Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Την άφησα να μου πάρει τη ζωή ή ήμουν απλά αξιοπρεπής;

Επιλέξτε σελίδα: (1-6)
Σελίδες 123456

Razer_Knight

# 81 στις 19/6/2013
author
Ανδρας / 39 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 269
'Aρεσαν+: 0%

 Αυτο μονο εσυ το γνωριζεις. Παντως και εμενα η απαντηση σου ,τετοιου ειδους συναισθηματα μου προξενει.

Η μητροτητα ειναι ιερη και ειναι δικαιωμα της καθε γυναικας ακομα και αν προεκειψε απο μια ατυχη στιγμη.

 

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 80 από psaromallis

 

 

Γιατί νοιώθω έναν ίλιγγο;

Γιατί αισθάνομαι μια ναυτία;

Γιατί χρειάζομαι επειγόντως μια σακούλα;  

 

 

 

 

 

Αρέσει στο μέλος elina_30

Razer_Knight

# 82 στις 19/6/2013
author
Ανδρας / 39 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 269
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 79 από elina_30

 

Σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!!! Αυτή τη δύναμη μου την έδωσαν τα ματάκια του... το χαμόγελό του! Το παιδί μου είναι η δύναμή μου! Η αγάπη μου για αυτό! Η λαχτάρα μου να το βλέπω ευτυχισμένο και η ελπίδα μου να γίνει ένας άνθρωπος ψυχικά υγιής, ισορροπημένος, πλήρης, που θα είναι ικανός να δώσει απεριόριστη αγάπη στα παιδιά του (έχοντας ως υπόβαθρο την αγάπη που ο ίδιος εισέπραξε), που θα είναι ικανός να αναλαμβάνει τις ευθύνες του και να κάνει ευτυχισμένους τους γύρω του...

 

 

Ελίνα . Πρόσεξε .

Ότι σου πω είναι με καλή πρόθεση .

Με σκοπό το καλύτερο για εσένα και για το παιδί σου.

 

Καταρχήν εννοείται όσοι σου πρότειναν να τρέξεις / να παρακαλέσεις τον πατέρα , την πεθερά κ.τ.λ 

είναι λάθος δρόμος και για εσένα και για το παιδί , πρώτον διότι είναι ένας δρόμος με μεγάλο ρίσκο με πολύ ψυχική κούραση (που θα μεταδοθεί στο παιδί μέσω εσένα) και είναι ένας δρόμος που θα σε κρατούσε κολλημένη στο παρελθόν . Κακό για εσένα  κακό για το παιδί .

Άρα μένει μόνο ο άλλος δρόμος . Αυτός που σου είπα . 

Ναι . Δεν έχεις ακόμα απελευθερωθεί πλήρως από το παρελθόν .

"Πρέπει να μην αφήνω το παρελθόν να με κρατά πίσω ή να με στεναχωρεί!"

Δεν πρέπει να λες αυτό ...

Αλλά ότι πρέπει εσύ να αφήσεις το παρελθόν να φύγει έτσι ώστε να μην σε κρατά πίσω και να μην σε στεναχωρεί .

Είναι μια συνειδητή επιλογή. Όσο βασανίστηκα βασανίστηκα ... τώρα πάω μπροστά . 

 

Επίσης . Για τον έρωτα , όχι , ακόμα δεν είσαι έτοιμη . 

"Θα πρέπει όμως να είναι κάποιος που θα μπορεί να αγαπήσει πρώτα το παιδί μου και μετά εμένα."

Πρώτα εσένα πρέπει να αγαπήσει . Γιατί αλλιώς είναι σα να ψάχνεις απλά για έναν αντικαταστάτη πατέρα και αυτό δεν είναι αγάπη . Αν αγαπήσει εσένα , βεβαίως και θα αγαπήσει και το παιδί σου και βεβαίως θα το δει και σαν δικό του . Εσένα πρώτα πρέπει να αγαπήσει . Όμως δεν είσαι ακόμα έτοιμη και θα είσαι έτοιμη όταν έχεις εντελώς αφήσει το παρελθόν να φύγει .

Και θα το κάνεις αυτό , για το καλό το δικό σου και συνεπώς και του παιδιού σου .

Κάνοντας αυτό που σου λέω , ίσως περάσεις σε μικρές δόσεις και ένα πολύ μικρό θρήνο . Όμως είναι για καλό .

Αν δεν το κάνεις . Αν δηλαδή έχεις ακόμα εν μέρη το παρελθόν μαζί σου και έρθει κάποιος άνθρωπος στην ζωή σου... τότε θα του το φορτώσεις . όπως και το παιδί θα είναι βάρος για εκείνον . 

Αν όμως το έχεις αφήσει πίσω το παρελθόν , τότε δεν θα έχεις κανένα βάρος να του φορτώσεις αυτού του ανθρώπου και το παιδί σου θα είναι μια επιπλέον χαρά για εκείνον .

Άρα εξελίξου με βήματα , χωρίς να πηδάμε σκαλοπάτια . 

Επίσης από όσα έγραψες για το παιδί σου . Μου δείχνουν ότι όντως υπάρχει μια προσκόλληση που πρέπει σιγά σιγά να φύγει και να το βλέπεις πιο χαλαρά το ζήτημα . Είναι σα να καλύπτεις δικές σου ανάγκες , μέσω του παιδιού . Σαν το παιδί , να γίνεται ο σύζυγός σου κατά κάποιο τρόπο .

Εμπιστέψου με σε αυτό και ας ακούγεται λίγο άσχημο .

Οσα έγραψε η izampo που τα έγραψε με καλή πρόθεση και για να σου τονώσει το ηθικό...

απλά ήθελα να σου πώ ότι

"γυναίκες σαν εσένα είναι για θαυμασμό... λίγες έχουν αυτήν την δύναμη ψυχής ... ένα μεγάλο μπράβο."

Να μην το βλέπεις έτσι ,, για να μη πάρεις το ρόλο της ηρωίδας , (στην ουσία του θύματος...θυσιάζοντας τον εαυτό σου...)  γιατί δεν είναι καλό ούτε για το παιδί .

Και έτσι βέβαια να παραμείνεις . πάλι καλή μάνα θα είσαι και το παιδί θα μεγαλώσει μια χαρά.

Απλά εγώ προσπαθώ να σου δείξω το λίγο καλύτερο ... για εσένα και για το παιδί.

Και όχι . Δεν χρειάζεται είναι τόσο πολύς ο φόρτος για να μεγαλώσεις ένα παιδί .

Δεν χρειάζεται δύναμη ψυχής. Δεν χρειάζεται γιατί κανονικά το μεγάλωμα ενός παιδιού δίνει χαρά .

