Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Εκτός θέματος νο 2

jane1978

# 20981 στις 4/7/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 714
'Aρεσαν+: 0%
Δεκάδες οργανώσεις σε όλο τον κόσμο ζητούν την απελευθέρωση του Ασάνζ


Περίπου 40 μη κυβερνητικές οργανώσεις για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την ελευθερία του Τύπου ζητούν την άμεση αποφυλάκιση του Τζούλιαν Ασάνζ, ο οποίος κρατείται στη Βρετανία και έχει ζητηθεί η έκδοσή του στις ΗΠΑ για να δικαστεί για κατασκοπεία.

Σε επιστολή τους προς τον υπουργό Δικαιοσύνης της Βρετανίας, Ρόμπερτ Μπάκλαντ, οι οργανώσεις ζητούν από τη βρετανική κυβέρνηση να αφήσει αμέσως ελεύθερο τον Τζούλιαν Ασάνζ και να μπλοκάρει την έκδοσή του στις ΗΠΑ.

Μεταξύ των οργανώσεων που υπογράφουν αυτό το αίτημα είναι οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα, η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων και η PEN International. Όπως αναφέρουν, οι «διώξεις» σε βάρος του Τζούλιαν Ασάνζ «συμβάλλουν στην επιδείνωση της ελευθεροτυπίας στο Ηνωμένο Βασίλειο» και αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας σε διεθνές επίπεδο.


Οι ΗΠΑ έχουν απαγγείλει στο Τζούλιαν Ασάνζ 17 κατηγορίες, με βάση το νόμο περί Κατασκοπείας (Espionage Act) και μία κατηγορία περί συνωμοσίας. Η τελευταία επιφέρει ποινή πέντε ετών, αλλά το σύνολο των ετών φυλάκισης που επιδιώκουν είναι 175 ? ουσιαστικά καταδίκη σε θάνατο.




Πηγή :thepressproject.gr

Αρέσει στα μέλη agnwstos_Xi, agrotis53

jane1978

# 20982 στις 4/7/2020
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 714
'Aρεσαν+: 0%

 Το Strange Fruit πρωτοτραγουδήθηκε το 1939 στο Καφέ Σοσάιετυ (Cafe Society). Ήταν το τελευταίο τραγούδι του σετ της Μπίλλυ Χάλλιντέυ. Ο ιδιοκτήτης, ο Μπάρνυ Τζόζεφσον, ζήτησε από τη Μπίλλυ να κλείσει με αυτό το τραγούδι. Εκείνη ανησυχούσε. Αυτός επέμεινε.

 

Τα δέντρα στο Νότο βγάζουν παράξενους καρπούς,


έχουν αίμα στα φύλλα, αίμα στις ρίζες, τα δέντρα ετούτα,


μαύρα κορμιά λικνίζονται στο αεράκι του νότου,


απ’ τις λεύκες κρέμονται παράξενα φρούτα

 

Οταν τελείωσε το τραγούδι, η Μπίλλυ αποχώρησε, χωρίς ανκόρ: ήθελε αυτό το τραγούδι να μείνει στο κοινό, είχε δίκηο ο Τζόζεφσον. Από τότε, το Strange Fruit το τραγουδούσε με την ίδια μικρή ιεροτελεστία: ήταν το τελευταίο τραγούδι, το έλεγε χωρίς ανκόρ, τα φώτα στην αίθουσα έπρεπε όλα να είναι σβηστά και το σέρβις έπρεπε να σταματά τελείως. Μόνο ένας προβολέας στο πρόσωπό της. Aπόλυτη ησυχία και σκοτάδι. Αρκούσε αυτό για να μπει στο στόχαστρο του Ομοσπονδιακού Γραφείου κατά των Ναρκωτικών, του FBD, προγόνου της DEA (Drug Enforcement Administration, Αρχή Διώξεως Ναρκωτικών ), της διεθνούς αντιναρκωτικής (και πολύ πολύ πολιτικής) κατασταλτικής οργάνωσης των ΗΠΑ.

 

 

«Το Strange Fruit μου θυμίζει πως πέθανε ο μπαμπάς μου. Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζω να το τραγουδάω, όχι μόνο γιατί το ζητάει το κοινό, αλλά γιατί, στο Νότο ακόμη συμβαίνουν όλα αυτά που σκότωσαν τον μπαμπά πριν είκοσι χρόνια».

 

Ο πατέρας της Μπίλλυ πέθανε στα 39 του χρόνια, γιατί αρνήθηκαν να τον δεχθούν σε νοσοκομείο του Τέξας που ήταν μόνο για Λευκούς. Εκείνη θα πέθαινε στα 44, αλυσοδεμένη στο κρεβάτι του νοσοκομείου, με κυβερνητική εντολή να μην της παράσχεται η πρέπουσα θεραπεία.

 

Πέρα από την προσωπική της μνήμη, το Strange Fruit παραμένει σημείο αναφοράς για το αντιρατσιστικό κίνημα. Ήταν το πρώτο τραγούδι που έφτανε στο ευρύ κοινό, και στο λευκό κοινό που αγαπούσε τη φωνή της δηλαδή, με ξεκάθαρο το αντιρατσιστικό μήνυμα.Γι’ αυτό τη Μπίλλυ την κυνήγησαν από το 1939 ως το θάνατό της. Αιτία ήταν το Strange Fruit. Κι ο πρώτος που την έβαλε στο στόχαστρο ήταν ο Χάρρυ Τζέι Άνσλιτζερ, ο επικεφαλής του FBD, που καταγράφεται ως «ακραίος ρατσιστής ακόμη και για τη δεκαετία του ’20». Ο Άνσλιτζερ πίστευε ακράδαντα ότι «τα ναρκωτικά κάνουν τους νέγρους να ξεχνούν τη θέση τους στην αμερικάνικη κοινωνία» και ότι «ειδικά οι μουσικοί της τζαζ είναι πολύ επικίνδυνοι γιατί δημιουργούν αυτή τη σατανική μουσική όταν παίρνουν ναρκωτικά».

