Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 300.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο γνωριμιών στην Ελλάδα.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Εκτός θέματος νο 2

Red_Season

# 18161 στις 22/9/2019
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Μονακό
Θέματα: 9
Απαντήσεις: 1.698
'Aρεσαν+: 0%

παλιό αλλά καλό 

Παράθεση:
Σχόλιο # 18149 από Hrakleitos3

διάλογος φαρμακοποιού - πελάτη :

 

-  μπορείτε να μου δώσετε ένα  κουτί χαπάκια ακετυλοσαλικυλικού οξέως παρακαλώ ?

 

- προφανώς θέλετε ένα κουτί ασπιρίνες

 

-ναι φίλε μου,ασπιρίνες θέλω,δε μου ερχόταν η λέξη στο μυαλό... 

 

 

Red_Season

# 18162 στις 22/9/2019
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Μονακό
Θέματα: 9
Απαντήσεις: 1.698
'Aρεσαν+: 0%

Άντε άλλες 91 σελίδες μας έμειναν και το πιάσαμε το τετραψήφιο 



Αρέσει στο μέλος jane_do

Red_Season

# 18163 στις 22/9/2019
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Μονακό
Θέματα: 9
Απαντήσεις: 1.698
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 18159 από _Bellezza_

Σε τυροπιταδικο

Κοιτουσε μια κοπελα την βιτρινα

Πωλητρια: εχετε αποφασισει?

Πελατισσα: οχι, μια τυροπιτα θελω!

Ελπιζω να ηταν εξωγηινη, διαφορετικα χανω την πιστη μου στην ανθρωποτητα.

 

 

Μα ένα δίκιο το 'χει ο άνθρωπος (δεν το 'χει?) Υπάρχουν κασερόπιτες, γκουρού, 4 τυριά, ζαμπονοτυρόπιτες, παραδοσιακή ζύμη τυρόπιτα, λεπτή ζύμη - you name it! 

Αρέσει στα μέλη jane_do, Paralia48

Red_Season

# 18164 στις 22/9/2019
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Μονακό
Θέματα: 9
Απαντήσεις: 1.698
'Aρεσαν+: 0%

Τυρόπιτα γκουρού έγραψα?  Α καλά - είναι περασμένη η ώρα μην παρεξηγείτε 

 
Αρέσει στο μέλος jane_do

Paralia48

# 18165 στις 22/9/2019
author
Γυναίκα / 53 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 23
Απαντήσεις: 7.729
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 18164 από Red_Season

Τυρόπιτα γκουρού έγραψα?  Α καλά - είναι περασμένη η ώρα μην παρεξηγείτε 

 

 

Red, παρατηρώ τον τελευταίο καιρό ξενυχτάς πολύ.Έτσι είναι ο βιόρυθμός σου,ή άρχισαν οι αϋπνιες;

Γιατί; είναι μάλλον της ηλικίας μας. Μέχρι πριν 3 χρόνια,κοιμόμουν πολύ βαθιά και αμέσως μόλις έπεφτα.

Μέχρι ανέκδοτο με είχαν  κάνει οι παρέες μου.  Και τα τελευταία χρόνια, υποφέρω από αϋπνιες.

Αρέσει στα μέλη jane_do, peripli

Enikos

# 18166 στις 22/9/2019
author
Ανδρας / 75 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 19.419
'Aρεσαν+: 0%

Καλη μερα . . . . . . . . . .



https://www.youtube.com/watch?v=Zo2jk1voFJ4





Το κείμενο σας μπορεί να αναγνωριστεί ως κείμενο γραμμένο στα ελληνικά ή τα αγγλικά.
Αρέσει στο μέλος jane_do

MadameShuShu40

# 18167 στις 22/9/2019
author
Γυναίκα / 44 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 2.161
'Aρεσαν+: 0%

Posted by Vivian Efthimiopoulou


Από ισημερία σε ισημερία

 

Το έχω υπολογίσει. Αν φτιάξω το βύσσινο στις αρχές Ιουλίου, εκεί, της Αγίας Κυριακής, τότε αυτό θα κρατήσει μέχρι την φθινοπωρινή ισημερία. Ειναι αύριο, διαβάζω.

Κάποτε έφτιαχνα μεγάλες ποσότητες βύσσινου για να το δώσω, τώρα όλοι κάνουν κάποια δίαιτα. Καλά κάνουν, βέβαια γιατί ό,τι κάνουμε για τον εαυτό μας καλό είναι. 

