Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Πολλα προβληματα στο γαμο

Επιλέξτε σελίδα: (1-4)
Σελίδες 1234

MARILENI

# 1 στις 16/12/2013
author
Γυναίκα / 41 / Παντρεμένη
Ελλάδα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 6
'Aρεσαν+: 0%

Πολλα προβληματα στο γαμο

Καλημέρα!

ευτυχως που βρηκα το site σας γιατι πλεον εχω σοβαρο πρόβλημα και δεν ξερω πως να το χειριστω...

είμαι 35 χρονων παντρεμενη 7 χρονια και με ένα παιδακι 3 χρονων.ο αντρας μου είναι 38 χρονων και ειμαστε μαζι 18 χρονια

γνωριζόμαστε λοιπον πολύ καλα και εχουμε περασει τα παντα μαζι

είμασταν παντα ένα πολύ αγαπημενο ζευγαρι, καναμε παρα πολλα πραγματα μαζι, συζητούσαμε τα παντα, είμασταν και σαν πολύ καλοι φιλοι, μια πολύ ωραια σχεση

οπωσδήποτε είχαμε και τα στραβα μας, και τσακωνόμασταν αλλα οκ

και για να είμαι ειλικρινης, από την πλευρα μου, ειχα δει καποια στοιχεια στη συμπεριφορα του και στα λεγομενα του που με ειχαν  προβληματισει και με εκαναν παρολη την ηλικια μου, μολις 18, να κανω ολοκληρη αναλυση γιατι συμβαινουν.

δεν εδωσα περισσοτερη διασταση είχαμε τοσα αλλα να κανουμε αλλωστε και δε θεωρησα ότι ηταν τοσο πολύ προβληματικα.

τελικα παντρευτηκαμε όπως ηταν αναμενονομενο, με τηνκαλη εννοια.

όλα πηγαιναν καλα, είχαμε 2-3 γερους καυγάδες, αλλα μεχρι εκει, ας πουμε ότι είναι ενας ανθρωπος που τις αλλαγες στη ζωη του δεν μπορει να τις διαχειριστεί, δυσκολευεται να δεχτει τα νεα δεδομενα και αντιδρα με νευρα, του αλλαζει τις ισσορπιες

ετσι εγινε με το παιδι...

από την μερα που γεννηθηκε βλεπω έναν άλλο ανθρωπο

τι να σας πω τωρα, γυρισαμε από το μαιευτηριο και περιμενε να πεσει για υπνο το ιδιο μεσημερι γιατι ηταν πολύ κουρασμένος και μου εκανε ένα καυγα επειδή δεν εκατσα με το μωρο γι ανα κοιμηθεί και μπηκα για μπανιο...

χαζο αλλα αληθινο

κάθε Σαββατο μαλωναμε ασχημα, 5 ημερων το μωρο, 15 ημερων το μωρο, εγω σε ασχημη κατασταση, γιατι τελικα καταλαβα ότι ηταν Σαββατο που βγαιναμε και δεν βγαιναμε πια

όταν λεω ασχημα να γκρειμιζει τα πραγματα του μωρου και τετοια και εγω να την κραταω αγκαλια και να είμαι σα ζομπι γιατι αυτό το μωρο δεν ελεγε να κοιμηθεί με τιποτα, κοιματαν 3 ωρες και ξυπναγε μερα και νυχτα

ζουμε στο ιδιο κτιριο με τους γονεις μου, οι οποιοι ολο αυτό το διαστημα μας εχουν βοηθησει πολύ, ερχονβταν πανω και κραταγαν το μωρο και την πεφταμε για υπνο γιατι είμασταν κομματια

μετα ερχοταν η μαμα μου και κοιμοταν νυχτα και εμεις κοιμομασταν λιγο παραπανω

βεβαια ουσιαστικα εμενα βοηθουσε γιατι ολη την αυπνια την ειχα πανω μου, εκεινος δεν σηκωνοταν ποτε

από εκει και μετα οποτε του ελεγα ότι είμαι ρακος γιατι εν κοιμάμαι πια, το παιδ είναι 3 και τωρα υπαρχει μια βελτιωση, εκεινος μου ελεγε καλα να παθεις, δε με νοιαζει, εχεις τη μανα σου να σε βοηθαει, εγω κουράζομαι 15 χρονια κλπ...

μα το παραπονο μου δεν ηταν ότι κουράζομαι, ότι δεν κοιμαμι ηταν. σκεφτητε ότι κοιμοταν στις 12,00 και μετα κοιμομουν κι εγω, γιατι εγω τη βαζω για υπνο, στις 3,00 ηθελε γαλα και σηκωνομουν, στις 6,00 παλί γαλα παλι ορθια, στις 7,10 σηκωνομουν για δουλεια

γυρνουσα από τη δουλεια και καθομουν μαζι της για να κοιμαται εκεινος, δουλεθα 4 μερες, γιατι ξυπναει 6,00 και κανει ταξιδι για να παει στη δουλεια του και κανει και δευτερη δουλια, οποτε κατά μεσο ορο γυριζει σπιτι γυρω στις 17,30

καθομουν και επαιζα μαζι της, ξυπναγε εκεινος γυρω στις 20,00, μεχρι να σηκωθεί πηγαιανε 20,30 μετα επαιζε το πολύ μια ωρα μαζι της και μετα παλι εγω..

αυτό γινοταν για ένα χρονο περιπου

εγω ημουν ένα ρακος, εννοείται ότι δεν ειχα κουραγιο για τιποτα, η μικρη με τα ξενυχτια της μας ειχε πεθανει, και δεν είχαμε και καθολου χρονο για εμας, απομακρυνόμασταν και τσακωνόμασταν

εγω ειχα παραπονα γιατι δεν κοιμομουν εκεινος γιατι δε βγαιναμε, γιατι δεν εκανα πολλες δουλειες στο σπιτι και αρκετες φορε είχαμε άσχημους καυγάδες

εχει σηκωσει και χερι και όταν του ειπα ότι οσο δικιο και να εχει αυτό πο εκανε δεν ηταν σωστο εκεινος ειπε ότι δε θα το εκανε αλλα φταιω εγω που ειπα αυτό που ειπα

γενικα για οποια δικη του συμπεριφορα εχει παντα τη διακιολογια στο στομα

μετα αρχισαν να του δινουν οι δικοι μου και να φορτωνει μαζι τους

μου εχει εκφραστεί τοσο ασχημα για τους δικους μου, εχουμε κανει πολύ χοντρους καυγαδςε. ειχε μια καχυποψια ότι όλα γυριζουν εναντιον του, και εχει συμβει περιστατικο που ξεφτυλιστικε με την καχυποψια του

ταυτόχρονα απαιτουσε να μας βοηθάνε οσο πιο πολύ γινεται, για να κανουμε καμια δουλεια στο σπιτι, για να βγουμε...

σιγουρα δεν είναι όλα ροδινα και δεν απιθανο να εχει καποιο παραπονο και να εχει δικιο αλλα είναι τοσο αγενης και κακοτροπς που δεν παλαευται

επιπλέον νομιζω ότι από ένα σημειο και μετα εχει χασει τπον ελεγχο

το αγαπημενο του είναι να σκαναρει τι κανουν οι γονεις μου και να μαλωνουμε γι αυτό, είναι το θεμα στο οποιο ξεδινει

αυτό γινεται εδ και 3 χρονια με καποια μικρα διαλλειματα

σημερα η δουλεια του είναι ακομα πιο κουραστικη, εγω πια δουλευω 5μερο, εχει αγχος γιατι περιμενει τις κρισεις στο δημοσιο και δεν μπορει να το διαχειριστεί, εχει αγχος γιατι δουλευουμς πολύ και δεν μενει τιποτα, γιατι εχουμε δανειο.

εγω εχω κουραστεί, προσπαθω να του εξηγησω ότι τα προβλήματα ξεκινανε από το ιδιο το σπιτι μας, ότι πρεπει να μαθει να διαχειρίζεται το θυμο του, ότι δεν είναι δυνατον να κανει ετσι όταν διαφωνει, και να δουμε και τι πραγματικα τον ενοχλεί στουε δικους μου γιατι υπερβαλει

εκεινος εστιαζει μονο στους δικους μου, τωρα το ζητημα είναι οικονομικο νομιζει ότι πανε να μας εκμεταλλευτοθυνε οι δικοι μου, την ωρα που εχουν το παιδι οληγ μερα και το πηγαινοφερνουν στο σταθμο, το ταιζουν, εχουν κανει δικα τος εξοδα γιοα να παρουν τα απαραιττηατ πραγματα..