 

 

Η Μπίλλυ, όπως και πολλοί ακόμη από τους Αφροαμερικάνους, ειδικά όσους ξέφευγαν από την προδιαγεγραμμένη μοίρα, ήταν χρήστρια ναρκωτικών. Είναι πια αναγνωρισμένο και καταγραμμένο ότι η χρήση των ναρκωτικών και του αλκοόλ στις αποικιοκρατημένες, σκλαβωμένες κοινωνίες, αποτελεί φαινόμενο πολιτικό, κοινωνικό, τρόπο αντιμετώπισης της αναξιοπρέπειας της σκλαβιάς, στην οποία γεννιέσαι, «φάρμακο» σε μια ζωή που σε καταδικάζει στον πόνο και την αυτοπεριφρόνηση.

 

 

Για τη Μπίλλυ, ήταν ένα ακόμη. Μια μαύρη γυναίκα, μια μαύρη τραγουδίστρια, μια γυναίκα που βιάστηκε στα δέκα της και μεγάλωσε μες σε μπουρδέλο, όπου δούλευε μαζί με τη μητέρα της ,η Μπίλλυ ήταν ένα κινούμενο σκάνδαλο, ήταν η στα μούτρα άρνηση όλων των παραμυθιών της Λευκής Αμερικής. Και αυτή η γυναίκα, η μαύρη, η πόρνη, η βιασμένη, η ναρκομανής, η νυχτόβια, έπαιρνε πάνω της τον αγώνα ενάντια στο λυντσάρισμα, με ένα της τραγούδι το οποίο έφτανε παντού. Γιατί η Μπίλλυ ήταν όλα αυτά, και μαζί η διασημότερη μαύρη τραγουδίστρια, αν και τραγουδούσε σε κέντρα που δε θα την δέχονταν ως πελάτισσα  «Ούτε τη μάνα του Ντιουκ Έλλινγκτον δεν θα αφήναν να μπει μέσα, εκτός αν έπαιζε στη μπάντα», είχε πει ο Τζόζεφσον, κι είχε δίκηο.

 

Ο Άνσλιντζερ στοχοποίησε τη Μπίλλυ και το Strange Fruit. O ρόλος του στην άρνηση της Columbia να βάλει το τραγούδι στο δίσκο της Μπίλλυ εικάζεται, δεν έχουμε στοιχεία. Ξέρουμε όμως ότι την διέταξε, αυτοπροσώπως, να σταματήσει να τραγουδάει το συγκεκριμένο τραγούδι. Η Μπίλλυ αρνήθηκε. Κι εκείνος της υποσχέθηκε ότι θα βρει τρόπο να της το βουλώσει..

 

 

Της την στήσανε. Ένας Αφροαμερικάνος, τσιράκι του Άσλιντζερ, της πούλησε έρωτα και κανόνισε να αγοράσει η Μπίλλυ ηρωίνη έτσι ώστε να την πιάσουνε στα πράσα. Καταδικάστηκε, έκανε 18 μήνες φυλακή. Αυτό σήμαινε ότι θα της αφαιρούσαν για πάντα την Κάρτα Καμπαρέ, την ειδική άδεια που της επέτρεπε να τραγουδάει σε οποιοδήποτε μαγαζί σέρβιρε αλκοόλ. Πέρα από συναυλίες, καμμία άλλη καριέρα δεν της επιτρέπονταν στις ΗΠΑ. Πόσες φορές να τραγουδήσεις στο Κάρνεγκυ Χωλ; Δεν έπεφτε καρφίτσα όποτε τραγουδούσε στην θρυλική αίθουσα, όμως? αυτό δεν ήταν η τζαζ. Αυτό δεν ήταν η ζωή της, ο τρόπος της, η επαφή που ήθελε με το κοινό της, με το λαό της, τους ομοίους της. Ξανάρχισε να καταφεύγει στα ναρκωτικά.

 

 

Όταν το 1959 μπήκε στο νοσοκομείο Μετροπόλιταν, στη Νέα Υόρκη, με καρκίνο στο συκώτι και καρδιά αδύναμη, ο Άνσλιντζερ βρήκε την ευκαιρία. Το κράτος δεν ξεχνά. Το κράτος εκδικείται. H τοξικομανής Μπίλλυ, στο νεκροκρέββατό της, δέχθηκε την επίθεση των ανδρών του. Της πέρασαν χειροπέδες για να μη μπορεί να κινηθεί από το κρεβάτι. Δύο εξ αυτών ήταν μόνιμα τοποθετημένοι έξω από την πόρτα της. Αφαίρεσαν κάθε δώρο, λουλούδι, σοκολατάκι, που είχε φτάσει στο δωμάτιό της, για τα «περαστικά». Τη φωτογράφισαν εξευτελισμένη.

 

 

Οι γιατροί του νοσοκομείου, ξεκίνησαν θεραπεία με μεθαδόνη. Η Μπίλλυ άρχισε να συνέρχεται. Και τότε, ο Άνσλιντζερ έδωσε εντολή να διακοπεί η χορήγηση μεθαδόνης. Οι άντρες του δεν άφηναν τους γιατρούς και τους νοσοκόμους να δώσουν το φάρμακο στη Μπίλλυ. Στις 15 Ιουλίου 1959 η Μπίλλυ ζήτησε να κοινωνήσει. Στις 17 Ιουλίου έφυγε από τη ζωή. Αιτία, κατά τον ιατροδικαστή: πνευμονικό οίδημα και κίρρωση του ήπατος. Δεν ήταν η αλήθεια. Τη σκότωσαν. Όπως ήξερε ότι θα γίνει. Ήταν μόλις 44 ετών.

 

 

 

Της Λαμπρινής Θωμά.

 

Αρέσει στα μέλη agnwstos_Xi, agrotis53 και σε ακόμα 1 μέλος.

