Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή

Πως να χωρέσει μια ζωή σε λίγες γραμμές?

Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12

funny_bunny

# 1 στις 15/6/2012
author
Γυναίκα / 45 / Ελεύθερη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 20
'Aρεσαν+: 0%

Πως να χωρέσει μια ζωή σε λίγες γραμμές?

Κατόπιν παρότρυνσης της nefeli_34 γράφω και εγώ την δική μου ιστορία. Το απέφευγα γιατί ακόμα πονάει, γιατί ακόμα δεν έχω βρει την δύναμη να πάρω οριστική απόφαση και γιατί όπως γράφω και στο θέμα: πως να χωρέσεις μια ζωή σε μερικές γραμμές. Θα προσπαθήσω να είμαι περιεκτική για να μην σας κουράσω.
Είμαστε μαζί 6 χρόνια, 4 παντρεμένοι. Προβλήματα υπήρχαν σχεδόν από την αρχή. Θα ρωτήσετε όλοι γιατί προχώρησα στον γάμο? Ανασφάλεια, ανάγκη για συντροφικότητα, επιθυμία να κάνω οικογένεια, επιμονή ότι θα τα καταφέρουμε και ο γάμος θα πετύχει? Τι να σας πω. Δεν είμαι ακόμα σε θέση να απαντήσω σε αυτήν την ερώτηση. Τέλος πάντων όπως έχω ήδη γράψει (συμμετέχοντας σε άλλο θέμα) πείστηκα ότι το πρόβλημα το είχα εγώ και πήγα σε ψυχολόγο. Το θέμα μας ήταν ότι μαλώναμε συχνά κυρίως από την στιγμή που αρχίσαμε να συζούμε. Η ψυχολόγος μου διέγνωσε μεταιχμιακή προσωπικότητα (για όσους δεν είναι γνώστες (μεταιχμιακή) διαταραχή προσωπικότητας – ΜΔΠ (Borderline personality disorder – BPD) περιγράφεται ως μια παρατεταμένη διατάραξη της λειτουργίας της προσωπικότητας ενός ατόμου. Εμφανίζεται σε ηλικία μεγαλύτερη των δεκαοχτώ χρονών, μολονότι παρατηρείται και σε εφήβους. Οι οριακοί ασθενείς χαρακτηρίζονται από ασυνήθιστα επίπεδα αστάθειας στη διάθεση, στο συναίσθημα, στη συμπεριφορά και στην εικόνα εαυτού, καθώς και από χαοτικές σχέσεις με το αντικείμενο). Όχι βαριάς μορφής, κάτι απόλυτα αντιμετωπίσιμο εφόσον το άτομο είναι διατεθειμένο να αναγνωρίσει το πρόβλημα και να το αντιμετωπίσει, όπως και έκανα. Γενικά είχα τεράστια βελτίωση σύμφωνα με τα λεγόμενα της ψυχολόγου βέβαια, όχι δικής μου εκτίμησης. Τέλος πάντων κάποια στιγμή μέσα σε όλη αυτήν την διαδικασία κάλεσε και τον σύντροφο μου. Εκεί διαπίστωσε ότι και αυτός έχει θέματα και μάλιστα σοβαρότερα από τα δικά μου. Ζήτησε να βλέπει και αυτόν και μετά μαζί ως ζευγάρι. Για εκείνον η κατάσταση δυστυχώς δεν βελτιώθηκε (και πάλι σύμφωνα με εκτίμηση της ψυχολόγου και όχι δικής μου) κυρίως επειδή στην πραγματικότητα δεν ήθελε να αναγνωρίσει ότι έχει πρόβλημα και να το αντιμετωπίσει.
Συνεχίσαμε να είμαστε μαζί, με προβλήματα βέβαια, άλλοτε πιο έντονα, άλλοτε λιγότερο. Ενάμιση χρόνο πριν και αφού μου είπε για χιλιοστή φορά να χωρίσουμε εγώ έφυγα από το σπίτι. Προφανώς κάτι που δεν περίμενε αφού είχε μάθει να μου λέει να χωρίσουμε και εγώ να προσπαθώ να τον πείσω να συνεχίσουμε και να παλέψουμε για τον γάμο μας. Καθώς όμως ενός κακού μύρια έπονται στο καπάκι απολύθηκα από οτην δουλειά μου μετά από 10 χρόνια. Του έκατσε κουτί καθώς ήρθε να το παίξει ο σύζυγος που δεν εγκαταλείπει την γυναίκα του και θα της σταθεί στην δύσκολη στιγμή. Με τα πολλά μετά από κάποιο διάστημα τα ξαναβρήκαμε. Εδώ και τέσσερις μήνες δυστυχώς ξαναείμαστε στην ίδια κατάσταση. Να σημειώσω σε αυτό το σημείο ότι δεν έχουμε παιδιά. Προσπαθήσαμε αλλά υπάρχουν κάποια ιατρικά προβλήματα και από τις δύο μεριές. Το μεγαλύτερο όμως πρόβλημα είναι ο φόβος της ευθύνης που έχει ο σύντροφος μου με αποτέλεσμα κάθε φορά που βάζαμε μπροστά για το θέμα του παιδιού να του βγαίνει στην επιφάνεια ο φόβος της ευθύνης (αποτέλεσμα μεταιχμιακής, δραματικής, ναρκισιστικής και αντικοινωνικής συμπεριφοράς, επαναλαμβάνω και πάλι διάγνωση της ψυχολόγου και όχι δικής μου) και να οδηγούμαστε στον χωρισμό. Αποκορύφωμα ήταν ότι αυτήν την φορά είχαμε ξεκινήσει προσπάθεια για εξωσωματική και αφού είχε προηγηθεί ήδη μια γυναικολογική επέμβαση σε εμένα (η δεύτερη στο διάστημα που ήμασταν μαζί). Μπήκαμε λοιπόν στην διαδικασία της εξωσωματικής και ενώ εγώ έκανα την θεραπεία, μου ανακοίνωσε ότι και πάλι δεν είναι σίγουρος. Μετά και από αυτό είμαστε σε μια παγωμένη κατάσταση, ουσιαστικά σε διάσταση δηλαδή αλλά μένουμε ακόμα μαζί.
Επιπλέον υπάρχουν και τα εξής πρακτικά προβλήματα. Πλέον είμαστε στην ίδια δουλειά οπότε και εκεί υποχρεωτικά πρέπει να τον βλέπω καθημερινά (η οποία δουλειά πάει και κατά διαόλου και υπάρχει ο κίνδυνος να μείνουμε και οι δύο άνεργοι) και έχουμε δάνειο για το σπίτι που έχουμε αγοράσει το οποίο δεν δύναμαι να κρατήσω μόνη καθώς το δάνειο είναι μεγάλο και αδυνατώ να το πληρώνω μόνη μου (βοήθεια από γονείς δεν παίζει καθώς και εκείνοι με το ζόρι τα βγάζουν πέρα) και το καλύτερο από όλα, την προηγούμενη εβδομάδα μας έκλεψαν και το σπίτι και πήραν όλα μου τα κοσμήματα!!! Αν έχεις τύχει διάβαινε κοινώς.
Γενικώς είμαι εξαιρετικά πιεσμένη, οι αναποδιές έρχονται η μια μετά την άλλη, τα πρακτικά ζητήματα που ανέφερα παραπάνω μου φαίνονται βουνό να τα αντιμετωπίσω και με λίγα λόγια ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ.
Ζητώ συγνώμη για το μακροσκελές του post μου και είμαι σίγουρη ότι έχω παραλείψει πολλά και σημαντικά αλλά εδώ είμαστε για να τα λέμε...

morgoth

# 2 στις 18/6/2012
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%
2 παρατηρησεις.

α) κουραστηκα και μονο που το διαβασα.. σκεψου εσυ που το ζεις κιολας.
β) τη ψυχολογο αλλαξε την εφοσον δεν την εμπιστευεσαι. ειναι βασική αρχη να εμπιστευεσαι και να νιωθεις καλα με τον ψυχοθεραπευτη σου.

τις σχεσεις τις κανουμε για να περναμε καλα. οχι για να ταλαιπωριουμαστε.
Δουλεψε με τον εαυτο σου και τις ανασφαλειες σου. Και θα βρεις τις λυσεις σιγουρα.

inioxos52

# 3 στις 18/6/2012
author
Ανδρας / 66 / Σε διάσταση
Ν. Θεσσαλονίκης / Πανόραμα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 7.282
'Aρεσαν+: 0%
Απορια. Δηλαδη μετα απο ολα αυτα που περιγραφεις, τρεφεις ακομη ελπιδες για ποιο ακριβως πραγμα? Προσδοκας τι, σε σχεση με τους δυο σας? Τι ακριβως θα ηθελες να γινει? Και αυτο που θα ηθελες και προσδοκουσες να γινει, το θεωρεις εφικτο υπο τις παρουσες, αλλα και τις μελλοντικα -βασει του παρελθοντος σας- διαμορφουμενες συνθηκες?
...Ναι στην χρηση των Ελληνικων στο διαδικτυο. Σε σας το λεω Ελληνολατρες, που εχετε ακομη Εγγλεζικα ψευδωνυμα. Και δεν εννοω την γραφη...

funny_bunny

# 4 στις 18/6/2012
author
Γυναίκα / 45 / Ελεύθερη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 20
'Aρεσαν+: 0%

Πως να χωρέσει μια ζωή σε λίγες γραμμές?