Αν δεν σου δίνει χαρά και το νιώθεις σαν θυσία ή σαν υπερ-κόπωση... τότε είναι δήγμα ότι πρέπει να χαλαρώσεις και να κάνεις ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ . 

Σου θυμίζω και πάλι . Ότι αυτά που σου λέω είναι για κάτι καλύτερο για  το ίδιο σου το παιδί.

Και η αιτία σου είπα . Είναι οι ενοχές ή είναι το παρελθόν που δεν το έχεις , εσύ , ακόμα αφήσει να φύγει εντελώς .

"Δε στεναχωριέμαι εγώ που δεν ήταν ποτέ άξιος για το αυτονόητο! Για αυτό που τα ζώα κάνουν με μεγαλειώδη τρόπο! Να αγαπούν και να προστατεύουν τα μικρά τους! Τον λυπάμαι μόνο !! Αυτόν, όχι το παιδί μου!"

Ούτε να τον λυπάσαι ... ούτε τίποτα . Άσε το παρελθόν να φύγει και δε θα νιώθεις/σκεύτεσαι τίποτα από όλα αυτά . Έφυγε γιατί ήθελε να φύγει . Με γιά του με χαρά του. Σε πίκρανε ...Ναι .  Σε πόνεσε ...Ναι .

Τώρα όμως αφήνουμε το παρελθόν να φύγει . και μαζί όλο τον πόνο/πίκρα που πιθανόν να έχει μείνει πίσω. 

Θυμήσου αυτά που σου είπα . Θέλουν δουλειά . Θέλει να τα θυμίζεις στον εαυτό του. Χρειάζεται χρόνος .

Όμως σιγά σιγά , αν επιμείνεις θα αρχίσεις να αλλάζεις , να βελτιώνεσαι και αυτό θα έχει θετικό αντίκτυπο στο παιδί . Αυτόματα .

Ειλικρινά , αν θέλεις όλα αυτά που είπες για το παιδί σου , δούλεψε περισσότερο για τον εαυτό σου (για τον στόχο που σου είπα) ,και λιγότερο για το παιδί . Και η δική σου βελτίωση θα έχει θετικό αντίκτυπο και σε εκείνο.

Το ξέρω ότι θα τα πας καλά . Γι αυτό δεν ανησυχώ . Απλά χρειάζεται λίγο δουλειά , χαλαρά και ήρεμα και βεβαίως χρειάζεται και χρόνος.Εγώ απλά σου έδωσα τις πληροφορίες και ξέρω ότι θα τις αξιοποιήσεις καταλλήλως 

morgoth

# 83 στις 19/6/2013
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%

βαση αυτων που λεει η ελινα, συμπεραινω πως ποτε δεν ειχαν ουσιαστικη σχεση με τον πρωην της. το ερωτευομαι αλλον και χαλαω το γαμο μου, που παει καλα μεχρι τοτε, δεν ισχυει σε κανεναν γαλαξια. Απλά δεν ειχαν σχεση.
η ελινα ισως θεωρησε πως με τον ερχομο του παιδιου ο αλλος δενεται αιωνια. και ισως γιαυτο βγαζει τετοια πικρια, θυμο, απογνωση κτλ κτλ. διοτι δεν μπορει να χωνεψει πως ενας ανθρωπος χωριζει εναν αλλον οταν υπαρχουν  παιδια στη μεση.
Οτι εγινε εγινε. Δυστυχως συμβαινει. Οταν 2 ανθρωποι παντρευονται για λαθος λογους. γνωριζω πολλες περιπτωσεις τετοιες. Εαν επικεντρωθεις και κατανανοήσεις το γεγονος οτι αυτος δεν ηταν για σενα (διοτι δεν ηταν απο τη στιγμη που τον στολιζεις πατοκορφα), τοτε δεν θα χεις αμφιβολια πως αυτο που εγινε ήταν το καλυτερο για σενα και για το παιδί. Να χεις αντρα μονο για το παιδί... Εγκλημα.
Βεβαια κριμα για την τροπη που πηρε το διαζυγιο, πραγμα που δειχνει τη χαωδη διαφορα μεταξυ σας.. Αλλά και αυτο συμβαινει... Οτι εγινε εγινε, κοιτα -επαναλαμβανω- με καθαρη ματια τα λαθη σου και προχωρησε.
Παντως να ξερεις το δίνω διατροφη και δε θελω να βλέπω το παιδι μου, δειχνει θυμο απο τη πλευρα του και πραγματα που τον πειραξαν παρα πολυ στη σχεση σας και στη διαδικασια του χωρισμου. Το λογικο εφοσον δεν ενδιαφεροταν ηταν να μην δινει καθολου. Και να τρεχες στα δικαστηρια... Στο τελος βεβαια θα κουραζοσουν.. Γενικα προσπαθησε να βλεπεις τα πραγματα απο αρκετες οπτικες γωνιες και οχι μονο απο αυτην που βολευει και δικαιολογει τα συναισθηματα σου.
Δεν επεκτεινομαι αλλο διοτι σε αυτες τις περιπτωσεις ακουμε μονο τη μια πλευρα, και σιγουρα υπαρχει και αλλη πλευρα που θα λεει τα δικα της.

υγ1 Το παιδι θα μεγαλωσει μια χαρα, μην εχεις αμφιβολια. Αρκει και συ να κανεις καποια πραγματα που λεει ο ιποτης πολυ σωστά πιο πανω. Να μην προσκολληθεις πανω του, να το βλεπεις ως παιδι σου και οχι ως φιλο που θα του μεταφερεις τα προβληματα σου κτλ.
υγ2. Γνωστη μου γνωρισε τον πατερα της ενηλικη (ειχαν χωρισει πολυ μικροι οι γονεις της). Ισορροπημενη κοπελα, δεν παιρνει κανενος το μερος , αγαπαει το πατερα της οπως ολοι οι ανθρωποι αγαπουν τους γονεις τους. Η ζωή ειναι μπροστα και δε ξερεις τι επιφυλασσει το μελλον.

elina_30

# 84 στις 19/6/2013
author
Γυναίκα / 38 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%

Προφανώς και δεν είχαμε ουσιαστική σχέση... Απλά εγώ δεν το είχα καταλάβει!!! και φυσικά, έχω ευθύνη γι' αυτό! Φυσικά και δε θεώρησα ότι με το παιδί ο άλλος μένει αναγκαστικά μαζί σου! Ξέρω πολύ καλά ότι το παιδί φτιάχνει περισσότερο την καλή σχέση και καταστρέφει την μη ουσιαστική σχέση. Και επιπλέον, δεν είμαι από τις γυναίκες που θα φερνα παιδί στον κόσμο για να "δέσω" κάποιον μαζί μου αιώνια. Δεν έχω καμία ανάγκη να κάνω κάτι τέτοιο και επιπλέον, δε θα καταδίκαζα μόνη μου ένα παιδί πριν καν γεννηθεί .  