Paralia48

# 20983 στις 4/7/2020
author
Γυναίκα / 54 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 8.901
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20981 από jane1978
Δεκάδες οργανώσεις σε όλο τον κόσμο ζητούν την απελευθέρωση του Ασάνζ


Περίπου 40 μη κυβερνητικές οργανώσεις για την προάσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την ελευθερία του Τύπου ζητούν την άμεση αποφυλάκιση του Τζούλιαν Ασάνζ, ο οποίος κρατείται στη Βρετανία και έχει ζητηθεί η έκδοσή του στις ΗΠΑ για να δικαστεί για κατασκοπεία.

Σε επιστολή τους προς τον υπουργό Δικαιοσύνης της Βρετανίας, Ρόμπερτ Μπάκλαντ, οι οργανώσεις ζητούν από τη βρετανική κυβέρνηση να αφήσει αμέσως ελεύθερο τον Τζούλιαν Ασάνζ και να μπλοκάρει την έκδοσή του στις ΗΠΑ.

Μεταξύ των οργανώσεων που υπογράφουν αυτό το αίτημα είναι οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα, η Διεθνής Ομοσπονδία Δημοσιογράφων και η PEN International. Όπως αναφέρουν, οι «διώξεις» σε βάρος του Τζούλιαν Ασάνζ «συμβάλλουν στην επιδείνωση της ελευθεροτυπίας στο Ηνωμένο Βασίλειο» και αμαυρώνουν την εικόνα της χώρας σε διεθνές επίπεδο.


Οι ΗΠΑ έχουν απαγγείλει στο Τζούλιαν Ασάνζ 17 κατηγορίες, με βάση το νόμο περί Κατασκοπείας (Espionage Act) και μία κατηγορία περί συνωμοσίας. Η τελευταία επιφέρει ποινή πέντε ετών, αλλά το σύνολο των ετών φυλάκισης που επιδιώκουν είναι 175 ? ουσιαστικά καταδίκη σε θάνατο.




Πηγή :thepressproject.gr

άλλο να σε εκτελέσουν και άλλο να ζεις για πάντα στη φυλακή

peripli

# 20984 στις 4/7/2020
author
Γυναίκα / 60 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 2.887
'Aρεσαν+: 0%

Δια του λογου το αληθες.

 

 

https://www.youtube.com/watch?v=-DGY9HvChXk

 

 Το κειμενο παραθαλασσιως με ηλιοβασιλεμα.  

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20982 από jane1978

 Το Strange Fruit πρωτοτραγουδήθηκε το 1939 στο Καφέ Σοσάιετυ (Cafe Society). Ήταν το τελευταίο τραγούδι του σετ της Μπίλλυ Χάλλιντέυ. Ο ιδιοκτήτης, ο Μπάρνυ Τζόζεφσον, ζήτησε από τη Μπίλλυ να κλείσει με αυτό το τραγούδι. Εκείνη ανησυχούσε. Αυτός επέμεινε.

 

Τα δέντρα στο Νότο βγάζουν παράξενους καρπούς,


έχουν αίμα στα φύλλα, αίμα στις ρίζες, τα δέντρα ετούτα,


μαύρα κορμιά λικνίζονται στο αεράκι του νότου,


απ’ τις λεύκες κρέμονται παράξενα φρούτα

 

Οταν τελείωσε το τραγούδι, η Μπίλλυ αποχώρησε, χωρίς ανκόρ: ήθελε αυτό το τραγούδι να μείνει στο κοινό, είχε δίκηο ο Τζόζεφσον. Από τότε, το Strange Fruit το τραγουδούσε με την ίδια μικρή ιεροτελεστία: ήταν το τελευταίο τραγούδι, το έλεγε χωρίς ανκόρ, τα φώτα στην αίθουσα έπρεπε όλα να είναι σβηστά και το σέρβις έπρεπε να σταματά τελείως. Μόνο ένας προβολέας στο πρόσωπό της. Aπόλυτη ησυχία και σκοτάδι. Αρκούσε αυτό για να μπει στο στόχαστρο του Ομοσπονδιακού Γραφείου κατά των Ναρκωτικών, του FBD, προγόνου της DEA (Drug Enforcement Administration, Αρχή Διώξεως Ναρκωτικών ), της διεθνούς αντιναρκωτικής (και πολύ πολύ πολιτικής) κατασταλτικής οργάνωσης των ΗΠΑ.

 

 

«Το Strange Fruit μου θυμίζει πως πέθανε ο μπαμπάς μου. Παρ’ όλα αυτά, συνεχίζω να το τραγουδάω, όχι μόνο γιατί το ζητάει το κοινό, αλλά γιατί, στο Νότο ακόμη συμβαίνουν όλα αυτά που σκότωσαν τον μπαμπά πριν είκοσι χρόνια».

 

Ο πατέρας της Μπίλλυ πέθανε στα 39 του χρόνια, γιατί αρνήθηκαν να τον δεχθούν σε νοσοκομείο του Τέξας που ήταν μόνο για Λευκούς. Εκείνη θα πέθαινε στα 44, αλυσοδεμένη στο κρεβάτι του νοσοκομείου, με κυβερνητική εντολή να μην της παράσχεται η πρέπουσα θεραπεία.

 

Πέρα από την προσωπική της μνήμη, το Strange Fruit παραμένει σημείο αναφοράς για το αντιρατσιστικό κίνημα. Ήταν το πρώτο τραγούδι που έφτανε στο ευρύ κοινό, και στο λευκό κοινό που αγαπούσε τη φωνή της δηλαδή, με ξεκάθαρο το αντιρατσιστικό μήνυμα.Γι’ αυτό τη Μπίλλυ την κυνήγησαν από το 1939 ως το θάνατό της. Αιτία ήταν το Strange Fruit. Κι ο πρώτος που την έβαλε στο στόχαστρο ήταν ο Χάρρυ Τζέι Άνσλιτζερ, ο επικεφαλής του FBD, που καταγράφεται ως «ακραίος ρατσιστής ακόμη και για τη δεκαετία του ’20». Ο Άνσλιτζερ πίστευε ακράδαντα ότι «τα ναρκωτικά κάνουν τους νέγρους να ξεχνούν τη θέση τους στην αμερικάνικη κοινωνία» και ότι «ειδικά οι μουσικοί της τζαζ είναι πολύ επικίνδυνοι γιατί δημιουργούν αυτή τη σατανική μουσική όταν παίρνουν ναρκωτικά».

