/3/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by nefeli_34
Με επιασε μια ακατανικητη μελαγχολια διαβαζοντας σε κοπελα μου.....



Έχεις απόλυτο δίκιο σε όσα γράφεις Νεφέλη .......

όσα για το παραπάνω ...... επειδή σε καταλαβαίνω ..... ''θα περάσει κι αυτό '' ....θα δεις !
Επιλέξτε σελίδα: (1-4)
Σελίδες 1234
Δεν μπορείτε να απαντήσετε