Παράθεση:
Σχόλιο # 83 από morgoth

βαση αυτων που λεει η ελινα, συμπεραινω πως ποτε δεν ειχαν ουσιαστικη σχεση με τον πρωην της. το ερωτευομαι αλλον και χαλαω το γαμο μου, που παει καλα μεχρι τοτε, δεν ισχυει σε κανεναν γαλαξια. Απλά δεν ειχαν σχεση.
η ελινα ισως θεωρησε πως με τον ερχομο του παιδιου ο αλλος δενεται αιωνια. και ισως γιαυτο βγαζει τετοια πικρια, θυμο, απογνωση κτλ κτλ. διοτι δεν μπορει να χωνεψει πως ενας ανθρωπος χωριζει εναν αλλον οταν υπαρχουν  παιδια στη μεση.

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 83 από morgoth


Παντως να ξερεις το δίνω διατροφη και δε θελω να βλέπω το παιδι μου, δειχνει θυμο απο τη πλευρα του και πραγματα που τον πειραξαν παρα πολυ στη σχεση σας και στη διαδικασια του χωρισμου. Το λογικο εφοσον δεν ενδιαφεροταν ηταν να μην δινει καθολου. Και να τρεχες στα δικαστηρια... Στο τελος βεβαια θα κουραζοσουν.. 

 

 

Προσπάθησε πολύ για να τη γλιτώσει τη διατροφή αλλά δεν του βγήκε! Δεν τη δίνει επειδή το θέλει αλλά επειδή αναγκάζεται!!! Και να μη δώσει, θα του την τραβήξουν από το μισθό του πώς το λένε;; Δεν έχει επιλογή!!! Και ευτυχώς που ήταν με αντιδικία γιατί με συμφωνητικό δε θα χα δει ούτε σεντ!! 

Τώρα αν δεν σε έπεισε η πλευρά μου, δικό σου θέμα. Δεν πρόκειται να προσπαθήσω να σε πείσω..  Πάντως, αν είχες την άλλη πλευρά μπροστά σου, θα σιγουρευόσουν για τα λεγόμενά μου! 

Σε ευχαριστώ για τις συμβουλές και την καλή σου πρόθεση ούτως ή άλλως.

elina_30

# 85 στις 19/6/2013
author
Γυναίκα / 38 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%

Ναι εγώ έχω προσκόλληση με το παιδί! Η αλήθεια είναι αυτή. Είναι η ζωή μου όλη! Προσπαθώ όμως να μη το δείχνω! 

Και αυτό φαίνεται και από το γεγονός ότι το παιδί έχει υγιή προσκόλληση. Αυτό που πρέπει δηλαδή, για όσους γνωρίζουν από ψυχολογία( και ξέρω ότι γνωρίζεις    ). Με λατρεύει αλλά μπορεί και χωρίς εμένα. Το καλύτερο παράδειγμα;; 3χρονών πήγε παιδικό σταθμό. Δεν έχει αδέρφια, δεν ήξερε τί θα πει σχολείο, δεν είχε μείνει ποτέ μακρυά μου! Κι όμως!!! Με χαρά πήγε, με χαρά έφυγε τρέχοντας στην αγκαλιά μου κι ανυπομονώντας για την επόμενη μέρα! Επίσης, το παιδί δε δυσκολεύτηκε να κάνει φίλους, να λειτουργήσει σε ομάδα, να υπακούει τους κανόνες, να λέει ποιήματα και τραγούδια με αυτοπεποίθηση και καμάρι στο σχολείο..  Το παιδί που έχει την άλλη προσκόλληση (δε θυμάμαι πως την ορίζουν οι επιστήμονες.. εσφαλμένη;; δε θυμάμαι. άυτήν τελοσπάντων που δεν πρέπει να έχουν), δε μπορούν να αποχωριστούν τη μαμά τους, δε μπορούν να προσαρμοστούν σε νέες καταστάσεις, δε συμμετέχουν σε ομάδες, μάθημα κλπ γιατί ντρέπονται και φοβούνται ότι θα τα κοροϊδέψουν, νιώθουν ανασφαλή και από το υπερβολικό δέσιμο με τη μαμά, δεν είναι έτοιμα να κάνουν τίποτα μόνα τους! Να ξέρετε ότι αυτού του είδους η προσκόλληση δεν είναι αποτέλεσμα πάντα υπερβολικής αγάπης και ενδιαφέροντος από τη μαμά.. Το πιο σύνηθες είναι να προσκολληθεί το παιδί σε μια μαμά που είναι παρούσα στο χώρο πάντα  αλλά στην ουσία δεν είναι εκεί γι' αυτό! Π.χ. μια μαμά με κατάθλιψη που πάει από καναπέ σε καναπέ και ταϊζει, κάνει μπάνιο, κοιμίζει το παιδί της μηχανικά. Το παιδί με αυτή τη μαμά έχει τη λάθος προσκόλληση. Κολλάει πάνω της γιατί την έχει ανάγκη και δεν την έχει στην ουσία! Δεν καλύπτεται! Το παιδί που έχει εισπράξει αγάπη από τη μαμά του, όχι απαραίτητα ποσοτική αλλά κυρίως ποιοτική, νιώθει πλήρες συναισθηματικά! Εχει την ασφάλεια που του χρειάζεται και είναι έτοιμο να ανοίξει τα δικά του φτερά! Να εξερευνήσει τον κόσμο του! Να βάλει νέα πρόσωπα στη ζωή του (φίλους, δασκάλους κλπ) 

Το  παιδί λοιπόν, δεν έχει θέμα. Εγώ από τη στιγμή που δεν το περνάω στο παιδί δεν ξέρω αν πρέπει και αν μπορώ να αλλάξω αυτά που αισθάνομαι γι' αυτό... Όταν μεγαλώνεις μόνη ένα παιδί, όταν η ευθύνη είναι μόνο δική σου, όλα διπλασιάζονται! Σκέψου το λίγο! Δε μοιράζεσαι τη χαρά σου γι'αυτό.. Δε μοιράζεσαι τους φόβους σου.. Είναι το επίκεντρο!!! πώς θα μπορούσε να μην είναι;;;

Σε καμία περίπτωση πάντως δε θεωρώ το παιδί το υποκατάστατο για το σύζυγο! Δε μπερδεύω τους ρόλους και να σου πω την αλήθεια δεν έχω νιώσει την ανάγκη  να βρω σύντροφο! Μ'αρέσει η ζωή μας!!! 

