Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Περι πρώτων ραντεβουδιων...

Επιλέξτε σελίδα: (1-14)
Σελίδες Αρχική«45678910111213Τελ.»

Konstantinos__73

# 161 στις 23/12/2018
author
Ανδρας / 49 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 197
'Aρεσαν+: 0%
Γράφεις πολύ καλά.. σκέφτεσαι επισης..τις πταίει?? Μήπως το γεγονός ότι όταν συνηθίσουμε σε μια πραγματική κατάσταση, τουτο τελικά μας βολεύει? Το να κάνεις μια σχέση είναι σα να παίζεις μπάλα μέσα στο γήπεδό...το να παραπονιέσαι ότι δεν κάνεις κάποια σχέση, τουτο μου θυμίζει την κριτικη που πολλοί κάνουν, έξω απ το γήπεδό...Μήπως, τελικά σου αρέσει να είσαι εκτός γηπέδου?? Καποιες στιγμες το έχω περάσει κ εγώ αυτό, μιλώ εκ πείρας.

__mikeman

# 162 στις 10/1/2019
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Σουηδία
Θέματα: 13
Απαντήσεις: 2.299
'Aρεσαν+: 0%

Να πω και κάτι άλλο, που το σκεφτόμουν σήμερα.

Δεν είναι μόνο ότι θες μια γκόμενα/σχέση.

Είναι και η σκέψη ότι, μην έχοντας ποτέ καταφέρει να "ρίξεις" μια γυναίκα, είσαι ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ λουζερ.

Συγκρίνεις δηλαδή τον εαυτό σου στην ανδρική "ιεραρχία" και λες "πω ρε πστ μου, είμαι στον πάτο".

Ειναι πάρα πολύ άσχημο συναίσθημα, και δεν έχω καταφέρει να βρω τρόπο μέχρι τώρα ώστε να μη με πειράζει και να χαλαρώσω. Νιώθεις...εκτός. Εκτός πάντων. Σχεδόν απόβλητος. Ορθιο ανέκδοτο. Ο 37αρης που στη ζωή του έχει πάει μόνο με βίζιτες.

Είναι σίγουρο ότι κατά ένα ποσοστό το θέμα των σχέσεων με απασχολεί τόσο, όχι γιατί θέλω γκόμενα(που θέλω δηλαδή) αλλά και γιατί, βρίσκοντας γκόμενα, θα "αποδείξω" στον εαυτό μου ότι δεν είμαι για πέταμα.

Εγωιστικές και άχρηστες και βλαβερές σκέψεις σαφώς που δεν οδηγούν πουθενά, αλλά πώς τις ξεφορτώνεσαι...

Sivilla_I

# 163 στις 10/1/2019
author
Γυναίκα / 52 / Ελεύθερη
Ιρλανδία
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 2.026
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 162 από __mikeman

Να πω και κάτι άλλο, που το σκεφτόμουν σήμερα.

Δεν είναι μόνο ότι θες μια γκόμενα/σχέση.

Είναι και η σκέψη ότι, μην έχοντας ποτέ καταφέρει να "ρίξεις" μια γυναίκα, είσαι ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ λουζερ.

Συγκρίνεις δηλαδή τον εαυτό σου στην ανδρική "ιεραρχία" και λες "πω ρε πστ μου, είμαι στον πάτο".

Ειναι πάρα πολύ άσχημο συναίσθημα, και δεν έχω καταφέρει να βρω τρόπο μέχρι τώρα ώστε να μη με πειράζει και να χαλαρώσω. Νιώθεις...εκτός. Εκτός πάντων. Σχεδόν απόβλητος. Ορθιο ανέκδοτο. Ο 37αρης που στη ζωή του έχει πάει μόνο με βίζιτες.

Είναι σίγουρο ότι κατά ένα ποσοστό το θέμα των σχέσεων με απασχολεί τόσο, όχι γιατί θέλω γκόμενα(που θέλω δηλαδή) αλλά και γιατί, βρίσκοντας γκόμενα, θα "αποδείξω" στον εαυτό μου ότι δεν είμαι για πέταμα.

Εγωιστικές και άχρηστες και βλαβερές σκέψεις σαφώς που δεν οδηγούν πουθενά, αλλά πώς τις ξεφορτώνεσαι...

 

 

        Ζεις 37 χρόνια με τον εαυτό σου.

 

         Ήρθε η ώρα να τον συγχωρέσεις για την κατασκευή του.

 

          Να τον δεις με όλα του τα προσόντα

 

           όλες του τις ελλείψεις

 

            όλες του τις δυσλειτουργίες

 

                            να τον συγχωρέσεις

 

                             και τελικά να τον 

αποδεχτείς.

 

Όσο τον δικάζεις, τόσο θα εκτίει την ποινή του,

αυτήν της επίκρισης απο σένα

της αβάσταχτης μοναξιάς

της απομόνωσης

και του κατηγορητηρίου δίχως τέλος.

Σταμάτα το. Κάντο βίαια.

Κάποιοι μπορούν σταδιακά, κάποιοι με τεχνικές, κάποιοι μπαμ και κάτω.

Όπως μια κακή συνήθεια.

                      Δεν έχεις άλλη επιλογή. Κανείς μας δεν έχει.

 

Ερχόμαστε με ενα πολύ συγκεκριμένο αριθμό αποσκευών. Είναι όλα όσα μας αποτελούν

όλα όσα κουβαλάμε. Αν καθόμαστε συνεχώς πάνω σε όσα μας ζορίζουν

και κλαίμε για όσα δεν είμαστε, δεν οδηγεί πουθενά. Είναι μη λειτουργικό. Μη αποτελεσματικό.

 

Νιώθεις εκτός? Οι πιο πολλοί άνθρωποι-απο όσους έχουμε επίγνωση του τι είμαστε-

νιώθουμε εκτός.

Ε και? Προσπαθείς να κάνεις κάτι για να αποδείξεις στον εαυτό σου οτι μπορείς να γίνεις κάτι άλλο.

Σου λειτουργεί μέχρι τώρα? Όχι, κατα πως φαίνεται.

Όταν λοιπόν δεν λειτουργεί κάτι, πρέπει να αλλάζουμε μηχανισμό, τρόπο.

Κάνεις ψυχοθεραπεία. Βλέπεις δεν σε βοηθάει. Άλλαξε θεραπευτή.

Δοκίμασε συμπεριφοριστές, γνωσιακής. Ή δοκίμασε απλά να ...

 

παραιτηθείς.

Να παραιτηθείς απο τον πολεμο να αρέσεις,

να γίνεις σαν αυτούς που θαυμάζεις που θα 'θελες να τους μοιάσεις.

Δεν είσαι αυτοί. Νιώθεις λούζερ? Οκ, ας πούμε είσαι λούζερ. Υπάρχει χώρος στον κόσμο τούτο

και για τους λούζερς.