λιγα χρονια πριν στις καλες εποχές μας ειχε κανει ο μπαμπας μου δωρο πολλα χρηματα, ετσι χωρις να μας τα χρωστάει

δεν λεω ότι δεν εχει καπου δικιο, κατι θα υπαρχει, μα δεν μπορω να επικοινωνήσω ετσι, με έναν ανθρωπο που είναι δε κατασταση υστεριας

κουραστηκα παρα πολύ, τοσα χρονια όταν εκανε τέτοιες συμπεριφορές, και προς τους φιλους μας τον καλυπτα, τωρα βλεπω ότι δεν επρεπε

δεν ξερω πως να χειρσιτω την κατασταση

και μεσα σε όλα μου κοτσαρει και τουε γονεις του ότι αυτοι είναι σωστοι...

τι σωστοι λεω εγω που μας ζητησαν να τουςαγοραζουμε καθισμα για το αυθτοκινητο για να περνουν το παιδι μια φορα την εβδομαδα να το πηγαινουν στις κουνιες...δεν το ειπα το κρατησα

και για πειτε μου τωρα, υοπαρχει λυσεη?

morgoth

# 2 στις 16/12/2013
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%

κουλουβαχατα... πολυς συσσωρευμενος θυμός.. ουσιαστικα εαν καταλαβα καλα ενηλικιωθηκατε μεσα αποαυτη τη σχεση και εχετε και τους γονεις σου πολυ κοντα. το παιδί απλά ξεγυμνωσε τα προβληματα. υπαρχει θεμα σιγουρα. αλλα αυτο θελει πολυ κουβεντα για να βρητε το πως και το γιατι.
λυσεις υπαρχουν παμπολλες. αλλα θα τις βρειτε εσεις.. με κουβεντα.

MARILENI

# 3 στις 16/12/2013
author
Γυναίκα / 41 / Παντρεμένη
Ελλάδα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 6
'Aρεσαν+: 0%

Εχεις τοσο δικιο.

εχω κανει πολλες αποπειρες μα δεν πετυχαινουν, εχω την αισθηση ότι δεν μπορει να δεχτει μι άλλη γνωμη

όταν θυμωνει καποιες φορες βγαινει εκτος ελεγχου, επισης από τοτε που τον θυμαμαι παντα ηθελε να συγκρινει τοθυς ανθρώπους και να τους βαζει σ εκατηγοριες, ποιος είναι πιο καλος, πιο εξυπ[νος, πιο ομορφος, ηθελε να κρινει και να συγκρινει

στο πρωτο μας ραντεβού μου ανελυσε τους γονεις του.

δεν ειχα σκεφτει ποτε να αναλυσω τουε γονεις μου, δε με ενδιεφερε, οσο και αν μαλωνα μαζι τους ποως οι περισσοτεροι στα 18. σταματουσε εκει. δεν μπορουσα να σκεφτω ποιος από τους δυο είναι πιο εξυπνος κλπ/ δεν με ενδιεφερε και δε μου αρεσει, είναι οι γονεις μου, ετσι σκεφτομουν στα 18 μου

Και από τοτε εχω υποστεί συχνα μια συγκριση η οποια δε με ενδιαφερι πραγματικα

εχει το μοντελο της παλιας τοπυ οικογενειας και δεν μπορει να δεχτει καποιο άλλο, ξερω γω? και το με νοιαζει ?

και μιλαμε για δυο οικογενειες που δεν είναι προβληματικες, δεν παιζουν ουτε διαζύγια, ουτε τζόγος ουτε οικονικα προβλήματα, φυσιολογικα πραγματα

επισης όταν κατι το παρει στραβα ξεκιναει και του γινεται εμμονη και μετα παιρνει ένα δικο του δρομου, το τοσο το κανει άλλο τοσο και πλάθει ιστορια, αυτά είναι τα στοιχεια που ειχα καταλαβαει από την αρχη παρολο που ημουν τροσο μικρη

και εχει και μια καχυποψια με τον κοσμο, ότι συχνα καποιος λεει κατι κακο για αυτον

είναι ενας δυσκολος χαρακτηρας και νιωθω ότι κουβαλάει πανω του πολλα θεματα με τον εαυτο του

εχω προσπαθησει πολύ όλα αυτά τα χρονια να τον κανω να χαλαρωσει και να δει τα πραγματα πιο θετικα

κατι πετυχα αλλα όχι αρκετα,

μεχρι τα 23 δεν εβαζε το κεφαλι του στη θαλλασσα για να μη χαλασει τα μαλλια του, δεν μπορουσε δηλαδή να χαλαρωσει και να απολαυσει τη θαλασσα...μηπως καποιος τον κοιταξει και δει ότι δεν εχει το τελειο μαλλι

 

θελει επισης να είναι στο επικεντρο της προσοχης, γι αυτό νομ,ιζω ότι αρχισε καποια στιγμη να τ αβαζει και με τπους δικους μου, γιατι πχ όταν ημουν εγκυος ακουγε τη μαμα μου να μου λεει "κουράστηκες?" ενώ γι αεκεινον δεν το ελεγε, παράδειγμα σου λεω

όταν θελω την προσοχη του για κατι μου το γυρζει σε εκεινον ότι τελικα ποσο κακομοιρης είναι και ότι είναι τοσο σημαντικο το δικο μου πρόβλημα

και εχει και μια ιδιαιτερα μιζερη σχεση με τα λεφτα, είναι σφιχτος και μετραει τα παντα

δεν είναι ο ανθρωπος που θα σου χαρισει, και αν το κανει θα το θυμαται πολύ καλα,

οσο είμασταν ελευθεροι μου επαιρνε λεφτα και για τη βενζινη στο αμαξι... δεν είμαι γυναικα που μ'αρεσει να με πληρωνουν γιατι δεν βρισκω το λογο, αλλα αυτό ηταν λιγο τραβηγμενο

το εξκανα γιατι δεν απειχε πολύ απ τις απόψεις μου και γιατι δεν ηθελα να εχω υποχρεωση, οι καλοι λογαριασμοι

όλα αυτά είναι τα προβλήματα που εχω μαζι του, δεν ξερω εκεινος τι πραγματικα εχει μαζι μου μου γιατι δεν κανει τον κοπο να σκεφτει αληθινα και ουσισατικα

του προτεινα να παμε σε έναν ειδικο και τσακωθήκαμε χειροτερα

μα δεν με ακουει τι να τον κανω? και εδώ που γραφω μηπως θα το λυσω μονη μου?

αλλα πραγματικα δεν ξερω πως θ αμπει σε αυτή τ η διαδικασια του αληθινου διαλογου... 

achinos

# 4 στις 16/12/2013
author
Γυναίκα / 56 / Ελεύθερη
Μονακό
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 13.764
'Aρεσαν+: 0%

Πες του οτι άμα δε μπεί...θα σε χάσει...που είναι κ η αλήθεια δλδ...

MARILENI

# 5 στις 16/12/2013
author
Γυναίκα / 41 / Παντρεμένη
Ελλάδα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 6
'Aρεσαν+: 0%

Με τσακισε αυτό που ειπες...αληθεια

inioxos52

# 6 στις 16/12/2013
author
Ανδρας / 66 / Σε διάσταση
Ν. Θεσσαλονίκης / Πανόραμα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 7.282
'Aρεσαν+: 0%


Δεν με λες ρε κοπελλια, στα 30 τοσα σου, και πριν μεινεις εγκυος, δεν ειχες μιλησει, ουτε ειχες ακουσει ποτε να μιλανε συνομηλικες σου για το μεγαλωμα των μωρων, και τις δυσκολιες που αυτο εχει?

Ειναι δυνατον να ξεσηκωνεις τον κοσμο που ο ερχομος του παιδιου σας, σου στερησε την Σαββατικη εξοδο, η τον υπνο?

Χιλιαδες αλλες μανες και μαλιστα νεοτερες και χωρις τις εμπειριες της μεγαλυτερης ηλικιας, κανουν τον δικο τους αγωνα μεγαλωνοντας τα μωρα τους, αυπνες και κουρασμενες στον μεγιστο βαθμο, και δεν το κανουν τοσο μεγαλο θεμα.

Και τωρα που σου ηρθε το αυγο στον βωλο, θυμηθηκες οτι ο δικος σου ειναι αχρηστος καθ' ολα, και χαραμιστηκες που τον πηρες?

Ας μην τον επαιρνες. Δεν στον εδωσαν με το ζορι. Κι οχι μονο αυτο, αλλα αν ηθελες και ως μανα πλεον να συνεχιζεις την ζωη της ελευθερης, να μην εκανες παιδι.