Σκέφτομαι ότι η δική μου γενιά είναι η τελευταία που έχει μνήμες αυτής της δραστηριότητας που γινόταν από ανάγκη. Οι μαρμελάδες, τα γλυκά του κουταλιού, τα τουρσιά, είναι εδέσματα της ανάγκης. Σήμερα γιατί να φτιάξεις στο σπίτι όλα αυτά όταν διατίθενται στην αγορά σε ποσότητα και κυρίως σε πολύ μεγάλη ποικιλία; 

Ακόμα και οι δικές μας μανάδες τα έφτιαχναν γιατί απλώς το εκανε η δική τους μητέρα και ίσως κι απο νοσταλγια στον τόπο καταγωγης και πάνω απ’όλα ως ενοχική απόδειξη «νομιμοφροσύνης» σε μια παραδοσιακή νοικοκυροσύνη που δεν ειχε καταφέρει να συντρίψει ο μοντερνισμος της πολης. «Οχι οτι ήρθαμε ατην πόλη, σπουδάσαμε, κάνουμε καρριέρα και ξεχάσαμε τις παραδοσεις μας. Μείναμε παραδοσιακες νοικοκυρές».

Το  βασικό χαρακτηριστικό όμως της συγκεκριμένης μαγειρικής δραστηριότητας δεν είναι η ανάγκη αλλα ο κοινωνικός της χαρακτήρας.

 Το έχω γράψει πολλάκις στα γαστρονομικά μου κείμενα: οι μαρμελάδες και τα γλυκά του κουταλιού χρειάζονται πολλά χέρια. Παλιά μαζεύονταν όλες οι γυναίκες της γειτονιάς στα σπίτια και τα έφτιαχναν όλες μαζί, τώρα αυτό δε συμβαίνει. Μήπως γιατί δεν υπάρχει ανάγκη να συμβεί; Το επιχείρημα έχει αρχίσει να γίνεται κυκλικό, οπότε το εγκαταλείπω.?

Ομως ειναι βέβαιο πως μία αναβίωση της συνήθειας της παρασκευής γλυκών του κουταλιού στο σπίτι πρέπει να συνδεθεί με μία ανάγκη και στις μέρες μας δεν είναι άλλη από αυτή της κοινωνικότητας.

 Ένα θεματικό πάρτι στο στυλ: «Την Κυριακή βγαίνουμε από το facebook μαζευόμαστε στο σπίτι και φτιάχνουμε γλυκό σταφύλι». 

Κάπως έτσι προβλέπω ότι σύντομα θα συμβεί, αν δεν συμβαίνει ήδη και τοτε, στην αναβίωση της κοινωνικότητας, καποιοι θα ανακαλύψουν κι άλλες έννοιες: την ιεραρχία και την πειθαρχία ως ικανές και αναγκαίες συνθηκες για την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε ομαδικού πρότζεκτ, την εγκράτεια στο σχολιασμό όταν ο αλλος ειναι απέναντι σου κι όχι πίσω απο την οθόνη.

  Το επόμενο challenge είναι το σταφύλι.

 Αν φτιάξω σταφύλι τώρα, στην ισημερία του φθινοπώρου και σε ποσότητα γι αυτο το βάζο, θα μας πάει μέχρι την ισημερία του χειμώνα, τα Χριστούγεννα. Καλό είναι τα Χριστούγεννα να σε βρουν με κάτι που θυμίζει καλοκαίρι, γιατί εκεί, στην εκκίνηση της μακριάς και δύσκολης ευθείας του χειμώνα μια μπουκιά σταφύλι θα κρατήσει ζωντανή την προσμονή για να βρεθείς παλι μπροστά στο τελάρο με τα βύσσινα, το σταφύλι και πάνω απ’όλα μπροστά στη θάλασσα. Καλό φθινόπωρο. 



Το μέλος MadameShuShu40 έχει επισυνάψει το αρχείο: Vanilia.jpg (35.17KB)
Αυτό το αρχείο έχει γίνει download 45 φορές
Αρέσει στα μέλη jane_do, Arxontoula_ και σε ακόμα 3 μέλη.

Paralia48

# 18168 στις 22/9/2019
author
Γυναίκα / 53 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 23
Απαντήσεις: 7.729
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 18167 από MadameShuShu40

Posted by Vivian Efthimiopoulou


Από ισημερία σε ισημερία

 

Το έχω υπολογίσει. Αν φτιάξω το βύσσινο στις αρχές Ιουλίου, εκεί, της Αγίας Κυριακής, τότε αυτό θα κρατήσει μέχρι την φθινοπωρινή ισημερία. Ειναι αύριο, διαβάζω.

Κάποτε έφτιαχνα μεγάλες ποσότητες βύσσινου για να το δώσω, τώρα όλοι κάνουν κάποια δίαιτα. Καλά κάνουν, βέβαια γιατί ό,τι κάνουμε για τον εαυτό μας καλό είναι. 