 

                   Λήξε αυτόν τον πόλεμο. Ως παραιτημένος. Αφέσου στις ανεπάρκειές σου

                  και η γαλήνη που θα νιώσεις θα σου ανοίξει και το δρόμο για να δεις πώς θα

                  ζήσεις απο εδω και πέρα. Θα σου έρθουν ιδέες, να 'σαι σίγουρος.

Είσαι πολύ τυχερός που είσαι τόσο έξυπνος.

Κάποιοι στον πόλεμο βγαίνουν με όπλα

με σωματική βία

με ψυχική βια

με πυρομαχικά.

Εσυ έχεις την ευφυία σου.

Το μόνο που σου λείπει απο πυρομαχικά

είναι μια κίνηση: να πεις ΕΧΑΣΑ. Παραιτούμαι. Και απλά

να συνεχίσεις την πορεία σου. 

Μετά αρχίζει το καλό κομμάτι. Αν το φτάσεις, μπορώ να σου πω και τη συνέχεια. Δεν διαφέρουμε οι άνθρωποι και τόσο πολύ, ξέρεις, σ' αυτά τα θέματα.

---              

 

Ως προς τις σκέψεις σου τις βλαβερές (που ίσως σκεφτείς: "ωραία τα λέει αυτή αλλά πώς θα κάνω πέρα τις σκέψεις μου?'

Βλέπεις πως όσο τις απωθείς, τόσο θεριεύουν. Όσο τις πολεμάς τόσο μεγαλώνει το τέρας.

Άφησέ τις λοιπόν να υπάρχουν, Απλώς βάλτες λίγο δίπλα, στην τσέπη σου, δίπλα στα τσιγάρα σου

να κάθονται εκεί, όπως αφήνουμε το πορτοφόλι τα κλειδιά και το κινητό στο τραπέζι όταν μπαίνουμε στο σπίτι και μπαίνουμε για μπάνιο.

Παραιτήσου Μάικ. Its ok.

(με συγχωρείς για το μεγάλο κείμενο, κουράζουν τα πολλά λόγια. αλλά στα έγραψα γιατί εχω περάσει 

 απο κείνο το σημείο που είσαι και έπρεπε να σου δείξω πώς το βίωσα εγω αλλά και να σου δώσω την πλήρη

  εικόνα που δεν φαντάζεσαι πόσο ίδια είναι με όσα ζεις εσυ)

Αρέσει στα μέλη Arxontoula_, Mindthegap- και σε ακόμα 6 μέλη.

__mikeman

# 164 στις 10/1/2019
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Σουηδία
Θέματα: 13
Απαντήσεις: 2.299
'Aρεσαν+: 0%

Σιβίλλα, το μόνο που λυπάμαι είναι που μόνο 1 like μπορώ να κάνω σε αυτό το κείμενο.

 

Αυτό που είπες το έχω σκεφτεί πολλές φορές...όπως το λες, να παραιτηθώ, να πω "ρε παιδί μου μέχρι εδώ φτάνω, δεν το χρωστάω σε κανέναν να γίνω κάτι που δεν είμαι". Και απλά να την περνάω και να ζώ με όσα "λίγα" μπορούν να με ευχαριστούν - μια ωραία ταινία εδώ, εναν περίπατο, να διαβάζεις ένα βιβλίο στο αγαπημένο σου καφέ, τη δουλειά μου, κτλ. Θα μου πεις "χάνεις τόσα άλλα". Μα και τώρα δεν τα έχω, και όχι μόνο αυτό, όπως είπες, είμαι σε πόλεμο με τον εαυτό μου επί 24ώρου βάσεως. Κουράστηκα. Και χάνω ενέργεια που θα μπορούσα να τη διοχευτεύσω αλλού, και τίποτα δεν καταφέρνω. 

Εχεις μια εικόνα για το πώς θα ήταν ο "ιδανικός" σου εαυτός, σε όλα τα επίπεδα - και βλέποντας πόση απόσταση σας χωρίζει, σε πιάνει απελπισία. Και έτσι απωθείς και ανθρώπους που, βρε αδερφέ, τελικά μπορεί και να σε αποδέχονταν όπως είσαι, αν δεν είχες αυτό το γιγαντιαίο "chip on your shoulder" - που αυτό δεν αντέχεται στον άλλον.

Το είπα στον ψυχολόγο που βλέπω εδώ στη Σουηδία(σταμάτησα να τον βλέπω, δεν με βοηθάει ο άνθρωπος, αν ξαναρχίσω θα ψάξω να βρω άλλον) - αυτό που είπες, να "παραιτηθώ", να πω "αυτά μπορώ να καταφέρω, τα άλλα δεν τα φτάνω", και να προσπαθήσω να ησυχάσω απο το να τα "κυνηγάω". Ενώ δεν το απέρριψε τελείως, μου λέει "δεν φαίνεται ότι μπορείς να το κάνεις, γιατί έχεις πραγματική ανάγκη απο ανθρώπινη επαφή, μια παρέα, μια σχέση, κτλ κτλ".

Και ξεκινήσαμε πάλι τα ίδια - πώς να κάνω περισσότερες γνωριμίες, πως να ανοιχτώ, γράψου στο τάδε meetup και πήγαινε, κτλ κτλ κτλ...

Εχω σιχαθεί όλο αυτόν τον πόλεμο για "αυτοβελτίωση" για να πιάσω έναν στόχο που δεν εξαρτάται από εμένα. 


ΥΓ. Γενικά θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους συμμετείχαν μέχρι τώρα στο θέμα...πραγματικά βοηθάει.

 

Αρέσει στα μέλη Arxontoula_, maraki_lar_1980

AlexLuckyCharm

# 165 στις 11/1/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 162 από __mikeman

Να πω και κάτι άλλο, που το σκεφτόμουν σήμερα.

Δεν είναι μόνο ότι θες μια γκόμενα/σχέση.

Είναι σίγουρο ότι κατά ένα ποσοστό το θέμα των σχέσεων με απασχολεί τόσο, όχι γιατί θέλω γκόμενα(που θέλω δηλαδή) αλλά και γιατί, βρίσκοντας γκόμενα, θα "αποδείξω" στον εαυτό μου ότι δεν είμαι για πέταμα.

Εγωιστικές και άχρηστες και βλαβερές σκέψεις σαφώς που δεν οδηγούν πουθενά, αλλά πώς τις ξεφορτώνεσαι...

 

Απο την εφηβική μας ηλικία, στις παρέες μας, στις συναναστροφές μας, εκπαιδευθήκαμε απο το περιβάλλον μας, να "κερδάμε". Ετσι , οχι κερδίζουμε. Μετράγαμε πόσα "δίκηα" είχαμε. Οποιος είχε τα πιο πολλά "δίκηα" αισθανόταν πιο "ψηλός". Ενοιωθε πως έκανε κάτι. Μην τυχόν και μας ΄"ετρωγε" καποιος άλλος ...Αλοιμονό μας. Ντροπή αισθανόμασταν. Μας εκπαιδευαν και εκπαιδευθήκαμε όταν συζητάμε να επιβάλλουμε την αποψη μας. Να μονολογούμε στους διαλόγους. Ουσιαστικά μας τροποποιούσαν να μην δεχόμασταν το λάθος. Δικό μας ή καποιου άλλου. Να είμαστε άριστοι, να μην κανουμε λάθη.