Διοτι τα παιδια, ειναι σοβαροτατη ιστορια για να τα φερνουν στον κοσμο και  να τα μεγαλωνουν γυναικες-μανες  με το δικο σου σκεπτικο οπως το εκφραζεις εδω.

Οσο για τον αντρα που δεν βοηθαει, δεν καταλαβαινει, δεν συμπασχει, εχω να πω πως αντρα που κανει δυο δουλειες για να φερνετε βολτα τα οικονομικα σας, πρεπει να φροντιζει η γυναικα του να ξεκουραζεται κιολας καποιες ωρες, μιας και δεν μπορει ουτε να θηλασει τα μωρα, ουτε και να αντεξει το κλαμα τους παραπανω απο μιση ωρα.

Τι να κανουμε δηλαδη ρε κοπελλια. Ετσι ειναι οι αντρες ως επι το πλειστον. Δεν εχουν υπομονες, και εχουν και νευρικες αντιδρασεις οταν  εκ των πραγματων ζοριζονται. Κι αν μεχρι τωρα δεν το ηξερες, τωρα πλεον το εμαθες.

Κι αν δεν σ' αρεσει αυτο που εμαθες, χωρισε τον τον αχρηστο, και βρες εναν αλλον που και σκουπιζει και καθαριζει, και το μωρο νταντευει με τις ωρες, και κανει και κανα φαγητο, και βαζει και σιδερο, και λεφτα να φερνει, και λεφτα να μην σου παιρνει, και το βραδυ οταν θελεις χαρουλες, ουτε η μεση του ποναει, ουτε ροχαλιζει με το που ακουμπαει το κεφαλι του στο μαξιλαρι  δηθεν ψοφιος απο την κουραση. Καταλαβες κοπελλια?


(Ρε κατι γυναικες που υπαρχουν στις μερες μας...)


...Ναι στην χρηση των Ελληνικων στο διαδικτυο. Σε σας το λεω Ελληνολατρες, που εχετε ακομη Εγγλεζικα ψευδωνυμα. Και δεν εννοω την γραφη...

roxette_

# 7 στις 16/12/2013
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Δεν αποκλειεται να κανετε και  2ο παιδι. Συνηθως ετσι γινεται

achinos

# 8 στις 16/12/2013
author
Γυναίκα / 56 / Ελεύθερη
Μονακό
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 13.764
'Aρεσαν+: 0%

Dλδ, ή να τις βάλετε κάτω...κ να τις μετρήσετε...τις προσφορές σας...η να βρεις ακόμα μια δουλεια να κάνεις...για να μην προλαβαίνεις να σκέφτεσαι τπτ...


Δεν αποκλείεται επίσης...να λυθεί μια μέρα...μόνο του...τόσα γίνονται...

Mystik_Male

# 9 στις 16/12/2013
author
Ανδρας / 52 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Μαρούσι
Θέματα: 40
Απαντήσεις: 2.599
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 3 από MARILENI

Εχεις τοσο δικιο.

εχω κανει πολλες αποπειρες μα δεν πετυχαινουν, εχω την αισθηση ότι δεν μπορει να δεχτει μι άλλη γνωμη

όταν θυμωνει καποιες φορες βγαινει εκτος ελεγχου, επισης από τοτε που τον θυμαμαι παντα ηθελε να συγκρινει τοθυς ανθρώπους και να τους βαζει σ εκατηγοριες, ποιος είναι πιο καλος, πιο εξυπ[νος, πιο ομορφος, ηθελε να κρινει και να συγκρινει

στο πρωτο μας ραντεβού μου ανελυσε τους γονεις του.

δεν ειχα σκεφτει ποτε να αναλυσω τουε γονεις μου, δε με ενδιεφερε, οσο και αν μαλωνα μαζι τους ποως οι περισσοτεροι στα 18. σταματουσε εκει. δεν μπορουσα να σκεφτω ποιος από τους δυο είναι πιο εξυπνος κλπ/ δεν με ενδιεφερε και δε μου αρεσει, είναι οι γονεις μου, ετσι σκεφτομουν στα 18 μου

Και από τοτε εχω υποστεί συχνα μια συγκριση η οποια δε με ενδιαφερι πραγματικα

εχει το μοντελο της παλιας τοπυ οικογενειας και δεν μπορει να δεχτει καποιο άλλο, ξερω γω? και το με νοιαζει ?

και μιλαμε για δυο οικογενειες που δεν είναι προβληματικες, δεν παιζουν ουτε διαζύγια, ουτε τζόγος ουτε οικονικα προβλήματα, φυσιολογικα πραγματα

επισης όταν κατι το παρει στραβα ξεκιναει και του γινεται εμμονη και μετα παιρνει ένα δικο του δρομου, το τοσο το κανει άλλο τοσο και πλάθει ιστορια, αυτά είναι τα στοιχεια που ειχα καταλαβαει από την αρχη παρολο που ημουν τροσο μικρη

και εχει και μια καχυποψια με τον κοσμο, ότι συχνα καποιος λεει κατι κακο για αυτον

είναι ενας δυσκολος χαρακτηρας και νιωθω ότι κουβαλάει πανω του πολλα θεματα με τον εαυτο του

εχω προσπαθησει πολύ όλα αυτά τα χρονια να τον κανω να χαλαρωσει και να δει τα πραγματα πιο θετικα

κατι πετυχα αλλα όχι αρκετα,

μεχρι τα 23 δεν εβαζε το κεφαλι του στη θαλλασσα για να μη χαλασει τα μαλλια του, δεν μπορουσε δηλαδή να χαλαρωσει και να απολαυσει τη θαλασσα...μηπως καποιος τον κοιταξει και δει ότι δεν εχει το τελειο μαλλι

 

θελει επισης να είναι στο επικεντρο της προσοχης, γι αυτό νομ,ιζω ότι αρχισε καποια στιγμη να τ αβαζει και με τπους δικους μου, γιατι πχ όταν ημουν εγκυος ακουγε τη μαμα μου να μου λεει "κουράστηκες?" ενώ γι αεκεινον δεν το ελεγε, παράδειγμα σου λεω

όταν θελω την προσοχη του για κατι μου το γυρζει σε εκεινον ότι τελικα ποσο κακομοιρης είναι και ότι είναι τοσο σημαντικο το δικο μου πρόβλημα

και εχει και μια ιδιαιτερα μιζερη σχεση με τα λεφτα, είναι σφιχτος και μετραει τα παντα

δεν είναι ο ανθρωπος που θα σου χαρισει, και αν το κανει θα το θυμαται πολύ καλα,

οσο είμασταν ελευθεροι μου επαιρνε λεφτα και για τη βενζινη στο αμαξι... δεν είμαι γυναικα που μ'αρεσει να με πληρωνουν γιατι δεν βρισκω το λογο, αλλα αυτό ηταν λιγο τραβηγμενο

το εξκανα γιατι δεν απειχε πολύ απ τις απόψεις μου και γιατι δεν ηθελα να εχω υποχρεωση, οι καλοι λογαριασμοι

όλα αυτά είναι τα προβλήματα που εχω μαζι του, δεν ξερω εκεινος τι πραγματικα εχει μαζι μου μου γιατι δεν κανει τον κοπο να σκεφτει αληθινα και ουσισατικα

του προτεινα να παμε σε έναν ειδικο και τσακωθήκαμε χειροτερα

μα δεν με ακουει τι να τον κανω? και εδώ που γραφω μηπως θα το λυσω μονη μου?

αλλα πραγματικα δεν ξερω πως θ αμπει σε αυτή τ η διαδικασια του αληθινου διαλογου... 

 

Καλή μου, δεν μπορώ να σε βοηθήσω στο πρόβλημά σου ουσιαστικά, αφού ο σύζυγός σου δεν επιδέχεται παρεμβάσεις από ανθρώπους που ξέρουν λίγα πράγματα παραπάνω απ' αυτόν.

Επικεντρώσου στο δικό σου χαρακτήρα και προσπάθησε να μην γίνονται αντιληπτές οι φασαρίες σας από τη μικρή.

Το παιδί πρέπει και οι γονείς του άντρα σου να το κρατάνε, γιατί μπορεί εκείνος μέσα του να σκέφτεται ότι η μικρή θα αγαπάει μόνο τον παππού και τη γιαγιά που βλέπει κάθε μέρα. Δηλαδή τους δικούς σου γονείς.

Και πού ξέρεις; Μπορεί να αλλάξουν πολλά στην καθημερινότητά σας. 

