Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Εκτός θέματος νο 2

Paralia48

# 20561 στις 29/5/2020
author
Γυναίκα / 54 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 8.626
'Aρεσαν+: 0%

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20560 από Megalodondas

Δεν είπε ο δράστης πως την είδε.. 

 

Η νομοθεσία της χώρας του το λέει.. 

 

Πως είναι γυναίκα 

 

Έτσι κι αλλιώς η αρχή της ηβης των κοριτσιών ξεκινάει από τα 8-13 χρόνια.. 

 

Η δική μας ενηλικίωση είναι στα 18 μα με περισσότερο κοινωνικό λειτουργικό χαρακτήρα  και νομικών.. Όχι και της αναπαραγωγής μας.. 

Εσύ με τα ταξίδια δεν μπορείς να φανταστείς άλλους λαούς πως ζούνε? 

Παντρεύονται στα 14..οπως Gipsy woman? 

 

 

 

 

ναι βρε δοντά μου, αλλά την ορολογία <<γυναικοκτονία>> ποιος την εφηύρε; Οι Αφγανοί; Σιγά μην τους νοιάζει, αν καθάρισε ο τόπος από μια... κακιά <<γυναίκα>>. Eίναι δυτική ορολογία σε αφγανικό μυαλό. Ή την ανέφεραν στο αφγανικό δικαστήριο;

Διάβασε την ανάλυση της Αλυσιδας και του Dragon

jane1978

# 20562 στις 29/5/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 675
'Aρεσαν+: 0%

Ουσιαστική ,συγκροτημένη  τοποθέτηση.

 

Ευχαριστούμε.

Παράθεση:
Σχόλιο # 20554 από DragonFall

 

Σαφώς και αλλάζει και προσαρμόζεται, αλλά στην εποχή μας, τηρουμένων των αναλογιών βέβαια και του διαχωρισμού σε ανατολικούς λαούς και δυτικούς λαούς, υπάρχουν επιρροές ανάμεσα στις όμορρες χώρες και όσες είναι μέλη μιας ευρύτερης οικογένειας κρατών, όπως η ΕΕ.

 

 

 

Θα αναφέρω μερικά κρίσιμα σημεία.

 

Πρώτα να πω οτι ο νόμος είναι κάτι ζωντανό, δεν είναι δυο αράδες σε χοντρά βιβλία που τις ανασύρουν

απο την έδρα δικαστηρίου για να κάνουν τη δουλειά τους οι δικαστές και να βγάλουν αποφάσεις.

Ο νόμος διαρρέει την καθημερινότητά μας, διαμορφώνει συνειδησεις και διαμορφώνεται απο αυτό που λέμε

πρόχειρα και εκλαϊκευμάνεα "λαϊκό αίσθημα"  "αίσθημα δικαίου".

Μέχρι τώρα λοιπόν, τα εγκλήματα κατά της ζωής γυναικών, τις πιο πολλές φορές γίνονταν γνωστά ως "έγκλημα τιμής"  

"έγκλημα πάθους"

 

Στην πρώτη περίπτωση καταδεικνύοντας οτι  η γυναίκα δολοφονήθηκε μεν αλλά αυτό έγινε για να σωθεί

η τιμή της, η τιμή της οικογένειας, η τιμή του συζύγου, του πατέρα κλπ

Η τιμή, ειδικά στο νεότερο ελληνικό πολιτισμό, είναι κάτι που γεννήθηκε μέσα στα λαϊκά στρώματα και δεν έχει πάντα καλή χροιά και σημασία.

Είναι και ενα πρόσχημα, μια κάλυψη κάτω απο την οποία μπορεί κάποιος να δράσει αξιόποινα, χωρίς όμως

να κατακριθεί απο την κοινωνία γιατί το έκανε "για λόγος τιμής".

Ηρωοποιειται λοιπόν ο δράστης στα μάτια της κοινωνίας, ως υπερασπιστής μιας αξίας, της τιμής, για την οποία θα πληρώσει το τίμημα της πράξης του με τη στέρηση της ελευθερίας του.

Δε χρειάζεται να πω παραπάνω γιαυτή την περίπτωση. Βλέπουμε οτι ακόμα κι αν εκτίσει την ποινή του ο δράστης, θα είναι "ήρωας" για την κοινωνία (τη μικροκοινωνία στην οποία ζει ίσως και την ευρύτερη).

Έτσι λοιπόν χάνεται πολλή απτη βαρύτητα του εγκλήματος, δεν αποδίδεται δικαιοσύνη κατ ουσία, παρα μόνο κατα γράμμα (του νόμου).

Στη δεύτερη περίπτωση, πάλι δε χρειάζεται να πούμε πολλα.

Η λέξη πάθος εχει συνήθως θετικό πρόσημο (εκτός απο το πάθος για χαρτοπαιξία, αλκοολ, ουσίες κλπ)

Ειναι το ερωτικό πάθος, το πάθος για την τέχνη, για τη ζωή, για οτιδήποτε όμορφο. Όταν λοιπόν ενα έγκλημα

χαρακτηρίζεται ως έγκλημα πάθους, τότε το έγκλημα δανείζεται τη θετικότητα του προσήμου του πάθους,

και αποδυναμώνει την ουσία της πράξης που είναι και παραμένει εγκληματική.

 

Όλα τα παραπάνω λοιπόν, δε μένουν απλά στα χαρτιά, σε μια απόφαση. Γίνονται πρωτοσέλιδα εφημερίδων,

τώρα πλέον γίνονται και αντικείμενο συζήτησης στα σοσιαλ, ο κόσμος σκέφτεται, συζητά, σχολιάζει, διαμορφώνει άποψη απέναντι στο αξιόποινο αλλά και απέναντι στον διπλανό του και εν δυνάμει θυμα-θύτη

αλλά και στον εαυτό του ως εν δυνάμει θύμα-θυτη.

Ως προς το θέμα "γυναικοκτονία", ναι, εκτός απο τους παραπάνω λόγους που καθιστούν αναγκαία τη δόκιμη χρήση του όρου (σε κάποιες χώρες είναι ήδη θεσμοθετημένη η αλλαγή)

καταδεικνύεται και το θέμα της έμφυλης βίας που δυστυχώς ακόμα δεν είναι εμφανές σε όλη του τη διάσταση, λόγω μη καταγραφής των περιστατικών, λόγω κοινωνικού στιγματισμού των θυμάτων, λόγω νοοτροπίας

που αποθαρρύνει την καταγγελία κλπ

Να πούμε εδω, οτι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, τα περισσότερα κρούσματα έμφυλης βιας αλλά και γυναικοκτονιών, καταγράφονται στις βόρειες χώρες και τα χαμηλότερα στις νότιες.

Όχι φυσικά γιατι στις βόρειες συμβαίνει συχνότερα, αλλά γιατί εκεί καταγγέλεται και καταγράφεται συχνότερα (όπως επίσης καταγράφεται και ως γυναικοκτονία ενα έγκλημα κατα της ζωής γυναίκας λογω του φύλου της).

 

Αλλάζοντας λοιπόν την ορολογία του νόμου, αλλάζουμε το πώς βλέπει η κοινωνίαι ενα έγκλημα. Αλλάζουμε το πώς αντιμετωπίζεται το θύμα, ο θύτης, η ποινή, αλλά και διαμορφώνουμε τους όρους για την πρόληψη των εγκλημάτων αυτού του είδους.

Η αλλαγή ορολογίας σαυτές τις περιπτώσεις,σηκώνει το χαλί κάτω απο το οποίο κρύβονται όλα όσα οδηγούν σαυτά τα εγκλήματα. Αυτά πρέπει να ξεσκεπαστούν να τα δούμε και να τα βγάλουμε απτις ζωές μας αν θέλουμε εναν πιο δίκαιο και ασφαλή κόσμο για περισσότερους ανθρώπους.

(το ίδιο σημαντικό είναι και όταν χαρακτηριζεται ενα έγκλημα "ρατσιστικό". είναι πολύ σημαντικό να δείχνεται ο ρατσιστικός χαρακτήρας ενος εγκλήματος οταν υπάρχει, γιατι αυτός ακριβώς ορίζει τη φύση του εγκλήματος και την ίδια την πράξη)

 

 

jane1978

# 20563 στις 29/5/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 675
'Aρεσαν+: 0%

 

Ακριβώς!

Παράθεση:
Σχόλιο # 20555 από DragonFall

Να συμπληρώσω και άλλο ενα μεγάλο όφελος που προκύπτει όταν αλλάζουμε ορολογία για να αλλάξουμε συνειδήσεις:

Παιδαγωγούμαστε ως πολίτες, ως άνθρωποι, να μιλάμε, να καταγγέλουμε τις πράξεις βίας, τις πραξεις μίσους,να μη κρύβουμε πίσω απτις πόρτες μας σαθρές νοοτροπίες που μπορεί να οδηγήσουν σενα έγκλημα.Γιατί τα εγκλήματα αυτής της φυσης, δεν συμβαίνουν πάνω σε μια κακή στιγμή (συνήθως).Ειναι απλώς το ξεχείλισμα απο ενα τσουκάλι που σιγοβράζει μίσος και στερεοτυπικές σαθρές νοοτροπίες που βλάπτουν στην πράξη ανθρώπους.

 

 

Enikos

# 20564 στις 30/5/2020
author
Ανδρας / 76 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 21
Απαντήσεις: 21.533
'Aρεσαν+: 0%

Καλημερα . . . . . . .