 

 

Η Μπίλλυ, όπως και πολλοί ακόμη από τους Αφροαμερικάνους, ειδικά όσους ξέφευγαν από την προδιαγεγραμμένη μοίρα, ήταν χρήστρια ναρκωτικών. Είναι πια αναγνωρισμένο και καταγραμμένο ότι η χρήση των ναρκωτικών και του αλκοόλ στις αποικιοκρατημένες, σκλαβωμένες κοινωνίες, αποτελεί φαινόμενο πολιτικό, κοινωνικό, τρόπο αντιμετώπισης της αναξιοπρέπειας της σκλαβιάς, στην οποία γεννιέσαι, «φάρμακο» σε μια ζωή που σε καταδικάζει στον πόνο και την αυτοπεριφρόνηση.

 

 

Για τη Μπίλλυ, ήταν ένα ακόμη. Μια μαύρη γυναίκα, μια μαύρη τραγουδίστρια, μια γυναίκα που βιάστηκε στα δέκα της και μεγάλωσε μες σε μπουρδέλο, όπου δούλευε μαζί με τη μητέρα της ,η Μπίλλυ ήταν ένα κινούμενο σκάνδαλο, ήταν η στα μούτρα άρνηση όλων των παραμυθιών της Λευκής Αμερικής. Και αυτή η γυναίκα, η μαύρη, η πόρνη, η βιασμένη, η ναρκομανής, η νυχτόβια, έπαιρνε πάνω της τον αγώνα ενάντια στο λυντσάρισμα, με ένα της τραγούδι το οποίο έφτανε παντού. Γιατί η Μπίλλυ ήταν όλα αυτά, και μαζί η διασημότερη μαύρη τραγουδίστρια, αν και τραγουδούσε σε κέντρα που δε θα την δέχονταν ως πελάτισσα  «Ούτε τη μάνα του Ντιουκ Έλλινγκτον δεν θα αφήναν να μπει μέσα, εκτός αν έπαιζε στη μπάντα», είχε πει ο Τζόζεφσον, κι είχε δίκηο.

 

Ο Άνσλιντζερ στοχοποίησε τη Μπίλλυ και το Strange Fruit. O ρόλος του στην άρνηση της Columbia να βάλει το τραγούδι στο δίσκο της Μπίλλυ εικάζεται, δεν έχουμε στοιχεία. Ξέρουμε όμως ότι την διέταξε, αυτοπροσώπως, να σταματήσει να τραγουδάει το συγκεκριμένο τραγούδι. Η Μπίλλυ αρνήθηκε. Κι εκείνος της υποσχέθηκε ότι θα βρει τρόπο να της το βουλώσει..

 

 

Της την στήσανε. Ένας Αφροαμερικάνος, τσιράκι του Άσλιντζερ, της πούλησε έρωτα και κανόνισε να αγοράσει η Μπίλλυ ηρωίνη έτσι ώστε να την πιάσουνε στα πράσα. Καταδικάστηκε, έκανε 18 μήνες φυλακή. Αυτό σήμαινε ότι θα της αφαιρούσαν για πάντα την Κάρτα Καμπαρέ, την ειδική άδεια που της επέτρεπε να τραγουδάει σε οποιοδήποτε μαγαζί σέρβιρε αλκοόλ. Πέρα από συναυλίες, καμμία άλλη καριέρα δεν της επιτρέπονταν στις ΗΠΑ. Πόσες φορές να τραγουδήσεις στο Κάρνεγκυ Χωλ; Δεν έπεφτε καρφίτσα όποτε τραγουδούσε στην θρυλική αίθουσα, όμως? αυτό δεν ήταν η τζαζ. Αυτό δεν ήταν η ζωή της, ο τρόπος της, η επαφή που ήθελε με το κοινό της, με το λαό της, τους ομοίους της. Ξανάρχισε να καταφεύγει στα ναρκωτικά.

 

 

Όταν το 1959 μπήκε στο νοσοκομείο Μετροπόλιταν, στη Νέα Υόρκη, με καρκίνο στο συκώτι και καρδιά αδύναμη, ο Άνσλιντζερ βρήκε την ευκαιρία. Το κράτος δεν ξεχνά. Το κράτος εκδικείται. H τοξικομανής Μπίλλυ, στο νεκροκρέββατό της, δέχθηκε την επίθεση των ανδρών του. Της πέρασαν χειροπέδες για να μη μπορεί να κινηθεί από το κρεβάτι. Δύο εξ αυτών ήταν μόνιμα τοποθετημένοι έξω από την πόρτα της. Αφαίρεσαν κάθε δώρο, λουλούδι, σοκολατάκι, που είχε φτάσει στο δωμάτιό της, για τα «περαστικά». Τη φωτογράφισαν εξευτελισμένη.

 

 

Οι γιατροί του νοσοκομείου, ξεκίνησαν θεραπεία με μεθαδόνη. Η Μπίλλυ άρχισε να συνέρχεται. Και τότε, ο Άνσλιντζερ έδωσε εντολή να διακοπεί η χορήγηση μεθαδόνης. Οι άντρες του δεν άφηναν τους γιατρούς και τους νοσοκόμους να δώσουν το φάρμακο στη Μπίλλυ. Στις 15 Ιουλίου 1959 η Μπίλλυ ζήτησε να κοινωνήσει. Στις 17 Ιουλίου έφυγε από τη ζωή. Αιτία, κατά τον ιατροδικαστή: πνευμονικό οίδημα και κίρρωση του ήπατος. Δεν ήταν η αλήθεια. Τη σκότωσαν. Όπως ήξερε ότι θα γίνει. Ήταν μόλις 44 ετών.

 

 

 

Της Λαμπρινής Θωμά.

