Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 300.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο γνωριμιών στην Ελλάδα.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Γονεις!..

Επιλέξτε σελίδα: (1-3)
Σελίδες 123

26-29-31

# 1 στις 17/9/2018
author
Ανδρας / 56 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Γλυφάδα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 3.368
'Aρεσαν+: 0%

Γονεις!..

Θα θεσω εναν προβληματισμο μου και βλεπουμε...

Τι γνωμη εχετε φταινε οι γονεις μας γιαυτο που ειμαστε τωρα?Και αν υποθεσουμε οτι φταινε,σας καλυπτει το κλισε "το καλο σας θελαμε"η το τετριμενο "τοσα ξεραμε τοσα καναμε"...και εν τελει τους φερνεις προ των ευθυνων τους οσο ειναι στην ζωη  η το αφηνεις να περασει ετσι?...Θα ηθελα να πω επισης μην μπερδευουμε την αγαπη προς το προσωπο τους,αλλο αυτο ετερον εκατερον,και αυτοι μας αγαπουσαν αλλωστε στο ονομα της αγαπης εχουν γινει απιστευτα εγκληματα...=
Αρέσει στα μέλη MadameShuShu40, Mindthegap- και σε ακόμα 2 μέλη.

calm_balance

# 2 στις 17/9/2018
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Οι γονείς έχουν την ευθύνη μέχρι τα 18 που είναι και η ενηλικίωση.


Από εκεί και πέρα καλό θα ήταν να πάρουμε την ευθύνη της ζωής μας
άσχετα με το τι λένε.

Βέβαια η ελληνική οικογένεια κρατά αλυσοδεμένα τα παιδιά της 
μέχρι να πάνε 80 ετών με χιλιάδες τρόπους.

26-29-31

# 3 στις 17/9/2018
author
Ανδρας / 56 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Γλυφάδα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 3.368
'Aρεσαν+: 0%

Εμ ακριβως εκει ειναι το θεμα...

Εκει θεωρω οτι γινονται ολα τα λαθη,που θα επηρεασουν

τον χαρακτηρα σου στις σχεσεις σου μετα...

Παράθεση:
Σχόλιο # 2 από calm_balance

Οι γονείς έχουν την ευθύνη μέχρι τα 18 που είναι και η ενηλικίωση.


 


 

Αρέσει στο μέλος equinox_

elenal12

# 4 στις 17/9/2018
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Τα πάντα ευθύνονται, ως ένα βαθμό. Εμείς, όταν ενηλιωθουμε, όχι δηλαδή όταν κλείσουμε τα 18, αλλα όταν πραγματικά ενηλικιωθουμε, τότε θα θέσουμε κάποια όρια και τι θέλουμε εμείς από τον ίδιο μας τον εαυτό. Θα αποδεχτούμε το παρελθον μας, αλλά δεν θα το αφήσουμε να μας καθορίσει. Πχ. Αν εμένα ο πατέρας μου η ή μητέρα μου ήταν νευρικος/η, δεν σημαίνει ότι θα πρεπει κι εγώ να γίνω το ίδιο. ΕΠΙΛΈΓΩ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΖΩ τον εαυτό μου, να πάρει άλλη κατεύθυνση. Μια, με την οποία θα μπορεί να κοιμάται ήσυχα τα βράδια και η οποία θα του προσφέρει μια αρμονική ζωή. Χωρίς εντάσεις!!

alisida

# 5 στις 17/9/2018
author
Γυναίκα / 50 / Διαζευγμένη
Καζακστάν
Θέματα: 34
Απαντήσεις: 7.091
'Aρεσαν+: 0%

Σιγουρα ολα επηρεαζουν..

.Ο χαραχτηρας τους,η οικονομικη κατασταση της οικογενειας,η κοινωνικη ταξη,ο περιγυρος ,οι φιλοι μας ,η εξωτερικη μας εμφανιση ,οι τυχον μαθησιακες δυσκολιες,οι τασεις μας για ελευθερια ,η δομη της οικογενειας ...Βλεπουμε παιδια να γινονται ιδια οι γονεις και παιδια που γινονται εντελως διαφορετικα ..

.Αυτο που ισως κληρονομουμε με μεγαλη ευκολια ειναι η αντιληψη για τη ζωη (πχ αν οι γονεις μου μελετουν και σχεδιαζουν το μελλον καπως ετσι θα σκεφτομαι κι εγω οταν μεγαλωσω .Αν τρωνε- πινουν και διασκεδαζουν μονο ,κατα πασα πιθανοτητα θα κανω κι εγω το ιδιο )..