Καταρχήν ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας. Morgoth εννοείται ότι κουράστηκα πάρα πολύ. Στην ψυχολόγο δεν πηγαίνω πια (οικονομικά δεν με παίρνει). Και συμφωνώ ότι τις σχέσεις τις κάνουμε για να περνάμε καλά. Την δύναμη ψάχνω να βρω για να φύγω και να αρχίσω και πάλι να περνάω καλά. Θα το καταφέρω, που θα μου πάει? Τόσοι άλλοι τα έχουν καταφέρει, γιατί όχι και εγώ?
Ηνίοχε έχω πάψει πια να προσδοκώ να αλλάξει κάτι. Κουράστηκα να παλεύω για να αλλάξει κάτι.
Όμως, και αυτό απευθύνεται και στους δυο σας, για τα πρακτικά προβλήματα που ανέφερα νωρίτερα δεν κάνατε κανένα σχόλιο. Γιατί δεν φτάνει που ψυχολογικά είμαι στα πατώματα πρέπει να αντιμετωπίσω και αυτά τα ζητήματα. Αλλιώς τι κατάφερα? Και εδώ είναι που ζορίζομαι και δεν ξέρω τι λύση να βρω. Γιατί καλώς ή κακώς το άλλο κομμάτι θα το παλέψεις. Θα κλάψεις, θα πονέσεις, θα χτυπηθείς, ε κάποια στιγμή θα πάψει να πονάει τόσο, θα το ξεπεράσεις. Τα άλλα όμως που απαιτούν πρακτικές λύσεις?

inioxos52

# 5 στις 18/6/2012
author
Ανδρας / 66 / Σε διάσταση
Ν. Θεσσαλονίκης / Πανόραμα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 7.282
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by funny_bunny
Ηνίοχε έχω πάψει πια να προσδοκώ να αλλάξει κάτι. Κουράστηκα να παλεύω για να αλλάξει κάτι.
Όμως, και αυτό απευθύνεται και στους δυο σας, για τα πρακτικά προβλήματα που ανέφερα νωρίτερα δεν κάνατε κανένα σχόλιο. Γιατί δεν φτάνει που ψυχολογικά είμαι στα πατώματα πρέπει να αντιμετωπίσω και αυτά τα ζητήματα. Αλλιώς τι κατάφερα? Και εδώ είναι που ζορίζομαι και δεν ξέρω τι λύση να βρω


Το σημαντικο ειναι να αποφασισεις τι θα κανεις στην τελικη με τον γαμο σου, και οχι τα πρακτικα προβληματα. Αυτα, με καποιο τροπο αντιμετωπιζονται συνηθως με την βοηθεια της οικογενειας, συγγενων και φιλων οι οποιοι συμπαραστεκονται ηθικα, και εφοσον χρειαστει και υλικα, μεχρι να ορθοποδησεις οπως και οσο μπορει ο καθενας. Ετσι δεν γινεται αλλωστε παντοτε? Τι αλλο σχολιο περιμενες να κανουμε?

Παντως εαν κανεις δεν μπορει να σε βοηθησει, κανε μια συμφωνια με την τραπεζα που σας δανεισε, και αφησε του το σπιτι να το πληρωνει μονος, προκειμενου να ησυχασει το κεφαλι σου, η κανε μια γραπτη επισημη συμφωνια μαζυ του, αφου το ξεπληρωσετε να το πουλησετε και να μοιραστειτε τα λεφτα.

Μου κανει παντως εντυπωση, πως ασχολεισαι με τα δευτερευοντα, ενω αλλα ειναι τα πρωτευοντα. Δηλ, το πως θα λυσεις τον γορδιο δεσμο που εχεις αυτην την στιγμη στην ζωη σου πρωτιστως. Τον γαμο σου δηλ που παει κατα διαολου κοπελλια, και οχι το σπιτι. Και κοιτα, πες και κανα δοξα τω θεω που δεν εχεις και κανενα παιδι να πληρωνει τα γαμισιατικα ε?
...Ναι στην χρηση των Ελληνικων στο διαδικτυο. Σε σας το λεω Ελληνολατρες, που εχετε ακομη Εγγλεζικα ψευδωνυμα. Και δεν εννοω την γραφη...

morgoth

# 6 στις 18/6/2012
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%
αν θες να χωρισεις πας και μενεις στη μανα σου, τουλαχιστον προσωρινα. για πλακα βρισκεις λυση. οσον αφορα το σπιτι εφοσον δε μπορεις να το ξεπληρωσεις, ειτε το πουλατε και ξεχρεωνετε ειτε το παιρνει η τραπεζα. δυστυχως.

funny_bunny

# 7 στις 19/6/2012
author
Γυναίκα / 45 / Ελεύθερη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 20
'Aρεσαν+: 0%
Και πάλι ευχαριστώ. Όμως θα μου επιτρέψετε ένα μικρό σχόλιο. Είναι πολύ εύκολο από έξω να κρίνεις και μπορεί και εγώ αν ήμουν στην θέση σας και απαντούσα στο post κάποιου άλλου να έβρισκα τα πρακτικά προβλήματα παιχνιδάκι ή ακόμα και προσχήματα για να αποφύγει κάποιος να δώσει μια λύση. Δεν είναι όμως έτσι παιδιά. Μην είστε τόσο απόλυτοι και please λίγο παραπάνω κατανόηση. Υποτίθεται ότι σε αυτό το forum συμμετέχουμε συνήθως άνθρωποι με προβλήματα, πιεσμένοι, συναισθηματικά καταβεβλημένοι κλπ. Σε αυτό το πλαίσιο ακόμα και ένα μικρό βήμα μπορεί να σου φαίνεται βουνό. Morgoth για πλάκα δεν ξαναγυρνάς στην μάνα σου στα 36 σου. Αυτό δεν είναι πλάκα είναι horor film. Καλά να είσαι ψυχολογικά, η προοπτική του να ξαναγυρίσεις στο πατρικό σου σπίτι εμένα τουλάχιστον μου φαίνεται "εφιαλτική" και να τονίσω εδώ ότι η σχέση μου με τις γονείς μου είναι μια χαρά και έχω την συμπαράσταση τους σε όλο αυτό, πόσο μάλλον όταν δεν είσαι στα καλά σου. Όντας λοιπόν σε αυτή την ψυχολογική κατάσταση, έχοντας μάθει να μένω μόνη και αργότερα με τον σύντροφο μου, αυτήν την στιγμή το να ξαναγυρίσω εκεί δεν με βοηθάει καθόλου κυρίως από ψυχολογικής απόψεως. Άλλο είναι να είσαι μέσα στα σκατά και να μένεις μόνος και άλλο να είσαι με τους γονείς σου και να πρέπει να το παίζεις cool γιατί και αυτοί άνθρωποι είναι και υποφέρουν μαζί σου. Ηνίοχε σε έχω διαβάσει αρκετές φορές και μπορώ να πω ότι είσαι λίγο σκληροπυρηνικός στις απόψεις σου. Πάσο, δικαίωμα σου. Όμως εν μέσω κρίσης να μιλάμε για λύσεις - λύσεις και όχι για το τι θα γινόταν σε ένα ιδανικό κόσμο. Για ποια πώληση σπιτιού μιλάμε ρε παιδιά που δεν κουνιέται φύλλο στην αγορά? Και ποια συμφωνία με την τράπεζα, με αυτήν που μου πίνει το αίμα εδώ και 4 χρόνια που πληρώνουμε το δάνειο? Να είμαστε λίγο ρεαλιστές. Και φοβάμαι γιατί δεν γνωρίζω καλά αυτές τις διαδικασίες και δεν θέλω να βρεθώ μπλεγμένη. Το να μου πάρουν απλά το σπίτι και να τελειώσει εκεί το ζήτημα οκ μπορώ να το δεχτώ και δεν με νοιάζουν και τα χρήματα που θα έχω χάσει. Το δάνειο όμως είναι μεγάλο. Από όσο ξέρω οι τράπεζες παίρνουν τα σπίτια (που και αυτό έχουν πάψει να το κάνουν πλέον αλλά τέλος πάντων) και τα βγάζουν σε πλειστηριασμό. Αν δεν πιάσει την τιμή που αντιστοιχεί σε αυτά που χρωστάς δεν ξεμπλέκεις έτσι εύκολα. Τουλάχιστον αυτά μου είπαν. Οπότε να βρεθώ στην θέση εκείνη που θα έχω και άλλα μπλεξίματα, να με κυνηγάνε οι δικηγόροι της τράπεζας και εγώ δεν ξέρω τι άλλο? Δεν μου φτάνουν όλα όσα έχω τώρα να αντιμετωπίσω? Δεν ξέρω αν είμαι υπερβολική και βλέπω τα πράγματα πολύ δραματικά αλλά αλήθεια φοβάμαι για αυτά τα ζητήματα.
Τέλος και όσον αφορά το αν είναι προτεραιότητα μου να σώσω τον γάμο μου, ήταν η απόλυτη προτεραιότητα μου για 4 χρόνια. Κουράστηκα. Και να είσαι σίγουρος ότι δοξάζω τον θεό που δεν υπάρχουν παιδιά για να πληρώνουν τις δικές μας μαλ......κίες. Ευχαριστώ και πάλι.

# 8 στις 19/6/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Χαιρομαι που αποφασισες να το μοιραστεις.....λυπαμαι για αυτα που διαβαζω....