 

 

 

Αρέσει στα μέλη agrotis53, andy12

hornet19

# 20985 στις 6/7/2020
author
Ανδρας / 52 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 787
'Aρεσαν+: 0%

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20979 από anassa_

Καμια σχεση , δεν κανουν το ιδιο ο Dragon με την Παραλια ... υπαρχουν συζητησεις με διαφωνιες σωστες και "συζητησεις με διαφωνιες "  αλλου τροπου, η διαφωνια δεν ειναι το λαθος , ο τροπος ομως μπορει να ειναι. Δεν θελω να αναφερθω συγκεκριμενα και μεχρι εδω .

 

 

 

Ευχαριστώ για την απάντησή σου. Είναι φανερό ότι εξετάσαμε από διαφορετική οπτική το θέμα.

ΥΓ: Ο Ντράγκι και η Παραλί κάνουν (κάνανε) ακριβώς την ίδια συζήτηση (ίδιος περίπου τρόπος αντιπαράθεσης, όπως πέρσι..) στις βασικές τους διαφωνίες με τις θεωρίες του Lamprand.

agnwstos_Xi

# 20986 στις 6/7/2020
author
Ανδρας / 75 / Ελεύθερος
Χονγκ Κογκ
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 320
'Aρεσαν+: 0%
'Εφυγε σήμερα ο τεράστιος Εnnio Μorricone.

Ευτυχώς η μουσική του θα επιβιώσει στους αιώνες.

https://www.youtube.com/watch?v=PYI09PMNazw


Αρέσει στο μέλος agrotis53

agnwstos_Xi

# 20987 στις 6/7/2020
author
Ανδρας / 75 / Ελεύθερος
Χονγκ Κογκ
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 320
'Aρεσαν+: 0%
https://www.youtube.com/watch?v=Ui91q7Y9xPk

Το κείμενο σας δεν μπορεί να αναγνωριστεί ως κείμενο γραμμένο στα ελληνικά ή τα αγγλικά.
Αρέσει στο μέλος agrotis53

twelve

# 20988 στις 6/7/2020
author
Ανδρας / 60 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Περιστέρι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 102
'Aρεσαν+: 0%
Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν άγνωστοι σε μας με πολύ σκληρούς τρόπους. Πείνα, δίψα, αρρώστειες, διάφορα εγκλήματα. Δεν ασχολούμαστε μαζί τους όπως θα έπρεπε σαν 'αναπτυζομενοι' άνθρωποι. Μας είναι άγνωστοι γιατί δεν μας ενημερώνουν τα κανάλια. Δεν έχουν αφήσει τη σφραγίδα τους στην ιστορία. Μόλις πεθάνει ενας διάσημος που στις πιο πολλές περιπτώσεις έζησε καλά, τότε όλοι ξυπνάμε. Αυτοί οι διάσημοι και πολλές φορές πλούσιοι πέρα από τη σφραγίδα τους στη μουσική, στο θέαμα ή κάπου αλλου δεν προσέφεραν τίποτα σε όσους πέθαναν από δίψα και πείνα. Και μέσα σε αυτούς είμαστε και εμείς. Είμαστε ένα τίποτα. Ατομιστες σχεδόν όλοι μας.

Heptamer

# 20989 στις 6/7/2020
author
Ανδρας / 41 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Φιλοθέη
Θέματα: 36
Απαντήσεις: 14.518
'Aρεσαν+: 0%

Είτε διάσημος, είτε άσημος - ατομιστης είσαι. 

 

Ο καθένας τους προσπαθει να βελτιστοποιησει τη ζωή του. Στην προσπαθεια αυτή, δε μπορεί να καταπιαστεί με γενικά δομικά κοινωνικά προβληματα. Και δε μπορει για αυτό να του χρεωθεί αδιαφορία. Ως εγωιστικό ον, εστιάζει στο μικρόκοσμο του:  σε αυτό που μπορεί να επηρεάσει. 

 

Ο διάσημος και ο άσημος διαφέρουν απλά στο κοινωνικό βεληνεκές. Όσο πιο μεγάλο, τόσο πιο πολλη αξία ενθυλακωνει. Και τα κανάλια θα ασχοληθούν με αξίες και όχι με αν-αξιες. 

 

Όταν μια αξία, με ικανό κοινωνικό βεληνεκές χάνεται, συμβαίνει απλά το αυτονόητο. Θρηνει αντίστοιχα ένα ευρυ / ικανό κοιν. υποσυνολο. 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20988 από twelve
Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν άγνωστοι σε μας με πολύ σκληρούς τρόπους. Πείνα, δίψα, αρρώστειες, διάφορα εγκλήματα. Δεν ασχολούμαστε μαζί τους όπως θα έπρεπε σαν 'αναπτυζομενοι' άνθρωποι. Μας είναι άγνωστοι γιατί δεν μας ενημερώνουν τα κανάλια. Δεν έχουν αφήσει τη σφραγίδα τους στην ιστορία. Μόλις πεθάνει ενας διάσημος που στις πιο πολλές περιπτώσεις έζησε καλά, τότε όλοι ξυπνάμε. Αυτοί οι διάσημοι και πολλές φορές πλούσιοι πέρα από τη σφραγίδα τους στη μουσική, στο θέαμα ή κάπου αλλου δεν προσέφεραν τίποτα σε όσους πέθαναν από δίψα και πείνα. Και μέσα σε αυτούς είμαστε και εμείς. Είμαστε ένα τίποτα. Ατομιστες σχεδόν όλοι μας.

 

Αρέσει στα μέλη agrotis53, twelve

la-mer

# 20990 στις 6/7/2020
author
Γυναίκα / 52 / Παντρεμένη
Ν. Ροδόπης / Κομοτηνή
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 537
'Aρεσαν+: 0%

εσύ πρωτοξάδερφός τους είσαι και ξέρεις τι προσφέρει ο καθένας?

ψιλοάσχετη την βρίσκω την τοποθέτησή σου.  