Παράθεση:
Σχόλιο # 82 από Razer_Knight

 

Επίσης από όσα έγραψες για το παιδί σου . Μου δείχνουν ότι όντως υπάρχει μια προσκόλληση που πρέπει σιγά σιγά να φύγει και να το βλέπεις πιο χαλαρά το ζήτημα . Είναι σα να καλύπτεις δικές σου ανάγκες , μέσω του παιδιού . Σαν το παιδί , να γίνεται ο σύζυγός σου κατά κάποιο τρόπο .

 

Συμφωνώ και συμπληρώνω: Δεν είναι ηρωίδα η μάνα που μεγαλώνει μόνη το παιδί της... απλά μάνα! Δεν είναι υπερκόπωση... είναι ευλογία και ευτυχία! δεν είναι θυσία να το μεγαλώσει...  είναι η χαρά της! 

Υπάρχουν, όμως,  τρόποι και τρόποι για να μεγαλώσεις ένα παιδί! Ένα παιδί μεγαλώνει και αν η μαμά κάνει την τηλεόραση μπειμπισιτερ και όλη μέρα ασχολείσαι με ό,τι άσχετο! Το παιδί μεγαλώνει και αν κάθε βδομάδα στο σπίτι υπάρχει και νέος γκόμενος (ουπς... φίλος της μαμάς) λες και το παιδί είναι ηλίθιο! Το παιδί μεγαλώνει επίσης, αν έλεγα Κάνω μεταπτυχιακό, βγαίνω όπως και πριν και "μαμά κράτα το εγγόνι σου! Εσύ μεγάλωσες κι εμένα άρα σε καλά χέρια το παιδί...!!! Άρα, επιμένω ότι θυσίασα κάποια πράγματα που θα έκανα υπό άλλες συνθήκες, για να αξιωθώ να δω ένα υγιές ψυχικά παιδί!! Δε λέω ότι είναι θυσία που το μεγαλώνω.. λέω ότι θυσίασα κάποια άλλα για να το μεγαλώσω με συγκεκριμένο τρόπο! Και δεν το μετανιώνω και είμαι πολύ περήφανη και δικαιωμένη γι' αυτή μου την απόφαση! 

Ξέρω ότι ό,τι λες το λες με πολύ καλό σκοπό και θα προσπαθήσω πραγματικά αυτά τα μικρά και σταθερά βηματάκια μπροστά! Σε ευχαριστώ που ασχολήθηκες τόσο πολύ με το θέμα μου! Ησουν εύστοχος και βοήθησες ουσιαστικά!!!

Παράθεση:
Σχόλιο # 82 από Razer_Knight

 

Οσα έγραψε η izampo που τα έγραψε με καλή πρόθεση και για να σου τονώσει το ηθικό...

απλά ήθελα να σου πώ ότι

"γυναίκες σαν εσένα είναι για θαυμασμό... λίγες έχουν αυτήν την δύναμη ψυχής ... ένα μεγάλο μπράβο."  

Να μην το βλέπεις έτσι ,, για να μη πάρεις το ρόλο της ηρωίδας , (στην ουσία του θύματος...θυσιάζοντας τον εαυτό σου...)  γιατί δεν είναι καλό ούτε για το παιδί .

Και έτσι βέβαια να παραμείνεις . πάλι καλή μάνα θα είσαι και το παιδί θα μεγαλώσει μια χαρά.

Απλά εγώ προσπαθώ να σου δείξω το λίγο καλύτερο ... για εσένα και για το παιδί.

Και όχι . Δεν χρειάζεται είναι τόσο πολύς ο φόρτος για να μεγαλώσεις ένα παιδί .

Δεν χρειάζεται δύναμη ψυχής. Δεν χρειάζεται γιατί κανονικά το μεγάλωμα ενός παιδιού δίνει χαρά .

Αν δεν σου δίνει χαρά και το νιώθεις σαν θυσία ή σαν υπερ-κόπωση... τότε είναι δήγμα ότι πρέπει να χαλαρώσεις και να κάνεις ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ . 

 

tanton-

# 86 στις 19/6/2013
author
Ανδρας / 66 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 31
Απαντήσεις: 1.862
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 85 από elina_30

Ναι εγώ έχω προσκόλληση με το παιδί! Η αλήθεια είναι αυτή. Είναι η ζωή μου όλη! Προσπαθώ όμως να μη το δείχνω! 

...

ένα ακόμα παιδί ευνουχίζεται

κάπου

γύρω μας 

elina_30

# 87 στις 19/6/2013
author
Γυναίκα / 38 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 86 από tanton-

 

 ένα ακόμα παιδί ευνουχίζεται

 κάπου 

 γύρω μας

 

Ένας ακόμα ανίδεος, κάνει τον σπουδαίο...

Razer_Knight

# 88 στις 20/6/2013
author
Ανδρας / 39 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 269
'Aρεσαν+: 0%

Ελίνα . τα διάβασα αυτά που έγραψες .
Πολύ καλά τα λές για την υγιή προσκόλληση με το παιδί .
Φαντάζομαι κοιμάστε και μαζί στο ίδιο κρεββάτι (είναι καλό) .
Ποτέ δεν σε κατηγόρησα για κάτι τέτοιο . Μια χαρά είσαι .

Σου ζητώ συγνώμη αν δεν έγινα απόλυτα κατανοητός . Θα σου εξηγήσω όμως λίγο ακόμα για να μην έχουμε παρερμηνείες . (χρησιμοποίησα ατυχώς την λέξη "προσκόλληση" μιας και χρησιμοποιείται και σαν ορολογία) .

Καταρχήν εννοείται να μην αλλάξεις τα συναισθήματα σου για το παιδί σου . Οχι βέβαια δεν εννοώ κάτι τέτοιο , ούτε να το αγαπάς λιγότερο Εξάλλου δεν γίνεται αυτό .
Σου ζήτησα να αγαπάς λίγο περισσότερο τον εαυτό σου . Γιατί είναι το πιο σημαντικό , κατά την άποψη μου πάντα , για να μεγαλώσεις το παιδί με τον καλύτερο τρόπο .
Ένας τρόπος , ένδειξης αγάπης προς τον εαυτό σου είναι αυτό που είπαμε για το παρελθόν .