Κατ αρχην αντιλαμβανομαι το αγχος σου σε οτι αφορα στα πρακτικα προβληματα και ναι δεν ειναι ευκολο να αντιμετωπιστουν....παρ οτι δεν ειχα να αντιμετωπισω και τετοια,γνωριζω περιπτωσεις ανθρωπων που βρισκονται στην ιδια κατασταση και δεν μπορουν να ξεμπλεξουν....αυτο ομως θα το ξερεις με σιγουρια εαν ασχοληθεις....δλδ,να σηλωσεις το τηλεφωνο,να ρωτησεις τα παντα,να πας απο την τραπεζα να ενημερωθεις μεχρι την τελευταια λεπτομερια,να συμβουλευτεις δικηγορο,να μαθεις τις εναλλακτικες και να πανικοβληθεις και αγχωθεις εφοσον δεις οτι ολα ειναι πραγματικα αλυτα...ομως ενεργοποιησου....μαθε τα παντα,εσυ οχι ο συντροφος σου.....εσυ πρεπει να ξερεις τι και πως ωστε να παρεις τις αποφασεις ΣΟΥ......

Σε οτι αφορα στις "ντροπες"-αναστολες σου ως προς την επιστροφη σου στην οικογενεια σου,επισης σε καταλαβαινω γιατι περασα ακριβως την ιδια φαση.....εχοντας επισης φυγει απο τα 19 μου για σπουδες στην επαρχια και εχοντας επιστρεψει και ζησει ξανα μονη μετα απο ενα μικρο διαστημα συμβιωσης με τους δικους μου και μετα ο γαμος,καταλαβαινω τον πανικο σου....λοιπον θα σου πω τι "ζυγισα" και αποφασισα (σε αυτο το κομματι).....το μη χειρον βελτιστον......παρ οτι και με την μητερα μου οι σχεσεις μας ανεκαθεν ηταν συγκρουσιακες (και εξακολουθουν,πιο ηπια!) ηξερα οτι ηταν ενα περιβαλλον που αν μη τι αλλο με αγαπουν και με προστατευουν και θα εβρισκα ηρεμια και γαληνη τις περισσοτερες ωρες της ημερας (......πραγματα που σαφως μου ελειπαν απο την εστια μου με τον συζυγο μου....,παρα μονο οταν ελειπε.....και οταν ακουγα το κλειδι στην πορτα,με επιανε ταχυπαλμια για το τι με περιμενε!).....και επισης οτι δεν θα ειναι για παντα....και επισης οτι δεν ειμαι ουτε η πρωτη ουτε η τελευταια που χωριζει.....και επισης οσο και να στεναχωρηθουν οι γονεις μας,αλλο τοσο και θα ανακουφισοτυν οταν δουν το παιδι τους να ξαναχαμογελα και να δυναμωνει και να τους θυμιζει εκεινο το πλασμα που ηταν γεματο ζωντανια και δυναμη.....

Αφηνω τελευταιο το κομματι του γαμου σου γιατι δεν διαπιστωσα προσωπικα τι νιωθεις για τον συντροφο σου?τι συναισθηματα εχεις αυτη τη στιγμη.....ποιες οι προσωπικες σας σχεσεις σαν ζευγαρι.....πως ειναι η συμπεριφορα του τωρα και πως πριν τον γαμο....και πως η δικη σου....εαν μπορεις και θες γραψε λιγα λογια για αυτα.....

ROCK-54

# 9 στις 19/6/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Υποτίθεται ότι σε αυτό το forum συμμετέχουμε συνήθως άνθρωποι με προβλήματα, πιεσμένοι, συναισθηματικά καταβεβλημένοι κλπ.

Καλησπερα funny_bunny

Διαβασα προσεκτικα τα γραφομενα σου,δεν θα ελεγα πως ειμαι ειδικος στο να δωσω λυση στα πολλα κ περιπλοκα προβληματα σου,αλλα μια απλη γνωμη ποτε δεν βλαπτει.

Στεκομαι πρωτα στην παραγραφο του κειμενου Σου που εχω ξεχωρισει,λεγοντας σου πως στο φορουμ συμμετεχουν πολλοι κ διαφοροι,αλλα σε καμμια περιπτωση πειραγμενοι,καμμενοι,βλαμμενοι,τρελλοι,βαρεμμενοι κλπ
Θα ελεγα πως υπαρχουν ΚΑΙ αξιολογοι ανθρωποι με γνωσεις ,χιουμορ κ βιωματα που ισως μπορουν να σε βοηθησουν με γνωμωνα την πειρα,την ανθρωπια κ τις προσωπικες αστοχιες στη ζωη τους.....

Συνοψιζοντας την κατασταση στην οποια βρισκεσαι θα ελεγα πως....ενος κακου
μυρια επονται.
Ειναι φανερο πως ο γαμος σου δεν τραβαει,και ειναι πηγη συνεχων προβληματων.Μονη σου γραφεις....<καλα που δεν εκανα παιδι....>,εκει να δεις ζορια , προβληματα κ αδιεξοδα(προσωπικα βιωματα μου),αλλα ο καθενας το παλευει οπως μπορει,αλλα το παλευει!!!
Φυσικα κ δεν ειναι λυση στα 36 σου να γυρισεις πισω κ κατω απο την φτερουγα της μαμας.Κανενας δεν θα σου πει πως να χειριστεις την κατασταση σου βημα βημα,μονη σου θα βρεις τον δρομο σου.Απο φιλους σου(και στο φορουμ)μπορεις να ζητησεις τεχνικη βοηθεια,σχετικη με διαζυγιο,τραπεζες,δανειο,υποθηκες κλπ

Προσπαθησε να εισαι ηρεμη,συγκεντρωμενη κ αποφασιστικη κ γυρισε σελιδα στη ζωη σου,νεα εισαι ακομα(εγω το εκανα στα 54 κ με δυο παιδια),μπορεις κ το αξιζεις.Να θυμασαι:ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΟΜΕΛΕΤΑ ΑΝ ΔΕΝ ΣΠΑΣΕΙΣ ΑΥΓΑ.....
και δεν θα κουραστω να το λεω σε ολους πως ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΤΡΑΙΝΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ
ΕΠΙΒΑΤΕΣ......

inioxos52

# 10 στις 19/6/2012
author
Ανδρας / 66 / Σε διάσταση
Ν. Θεσσαλονίκης / Πανόραμα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 7.282
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by funny_bunny
Ηνίοχε σε έχω διαβάσει αρκετές φορές και μπορώ να πω ότι είσαι λίγο σκληροπυρηνικός στις απόψεις σου. Πάσο, δικαίωμα σου. Όμως εν μέσω κρίσης να μιλάμε για λύσεις - λύσεις και όχι για το τι θα γινόταν σε ένα ιδανικό κόσμο. Για ποια πώληση σπιτιού μιλάμε ρε παιδιά που δεν κουνιέται φύλλο στην αγορά? Και ποια συμφωνία με την τράπεζα, με αυτήν που μου πίνει το αίμα εδώ και 4 χρόνια που πληρώνουμε το δάνειο? Να είμαστε λίγο ρεαλιστές. Και φοβάμαι γιατί δεν γνωρίζω καλά αυτές τις διαδικασίες και δεν θέλω να βρεθώ μπλεγμένη. Το να μου πάρουν απλά το σπίτι και να τελειώσει εκεί το ζήτημα οκ μπορώ να το δεχτώ και δεν με νοιάζουν και τα χρήματα που θα έχω χάσει. Το δάνειο όμως είναι μεγάλο. Από όσο ξέρω οι τράπεζες παίρνουν τα σπίτια (που και αυτό έχουν πάψει να το κάνουν πλέον αλλά τέλος πάντων) και τα βγάζουν σε πλειστηριασμό. Αν δεν πιάσει την τιμή που αντιστοιχεί σε αυτά που χρωστάς δεν ξεμπλέκεις έτσι εύκολα. Τουλάχιστον αυτά μου είπαν. Οπότε να βρεθώ στην θέση εκείνη που θα έχω και άλλα μπλεξίματα, να με κυνηγάνε οι δικηγόροι της τράπεζας και εγώ δεν ξέρω τι άλλο? Δεν μου φτάνουν όλα όσα έχω τώρα να αντιμετωπίσω? Δεν ξέρω αν είμαι υπερβολική και βλέπω τα πράγματα πολύ δραματικά αλλά αλήθεια φοβάμαι για αυτά τα ζητήματα.


Δεν ξερω αν ειμαι σκληροπυρηνικος οπως λες, ρεαλιστης και πραγματιστης ομως, ειμαι στα σιγουρα. Ζητησες να σου απαντησουμε ΚΑΙ επι των πρακτικων θεματων, ΚΑΙ σου απαντησαμε, συμφωνα και με το κατα πως το βλεπει ο καθεις μας. Αλλο θεμα το αν σου αρεσαν οι αποψεις μας η οχι. Η διαφορετικη απο την δικη σου αποψη, δεν σημαινει οτι στερειται λογικης η συναισθηματος.

Οταν μπαινεις σε ενα φορουμ και θετεις προς συζητηση ενα θεμα το οποιο σε απασχολει, ολοι οσοι σου απαντουν διαθετοντας χρονο και φαια ουσια, το κανουν προσπαθωντας να βοηθησουν κυριως, οσο κι αν σου φαινεται παραξενο, και οχι για να σου την πουν. Πολλοι απο δω μεσα, ειχαν καποιες αναλογες, η και παραπλησιες εμπειριες καποια στιγμη στην ζωη τους.