Τελικά, βλέπεις τί γίνεται όταν ο άνθρωπος είναι εγωιστής και θέλει μόνο να κρίνει και όχι να κρίνεται;

Βλέπεις πόσο κακό είναι για κάθε άνθρωπο το να μην μπορεί να προσαρμοστεί στα δεδομένα της ζωής που αλλάζουν;

Όμως ο σύζυγός σου είναι ΔΙΚΗ ΣΟΥ ΕΠΙΛΟΓΗ, γιατί -όπως οι περισσότερες γυναίκες- όταν εντόπισες από την αρχή κάποια προβλήματα στη συμπεριφορά και το χαρακτήρα του, πίστεψες ότι ή θα τον αλλάξεις ή θα τα έλυνε μόνος του κάποια στιγμή στην πορεία της σχέσης.

Διαπίστωσες με το χειρότερο τρόπο ότι αυτό δεν είναι εφικτό. Γιατί οι άνθρωποι που είναι εγωιστές και καρμοίρηδες αλλάζουν προς το χειρότερο και όχι προς το καλύτερο.

Αυτά που μας γράφεις εδώ, συζήτησέ τα και με τους γονείς του, αλλά και με τους δικούς σου γονείς. Πρέπει να είναι ενήμεροι όλοι. Και να είσαι προετοιμασμένη για πολύ πιο άσχημες καταστάσεις.

Αυτά προς το παρόν...

Αναμένουμε εξελίξεις. 

aladdin30

# 10 στις 16/12/2013
author
Ανδρας / 37 / Σε σχέση
Ν. Κορινθίας / Λουτράκι-Περαχώρα
Θέματα: 33
Απαντήσεις: 4.292
'Aρεσαν+: 0%

To πρωτο βημα που πρεπει να κανεις ειναι να αποδεχτεις οτι εισαι θυμα.

wish_

# 11 στις 16/12/2013
author
Γυναίκα / 36 / Ελεύθερη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 5
Απαντήσεις: 3.319
'Aρεσαν+: 0%

 

Σχέδον όλοι πλέον έχουν οικονομικά προβλήματα.Και όταν υπάρχει πρόβλημα στο οικονομικό κομμάτι τοτε δημιουργονται πολλά προβλήματα και στην οικογένεια και όλα πιστευω ερχονται σε δευτερη μοιρα.

Δε δικαιολογώ βέβαια το συζυγο σου για την συμπεριφορά του απέναντι σας και τον τρόπο σκέψης του και την αρνητικότητα απέναντι στους δικούς σου.Προφανώς έτσι εκτονώνεται αφού έχει χίλια δυο που τον αγχώνουν όπως μας λες.Μηπως τον αντιμετωπίζουν άσχημα στη δουλεια?Μηπως είναι δύσκολη η δουλεια του και ζοριζεται?

Προσπάθησε να του κάνεις μια συζήτηση...ένα σαββατο που θα στε λίγο χαλαροί και ήρεμοι στο σπίτι αν βρεις την κατάλληλη στιγμή πες του γι΄αυτα που σε απασχολούν,χωρίς ένταση και θυμό και αν τον δεις να τσιτώνεται πες του ομορφα ότι δε χρειάζεται αμεσως να τσιτώνεται και να δημιουργεί καυγά...ότι δε σου αρέσει το πως μιλάει για τους γονείς σου,οτι καταλαβαίνεις το αγχος του και τις ανησυχίες του αλλά όσο και αν οι καιροί είναι δύσκολοι η οικογένεια πρέπει να είναι ενωμένη και αυτό πρέπει να ξεκινήσει έστω από μικρά πράγματα.Την επόμενη φορά που θα θέλει να πει και να μαλώσετε για τους δικούς σου απλά αφησε τον μονο του να μαλώσει  χωρίς να δώσεις έκταση στο θέμα.Πες του πώς νιώθεις και ότι εισαι και εσύ δυσαρεστημενη με όλο αυτό και ότι αρχίζεις ν απομακρύνεσαι.

Αλήθεια εσένα ποια είναι η αντίδραση σου όταν σου λέει για τους γονείς σου?Θυμώνεις και φωνάζεις και εσύ?Και γενικά γίνεται καθημερινά αυτό και πώς το ξεκινάει?Ξαφνικά εκεί που γυρνάει και κάθεται να φαει ας πούμε αρχίζουν και του φταίνε όλα?

Titikaka38

# 12 στις 17/12/2013
author
Γυναίκα / 53 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Πειραιάς) / Δραπετσώνα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 1.155
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 1 από MARILENI

Πολλα προβληματα στο γαμο

Καλημέρα!

ευτυχως που βρηκα το site σας γιατι πλεον εχω σοβαρο πρόβλημα και δεν ξερω πως να το χειριστω...

είμαι 35 χρονων παντρεμενη 7 χρονια και με ένα παιδακι 3 χρονων.ο αντρας μου είναι 38 χρονων και ειμαστε μαζι 18 χρονια

γνωριζόμαστε λοιπον πολύ καλα και εχουμε περασει τα παντα μαζι

είμασταν παντα ένα πολύ αγαπημενο ζευγαρι, καναμε παρα πολλα πραγματα μαζι, συζητούσαμε τα παντα, είμασταν και σαν πολύ καλοι φιλοι, μια πολύ ωραια σχεση

οπωσδήποτε είχαμε και τα στραβα μας, και τσακωνόμασταν αλλα οκ

και για να είμαι ειλικρινης, από την πλευρα μου, ειχα δει καποια στοιχεια στη συμπεριφορα του και στα λεγομενα του που με ειχαν  προβληματισει και με εκαναν παρολη την ηλικια μου, μολις 18, να κανω ολοκληρη αναλυση γιατι συμβαινουν.

δεν εδωσα περισσοτερη διασταση είχαμε τοσα αλλα να κανουμε αλλωστε και δε θεωρησα ότι ηταν τοσο πολύ προβληματικα.

τελικα παντρευτηκαμε όπως ηταν αναμενονομενο, με τηνκαλη εννοια.

όλα πηγαιναν καλα, είχαμε 2-3 γερους καυγάδες, αλλα μεχρι εκει, ας πουμε ότι είναι ενας ανθρωπος που τις αλλαγες στη ζωη του δεν μπορει να τις διαχειριστεί, δυσκολευεται να δεχτει τα νεα δεδομενα και αντιδρα με νευρα, του αλλαζει τις ισσορπιες

ετσι εγινε με το παιδι...

από την μερα που γεννηθηκε βλεπω έναν άλλο ανθρωπο

τι να σας πω τωρα, γυρισαμε από το μαιευτηριο και περιμενε να πεσει για υπνο το ιδιο μεσημερι γιατι ηταν πολύ κουρασμένος και μου εκανε ένα καυγα επειδή δεν εκατσα με το μωρο γι ανα κοιμηθεί και μπηκα για μπανιο...

χαζο αλλα αληθινο

κάθε Σαββατο μαλωναμε ασχημα, 5 ημερων το μωρο, 15 ημερων το μωρο, εγω σε ασχημη κατασταση, γιατι τελικα καταλαβα ότι ηταν Σαββατο που βγαιναμε και δεν βγαιναμε πια

όταν λεω ασχημα να γκρειμιζει τα πραγματα του μωρου και τετοια και εγω να την κραταω αγκαλια και να είμαι σα ζομπι γιατι αυτό το μωρο δεν ελεγε να κοιμηθεί με τιποτα, κοιματαν 3 ωρες και ξυπναγε μερα και νυχτα

ζουμε στο ιδιο κτιριο με τους γονεις μου, οι οποιοι ολο αυτό το διαστημα μας εχουν βοηθησει πολύ, ερχονβταν πανω και κραταγαν το μωρο και την πεφταμε για υπνο γιατι είμασταν κομματια

μετα ερχοταν η μαμα μου και κοιμοταν νυχτα και εμεις κοιμομασταν λιγο παραπανω

βεβαια ουσιαστικα εμενα βοηθουσε γιατι ολη την αυπνια την ειχα πανω μου, εκεινος δεν σηκωνοταν ποτε

από εκει και μετα οποτε του ελεγα ότι είμαι ρακος γιατι εν κοιμάμαι πια, το παιδ είναι 3 και τωρα υπαρχει μια βελτιωση, εκεινος μου ελεγε καλα να παθεις, δε με νοιαζει, εχεις τη μανα σου να σε βοηθαει, εγω κουράζομαι 15 χρονια κλπ...