Σκέφτομαι ότι η δική μου γενιά είναι η τελευταία που έχει μνήμες αυτής της δραστηριότητας που γινόταν από ανάγκη. Οι μαρμελάδες, τα γλυκά του κουταλιού, τα τουρσιά, είναι εδέσματα της ανάγκης. Σήμερα γιατί να φτιάξεις στο σπίτι όλα αυτά όταν διατίθενται στην αγορά σε ποσότητα και κυρίως σε πολύ μεγάλη ποικιλία; 

Ακόμα και οι δικές μας μανάδες τα έφτιαχναν γιατί απλώς το εκανε η δική τους μητέρα και ίσως κι απο νοσταλγια στον τόπο καταγωγης και πάνω απ’όλα ως ενοχική απόδειξη «νομιμοφροσύνης» σε μια παραδοσιακή νοικοκυροσύνη που δεν ειχε καταφέρει να συντρίψει ο μοντερνισμος της πολης. «Οχι οτι ήρθαμε ατην πόλη, σπουδάσαμε, κάνουμε καρριέρα και ξεχάσαμε τις παραδοσεις μας. Μείναμε παραδοσιακες νοικοκυρές».

Το  βασικό χαρακτηριστικό όμως της συγκεκριμένης μαγειρικής δραστηριότητας δεν είναι η ανάγκη αλλα ο κοινωνικός της χαρακτήρας.

 Το έχω γράψει πολλάκις στα γαστρονομικά μου κείμενα: οι μαρμελάδες και τα γλυκά του κουταλιού χρειάζονται πολλά χέρια. Παλιά μαζεύονταν όλες οι γυναίκες της γειτονιάς στα σπίτια και τα έφτιαχναν όλες μαζί, τώρα αυτό δε συμβαίνει. Μήπως γιατί δεν υπάρχει ανάγκη να συμβεί; Το επιχείρημα έχει αρχίσει να γίνεται κυκλικό, οπότε το εγκαταλείπω.?

Ομως ειναι βέβαιο πως μία αναβίωση της συνήθειας της παρασκευής γλυκών του κουταλιού στο σπίτι πρέπει να συνδεθεί με μία ανάγκη και στις μέρες μας δεν είναι άλλη από αυτή της κοινωνικότητας.

 Ένα θεματικό πάρτι στο στυλ: «Την Κυριακή βγαίνουμε από το facebook μαζευόμαστε στο σπίτι και φτιάχνουμε γλυκό σταφύλι». 

Κάπως έτσι προβλέπω ότι σύντομα θα συμβεί, αν δεν συμβαίνει ήδη και τοτε, στην αναβίωση της κοινωνικότητας, καποιοι θα ανακαλύψουν κι άλλες έννοιες: την ιεραρχία και την πειθαρχία ως ικανές και αναγκαίες συνθηκες για την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε ομαδικού πρότζεκτ, την εγκράτεια στο σχολιασμό όταν ο αλλος ειναι απέναντι σου κι όχι πίσω απο την οθόνη.

  Το επόμενο challenge είναι το σταφύλι.

 Αν φτιάξω σταφύλι τώρα, στην ισημερία του φθινοπώρου και σε ποσότητα γι αυτο το βάζο, θα μας πάει μέχρι την ισημερία του χειμώνα, τα Χριστούγεννα. Καλό είναι τα Χριστούγεννα να σε βρουν με κάτι που θυμίζει καλοκαίρι, γιατί εκεί, στην εκκίνηση της μακριάς και δύσκολης ευθείας του χειμώνα μια μπουκιά σταφύλι θα κρατήσει ζωντανή την προσμονή για να βρεθείς παλι μπροστά στο τελάρο με τα βύσσινα, το σταφύλι και πάνω απ’όλα μπροστά στη θάλασσα. Καλό φθινόπωρο. 

 

ενδιαφέρον.

Και νομίζω τώρα είναι ακόμα μεγαλύτερη η αναγκαιότητα, λόγω του οικολογικού κινήματος. Δεν πρέπει πλέον να πετάμε τίποτα, επομένως, γυρίζουμε στην παλιά διατήρηση τροφίμων.

Επίσης λόγω της κοινωνικής απομόνωσης με τα Μίντια, ο κόσμος πάει σε γιατρούς και γκρουπ αλληλοβοήθειας. Ξέρετε μια πολύ καλή συνταγή; Βρισκόμαστε και κάνουμε μια παραγωγική δραστηριότητα. Έτσι καταλήγουμε στο ίδιο.

Αρέσει στα μέλη jane_do, Arxontoula_ και σε ακόμα 1 μέλος.

Enikos

# 18169 στις 22/9/2019
author
Ανδρας / 75 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 19.419
'Aρεσαν+: 0%

Ξυπνησα με μια απορια-ερωτηση σημερα...