Η άλλη ένσταση που έχω , άλλα είναι η άποψη μου και μπορεί να κάνω και λάθος , αλλά πιστεύω
ότι π.χ η φράση που ακούγεται συχνά "το παιδί μου είναι όλη μου η ζωή" ... ότι κρύβει μια μικρή υπερβολική .
Σαν να βιώνει η μάνα την ζωή , αποκλειστικά μέσω του παιδιού. Μπορεί να κάνω και λάθος .
Μια μικρή υπερβολή αντιλήφθηκα . Για εσένα την ίδια .
Δηλαδή να έχεις ζωή και εκτός του παιδιού . Φίλες , φίλους . ενδιαφέροντα , hobby .
Κ.τ.λ
Με μέτρο εννοείται .  Απλά για να μην πας στο άλλο άκρο .
Να διαβάζεις και κανένα βιβλίο που να μην έχει σχέση με παιδιά
(αυτό στην ουσία εννοούσα)

". Όταν μεγαλώνεις μόνη ένα παιδί, όταν η ευθύνη είναι μόνο δική σου, όλα διπλασιάζονται!"

Πολύ σωστά τα λες . Και γι αυτό που λες ότι δεν έχεις κάποιον να μοιραστείς τους φόβους,χαρές κ.τ.λ   (γι αυτό χρειάζεται να έχεις και φίλους/φίλες)
Δίκιο έχεις σε όσα έγραψες.
Και βεβαίως επέλεξες εσύ ίδια να "θυσιάσεις" κάποια πράγματα , από το να το δίνεις π.χ στην γιαγιά του.
Πολύ καλά τα λες. Και αυτό φυσικά δεν είναι θυσία , εφόσον μας δίνει χαρά .

Να το αγαπάς , βεβαίως και να το αγαπάς . Αλλά θέλω να αγαπάς και τον εαυτό σου .
Έτσι η σκέψη σου θα είναι και πιο ξεκούραστη και τις ώρες που θα ασχολείσαι μαζί του θα είσαι και πιο αποτελεσματική .
Μπορεί να κάνω και λάθος και να μην έχεις ανάγκη αυτή τη συμβουλή .
Πάντως οι συμβουλές μου όλες είναι , προς εσένα . Γιατί , για το πώς να μεγαλώσεις το παιδί σου , δεν έχεις απολύτως καμία ανάγκη από συμβουλές κ.τ.λ
Όπως σου είπα είσαι άριστη μητέρα .
Και στα είπα αυτά επειδή είχα την υποψία μιας μικρής υπερβολής. Γι αυτό στα είπα . Απλά για να μην πάμε από το ένα άκρο στο άλλο
Αλλά σου ζητώ συγνώμη γιατί δεν το εξέφρασα με το σωστό τρόπο . Το λάθος είναι δικό μου . 
Όσα είπες είναι σωστά . Εσύ ξέρεις καλύτερα και πραγματικά χαίρομαι που βοήθησα έστω και αυτό το ελάχιστο , με δύο τρεις πληροφορίες , μια μητέρα και άρα και το παιδάκι της      Πολύ όμορφο συναίσθημα και σε ευχαριστώ που μου το προσέφερες και μου το επέτρεψες αυτό

Razer_Knight

# 89 στις 20/6/2013
author
Ανδρας / 39 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 269
'Aρεσαν+: 0%

Διορθωση στο προγουμενο κειμενο :   "...οτι κρυβει μια μικρη υπερβολη.".

Το ξαναδιαβασα και το ειδα  και δεν μπορουσα να το διορθωσω  

elina_30

# 90 στις 20/6/2013
author
Γυναίκα / 38 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 23
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 88 από Razer_Knight


Καταρχήν εννοείται να μην αλλάξεις τα συναισθήματα σου για το παιδί σου . Οχι βέβαια δεν εννοώ κάτι τέτοιο , ούτε να το αγαπάς λιγότερο Εξάλλου δεν γίνεται αυτό .
Σου ζήτησα να αγαπάς λίγο περισσότερο τον εαυτό σου . Γιατί είναι το πιο σημαντικό , κατά την άποψη μου πάντα , για να μεγαλώσεις το παιδί με τον καλύτερο τρόπο .
Ένας τρόπος , ένδειξης αγάπης προς τον εαυτό σου είναι αυτό που είπαμε για το παρελθόν .

 

Έχεις δίκιο και είναι κάτι που θα προσπαθήσω! Έχω κάνει βηματάκια γι' αυτό π.χ. να βγαίνω που και που αλλά ακόμα και τότε νιώθω τύψεις που λείπω από κοντά του, έστω και αν αυτό κοιμάται και δεν έχει αντιληφθεί την απουσία μου. Εύχομαι σιγά σιγά να ξεπεραστεί κι αυτό..

 

 

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 88 από Razer_Knight

Ελίνα . τα διάβασα αυτά που έγραψες .
Πολύ καλά τα λές για την υγιή προσκόλληση με το παιδί .
Φαντάζομαι κοιμάστε και μαζί στο ίδιο κρεββάτι (είναι καλό) .
Ποτέ δεν σε κατηγόρησα για κάτι τέτοιο . Μια χαρά είσαι .

Σου ζητώ συγνώμη αν δεν έγινα απόλυτα κατανοητός . Θα σου εξηγήσω όμως λίγο ακόμα για να μην έχουμε παρερμηνείες . (χρησιμοποίησα ατυχώς την λέξη "προσκόλληση" μιας και χρησιμοποιείται και σαν ορολογία) .

Καταρχήν εννοείται να μην αλλάξεις τα συναισθήματα σου για το παιδί σου . Οχι βέβαια δεν εννοώ κάτι τέτοιο , ούτε να το αγαπάς λιγότερο Εξάλλου δεν γίνεται αυτό .
Σου ζήτησα να αγαπάς λίγο περισσότερο τον εαυτό σου . Γιατί είναι το πιο σημαντικό , κατά την άποψη μου πάντα , για να μεγαλώσεις το παιδί με τον καλύτερο τρόπο .
Ένας τρόπος , ένδειξης αγάπης προς τον εαυτό σου είναι αυτό που είπαμε για το παρελθόν .