 Πέρασαν τόσα χρόνια απο τότε, που το συνειδητοποίησα, οτι δεν θα υπάρξει μέρα που δεν θα κάνω τουλάχιστον μια  @@@κια στην δουλειά μου, στην ζωή μου. Ξέρω ότι δεν τα κάνω όλα σωστά, όπως λένε, αλλά πλέον τις περισσότερες φορές ούτε το θέλω, κατα πως τα λέν και τα ορίζουν, τα "δίκηα", και τα "λάθη". Και το βασικότερο δεν προσπαθώ να το επιβάλλω στους άλλους.

Γιατι στα λέω αυτά;

Εχω την εντύπωση, ότι έχεις μία αναστολή ώς προς το γυναικείο φύλλο. Δεν ξέρω πως το έχεις ορίσεις μέσα σου αλλά βγάζεις, μια φοβία, μια ατολμία. Πιθανότα να θέλεις να γινονται τα πράγματα "σωστα", να μην σου την "πει" καποια αν κανεις καποιο λάθος. Κι εκει σε παίρνει απο κάτω. Στο όλο σκεπτικό μου, ως προς τον ορισμό που έχεις δώσει, παίζει μεγάλο ρόλο η επιβολή. Πιθανότατα ο τρόπος και αυτα που λές να εκφράζουν μια ταση επιβολής ως προσωπικότητα έναντι του άλλου φύλου. Θα με βοηθούσες, αν μου έλεγες, πόσες γυναικείες παρουσίες συναναστρεφεσαι, σε ποιό επίπεδο και σε ποιό βαθμό ανεξάρτητα απο την ερωτική αναζήτηση.

Δεν μπορώ να καταλάβω την ηττοπαθή στάση. Δεν πάς για πόλεμο ούτε για διαγωνισμό ομορφιάς ή προσωπικότητας. Για συζήτηση πηγαίνεις. Θα δώσεις "έδαφος" και θα πάρεις. Και αυτό να είσαι έτοιμος να το προσφέρεις μια για πάντα. Να είσαι έτοιμος να δημιουργήσεις κατι καινούργιο, κάτι δικό "σας".

Sivilla_I

# 166 στις 11/1/2019
author
Γυναίκα / 52 / Ελεύθερη
Ιρλανδία
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 2.026
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 164 από __mikeman

Σιβίλλα, το μόνο που λυπάμαι είναι που μόνο 1 like μπορώ να κάνω σε αυτό το κείμενο.

 

Αυτό που είπες το έχω σκεφτεί πολλές φορές...όπως το λες, να παραιτηθώ, να πω "ρε παιδί μου μέχρι εδώ φτάνω, δεν το χρωστάω σε κανέναν να γίνω κάτι που δεν είμαι". Και απλά να την περνάω και να ζώ με όσα "λίγα" μπορούν να με ευχαριστούν - μια ωραία ταινία εδώ, εναν περίπατο, να διαβάζεις ένα βιβλίο στο αγαπημένο σου καφέ, τη δουλειά μου, κτλ. Θα μου πεις "χάνεις τόσα άλλα". Μα και τώρα δεν τα έχω, και όχι μόνο αυτό, όπως είπες, είμαι σε πόλεμο με τον εαυτό μου επί 24ώρου βάσεως. Κουράστηκα. Και χάνω ενέργεια που θα μπορούσα να τη διοχευτεύσω αλλού, και τίποτα δεν καταφέρνω.

Το είπα στον ψυχολόγο που βλέπω εδώ στη Σουηδία(σταμάτησα να τον βλέπω, δεν με βοηθάει ο άνθρωπος, αν ξαναρχίσω θα ψάξω να βρω άλλον) - αυτό που είπες, να "παραιτηθώ", να πω "αυτά μπορώ να καταφέρω, τα άλλα δεν τα φτάνω", και να προσπαθήσω να ησυχάσω απο το να τα "κυνηγάω". Ενώ δεν το απέρριψε τελείως, μου λέει "δεν φαίνεται ότι μπορείς να το κάνεις, γιατί έχεις πραγματική ανάγκη απο ανθρώπινη επαφή, μια παρέα, μια σχέση, κτλ κτλ".

Και ξεκινήσαμε πάλι τα ίδια - πώς να κάνω περισσότερες γνωριμίες, πως να ανοιχτώ, γράψου στο τάδε meetup και πήγαινε, κτλ κτλ κτλ...

Εχω σιχαθεί όλο αυτόν τον αγώνα για "αυτοβελτίωση" για να πιάσω έναν στόχο που δεν εξαρτάται από εμένα.


ΥΓ. Γενικά θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους συμμετείχαν μέχρι τώρα στο θέμα...πραγματικά βοηθάει.

 

 

 

         Είμαι στη διάθεσή σου αν θέλεις να γίνουμε ονλαϊνικοί φίλοι, 

 

          ή αν θελήσεις να μάθεις κι άλλα απο μια κάποτε ομοιοπαθή

 

            ή ό,τι.

 

Οι αυτοβελτιώσεις δεν λειτουργούν έτσι. Γίνονται ενας δρόμος αγχωτικός για πολλούς, όταν είναι σκαλωμένοι

στα bad habits που έχουν παγιωθεί πια. Ο θεραπευτής σου δεν βοηθάει. Όχι, ο συγκεκριμένος.

Ωραία τα λέει, ως φίλος, ως άνθρωπος, αλλά αφού βλέπει οτι δεν δουλεύουν αυτά που λέει,

όφειλε να δώσει άλλη μέθοδο.

Ti πα να πει: δεν φαίνεται οτι μπορείς να το κάνεις! Ούτε αυτό που προτείνει μπορείς!

Ε βρες μου άλλο ρε μεγάλε δόκτορα αφού βλέπεις δε μπορώ!

 Δεν το 'κανε. Αντίο, next!!!

(οι θεραπευτές που κάνουν γνωσιακή-συμπεριφορική, είναι συγκεκριμένοι- αν πας σ' αυτό το κομμάτι)

 

Αλλά μπορείς να δοκιμάσεις και μόνος σου αυτή την παραίτηση απο τον εξαντλητικό αγώνα της διόρθωσης των κακώς κειμένων σου. 

Είναι απίστευτα εξοντωτικό, σα να σου ρουφάει όλη την ενέργεια, φτάνει το τέλος της μέρας και είσαι εξαντλημένος

ακόμα κι αν δεν έχεις κάνει τίποτα. Μόνο απο τις σκέψεις, απο την προσπάθεια να βρεις ιδέες να γίνεις καλά

να φύγουν οι ψυχαναγκασμοί (κάποιοι έχουν κι απαυτά)

να να να να και κείνοι οι μπάσταρδοι δεν κουνάνε ρούπι. Όσο τους απωθείς και τους κουτουλάς

έρχονται πιο δυνατοί λες και boostάρονται απο τον αγώνα σου.