Σαν χθες, η Πολις Εαλω...

 

Και χθες αναγνωστηκε το κορανι, μεσα στην Αγια Σοφια...

Εκανε καποια σχετικη ανακοινωση ο Χοντος...

Για να αξιζει μια αναφορα σε αυτο το γεγονος, στον εδω χωρο?...

Η καλα μας εκαναν οι ανθρωπισται και πολιτισμενοι Ισλαμισται Τουρκοι, των οποιων εμεις μετα μεγαλης μεγαλοψυχιας πρεπει να σεβαστουμε τα τζαμια τους στην Ελλαδα, αλλα και...

Να τους φτιαξουμε και αλλα καινουργια, την στιγμη που αυτοι μετετρεψαν τις Ελληνικες εκκλησιες σε σταβλους για γουρουνια και μοσχαρια?...

Θελω να σου πω οτι...

Δεν εχω καμια αντιρρηση να ντυσουμε με Αρμανι το γουρουνι...

Αυτο, θα το κανει περιστερι?...

Ειπαν κατι στον Χοντο?...

Στο ινστα μηπως?...

Ανησυχω...


 

Αρέσει στα μέλη Chs_86, anassa_ και σε ακόμα 1 μέλος.

jane1978

# 20565 στις 30/5/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 675
'Aρεσαν+: 0%

Εδώ δεν έβγαλε άχνα ο ΥΠΕΞ μας (εκτός αν έκανε κανένα αυστηρό διάβημα και δεν το πήρα χαμπάρι),θα μιλήσει ο Χόντος;

Παράθεση:
Σχόλιο # 20564 από Enikos

Καλημερα . . . . . . .

Σαν χθες, η Πολις Εαλω...

 

Και χθες αναγνωστηκε το κορανι, μεσα στην Αγια Σοφια...

Εκανε καποια σχετικη ανακοινωση ο Χοντος...

Για να αξιζει μια αναφορα σε αυτο το γεγονος, στον εδω χωρο?...

Η καλα μας εκαναν οι ανθρωπισται και πολιτισμενοι Ισλαμισται Τουρκοι, των οποιων εμεις μετα μεγαλης μεγαλοψυχιας πρεπει να σεβαστουμε τα τζαμια τους στην Ελλαδα, αλλα και...

Να τους φτιαξουμε και αλλα καινουργια, την στιγμη που αυτοι μετετρεψαν τις Ελληνικες εκκλησιες σε σταβλους για γουρουνια και μοσχαρια?...

Θελω να σου πω οτι...

Δεν εχω καμια αντιρρηση να ντυσουμε με Αρμανι το γουρουνι...

Αυτο, θα το κανει περιστερι?...

Ειπαν κατι στον Χοντο?...

Στο ινστα μηπως?...

Ανησυχω...


 

 

 

Αρέσει στο μέλος anassa_

jane1978

# 20566 στις 30/5/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 675
'Aρεσαν+: 0%

 Απόσπασμα από το βιβλίο του Γεώργιου Φραντζή "Η Πόλις εάλω - Το χρονικό της πολιορκίας και της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης"...

 

 

Ο πρωτοβεστιάριος, δηλαδή αρχιθαλαμηπόλος, Γεώργιος Φραντζής ή Σφραντζής (1401-1480) ήταν ο μοναδικός Βυζαντινός ιστορικός και αυτόπτης μάρτυρας της κοσμοϊστορικής κατάληψης της Πόλης από τους Τούρκους.

 