μα το παραπονο μου δεν ηταν ότι κουράζομαι, ότι δεν κοιμαμι ηταν. σκεφτητε ότι κοιμοταν στις 12,00 και μετα κοιμομουν κι εγω, γιατι εγω τη βαζω για υπνο, στις 3,00 ηθελε γαλα και σηκωνομουν, στις 6,00 παλί γαλα παλι ορθια, στις 7,10 σηκωνομουν για δουλεια

γυρνουσα από τη δουλεια και καθομουν μαζι της για να κοιμαται εκεινος, δουλεθα 4 μερες, γιατι ξυπναει 6,00 και κανει ταξιδι για να παει στη δουλεια του και κανει και δευτερη δουλια, οποτε κατά μεσο ορο γυριζει σπιτι γυρω στις 17,30

καθομουν και επαιζα μαζι της, ξυπναγε εκεινος γυρω στις 20,00, μεχρι να σηκωθεί πηγαιανε 20,30 μετα επαιζε το πολύ μια ωρα μαζι της και μετα παλι εγω..

αυτό γινοταν για ένα χρονο περιπου

εγω ημουν ένα ρακος, εννοείται ότι δεν ειχα κουραγιο για τιποτα, η μικρη με τα ξενυχτια της μας ειχε πεθανει, και δεν είχαμε και καθολου χρονο για εμας, απομακρυνόμασταν και τσακωνόμασταν

εγω ειχα παραπονα γιατι δεν κοιμομουν εκεινος γιατι δε βγαιναμε, γιατι δεν εκανα πολλες δουλειες στο σπιτι και αρκετες φορε είχαμε άσχημους καυγάδες

εχει σηκωσει και χερι και όταν του ειπα ότι οσο δικιο και να εχει αυτό πο εκανε δεν ηταν σωστο εκεινος ειπε ότι δε θα το εκανε αλλα φταιω εγω που ειπα αυτό που ειπα

γενικα για οποια δικη του συμπεριφορα εχει παντα τη διακιολογια στο στομα

μετα αρχισαν να του δινουν οι δικοι μου και να φορτωνει μαζι τους

μου εχει εκφραστεί τοσο ασχημα για τους δικους μου, εχουμε κανει πολύ χοντρους καυγαδςε. ειχε μια καχυποψια ότι όλα γυριζουν εναντιον του, και εχει συμβει περιστατικο που ξεφτυλιστικε με την καχυποψια του

ταυτόχρονα απαιτουσε να μας βοηθάνε οσο πιο πολύ γινεται, για να κανουμε καμια δουλεια στο σπιτι, για να βγουμε...

σιγουρα δεν είναι όλα ροδινα και δεν απιθανο να εχει καποιο παραπονο και να εχει δικιο αλλα είναι τοσο αγενης και κακοτροπς που δεν παλαευται

επιπλέον νομιζω ότι από ένα σημειο και μετα εχει χασει τπον ελεγχο

το αγαπημενο του είναι να σκαναρει τι κανουν οι γονεις μου και να μαλωνουμε γι αυτό, είναι το θεμα στο οποιο ξεδινει

αυτό γινεται εδ και 3 χρονια με καποια μικρα διαλλειματα

σημερα η δουλεια του είναι ακομα πιο κουραστικη, εγω πια δουλευω 5μερο, εχει αγχος γιατι περιμενει τις κρισεις στο δημοσιο και δεν μπορει να το διαχειριστεί, εχει αγχος γιατι δουλευουμς πολύ και δεν μενει τιποτα, γιατι εχουμε δανειο.

εγω εχω κουραστεί, προσπαθω να του εξηγησω ότι τα προβλήματα ξεκινανε από το ιδιο το σπιτι μας, ότι πρεπει να μαθει να διαχειρίζεται το θυμο του, ότι δεν είναι δυνατον να κανει ετσι όταν διαφωνει, και να δουμε και τι πραγματικα τον ενοχλεί στουε δικους μου γιατι υπερβαλει

εκεινος εστιαζει μονο στους δικους μου, τωρα το ζητημα είναι οικονομικο νομιζει ότι πανε να μας εκμεταλλευτοθυνε οι δικοι μου, την ωρα που εχουν το παιδι οληγ μερα και το πηγαινοφερνουν στο σταθμο, το ταιζουν, εχουν κανει δικα τος εξοδα γιοα να παρουν τα απαραιττηατ πραγματα..

λιγα χρονια πριν στις καλες εποχές μας ειχε κανει ο μπαμπας μου δωρο πολλα χρηματα, ετσι χωρις να μας τα χρωστάει

δεν λεω ότι δεν εχει καπου δικιο, κατι θα υπαρχει, μα δεν μπορω να επικοινωνήσω ετσι, με έναν ανθρωπο που είναι δε κατασταση υστεριας

κουραστηκα παρα πολύ, τοσα χρονια όταν εκανε τέτοιες συμπεριφορές, και προς τους φιλους μας τον καλυπτα, τωρα βλεπω ότι δεν επρεπε

δεν ξερω πως να χειρσιτω την κατασταση

και μεσα σε όλα μου κοτσαρει και τουε γονεις του ότι αυτοι είναι σωστοι...

τι σωστοι λεω εγω που μας ζητησαν να τουςαγοραζουμε καθισμα για το αυθτοκινητο για να περνουν το παιδι μια φορα την εβδομαδα να το πηγαινουν στις κουνιες...δεν το ειπα το κρατησα

και για πειτε μου τωρα, υοπαρχει λυσεη?

 

 ..ευτυχως που βρηκες το site <μας>...σωθηκες καλε!!!Καμια φιλη...καποιον δικο σου να τα πεις αυτα δεν εχεις?...Περιμενε τους..ειδικους..να σου απαντησουν...Περαστικα  σου!

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 1 από MARILENI

Πολλα προβληματα στο γαμο

Καλημέρα!

ευτυχως που βρηκα το site σας γιατι πλεον εχω σοβαρο πρόβλημα και δεν ξερω πως να το χειριστω...

είμαι 35 χρονων παντρεμενη 7 χρονια και με ένα παιδακι 3 χρονων.ο αντρας μου είναι 38 χρονων και ειμαστε μαζι 18 χρονια

γνωριζόμαστε λοιπον πολύ καλα και εχουμε περασει τα παντα μαζι

είμασταν παντα ένα πολύ αγαπημενο ζευγαρι, καναμε παρα πολλα πραγματα μαζι, συζητούσαμε τα παντα, είμασταν και σαν πολύ καλοι φιλοι, μια πολύ ωραια σχεση

οπωσδήποτε είχαμε και τα στραβα μας, και τσακωνόμασταν αλλα οκ

και για να είμαι ειλικρινης, από την πλευρα μου, ειχα δει καποια στοιχεια στη συμπεριφορα του και στα λεγομενα του που με ειχαν  προβληματισει και με εκαναν παρολη την ηλικια μου, μολις 18, να κανω ολοκληρη αναλυση γιατι συμβαινουν.

δεν εδωσα περισσοτερη διασταση είχαμε τοσα αλλα να κανουμε αλλωστε και δε θεωρησα ότι ηταν τοσο πολύ προβληματικα.

τελικα παντρευτηκαμε όπως ηταν αναμενονομενο, με τηνκαλη εννοια.

όλα πηγαιναν καλα, είχαμε 2-3 γερους καυγάδες, αλλα μεχρι εκει, ας πουμε ότι είναι ενας ανθρωπος που τις αλλαγες στη ζωη του δεν μπορει να τις διαχειριστεί, δυσκολευεται να δεχτει τα νεα δεδομενα και αντιδρα με νευρα, του αλλαζει τις ισσορπιες

ετσι εγινε με το παιδι...

από την μερα που γεννηθηκε βλεπω έναν άλλο ανθρωπο

τι να σας πω τωρα, γυρισαμε από το μαιευτηριο και περιμενε να πεσει για υπνο το ιδιο μεσημερι γιατι ηταν πολύ κουρασμένος και μου εκανε ένα καυγα επειδή δεν εκατσα με το μωρο γι ανα κοιμηθεί και μπηκα για μπανιο...

χαζο αλλα αληθινο

κάθε Σαββατο μαλωναμε ασχημα, 5 ημερων το μωρο, 15 ημερων το μωρο, εγω σε ασχημη κατασταση, γιατι τελικα καταλαβα ότι ηταν Σαββατο που βγαιναμε και δεν βγαιναμε πια

όταν λεω ασχημα να γκρειμιζει τα πραγματα του μωρου και τετοια και εγω να την κραταω αγκαλια και να είμαι σα ζομπι γιατι αυτό το μωρο δεν ελεγε να κοιμηθεί με τιποτα, κοιματαν 3 ωρες και ξυπναγε μερα και νυχτα

ζουμε στο ιδιο κτιριο με τους γονεις μου, οι οποιοι ολο αυτό το διαστημα μας εχουν βοηθησει πολύ, ερχονβταν πανω και κραταγαν το μωρο και την πεφταμε για υπνο γιατι είμασταν κομματια

μετα ερχοταν η μαμα μου και κοιμοταν νυχτα και εμεις κοιμομασταν λιγο παραπανω

βεβαια ουσιαστικα εμενα βοηθουσε γιατι ολη την αυπνια την ειχα πανω μου, εκεινος δεν σηκωνοταν ποτε

από εκει και μετα οποτε του ελεγα ότι είμαι ρακος γιατι εν κοιμάμαι πια, το παιδ είναι 3 και τωρα υπαρχει μια βελτιωση, εκεινος μου ελεγε καλα να παθεις, δε με νοιαζει, εχεις τη μανα σου να σε βοηθαει, εγω κουράζομαι 15 χρονια κλπ...