            Φάκατα

 

Και μη νομίζεις οτι αυτά ξεριζώνονται απο τη μια μέρα στην άλλη. Είναι κακές συνήθειες χρόνων, κατασκευής

έχουν τραφεί και έχουν ριζώσει καλά. 

Αλλά ο,τι φυτρώνει, ξεριζώνεται κιόλας. Σιγά σιγά, μεθοδικά και δοκιμάζοντας πιο ύπουλες πολεμικές τακτικές, όταν οι παραδοσιακές δεν κάνουν τίποτα.

Κατα τα λοιπά, ο,τι χρειαστείς, στη διάθεσή σου anytime. 

Αρέσει στο μέλος __mikeman

elenal12

# 167 στις 11/1/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Mikeman,

 

Αυτό που μπορω να διακρίνω σε εσενα, ειναι οτι το προβλημα που μας παρουσίαζεις (το γεγονός ότι τοσα χρονια δεν εριξες ποτε γυναίκα) δεν είναι το πραγματικό. Μου κάνει εντύπωση το γεγονός ότι δεν έχεις μπορεσει τόσα χρόνια να προσεγγίσεις και να καταφέρεις να κατάκτησεις μια γυναίκα.


Είσαι έξυπνος, έχεις λεφτα, κι ομως, δεν εχεις αναπτύξει social skills. Τι εκανες τοσα χρονια? Γιατί σε βλέπω συνεχώς να απομονωνεις τον εαυτό σου απο τους υπόλοιπους ? Τι ιδεες σου γεννιούνται οταν αποφασιζεις να χάνεις τα meet ups, αλλα αντιθέτως να προτιμας να καθεσαι σπιτι, στο κρεβάτι. Η Σιβυλλα μιλησε για παραίτηση. Εγω βλέπω οτι εχεις παραιτηθεί ηδη. Εχεις αποφασίσει (ή κάποιος αλλος το εκανε για εσένα) ,, οτι δεν μπορείς να ρίξεις γυναίκα, κι επι τούτου πραττεις. 


Θα μπορούσες ανετα να εχεις φτιάξει το σωμα σου, αλλα δεν το εκανες. Θα μπορουσες ανετα να εχεις κανει πολλες σχέσεις, αλλα δεν το εκανε.  Γιατι? Γιατι τέτοια παραίτηση ? Εχεις μαθει σε ενα μοτίβο (βιζιτες), εχεις βολευτεί και ΔΕΝ ΘΕΣ να ξεφυγεις απο αυτό. Οπως προανεφερα, θα μπορούσες να ειχες φτιάξει το σωμα σου και θα μπορούσες να φλερταρεις αρχικως με οχι εμφάνισιμες κοπελες. Μια χαρα θα "επεφταν" . Μήπως τελικά εσυ εισαι επιλεκτικος? Υπάρχουν τοσοι άνθρωποι στον κόσμο, και οι περισσότεροι απο αυτους δεν ειναι μοντελα. Ειναι κανονικοι άνθρωποι. Κανονικες γυναικες μεχρι εις - (μειον) απειρον. Αρα, πες μου, γιατι δεν επιχειρησες να στραφείς σε αυτες?


Κατι άλλο βασανίζει τις σκεψεις σου. Μαλλον δεν έχεις βρει καποιο νοημα στη ζωη σου. Ολα λειτουργουν μηχανικα. Το κίνητρο σε κανει να συνεχίζεις μπροστα. Εσένα ποιο ειναι το motivation σου για τη ζωη? Απλα να τη βλέπεις να περνάει μπροστά απο τα ματια σου? Η μανα μου, έχει χασει ολη την οικογένεια της κι οχι μονο, κι όμως,, παραμενει δυνατη. Αυτή,, εχει υπαρξει το πρότυπο μου, ωστε να μην τα παρατας ποτε! Μεχρι και την τελευταία μου ανάσα, θα συνεχίσω να παλεύω. Αυτό, σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Να βαδίζεις μπροστά. 


Προσωπικά, αν ημουν φίλος σου, θα σου έριχνα ενα κομματακι ξύλο. Ετσι, για να νιωσεις οτι ζεις λιγακι. Γιατι εχεις τοποθετησει τον εαυτό σου μαζι με τους νεκρούς. Εγω λεω, να ξυπνήσεις. Ενα μικρό αγορι που ακόμη να γίνει αντρας. Να πας και να μιλήσεις σε 100,200 σε 1000 αν χρειαστεί. Καλύτερο, απο το να καθεσαι και να λυπασαι τον εαυτό σου. Προσωπικά, θα σου εριχνα ενα κομματακι ξυλο. Το ξαναλεω. Ισως τότε,, λυτρωνες τον εαυτον σου απο τις αλυσίδες που τον εχεις δέσμευσει.


Ο άνθρωπος είναι ικανός για τα παντα, αν θελήσει...

Ο άνθρωπος είναι ικανός για τα παντα, αν θελήσει...

Sivilla_I

# 168 στις 11/1/2019
author
Γυναίκα / 52 / Ελεύθερη
Ιρλανδία
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 2.026
'Aρεσαν+: 0%

 

       Δυστυχώς (ή ευτυχώς)

 

                    όχι.

 

  Ο άνθρωπος είναι ικανός όσο και όπως ορίζουν οι ικανότητές του.

Παράθεση:
Σχόλιο # 167 από elenal12

 

Ο άνθρωπος είναι ικανός για τα παντα, αν θελήσει...

 

 

Αρέσει στα μέλη __mikeman, Mindthegap- και σε ακόμα 1 μέλος.

__mikeman

# 169 στις 11/1/2019
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Σουηδία
Θέματα: 13
Απαντήσεις: 2.299
'Aρεσαν+: 0%

Ελενα, αυτό ειδικά το θέμα(για το ποιες γυναίκες προσεγγίζω) νομίζω το εξαντλήσαμε στις πρώτες σελίδες του θέματος, γιατί γυρνάμε πάλι εκεί? Δεν είναι έτσι. Δεν πάω για "μοντέλα", έλεος, ηλίθιος είμαι, δε ξέρω τι μου γίνεται? Και οι, ας πούμε, μέτριας εμφανίσεως κοπέλες έχουν αρκετές επιλογές, δεν είναι απελπισμένες. Δεν θα πάνε με έναν μιζεριασμένο που κουβαλάει 10 μετρικούς τόνους αποσκευές πίσω του. Μπορεί να πάνε με μέτριας εμφάνισης άντρα, αλλά που έχει τη χαρά της ζωής μέσα του.