«Οι δυστυχείς Ρωμαίοι, αφού άκουσαν τα λόγια του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου έσφιξαν την καρδιά τους, αγκα­λιάστηκαν και έκλαιγαν όλοι μαζί. Κανένας δεν έφερνε πια στη μνήμη του τα αγαπημένα του παι­διά, τη γυναίκα και την περιουσία του, αλλά ήθε­λαν όλοι να πεθάνουν για τη σωτηρία της πατρίδας τους. Ύστερα γύρισαν στις θέσεις τους για να φυλάξουν τα τείχη της πόλης. Ο αυτοκράτορας πήγε αμέσως στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας, προσευχήθηκε με δάκρυα στα μάτια και κοινώνη­σε των αχράντων μυστηρίων. Το ίδιο έκαναν και πολλοί άλλοι εκείνη τη νύχτα. Έπειτα γύρισε στα ανάκτορα και ζήτησε συγνώμη από όλους. Ποιος μπορεί να περιγράψει αυτήν τη στιγμή τους θρή­νους και τους οδυρμούς που ακούστηκαν τότε στο παλάτι; Κανένας άνθρωπος δε θα μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος, ακόμα κι αν ήταν από ξύλο ή από πέτρα. Ύστερα ανεβήκαμε στα άλογά μας, βγήκαμε από τα ανάκτορα και κάναμε επιθεώρηση στα τεί­χη για να ενθαρρύνουμε τους φρουρούς που κρα­τούσαν άγρυπνοι τις θέσεις τους. Εκείνη τη νύχτα όλοι βρίσκονταν στα τείχη και τους πύργους, ενώ είχαμε κλείσει προσεκτικά όλες τις πύλες ώστε να μην μπορεί να μπει ή να βγει κανένας. Όταν φτά­σαμε στην Καλιγαρία, την ώρα που λαλούσαν για πρώτη φορά τα κοκόρια, ξεπεζέψαμε και ανεβή­καμε στον πύργο. Από εκεί ακούγαμε φωνές και δυνατό θόρυβο έξω από την πόλη. Οι φύλακες μας είπαν ότι αυτό γινόταν όλη τη νύχτα επειδή οι εχθροί έσερναν τις πολεμικές μηχανές τους κο­ντά στην τάφρο, προετοιμαζόμενοι για την επίθε­ση. Επίσης τα μεγάλα εχθρικά πλοία άρχισαν να κινούνται, προσπαθώντας να φέρουν στην ακτή τις γέφυρες που είχαν κατασκευάσει. Οι Τούρκοι άρχισαν με μεγάλη σφοδρότητα και ορμή την επί­θεση τη στιγμή που λαλούσαν τα κοκόρια για δεύ­τερη φορά, χωρίς να δώσουν κανένα σύνθημα, όπως είχαν χάνει και τις προηγούμενες φορές. Ο σουλτάνος διέταξε να επιτεθούν πρώτοι οι λιγότε­ρο έμπειροι, μερικοί ηλικιωμένοι και αρκετοί νέοι, ώστε να μας κουράσουν, και στη συνέχεια να ρι­χτούν εναντίον μας οι πιο έμπειροι και γενναίοι με μεγαλύτερη τόλμη και δύναμη. Έτσι λοιπόν ο πό­λεμος άναψε σαν καμίνι. Οι δικοί μας αντιστέκο­νταν με πείσμα, χτυπούσαν άγρια τους εχθρούς και τους γκρέμιζαν κάτω από τα τείχη, καταστρέ­φοντας συγχρόνως και πολλές από τις πολιορκη­τικές τους μηχανές. Οι νεκροί ήταν πολλοί και από τις δυο πλευρές, ιδίως όμως από το εχθρικό στρα­τόπεδο. Μόλις άρχισαν να σβήνουν τα άστρα του ουρανού καθώς προχωρούσε το φως της μέρας κι εμφανίστηκε στην ανατολή η ροδοδάχτυλη αυγή, όλο το πλήθος του εχθρού παρατάχθηκε σε μια σειρά που έφτανε από τη μια μέχρι την άλλη άκρη της πόλης. Ακούστηκαν τότε τα τύμπανα, οι σάλ­πιγγες και τα υπόλοιπα πολεμικά όργανα με φω­νές και αλαλαγμούς, ενώ τα κανόνια άρχισαν να ρίχνουν όλα μαζί. Τότε όλοι οι Τούρκοι όρμησαν από ξηρά και από θάλασσα στα τείχη και άρχισαν τη συμπλοκή μαζί μας. Οι πιο θαρραλέοι έστησαν σκάλες, ανέβηκαν πάνω σ' αυτές και έριχναν αδιά­κοπα τα βέλη τους εναντίον των δικών μας. Η φρικτή και αμφίρροπη μάχη κράτησε δύο ώρες και φαινόταν ότι οι χριστιανοί θα έπαιρναν πάλι τη νίκη. Τα πλοία που μετέφεραν τις σκάλες και τις κινητές γέφυρες αποκρούστηκαν από τα παρα­θαλάσσια τείχη και αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω άπρακτα. Οι πολεμικές μηχανές, που έρι­χναν πέτρες από τα τείχη της πόλης, σκότωσαν πολλούς αγαρηνούς. Αλλά και εκείνοι που ήταν στην ξηρά έπαθαν τα ίδια και χειρότερα. Ήταν πολύ παράδοξο θέαμα να βλέπει κανείς τον ήλιο και τον ουρανό σκεπασμένους από ένα σύννεφο σκόνης και καπνού. Οι δικοί μας έκαιγαν τις ε­χθρικές πολεμικές μηχανές με το «υγρό πυρ», γκρέμιζαν τις σκάλες με όσους βρίσκονταν πάνω τους και σκότωναν αυτούς που επιχειρούσαν να ανεβούν στα τείχη με μεγάλες πέτρες, ακόντια, πυροβόλα και τόξα. Όπου έβλεπαν συγκεντρωμέ­νους Τούρκους, τους χτυπούσαν με μεγάλα τηλε­βόλα, σκοτώνοντας και πληγώνοντας πολλούς. Οι εχθροί απηύδησαν τόσο πολύ από τη σθεναρή α­ντίσταση που συναντούσαν ώστε θέλησαν να κά­νουν λίγο πίσω για να ξεκουραστούν, αλλά οι τσαούσηδες και οι ραβδούχοι της τουρκικής Αυ­λής τους χτυπούσαν με σιδερένια ραβδιά και βούνευρα για να μην υποχωρήσουν. Ποιος μπο­ρεί να περιγράψει τις κραυγές και τα βογκητά των τραυματιών και στα δύο στρατόπεδα; Ο θόρυβος και οι φωνές τους έφταναν μέχρι τον ουρανό. Με­ρικοί από τους δικούς μας, που έβλεπαν τους ε­χθρούς να υποφέρουν, τους φώναζαν: «Τι κάνετε συνεχώς επιθέσεις, αφού δεν μπορείτε να μας νι­κήσετε;» Εκείνοι τότε, προσπαθώντας να δείξουν τη γενναιότητα τους, ανέβαιναν πάλι στις σκάλες. Οι πιο τολμηροί σκαρφάλωναν στους ώμους των άλλων και οι επόμενοι τους μιμούνταν, για να μπορέσουν να φτάσουν στην κορυφή του τείχους. [Ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ ο Παλαιολόγος (1404 - 29 Μαΐου 1453) ή ο επονομαζόμενος Μαρμαρωμένος Βασιλιάς ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας του οποίου η ηρωική αντίσταση κατά των Οθωμανών σφράγισε τις ύστατες στιγμές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας]. Οι σκληρότερες μάχες έγιναν στις πύλες, όπου οι αντίπαλοι συγκρούονταν με τα σπαθιά στα χέρια και οι νεκροί ήταν αμέτρητοι. Όταν η παράταξη μας άρχισε να υποχωρεί, τότε πετάχτηκαν μπρο­στά ο Θεόφιλος Παλαιολόγος και ο Δημήτριος Καντακουζηνός, δύο γενναίοι άντρες που έτρε­ψαν τους αγαρηνούς σε φυγή, τους γκρέμισαν κά­τω από τα τείχη και τους σκόρπισαν. Συγχρόνως έτρεξαν σε βοήθεια κι άλλοι δικοί μας, ενώ ο αυ­τοκράτορας που βρέθηκε εκεί έφιππος τους ενε­θάρρυνε και τους παρακινούσε να πολεμάνε με σθένος, λέγοντας: «Συμπολεμιστές και αδέρφια μου, σας παρακαλώ στο όνομα του Θεού να κρα­τάτε τη θέση σας με γενναιότητα. Βλέπω ότι το πλήθος των εχθρών άρχισε να κουράζεται και να διασκορπίζεται. Δε μας χτυπούν πλέον με τάξη και σύστημα. Ελπίζω στο Θεό ότι η νίκη είναι δική μας. Να νιώθετε λοιπόν χαρά επειδή το στε­φάνι της νίκης θα είναι δικό μας τόσο στη γη όσο και στον ουρανό. Ο Θεός βρίσκεται στο πλευρό μας και προκαλεί δειλία στους άπιστους». Τη στιγμή που μιλούσε ο αυτοκράτορας, ο Ιω­άννης Ιουστινιάνης πληγώθηκε από βέλος στο πά­νω μέρος του δεξιού του ποδιού. Αυτός ο τόσο έμπειρος πολεμιστής, στον πόλεμο, βλέποντας το αίμα να τρέχει από το σώμα του, έγινε κίτρινος από φόβο. Έχασε αμέσως το θάρρος του, σταμά­τησε να αγωνίζεται και έτρεξε να βρει γιατρό σιω­πηλός, χωρίς να σκέφτεται την ανδρεία και την καρτερικότητα που είχε δείξει μέχρι τότε. Δεν εί­πε όμως τίποτα στους συντρόφους του ούτε άφησε κανέναν αντικαταστάτη, για να μην προκληθεί σύγχυση που θα μπορούσε να αποβεί μοιραία. Οι στρατιώτες του τον αναζήτησαν με το βλέμμα και, μαθαίνοντας ότι είχε φύγει, καταλήφθηκαν από ταραχή και φόβο. Ευτυχώς, ο αυτοκράτορας που βρέθηκε εκεί κατά τύχη, τους είδε ταραγμένους και φοβισμένους σαν τα κυνηγημένα πρόβατα και θέλησε να μάθει την αιτία. Όταν λοιπόν είδε το στρατηγό του Ιουστινιάνη να φεύγει, τον πλη­σίασε και του είπε: «Γιατί το έκανες αυτό, αδερφέ μου; Γύρνα πίσω στη θέση σου. Η πληγή είναι ασήμαντη και η παρουσία σου απαραίτητη. Η πό­λη στηρίζεται σε σένα για να σωθεί». Του είπε και άλλα πολλά, αλλά εκείνος δεν έδωσε απάντηση. Αντίθετα, έφυγε και πήγε στο Πέραν, όπου πέθα­νε ντροπιασμένος από λύπη για την περιφρόνηση των άλλων. Οι Τούρκοι όμως είδαν την ταραχή των δικών μας και πήραν θάρρος. Ο Σογάν πασάς κέντρισε με κατάλληλα λόγια τη φιλοτιμία των γενιτσάρων και των άλλων στρατιωτών, ενώ ένας γιγαντόσωμος γενίτσαρος (που λεγόταν Χασάν και καταγόταν από το Λουπάδι της Κυζίκου) έβα­λε με το αριστερό χέρι την ασπίδα πάνω από το κεφάλι του, τράβηξε με το δεξί το σπαθί, ανέβηκε στο σημείο του τείχους όπου είχαν αρχίσει να υ­ποχωρούν οι δικοί μας και ρίχτηκε πάνω τους. Τον Χασάν ακολούθησαν περίπου άλλοι 30 Τούρ­κοι που θέλησαν να φανούν εξίσου γενναίοι. Όσοι από τους δικούς μας είχαν απομείνει εκεί έριξαν τεράστιες πέτρες και βέλη εναντίον τους, γκρεμί­ζοντας τους 18 κάτω από τα τείχη, αλλά ο Χασάν κατάφερε να ανεβεί και να τρέψει σε φυγή τους χριστιανούς. Μετά την επιτυχία του, πολλοί άλλοι Τούρκοι βρήκαν την ευκαιρία να τον ακολουθή­σουν και να σκαρφαλώσουν στα τείχη, αφού οι ελάχιστοι δικοί μας δεν κατάφεραν να τους εμπο­δίσουν. Πολέμησαν όμως με θάρρος και σκότωσαν πολλούς. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής ο Χα­σάν χτυπήθηκε από πέτρα και έπεσε κάτω. Μόλις τον είδαν οι δικοί μας πήραν θάρρος και τον λι­θοβολούσαν από όλες τις πλευρές. Εκείνος σηκώ­θηκε στα γόνατα και συνέχισε να πολεμά, αλλά το δεξί του χέρι δέχτηκε αμέτρητα τραύματα από βέλη και έπεσε παράλυτο. Στη σύγκρουση αυτή σκοτώθηκαν και πληγώθηκαν πολλοί Τούρκοι, οι οποίοι μεταφέρθηκαν πίσω στο στρατόπεδο. Το πλήθος όμως εκείνων που είχαν ανεβεί στα τείχη διασκόρπισε τους δικούς μας, που εγκατέλειψαν το εξωτερικό και έτρεξαν μέσα στην πόλη με τόση βία ώστε ο ένας πατούσε τον άλλο. Καθώς συνέ­βαιναν αυτά, ακούστηκαν φωνές από μέσα, από έξω και από το μέρος του λιμανιού: «Έπεσε το φρούριο. Στους πύργους στήθηκαν σημαίες και λάβαρα». Οι φωνές αυτές έτρεψαν σε φυγή τους δικούς μας, ενώ έδωσαν καινούριο θάρρος στους εχθρούς που άρχισαν να ανεβαίνουν στα τείχη άφοβα και με αλαλαγμούς χαράς. Όταν ο δυστυχισμένος αυτοκράτορας και δε­σπότης μου είδε αυτό το θέαμα, παρακαλούσε το Θεό με δάκρυα στα μάτια και παρακινούσε τους στρατιώτες να φανούν γενναίοι. Δυστυχώς, όμως, δεν υπήρχε πλέον καμιά ελπίδα βοήθειας ή συ­μπαράστασης. Τότε τσίγκλησε το άλογό του, έφτα­σε στο σημείο από όπου οι εχθροί έμπαιναν στην πόλη και ρίχτηκε πάνω τους όπως ο Σαμψών κατά των αλλοφύλων. Στην πρώτη του επίθεση τους γκρέμισε όλους κάτω από τα τείχη, πράγμα που φάνηκε σαν θαύμα σε όσους το είδαν. Μουγκρί­ζοντας σαν λιοντάρι και κρατώντας το σπαθί στο δεξί του χέρι, έσφαξε τόσους πολλούς Τούρκους ώστε το αίμα έτρεχε σαν ποτάμι από τα χέρια και τα πόδια του. Ο Φραγκίσκος Τολέντο, φάνηκε ανώτερος ακόμα και από τον Αχιλλέα. Πολεμώντας στα δεξιά του αυτοκράτορα, κομμάτιαζε τους εχθρούς με δόντια και με νύχια. Το ίδιο έκανε και ο Θεόφιλος Πα­λαιολόγος. Βλέποντας τον αυτοκράτορα να αγω­νίζεται για να σώσει την πόλη που κινδύνευε, φώ­ναξε κλαίγοντας: «Καλύτερα να πεθάνω παρά να ζήσω». Ύστερα όρμησε κραυγάζοντας πάνω στους εχθρούς και σκότωσε ή έτρεψε σε φυγή όσους βρέ­θηκαν μπροστά του. Ο Ιωάννης Δαλμάτης, που βρέθηκε κι αυτός στο ίδιο μέρος, πολεμούσε με ηρωισμό σαν γενναίος στρατιώτης που ήταν. Ό­σοι βρέθηκαν στο πεδίο της μάχης θαύμασαν την τόλμη και την ανδρεία των εξαιρετικών εκείνων ανδρών. Οι επιθέσεις επαναλήφθηκαν δύο και τρεις φορές, μέχρι που κατάφεραν να τρέψουν τους απίστους σε φυγή, να σκοτώσουν πολλούς και να γκρεμίσουν άλλους κάτω από τα τείχη. Οι στρατιώτες μας πολέμησαν με μεγάλη γενναιότητα και στο τέλος έπεσαν νεκροί, αφού προηγουμένως είχαν προξενήσει τεράστιες απώλειες στους ε­χθρούς. Πολλοί άλλοι σκοτώθηκαν επίσης κοντά στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού, όπου οι εχθροί είχαν στήσει τη μεγάλη ελέπολη και το φοβερό κανόνι, με τα οποία γκρέμισαν τα τείχη και κατάφεραν να πρωτομπούν στην πόλη. Τη στιγμή εκεί­νη εγώ δε βρισκόμουν κοντά στον αυτοκράτορα και δεσπότη μου, επειδή είχα πάει να επιθεωρήσω ένα άλλο σημείο της πόλης, σύμφωνα με τη διατα­γή του. Όταν μπήκαν οι εχθροί στην Πόλη, έδιωξαν τους χριστιανούς που είχαν απομείνει στα τείχη με τηλεβόλα, βέλη, ακόντια και πέτρες. Έτσι έγι­ναν κύριοι ολόκληρης της Κωνσταντινούπολης, εκτός των πύργων του Βασιλείου, του Λέοντος και του Αλεξίου, τους οποίους κρατούσαν οι ναύ­τες από την Κρήτη που πολέμησαν από τις 6 μέχρι τις 8 το απόγευμα και σκότωσαν πολλούς Τούρ­κους. Βλέποντας το πλήθος των εχθρών που είχαν κυριεύσει την πόλη, δεν ήθελαν να παραδοθούν αλλά έλεγαν ότι προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να ζήσουν. Κάποιος Τούρκος ειδοποίησε τότε το σουλτάνο για την ηρωική άμυνά τους κι εκείνος συμφώνησε να τους επιτρέψει να φύγουν με το πλοίο και όλα τα πράγματα που είχαν μαζί τους. Παρά τις υποσχέσεις του όμως, ο σουλτάνος με πολύ κόπο κατάφερε να τους πείσει να αφήσουν τους πύργους και να φύγουν. Δύο αδέρφια, οι Ιταλοί Παύλος και Τρωίλος, πολέμησαν με γεν­ναιότητα μαζί με αρκετούς άλλους στη θέση που είχαν αναλάβει. Κατά τη διάρκεια του αγώνα τους σκοτώθηκαν πολλοί κι από τις δυο πλευρές. Σε μια στιγμή ο Παύλος είδε τους εχθρούς μέσα στην πόλη και είπε στον αδερφό του: «Χάθηκαν τα πά­ντα. Κρύψου ήλιε και θρήνησε γη. Η Πόλη έπεσε. Ανώφελο πια να πολεμάμε. Ας κοιτάξουμε τουλά­χιστον να σωθούμε εμείς οι ίδιοι». Έτσι οι Τούρκοι έγιναν κύριοι της Κωνσταντι­νούπολης την Τρίτη 29 Μαΐου 1453, στις δυόμισι το μεσημέρι. Άρπαζαν και αιχμαλώτιζαν όσους έβρισκαν μπροστά τους, έσφαζαν όσους επιχει­ρούσαν να αντισταθούν και σε ορισμένα μέρη δε διακρινόταν η γη από τα πολλά πτώματα που ήταν πεσμένα κάτω. Το θέαμα ήταν φρικτό. Παντού ακούγονταν θρήνοι και παντού γίνονταν αρπαγές γυναικών όλων των ηλικιών. Αρχόντισσες, νέες κοπέλες και καλόγριες σέρνονταν από τα μαλλιά έξω από τις εκκλησίες όπου είχαν καταφύγει, ενώ έκλαιγαν και οδύρονταν. Ποιος μπορούσε να πε­ριγράψει τα κλάματα και τις φωνές των παιδιών ή τη βεβήλωση των ιερών εκκλησιών; Το άγιο σώμα και αίμα του Χριστού χυνόταν στη γη. Οι Τούρκοι άρπαζαν τα ιερά σκεύη, τα έσπαζαν ή τα κρατού­σαν για λογαριασμό τους. Το ίδιο έκαναν και με τα ιερά αναθήματα. Ποδοπατούσαν τις άγιες εικό­νες, τους αφαιρούσαν το χρυσάφι, το ασήμι και τους πολύτιμους λίθους, και έφτιαχναν με αυτές κρεβάτια και τραπέζια. Άλλοι στόλιζαν τα άλογα τους με τα χρυσοΰφαντα μεταξωτά άμφια των ιε­ρέων και άλλοι τα έκαναν τραπεζομάντιλα. Άρπαζαν τα πολύτιμα μαργαριτάρια από τα άγια κει­μήλια, καταπατούσαν τα ιερά λείψανα των αγίων και, σαν πραγματικοί πρόδρομοι του διαβόλου, έκαναν αμέτρητα ανοσιουργήματα, που μόνο το θρήνο μπορούν να προκαλέσουν. Χριστέ, βασιλιά μου, οι αποφάσεις Σου ξεπερνάνε το μυαλό του ανθρώπου! Μέσα στην απέραντη εκκλησία της Α­γίας Σοφίας, τον επίγειο ουρανό, το θρόνο της δόξας του Θεού, το άρμα των Χερουβείμ, το θείο δημιούργημα, το αξιοθαύμαστο κατασκεύασμα, το στολίδι της γης, τον ωραιότερο από όλους τους ναούς, έβλεπε κανείς τους Τούρκους να τρώνε και να πίνουν στο Ιερό Βήμα και στην Αγία Τρά­πεζα ή να ασελγούν πάνω σε γυναίκες, νέες κοπέ­λες και μικρά παιδιά. Ποιος μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος και να μη θρηνήσει για την άγια εκ­κλησία μας; Όλοι πονούσαν από το κακό που έβλε­παν. Στα σπίτια θρήνοι και κλάματα, στους δρό­μους οδυρμοί, στις εκκλησίες αντρικές κραυγές πόνου, γυναικεία μοιρολόγια, βαρβαρότητες, φό­νοι και βιασμοί. Οι ευγενείς ατιμάζονταν και οι πλούσιοι έχαναν τις περιουσίες τους. Σε όλες τις πλατείες και τις γωνιές της πόλης γίνονταν αμέ­τρητα κακουργήματα. Κανένα μέρος ή καταφύγιο δε γλίτωσε από την έρευνα και τη βεβήλωση. Οι άπιστοι έσκαψαν κήπους και γκρέμισαν σπίτια για να βρουν χρήματα ή κρυμμένους θησαυρούς. Όσα βρήκαν, τα πήραν για να χορτάσουν την απληστία τους. Χριστέ, βασιλιά μου, γλίτωσε από τη θλίψη και τον πόνο όλες τις πόλεις και τις χώρες όπου κατοικούν χριστιανοί. Την τρίτη μέρα μετά την άλωση ο σουλτάνος έδωσε εντολή να γίνουν γιορτές και πανηγύρια για τη μεγάλη νίκη, και διέταξε να βγουν έξω ελεύθερα και άφοβα όσοι ήταν κρυμμένοι σε διά­φορα μέρη της Πόλης, μικροί και μεγάλοι. Διέταξε επίσης να γυρίσουν στα σπίτια τους όσοι είχαν φύγει εξαιτίας του πολέμου και να ζήσουν εκεί όπως πριν, σύμφωνα με το δίκαιο και τη θρησκεία τους. Ακόμα, έδωσε διαταγή να εκλέξουν πα­τριάρχη σύμφωνα με τα έθιμα τους. αφού ο προη­γούμενος πατριάρχης είχε πεθάνει. Οι αρχιερείς και οι ελάχιστοι άλλοι κληρικοί και λαϊκοί που έτυχε να βρίσκονται στην πόλη διάλεξαν για το αξίωμα αυτό το Γεώργιο Σχολάριο, που ήταν έ­νας πολύ καλλιεργημένος πολίτης, τον οποίο χει­ροτόνησαν πατριάρχη και τον ονόμασαν Γεννά­διο».