.Οι ιδιοι γονεις δεν μεγαλωνουν ολα τα παιδια με τον ιδιο τροπο.Συνηθως στα πρωτα γινονται λαθη ειμαστε πιο αυστηροι και πιο υπερπροστατευτικοι ,στα δευτερα γνωριζουμε κ εχουμε μαθει απο τα λαθη μας ...(τοσα ξεραμε τοσα καναμε ισχυει σε αρκετες περιπτωσεις)...

Το μονο νοημα που βρισκω στο να αποδωσω ευθυνες στους γονεις μου,ειναι για να καταλαβω τι δεν πηγε καλα και να μην φερθω αναλογα στα δικα μου παιδια ..

.Παιδια που δεν αποδιδουν ευθυνες μεγαλωνοντας ειναι ή απο τελειους γονεις (κοματακι δυσκολο)ή απο γονεις που τα εχουν κανει ολοιδια με αυτους ,αρα δεν υπαρχει λογος αποδοσης ευθυνων...

Πολυ μεγαλο θεμα ...

Αρέσει στα μέλη somebody961, Persefoni__ και σε ακόμα 1 μέλος.

26-29-31

# 6 στις 17/9/2018
author
Ανδρας / 56 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Γλυφάδα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 3.368
'Aρεσαν+: 0%

Ιδεατο αλλα μου φαινεται δυσκολο,αυτο το επλεγω και προσταζω

 

δεν ειναι κουμπι που το πατας...στο ευχομαι!!

Παράθεση:
Σχόλιο # 4 από elenal12
 Πχ. Αν εμένα ο πατέρας μου η ή μητέρα μου ήταν νευρική, δεν σημαίνει ότι θα πρεπει κι εγώ να γίνω το ίδιο. ΕΠΙΛΈΓΩ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΖΩ τον εαυτό μου, να πάρει άλλη κατεύθυνση. Μια, με την οποία θα μπορεί να κοιμάται ήσυχα τα βράδια και η οποία θα του προσφέρει μια αρμονική ζωή. Χωρίς εντάσεις!!

 

elenal12

# 7 στις 17/9/2018
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Καθόλου δύσκολο, αρκεί να ξέρεις τι θες και να διώξεις τους δαίμονες της αμφιβολίας από μέσα σου. Και αυτό ισχύει, για τα περισσότερα, όπου εμείς οι ίδιοι, βάζουμε αλυσίδες στον εαυτό μας, θεωρώντας τον ανίκανο να κάνει αυτά που θέλουμε. Εξάσκηση θέλει, και μαθαίνουμε τον εγκεφάλο μας την νέα πραγματικότητα την οποία θέλουμε εμείς να χουμε. Όπως γίνεται και με τα αρνητικά στοιχεία αντίστροφα.

elenal12

# 8 στις 17/9/2018
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Αλυσίδα

Αλυσίδα μου, συμφωνώ απόλυτα μαζί σου!!

26-29-31

# 9 στις 17/9/2018
author
Ανδρας / 56 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Γλυφάδα
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 3.368
'Aρεσαν+: 0%

Σε αυτο εστιαζω,στις αντιληψεις που τις πρισσοτερες φορες ειναι λαθος

και που τις αφομοιωνουμε ευκολα,μην ξεχνας οτι λιγοι ηταν αυτοι

που μας μεγαλωσαν με κριτικη σκεψη,ειμαστε η γενια που στην

μεγαλη της πλειοφηφια¨" μεγαλωσε με το τι θα πει ο κοσμος"

και αυτο μας εγινε τροπος ζωης...

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 5 από alisida

.Αυτο που ισως κληρονομουμε με μεγαλη ευκολια ειναι η αντιληψη για τη ζωη (πχ αν οι γονεις μου μελετουν και σχεδιαζουν το μελλον καπως ετσι θα σκεφτομαι κι εγω οταν μεγαλωσω .Αν τρωνε- πινουν και διασκεδαζουν μονο ,κατα πασα πιθανοτητα θα κανω κι εγω το ιδιο )..

 

Αρέσει στο μέλος equinox_

alisida

# 10 στις 17/9/2018
author
Γυναίκα / 50 / Διαζευγμένη
Καζακστάν
Θέματα: 34
Απαντήσεις: 7.091
'Aρεσαν+: 0%

Αν οι αντιληψεις εχουν να κανουν με την αρχη της πορειας μας ( πχ πρεπει να παντρευτω και να κανω παιδια ) ...