 

Οταν σε ενα κρατος, συνεδριαζει το ανωτατο οργανο, (ΚΥΣΕΑ), που ασχολειται αποκλειστικα με την εθνικη ασφαλεια και θεματα εθνικων κρισεων...(πραγμα το οποιο σημαινει οτι υπαρχει προβλημα εθνικης ασφαλειας και κρισης)...

Με αντικειμενο την ανεξελεγκτη πλεον εισροη ανθρωπων, των οποιων στην πλειονοτητα τους, δεν πιστοποιειται-εξακριβωνεται η πραγματικη ταυτοτητα τους...

Οι οποιοι μολις πατησουν το ποδι τους στο κρατος φιλοξενιας, ξεκινουν τις στασεις, καταληψεις, τσαμπουκαδες κλπ κλπ...(μετα τις σελφις με τα πανακριβα τηλεφωνα τους)...Ανθρωποι οι οποιοι εχουν πανω τους εως και 5.000 δολαρια (που τα βρισκουν?...τα οποια αν ειχαν στην πατριδα τους, θα ηταν βασιλιαδες και κανενα λογο δεν θα ειχαν να εγκαταλειψουν τα ωραια τους)...

Και αυτο το οργανο προσπαθει να βρει την λυση για την αποφυγη εσωτερικων εξεγερσεων και εμπλοκης του γηγενους πληθυσμου, με πληρως ανεξελεγκτα αποτελεσματα...

Επειδη ειναι πλεον γνωστο τοις πασι, (εκτος σχεσεις τζι αρ), οτι στην Κωνσταντινουπολη, με αμετρητες πτησεις των τουρκικων αερογραμμων (φυσικα εκ των προτερων χορηγουμενες και προπληρωμενες, βλεπε ιδρυματα Σορος), εχουν μαντροποιηθει Αφρικανοι πολιτες, αποκλειστικα ισλαμικης παιδειας, σε αριθμο που πλησιαζει το εκατομμυριο και περιμενουν την σταδιακη τους προωθηση προς την Ιταλια, αλλα να...δεν υπαρχουν πτησεις πλεον και καλυτερα να πατε με φουσκωτα στην Ελλαδα και απο εκει πατε Ιταλια. Αλλα που ολως τυχαιως αυτα τα φουσκωτα, μολις μπουν στα Ελληνικα χωρικα υδατα, μενουν απο καυσιμα με τις γνωστες συνεπειες...

Γιατι να μαζευονται λοιπον ολοι αυτοι οι ανθρωποι, οι αφρικανοι, (οι οποιοι καμια σχεση δεν εχουν με μεταναστες πολεμου),  στην Τουρκια?...

Παντα υπηρχαν ασχημες συνθηκες, στις χωρες απο τις οποιες προερχονται. Και παντα οσοι δεν αντεχαν αυτες τις συνθηκες, εφευγαν απο τις πατριδες τους.

Γιατι τα τελευταια χρονια και εν μεσω τοσων αναταραχων στον πλανητη, να ομαδοποιηθουν και κατευθυνθουν σε συγκεκριμενα μερη, με αποτελεσμα παλι αναταραχες?...

Αυτα και πολλα αλλα εξεταζει το ΚΥΣΕΑ...

Εμεις εδω...γουτσου...

 

Enikos

# 18170 στις 22/9/2019
author
Ανδρας / 75 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 19.419
'Aρεσαν+: 0%

Θα τρελαθωωω!!!...

 

Που αναφωνησε και η θαυμαστρια του Αλεκσις...

https://www.youtube.com/watch?v=SMRYLVTUswU


 

MadameShuShu40

# 18171 στις 22/9/2019
author
Γυναίκα / 44 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 2.161
'Aρεσαν+: 0%
Απανταχαχαχαχαχαα ο Μπογδάνος επί τούτου!!!

Το μέλος MadameShuShu40 έχει επισυνάψει το αρχείο: FB_IMG_1569159152005.jpg (60KB)
Αυτό το αρχείο έχει γίνει download 39 φορές
Αρέσει στο μέλος jane_do

Paralia48

# 18172 στις 22/9/2019
author
Γυναίκα / 53 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 23
Απαντήσεις: 7.729
'Aρεσαν+: 0%

και μια και δείχνεις τα δαμάσκηνα, να σας πω,ότι έφτιαξα λικέρ δαμάσκηνο για το χειμώνα που ελπίζουμε να έρθει. Έγινε νοστιμότατο. Όποιος έρθει από δω,κερνάω ένα ποτηράκι  (όσο φτάσει παιδιά)

Αρέσει στα μέλη jane_do, Arxontoula_ και σε ακόμα 3 μέλη.