Η άλλη ένσταση που έχω , άλλα είναι η άποψη μου και μπορεί να κάνω και λάθος , αλλά πιστεύω
ότι π.χ η φράση που ακούγεται συχνά "το παιδί μου είναι όλη μου η ζωή" ... ότι κρύβει μια μικρή υπερβολική .
Σαν να βιώνει η μάνα την ζωή , αποκλειστικά μέσω του παιδιού. Μπορεί να κάνω και λάθος .
Μια μικρή υπερβολή αντιλήφθηκα . Για εσένα την ίδια .
Δηλαδή να έχεις ζωή και εκτός του παιδιού . Φίλες , φίλους . ενδιαφέροντα , hobby .
Κ.τ.λ
Με μέτρο εννοείται .  Απλά για να μην πας στο άλλο άκρο .
Να διαβάζεις και κανένα βιβλίο που να μην έχει σχέση με παιδιά
(αυτό στην ουσία εννοούσα)

". Όταν μεγαλώνεις μόνη ένα παιδί, όταν η ευθύνη είναι μόνο δική σου, όλα διπλασιάζονται!"

Πολύ σωστά τα λες . Και γι αυτό που λες ότι δεν έχεις κάποιον να μοιραστείς τους φόβους,χαρές κ.τ.λ   (γι αυτό χρειάζεται να έχεις και φίλους/φίλες)
Δίκιο έχεις σε όσα έγραψες.
Και βεβαίως επέλεξες εσύ ίδια να "θυσιάσεις" κάποια πράγματα , από το να το δίνεις π.χ στην γιαγιά του.
Πολύ καλά τα λες. Και αυτό φυσικά δεν είναι θυσία , εφόσον μας δίνει χαρά .

Να το αγαπάς , βεβαίως και να το αγαπάς . Αλλά θέλω να αγαπάς και τον εαυτό σου .
Έτσι η σκέψη σου θα είναι και πιο ξεκούραστη και τις ώρες που θα ασχολείσαι μαζί του θα είσαι και πιο αποτελεσματική .
Μπορεί να κάνω και λάθος και να μην έχεις ανάγκη αυτή τη συμβουλή .
Πάντως οι συμβουλές μου όλες είναι , προς εσένα . Γιατί , για το πώς να μεγαλώσεις το παιδί σου , δεν έχεις απολύτως καμία ανάγκη από συμβουλές κ.τ.λ
Όπως σου είπα είσαι άριστη μητέρα .
Και στα είπα αυτά επειδή είχα την υποψία μιας μικρής υπερβολής. Γι αυτό στα είπα . Απλά για να μην πάμε από το ένα άκρο στο άλλο

 

Δε βρίσκω υπερβολή και αν είναι, ισχύει για κάθε μάνα (όπως εγώ ορίζω αυτή την ιερή λέξη τουλάχιστον. Οταν φέρνεις ένα παιδί στον κόσμο, η έννοια σου δε φεύγει στιγμή από εκείνο. Αυτή η ελευθερία που είχες πριν, που ήσουν ο εαυτός σου και μόνο, τελειώνει για πάντα! Δε λέω ότι δεν κάνεις πράγματα για τον εαυτό σου! Φυσικά και κάνεις!! Αλλά είτε είσαι στη δουλειά είτε στο γυμναστήριο είτε στο κομμωτήριο είτε για καφέ ποτο, ένα κομμάτι του μυαλού σου είναι ΠΑΝΤΑ σε αυτό. Είναι καλά στο σχολείο; Είναι ήρεμο που έμεινε με τη γιαγιά; κπλ  κλπ... Επίσης! Πας για ψώνια και έχεις 100 ευρω. Τα 70 σίγουρα θα είναι γι' αυτό και η χαρά που νιώθεις με τη χαρά και το χαμόγελό του, είναι καλύτερη από τη χαρά που θα είχες αν έπαιρνες την τσάντα που ήθελες εδώ και 2 μήνες.. Αλλο παράδειγμα! Η δουλειά που ψάχνεις ή που κάνεις! Μπορεί να μου τύχει μια πολύ καλή δουλειά αλλά απογευματινή! Τί κάνω τότε;; Δεν πάω! Θα προτιμήσω την πρωινή μερικής απασχόλησης. Ξέρεις γιατί; Επειδή με την απογευματινή θα εξασφαλίζαμε πολύ πιο εύκολα τα υλικά αγαθά αλλά δε θα βλεπόμασταν! Πρωί σχολείο, εγώ σπίτι, απόγευμα εγώ δουλειά εκείνο σπίτι. Οπότε; Δεν του λείπει τίποτα υλικό αλλά του λείπει η μάνα του!!! Άρα και η δουλειά που θα κάνω ΄έχει να κάνει άμεσα με το παιδί!! Δεν υπάρχει κάτι που αφήνει απ' έξω το παιδί ειδικά σε μια μάνα που το μεγαλώνει μόνη! Άλλωστε, δεν έχω και την πολυτέλεια να το αφήνω κάπου οπότε έχουμε μάθει μαζί! Π.χ. για καφέ με μια φίλη το παίρνω μαζί μου. Επιλέγω μεσημεριανή ώρα και φροντίζω να χουμε μαζί μαρκαδόρους, μπλοκ για να περνά και αυτό καλά. Γυμναστήριο πάω! Και αυτό μαζί! Στον παιδότοπο του γυμναστηρίου.  Αυτά όσον αφορά την καθημερινότητα. 

Και πιο γενικά, αν θες!! Το μεγαλύτερο όνειρο κάθε γονέα αφορά τον ίδιο ή το παιδί του;;; Θα ονειρευτώ να γίνω ευτυχισμένη, οκ; Για μένα ή για το παιδί μου;; Αν υπήρχε μια ευτυχία για μένα που όμως δε θα ήταν ευτυχία για το παιδί μου, θα την ήθελα;; 

Το παιδί μου είναι όλη μου η ζωή λοιπόν, με την έννοια ότι :Το παιδί μου είναι ό,τι πολυτιμότερο έχω σε αυτήν τη ζωή!!! Βλέποντας αυτό ευτυχισμένο, μπορώ να κάνω χίλια δυο πράγματα και για τον εαυτό μου! Οποιοδήποτε όμως πρόβλημα το αφορούσε, θα σταματούσε αυτόματα κάθε τι αφορούσε εμένα και μόνο

 

Δε χρειάζεται να ζητάς συγγνώμη γιατί ό,τι είπες με βοήθησε και με έκανε να σκεφτώ.. Αν καταφέρω να σβήσω εικόνες από το παρελθόν που έστω και σπάνια, κάνουν την εμφάνισή τους, αν αντί για τα συντρίμμια που προσπαθώ να διώξω για να χτίσω τη ζωή μου, δω απλά έναν άδειο χώρο όπου μπορώ να χτίσω άφοβα , θα χω καταφέρει πολλά και εσύ θα χεις βοηθήσει σε αυτό!! Σ'ευχαριστώ και πάλι!!

Razer_Knight

# 91 στις 22/6/2013
author
Ανδρας / 39 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 269
'Aρεσαν+: 0%

Έλινα σε ευχαριστώ

Είναι σωστά όσα λες .