Οσο το γιατί έγινα έτσι? Το έχω εξηγήσει. Τη δεκαετία 20-30 την πέρασα παλεύοντας με ΙΨΔ και κατάθλιψη. Εχασα τους φίλους που είχα απο το δημοτικό και γυμνάσιο, και δεν έκανα άλλους. Πως να μη γίνει αυτό, όταν οι άλλοι της ηλικάς μου κάναν τα πράγματα που πρέπει να κάνεις σε αυτήν την ηλικία, εγώ πάλευα με την αρρώστια μου. Οι δικοί μου, μου έλεγαν να εξομολογηθώ τουλάχιστον στον καλύτερο μου φίλο τι μου συνέβαινε, μήπως όλη η παρέα με έβλεπε με πιο κατανόηση, ότι δεν τους κάνω εγώ πέρα. Δεν το έκανα, δεν εμπιστευόμουν με τίποτα(όχι αδίκως, αλλά δεν θα επεκταθώ). Δεν τελείωσα τη σχολή. Πήγα 125 κιλά.


Ο στρατός με "ξύπνησε" κάπως. Εχασα 25 κιλά, και έχω κρατηθεί εκεί. Αρχισα μερικά "project" μονος μου. Για το ένα βρήκα χρηματοδότη. Εχοντας αυτό να δείξω στο βιογραφικό(γιατί πτυχίο δεν είχα), βρήκα καλή δουλειά στον τομέα μου στην Πράγα. Εμεινα εκεί 3 χρόνια. Τώρα βρήκα ακόμα καλύτερη δουλειά στην Σουηδία. Αυτό ακριβώς που πάντα ήθελα, στην κυριολεξία. Δεν έχω παραιτηθεί επαγγελματικά, ίσα ίσα. Εκεί έχω στόχους. Απλά, δεν μπορώ να αναπληρώσω κοινωνικά αυτά που έχασα σε αυτήν την δεκαετία. Δεν έχω κανέναν πέραν απο τους γονείς μου, και δεν έχω "ενέργεια", οπως έχει αποδειχτεί, να βρω κάποιον. Οσο κι αν θέλω ανθρώπινη επαφή, οι συναναστροφές με εξαντλούν, γιατί όποτε είμαι με άλλους ανθρώπους έρχονται ΟΛΕΣ οι ανασφάλειες στο μυαλό(είσαι περίεργος, είσαι έτσι, είσαι γιουβέτσι). Απο ότι φαίνεται, ο ψυχολόγος που πήγαινα μέχρι τώρα δεν βοηθάει. Ειναι οπως τα λέει η Σιβίλα, λέγαμε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια, που θα έλεγα και με έναν φίλο, χωρίς πρόοδο.

Αυτά.

Παράθεση:
Σχόλιο # 167 από elenal12

Mikeman,

 Θα μπορούσες ανετα να εχεις φτιάξει το σωμα σου, αλλα δεν το εκανες. Θα μπορουσες ανετα να εχεις κανει πολλες σχέσεις, αλλα δεν το εκανε.  Γιατι? Γιατι τέτοια παραίτηση ? Εχεις μαθει σε ενα μοτίβο (βιζιτες), εχεις βολευτεί και ΔΕΝ ΘΕΣ να ξεφυγεις απο αυτό. Οπως προανεφερα, θα μπορούσες να ειχες φτιάξει το σωμα σου και θα μπορούσες να φλερταρεις αρχικως με οχι εμφάνισιμες κοπελες. Μια χαρα θα "επεφταν" . Μήπως τελικά εσυ εισαι επιλεκτικος? Υπάρχουν τοσοι άνθρωποι στον κόσμο, και οι περισσότεροι απο αυτους δεν ειναι μοντελα. Ειναι κανονικοι άνθρωποι. Κανονικες γυναικες μεχρι εις - (μειον) απειρον. Αρα, πες μου, γιατι δεν επιχειρησες να στραφείς σε αυτες?

 

__mikeman

# 170 στις 11/1/2019
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Σουηδία
Θέματα: 13
Απαντήσεις: 2.299
'Aρεσαν+: 0%

>>Τι ιδεες σου γεννιούνται οταν αποφασιζεις να χάνεις τα meet ups, αλλα αντιθέτως να προτιμας να καθεσαι >>σπιτι, στο κρεβάτι.

 

Οτι είμαι περίεργος, μίζερος, βαρετός, άσχημος, κτλ κτλ...ότι δεν θα βρω κανέναν να μιλήσω, ότι οι άλλοι θα με αγνοήσουν, θα με κρίνουν, θα είμαι σαν τη μύγα μες στο γάλα...και θα αισθανθώ ακόμα χειρότερα από ότι αισθάνομαι τώρα. Οπότε λέω αστο για σήμερα, κάτσε στο κρεβάτι άλλες 2 ώρες, και μετά βγες για ένα καφεδάκι χαλαρά μόνος σου χωρίς πίεση. Και δοκιμάζουμε "την άλλη βδομάδα".

Κι έτσι πάει απο βδομάδα σε βδομάδα...

Και ο ψυχολόγος να μου λέει "τι να κάνω, να έρθω στο σπίτι να σε τραβήξω απο το κρεβάτι"? Και να λέμε τα ίδια και τα ίδια σε κάθε συνεδρία.

 

elenal12

# 171 στις 11/1/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Ας αφησουμε τις αποψεις μας να διαφερουν, ναι? 

Παράθεση:
Σχόλιο # 168 από Sivilla_I

 

       Δυστυχώς (ή ευτυχώς)

 

                    όχι.

 

  Ο άνθρωπος είναι ικανός όσο και όπως ορίζουν οι ικανότητές του.

 

 

 

elenal12

# 172 στις 11/1/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Προφανως, δεν με κατάλαβες . Προσπαθησα να το διατυπώσω οσο πιο ευγενικα μπορουσα. 

 

 

 

 

 

Ας το ξαναπω λοιπον αλλη μια φορα. Μπορεις να προσεγγισεις γυναικες οχι εμφανίσιμες. Χρειάζεται περαιτερω επεξηγηση για το τι σημαίνει αυτο?? 

 

 

 

 

 

Επειτα, κατανοώ την κατάσταση σου, αλλα αυτο δεν ειναι δικαιολογια. Κρυβεσαι πισω απο αυτην και αυτη σε πηγαινει πίσω.,σε κρατάει αλυσοδεμένο. Κοίτα να αποδεσμεύτεις,, αλλιως κανενας ψυχίατρος - ψυχολόγος δεν θα μπορέσει να σε βοηθήσει. Θα αλλάξεις, επειδη εσυ το θες. Οσο για την παραίτηση,, εγω βλέπω εναν άνθρωπο που τα εχει ηδη παρατησει. Μπορείς να λες στον εαυτο σου το ιδιο παραμύθι ξανα και ξανα, ομως η αλήθεια ειναι μια. Ξεφυγες απο την αρρώστια, βρήκες δουλειά και εχεις ενα σπίτι που μπορείς να ζεις. Ολα τα αλλα ειναι δικαιολογιες. Αντι να καθεσαι εδω και να απαντάς σε εμας, πηγαινε γυμναστηριο και κοψε το φαΐ. Τι σε εμποδιζει απο το να το κανεις?? 

 

 

 

 

 

 

Λογια περι αλλαγης, ειναι απλά λογια. Πραξε, εαν θες να δεις διαφορά. Το λεω σαν να ήμουν φίλη σου. 