Ειναι αργα για αναθεωρησεις ...Χαχαχα!! Καποια πραγματα τα ακολουθουμε και καποια αλλα τα διαγραφουμε ...

Εχει να κανει και με το περιβαλλον που εργαζομαστε,ζουμε ,δηλ αν μετακομισω σε αλλη χωρα στα 20-25_,σιγουρα δεν θα ακολουθησω αυτα που εμαθα απο τους γονεις μου αλλα θα προσαρμοστω στα νεα δεδομενα ..

.Σημασια εχει και η επιροη του συντροφου αν εχει διαφιρετικες αντιληψεις ,αν μεγαλωσε διαφορετικα ...Εκει υπαρχουν περιθωρια αλλαγων σε ηπια μορφη χωρις εσωτερικους πολεμους

matakiamou00

# 11 στις 17/9/2018
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Παίζει μεγάλο ρόλο θα πω γενικότητες τώρα όλοι γνωρίζουμε ότι το περιβάλλον που μεγαλώνει ένα παιδί είναι σήμαντικο γιατί αντιγράφει είναι μπομπ σφουγγαράκι (το καρτούν).Αυτό μπορεί να αλλάξει όσο μεγάλωνει διαχωρίζει τι του αρέσει και τι όχι.Οποτε διαμορφώνει μια δική του προσωπικότητα.Μην ξεχνάμε όσο αλλάζουν οι ηλικίες αλλάζουν και οι καταστάσεις.Δεν είναι το ίδιο.

vrasidas2018

# 12 στις 18/9/2018
author
Ανδρας / 59 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Καλλιθέα
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 177
'Aρεσαν+: 0%

Ολοι

μας είμαστε μια βελτιωμένη έκδοση των γονιών μας! Τουλάχιστον όσοι σκεφτόμαστε,Το dna βλέπεις!

Από κεί και πέρα, όσο πιο νωρίς ανακαλύψεις, αιτιολογήσεις και συγχωρήσεις τα λάθη τους και τα στραβά τους, τόσο το καλύτερο για το μέλλον σου!!!

Αρέσει στα μέλη MadameShuShu40, Mindthegap- και σε ακόμα 1 μέλος.

anassa_

# 13 στις 18/9/2018
author
Γυναίκα / 58 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 5
Απαντήσεις: 3.038
'Aρεσαν+: 0%

Υπάρχουν σφάλματα κ σφάλματα, εγκλήματα κ πταίσματα ... 

Στην πλειοψηφία κ υπό κανονικές συνθήκες στη γενιά μας, κανονικές συνθήκες μπορεί να είναι τόσο η φτώχεια όσο κ η σχετική ευμάρεια. Τόσο η μόρφωση ή ο αναλφαβητισμός, τόσο η πόλη ή επαρχία... θέλω να πω άσχετα με το περιβαλλον κ την κοινωνική θέση, αρκεί το γενικό κοινό να ήταν η οικογένεια να μην πειναει κ να υπάρχει στα μέλη αγάπη... κάποιο τέλος πάντων ενδιαφέρον,  αφού οι αντιλήψεις ήταν ίδιες στην Ελλάδα της γενιάς μας κ στην ουσία με αυτες γαλουχηθηκαμε που να πρωτοριξουμε ευθύνη δηλαδή;  και γιατί μόνο στους γονείς;  
Θεωρώ λοιπόν εφ οσον από 7 ετών εγώ προσωπικά γνωρίζω κ ξεχωρίζω το σωστο από το λάθος ο,τι κ όποιος κι αν μου μιλήσει, τελικά εγώ επιλέγω...Στην πιθανή, έστω κ συχνά, επιβολή από τους μεγαλύτερους υπάρχει πάντα το περιθώριο της άμεσης άρνησης αν "κάτσει" όσο είσαι ανήλικος, ή της αλλαγής πλεύσης όταν ενηλικιωθεις εφ' όσον υφίσταται ο στόχος.  


Τώρα για τα ζητήματα χαρακτηρα θεωρώ κ πάλι πως είναι περιπλοκα τα πράγματα κ ναι δεν ευθύνονται εντελώς οι γονείς... 
Η παροιμία λέει  " από ρόδο βγαίνει αγκάθι κ από αγκάθι ρόδο"Άλλη λέει  " παπά παιδί διαβόλου εγγόνι" ... 

Δεν ξέρω νομίζω όσο κι αν "φταίει" το περιβάλλον κ οι προσλαμβανουσες ο καθένας μας είναι μοναδικός κ ανάλογα την φαιά ουσία του, την εμπειρία του, την κρίση του, την ενσυναίσθηση,  θα πράξει ... που τα βρίσκει όλα αυτά;  
Παντού  όχι μόνο στους γονείς... βασικά στα θέλω του ... 