 

Αρέσει στα μέλη anassa_, DragonFall

jane1978

# 20567 στις 30/5/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 675
'Aρεσαν+: 0%

 Είμαι σίγουρη βέβαια  ότι οι περισσότεροι το έχετε διαβάσει το βιβλίο ,αλλά βάζω το απόσπασμα για αυτούς που ίσως δεν το έχουν διαβάσει.

jane1978

# 20568 στις 30/5/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 675
'Aρεσαν+: 0%

Εν τω μεταξύ έχει αρχίσει και ξεφεύγει η κατάσταση στις ΗΠΑ...

Megalodondas

# 20569 στις 30/5/2020
author
Ανδρας / 48 / Παντρεμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Χαλάνδρι
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 742
'Aρεσαν+: 0%

Ναι αυτά έβλεπα τώρα.. 

Υπάρχουν απωθημένα από τους έγχρωμους και όχι αδικαιολογητα.. 

Εγώ είδα όλο τον λαό ενωμένο βέβαια για τον σεβασμό επιτέλους στην ζωή μας και στην αξία αυτής που έχει πιάσει πάτο.. 

Και λέμε αν εξαπλωθεί σε όλα τα σύγχρονα κράτη.. Να ενωθουν και τα κίτρινα γιλέκα και άλλες οικολογικές οργανώσεις να τους φάμε λάχανο.. 

 

Εμείς θα συμβάλλουμε με τον τσιπρα.. μπροστάρη..! 

Τον αντάρτη..! 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20568 από jane1978

Εν τω μεταξύ έχει αρχίσει και ξεφεύγει η κατάσταση στις ΗΠΑ...

 

 

Enikos

# 20570 στις 30/5/2020
author
Ανδρας / 76 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 21
Απαντήσεις: 21.533
'Aρεσαν+: 0%

Εβγαλε, εβγαλε...

 

Αλλα δεν παιχτηκε στον Χοντο...

 

Περα απο αυτο...

 

Εμεις εδω, παμε συμφωνα με το ΥΠΕΞ?...

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20565 από jane1978

Εδώ δεν έβγαλε άχνα ο ΥΠΕΞ μας,θα μιλήσει ο Χόντος;

 

 

 

Αρέσει στο μέλος la-mer

Enikos

# 20571 στις 30/5/2020
author
Ανδρας / 76 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 21
Απαντήσεις: 21.533
'Aρεσαν+: 0%

Περα απο αυτο, η χθεσινη κιτς προκληση και η προσβολη των ιερων της Ορθοδοξιας...

 

Αξιζει σχολιασμου (γιατι δεν ακουω κατι), μπροστα στην υπερασπιση της ελευθεριας των θρησκειων και της αυτοδιαθεσης...

 

Η μονο οι Μουσουλμανοι, εχουν αυτο το προνομιο, στην πολιτισμικη συνειδηση καποιων?...

 

Ηρεμα ρωταω...

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20566 από jane1978

 Απόσπασμα από το βιβλίο του Γεώργιου Φραντζή "Η Πόλις εάλω - Το χρονικό της πολιορκίας και της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης"...

 

 

Ο πρωτοβεστιάριος, δηλαδή αρχιθαλαμηπόλος, Γεώργιος Φραντζής ή Σφραντζής (1401-1480) ήταν ο μοναδικός Βυζαντινός ιστορικός και αυτόπτης μάρτυρας της κοσμοϊστορικής κατάληψης της Πόλης από τους Τούρκους.

 