Enikos

# 18173 στις 22/9/2019
author
Ανδρας / 75 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 19.419
'Aρεσαν+: 0%

Καλη νυχτα . . . . . . . . . .



https://www.youtube.com/watch?v=VwLtjnNIS9M



Αρέσει στο μέλος jane_do

giorgos170

# 18174 στις 22/9/2019
author
Ανδρας / 76 / Σε σχέση
Γεωργία
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 6.924
'Aρεσαν+: 0%

https://www.youtube.com/watch?v=A8Rg1lvnfmA

Το κείμενο σας δεν μπορεί να αναγνωριστεί ως κείμενο να το φέρουνε μπροστά του  ,,...

Αρέσει στο μέλος jane_do

Red_Season

# 18175 στις 23/9/2019
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Μονακό
Θέματα: 9
Απαντήσεις: 1.698
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 18165 από Paralia48

 

Red, παρατηρώ τον τελευταίο καιρό ξενυχτάς πολύ.Έτσι είναι ο βιόρυθμός σου,ή άρχισαν οι αϋπνιες;

Γιατί; είναι μάλλον της ηλικίας μας. Μέχρι πριν 3 χρόνια,κοιμόμουν πολύ βαθιά και αμέσως μόλις έπεφτα.

Μέχρι ανέκδοτο με είχαν  κάνει οι παρέες μου.  Και τα τελευταία χρόνια, υποφέρω από αϋπνιες.

 

 

Κοιμάμαι αργά και ξυπνάω αργά. Η μόνιμη προσπάθεια για διατροφή (έχω χάσει από τον Ιούνιο 8-9 κιλά) δυσκολεύει πάντως τον ύπνο...

(Δεν καπνίζω και δεν πίνω τουλάχιστον)

Αρέσει στα μέλη Paralia48, jane_do

equinox_

# 18176 στις 23/9/2019
author
Γυναίκα / 57 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 17
Απαντήσεις: 1.066
'Aρεσαν+: 0%

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 18167 από MadameShuShu40

Posted by Vivian Efthimiopoulou


Από ισημερία σε ισημερία

 

Το έχω υπολογίσει. Αν φτιάξω το βύσσινο στις αρχές Ιουλίου, εκεί, της Αγίας Κυριακής, τότε αυτό θα κρατήσει μέχρι την φθινοπωρινή ισημερία. Ειναι αύριο, διαβάζω.

Κάποτε έφτιαχνα μεγάλες ποσότητες βύσσινου για να το δώσω, τώρα όλοι κάνουν κάποια δίαιτα. Καλά κάνουν, βέβαια γιατί ό,τι κάνουμε για τον εαυτό μας καλό είναι. 

Σκέφτομαι ότι η δική μου γενιά είναι η τελευταία που έχει μνήμες αυτής της δραστηριότητας που γινόταν από ανάγκη. Οι μαρμελάδες, τα γλυκά του κουταλιού, τα τουρσιά, είναι εδέσματα της ανάγκης. Σήμερα γιατί να φτιάξεις στο σπίτι όλα αυτά όταν διατίθενται στην αγορά σε ποσότητα και κυρίως σε πολύ μεγάλη ποικιλία; 

Ακόμα και οι δικές μας μανάδες τα έφτιαχναν γιατί απλώς το εκανε η δική τους μητέρα και ίσως κι απο νοσταλγια στον τόπο καταγωγης και πάνω απ’όλα ως ενοχική απόδειξη «νομιμοφροσύνης» σε μια παραδοσιακή νοικοκυροσύνη που δεν ειχε καταφέρει να συντρίψει ο μοντερνισμος της πολης. «Οχι οτι ήρθαμε ατην πόλη, σπουδάσαμε, κάνουμε καρριέρα και ξεχάσαμε τις παραδοσεις μας. Μείναμε παραδοσιακες νοικοκυρές».

Το  βασικό χαρακτηριστικό όμως της συγκεκριμένης μαγειρικής δραστηριότητας δεν είναι η ανάγκη αλλα ο κοινωνικός της χαρακτήρας.

 Το έχω γράψει πολλάκις στα γαστρονομικά μου κείμενα: οι μαρμελάδες και τα γλυκά του κουταλιού χρειάζονται πολλά χέρια. Παλιά μαζεύονταν όλες οι γυναίκες της γειτονιάς στα σπίτια και τα έφτιαχναν όλες μαζί, τώρα αυτό δε συμβαίνει. Μήπως γιατί δεν υπάρχει ανάγκη να συμβεί; Το επιχείρημα έχει αρχίσει να γίνεται κυκλικό, οπότε το εγκαταλείπω.?

Ομως ειναι βέβαιο πως μία αναβίωση της συνήθειας της παρασκευής γλυκών του κουταλιού στο σπίτι πρέπει να συνδεθεί με μία ανάγκη και στις μέρες μας δεν είναι άλλη από αυτή της κοινωνικότητας.