Παντως σε οτι με αφορα, εαν περιμενες να σου πω να προταξεις των προβληματων που αντιμετωπιζεις στον γαμο σου το θεμα του σπιτιου και της τραπεζας, ατυχησες, γιατι πιστευω πως με εναν καλο δικηγορο ολο και θα βρεθει μια λυση στην συνεννοηση με την τραπεζα. Ο γαμος σου και η διασωση του προεχει. Εαν γινει αυτο, ολα θα πανε καλυτερα.
...Ναι στην χρηση των Ελληνικων στο διαδικτυο. Σε σας το λεω Ελληνολατρες, που εχετε ακομη Εγγλεζικα ψευδωνυμα. Και δεν εννοω την γραφη...

morgoth

# 11 στις 20/6/2012
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by funny_bunny
Και πάλι ευχαριστώ. Όμως θα μου επιτρέψετε ένα μικρό σχόλιο. Είναι πολύ εύκολο από έξω να κρίνεις και μπορεί και εγώ αν ήμουν στην θέση σας και απαντούσα στο post κάποιου άλλου να έβρισκα τα πρακτικά προβλήματα παιχνιδάκι ή ακόμα και προσχήματα για να αποφύγει κάποιος να δώσει μια λύση. Δεν είναι όμως έτσι παιδιά. Μην είστε τόσο απόλυτοι και please λίγο παραπάνω κατανόηση. Υποτίθεται ότι σε αυτό το forum συμμετέχουμε συνήθως άνθρωποι με προβλήματα, πιεσμένοι, συναισθηματικά καταβεβλημένοι κλπ. Σε αυτό το πλαίσιο ακόμα και ένα μικρό βήμα μπορεί να σου φαίνεται βουνό. Morgoth για πλάκα δεν ξαναγυρνάς στην μάνα σου στα 36 σου. Αυτό δεν είναι πλάκα είναι horor film. Καλά να είσαι ψυχολογικά, η προοπτική του να ξαναγυρίσεις στο πατρικό σου σπίτι εμένα τουλάχιστον μου φαίνεται "εφιαλτική" και να τονίσω εδώ ότι η σχέση μου με τις γονείς μου είναι μια χαρά και έχω την συμπαράσταση τους σε όλο αυτό, πόσο μάλλον όταν δεν είσαι στα καλά σου. Όντας λοιπόν σε αυτή την ψυχολογική κατάσταση, έχοντας μάθει να μένω μόνη και αργότερα με τον σύντροφο μου, αυτήν την στιγμή το να ξαναγυρίσω εκεί δεν με βοηθάει καθόλου κυρίως από ψυχολογικής απόψεως. Άλλο είναι να είσαι μέσα στα σκατά και να μένεις μόνος και άλλο να είσαι με τους γονείς σου και να πρέπει να το παίζεις cool γιατί και αυτοί άνθρωποι είναι και υποφέρουν μαζί σου. Ηνίοχε σε έχω διαβάσει αρκετές φορές και μπορώ να πω ότι είσαι λίγο σκληροπυρηνικός στις απόψεις σου. Πάσο, δικαίωμα σου. Όμως εν μέσω κρίσης να μιλάμε για λύσεις - λύσεις και όχι για το τι θα γινόταν σε ένα ιδανικό κόσμο. Για ποια πώληση σπιτιού μιλάμε ρε παιδιά που δεν κουνιέται φύλλο στην αγορά? Και ποια συμφωνία με την τράπεζα, με αυτήν που μου πίνει το αίμα εδώ και 4 χρόνια που πληρώνουμε το δάνειο? Να είμαστε λίγο ρεαλιστές. Και φοβάμαι γιατί δεν γνωρίζω καλά αυτές τις διαδικασίες και δεν θέλω να βρεθώ μπλεγμένη. Το να μου πάρουν απλά το σπίτι και να τελειώσει εκεί το ζήτημα οκ μπορώ να το δεχτώ και δεν με νοιάζουν και τα χρήματα που θα έχω χάσει. Το δάνειο όμως είναι μεγάλο. Από όσο ξέρω οι τράπεζες παίρνουν τα σπίτια (που και αυτό έχουν πάψει να το κάνουν πλέον αλλά τέλος πάντων) και τα βγάζουν σε πλειστηριασμό. Αν δεν πιάσει την τιμή που αντιστοιχεί σε αυτά που χρωστάς δεν ξεμπλέκεις έτσι εύκολα. Τουλάχιστον αυτά μου είπαν. Οπότε να βρεθώ στην θέση εκείνη που θα έχω και άλλα μπλεξίματα, να με κυνηγάνε οι δικηγόροι της τράπεζας και εγώ δεν ξέρω τι άλλο? Δεν μου φτάνουν όλα όσα έχω τώρα να αντιμετωπίσω? Δεν ξέρω αν είμαι υπερβολική και βλέπω τα πράγματα πολύ δραματικά αλλά αλήθεια φοβάμαι για αυτά τα ζητήματα.
Τέλος και όσον αφορά το αν είναι προτεραιότητα μου να σώσω τον γάμο μου, ήταν η απόλυτη προτεραιότητα μου για 4 χρόνια. Κουράστηκα. Και να είσαι σίγουρος ότι δοξάζω τον θεό που δεν υπάρχουν παιδιά για να πληρώνουν τις δικές μας μαλ......κίες. Ευχαριστώ και πάλι.



δηλαδη εαν ειχες λυσει το θεμα με τη στεγαση και το δανειο του σπιτιου, θα χωριζες? και ειναι αυτα που σε κρατανε απο το να μη χωρισεις?

κουκλα μου αποφασισε εαν θες ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ να χωρισεις. και θα βρεις λυση για τα υπολοιπα. Και κοιτα να βρεις εναν καλο δικηγορο να σε κατατοπήσει για ολα. Και οχι μου παν ακουσα κτλ.

Αλλιως κατσε κει που εισαι μεχρι να ξεχρεωσεις το δανειο και παραλληλα να ζεις διπλή ζωή. Και αυτο λυση ειναι. Διαλεγεις και παιρνεις. Καποιος τριτος παντως απο μονος του δε θα σου δωσει λυση. Δικια σου ειναι η ζωή, δικιές σου και οι αποφασεις.

tzoulia49

# 12 στις 20/6/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
εγω παλι συναισθανομαι και στις δυο θεσεις σου.... του συναισθηματικου κοματιου ....και του πρακτικου .....

που σιγουρα οταν εχεις τις βαλιτσες πισω απο την πορτα ....

σκεφτεσαι εκτος απο την καρδια σου ....

και τον τροπο που θα επιβιωσεις φευγοντας απο εκει .....

μια και ξερουμε ολοι σημερα ποσο δυσκολο κοματι ειναι αυτο ....

τωρα ...το θεμα του γαμου πιστευω να εχεις καταλαβει οτι εχει τελειωσει .....

ειτε ξεκινησε....

λαθος ειτε χαλασε στην πορεια .....τελειωσε ....

μην μπαινεις σε δειληματα του τυπου τι θα πει ο κοσμος ....

ειναι η μεγιστη σαχλαμαρα ...

να σκεφτεσαι οτι εισαι σε μειονεκτικη θεση επειδη χωρισες ....αυτα ειναι αλλης εποχης σκηνικα ....

γυριζεις για αρχη στους γονεις σου ....

διοτι θα χρειαστεις χρηματα και στεγη ...

ως που να βρεις μια λυση ...

και χρηματα για πιθανονν υπαρκτα χρεη ....

και το δανειο το οποιο απ οτι εχω καταλαβει ειναι το μειζον θεμα ....

εχω καταλαβει οτι καπου δουλευεις κι οτι φανταζομαι τα χρηματα δεν επαρκουν για ενοικια δανεια κλπ .....

και πως θα γινει βρε φιλεναδα ...να τα διαχειριστεις ολα αυτα με χωρις πλατες .....?

μην τα θες ολα δικα σου ...

και την ηρεμια σου....

και το διαζυγιο ανεμακτα ....

και το δανειο τακτοποιημενο ...

να ξερεις οτι σ αυτη τη ζωη τα λαθη πληρωνονται και καμια φορα πολυ ακριβα ....

κι οσο σκληροπυρηνικα κι αν σου ακουγονται ολα αυτα μολις τα βιωσεις θα καταλαβεις .τι ενοω ....

αρα ανεχεσαι για αρχη την μουρμουρα της οικογενειας ....ως που να βαλεις σε νεα βαση την ζωη σου ....

λες χαιρετε στον συζυγο ....οριστικα κι αμετακλητως ....

.36 χρονων εχεις μπολικα χρονακια μπροστα σου ....

να ξαναβρεις τον εαυτο σου και την προσωπικη σου ηρεμια και ευτυχια ....
φυσικα το πιο χαρουμενο της υποθεσης ειναι οτι δεν υπαρχουν παιδια ....
και οσο αφορα το δανειο ....

πριν φυγεις απο το σπιτι....κανε μια βολτα απ την τραπεζα ....μαθε πως μπορει να αποπληρωθει αυτο το δανειο ....γινονται ρυθμισεις σημερα με τα νεα μετρα ....

αν δεις οτι μπορειτε να βρειτε μια λυση απο κοινου με τον συζυγο σου γι αυτο το δανειο την βρισκετε ....

ισως μπορει να πουληθει το σπιτι ....που δεν νομιζω να το επιτρεπει η τραπεζα .....

μαθε πληροφοριες για πιθανον λυσεις ...κι αν δεν υπαρχουν το αφηνεις και το παιρνει ητραπεζα ....

ξερω οτι πονανε ολα αυτα και θελουν δυναμη ......

αλλα πρεπει να κανεις βαθιες τομες....

για να ξαναχτισεις απο την αρχη σε καινουρια βαση ....την ζωη σου ....

σου ευχομαι καλη δυναμη γιατι την χρειαζεσαι ....

κι αν συμπεριφερθεις με λογικη και συνεση χωρις σπασμωδικες κινησεις ....

παρ ολου οτι θα κουραστεις ...ειμαι βεβαιη οτι θα τα καταφερεις ....