Παράθεση:
Σχόλιο # 20988 από twelve
Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν άγνωστοι σε μας με πολύ σκληρούς τρόπους. Πείνα, δίψα, αρρώστειες, διάφορα εγκλήματα. Δεν ασχολούμαστε μαζί τους όπως θα έπρεπε σαν 'αναπτυζομενοι' άνθρωποι. Μας είναι άγνωστοι γιατί δεν μας ενημερώνουν τα κανάλια. Δεν έχουν αφήσει τη σφραγίδα τους στην ιστορία. Μόλις πεθάνει ενας διάσημος που στις πιο πολλές περιπτώσεις έζησε καλά, τότε όλοι ξυπνάμε. Αυτοί οι διάσημοι και πολλές φορές πλούσιοι πέρα από τη σφραγίδα τους στη μουσική, στο θέαμα ή κάπου αλλου δεν προσέφεραν τίποτα σε όσους πέθαναν από δίψα και πείνα. Και μέσα σε αυτούς είμαστε και εμείς. Είμαστε ένα τίποτα. Ατομιστες σχεδόν όλοι μας.

 

Enikos

# 20991 στις 6/7/2020
author
Ανδρας / 76 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 21
Απαντήσεις: 22.202
'Aρεσαν+: 0%

Παντα θεωρειται οικειος, καποιος διασημος που εστω με το εργο του, μας εκανε παρεα...

Και μαλιστα καλη παρεα...

Που με το εργο του μας βοηθησε να ξεσκαλωσουμε σε καποιες στιγμες, να σκεφτουμε, να γελασουμε, να κλαψουμε, να αισθανθουμε διαφορετικα οταν οι συνθηκες ηταν δυσκολες...

Οταν οι συνθηκες ηταν ευχαριστες και παλι ηταν εκει...

Εγω προσωπικα, το ιδιο λυπαμαι για οσους αφανεις στον πολυ κοσμο, μου προσεφεραν οτι περιγραφω παραπανω...

Δεν προκειται για προσωπολατρεια...

Προκειται για το τι μου αφησε ως παρακαταθηκη, το οποιο θα μου φανει και περαιτερω χρησιμο, ακομα και οταν αποχωρησει...

Οσο για τα χρηματα, την δημοσιοτητα και πως τα διεθεσαν, ειναι προσωπικη υποθεση του καθενος πως θα διαχειριστει τον κοπο του η την ιδεα του η το οραμα του για τα πραγματα...

Ας δουμε πως διαχειριζομαστε εμεις τα λιγα μας και ας μενει η διαχειριση των πολλων απο τους ιδιοκτητες τους...

Δεν μνημονευω αυτο οταν αποχαιρετω καποιον ο οποιος μου προσεφερε ενα κατι τι...

Θα εδειχνε μνησικακια, για οτι εγω δεχθηκα τοσο ομορφα...

 

Αυτα...

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20988 από twelve
Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν άγνωστοι σε μας με πολύ σκληρούς τρόπους. Πείνα, δίψα, αρρώστειες, διάφορα εγκλήματα. Δεν ασχολούμαστε μαζί τους όπως θα έπρεπε σαν 'αναπτυζομενοι' άνθρωποι. Μας είναι άγνωστοι γιατί δεν μας ενημερώνουν τα κανάλια. Δεν έχουν αφήσει τη σφραγίδα τους στην ιστορία. Μόλις πεθάνει ενας διάσημος που στις πιο πολλές περιπτώσεις έζησε καλά, τότε όλοι ξυπνάμε. Αυτοί οι διάσημοι και πολλές φορές πλούσιοι πέρα από τη σφραγίδα τους στη μουσική, στο θέαμα ή κάπου αλλου δεν προσέφεραν τίποτα σε όσους πέθαναν από δίψα και πείνα. Και μέσα σε αυτούς είμαστε και εμείς. Είμαστε ένα τίποτα. Ατομιστες σχεδόν όλοι μας.

 

Αρέσει στα μέλη andy12, hornet19 και σε ακόμα 2 μέλη.

agnwstos_Xi

# 20992 στις 7/7/2020
author
Ανδρας / 75 / Ελεύθερος
Χονγκ Κογκ
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 320
'Aρεσαν+: 0%

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20989 από Heptamer

Είτε διάσημος, είτε άσημος - ατομιστης είσαι. 

 

Ο καθένας τους προσπαθει να βελτιστοποιησει τη ζωή του. Στην προσπαθεια αυτή, δε μπορεί να καταπιαστεί με γενικά δομικά κοινωνικά προβληματα. Και δε μπορει για αυτό να του χρεωθεί αδιαφορία. Ως εγωιστικό ον, εστιάζει στο μικρόκοσμο του:  σε αυτό που μπορεί να επηρεάσει.

 

Συμφωνώ απολύτως.

 

Τελευταία χαρακτηριστική περίπτωση διάσημου ατομιστή που προσπαθεί να βελτιστοποιήσει τη ζωή του και που στην προσπάθεια αυτή δε μπορεί να καταπιαστεί με γενικά δομικά κοινωνικά προβληματα,ο εκατομμυριούχος 23χρονος ποδοσφαιριστής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Μάρκους Ράσφορντ.

Ως κλασικό εγωιστικό ον που εστιάζει στον μικρόκοσμό του,κατόρθωσε εν μέσω καραντίνας να μαζέψει περισσότερα από 25.000.000 ευρώ για την εξασφάλιση δωρεάν σχολικών γευμάτων σε εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά που έμεναν ξεκρέμαστα λόγω του lockdown.Η αδιαφορία του δε να ασχοληθεί με κοινωνικά προβλήματα ήταν τέτοια,που στο τέλος ο Μπόρις Τζόνσον υποχρεώθηκε να επεκτείνει τα βάουτσερ των 15 λιρών τη βδομάδα ανά μαθητή και για όλο το καλοκαίρι,επηρεάζοντας συνολικά 1,2 εκατομμύρια παιδιά.