 Ένα θεματικό πάρτι στο στυλ: «Την Κυριακή βγαίνουμε από το facebook μαζευόμαστε στο σπίτι και φτιάχνουμε γλυκό σταφύλι». 

Κάπως έτσι προβλέπω ότι σύντομα θα συμβεί, αν δεν συμβαίνει ήδη και τοτε, στην αναβίωση της κοινωνικότητας, καποιοι θα ανακαλύψουν κι άλλες έννοιες: την ιεραρχία και την πειθαρχία ως ικανές και αναγκαίες συνθηκες για την επιτυχή ολοκλήρωση κάθε ομαδικού πρότζεκτ, την εγκράτεια στο σχολιασμό όταν ο αλλος ειναι απέναντι σου κι όχι πίσω απο την οθόνη.

  Το επόμενο challenge είναι το σταφύλι.

 Αν φτιάξω σταφύλι τώρα, στην ισημερία του φθινοπώρου και σε ποσότητα γι αυτο το βάζο, θα μας πάει μέχρι την ισημερία του χειμώνα, τα Χριστούγεννα. Καλό είναι τα Χριστούγεννα να σε βρουν με κάτι που θυμίζει καλοκαίρι, γιατί εκεί, στην εκκίνηση της μακριάς και δύσκολης ευθείας του χειμώνα μια μπουκιά σταφύλι θα κρατήσει ζωντανή την προσμονή για να βρεθείς παλι μπροστά στο τελάρο με τα βύσσινα, το σταφύλι και πάνω απ’όλα μπροστά στη θάλασσα. Καλό φθινόπωρο. 

 

εγώ  φτιάχνω και τώρα... γλυκά, σάλτσες, τουρσί...

όχι τόσο λόγω αναγκών, αν και είναι πολύ εξυπηρετικό να τα εχεις ανά πάσα στιγμής, αλλά το ότι δεν ξέρεις πια τι βάζουν μέσα, για να ''θυμίζει'' τη γεύση.

άλλο που είναι τίγκα με συντηρητικά, μπογιές και άλλα Ε που δεν ξέρεις τι είναι, τα αγορασμένα..

Αρέσει στα μέλη Paralia48, jane_do

Arxontoula_

# 18177 στις 23/9/2019
author
Γυναίκα / 53 / Σε σχέση
Ν. Θεσσαλονίκης / Σταυρός
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 1.719
'Aρεσαν+: 0%

γύρω στα 1880...

Μα τι παιχνίδι να φανταστούν, που να μη μοιάζει με κανένα παιχνίδι που έπαιξαν ως τώρα; Χρειάζουνταν για την περίσταση αυτή κάτι εντελώς διαφορετικό κι εξαιρετικό, κάτι μεγάλο και τρελό, άξιο της καινούριας ελευθερίας τους.

Κι ενώ το συζητούσαν, ήλθε στο σπουδαστήριο η κερα-Ρήνη μ' ένα πανέρι βύσσινο για γλυκό. Το είχε στείλει η θεία Αργίνη κι έπρεπε να καθαριστεί γρήγορα, γιατί ήταν λίγο γινωμένο.

Η θεία μηνούσε ν' αρχίσουν τα κορίτσια ευθύς το ξεκουκούτσιασμα κι εκείνη έρχεται αμέσως.

- Να παιχνίδι μια φορά! είπε καταχαρούμενη η Αλεξάνδρα που, σαν και την Πουλουδιά, τρελαίνουνταν για τις σπιτικές δουλειές. Έλα, Αντώνη, και συ, να κάνομε πιο γρήγορα!

Μα ο Αντώνης ακατάδεχτα κοίταζε τις προετοιμασίες των κοριτσιών, τις ποδιές που ζώνουνταν, τα μανίκια που σήκωναν και τύλιγαν ως τον άγκωνα, τις σουπιέρες, το πακετάκι με άπιαστες φορκέτες, με πιάτα όπου θα έριχναν τα κουκούτσια.

Αυτός δεν ήταν κορίτσι. Αυτή δεν ήταν αντρίκεια δουλειά. Φαντάσου να έλεγαν του πατέρα: «Βάλε ποδιά κι έλα να καθαρίσεις βύσσινο ή τριαντάφυλλο ή σταφύλι»!

Σήκωσε τους ώμους του ο Αντώνης και, με τα χέρια στις τσέπες, βγήκε από την κάμαρα.

- Έλα, Αλέξανδρε, φώναξε, άφησε τις γυναικείες αυτές δουλειές στα κορίτσια!

Ο Αλέξανδρος, που είχε δέσει μια πετσέτα στη μέση του και με λαχτάρα ετοιμάζουνταν να βοηθήσει, διαλέγοντας και βάζοντας χωριστά τα σάπια βύσσινα και βγάζοντας τα κοτσάνια, δίστασε μια στιγμή.