κι αλλη φορα να προσεχεις ....και να μην επαναλαβεις στο μελον ...τα ιδια λαθη ....

flat_line

# 13 στις 20/6/2012
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 5.966
'Aρεσαν+: 0%

Αγαπητή φίλη, θα απαντήσω περιληπτικά μιας και έχουμε και μια κοινή
γνωστή, την Νεφέλη.

Σε ότι αφορά τα οικονομικά σου προβλήματα, τα οποία καταλαβαίνω πόσο
βάσανο αποτελούν για εσένα, ότι αποτελούν μεγάλη πηγή άγχους και
απογοήτευσης, πιστεύω ότι πρέπει να ζητήσεις την συμβολή ενός δικηγόρου
ώστε να σε συμβουλέψει κατάλληλα για να πάρεις τις καλύτερες για το
μέλλον σου αποφάσεις. Όμως και το σπίτι, και τα κοσμήματα που απώλεσες,
είναι τελικά άψυχα αντικείμενα, και το σημαντικότερο είναι η δική σου ψυχική
ακεραιότητα και υγεία. Το να καταφέρεις και πάλι να διεκδικήσεις την ευτυχία
στην ζωή σου. Με αυτά που γράφω, δεν σημαίνει πως δεν αντιλαμβάνομαι
πόσο σου στοίχησαν αυτές οι ξαφνικές αναποδιές, όμως πιστεύω ότι και εσύ
θα συμφωνήσεις πως το ποιο σημαντικό είναι να ξεπεράσεις τον σκόπελο που
αντιμετωπίζεις στην ζωή σου, και αυτό μπορείς και πρέπει να το κάνεις και
χωρίς τα κοσμήματα.

Από ότι κατάλαβα, μπήκες σε έναν γάμο για λάθος λόγους. Ήταν η
ανασφάλεια, η ψυχαναγκαστική ανάγκη να υπάρχει ένας σύντροφος στην
ζωή σου, η επιθυμία σου να παντρευτείς. Όπως όμως πρέπει να κατάλαβες, το
να παντρευτείς απλά δεν εξασφαλίζει ότι ο γάμος σου θα είναι τελικά
ευτυχισμένος και η ζωή σου ικανοποιητική. Χρειάζεται ο σύντροφός μας να
διαθέτει κάποια χαρακτηριστικά τα οποία και θα συντελέσουν στην προσπάθεια
να χτίσουμε ένα ευτυχισμένο γάμο. Όπως είναι η ψυχική ισορροπία, η
αφοσίωση, η συμβατότητα στην σεξουαλική μας ζωή, ο σεβασμός, η
δοτικότητα, η καλή επικοινωνία σε συνάρτηση με την ικανότητα να επιλύουμε
αρμονικά τις συγκρούσεις χωρίς να γεμίζουμε κάθε φορά με δυσαρέσκεια.

Οι συνεχείς και έντονοι τσακωμοί που γράφεις, συνήθως καταδεικνύουν
βαθύτερα προβλήματα. Όπως για παράδειγμα έντονη απογοήτευση για τον
σύντροφό μας και τον γάμο μας, ανικανότητα να επικοινωνήσουμε
αποτελεσματικά, έλλειψη σεβασμού και ενδιαφέροντος για τον άνθρωπό μας.
Επίσης το να χωρίζεις τον άνθρωπό μετά από κάθε σύγκρουση, είναι ιδιαίτερα
επιβλαβές, και φανερώνει μια τελματωμένη σχέση, είναι μια έμμεση δήλωση
ότι ο γάμος δεν είναι τόσο σημαντικός, είναι ένας τρόπος να πονέσεις τον
σύντροφό σου όσο μπορείς περισσότερο.
Δυσκολεύεσαι φυσικά να φύγεις γιατί ύστερα από τόσα χρόνια, έχει
δημιουργηθεί μια μορφή φυσιολογικής εξάρτησης, και επειδή σκέφτεσαι τον
πόνο και την μοναξιά ενός ενδεχόμενου χωρισμού. Η ψυχή αναζητά πάντα το
γνώριμο, ακόμα και αν αυτό μας κάνει να υποφέρουμε πολλές φορές. Όμως
αξίζει να παραμένεις σε έναν γάμο και έναν κακοποιητικό σύζυγο? Σε έναν
γάμο που δεν μπορείς να εκπληρώσεις τα όνειρά σου, να αποκτήσεις ένα
παιδάκι. Αλλά το ποιο σημαντικό δεν είναι τόσο η άρνηση του λόγο
προσωπικών προβλημάτων να αποκτήσει ένα παιδάκι, πρέπει να αναρωτηθείς
σοβαρά αν επιθυμείς να είναι αυτός ο πατέρας του παιδιού σου. Διότι αυτός ο
άνθρωπος από όσο κατάλαβα αρνείται ότι έχει κάποιο πρόβλημα, που σημαίνει
ότι αρνείται να πάρει βοήθεια για να σώσει τον γάμο του. Επίσης θα
μπορούσες να μεγαλώσεις το παιδί σου παρέα με έναν άνθρωπο με τόσα
ψυχικά τραύματα, και που επιμένει ότι δεν του συμβαίνει τίποτα. Οπότε πρέπει
να βρεις την αυτοεκτίμησή σου, να σκεφτείς τα όνειρά σου και την ψυχική
σου ισορροπία, την αξιοπρέπεια σου ώστε να τραβήξεις τον εαυτό σου από
αυτό τον γάμο. Επίσης μην περιμένεις να λυθούν πρώτα τα οικονομικά σου
θέματα για να πάρεις αποφάσεις για την προσωπική σου ζωή, διότι τότε θα
χρειαστεί να περιμένεις για πάντα.
Μπορεί η προοπτική να επιστρέψεις στο πατρικό σου σπίτι να σου φαίνεται
τρομακτική, εμένα από την άλλη μου φαίνεται τρομακτική η ζωή που
περιέγραψες με τον άνδρα σου. Όσο και άβολα να αισθάνεσαι, ίσως πρέπει να
σκεφτείς ότι μια επιστροφή στο πατρικό σου θα αποτελούσε το εφαλτήριο για
να ξαναφτιάξεις την ζωή σου. Από κάπου θα πρέπει να ξεκινήσεις αν
αποφασίσεις τελικά να χωρίσεις, και πιστεύω ότι ένα ασφαλές περιβάλλον θα
ίσως το καλύτερο για να ξεπεράσεις τον γάμο σου και να σκεφτείς για την
ζωή σου από εδώ και πέρα.

daka2010

# 14 στις 20/6/2012
author
Γυναίκα / 39 / Σε σχέση
Ν. Θεσσαλονίκης / Αγιος Αθανάσιος
Θέματα: 9
Απαντήσεις: 2.027
'Aρεσαν+: 0%
Αγαπητή funny, θα σου πω πως τα βλέπω εγώ τα πράγματα που είμαι έξω από τον χορό
και αν και δεν είμαι το καταλληλότερο άτομο να μιλήσω ελπίζω κάτι να πάρεις.
Ο γάμος σου δεν βλέπω να έχει προοπτικές για βελτίωση,
τις κάνατε τις προσπάθειες σας και καταλήξατε πάλι στον ίδιο παρανομαστή.
Σε όλο σου το post δεν μίλησες για τα συναισθήματα σου ή τα δικά του…
πλέον είστε μαζί για διάφορους λόγους αλλά όχι γι αυτούς που θα έπρεπε…
Οι καιροί δύσκολοι, τα προβλήματα πολλά, τα οικονομικά σκατά
αλλά πάνω από όλα θα κοιτάξεις την Υγεία σου!!!
Αν συνεχίσεις να ζήσεις σε ένα σπίτι με καβγάδες και με όλα τα προβλήματα που έχετε
θα επηρεάσει την υγεία σου και θα λες τι έκανα…
Οποιαδήποτε αλλαγή γίνεται στην ζωή μας σίγουρα μας επηρεάζει …
Κάθε αρχή και δύσκολη όμως…
Άποψη μου είναι να πάρεις τα πράγματα στα χέρια σου.
Καταρχήν πρέπει να ξεκαθαρίσεις μέσα σου αν θες να είσαι με αυτόν τον άνθρωπο για Σένα
και για όχι άλλους λόγους (δάνειo, σπίτι, οικονομικά και ‘το τι θα πει ο κόσμος’ κλπ)
Έπειτα, κατανοώ τους προβληματισμούς σου στο να γυρίσεις στο πατρικο σου
αλλά θα είναι καλύτερη λύση από αυτή που ζεις τώρα.
Ενδεχομένως να είναι και προσωρινή λύση
και στην Νεφέλη και στην κάθε Νεφέλη κακοφάνηκε,
αλλά ρώτα την τώρα πόσο έχει ηρεμήσει και πόσο αξίζει αυτή η ψυχική ηρεμία.
Το θέμα με το παιδί δεν το συζητώ πάλι καλά να λες …
Τα οικονομικά και το δάνειο θα συμβουλευτείς ανθρώπους που γνωρίζουν σχετικά.
Στην αρχή θα σου φανούν όλα βουνό … αλλά θα πάρουν τον δρόμο τους.
Οι περισσότεροι έχουμε πάρει δάνειο για ένα σπίτι … δεν είσαι η μόνη…
Συγνώμη αν σου τα παρουσίασα όλα απλά και εύκολα … ξέρω ότι δεν είναι.
Απλά δεν πρέπει να απελπίζεσαι και να σε πιάνει πανικός.
Εύχομαι να πάνε όλα καλά και να είσαι εσύ πάνω από όλα καλά μέσα σου.