μα το παραπονο μου δεν ηταν ότι κουράζομαι, ότι δεν κοιμαμι ηταν. σκεφτητε ότι κοιμοταν στις 12,00 και μετα κοιμομουν κι εγω, γιατι εγω τη βαζω για υπνο, στις 3,00 ηθελε γαλα και σηκωνομουν, στις 6,00 παλί γαλα παλι ορθια, στις 7,10 σηκωνομουν για δουλεια

γυρνουσα από τη δουλεια και καθομουν μαζι της για να κοιμαται εκεινος, δουλεθα 4 μερες, γιατι ξυπναει 6,00 και κανει ταξιδι για να παει στη δουλεια του και κανει και δευτερη δουλια, οποτε κατά μεσο ορο γυριζει σπιτι γυρω στις 17,30

καθομουν και επαιζα μαζι της, ξυπναγε εκεινος γυρω στις 20,00, μεχρι να σηκωθεί πηγαιανε 20,30 μετα επαιζε το πολύ μια ωρα μαζι της και μετα παλι εγω..

αυτό γινοταν για ένα χρονο περιπου

εγω ημουν ένα ρακος, εννοείται ότι δεν ειχα κουραγιο για τιποτα, η μικρη με τα ξενυχτια της μας ειχε πεθανει, και δεν είχαμε και καθολου χρονο για εμας, απομακρυνόμασταν και τσακωνόμασταν

εγω ειχα παραπονα γιατι δεν κοιμομουν εκεινος γιατι δε βγαιναμε, γιατι δεν εκανα πολλες δουλειες στο σπιτι και αρκετες φορε είχαμε άσχημους καυγάδες

εχει σηκωσει και χερι και όταν του ειπα ότι οσο δικιο και να εχει αυτό πο εκανε δεν ηταν σωστο εκεινος ειπε ότι δε θα το εκανε αλλα φταιω εγω που ειπα αυτό που ειπα

γενικα για οποια δικη του συμπεριφορα εχει παντα τη διακιολογια στο στομα

μετα αρχισαν να του δινουν οι δικοι μου και να φορτωνει μαζι τους

μου εχει εκφραστεί τοσο ασχημα για τους δικους μου, εχουμε κανει πολύ χοντρους καυγαδςε. ειχε μια καχυποψια ότι όλα γυριζουν εναντιον του, και εχει συμβει περιστατικο που ξεφτυλιστικε με την καχυποψια του

ταυτόχρονα απαιτουσε να μας βοηθάνε οσο πιο πολύ γινεται, για να κανουμε καμια δουλεια στο σπιτι, για να βγουμε...

σιγουρα δεν είναι όλα ροδινα και δεν απιθανο να εχει καποιο παραπονο και να εχει δικιο αλλα είναι τοσο αγενης και κακοτροπς που δεν παλαευται

επιπλέον νομιζω ότι από ένα σημειο και μετα εχει χασει τπον ελεγχο

το αγαπημενο του είναι να σκαναρει τι κανουν οι γονεις μου και να μαλωνουμε γι αυτό, είναι το θεμα στο οποιο ξεδινει

αυτό γινεται εδ και 3 χρονια με καποια μικρα διαλλειματα

σημερα η δουλεια του είναι ακομα πιο κουραστικη, εγω πια δουλευω 5μερο, εχει αγχος γιατι περιμενει τις κρισεις στο δημοσιο και δεν μπορει να το διαχειριστεί, εχει αγχος γιατι δουλευουμς πολύ και δεν μενει τιποτα, γιατι εχουμε δανειο.

εγω εχω κουραστεί, προσπαθω να του εξηγησω ότι τα προβλήματα ξεκινανε από το ιδιο το σπιτι μας, ότι πρεπει να μαθει να διαχειρίζεται το θυμο του, ότι δεν είναι δυνατον να κανει ετσι όταν διαφωνει, και να δουμε και τι πραγματικα τον ενοχλεί στουε δικους μου γιατι υπερβαλει

εκεινος εστιαζει μονο στους δικους μου, τωρα το ζητημα είναι οικονομικο νομιζει ότι πανε να μας εκμεταλλευτοθυνε οι δικοι μου, την ωρα που εχουν το παιδι οληγ μερα και το πηγαινοφερνουν στο σταθμο, το ταιζουν, εχουν κανει δικα τος εξοδα γιοα να παρουν τα απαραιττηατ πραγματα..

λιγα χρονια πριν στις καλες εποχές μας ειχε κανει ο μπαμπας μου δωρο πολλα χρηματα, ετσι χωρις να μας τα χρωστάει

δεν λεω ότι δεν εχει καπου δικιο, κατι θα υπαρχει, μα δεν μπορω να επικοινωνήσω ετσι, με έναν ανθρωπο που είναι δε κατασταση υστεριας

κουραστηκα παρα πολύ, τοσα χρονια όταν εκανε τέτοιες συμπεριφορές, και προς τους φιλους μας τον καλυπτα, τωρα βλεπω ότι δεν επρεπε

δεν ξερω πως να χειρσιτω την κατασταση

και μεσα σε όλα μου κοτσαρει και τουε γονεις του ότι αυτοι είναι σωστοι...

τι σωστοι λεω εγω που μας ζητησαν να τουςαγοραζουμε καθισμα για το αυθτοκινητο για να περνουν το παιδι μια φορα την εβδομαδα να το πηγαινουν στις κουνιες...δεν το ειπα το κρατησα

και για πειτε μου τωρα, υοπαρχει λυσεη?

 

 

MARILENI

# 13 στις 17/12/2013
author
Γυναίκα / 41 / Παντρεμένη
Ελλάδα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 6
'Aρεσαν+: 0%

Ευχαριστω και παλι για το ενδιαφερον.

εχω ενημερωσει την πεθερα μου γι αυτό και μπηκε στη μεση για να μας τα "φτιαξει". με την κουβεντα μαζι της καταλάβαμε (η πεθερα μου κι εγω ) ποια είναι τα πραγματικα του προβλήματα, γιατι σκιζομουν να την πεισω ότι το πρόβλημα υπαρχει μεσα στο σπιτι μας και δεν θελει να το δει, και ότι οι γονεις μου είναι ο ευκολος στοχος.

α, υποψη ότι δεν αρνηθηκα ότι ναι εχει θεμα και με τους δικους μου, είναι λογικο να μπορει να εχει δημιουργηθεί κατι, ανθρωποι ειμαστε και κανεις δεν είναι τελειος.και αν σκεφτουμε ότι ζουμε σε ένα κτιριο μαζι τους και όχι με τους δικους του γονεις, είναι φυσικο καποια στιγμη να ενοχληθεί από κατι, δεν το αρνουμαι αυτό. και είμαι εδώ να το διευθετησω, αλλα δεν μπορω να βλεπω τέτοιες εμμονες και τέτοιες συμπεριφορές.

Λοιπον, τον συζητησε και παραδεχτηκε ότι είναι ζορισμένος με τα οικονομικα και με τη δουλεια του. εκεινο το βραδυ ηρθε σπιτι και μου ειπε ωραια θα τα βρουμε.

ξερετε τι σκεφτηκα? τον κουλαρησε η μανα του του περασε ο θυμος και τελειωσε. δεν προκειται να συζητησει κατιο μαζι μου γιατι θα μου πει ότι δεν υπαρχει θεμα και συντομα θα τα ξανακουσω για τους δικους μου

και αυτό εγινε βεβαια

μετα πηγε στη μανα του και της εκανε ένα σωρο παραπονα για τους δικους μου, σας λεω και παλι ότι εχει δικιο σε ορισμενα πραγματα, απλως δεν μπορει να τα δει στις πραγματικες διαστασεις αφενως και αφετέρου και να βηξουν που λεει ο λογος θα παρεξηγηθεί

και με δυο λογια γυρισε μετα και μου ειπε η πεθερα μου ότι εγω δε θα εκανα ετσι και κατι τετοια...