Ήταν μεγάλος ο πειρασμός να μείνει με τα κορίτσια και να πασπατεύει βύσσινα! Ήταν τόσο κόκκινα και δροσερά! Μα, πάλι, ν' αρνηθεί την πρόσκληση του Αντώνη, που του έκανε την τιμή να του φερθεί σαν αγόρι - τιμή σπάνια όσο και ποθητή - και να τον βάλει στην ίδια μοίρα με τον εαυτό του; Δεν μπόρεσε ο Αλέξανδρος ν' ανθέξει στο δεύτερο.
Αναστενάζοντας, ξεζώθηκε την πετσέτα και ακολούθησε τον Αντώνη.

- Τόσο το καλύτερο! είπε λίγο πειραγμένη η Αλεξάνδρα, θα μας μείνει εμάς περισσότερο βύσσινο να καθαρίσομε!

Και με ζήλο έχωναν τα δυο κορίτσια το κεφάλι μιας φορκέτας σε κάθε βύσσινο, τραβούσαν έξω το κουκούτσι, έριχναν το φρούτο σε μια σουπιέρα και το κουκούτσι σ' ένα πιάτο.


Το γλέντι ήταν μεγάλο. Έτρεχαν τα ζουμιά, κόκκινα σαν αίμα, σ' όλο το γυμνό μπράτσο κι έσταζαν από τον άγκωνα. Κι έπρεπε να προσέχεις να μη στάξουν ούτε χάμω ούτε στα ρούχα σου, γιατί λέκιαζαν, και να έχεις πάντα μια κατσαρόλα κάτω από τον άγκωνα, που να μαζεύει το ζουμί, γιατί η θεία φώναζε, μη χαθεί ούτε στάλα, που θα κάνει όμορφο χρώμα στο γλυκό.

- Και τα κουκούτσια μη χαθούν, γιατί θα στραγγίσουν ύστερα, είπε η Αλεξάνδρα της Πουλουδιάς, ούτε κανένα από τα πολύ γινωμένα βύσσινα.
Από αυτά θα γίνει ύστερα η βυσσινάδα.


(Τρελαντώνης/Κεφάλαιο ΣΤ)


Αρέσει στα μέλη peripli, jane_do και σε ακόμα 1 μέλος.

26-29-31

# 18178 στις 23/9/2019
author
Ανδρας / 55 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Γλυφάδα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 3.116
'Aρεσαν+: 0%

Τωρα αμα σου πω οτι διαβαζω αυτο και ειμαι ενα κεφαλαιο πισω θα το πιστεψεις?

Παράθεση:
Σχόλιο # 18177 από Arxontoula_

γύρω στα 1880...

Μα τι παιχνίδι να φανταστούν, που να μη μοιάζει με κανένα παιχνίδι που έπαιξαν ως τώρα; Χρειάζουνταν για την περίσταση αυτή κάτι εντελώς διαφορετικό κι εξαιρετικό, κάτι μεγάλο και τρελό, άξιο της καινούριας ελευθερίας τους.

Κι ενώ το συζητούσαν, ήλθε στο σπουδαστήριο η κερα-Ρήνη μ' ένα πανέρι βύσσινο για γλυκό. Το είχε στείλει η θεία Αργίνη κι έπρεπε να καθαριστεί γρήγορα, γιατί ήταν λίγο γινωμένο.

Η θεία μηνούσε ν' αρχίσουν τα κορίτσια ευθύς το ξεκουκούτσιασμα κι εκείνη έρχεται αμέσως.

- Να παιχνίδι μια φορά! είπε καταχαρούμενη η Αλεξάνδρα που, σαν και την Πουλουδιά, τρελαίνουνταν για τις σπιτικές δουλειές. Έλα, Αντώνη, και συ, να κάνομε πιο γρήγορα!

Μα ο Αντώνης ακατάδεχτα κοίταζε τις προετοιμασίες των κοριτσιών, τις ποδιές που ζώνουνταν, τα μανίκια που σήκωναν και τύλιγαν ως τον άγκωνα, τις σουπιέρες, το πακετάκι με άπιαστες φορκέτες, με πιάτα όπου θα έριχναν τα κουκούτσια.

Αυτός δεν ήταν κορίτσι. Αυτή δεν ήταν αντρίκεια δουλειά. Φαντάσου να έλεγαν του πατέρα: «Βάλε ποδιά κι έλα να καθαρίσεις βύσσινο ή τριαντάφυλλο ή σταφύλι»!

Σήκωσε τους ώμους του ο Αντώνης και, με τα χέρια στις τσέπες, βγήκε από την κάμαρα.

- Έλα, Αλέξανδρε, φώναξε, άφησε τις γυναικείες αυτές δουλειές στα κορίτσια!