funny_bunny

# 15 στις 20/6/2012
author
Γυναίκα / 45 / Ελεύθερη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 20
'Aρεσαν+: 0%
Καλημέρα σε όλους και ευχαριστώ για τον χρόνο σας. Θα προσπαθήσω να απαντήσω σε όλους και ελπίζω να μην ξεχάσω κάποιον.
Rock ευχαριστώ για τον τρόπο που προσεγγίζεις το ζήτημα. Το γεγονός ακριβώς ότι σε αυτό το φόρουμ συμμετέχουν αξιόλογοι άνθρωποι με έκανε να γράψω, αφού σας διάβαζα όλους για αρκετό διάστημα πριν γίνω μέλος. Και δεν αναζητώ λύση από ειδικό. Όλων οι απόψεις είναι ευπρόσδεκτες καθώς πολλές φορές οι βιωματικές εμπειρίες αποτελούν καλύτερο οδηγό από την επιστήμη. Σέβομαι τις γνώμες όλων ακόμα και αν δεν συμφωνώ με κάποιες και ευχαριστώ όλους που ασχολούνται με το θέμα μου και λένε την άποψη τους. Άλλωστε από κάθε άποψη κάτι έχεις να κερδίσεις. Και εννοείται πως συμφωνώ απόλυτα ότι σε αυτό το φόρουμ δεν συμμετέχουν πειραγμένοι κλπ.
Ηνίοχε, αν με παρεξήγησες θα ήθελα να διευκρινίσω ότι δεν γράφω το πρόβλημα μου περιμένοντας να βρω κόσμο να μου χαϊδέψει τα αυτιά. Μου αρέσουν δεν μου αρέσουν οι απόψεις ορισμένων, και τις σέβομαι και προσπαθώ να κερδίσω κάτι από αυτές. Και σαφώς δεν θεωρώ ότι μια άποψη που δεν συμφωνεί με την δική μου στερείται λογικής και συναισθήματος. Πρότεινες κάποιες λύσεις στις οποίες έθεσα κάποιες δυσκολίες που έχουν περάσει από το μυαλό μου. Δεν το εξέλαβα ως πρόθεση σου να μου την πεις.
Morgoth ούτε μου είπαν, ούτε άκουσα από φήμες. Από την τράπεζα μου έδωσαν αυτές τις πληροφορίες, δεν βγήκα στην γειτονιά να κάνω γκάλοπ. Και δεν περιμένω από κανένα τρίτο να μου βρει την λύση. Ανταλλαγή απόψεων και εμπειριών κάνουμε.
Last but not least nefeli μια και είσαι η αιτία που βρήκα το κουράγιο και έγραψα για μένα. Καταρχήν θα ήθελα να με κατατοπίσεις που μπορώ να βρω τα δικά σου post καθώς μου είπες ότι οι ιστορίες μας έχουν κάποια κοινά και θα ήθελα να διαβάσω την δική σου.
Τώρα όσον αφορά τις ερωτήσεις σου. Το τι αισθάνομαι για εκείνον αυτήν την στιγμή είναι τελείως συγκεχυμένο. Είναι στιγμές που δεν θέλω να τον βλέπω, με έχει κουράσει, με έχει απογοητεύσει, θεωρώ ότι στάθηκε (όπως έλεγε χαρακτηριστικά και μια φίλη μου για δική της περίπτωση) κατώτερος των περιστάσεων και πολλά άλλα. Και άλλες στιγμές που δεν μου βγαίνει τόση κακία απέναντι του, μάλλον μια απάθεια θα την έλεγα. Εδώ και τέσσερις μήνες στην ουσία απλά συγκατοικούμε. Έχουμε περάσει από διάφορα στάδια σε αυτό το διάστημα. Άλλες μέρες μιλάμε περισσότερο, άλλες μέρες καθόλου, γενικότερα πάντως συνεννοούμαστε για τα πρακτικά. Καθώς ο "σύζυγος" είναι από άλλη πόλη εδώ που μένουμε δεν έχει και πολλούς φίλους και κανένα συγγενή. Οπότε όταν εγώ κανονίζω να βρεθώ με κάποιους δικούς μου φίλους και συγγενείς συμμετέχει. Κύριος οίδε γιατί εφόσον με το που επιστρέφουμε σπίτι συνεχίζει η ίδια κατάσταση της αφωνίας. Γενικά είναι δύσκολη η κατάσταση γιατί έχουμε και το θέμα με την δουλειά που όπως έχω αναφέρει (στο post της iris) είμαστε στο ίδιο γραφείο πράγμα που δυσκολεύει την κατάσταση. Ψάχνουμε και οι δύο για άλλη δουλειά καθώς αυτήν την στιγμή η εταιρία που είμαστε δεν πάει καλά οπότε προστίθεται άλλο ένα θέμα που πιέζει την ήδη πιεσμένη κατάσταση. Αισθάνομαι ότι έχω στο κεφάλι μου εκατό πράγματα ταυτόχρονα και δεν ξέρω τι να αρχίσω να ξεμπλέκω. Αποτέλεσμα έχω μάλλον βάλει λίγο στην άκρη το να ξεκαθαρίσω αν μέσα μου έχει μείνει κάτι για αυτόν. Αλλά και να έχει μείνει δεν μου δίνει περιθώριο να ελπίζω ότι θα αλλάξει κάτι καθώς όπως επίσης έχω προαναφέρει δεν παραδέχεται ότι έχει προβλήματα στην συμπεριφορά του και πρέπει να τα διορθώσει. Άρα σε τι να ελπίζω και τι να περιμένω? Μάλλον γιαυτό έχω αφήσει λίγο πίσω το συναισθηματικό κομμάτι και ασχολούμαι με τα πρακτικά. Ίσως αισθάνομαι ότι αν λύσω τα πρακτικά και δεν έχω και αυτό το επιπλέον βάρος επάνω μου θα μπορέσω μετά πιο εύκολα και νοιώθοντας πιιο δυνατή να βρω την δύναμη να φύγω. Ίσως και να κοροιδεύω τον ευατό μου. Δεν ξέρω.

# 16 στις 21/6/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Κουνελακι σου εστειλα πμ!

# 17 στις 22/6/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:

Επιπλέον υπάρχουν και τα εξής πρακτικά προβλήματα. Πλέον είμαστε στην ίδια δουλειά οπότε και εκεί υποχρεωτικά πρέπει να τον βλέπω καθημερινά (η οποία δουλειά πάει και κατά διαόλου και υπάρχει ο κίνδυνος να μείνουμε και οι δύο άνεργοι) και έχουμε δάνειο για το σπίτι που έχουμε αγοράσει το οποίο δεν δύναμαι να κρατήσω μόνη καθώς το δάνειο είναι μεγάλο και αδυνατώ να το πληρώνω μόνη μου (βοήθεια από γονείς δεν παίζει καθώς και εκείνοι με το ζόρι τα βγάζουν πέρα) και το καλύτερο από όλα, την προηγούμενη εβδομάδα μας έκλεψαν και το σπίτι και πήραν όλα μου τα κοσμήματα!!! Αν έχεις τύχει διάβαινε κοινώς.
Γενικώς είμαι εξαιρετικά πιεσμένη, οι αναποδιές έρχονται η μια μετά την άλλη, τα πρακτικά ζητήματα που ανέφερα παραπάνω μου φαίνονται βουνό να τα αντιμετωπίσω και με λίγα λόγια ΔΕΝ ΑΝΤΕΧΩ ΑΛΛΟ.
Ζητώ συγνώμη για το μακροσκελές του post μου και είμαι σίγουρη ότι έχω παραλείψει πολλά και σημαντικά αλλά εδώ είμαστε για να τα λέμε...



Καλημέρα κοπελιά.... Θα κάνω εδώ μια παρέμβαση, μια και στην ίδια πάνω-κάτω κατάσταση ( βαρύτερη, αλλά άστο... ) είμαι και εγώ.... Η πρώην κοινή κατοικία ήταν εξ΄ολοκλήρου στο δικό μου όνομα σαν δάνειο με αποτέλεσμα με την απόφαση της να το εγκαταλείψει έμεινα να προσπαθώ να το κρατήσω εγώ σαν δόση με τον μισθό μου να είναι περίπου το μισό της!!!!!! Βεβαίως και δεν καταφέρνω να το πληρώνω και έτσι αποφάσισα να δώσω την μάχη να το προστατέψω... Είναι λοιπόν αυτή την στιγμή η κύρια κατοικία σου και αυτή με βάση τον νόμο Κατσέλη (Ν.3869/2010) μπορεί και να ΔΙΑΣΩΘΕΙ και να μειωθεί δραματικά η δόση που θα δίνεις.... Σε περίπτωση δε ανεργίας, οι σχετικές δικαστικές αποφάσεις φτάνουν μέχρι και σε ΠΛΗΡΗ διαγραφή του χρέους!!!! Βολιδοσκόπησε τον λοιπόν και δες αν θα σε στήριζε σε μια παρόμοια προσπάθεια συνυπογράφοντας ότι σχετικά δικαιολογητικά απαιτούνται... Λεπτομέρεις για αυτό, πάρε από την ΕΚΠΟΙΖΩ και κινήσου αντίστοιχα, έχουν και δωρεάν νομική υποστήριξη για την "επιχείρηση-αρετή" που θα εξαπολύσεις.... Σε κάθε περίπτωση, όπως και εγώ, να είσαι έτοιμη για όλα τα ενδεχόμενα, μπορεί να καταφέρεις και να μην χαθεί, μπορεί όμως και να χαθεί και η ζωή δεν πρέπει να σταματήσει....