και λεω κι εγω αι σιχτιρ από μεσα μου γιατι καλη εισαι κι εσυ, που λες ότι δε θα εκανες ετσι...δε μας βοηθάνε καθολου με το παιδι και δεν εχω γυρισει να ζητησω τιποτα. δουλευει δυσκολη δουλεια 6μερο και δεν μπορει να βοηθησει, από τα νευρα μου θα μπορουσα να το κανω θεμα, αλλα δεν το κανω. ο πατερας του καθεται ολη μερα και δεν εχει ερθει ποτε να βοηθησει γιατι ντρεπεται ξερω γω τι. μενουμε 5 λεπτα,

θα μπορουσαν να βλεπουν πολύ π[ερισσοτερο το παιδι αλλα δεν το κανουν, ας ερθουν να την παρουν σπιτι τους ένα απόγευμα, θα μας βοηθουσε πολύ. δεν το κανουν

γυρισε όμως να μας πει ότι αγοραστε μας αν θελετε ένα καθισμα αυτοκινητου για να την περνουμε

ποτε? και γιατι να μην το αγορασουν εκεινοι? δεν απαντησα γιατι δεν μπαινω στο τριπακι αυτό, αυτή όμως είναι η λογικη της, δεν δινει ουτε για ένα καθισματακι, αν της ειχα το παιδι ολη μερα στο σπιτι τι θα μου ζηταγε?

 

achinos

# 14 στις 17/12/2013
author
Γυναίκα / 56 / Ελεύθερη
Μονακό
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 13.764
'Aρεσαν+: 0%

Γιατί δεν της παίρνετε το καθισματάκι...κ δώστης κ όλη τη μέρα το παιδί σπίτι της...να δεις τι θα ζητήσει...γιατί ο δικός σου, μπορεί νάναι σκασμένος...από την πεθερά...κ να θέλει κ λίγο να επεμβαίνει...κ η μανούλα του...


Κλασσικός έλληνας γιός δεν είναι;
Απο κλασική ελληνίδα μάνα...


Αλλωστε, όταν τα σόγια βοηθάνε τα παιδιά τους...έχουν κ δικαίωμα γνώμης...αυτό είναι το αντάλλαγμα...κ πρέπει να μοιράζεται ισα κ στα δύο...αλλιώς...αναγούλες...

Αρέσει στο μέλος konpolissoso

morgoth

# 15 στις 17/12/2013
author
Ανδρας / 44 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 3.461
'Aρεσαν+: 0%

νταξει.. σωγαμπρος μπηκε απο μικρος. κανει την επανασταση σου. εχεις τα κοτσια να φυγετε απο κει? να μεινετε μονοι σας? 2 τετραγωνα πιο κει. 5 λεπτα με το αμαξι. ομως να μην υπαρχει η καθημερινη τριβη. διοτι ο αντρας σου τωρα ειναι στη φαση "αει μαμησου εσυ και ο γρυλος σου" που λεει και το ανεκδοτο.
προφανως και πιεζεται απο το σωγαμπριλικι. η λυση ειναι να μεινετε μονοι σας. εντελως. και αμα θελουν οι γονεις σου αλλά και τα πεθερικα σου θα βοηθανε με το εγγονι. και οπως ειπε η αχινος. ιση βοηθεια. μια ο ενας μια ο αλλος.
αλλα το βασικο ειναι να μεινετε μονοι σας σαν ενηλικες και να παψετε να ειστε τα παιδακια.

Αρέσει στο μέλος konpolissoso

aladdin30

# 16 στις 17/12/2013
author
Ανδρας / 37 / Σε σχέση
Ν. Κορινθίας / Λουτράκι-Περαχώρα
Θέματα: 33
Απαντήσεις: 4.292
'Aρεσαν+: 0%

Τι ψαχνεσαι στα πεθερικα και στα σογια? Για το μαλακα που διαλεξες γτ δε λες τιποτα? Τεσπα ο,τι εγινε εγινε. Δωστου ενα πασαποσρτι και στειλτον στη μανα του αλλιως μη μας τα κανεις τσουρεκια με καστανο. Τι περιμενεις να αλλαξει? Πιο πιθανο ειναι να βγει η χωρα απ την κριση την πρωτοχρονια παρα να πετυχει αυτος ο γαμος...

anemona_62

# 17 στις 17/12/2013
author
Γυναίκα / 59 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 25
Απαντήσεις: 5.218
'Aρεσαν+: 0%

Πολλή πίεση από παντού και στους δυο.
Εκείνος κάνει δυο δουλειές, εσύ δουλεύεις κι έχεις και την φροντίδα του σπιτιού και της μικρής. Ευτυχώς που έχεις την μητέρα σου που σε βοηθάει στα δυο τελευταία, αλλά αυτό γυρίζει μπούμερανγκ, διότι ο σύζυγός σου πνέει μένεα εναντίον των δικών σου, κι όσο περισσότερο τους έχει υποχρέωση, τόσο αυτό τον δαιμονίζει σε βαθμό υστερίας.

Συσσωρευμένη πίκρα εκατέρωθεν.
Όταν ο άντρας σου θύμωνε με την μητέρα σου επειδή εκείνη ρωτούσε αν εσύ κουράστηκες, ούσα έγκυος, αυτό ήταν επειδή σκεφτόταν ότι η πεθερά του δεν συμμεριζόταν την δική του κούραση, που δουλεύει σε δυο δουλειές χρόνια τώρα. Δηλαδή μπαίνει στην σύγκριση και νιώθει αδικημένος. Σου λέει τόσα προσφέρω κι όμως δεν μου το αναγνωρίζουν.

Βρίσκεσθε σε κρίσιμη ηλικία αμφότεροι.
Μεγαλώσατε, ο έρωτάς σας έχει ξεθυμάνει, τα προβλήματα της καθημερινότητας σας έχουν κάνει να νεύρα κρόσια. Εσύ τώρα θυμάσαι τα στραβά του, που τόοοοσα χρόνια (όχι μόνο στα 18 σου) δεν σε πείραζαν, κι αυτός σίγουρα θα βρίσκει άλλα τόσα φάουλ σε σένα που δεν σου τα λέει, αλλά κυρίως στους δικούς σου (που τα λέει και τα παραλέει).

Κοντεύετε να ξεχάσετε τα θετικά.
Άλλοι είναι ήδη χρόνια άνεργοι. Ολόκληρες οικογένειες ζούνε από την σύνταξη του παππού! Εσείς συνολικά έχετε τρεις δουλειές. Έχετε την υγεία σας, το σπίτι σας, όλους τους γονείς σας εν ζωή και πάνω απ' όλα τα μονάκριβο παιδάκι σας. Όλα αυτά είναι πολύτιμα! Καιρός να το αναγνωρίσετε και να ευχαριστήσετε τον Θεό και τους ανθρώπους σας και ο ένας τον άλλον.

Πρακτικές συμβουλές:
Πρώτον, έναν σύμβουλο γάμου ή ψυχολόγο, καλό είναι να τον επισκεφθείτε. Αν δεν θέλει αυτός να πάτε, πήγαινε μόνη σου. Πιστεύω ότι θα σε βοηθήσει δραστικά να αντιμετωπίσεις μερικά πράγματα καλύτερα.

Δεύτερον: Επικεντρώσου λίγο σε σένα, κάνε κάτι που σε ανανεώνει, που σε ευχαριστεί. Σκέψου για λίγο σαν να ήσουν μόνη, μην κρεμιέσαι τόσο στην δική του σκέψη. Μην τον περιμενεις με το ντουφέκι να τον πυροβολήσεις επειδή ό,τι κάνει δεν είναι σωστό. Επιστρέφοντας σπίτι θα θέλει λίγη ηρεμία, λίγη γλυκύτητα κι όχι γκρίνια. Στους ξένους το κάνουμε, στους δικούς μας όχι, κι είναι κρίμα τελικά.

Τρίτον: Να το πάρετε το καθισματάκι, πρακτικά θα βγάλει τα λεφτά του με την σχετική ηρεμία που θα κερδίσετε. Επίσης έστω ενα Σάββατο τον μήνα να βγαίνετε. Πάρτε μπέιμπυ σίτερ για ένα βράδυ. Ένα ταξιδάκι μόνο οι δυο σας, συνήθως βοηθάει πολύ και ανανεώνει την σχέση, αλλά τα καλά αποτελέσματα δεν  κρατάνε πολύ, αν δεν έχει στηθεί με υπομονή και περίσκεψη το υπόλοιπο σκηνικό.
Καλή επιτυχία!

Αρέσει στα μέλη danah_40, alistrath και σε ακόμα 1 μέλος.