«Οι δυστυχείς Ρωμαίοι, αφού άκουσαν τα λόγια του αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου έσφιξαν την καρδιά τους, αγκα­λιάστηκαν και έκλαιγαν όλοι μαζί. Κανένας δεν έφερνε πια στη μνήμη του τα αγαπημένα του παι­διά, τη γυναίκα και την περιουσία του, αλλά ήθε­λαν όλοι να πεθάνουν για τη σωτηρία της πατρίδας τους. Ύστερα γύρισαν στις θέσεις τους για να φυλάξουν τα τείχη της πόλης. Ο αυτοκράτορας πήγε αμέσως στον ιερό ναό της Αγίας Σοφίας, προσευχήθηκε με δάκρυα στα μάτια και κοινώνη­σε των αχράντων μυστηρίων. Το ίδιο έκαναν και πολλοί άλλοι εκείνη τη νύχτα. Έπειτα γύρισε στα ανάκτορα και ζήτησε συγνώμη από όλους. Ποιος μπορεί να περιγράψει αυτήν τη στιγμή τους θρή­νους και τους οδυρμούς που ακούστηκαν τότε στο παλάτι; Κανένας άνθρωπος δε θα μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος, ακόμα κι αν ήταν από ξύλο ή από πέτρα. Ύστερα ανεβήκαμε στα άλογά μας, βγήκαμε από τα ανάκτορα και κάναμε επιθεώρηση στα τεί­χη για να ενθαρρύνουμε τους φρουρούς που κρα­τούσαν άγρυπνοι τις θέσεις τους. Εκείνη τη νύχτα όλοι βρίσκονταν στα τείχη και τους πύργους, ενώ είχαμε κλείσει προσεκτικά όλες τις πύλες ώστε να μην μπορεί να μπει ή να βγει κανένας. Όταν φτά­σαμε στην Καλιγαρία, την ώρα που λαλούσαν για πρώτη φορά τα κοκόρια, ξεπεζέψαμε και ανεβή­καμε στον πύργο. Από εκεί ακούγαμε φωνές και δυνατό θόρυβο έξω από την πόλη. Οι φύλακες μας είπαν ότι αυτό γινόταν όλη τη νύχτα επειδή οι εχθροί έσερναν τις πολεμικές μηχανές τους κο­ντά στην τάφρο, προετοιμαζόμενοι για την επίθε­ση. Επίσης τα μεγάλα εχθρικά πλοία άρχισαν να κινούνται, προσπαθώντας να φέρουν στην ακτή τις γέφυρες που είχαν κατασκευάσει. Οι Τούρκοι άρχισαν με μεγάλη σφοδρότητα και ορμή την επί­θεση τη στιγμή που λαλούσαν τα κοκόρια για δεύ­τερη φορά, χωρίς να δώσουν κανένα σύνθημα, όπως είχαν χάνει και τις προηγούμενες φορές. Ο σουλτάνος διέταξε να επιτεθούν πρώτοι οι λιγότε­ρο έμπειροι, μερικοί ηλικιωμένοι και αρκετοί νέοι, ώστε να μας κουράσουν, και στη συνέχεια να ρι­χτούν εναντίον μας οι πιο έμπειροι και γενναίοι με μεγαλύτερη τόλμη και δύναμη. Έτσι λοιπόν ο πό­λεμος άναψε σαν καμίνι. Οι δικοί μας αντιστέκο­νταν με πείσμα, χτυπούσαν άγρια τους εχθρούς και τους γκρέμιζαν κάτω από τα τείχη, καταστρέ­φοντας συγχρόνως και πολλές από τις πολιορκη­τικές τους μηχανές. Οι νεκροί ήταν πολλοί και από τις δυο πλευρές, ιδίως όμως από το εχθρικό στρα­τόπεδο. Μόλις άρχισαν να σβήνουν τα άστρα του ουρανού καθώς προχωρούσε το φως της μέρας κι εμφανίστηκε στην ανατολή η ροδοδάχτυλη αυγή, όλο το πλήθος του εχθρού παρατάχθηκε σε μια σειρά που έφτανε από τη μια μέχρι την άλλη άκρη της πόλης. Ακούστηκαν τότε τα τύμπανα, οι σάλ­πιγγες και τα υπόλοιπα πολεμικά όργανα με φω­νές και αλαλαγμούς, ενώ τα κανόνια άρχισαν να ρίχνουν όλα μαζί. Τότε όλοι οι Τούρκοι όρμησαν από ξηρά και από θάλασσα στα τείχη και άρχισαν τη συμπλοκή μαζί μας. Οι πιο θαρραλέοι έστησαν σκάλες, ανέβηκαν πάνω σ' αυτές και έριχναν αδιά­κοπα τα βέλη τους εναντίον των δικών μας. Η φρικτή και αμφίρροπη μάχη κράτησε δύο ώρες και φαινόταν ότι οι χριστιανοί θα έπαιρναν πάλι τη νίκη. Τα πλοία που μετέφεραν τις σκάλες και τις κινητές γέφυρες αποκρούστηκαν από τα παρα­θαλάσσια τείχη και αναγκάστηκαν να γυρίσουν πίσω άπρακτα. Οι πολεμικές μηχανές, που έρι­χναν πέτρες από τα τείχη της πόλης, σκότωσαν πολλούς αγαρηνούς. Αλλά και εκείνοι που ήταν στην ξηρά έπαθαν τα ίδια και χειρότερα. Ήταν πολύ παράδοξο θέαμα να βλέπει κανείς τον ήλιο και τον ουρανό σκεπασμένους από ένα σύννεφο σκόνης και καπνού. Οι δικοί μας έκαιγαν τις ε­χθρικές πολεμικές μηχανές με το «υγρό πυρ», γκρέμιζαν τις σκάλες με όσους βρίσκονταν πάνω τους και σκότωναν αυτούς που επιχειρούσαν να ανεβούν στα τείχη με μεγάλες πέτρες, ακόντια, πυροβόλα και τόξα. Όπου έβλεπαν συγκεντρωμέ­νους Τούρκους, τους χτυπούσαν με μεγάλα τηλε­βόλα, σκοτώνοντας και πληγώνοντας πολλούς. Οι εχθροί απηύδησαν τόσο πολύ από τη σθεναρή α­ντίσταση που συναντούσαν ώστε θέλησαν να κά­νουν λίγο πίσω για να ξεκουραστούν, αλλά οι τσαούσηδες και οι ραβδούχοι της τουρκικής Αυ­λής τους χτυπούσαν με σιδερένια ραβδιά και βούνευρα για να μην υποχωρήσουν. Ποιος μπο­ρεί να περιγράψει τις κραυγές και τα βογκητά των τραυματιών και στα δύο στρατόπεδα; Ο θόρυβος και οι φωνές τους έφταναν μέχρι τον ουρανό. Με­ρικοί από τους δικούς μας, που έβλεπαν τους ε­χθρούς να υποφέρουν, τους φώναζαν: «Τι κάνετε συνεχώς επιθέσεις, αφού δεν μπορείτε να μας νι­κήσετε;» Εκείνοι τότε, προσπαθώντας να δείξουν τη γενναιότητα τους, ανέβαιναν πάλι στις σκάλες. Οι πιο τολμηροί σκαρφάλωναν στους ώμους των άλλων και οι επόμενοι τους μιμούνταν, για να μπορέσουν να φτάσουν στην κορυφή του τείχους. [Ο Κωνσταντίνος ΙΑ’ ο Παλαιολόγος (1404 - 29 Μαΐου 1453) ή ο επονομαζόμενος Μαρμαρωμένος Βασιλιάς ήταν ο τελευταίος αυτοκράτορας του οποίου η ηρωική αντίσταση κατά των Οθωμανών σφράγισε τις ύστατες στιγμές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας]. Οι σκληρότερες μάχες έγιναν στις πύλες, όπου οι αντίπαλοι συγκρούονταν με τα σπαθιά στα χέρια και οι νεκροί ήταν αμέτρητοι. Όταν η παράταξη μας άρχισε να υποχωρεί, τότε πετάχτηκαν μπρο­στά ο Θεόφιλος Παλαιολόγος και ο Δημήτριος Καντακουζηνός, δύο γενναίοι άντρες που έτρε­ψαν τους αγαρηνούς σε φυγή, τους γκρέμισαν κά­τω από τα τείχη και τους σκόρπισαν. Συγχρόνως έτρεξαν σε βοήθεια κι άλλοι δικοί μας, ενώ ο αυ­τοκράτορας που βρέθηκε εκεί έφιππος τους ενε­θάρρυνε και τους παρακινούσε να πολεμάνε με σθένος, λέγοντας: «Συμπολεμιστές και αδέρφια μου, σας παρακαλώ στο όνομα του Θεού να κρα­τάτε τη θέση σας με γενναιότητα. Βλέπω ότι το πλήθος των εχθρών άρχισε να κουράζεται και να διασκορπίζεται. Δε μας χτυπούν πλέον με τάξη και σύστημα. Ελπίζω στο Θεό ότι η νίκη είναι δική μας. Να νιώθετε λοιπόν χαρά επειδή το στε­φάνι της νίκης θα είναι δικό μας τόσο στη γη όσο και στον ουρανό. Ο Θεός βρίσκεται στο πλευρό μας και προκαλεί δειλία στους άπιστους». Τη στιγμή που μιλούσε ο αυτοκράτορας, ο Ιω­άννης Ιουστινιάνης πληγώθηκε από βέλος στο πά­νω μέρος του δεξιού του ποδιού. Αυτός ο τόσο έμπειρος πολεμιστής, στον πόλεμο, βλέποντας το αίμα να τρέχει από το σώμα του, έγινε κίτρινος από φόβο. Έχασε αμέσως το θάρρος του, σταμά­τησε να αγωνίζεται και έτρεξε να βρει γιατρό σιω­πηλός, χωρίς να σκέφτεται την ανδρεία και την καρτερικότητα που είχε δείξει μέχρι τότε. Δεν εί­πε όμως τίποτα στους συντρόφους του ούτε άφησε κανέναν αντικαταστάτη, για να μην προκληθεί σύγχυση που θα μπορούσε να αποβεί μοιραία. Οι στρατιώτες του τον αναζήτησαν με το βλέμμα και, μαθαίνοντας ότι είχε φύγει, καταλήφθηκαν από ταραχή και φόβο. Ευτυχώς, ο αυτοκράτορας που βρέθηκε εκεί κατά τύχη, τους είδε ταραγμένους και φοβισμένους σαν τα κυνηγημένα πρόβατα και θέλησε να μάθει την αιτία. Όταν λοιπόν είδε το στρατηγό του Ιουστινιάνη να φεύγει, τον πλη­σίασε και του είπε: «Γιατί το έκανες αυτό, αδερφέ μου; Γύρνα πίσω στη θέση σου. Η πληγή είναι ασήμαντη και η παρουσία σου απαραίτητη. Η πό­λη στηρίζεται σε σένα για να σωθεί». Του είπε και άλλα πολλά, αλλά εκείνος δεν έδωσε απάντηση. Αντίθετα, έφυγε και πήγε στο Πέραν, όπου πέθα­νε ντροπιασμένος από λύπη για την περιφρόνηση των άλλων. Οι Τούρκοι όμως είδαν την ταραχή των δικών μας και πήραν θάρρος. Ο Σογάν πασάς κέντρισε με κατάλληλα λόγια τη φιλοτιμία των γενιτσάρων και των άλλων στρατιωτών, ενώ ένας γιγαντόσωμος γενίτσαρος (που λεγόταν Χασάν και καταγόταν από το Λουπάδι της Κυζίκου) έβα­λε με το αριστερό χέρι την ασπίδα πάνω από το κεφάλι του, τράβηξε με το δεξί το σπαθί, ανέβηκε στο σημείο του τείχους όπου είχαν αρχίσει να υ­ποχωρούν οι δικοί μας και ρίχτηκε πάνω τους. Τον Χασάν ακολούθησαν περίπου άλλοι 30 Τούρ­κοι που θέλησαν να φανούν εξίσου γενναίοι. Όσοι από τους δικούς μας είχαν απομείνει εκεί έριξαν τεράστιες πέτρες και βέλη εναντίον τους, γκρεμί­ζοντας τους 18 κάτω από τα τείχη, αλλά ο Χασάν κατάφερε να ανεβεί και να τρέψει σε φυγή τους χριστιανούς. Μετά την επιτυχία του, πολλοί άλλοι Τούρκοι βρήκαν την ευκαιρία να τον ακολουθή­σουν και να σκαρφαλώσουν στα τείχη, αφού οι ελάχιστοι δικοί μας δεν κατάφεραν να τους εμπο­δίσουν. Πολέμησαν όμως με θάρρος και σκότωσαν πολλούς. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής ο Χα­σάν χτυπήθηκε από πέτρα και έπεσε κάτω. Μόλις τον είδαν οι δικοί μας πήραν θάρρος και τον λι­θοβολούσαν από όλες τις πλευρές. Εκείνος σηκώ­θηκε στα γόνατα και συνέχισε να πολεμά, αλλά το δεξί του χέρι δέχτηκε αμέτρητα τραύματα από βέλη και έπεσε παράλυτο. Στη σύγκρουση αυτή σκοτώθηκαν και πληγώθηκαν πολλοί Τούρκοι, οι οποίοι μεταφέρθηκαν πίσω στο στρατόπεδο. Το πλήθος όμως εκείνων που είχαν ανεβεί στα τείχη διασκόρπισε τους δικούς μας, που εγκατέλειψαν το εξωτερικό και έτρεξαν μέσα στην πόλη με τόση βία ώστε ο ένας πατούσε τον άλλο. Καθώς συνέ­βαιναν αυτά, ακούστηκαν φωνές από μέσα, από έξω και από το μέρος του λιμανιού: «Έπεσε το φρούριο. Στους πύργους στήθηκαν σημαίες και λάβαρα». Οι φωνές αυτές έτρεψαν σε φυγή τους δικούς μας, ενώ έδωσαν καινούριο θάρρος στους εχθρούς που άρχισαν να ανεβαίνουν στα τείχη άφοβα και με αλαλαγμούς χαράς. Όταν ο δυστυχισμένος αυτοκράτορας και δε­σπότης μου είδε αυτό το θέαμα, παρακαλούσε το Θεό με δάκρυα στα μάτια και παρακινούσε τους στρατιώτες να φανούν γενναίοι. Δυστυχώς, όμως, δεν υπήρχε πλέον καμιά ελπίδα βοήθειας ή συ­μπαράστασης. Τότε τσίγκλησε το άλογό του, έφτα­σε στο σημείο από όπου οι εχθροί έμπαιναν στην πόλη και ρίχτηκε πάνω τους όπως ο Σαμψών κατά των αλλοφύλων. Στην πρώτη του επίθεση τους γκρέμισε όλους κάτω από τα τείχη, πράγμα που φάνηκε σαν θαύμα σε όσους το είδαν. Μουγκρί­ζοντας σαν λιοντάρι και κρατώντας το σπαθί στο δεξί του χέρι, έσφαξε τόσους πολλούς Τούρκους ώστε το αίμα έτρεχε σαν ποτάμι από τα χέρια και τα πόδια του. Ο Φραγκίσκος Τολέντο, φάνηκε ανώτερος ακόμα και από τον Αχιλλέα. Πολεμώντας στα δεξιά του αυτοκράτορα, κομμάτιαζε τους εχθρούς με δόντια και με νύχια. Το ίδιο έκανε και ο Θεόφιλος Πα­λαιολόγος. Βλέποντας τον αυτοκράτορα να αγω­νίζεται για να σώσει την πόλη που κινδύνευε, φώ­ναξε κλαίγοντας: «Καλύτερα να πεθάνω παρά να ζήσω». Ύστερα όρμησε κραυγάζοντας πάνω στους εχθρούς και σκότωσε ή έτρεψε σε φυγή όσους βρέ­θηκαν μπροστά του. Ο Ιωάννης Δαλμάτης, που βρέθηκε κι αυτός στο ίδιο μέρος, πολεμούσε με ηρωισμό σαν γενναίος στρατιώτης που ήταν. Ό­σοι βρέθηκαν στο πεδίο της μάχης θαύμασαν την τόλμη και την ανδρεία των εξαιρετικών εκείνων ανδρών. Οι επιθέσεις επαναλήφθηκαν δύο και τρεις φορές, μέχρι που κατάφεραν να τρέψουν τους απίστους σε φυγή, να σκοτώσουν πολλούς και να γκρεμίσουν άλλους κάτω από τα τείχη. Οι στρατιώτες μας πολέμησαν με μεγάλη γενναιότητα και στο τέλος έπεσαν νεκροί, αφού προηγουμένως είχαν προξενήσει τεράστιες απώλειες στους ε­χθρούς. Πολλοί άλλοι σκοτώθηκαν επίσης κοντά στην Πύλη του Αγίου Ρωμανού, όπου οι εχθροί είχαν στήσει τη μεγάλη ελέπολη και το φοβερό κανόνι, με τα οποία γκρέμισαν τα τείχη και κατάφεραν να πρωτομπούν στην πόλη. Τη στιγμή εκεί­νη εγώ δε βρισκόμουν κοντά στον αυτοκράτορα και δεσπότη μου, επειδή είχα πάει να επιθεωρήσω ένα άλλο σημείο της πόλης, σύμφωνα με τη διατα­γή του. Όταν μπήκαν οι εχθροί στην Πόλη, έδιωξαν τους χριστιανούς που είχαν απομείνει στα τείχη με τηλεβόλα, βέλη, ακόντια και πέτρες. Έτσι έγι­ναν κύριοι ολόκληρης της Κωνσταντινούπολης, εκτός των πύργων του Βασιλείου, του Λέοντος και του Αλεξίου, τους οποίους κρατούσαν οι ναύ­τες από την Κρήτη που πολέμησαν από τις 6 μέχρι τις 8 το απόγευμα και σκότωσαν πολλούς Τούρ­κους. Βλέποντας το πλήθος των εχθρών που είχαν κυριεύσει την πόλη, δεν ήθελαν να παραδοθούν αλλά έλεγαν ότι προτιμούσαν να πεθάνουν παρά να ζήσουν. Κάποιος Τούρκος ειδοποίησε τότε το σουλτάνο για την ηρωική άμυνά τους κι εκείνος συμφώνησε να τους επιτρέψει να φύγουν με το πλοίο και όλα τα πράγματα που είχαν μαζί τους. Παρά τις υποσχέσεις του όμως, ο σουλτάνος με πολύ κόπο κατάφερε να τους πείσει να αφήσουν τους πύργους και να φύγουν. Δύο αδέρφια, οι Ιταλοί Παύλος και Τρωίλος, πολέμησαν με γεν­ναιότητα μαζί με αρκετούς άλλους στη θέση που είχαν αναλάβει. Κατά τη διάρκεια του αγώνα τους σκοτώθηκαν πολλοί κι από τις δυο πλευρές. Σε μια στιγμή ο Παύλος είδε τους εχθρούς μέσα στην πόλη και είπε στον αδερφό του: «Χάθηκαν τα πά­ντα. Κρύψου ήλιε και θρήνησε γη. Η Πόλη έπεσε. Ανώφελο πια να πολεμάμε. Ας κοιτάξουμε τουλά­χιστον να σωθούμε εμείς οι ίδιοι». Έτσι οι Τούρκοι έγιναν κύριοι της Κωνσταντι­νούπολης την Τρίτη 29 Μαΐου 1453, στις δυόμισι το μεσημέρι. Άρπαζαν και αιχμαλώτιζαν όσους έβρισκαν μπροστά τους, έσφαζαν όσους επιχει­ρούσαν να αντισταθούν και σε ορισμένα μέρη δε διακρινόταν η γη από τα πολλά πτώματα που ήταν πεσμένα κάτω. Το θέαμα ήταν φρικτό. Παντού ακούγονταν θρήνοι και παντού γίνονταν αρπαγές γυναικών όλων των ηλικιών. Αρχόντισσες, νέες κοπέλες και καλόγριες σέρνονταν από τα μαλλιά έξω από τις εκκλησίες όπου είχαν καταφύγει, ενώ έκλαιγαν και οδύρονταν. Ποιος μπορούσε να πε­ριγράψει τα κλάματα και τις φωνές των παιδιών ή τη βεβήλωση των ιερών εκκλησιών; Το άγιο σώμα και αίμα του Χριστού χυνόταν στη γη. Οι Τούρκοι άρπαζαν τα ιερά σκεύη, τα έσπαζαν ή τα κρατού­σαν για λογαριασμό τους. Το ίδιο έκαναν και με τα ιερά αναθήματα. Ποδοπατούσαν τις άγιες εικό­νες, τους αφαιρούσαν το χρυσάφι, το ασήμι και τους πολύτιμους λίθους, και έφτιαχναν με αυτές κρεβάτια και τραπέζια. Άλλοι στόλιζαν τα άλογα τους με τα χρυσοΰφαντα μεταξωτά άμφια των ιε­ρέων και άλλοι τα έκαναν τραπεζομάντιλα. Άρπαζαν τα πολύτιμα μαργαριτάρια από τα άγια κει­μήλια, καταπατούσαν τα ιερά λείψανα των αγίων και, σαν πραγματικοί πρόδρομοι του διαβόλου, έκαναν αμέτρητα ανοσιουργήματα, που μόνο το θρήνο μπορούν να προκαλέσουν. Χριστέ, βασιλιά μου, οι αποφάσεις Σου ξεπερνάνε το μυαλό του ανθρώπου! Μέσα στην απέραντη εκκλησία της Α­γίας Σοφίας, τον επίγειο ουρανό, το θρόνο της δόξας του Θεού, το άρμα των Χερουβείμ, το θείο δημιούργημα, το αξιοθαύμαστο κατασκεύασμα, το στολίδι της γης, τον ωραιότερο από όλους τους ναούς, έβλεπε κανείς τους Τούρκους να τρώνε και να πίνουν στο Ιερό Βήμα και στην Αγία Τρά­πεζα ή να ασελγούν πάνω σε γυναίκες, νέες κοπέ­λες και μικρά παιδιά. Ποιος μπορούσε να μείνει ασυγκίνητος και να μη θρηνήσει για την άγια εκ­κλησία μας; Όλοι πονούσαν από το κακό που έβλε­παν. Στα σπίτια θρήνοι και κλάματα, στους δρό­μους οδυρμοί, στις εκκλησίες αντρικές κραυγές πόνου, γυναικεία μοιρολόγια, βαρβαρότητες, φό­νοι και βιασμοί. Οι ευγενείς ατιμάζονταν και οι πλούσιοι έχαναν τις περιουσίες τους. Σε όλες τις πλατείες και τις γωνιές της πόλης γίνονταν αμέ­τρητα κακουργήματα. Κανένα μέρος ή καταφύγιο δε γλίτωσε από την έρευνα και τη βεβήλωση. Οι άπιστοι έσκαψαν κήπους και γκρέμισαν σπίτια για να βρουν χρήματα ή κρυμμένους θησαυρούς. Όσα βρήκαν, τα πήραν για να χορτάσουν την απληστία τους. Χριστέ, βασιλιά μου, γλίτωσε από τη θλίψη και τον πόνο όλες τις πόλεις και τις χώρες όπου κατοικούν χριστιανοί. Την τρίτη μέρα μετά την άλωση ο σουλτάνος έδωσε εντολή να γίνουν γιορτές και πανηγύρια για τη μεγάλη νίκη, και διέταξε να βγουν έξω ελεύθερα και άφοβα όσοι ήταν κρυμμένοι σε διά­φορα μέρη της Πόλης, μικροί και μεγάλοι. Διέταξε επίσης να γυρίσουν στα σπίτια τους όσοι είχαν φύγει εξαιτίας του πολέμου και να ζήσουν εκεί όπως πριν, σύμφωνα με το δίκαιο και τη θρησκεία τους. Ακόμα, έδωσε διαταγή να εκλέξουν πα­τριάρχη σύμφωνα με τα έθιμα τους. αφού ο προη­γούμενος πατριάρχης είχε πεθάνει. Οι αρχιερείς και οι ελάχιστοι άλλοι κληρικοί και λαϊκοί που έτυχε να βρίσκονται στην πόλη διάλεξαν για το αξίωμα αυτό το Γεώργιο Σχολάριο, που ήταν έ­νας πολύ καλλιεργημένος πολίτης, τον οποίο χει­ροτόνησαν πατριάρχη και τον ονόμασαν Γεννά­διο».