ΤΩΡΑ πάμε λίγο στο συναισθηματικό κομμάτι... Είναι προφανές από τα όσα γράφεις ότι μιλάμε για ένα ραγισμένο ανεπανόρθωτα γυαλί στο γάμο σας. Και αφού δοκιμάσατε με κάθε τρόπο να επανασυνδεθείτε και απέτυχε και δεν έχετε και ένα παιδάκι που θα πλήρωνε άγρια συναισθηματικά ένα διαζύγιο, κάντε το καλύτερο που μπορώ να σκεφτώ τώρα... Αποδεχτείτε το ότι δεν ταιριάζετε, προχωρείστε σε ένα πολιτισμένο διαζύγιο, στηρίξτε σαν φίλοι πια ο ένας τον άλλον να μην χαθεί το όποιο "κοινό" σπίτι που οικονομικά/μακροχρόνια εξυπηρετεί και τους δυο σας και απομακρυνθείτε ο ένας από τον άλλον με κάποιο τρόπο ( που αν και 36 χρονών, το να ζητήσεις καταφύγιο για λίγο καιρό σε ένα ουδέτερο έδαφος, όπως αυτό της μητέρας σου για ένα χρόνο π.χ. δεν είναι και η συντέλεια του κόσμου ). Θα σε βοηθήσει να καθαρίσεις τις σκέψεις σου και θα λύσει κάπως και το άλλο ζήτημα, αυτό του κοινού χώρου δουλειάς μια και δυο άνθρωποι που χώρισαν ήρεμα και πολιτισμένα, δεν έχουν κανένα λόγο να ενοχλούνται ο ένας από την παρουσία του άλλου. Συναισθηματικά, το πως θα λειτουργεί αυτό δεν ξέρω, αλλά υποθέτω ότι δεν θα είναι χειρότερο από το τι βιώνεις τώρα....

funny_bunny

# 18 στις 22/6/2012
author
Γυναίκα / 45 / Ελεύθερη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 20
'Aρεσαν+: 0%
Παιδιά σας ευχαριστώ όλους τόσο πολύ. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι δύναμη παίρνω από τα post σας.

Help οι συμβουλές σου επί του πρακτέου μου είναι αφάνταστα χρήσιμες. Θα το ψάξω και ο Θεός βοηθός. Όπως ξαναέγραψα δεν με καίει τόσο πολύ αν θα χάσω τελικά το σπίτι. Όχι ότι είμαι υπεράνω, μην ακουστεί λάθος αυτό που λέω. Απλά επειδή γνωρίζω ότι με ένα μισθό δεν μπορώ να το κρατήσω (το δάνειο είναι Euro 900 το μήνα και μην φανταστείτε κανένα μεγαθήριο απλά πήραμε το μεγαλύτερο ποσό του δανείου μέσω ΟΕΚ που επιδοτείται οπότε εκεί υπάρχει υποχρεωτική 15ετής εξόφληση και η δόση είναι πολύ μεγάλη). Οπότε αποδέχομαι το γεγονός ότι μπορεί να το χάσω. Αυτό που με φοβίζει όπως έχω ήδη γράψει είναι μην έχω περαιτέρω μπλεξίματα και όχι μόνο χάσω το σπίτι αλλά συνεχίσω να χρωστάω και στην τράπεζα. Θα ακολουθήσω όμως τις συμβουλές σου και θα δω τι επιλογές έχω.
Όσον αφορά το ενδεχόμενο να επιστρέψω στο πατρικό μου οκ αναγνωρίζω ότι είναι μια λύση. Απλά αν μπορέσω τελικά να την αποφύγω θα ήταν το ιδανικότερο για μένα. Αν τελικά όχι, οκ έχω περάσει και χειρότερα για να μην μπορέσω να αντέξω αυτό.
Συναισθηματικά όπως τα λες είναι. Βέβαια το πόσο είναι εύκολο ακόμα και στα πλαίσια ενός πολιτισμένου διαζυγίου (αν τελικά καταλήξει να είναι πολιτισμένο) να είμαστε στον ίδιο εργασιακό χώρο αυτό η πορεία θα το δείξει. Απλά ελπίζω ακόμα και εν μέσω κρίσης και των τεράστιων ποσοστών ανεργίας που υπάρχουν να καταφέρουμε και οι δύο να βρούμε μια άλλη δουλειά αφενός για να μην είμαστε στον ίδιο χώρο, αφετέρου γιατί όπως έχω πει η εταιρεία στην οποία είμαστε και οι δύο είναι θέμα χρόνου να κλείσει οπότε θα μείνουμε άνεργοι και οι δύο.
Θα τα καταφέρω τελικά που θα μου πάει? Εδώ αντέχω να μένουμε στο ίδιο σπίτι και να μου κάνει ψυχολογικό πόλεμο σχεδόν συνέχεια. Απλά ξέρετε πως είναι η κατάσταση όσοι το έχετε περάσει. Υπάρχουν μέρες που νοιώθεις δυνατή και λες θα τα καταφέρω και μέρες που σε παίρνει από κάτω και λες γιατί σε εμένα? Και μετά ξαναπαίρνεις δύναμη και πάει λέγοντας. Και δεν είμαι αγνώμων, σκέφτομαι ότι ευτυχώς έχω την υγεία μου, έχω την δουλειά μου (για πόσο ακόμα δεν ξέρω αλλά την έχω), έχω να φάω, δεν έχω παιδιά όπως πολύ σωστά είπατε να είναι πολύ πιο δύσκολη όλη αυτή η κατάσταση, έχω ανθρώπους γύρω μου που με αγαπάνε και με στηρίζουν και ΤΩΡΑ ΠΙΑ ΕΧΩ ΚΑΙ ΟΛΟΥΣ ΕΣΑΣ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