Αρέσει στα μέλη andy12, DragonFall

agnwstos_Xi

# 20993 στις 7/7/2020
author
Ανδρας / 75 / Ελεύθερος
Χονγκ Κογκ
Θέματα: 2
Απαντήσεις: 320
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20988 από twelve
Εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν άγνωστοι σε μας με πολύ σκληρούς τρόπους. Πείνα, δίψα, αρρώστειες, διάφορα εγκλήματα. Δεν ασχολούμαστε μαζί τους όπως θα έπρεπε σαν 'αναπτυζομενοι' άνθρωποι. Μας είναι άγνωστοι γιατί δεν μας ενημερώνουν τα κανάλια. Δεν έχουν αφήσει τη σφραγίδα τους στην ιστορία. Μόλις πεθάνει ενας διάσημος που στις πιο πολλές περιπτώσεις έζησε καλά, τότε όλοι ξυπνάμε. Αυτοί οι διάσημοι και πολλές φορές πλούσιοι πέρα από τη σφραγίδα τους στη μουσική, στο θέαμα ή κάπου αλλου δεν προσέφεραν τίποτα σε όσους πέθαναν από δίψα και πείνα. Και μέσα σε αυτούς είμαστε και εμείς. Είμαστε ένα τίποτα. Ατομιστες σχεδόν όλοι μας.

Με τι μέτρο μετράς την επίδραση που έχει η μουσική ενός συνθέτη στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων ?

 

Και πώς είσαι σίγουρος ότι η μουσική αυτή δεν συνετέλεσε στη γνωστική τους αναδόμηση,που αποτελεί εφαλτήριο για να δουν τον κόσμο υπό νέο πρίσμα και να προσφέρουν μεταξύ άλλων σε όσους πεθαίνουν από δίψα και πείνα ?

 

Θα δανειστώ και λίγα λόγια ενός καλλιτέχνη :

 

Η ακαμψία είναι θάνατος,η ευκαμψία είναι το ίδιον της νιότης.Η διαφορά της νιότης από το γήρας δεν είναι στα χρόνια,αλλά στην κίνηση.Γι'αυτό η τέχνη δίνει νιότη,επειδή συν - κινεί.

 

'Οταν  φύγει κάποτε ο Βαγγέλης Παπαθανασίου,άλλοι θα έχουν να λένε για τις Ρολς Ροις του,τα αμέτρητα πολυτελή διαμερίσματά του και την αμύθητη περιουσία του και  άλλοι  θα αναρωτιούνται πόσες εκατοντάδες εκατομμύρια ζωές επηρεάστηκαν άμεσα ή έμμεσα από μόλις 10-20 μουσικά κομμάτια του.

 

 

Αρέσει στο μέλος DragonFall

la-mer

# 20994 στις 7/7/2020
author
Γυναίκα / 52 / Παντρεμένη
Ν. Ροδόπης / Κομοτηνή
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 537
'Aρεσαν+: 0%

 

με απλά λόγια ...

 

όλοι μας θα φύγουμε κάποια στιγμή...και θα υπάρχουν άνθρωποι που πάντα θα μας θυμούνται και θα μας μνημονεύουν.

 

είτε θα μας βρίζουν, ή θα μας θυμούνται για αυτά που τους δώσαμε...λίγα, πολλά, αυτοί θα κρίνουν...

 

αν κάτι αφήνουμε πίσω μας είναι το στίγμα μας...καλό ή κακό, πάντα θα επαφίεται στην ικανότητα των άλλων να το εισπράξουν και να το κρίνουν...ο καθένας με το μυαλό που διαθέτει.

Το δυσάρεστο είναι να μην αφήσουμε τίποτα...

να περάσουμε από αυτόν τον κόσμο, χωρίς να έχουμε "πει" κάτι...

what a shame!

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20991 από Enikos

Παντα θεωρειται οικειος, καποιος διασημος που εστω με το εργο του, μας εκανε παρεα...

Και μαλιστα καλη παρεα...

Που με το εργο του μας βοηθησε να ξεσκαλωσουμε σε καποιες στιγμες, να σκεφτουμε, να γελασουμε, να κλαψουμε, να αισθανθουμε διαφορετικα οταν οι συνθηκες ηταν δυσκολες...

Οταν οι συνθηκες ηταν ευχαριστες και παλι ηταν εκει...

Εγω προσωπικα, το ιδιο λυπαμαι για οσους αφανεις στον πολυ κοσμο, μου προσεφεραν οτι περιγραφω παραπανω...

Δεν προκειται για προσωπολατρεια...

Προκειται για το τι μου αφησε ως παρακαταθηκη, το οποιο θα μου φανει και περαιτερω χρησιμο, ακομα και οταν αποχωρησει...

Οσο για τα χρηματα, την δημοσιοτητα και πως τα διεθεσαν, ειναι προσωπικη υποθεση του καθενος πως θα διαχειριστει τον κοπο του η την ιδεα του η το οραμα του για τα πραγματα...

Ας δουμε πως διαχειριζομαστε εμεις τα λιγα μας και ας μενει η διαχειριση των πολλων απο τους ιδιοκτητες τους...

Δεν μνημονευω αυτο οταν αποχαιρετω καποιον ο οποιος μου προσεφερε ενα κατι τι...

Θα εδειχνε μνησικακια, για οτι εγω δεχθηκα τοσο ομορφα...

 

Αυτα...

 

 

 

 

 

Αρέσει στα μέλη andy12, Heptamer και σε ακόμα 1 μέλος.

Heptamer

# 20995 στις 7/7/2020
author
Ανδρας / 41 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Φιλοθέη
Θέματα: 36
Απαντήσεις: 14.518
'Aρεσαν+: 0%

Ένας (ταλαιπωρημένος) πλουσιος, ευαίσθητος κουκος δε (μπορει να) φέρνει την (καπιταλιστικη) άνοιξη. 

 

Ο κόσμος δε θα αλλάξει από μερικους λιγους  ευγνώμονες ατυχους μαυρους σαν τον Ράσφορντ ή Αντετοκουμπο που τους λυπήθηκε (επιλεκτικά) η ζωή. Και αυτοί το αυξημενο προσωπικο κοινωνικό τους βεληνεκές διαχειριζονται / συντηρούν. 

 

Με παυσιπονες ενέργειες, αντιμετωπίζεις τις συνέπειες, οχι τις αιτίες. 