 

 

 

Αρέσει στο μέλος la-mer

jane1978

# 20572 στις 30/5/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 675
'Aρεσαν+: 0%

6 σχεδόν χρόνια  στο φόρουμ νομίζω ότι έχω δείξει κάποια πράγματα...ποια είναι τα ενδιαφέροντά μου,οι ανησυχίες μου,οι προβληματισμοί μου,κάποιες θέσεις και απόψεις μου κλπ...

 

Μια μοναδική μέρα ασχολήθηκα λίγο με την μπωτέ και τα καλλυντικά (υπήρχε και λόγος ) και θα το κάνουμε σημαία και αφορμή για ειρωνείες;

 

(Και μην μου πεις ότι δεν αφορούσε εμένα το σχόλιο περί Χόντου γιατί εγώ ξεκίνησα να γράφω χτες   ποστάκια  σχετικά με καλλυντικά) ...

 

Τέλος πάντων...όχι δεν πάμε σύμφωνα με το ΥΠΕΞ...

 

Γιατί δεν ξεκίνησες εσύ λοιπόν  μια συζήτηση για το συγκεκριμένο θέμα;

 

 

Ήρεμα ρωτάω κι εγώ...

Παράθεση:
Σχόλιο # 20570 από Enikos

Εβγαλε, εβγαλε...

 

Αλλα δεν παιχτηκε στον Χοντο...

 

Περα απο αυτο...

 

Εμεις εδω, παμε συμφωνα με το ΥΠΕΞ?...

 

 

 

 

 

Αρέσει στο μέλος Paralia48

jane1978

# 20573 στις 30/5/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 675
'Aρεσαν+: 0%

 

Η πρόκληση αυτή εκ μέρους του Ερντογάν σίγουρα κάπου αποσκοπεί...

 

Το θέμα είναι γιατί τα κάνει όλα αυτά ;

 

Νιώθει στριμωγμένος λόγω οικονομικών εξελίξεων;

 

Ή έχει παρανοήσει εντελώς;

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20571 από Enikos

Περα απο αυτο, η χθεσινη κιτς προκληση και η προσβολη των ιερων της Ορθοδοξιας...

 

Αξιζει σχολιασμου (γιατι δεν ακουω κατι), μπροστα στην υπερασπιση της ελευθεριας των θρησκειων και της αυτοδιαθεσης...

 

Η μονο οι Μουσουλμανοι, εχουν αυτο το προνομιο, στην πολιτισμικη συνειδηση καποιων?...

 

Ηρεμα ρωταω...

 

 

 

 

 

Αρέσει στο μέλος Paralia48

jane1978

# 20574 στις 30/5/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 675
'Aρεσαν+: 0%

 

Αν έχουμε τον Τσίπρα μπροστάρη θα ...διαπρέψουμε.

Παράθεση:
Σχόλιο # 20569 από Megalodondas

Ναι αυτά έβλεπα τώρα.. 

Υπάρχουν απωθημένα από τους έγχρωμους και όχι αδικαιολογητα.. 

Εγώ είδα όλο τον λαό ενωμένο βέβαια για τον σεβασμό επιτέλους στην ζωή μας και στην αξία αυτής που έχει πιάσει πάτο.. 

Και λέμε αν εξαπλωθεί σε όλα τα σύγχρονα κράτη.. Να ενωθουν και τα κίτρινα γιλέκα και άλλες οικολογικές οργανώσεις να τους φάμε λάχανο.. 

 

Εμείς θα συμβάλλουμε με τον τσιπρα.. μπροστάρη..! 

Τον αντάρτη..! 

 

 

 

Αρέσει στο μέλος Paralia48

Megalodondas

# 20575 στις 30/5/2020
author
Ανδρας / 48 / Παντρεμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Χαλάνδρι
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 742
'Aρεσαν+: 0%

Θα το διαστρεψουμε..

Παράθεση:
Σχόλιο # 20574 από jane1978

 

Αν έχουμε τον Τσίπρα μπροστάρη θα ...διαπρέψουμε.

 

 

 

Αρέσει στο μέλος jane1978

SaltedCaramel

# 20576 στις 30/5/2020
author
Γυναίκα / 73 / Παντρεμένη
Αρμενία
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 58
'Aρεσαν+: 0%

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20573 από jane1978

 

Η πρόκληση αυτή εκ μέρους του Ερντογάν σίγουρα κάπου αποσκοπεί...

 

Το θέμα είναι γιατί τα κάνει όλα αυτά ;

 

Νιώθει στριμωγμένος λόγω οικονομικών εξελίξεων;

 

Ή έχει παρανοήσει εντελώς;

 

 

 

Θεωρω, ότι φοβούνται την πολιτισμικη μας επιρροή πανω τους.

Το γνωριζουν καλα, πως εχει επιδράσει ο ελληνικος πολιτισμος στο παρελθον στον δικο τους, δεν το αποδέχονται, ουσιαστικα δεν αποδέχονται κομματι της ιστοριας τους και του πολιτισμου τους και αρα αισθάνοντα,  ότι απειλούνται ακομα.

Κατι παρομοιο κανει και ο Ελληνας, που θεωρει ελληνικη ιστορια μονο την αρχαια και μετα θεωρει πως υπαρχει ένα μεγαλο χασμα μεχρι το σημερα.

Ο Ελληνας είναι πολύ μπερδεμένος.

Αγνοει την ιστορια του και αισθάνεται μειονεκτικα για μερικα κομματια της.

Δε θα επρεπε.

Χρυσάφι εχουμε στα χερια μας και δεν το γνωρίζουμε.

 

DragonFall

# 20577 στις 30/5/2020
author
Ανδρας / 46 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 264
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20568 από jane1978

Εν τω μεταξύ έχει αρχίσει και ξεφεύγει η κατάσταση στις ΗΠΑ...

 

Τίποτα δεν θα συμβει στις ΗΠΑ.

Η εργατική τάξη της Αμερικής δεν έχει πολιτικό προσανατολισμό. Είναι πιο απολιτικ και απο τους αγανακτισμένους του 2015.

Ούτε κίνημα δε θα μπορούσαν να κάνουν. Όσο για τα ξεσπάσματα των ημερών, θα απορροφηθούν εύκολα

γιατί δεν έχουν δυναμική που θα άγγιζε έστω, πολιτικά, το υπάρχον σύστημα.

Εκτός πια κι αν αυτος ο γραφικός επικίνδυνος τύπος ο Τραμπ, κάνει κανα σφάλμα που μόνο ενας ηλίθιος θα κανε...

Θα δείξει.

Αρέσει στο μέλος jane1978

DragonFall

# 20578 στις 30/5/2020
author
Ανδρας / 46 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 264
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20567 από jane1978

 Είμαι σίγουρη βέβαια  ότι οι περισσότεροι το έχετε διαβάσει το βιβλίο ,αλλά βάζω το απόσπασμα για αυτούς που ίσως δεν το έχουν διαβάσει.

 

Το εχω και γω που είμαι παιδί δυο γονιών σε γάμο-σκάνδαλο για την εποχή τότε.

Η μάνα μου Ελληνίδα και χριστιανή ορθόδοξη και ο πατέρας μου Τούρκος και μουσουλμάνος. Τα μισά μου παιδικά χρόνια τα ζήσαμε Ισταμπουλ, τα άλλα μισά Αθήνα.

 

 

Αρέσει στο μέλος jane1978

MadameShuShu40

# 20579 στις 30/5/2020
author
Γυναίκα / 49 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 2.429
'Aρεσαν+: 0%

Στο μεταξύ η Πόλη δεν αλώθηκε αλλά παραδόθηκε.

Αλλά αν το πεις αυτό, θα πέσουν να σε φάνε ζωντανό. 

Τιισλαμομολαγνο θα σε πούμε, κ λοιπά.

Αλλά γιατί οι Έλληνες έχουν τέτοιο καημό να την ξαναπάρουν πίσω, πάλι με χρόνια με καιρούς, είναι και από τα παράδοξα που συμβαίνουν

MadameShuShu40

# 20580 στις 30/5/2020
author
Γυναίκα / 49 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 2.429
'Aρεσαν+: 0%

Αυτό που έχει γίνει στις ΗΠΑ με τον Floyd είναι αυτό που είχε ξαναγίνει στο Detroit το καλοκαίρι του 1967 οταν μια ομάδα λευκών αστυνομικών δολοφόνησαν εν ψυχρώ μαύρους σε ένα μοτέλ. 

Ακολούθησε τέτοιος χαμός που ο κυβερνήτης αναγκάστηκε να καλέσει τον στρατό. 

Θα περίμενε κανείς να έχει αλλάξει η κατάσταση στην Αμερική μετά από τέτοιες αιματοχυσίες και η φυλετική διάκριση ή οποιαδήποτε άλλη διάκριση να μην αποτελούν λόγο ώστε κάποιος να δολοφονεί άνθρωπο. 

Πόσο μάλλον όταν αυτός έχει εξουσιοδοτηθεί να προστατεύει την κοινωνία και έχει το δικαίωμα στην βία.

 Η ανθρωπότητα έχει κάνε μεγάλα άλματα προς τα πίσω τα τελευταία 10 χρόνια και δεν βλέπω πως αυτό θα βελτιωθεί.

 

 

Αρέσει στα μέλη jane1978, DragonFall
Δεν μπορείτε να απαντήσετε