Ο Αλέξανδρος, που είχε δέσει μια πετσέτα στη μέση του και με λαχτάρα ετοιμάζουνταν να βοηθήσει, διαλέγοντας και βάζοντας χωριστά τα σάπια βύσσινα και βγάζοντας τα κοτσάνια, δίστασε μια στιγμή.

Ήταν μεγάλος ο πειρασμός να μείνει με τα κορίτσια και να πασπατεύει βύσσινα! Ήταν τόσο κόκκινα και δροσερά! Μα, πάλι, ν' αρνηθεί την πρόσκληση του Αντώνη, που του έκανε την τιμή να του φερθεί σαν αγόρι - τιμή σπάνια όσο και ποθητή - και να τον βάλει στην ίδια μοίρα με τον εαυτό του; Δεν μπόρεσε ο Αλέξανδρος ν' ανθέξει στο δεύτερο.
Αναστενάζοντας, ξεζώθηκε την πετσέτα και ακολούθησε τον Αντώνη.

- Τόσο το καλύτερο! είπε λίγο πειραγμένη η Αλεξάνδρα, θα μας μείνει εμάς περισσότερο βύσσινο να καθαρίσομε!

Και με ζήλο έχωναν τα δυο κορίτσια το κεφάλι μιας φορκέτας σε κάθε βύσσινο, τραβούσαν έξω το κουκούτσι, έριχναν το φρούτο σε μια σουπιέρα και το κουκούτσι σ' ένα πιάτο.


Το γλέντι ήταν μεγάλο. Έτρεχαν τα ζουμιά, κόκκινα σαν αίμα, σ' όλο το γυμνό μπράτσο κι έσταζαν από τον άγκωνα. Κι έπρεπε να προσέχεις να μη στάξουν ούτε χάμω ούτε στα ρούχα σου, γιατί λέκιαζαν, και να έχεις πάντα μια κατσαρόλα κάτω από τον άγκωνα, που να μαζεύει το ζουμί, γιατί η θεία φώναζε, μη χαθεί ούτε στάλα, που θα κάνει όμορφο χρώμα στο γλυκό.

- Και τα κουκούτσια μη χαθούν, γιατί θα στραγγίσουν ύστερα, είπε η Αλεξάνδρα της Πουλουδιάς, ούτε κανένα από τα πολύ γινωμένα βύσσινα.
Από αυτά θα γίνει ύστερα η βυσσινάδα.


(Τρελαντώνης/Κεφάλαιο ΣΤ)


 

 

Αρέσει στα μέλη jane_do, Arxontoula_

Enikos

# 18179 στις 23/9/2019
author
Ανδρας / 75 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 19.419
'Aρεσαν+: 0%

Καλη μερα, καλη εβδομαδα...



Κουνηστε το και λιγο!...


https://www.youtube.com/watch?v=VhM_LxeKgEQ



Αρέσει στο μέλος jane_do

Enikos

# 18180 στις 23/9/2019
author
Ανδρας / 75 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 19.419
'Aρεσαν+: 0%

Και ξαφνικα, ενα "τεραστιο" θεμα για την επιλυση των προβληματων της Πρωτευουσας...



Να μετονομασουμε την σταση Ευαγγελισμος του μετρο...σε Παυλος Μπακογιαννης...


Μετα το κραξιμο, μαζευτηκε απο την Αγια οικογενεια...η εμπνευση...

Μαλιστα ο γονος δημαρχος, εκανε και μια, νο μαμα νο παπα, κλαψομ@@ικη συνεντευξη για να βαλει τα πραγματα στην θεση τους...και φυσικα "ειχε αγνοια" για αυτη την τιμητικη διαθεση της Αττικο μετρο, να μετονομασει την συγκεκριμενη σταση...

Ο Ταχιαος (μπος της Αττικο μετρο) δεν θελει να χρεωθει την π@@ρια της οικογενειας και τους δινει κανονικα..."σε εμενα ηρθε ωριμη η ιδεα απο την οικογενεια και ημουν σε συνεννοηση μαζι τους (για το σχεδιο τους)...


Ενταξει, τα γνωστα ρεζιλικια της οικογενειας, σωτηρων του εθνους, μπροστα στην ματαιοδοξια τους...


Γιατι δεν πηγαιναν ρε συ να μετονομασουν το Α νεκροταφειο, σε "Κων/νος Μητσοτακης"?...υπαρχει συχετισμος...σαφης και αποδεδειγμενος...


Θα με σκασουνε, θα με σκασουνε με τις λυσεις που δινουν (διαχρονικα) στα προβληματα μας...


Σκοτεινε, μην μου αντι-παρατεθεις, θα σε κραξω...


Αρέσει στο μέλος jane_do
Δεν μπορείτε να απαντήσετε