 

 

 

 

Αυτα. 

Παράθεση:
Σχόλιο # 169 από __mikeman

Ελενα, αυτό ειδικά το θέμα(για το ποιες γυναίκες προσεγγίζω) νομίζω το εξαντλήσαμε στις πρώτες σελίδες του θέματος, γιατί γυρνάμε πάλι εκεί? Δεν είναι έτσι. Δεν πάω για "μοντέλα", έλεος, ηλίθιος είμαι, δε ξέρω τι μου γίνεται? Και οι, ας πούμε, μέτριας εμφανίσεως κοπέλες έχουν αρκετές επιλογές, δεν είναι απελπισμένες. Δεν θα πάνε με έναν μιζεριασμένο που κουβαλάει 10 μετρικούς τόνους αποσκευές πίσω του. Μπορεί να πάνε με μέτριας εμφάνισης άντρα, αλλά που έχει τη χαρά της ζωής μέσα του.

Οσο το γιατί έγινα έτσι? Το έχω εξηγήσει. Τη δεκαετία 20-30 την πέρασα παλεύοντας με ΙΨΔ και κατάθλιψη. Εχασα τους φίλους που είχα απο το δημοτικό και γυμνάσιο, και δεν έκανα άλλους. Πως να μη γίνει αυτό, όταν οι άλλοι της ηλικάς μου κάναν τα πράγματα που πρέπει να κάνεις σε αυτήν την ηλικία, εγώ πάλευα με την αρρώστια μου. Δεν τελείωσα τη σχολή. Πήγα 125 κιλά. Ο στρατός με "ξύπνησε" κάπως. Εχασα 25 κιλά, και έχω κρατηθεί εκεί. Αρχισα μερικά "project" μονος μου. Για το ένα βρήκα χρηματοδότη. Εχοντας αυτό να δείξω(γιατί πτυχίο δεν είχα), βρήκα δουλειά στον τομέα μου στην Πράγα. Εμεινα εκεί 3 χρόνια. Τώρα βρήκα καλύτερη δουλειά στην Σουηδία. Δεν έχω παραιτηθεί επαγγελματικά. Απλά, δεν μπορώ να αναπληρώσω αυτά που έχασα σε αυτήν την δεκαετία. Δεν έχω κανέναν πέραν απο τους γονείς μου, και δεν έχω "ενέργεια", οπως έχει αποδειχτεί, να βρω κάποιον. Οσο κι αν θέλω ανθρώπινη επαφή, οι συναναστροφές με εξαντλούν, γιατί όποτε είμαι με άλλους ανθρώπους έρχονται ΟΛΕΣ οι ανασφάλειες στο μυαλό(είσαι περίεργος, είσαι έτσι, είσαι γιουβέτσι). Απο ότι φαίνεται, ο ψυχολόγος που πήγαινα μέχρι τώρα δεν βοηθάει. Ειναι οπως τα λέει η Σιβίλα, λέγαμε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια, που θα έλεγα και με έναν φίλο, χωρίς πρόοδο.

Αυτά.

 

 

__mikeman

# 173 στις 11/1/2019
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Σουηδία
Θέματα: 13
Απαντήσεις: 2.299
'Aρεσαν+: 0%

>>Ας το ξαναπω λοιπον αλλη μια φορα. Μπορεις να προσεγγισεις γυναικες οχι εμφανίσιμες. Χρειάζεται >>περαιτερω επεξηγηση για το τι σημαίνει αυτο??

Κοίτα, περαν "αντικειμενικών" κριτηρίων(γατί μπορεί να είναι και διπλάσια απο μένα και πάλι να μου αρέσει), αν η κοπέλα δεν μου αρέσει πια και ΚΑΘΟΛΟΥ...ε δεν έχω λόγο να το κάνω, απλά για να λέω ότι "εριξα" γυναίκα(αν υποθέσουμε ότι θα έπεφτε, που και πάλι αμφιβάλλω). Είναι και άδικο για την ίδια. Ειπαμε να κάνουμε σχέση με κάποια που κάπως μας ελκύει, αλλιώς ποιος ο λόγος. Δεν πολυκαταλαβαίνω πώς θα το έκανα έτσι κι αλλιώς. Πώς ακριβώς προσεγγίζεις και φλερτάρεις μια γυναίκα η οποία δεν σε ελκύει καθόλου μα καθόλου, και που δε θες να πας μαζί της με την καμία? Που βρίσκεις την ενέργεια?


Για να τα λέω και όλα δηλαδή : Εχει τύχει(όχι πολλές φορές, 3-4 το πολύ) σε αυτές τις εφαρμογές να μου στείλουν πρώτες μήνυμα γυναίκες που δεν μου άρεσαν καθόλου εμφανισιακά - δεν έβρισκα το παραμικρό ελκυστικό πράγμα επάνω τους. Πιθανόν να βρίσκονται κι αυτές στην ίδια κατάσταση με τη δική μου. Δεν τις απάντησα. Δεν βρίσκω το λόγο - αφού δεν μου αρέσει καν να τις κοιτάω, γιατί να μπω σε αυτή την διαδικασία? Οπως είπα, 37 χρόνια έμεινα μονος, το πολύ πολύ να μείνω άλλα 37. Δεν έχω "στάνταρντ", απλά με κάποια που δεν με ελκύει καθόλου, δεν βρίσκω το λόγο.


(Ναι, το ξέρω, με την ίδια λογική, και οι γυναίκες που έχουν επιλογές δεν έχουν λόγο να πάνε μαζί σου, αφού δεν τις ελκύεις. Είπα εγώ το αντίθετο?)

 

elenal12

# 174 στις 11/1/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Οι απαιτήσεις απαιτουν εφορο εδαφος. 

 

 

 

 

 

Οπως κι αν εχει, εσυ ξερεις... 

Παράθεση:
Σχόλιο # 173 από __mikeman

>>Ας το ξαναπω λοιπον αλλη μια φορα. Μπορεις να προσεγγισεις γυναικες οχι εμφανίσιμες. Χρειάζεται >>περαιτερω επεξηγηση για το τι σημαίνει αυτο??

Κοίτα, περαν "αντικειμενικών" κριτηρίων(γατί μπορεί να είναι και διπλάσια απο μένα και πάλι να μου αρέσει), αν η κοπέλα δεν μου αρέσει πια και ΚΑΘΟΛΟΥ...ε δεν έχω λόγο να το κάνω, απλά για να λέω ότι "εριξα" γυναίκα(αν υποθέσουμε ότι θα έπεφτε, που και πάλι αμφιβάλλω). Είναι και άδικο για την ίδια. Ειπαμε να κάνουμε σχέση με κάποια που κάπως μας ελκύει, αλλιώς ποιος ο λόγος. Δεν πολυκαταλαβαίνω πώς θα το έκανα έτσι κι αλλιώς. Πώς ακριβώς προσεγγίζεις και φλερτάρεις μια γυναίκα η οποία δεν σε ελκύει καθόλου μα καθόλου, και που δε θες να πας μαζί της με την καμία? Που βρίσκεις την ενέργεια?