Να σου πω μόνο κάτι πάνω σε αυτό που είπες :

"αν αντί για τα συντρίμμια που προσπαθώ να διώξω για να χτίσω τη ζωή μου, δω απλά έναν άδειο χώρο όπου μπορώ να χτίσω άφοβα"

Δεν χρειάζεται να προσπαθήσεις . Απλά αποφάσισε το . Αποφάσισε το συνειδητά να το αφήσεις πίσω και να δεις τον άδειο χώρο που ζητάς για να χτίσεις άφοβα   Και σιγά σιγά θα πραγματώνεται .
Θα πάρει λίγο χρόνο αλλά θα γίνει. Φαντάσου το σαν τα φύλλα ενός κρεμμυδιού .
Αποφάσισε το και θα αρχίσει να ξεφλουδίζει σιγά σιγά

Μόλις το κάνεις αυτό αυτομάτος θα χαλαρώσουν και τα πράγματα με το παιδί σου .
Επίσης να θυμάσαι ότι το φυσιολογικό/σωστό είναι ότι... όσο πιο μικρό είναι το παιδί τόσο πιο κοντά του
πρέπει να είναι η μάνα ενώ όσο μεγαλύτερο τόσο λιγότερο κοντά πρέπει να είναι .
Φαντάσου ας πούμε κάποιος να είναι 40 χρονών και να είναι όλη την ώρα με την μάνα του
Ενώ ένα νεογέννητο πρέπει να είναι κολλητό πάνω στην μητέρα του .
Θυμήσου το αυτό
Στόχος σου είναι να του δώσεις τα εργαλεία για να το αφήσεις σιγά σιγά να ζήσει την δική του ζωή χωρίς να εξαρτάται η δικιά του ευτυχία από την ευτυχία της μητέρας του ή το αντίθετο ... η ευτυχία της μητέρας του από την δική του.Γιατί αυτό θα είναι ένα τεράστιο φορτίο για εκείνο . Θα είναι μια φυλακή .
Σιγά σιγά . Προς το παρών όπως και ότι κάνεις Απλά να το έχεις στο νου σου

Και όλα θα πάνε καλά

tzoulia49

# 92 στις 25/6/2013
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

ελινα μου γεια σου ...

εγω δεν θα σου γραψω τιποτα απ ολα αυτα ...
αλλωστε τα ειπαν οι αλλοι πολλα απ αυτα που ηθελα να πω ...
επειδη μιλαμε την ιδια γλωσσα και θα με καταλαβεις ακομα και με δυο κουβεντες ...
θα επικεντρωσω στην ουσια ...
επειδη ειναι ενα θεμα που το παιζω στα δαχτυλα 
θα σε συμβουλευα να το δεις το θεμα πιο πλατια ...
ο πατερας του ειναι ανεπαρκης αυτο δεν θ αλλαξει ...
μην αναλωνεσαι το τι επρεπε να κανεις και τι δεν επρεπε κι αν τα ειχες κανει ετσι η αλλιως ...
ολα ειναι μοιραια να συμβουν ...
ηταν αχρηστος ειχε γονεις παρομοιους ησουν ετσι φερθηκες ετσι η αλλιως λιγη σημασια εχει ...
σημασια εχει οτι αυτος ηθελε να φυγει μακρια σας ...
αυτο να σκεφτεσαι...
 οποτε ...
ηδη εχει μια αλλη ζωη ...
υπαρχει ενα ενδεχομενο οταν το παιδι σας ενηλικιωθει να θελησει να το πλησιασει ...
αυτο συνηθως γινεται γιατι το παιδι μεγαλωνει και οι ευθυνες του για μεγαλωμα σταδιακα μηδενιζονται ...
οποτε οπως καταλαβες τις ευθυνες του δεν θελει ...
μεγαλωματα χρονο χρηματα κλπ ...
μολις αυτα δεν υφιστανται μπορει να ριξει γεφυρα επικοινωνιας κατα τα 18 ...
αλλα συνηθως τοτε τα παιδια κλεινουν την πορτα σ εναν τετοιο γονιο και πολυ καλα κανουν ...
αυτον λοιπον ξεχνα   τον ...
σκεψου μονο οτι εισαι εσυ ...
...το παιδι σου...
 και οι γονεις σου ...
καπου αναφερεις οτι εχεις την μητερα σου ...
η μητερα σου ειναι μια πολυ σημαντικη βοηθεια για σενα ...
συνδιασε το μεγαλωμα του παιδιου  με το προγραμμα της μητερας σου ...
οντως ετσι ειναι οπως τα λες περι εργασιας περι ωραριου κλπ ...
ακριβως το ιδιο βιωνω κι εγω κιι ο γιος μου ειναι 14 ...
επειδη λοιπον να ξερεις οτι το παιδι  θα σε χρειαζεται ως τα 18 κοιτα μην αφησεις τον χρονο ως τοτε και φυγει ανεκμεταλευτος ...
και φυσικα ενοω για τα προσωπικα σου θελω ...
την δικη σου ψυχικη ισοροπια ευχαριστηση εναν συντροφο μια βολτα 2 φιλους ...
εισαι πολυ νεο κοριτσι ...
ειναι κριμα να εισαι μονο μανα ...
εχεις δικες σου αναγκες και πρεπει να τις ικανοποιησεις ...
γιατι αν ολο σου το μελημα ειναι το παιδι ...
 θα ρθει η στιγμη που θα σ εκδικηθει ο ιδιος σου ο εαυτος ...
και το παιδι να ξερεις δεν θελει να βλεπει μια καταθλιπτικη κακοκεφη μητερα αλλα μια μητερα ευτυχισμενη με χαμογελο και ενεργεια ...
κι αυτο πιστεψε με δεν θα το πετυχεις προσκολημενη διπλα του μονιμως αλλα ταυτοχρονα ...
οσο μπορεις κανε το καλυτερο αλλα μην παραμελεις τον εαυτο σου ...
ζητησε την βοηθεια της μητερας σου ...
εχε φιλους πηγαινε μια βολτα μονη σου  ...
δεν ειναι υποχρεωτικο να ειστε παντα μαζι αυτο θα σε κουρασει πολυ με τα χρονια ηδη δειχνεις πολυ κουρασμενη κι ειναι μολις 5 ...
αν παιρνεις το παιδι μαζι συνεχεια μπορει να σε αποφευγουν και οι φιλοι ...
κανενος δεν του αρεσει να σερνει πισω του παιδια ...και ειδικα φιλων ...
με τον τροπο ζωης που εχεις ταιριαζεις πιο πολυ με τροπο ζωης παντρεμενης  αλλα να αποφευγεις τετοιες παρεες ...
να τις κανεις καποια στιγμη για να παιζει το παιδι σου ...
αλλα εσυ πρεπει να εχεις ελευθερες φιλες ετσι ωστε να σου δωθει ευκαιρια να ξαναφτιαξεις την ζωη σου .,...