iris1981

# 19 στις 21/6/2012
author
Γυναίκα / 40 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 4
'Aρεσαν+: 0%
Καλή μου funny bunny ήθελα να σου πω κι εγώ δυο λόγια αν και δεν ξέρω αν είμαι το καταλληλότερο άτομο ...Αν και γενικά με κατακλύζει τελευταία μια περίεργη απαισιοδοξία, εδώ σου γράφω για να σου πω μία πολύ αισιόδοξη ιστορία! Ελπίζω to enjoy it!
Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΞΑΔΕΡΦΗΣ ΜΑΤΙΝΑΣ
Η Ματίνα στα 26 της (όπου ήταν μια θεά!) γνώρισε τον Άρη (29)...
Ο τυπικός μαγκάκος! Μυώδης, τρέντυ και φυσικά πολύ άνετος με τα πάντα και...κοινωνικός να το πω; ...
Μετά από ένα - ενάμιση χρόνο αχαλίνωτου σεξ, ξέφρενης διασκέδασης και... έντονων συγκινήσεων άρχισαν τα πρωτοβρόχια...
Η Ματίνα άρχισε να το βλέπει αλλιώς το πράγμα. Όχι μην βιαστείτε, μέχρι εκείνη την ώρα δεν ήθελε γάμο! Απλά άρχισε να ενοχλείται με το επάγγελμα του Άρη. Ο Άρης ήταν μπάρμαν και αιώνιος φοιτητής! Η Ματίνα εξαρχής του είπε ότι δεν της άρεσε η δουλειά του και να μην προχωρήσουν γιατί θα είχαν προβλήματα. Δεν ξέρω αν ήταν σωστή η άποψή της πάντως ήταν ειλικρινής. Εκείνος την διαβεβαίωσε ότι ήταν μια προσωρινή λύση και ότι θα παρατούσε σύντομα την δουλειά αυτή για κάτι στον κλάδο του. Ο καιρός περνούσε και εκείνος τίποτα. Η Ματίνα άρχισε να ενοχλείται και άρχισαν οι καυγάδες. Εκείνος έλεγε ότι τον πιέζει, εκείνη άρχισε να χάνει την μπάλα να αισθάνεται πιεστική αλλά απ' την άλλη περνούσε ο καιρός και τίποτα. Όταν πια ήταν 4 χρόνια μαζί , δηλ η Ματίνα 30 και εκείνος 33, και ενώ στην ζωή του τίποτα δεν είχε αλλάξει ενώ στην δική της όλα (είχε μια σταθερή δουλειά , είχε φτιάξε το σπίτι της κτλ) η Ματίνα άρχισε να σκέφτεται αλλιώς. Ναι τότε σκέφτηκε τον γάμο. Πανάθεμά την κι αυτήν! Με τι άτομο! Τούτος , καλή του ώρα του ανθρώπου, ήταν άλλ' αντ' άλλων! Άλλα έλεγε το πρωί άλλα τ' απόγευμα! Έτσι έκανε και με το θέμα της δουλειάς του έτσι και με το θέμα του γάμου. Κατόπιν μεγάλης δικής της επιμονής και πίεσης κατορθώνουν να συζήσουν! Εκεί άρχισαν τα γλέντια! Το σπίτι το κρατούσε καθ' ολοκλήρου η Ματίνα. Ίσως σκεφτείτε ότι ήταν χαζή, όχι δεν ήταν χαζή! Μπλοκαρισμένη ήταν και με τεράστια έλλειψη αυτοσεβασμού , καθώς όλα τα χρόνια μαζί του αρκούσε μία εντυπωσιακή ανθοδέσμη ή ένα κραυγαλέο κλάμα για να την ρίξει ξανά. Κάπως έτσι πέρασαν περίπου 6 (!!!) ολόκληρα χρόνια συμβίωσης! Ίσως και λίγο παραπάνω! Για γάμο και παιδιά... κουβέντα... έβγαζε σπυριά ο Άρης όταν τ' άκουγε. Πριν σας πω που κατέληξε η ιστορία...
Η Ματίνα όλ' αυτά τα χρόνια έπεφτε συνεχώς σε ακρότητες... Την μία γινόταν σεξοβόμβα για να κερδίσει το κελεπούρι και την άλλη σοβαρή γραμματέας για του εμφυσήσει τις αξίες της υπευθυνότητας. Την μια πλακωνόταν στις δίαιτες και στα γυμναστήρια και την άλλη έπαιρνε κιλά. Ε, τον 6ο χρόνο της συμβίωσής τους έφθασε τα 95 κιλά και γενικά είχε χάσει τον εαυτό της.
Στα 36 προς 37 του είπε ένα όμορφο καλοκαιρινό βράδυ "ή παντρευόμαστε ή χωρίζουμε, φθάνει τόσα χρόνια , θέλω να κάνουμε παιδί". Ο Αρούλης το σκέφτηκε από δω , το σκέφτηκε από κει... και ναιιιιιιιιιι είπε το ναι!
Χαρούμενη η κυρά Ολυμπία η μάνα της Ματίνας μας πήρε όλους να μας πει τα ποθητά μαντάτα ημέρα Κυριακή.
(σημειωτέον ότι ζούσαμε στην ίδια πολυκατοικία με τους γονείς της και την ίδια πριν μετακομίσει)
Ημέρα Τρίτη ακούμε αναταραχές απ' το σπίτι της κυρά Ολυμπίας. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον θόρυβο. Ειλικρινά ούτε στον χειρότερο εχθρό μου! Σπάραξε η καρδιά μου!
Η Ματίνα μας γύρισε απ' την δουλειά της και τον βρήκε στο κρεβάτι της με μία πιτσιρίκα.
Επειδή της έχω και ιδιαίτερη αδυναμία δεν θα ξεχάσω ποτέ τον πόνο της και το πόσο άσχημη περίοδος ήταν τότε γι αυτήν. Τότε έλεγα ... την καημένη... τι κακιά τύχη... Τώρα ξέρεις τι λέω; ΔΟΞΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΕΡΑΤΩΣΕ! Ξέρεις γιατί; γιατί αλλιώς δεν θα ξεκολλούσε! ΟΛΑ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ ΓΙΝΟΝΤΑΙ!
ΤΗΕ HAPPY END :
Η Ματίνα πέρασε κατάθλιψη, πήρε ψυχολογική και φαρμακευτική υποστήριξη. Έμεινε με τους δικούς της υποτίθεται για καλύτερα μέχρι που τα μάζεψε, τους χαιρέτησε και έφυγε μετά από 10 μήνες περίπου που κόντευε να κλειστεί από μόνη της σε ψυχιατρείο.(και δεν είχε κακές σχέσεις ποτέ με τους γονείς της). Πριν φύγει είχε ήδη ξεκινήσει παράλληλα με την κανονική δουλειά της ιδιαίτερα μαθήματα και στην αρχή κρατούσε και κάποια γιαγιά τα ΣΚ. Βρήκε ένα παμπάλαιο σπίτι, έκοψε τα χάπια, άρχισε ομοιοπαθητική (κάνω κι εγώ και είναι απίστευτα αποτελεσματική όχι μόνο για ψυχοσωματικά αλλά για τα πάντα) και σιγά σιγά σταμάτησε και την ψυχοθεραπεία με δική της πρωτοβουλία γιατί ένιωθε πως η ψυχολόγος της μετά από ένα σημείο το τράβαγε λίγο απ' τα μαλλιά.. Σιγά σιγά μπήκε σε ένα πρόγραμμα και άρχισε να μειώνει τις ώρες εργασίας της και γράφτηκε γυμναστήριο. Για δυο χρόνια ούτε συζήτηση για σχέση! Σιγά σιγά άρχισε να βρίσκει τον εαυτό της όμως, ήταν σχεδόν 39 και έμοιαζε για 30 ενώ πριν έμοιαζε για 45! Κάπου εκεί γνώρισε τον Πέτρο! Γιατρός ετών 37 παρακαλώ (και μικρότερος)! Ο οποίος ούτε χρόνο μετά την ζητά σε γάμο, παντρεύονται με πολιτικό και μένει αμέσως έγκυος!
Έχουν μια υπέροχη οικογένεια και είναι πιο ευτυχισμένη από ποτέ!
Κατανοώ απόλυτα τα συναισθήματα και δισταγμούς σου funny bunny και είναι λογικό να διστάζεις, αυτές είναι αποφάσεις ζωής, επίπονες και αυτό που είπε ο Rock 54 ήταν εκπληκτικό, πραγματικά δεν μπορείς να φτιάξεις ομελέτα χωρίς να σπάσεις τα αυγά!Η δική μου πρόταση για σένα; Βάλε ένα χρονικό περιθώριο λίγο μηνών ανασυγκρότησης. Πχ 6 μήνες είναι ένα ιδανικό διάστημα νομίζω για να προετοιμαστείς ψυχολογικά και το κυριότερο για να οργανωθείς πρακτικά. Κατά την άποψή μου μην μείνεις στους δικούς σου. Βρες δεύτερη και Τρίτη δουλειά σ’ αυτούς τους μήνες, δουλειές υπάρχουν αλλά όχι καλές δουλειές, εννοώ για αρχή κάνε ότι να ναι. Βρες ένα παλιό και φθηνό σπίτι και οργανώσου. Πρώτα απ’ όλα μίλα με δικηγόρο για την καλύτερη διαχείριση των περιουσιακών. Τελευταία συμβουλή? Μην του χαρίσεις τίποτα, δεν το εννοώ σαν αντίποινο, απλά θεωρώ ότι πρέπει να είμαστε δίκαιοι με τον εαυτό μας και τους άλλους για να μην νιώθουμε μετά αδικημένοι. Ούτε να του χαρίσεις ούτε να τον εκμεταλλευτείς , αυτά που δικαιούσαι όμως να τα πάρεις.Συγγνώμη για το τεράστιο μήνυμα…

# 20 στις 22/6/2012
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by funny_bunny
Παιδιά σας ευχαριστώ όλους τόσο πολύ. Δεν μπορείτε να φανταστείτε τι δύναμη παίρνω από τα post σας.

Help οι συμβουλές σου επί του πρακτέου μου είναι αφάνταστα χρήσιμες. Θα το ψάξω και ο Θεός βοηθός. Όπως ξαναέγραψα δεν με καίει τόσο πολύ αν θα χάσω τελικά το σπίτι. Όχι ότι είμαι υπεράνω, μην ακουστεί λάθος αυτό που λέω. Απλά επειδή γνωρίζω ότι με ένα μισθό δεν μπορώ να το κρατήσω (το δάνειο είναι Euro 900 το μήνα και μην φανταστείτε κανένα μεγαθήριο απλά πήραμε το μεγαλύτερο ποσό του δανείου μέσω ΟΕΚ που επιδοτείται οπότε εκεί υπάρχει υποχρεωτική 15ετής εξόφληση και η δόση είναι πολύ μεγάλη). Οπότε αποδέχομαι το γεγονός ότι μπορεί να το χάσω. Αυτό που με φοβίζει όπως έχω ήδη γράψει είναι μην έχω περαιτέρω μπλεξίματα και όχι μόνο χάσω το σπίτι αλλά συνεχίσω να χρωστάω και στην τράπεζα. Θα ακολουθήσω όμως τις συμβουλές σου και θα δω τι επιλογές έχω.



Ψάξε γερά το νόμο που σου είπα, το σπίτι σαν πρώτη κατοικία δύσκολα κινδυνεύει.... Και για να σου λύσω και την ανησυχία για την τράπεζα σε τυχόν απώλεια του σπιτιού, το θέμα κλείνει εκεί μια και η εξασφάλιση της τράπεζας ότι θα πάρει το δάνειο της ήταν το ΙΔΙΟ το σπίτι ( υποθήκη ) και αφού το έχασες, πήρε την εξασφάλιση της και πάπαλα... Αλλά επαναλαμβάνομαι, το σπίτι αν κινηθείς γρήγορα δεν θα πάει πουθενά... ΕΙΔΙΚΑ αν βρεθείς και άνεργη, αλλά γενικώς δύσκολο να το χάσεις.... Κάνε όμως γρήγορα, είμαστε Ελλάδα και οι νόμοι αλλάζουν κάθε μέρα όπως θα διαπίστωσες πρόσφατα και από την μισθοδοσία σου....
Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12

Η απάντησή σας

Τίτλος :
(Προαιρετικά)
Μεταφορά σε εξέλιξη...
Παρακαλούμε περιμένετε
Επισύναψη αρχείου
1 συνημμένο αρχείο
Υπάρχουν τα παρακάτω προβλήματα:

Δεν έχετε επιλέξει την Kατηγορία του θέματος σας
Δεν έχετε συμπληρώσει τον Τίτλο του θέματος σας
Δεν έχετε συμπληρώσει το Κείμενο του θέματος σας
Η απάντηση σας έχει δημοσιευτεί!
Πιέστε [Εμφάνιση] για να μεταφερθείτε στην απάντησή σας, ή [Νέα Απάντηση] για να συνεχίσετε.
Το θέμα σας έχει αποσταλεί για έγκριση.
Θα δημοσιευτεί μόλις έγκριθεί από την ομάδα διαχείρησης του Sxeseis.gr.
Υπήρξε κάποιο πρόβλημα με την αποστολή του θέματος σας.
Παρακαλούμε δοκιμάστε πάλι. Σε περίπτωση που το πρόβλημα παραμένει παρακαλούμε επικοινωνήστε με την υποστήριξη του Sxeseis.gr.