Για να τα λέω και όλα δηλαδή : Εχει τύχει(όχι πολλές φορές, 3-4 το πολύ) σε αυτές τις εφαρμογές να μου στείλουν πρώτες μήνυμα γυναίκες που δεν μου άρεσαν καθόλου εμφανισιακά - δεν έβρισκα το παραμικρό ελκυστικό πράγμα επάνω τους. Πιθανόν να βρίσκονται κι αυτές στην ίδια κατάσταση με τη δική μου. Δεν τις απάντησα. Δεν βρίσκω το λόγο - αφού δεν μου αρέσει καν να τις κοιτάω, γιατί να μπω σε αυτή την διαδικασία? Οπως είπα, 37 χρόνια έμεινα μονος, το πολύ πολύ να μείνω άλλα 37. Δεν έχω "στάνταρντ", απλά με κάποια που δεν με ελκύει καθόλου, δεν βρίσκω το λόγο.


(Ναι, το ξέρω, με την ίδια λογική, και οι γυναίκες που έχουν επιλογές δεν έχουν λόγο να πάνε μαζί σου, αφού δεν τις ελκύεις. Είπα εγώ το αντίθετο?)

 

 

 

__mikeman

# 175 στις 11/1/2019
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Σουηδία
Θέματα: 13
Απαντήσεις: 2.299
'Aρεσαν+: 0%

Θα παραδεχτώ ότι για το γυμναστήριο έχεις δίκιο - είναι το μόνο πράγμα που είναι αποκλειστικά στο χέρι μου να βελτιώσω, ακόμη μόνο και μόνο για να αισθανθώ εγώ καλύτερα με το σώμα μου. Εδώ όντως παίζει τεμπελιά, που οφείλω να την ξεπεράσω. 

__mikeman

# 176 στις 11/1/2019
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Σουηδία
Θέματα: 13
Απαντήσεις: 2.299
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 174 από elenal12

Οι απαιτήσεις απαιτουν εφορο εδαφος. 

 

 

 

 

 

Οπως κι αν εχει, εσυ ξερεις... 

 

 

Δεν έχω καμία απαίτηση. Απλά λέω το λογικό : Mε κάποιον/κάποια που δεν σε ελκύει ΚΑΘΟΛΟΥ, δεν έχεις λόγο να κάνεις σχέση, απλά για να λες ότι έκανες. Αν ταιριάζουν οι χαρακτήρες σας, τότε γίνεστε φίλοι(που και αυτό το χρειάζομαι, μην πω και πολύ περισσότερο απο ότι μια σχέση). Αλλά αμα είναι να περνάς καλύτερα με το pornhub από ότι με την κοπέλα σου στο κρεβάτι, χεσε μέσα.

Ειπα και ξαναπα ότι, με αυτήν την λογική, και οι περισσότερες κοπέλες δε θέλουν να κάνουν κάτι μαζί μου, και το βρίσκω εντελώς αναμενόμενο. Δεν "απαιτώ" ούτε "περιμένω" κάτι. Δεν με έχει "αδικήσει" κάποιος. Παίρνω αυτό που μου αναλογεί.

Αρέσει στα μέλη Mindthegap-, Arxontoula_

elenal12

# 177 στις 11/1/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Πρωτα πολεμα κανεις με ξυλινο σπαθι επειτα με ατσαλινο...



Το μονο που είπα, ειναι να μαθεις να μιλας και να φλερτάρεις με οχι εμφανίσιμες μεχρι να λυθεις και να ξεθαρεψεις λιγάκι. Αλλα εσυ μιλάς εκ του ασφαλούς. Αν δεν ειχες χρήματα για να πληρώνεις για "παρεα", τωρα θα ελεγες μια άλλη ιστορία. 

__mikeman

# 178 στις 11/1/2019
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Σουηδία
Θέματα: 13
Απαντήσεις: 2.299
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 177 από elenal12

Πρωτα πολεμα κανεις με ξυλινο σπαθι επειτα με ατσαλινο...

Το μονο που είπα, ειναι να μαθεις να μιλας και να φλερτάρεις με οχι εμφανίσιμες μεχρι να λυθεις και να ξεθαρεψεις λιγάκι. Αλλα εσυ μιλάς εκ του ασφαλούς. Αν δεν ειχες χρήματα για να πληρώνεις για "παρεα", τωρα θα ελεγες μια άλλη ιστορία. 

 

Οχου μωρέ, μιλάμε για μια φορά της μίας ώρας το δίμηνο και αν...σιγά το ξεφάντωμα δηλαδή.

Κατα τ'αλλα, καταλαβαίνω τι λες, αλλά εγώ προσωπικά με κοπέλα που με απωθεί εμφανισιακά δεν μπορώ να φλερτάρω ή να χαιδολογιέμαι...έστω και για εξάσκηση. Οποιος μπορεί ας το κάνει. Αν υποθέσουμε ότι έστω κι αυτή θα "καθόταν", που είναι ένα ΜΕΓΑΛΟ αν. Εγώ τουλάχιστο δεν μπορώ να φανταστώ πως θα έμοιαζε μια κοπέλα που δεν έχει καθόλου επιλογές. Και μου κάνει εντύπωση που μια κοπέλα λέει σε έναν άντρα "βρες εκεί ένα μπάζο να κάνεις εξάσκηση". Με τα αισθήματα της εν λόγω "practice girl" τι γίνεται?

---

Ρε συ Σιβίλα, το θέμα με τον ψυχολόγο μου είναι ότι κυρίως προσπαθούσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις μειωτικές σκέψεις για τον εαυτό μου, που μου έρχονται όταν συναναστρέφομαι με άλλους ανθρώπους - ειναι προφανές ότι αυτό κυρίως με εμποδίζει απο το να κάνω, αν όχι σχέσεις, τουλάχιστο μια παρέα.

Οπότε μου έλεγε, αυτά δεν λύνονται με το να τα συζητάς, λύνονται στην πράξη...πήγαινε τουλάχιστον αυτήν την βδομάδα σε αυτό το meetup που γίνεται τακτικά κάθε Σαββατο πρωί 10.30 για καφεδάκι, και αυτές τις αρνητικές σκέψεις ούτε να τους δίνεις σημασία, ούτε να τις πολεμάς...απλά ας τες να υπάρχουν. Και έρχεσαι την επόμενη φορά να συζητήσουμε πώς πήγε.

Εγώ τις περισσότερες φορές, οπως είπα, γραφόμουν και δεν πήγαινα.

Ε μου έλεγε ο άνθρωπος, τι να σου κάνω, να έρθω να σε τραβήξω απο το κρεβάτι?

Και ξανα μανα τα ίδια ένας κύκλος.

Ενας γνωσιακός-συμπεριφοριακός δηλαδή, τι παραπάνω θα έλεγε?