κοιτα να βελτιωσεις τον εαυτο σου την εμφανιση σου πηγαινε για ενα καφεδακι με τις φιλες σου ...
δεν θα παθει το παιδι τιποτα αν παει μια βολτα με την γιαγια ...
ουτε θα παθει κατι αν η μαμα σ/κ βγαινει το βραδυ εξω με την παρεα της ...
αρκει να εχεις ενεργη παρουσια σχολεια καθημερινοτητα  φροντιδα ...κλπ

σου ευχομαι καλη δυναμη και κουραγιο και να κανεις πρωτα εσενα ευτυχισμενη για να το εισπραξει και το παιδι σου ...

kondylenia

# 93 στις 11/1/2014
author
Γυναίκα / 36 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Ανατολική) / Εκτός Ελλάδας
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 142
'Aρεσαν+: 0%

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 5 από sunnyeyes-
Καταρχην δεν εισαι προσφατα χωρισμενη οπως γραφεις στο προφιλ σου.
Κατα δευτερον ..

Οχι, δεν της τον χαρισες, ουτε μπορουσες να της τον χαρισεις διοτι δεν τον ειχες, δεν ηταν στο χερι σου.

Εγω δεν εχω καταλαβει γιατι οι γονεις του δεν σε ηθελαν. Δηλαδη πως το αιτιολογουσαν? Να μην ηθελαν καθολου ο γιος τους να παντρευτει τη καταλαβαινω αυτη την παρανοια, αλλά να μην θελουν εσενα και μαλιστα να υπαρχει παιδι στη μεση, ή τρελοι ειναι οι ανθρωποι, ή ποιος ξερει τι εχει συμβει.

Παντως επειδη δεν αναφερεις κανενα σου αμαρτημα, να ξερεις πως αν εσυ φταις που δεν βλεπει ο πατερας το παιδι του, κανεις μεγαλο σφαλμα. Αν χρησιμοποιουσες το παιδι για να τον προσεγγισεις ξανα, αν δημιουργουσες ιστοριες.. αν χιλιαδες αν... και εφτασες στο σημειο το παιδι σου να στερειται τον πατερα του, οσες "θυσιες" και να κανεις απο εδω και περα... το εχασες και το παιδι σου.

Και να ξερεις.. οι αληθειες αποκαλυπτονται, οσα χρονια και αν περασουν...

Αντι να σκεφτεσαι λοιπον την παρτη σου... και το πως θα εισαι αποκατεστημενη... το ποστ αυτο θα επρεπε να αναφερεται στο παιδι σου και με ποιο τροπο να προσεγγισεις τον πατερα ωστε να εχει επαφη μαζι του. Διοτι τροποι υπαρχουν.. αλλά δε ρωτησες να μαθεις αυτο.
Θελεις να μαθεις αν εκανες καλα που δεν εκδικηθηκες τον πρωην...

Βαλε στην ακρη τους ψευτοεγωισμους και τις θυσιες και πιασε να εχεις μια σωστη σχεση με τον πατερα του παιδιου σου πριν να ειναι εντελως αργα.

Πφφφ.. σαμπως δεν ξερουμε οτι οι γυναικες εκδικουντε τους αντρες με το να τους στερουν τα παιδια... και μαλιστα το κανουν τοσο επιτηδεια ωστε να φαινεται οτι ο πατερας τα εγκατελειψε.. ντροπη.

Ερεεε γλεντιααα...

Που τοειδες Σανυ μου ότι η θεματοθετρια απομακρυνε τον πατερα απο το παιδι???

ΑΥΤΟΣ ειναι ένας λουκουμομπεμπες που φοραει ακομα pampers και δεν μπορει ούτε στην τουαλέτα χωρις την έγκριση της μαμας του  Ακομα και για να δει το παιδί του , ρωταει τη μαμακα του...

Ειμαι σιγουρη ότι το μικρό παιδακι ,ειναι πολύ πιο άντρας από οτι ο "πατερας" του. Ο Θεος να τον κανει πατέρα...

Οταν πρόκειται για ενα τόσο ΣΟΒΑΡΟ ΚΑΙ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟ ΘΕΜΑ , Ν Α   Π Ρ Ο Σ Ε Χ Ε Ι Σ   Κ Α Λ Α   ΤΙ

Δ Ι  Α  Β  Α  Ζ  Ε  Ι   Σ  !!!  Κι ακόμα περισσότερο  Τ  Ι    Γ   Ρ   Α   Φ   Ε   Ι   Σ!!!

 

morgoth

# 94 στις 16/1/2014
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%

ανθρωπος που κλαίγεται, γκρινιάζει και μιζεριαζει παρουσιάζοντας εαυτόν ως θύμα, είναι ο μεγαλύτερος ΘΥΤΗΣ..

Αρέσει στα μέλη 40podarousa, somebody961

KLELIA22

# 95 στις 16/1/2014
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 94 από morgoth

ανθρωπος που κλαίγεται, γκρινιάζει και μιζεριαζει παρουσιάζοντας εαυτόν ως θύμα, είναι ο μεγαλύτερος ΘΥΤΗΣ..

 

 

 

να δεις που εσυ ... εισαι βαλτός...

 

 

 

 

morgoth

# 96 στις 16/1/2014
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%

 ως προς τι?

KLELIA22

# 97 στις 16/1/2014
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
δεν ειναι δυνατον ρε συ Ντρεντ...
αυτα που  αναρωτιεμαι το προηγουμενο βραδυ...να μου τα απαντας το πρωι...

morgoth

# 98 στις 16/1/2014
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%

 xaxaxa.

 αρα συμφωνεις ως προς την ουσια

KLELIA22

# 99 στις 16/1/2014
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %


με ποιον να συμφωνησω...?

κι ο καθενας... που το χαλας τη μανεστρα πονο εχει.


σεβαστος. υπαρκτος.


morgoth

# 100 στις 16/1/2014
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%

αυτο να λεγεται... αλλα πρεπει πολλες φορες ο πονος να διαχειριζεται γιατι θολωνει τη κριση... ειδικα οταν υπαρχουν παιδια στημεση

Επιλέξτε σελίδα: (1-6)
Σελίδες 123456
Δεν μπορείτε να απαντήσετε