 

Μην ξεχνάμε και τις προσωπικες (επαγγελματικες) μετοχές που ανεβαίνουν με τέτοιες  παρεμβασεις - εγωιστικά όντα γαρ. 

 

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20992 από agnwstos_Xi

 

 

Συμφωνώ απολύτως.

 

Τελευταία χαρακτηριστική περίπτωση διάσημου ατομιστή που προσπαθεί να βελτιστοποιήσει τη ζωή του και που στην προσπάθεια αυτή δε μπορεί να καταπιαστεί με γενικά δομικά κοινωνικά προβληματα,ο εκατομμυριούχος 23χρονος ποδοσφαιριστής της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ Μάρκους Ράσφορντ.

Ως κλασικό εγωιστικό ον που εστιάζει στον μικρόκοσμό του,κατόρθωσε εν μέσω καραντίνας να μαζέψει περισσότερα από 25.000.000 ευρώ για την εξασφάλιση δωρεάν σχολικών γευμάτων σε εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά που έμεναν ξεκρέμαστα λόγω του lockdown.Η αδιαφορία του δε να ασχοληθεί με κοινωνικά προβλήματα ήταν τέτοια,που στο τέλος ο Μπόρις Τζόνσον υποχρεώθηκε να επεκτείνει τα βάουτσερ των 15 λιρών τη βδομάδα ανά μαθητή και για όλο το καλοκαίρι,επηρεάζοντας συνολικά 1,2 εκατομμύρια παιδιά.

 

 

twelve

# 20996 στις 7/7/2020
author
Ανδρας / 60 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Περιστέρι
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 102
'Aρεσαν+: 0%
Κα λαμερ η τοποθέτηση μου δεν είναι ψιλοασχετη σε ένα χώρο Εκτός θεματος. Το πώς προσεγγίζει ο καθένας το ποστ έχει μεγάλη σημασία. Σίγουρα δεν τα ξέρω όλα και τι έχει προσφέρει ο κάθε πλούσιος. Κ. Ενικε συμφωνώ ότι Ο κάθε διάσημος αφήνει μια παρακαταθήκη πίσω του. Αλλά εγώ δεν αναφέρομαι σε αυτό αλλα στο τι προσφέρει ο καθένας τους αλλα και όλοι εμείς σε αυτούς που φυτοζωούν. Περισσότερα θα δώσουμε σε ένα αδέσποτο ζώο παρά σε ένα 'αδέσποτο άνθρωπο.

Heptamer

# 20997 στις 7/7/2020
author
Ανδρας / 41 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Φιλοθέη
Θέματα: 36
Απαντήσεις: 14.518
'Aρεσαν+: 0%

Μην υπερβάλλουμε. 

 

Η μουσικη συντελεί στη γνωστική σου αναδόμηση & Co, όταν δεν έχεις προβλημα επιβιωσης και έχεις την πολυτελεια να επηρεαστεις.

 

Η μουσικη (του οποιου Παπαθανασίου η Μορικονε) έχει απηχηση όταν - δίχως άγχος επιβιωσης - έχεις χρόνο να "απηχηστεις". Δε γεμίζει / συν-κινει το στομάχι. Και με άδειο στομαχι, δεν "αναδομεισαι" / εκτιμάς / συν(γ)-κινεισαι.

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20993 από agnwstos_Xi

 

Με τι μέτρο μετράς την επίδραση που έχει η μουσική ενός συνθέτη στις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων ?

 

Και πώς είσαι σίγουρος ότι η μουσική αυτή δεν συνετέλεσε στη γνωστική τους αναδόμηση,που αποτελεί εφαλτήριο για να δουν τον κόσμο υπό νέο πρίσμα και να προσφέρουν μεταξύ άλλων σε όσους πεθαίνουν από δίψα και πείνα ?

 

Θα δανειστώ και λίγα λόγια ενός καλλιτέχνη :

 

Η ακαμψία είναι θάνατος,η ευκαμψία είναι το ίδιον της νιότης.Η διαφορά της νιότης από το γήρας δεν είναι στα χρόνια,αλλά στην κίνηση.Γι'αυτό η τέχνη δίνει νιότη,επειδή συν - κινεί.

 

'Οταν  φύγει κάποτε ο Βαγγέλης Παπαθανασίου,άλλοι θα έχουν να λένε για τις Ρολς Ροις του,τα αμέτρητα πολυτελή διαμερίσματά του και την αμύθητη περιουσία του και  άλλοι  θα αναρωτιούνται πόσες εκατοντάδες εκατομμύρια ζωές επηρεάστηκαν άμεσα ή έμμεσα από μόλις 10-20 μουσικά κομμάτια του.

 

 

 

 

Αρέσει στο μέλος twelve

Heptamer

# 20998 στις 7/7/2020
author
Ανδρας / 41 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Φιλοθέη
Θέματα: 36
Απαντήσεις: 14.518
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 20996 από twelve

Περισσότερα θα δώσουμε σε ένα αδέσποτο ζώο παρά σε ένα 'αδέσποτο άνθρωπο.

Ε ναι. 

 

Η προσφορα σε αδέσποτο άνθρωπο, σημαίνει ευθυνες, νοιάξιμο και πορους. 

 

Η προσφορα σε αδέσποτο δε χρειάζεται να εμπεριέχει απαραίτητα τα παραπανω. Άρα είναι πιο "ακίνδυνη".

Αρέσει στο μέλος twelve

hornet19

# 20999 στις 8/7/2020
author
Ανδρας / 52 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 787
'Aρεσαν+: 0%
Οι "Μεγάλοι" περίπατοι όμορφα βανδαλίζονται... Πόσο είπαμε μας στοίχισε η ζαρντινιέρα κε Δήμαρχε;

 

attachment.php?aid=72724
Αρέσει στα μέλη Enikos, la-mer

hornet19

# 21000 στις 8/7/2020
author
Ανδρας / 52 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 787
'Aρεσαν+: 0%

... Απ' τα σύννεφα, ή απ' τα δύννεφα τώρα θέλει να πει ο ποιητής; Θα σας γελάσω..

Δεν μπορείτε να απαντήσετε