__mikeman

# 179 στις 11/1/2019
author
Ανδρας / 40 / Ελεύθερος
Σουηδία
Θέματα: 13
Απαντήσεις: 2.299
'Aρεσαν+: 0%

Τελοσπάντων, το θέμα είναι να κάτσω κάτω, να βάλω σε μια σειρά τα πράγματα στο κεφάλι μου, να ξεκαθαρίσω τι είναι αποκλειστικά στο χέρι μου να κάνω χωρίς να περιμένω "εγκριση" ή υποστήριξη απο άλλους, και τι δεν εξαρτάται απο εμένα, οπότε τα δεύτερα τα "αφήνω" και ότι γίνει.

Π.χ

Το να τρώω πιο υγιεινα και να πάω γυμναστήριο εξαρτάται μόνο απο εμένα.
Το να πάω(έστω και με το ζόρι) έστω μια φορά τη βδομάδα σε αυτά τα meetup, για να "ξαναμάθω" πως κάνεις παρέα με ανθρώπους, πάλι εξαρτάται απο εμένα.

Τώρα, το να κάνω άλλους(άντρες ή γυναίκες) να με συμπαθήσουν, ή ακόμα περισσότερο γυναίκες να με δουν σαν πιθανό γκόμενο, δεν είναι στο χέρι μου. Είμαι αυτός που είμαι. Δεν πρόκεται να γίνουν τίποτα...συνταρακτικές αλλαγές στα 37. Το πιθανότερο είναι, οπως είμαι τώρα, έτσι πάνω-κάτω θα πορευτώ, με μικρές παραλλαγές. Αν το αποδεχτώ αυτό τουλάχιστο θα ηρεμήσω.

Αρέσει στο μέλος 26-29-31

Sivilla_I

# 180 στις 11/1/2019
author
Γυναίκα / 52 / Ελεύθερη
Ιρλανδία
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 2.026
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 178 από __mikeman

 

Οχου μωρέ, μιλάμε για μια φορά της μίας ώρας το δίμηνο και αν...σιγά το ξεφάντωμα δηλαδή.

Κατα τ'αλλα, καταλαβαίνω τι λες, αλλά εγώ προσωπικά με κοπέλα που με απωθεί εμφανισιακά δεν μπορώ να φλερτάρω ή να χαιδολογιέμαι...έστω και για εξάσκηση. Οποιος μπορεί ας το κάνει.

---

Ρε συ Σιβίλα, το θέμα με τον ψυχολόγο μου είναι ότι κυρίως προσπαθούσαμε να αντιμετωπίσουμε αυτές τις μειωτικές σκέψεις για τον εαυτό μου, που μου έρχονται όταν συναναστρέφομαι με άλλους ανθρώπους - ειναι προφανές ότι αυτό κυρίως με εμποδίζει απο το να κάνω, αν όχι σχέσεις, τουλάχιστο μια παρέα.

Οπότε μου έλεγε, αυτά δεν λύνονται με το να τα συζητάς, λύνονται στην πράξη...πήγαινε τουλάχιστον αυτήν την βδομάδα σε αυτό το meetup που γίνεται τακτικά κάθε Σαββατο πρωί 10.30 για καφεδάκι, και αυτές τις αρνητικές σκέψεις ούτε να τους δίνεις σημασία, ούτε να τις πολεμάς...απλά ας τες να υπάρχουν. Και έρχεσαι την επόμενη φορά να συζητήσουμε πώς πήγε.

Εγώ τις περισσότερες φορές, οπως είπα, γραφόμουν και δεν πήγαινα.

Ε μου έλεγε ο άνθρωπος, τι να σου κάνω, να έρθω να σε τραβήξω απο το κρεβάτι?

Και ξανα μανα τα ίδια ένας κύκλος.

Ενας γνωσιακός-συμπεριφοριακός δηλαδή, τι παραπάνω θα έλεγε?

 

 

          Ο γνωσιακός έχει συγκεκριμένη τεχνική και με συγκεκριμένη διάρκεια συνεδριών.

 

Ξεφεύγει απο την αέναη ψυχοθεραπεία με αόριστο χρονικό διάστημα συναντήσεων και ψαξίματα

γενικού περιεχομένου, σχεδόν στα τυφλά.

Ας πούμε, είναι πιο στοχευμένο.

Ψάξε κυρίως στα αγγλικά: cognitive behavioral therapy να διαβάσεις πιο συγκεκριμένα πράγματα απο όσα σου περιγράφω εγω απο τη θέση του ενδιαφερόμενου -ασθενούς.

 

Γενικά, δουλεύουν πάνω στις πεποθήσεις σου, στις γνωσίες όπως τις λένε. Δεν αρκεί δηλαδή να θεραπεύσεις το σύμπτωμα με προσπάθεια, τύπου: βγες, γνώρισε, κάνε, δείξε.

Πάει στην πεποίθηση και στην ξεριζώνει.

Αλλά και εκει θα ακούσεις αυτό που σου προείπα για την παραίτηση (φυσικά δεν εννοώ την παραίτηση της έλενας) 

αλλά την παραίτηση όπως στην περιέγραψα παραπάνω.

Είναι σα να αφήνεσαι στο παρόν, εκεί, μαζί με όλα όσα φοβάσαι.

Προσωρινά τουλάχιστον. Θυμήσου όμως, πως πίσω απο όλους αυτούς τους προβληματικούς συλλογισμούς

ο κύριος εχθρός σου και μόνιμος επισκέπτης κάτω απο όλα, είναι ο φόβος. Και ο φόβος έχει να κάνει με τον έλεγχο, ή μάλλον με την ψευδαίσθηση ελέγχου που έχουμε.

Όταν αφεθείς, ο φόβος υποχωρεί. Έρχεται αλλά όταν ξέρεις οτι δεν έχεις έλεγχο σε τίποτα ουσιαστικά,

τότε χαλαρώνεις, Και τότε συμβαίνει κάτι πολύ απλό και πολύ σπουδαίο: ζεις. 

Κανονικά. Απο κείνο το κανονικά που ζεις στο παρόν, που απολαμβάνεις, που νιώθεις άνετος να αισθανθείς,

να απολαύσεις, να ρουφήξεις την κάθε ώρα σου, ακόμα και κείνες τις σκοτεινές ώρες.

                  Το μόνο που έχεις να κάνεις αν μπεις σ' αυτή τη διαδικασία που σου περιέγραψα

                   είναι να αφήσεις στην άκρη τον εγωισμό.

                   Να είσαι έτοιμος να αφήσεις όσα πίστευες μέχρι τώρα, να είσαι έτοιμος και πρόθυμος να 

                   τα γκρεμίσεις, με κίνητρο μια καλύτερη ζωή. Αν το δεις σα μια περιπέτεια απο την οποία θα βγεις

                    αλλαγμένος, κι ας άφησες πίσω παγιωμένες θέσεις και συνήθειες, τότε μόνο κέρδος θα έχεις.

Αρέσει στα μέλη 26-29-31, __mikeman και σε ακόμα 1 μέλος.
Επιλέξτε σελίδα: (1-14)
Σελίδες Αρχική«45678910111213Τελ.»
Δεν μπορείτε να απαντήσετε