MARILENI

# 18 στις 18/12/2013
author
Γυναίκα / 41 / Παντρεμένη
Ελλάδα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 6
'Aρεσαν+: 0%

Εχεις απολυτο δικιο. είναι τοσο ξεκαθαρο

διαβασα τη γνωμη 3 και 4 φορες να τη βαλω καλα στυο μυαλο μου

μακαρι να μπορούσαμε και οι δυο μας να σκεφτουμε τοσο καθαρα, πιστεψε με είμαι κοντα σε αυτά που λες και θελω να τα κανω

απλα δεν ξερω πως θα βαλώ και τον αντρα μου σε αυτή τη διαδικασια και αυτό με αγχωνει πολύ

υποψη ότι πολλα από αυτά που λες του τα εχω ηδη επισημανει, αλλα...

το θεμα είναι ότι δε θα ηθελα να ξαναβρεθω αντιμετωπη με τοσο διογκωμένα προβλήματα, παρα μονο με πιο ελεγχομενες καταστασεις, αυτό με νοιαζει

σε αυτή τη φαση ωστοσο νομιζω ότι δε θα θελα να φυγω μαζι του γιατι είμαι τοσο φορτωμενη, εκεινος δεν σηκωνει μυγα στο σπαθι του και δεν δεχεται τιποτα, οποτε αν ειμαστε μονοι μας 24 ωρες το 24ωρο δεν ξερω αν θα είναι καλο 

ουτε σε φιλες ουτε σε σογια θελω να κανω τετοια συζητηση γιατι αυτό με νοιαζει είναι προσπαθήσω να καταλαβω το πρόβλημα και από τη δικη του πλευρα και όχι να αρχισω να μουρμουραω για να ικανοπιησω τον εγωισμο μου, κατι που θα εκανα αν μιλαγα με μια φιλη

καποια στιγμη θα "επαιρνε" το μερος μου και θα τον κατηγορούσαμε μαζι.

εγω θελω μια πιο καθαρη αποψη, πιο αντικειμενικη

ειδικο δε δεχεται με την καμια να δουμε παροτι τουτο ζητησα γιατι πιστευω ότι είναι απαραιτητο αυτή τη στιγμη

flat_line

# 19 στις 18/12/2013
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 5.966
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 18 από MARILENI

 

δεν σηκωνει μυγα στο σπαθι του και δεν δεχεται τιποτα, οποτε αν ειμαστε μονοι μας 24 ωρες το 24ωρο δεν ξερω αν θα είναι καλο 

 

 

 

Εξήγησέ μου αυτό λίγο περισσότερο. Που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί του και σε ποιο θέμα;

MARILENI

# 20 στις 18/12/2013
author
Γυναίκα / 41 / Παντρεμένη
Ελλάδα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 6
'Aρεσαν+: 0%

εννοω ότι εχω ξεκινησει 2-3 φορες να του συζητησω ότι εχουμε καποια προβλήματα και ότι καλο θα ηταν να βρουμε τροπο να τα λυσουμε

ότι δηλαδή από τοτε που γεννηθηκε το παιδι εχουμε χαθει, ειμαστε κουρασμένοι κλπ. όλα αυτά τα οποια γραφω εδώ.

αυτή η συζητηση μετα ξεφευγει, δηλαδή ξεκιναει να πει ο καθενας τα δικα του και καταληγει σε καυγα

η δικη του πλευρα είναι ότι δεν κανω οσες δουλειες πρεπει στο σπιτι, ότι του εχουν σπασει τα νευρα γιατι εδν βγαινουμε, ότι βαζει ένα πρόγραμμα δουλειων που δεν του καθεται, ότι κουράζεται μνε τη δουλεια,

οσον αφορα τη δικη μου πλευρα, το πρόβλημα που αντιμετωπίζω μαζι του είναι ότι συχνα δεν μπορει να ελεξει τα νευρα του και πλεον δεν μπορω να το αντιμετωπισω αυτό και μαλιστα μπροστα στο παιδι και ότι από τη μερα που γεννηθηκε το παιδι μια συγκεκριμενη σταση που κραταει με εχει κανει να αναρωτιέμαι, τελικα μ'αγαπαει στ'αληθεια?με νοιαζεται καθολου?γι αυτό εχω φαει κολλημα με αυτό το πραγμα, γιατι με κανει να σκέφτομαι ασχημα ---ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΘΑ ΣΟΥ ΓΡΑΨΩ ΤΙ ΕΝΝΟΩ ΑΚΡΙΒΩΣ

και ετσι γι αυτό το λογο και για τα νευρα του δεν είμαι καλα μαζι του

εκεινος μου λεει ότι είναι τελειος και δεν πρεπει να εχω κανενα πρόβλημα και ότι λεω βλακείες, και εγω του λεω ότι αφου σου λεω ότι εχω και ότι αυτό με χαλαει παει να πει ότι εχω και ότι δεν εισαι τελειος, και ελα να δουμε τι κανουμε

και μετα γινεται ένας καβγας τρικούβερτος, μου λεει βαρια λογια με πληγωνει πιο πολύ εμενα προσωπικα, και όταν του τελειωσει αυτό πιανει τους γονεις μου και τους κανει κοσκινο, με επισης βαριες κουβέντες και παντα και με τη συγκριση ποσο τελεια είναι η μανα του.

α και μου λεει ότι δεν μπορει να ακουει μαλακιες γι αυτό κανει ετσι, δε φταει

ΟΠοτε παω να βρω τη λυση και βρισκομαι και κερατας και δαρμενος...καταλαβες γιατι δεν μπορω να κανω διαλογο?

και μετα με κανει χαλια και δεν εχω καμια ορεξη να ξανασυζητησω γιατι βλεπω ότι δεν οδηγει καπου

ΑΥΤΟ ΕΝΝΟΩ:

του λεω το μεγαλο μου πρόβλημα ότι δε με ρώτησε ποτε αν μπορω να κραταω το παιδι τα απογεύματα που γυρνουσα από τη δουλεια για να κοιμάσαι, και ότι ολη νυχτα με τα προβλήματα της την εβγαζα εγω ορθια, ότι ενιωθα ότι δε μου συμπαρασυτεκεται

αντ'αυτου οσες φορες παραπονεθηκα μου ελεγε καλα να παθεις γιατι τοσα χρονια κουράζομαι πολύ, σειρα σου τωρα να τα λουστεις

παροτι του ελεγα ότι δεν αμφισβητησα την κουραση σου, ωστοσο δεν σου ζητησα να δουλεψεις περισσοτερο από οσο αντεχες, και οντως επειδή ηξερα ότι θα οδηγηυοθμε εδώ του ειχα κανει μεγαλους καυγάδες μια περιοδο να μην κανει και τριτη δουλεια, ναι εκανε και τριτη δουλεια

δεν τη χρειαζομασταν, όχι ότι μας χαλασε, αλλα δεν υπηρχε λογος να υπερβαλει

επισης να σου δωσω ένα παράδειγμα ακομα, που είναι σημειο καυγα:

όταν παιρνω αδεια από τη δουλεια μου παντα ασχολουμαι με το παιδι, εννοείται βεβαια

εκεινος όταν εχει χρονο από τη δουλεια του, γιατι 2 δουλειες κανει αλλα είναι καθηγητης, που σημαινει ότι για 3 μηνες δουλευει 4ωρο μονο τη δευτερη δουλεια του, δε θελει να κραταει το παιδι

δηλαδή όταν εχει χρονο, θεωρει ότι η μαμα μου πρεπει να ασχολειται ολη μερα με το παιδι για να κοιμηθυει εκεινος μια ωρα παραπανω και να κανει τις δουλειες του

και τσακωνόμαστε και γι αυτό

γιατι του λεω ότι αυτό δεν είναι σωστο, το παιδι είναι δικο μας και μας το κραταει γιατι λείπουμε στις δουλειες μας. οσο ειμαστε εδώ είναι δικη μας ευθυνη δεν καταλαβαινω γιατι το πρωι θεωρει δεδομενο τι δουλευεουμε δε δουλεύουμε το παιδι πρεπει να είναι στη γιαγια?

προσωπικα το βρισκω παραλογο και δεν το κανω ποτε, το πολύ πολύ να της πω κρατα τη μια ωρα να μαγειρεψω πχ, μεχρι εκει και ουτε

από κει και περα αν πρεπει να κανεις κατι θα το ζητησω εγω να την κρατησει για να το κανεις

και το τι θα κανει εκεινη οσο δεν κραταει το παιδι μας είναι δικος της λογαριασμος, ότι θελει θα κανει, το παιδι εχει γονεις και μετα γιαγια

και παντα μπαινω στη μεση να της δικαιολογησω της μανας μου γιατι δεν μπορει να κρατησει το παιδι ενώ δε δουλευει...

 

Επιλέξτε σελίδα: (1-4)
Σελίδες 1234
Δεν μπορείτε να απαντήσετε