Αρέσει στα μέλη Sivilla_I, alisida

IM____

# 14 στις 18/9/2018
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 1 από 26-29-31

Γονεις!..

Θα θεσω εναν προβληματισμο μου και βλεπουμε...

Τι γνωμη εχετε φταινε οι γονεις μας γιαυτο που ειμαστε τωρα?Και αν υποθεσουμε οτι φταινε,σας καλυπτει το κλισε "το καλο σας θελαμε"η το τετριμενο "τοσα ξεραμε τοσα καναμε"...και εν τελει τους φερνεις προ των ευθυνων τους οσο ειναι στην ζωη  η το αφηνεις να περασει ετσι?...Θα ηθελα να πω επισης μην μπερδευουμε την αγαπη προς το προσωπο τους,αλλο αυτο ετερον εκατερον,και αυτοι μας αγαπουσαν αλλωστε στο ονομα της αγαπης εχουν γινει απιστευτα εγκληματα...=

 

Ότι έγινε, έγινε. Από 'κει και πέρα προσπαθείς να βρεις την άκρη για τον εαυτό σου.

 

Δε θεωρώ ότι βοηθάει το να τους επιρρίψουμε ευθύνες. Γενικά για θέματα ευθυνών χάνουμε αρκετό πολύτιμο χρόνο από τη ζωή μας. Οι ευθύνες αποδίδονται στα δικαστήρια για πρακτικούς λόγους. Από 'κει και πέρα η ουσία είναι να βρίσκουμε λύσεις στα όποια προβλήματα παρουσιάζονται και να τα διαχειριζόμαστε.

Enikos

# 15 στις 18/9/2018
author
Ανδρας / 76 / Χήρος
Βοσνία - Ερζεγοβίνη
Θέματα: 21
Απαντήσεις: 20.861
'Aρεσαν+: 0%

Το παιδι, οπως και οι γονεις του, γεννιεται ΚΑΙ με αντιστασεις.


Δεν γεννιεται ερμαιο του περιβαλλοντος του.

Με βαση τον χαρακτηρα του, ο οποιος θα περασει απο πολλες εξετασεις, τελικως θα υιοθετησει τα της προσωπικοτητας που θα διαμορφωσει.

Εκει...στα περι προσωπικοτητας να επικεντρωθουμε. Διοτι αυτη θα ειναι υπευθυνη στην πορεια, για τις επιλογες του η για τις ροπες του.

Τελικως, κανεις δεν μας φταιει η σε κανεναν δεν ειμαστε υποχρεοι, για τις επιλογες μας. Νομος.

Ολα αυτα τα χρεωνομαστε, ακριβως την επομενη που γιορτασαμε την ενηλικιωση μας, παιρνοντας διπλωμα οδηγησης και πηγαινοντας να ασκησουμε το εκλογικο μας δικαιωμα κορδωτοι, κορδωτοι...

Αποψη μου...


Αρέσει στα μέλη MadameShuShu40, Sivilla_I και σε ακόμα 4 μέλη.

Arxontoula_

# 16 στις 18/9/2018
author
Γυναίκα / 54 / Σε σχέση
Ν. Θεσσαλονίκης / Σταυρός
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 1.744
'Aρεσαν+: 0%

Εχω μια ξαδέρφη, γύρω στα 45.

Για όλες τις λάθος επιλογές της ζωής της, κατηγορεί σε σταθερή και μόνιμη βάση τη μάνα της. Και τον πρώην άντρα της. (αυτά τα δυο πάνε πακέτο, διότι, κατά το αφήγημά της, η μάνα της φταίει για τον άντρα που διάλεξε να παντρευτεί).

Προχτές, με είχε πάρει πάλι τηλέφωνο για να παίξει για πολλοστή φορά την κασέτα "Αν - η μάνα μου - μπλα μπλα μπλα - εγώ - θα - είχα - βρει - το νόημα - της ζωής - και - την απόλυτη - ευτυχία"

Της είπα οτι η μάνα της κοντεύει πια τα 80 και είναι καιρός να συμφιλιωθεί με την ιδέα οτι είναι αυτή που είναι και δεν πρόκειται να αλλάξει (ούτε η μάνα, ούτε η ξαδέρφη)

Αυτό που δεν της είπα, είναι ότι όλα αυτά τα χρόνια, ενώ είχε την ευκαιρία να αποστασιοποιηθεί από τη μάνα της, επέλεξε να την έχει μέσα στα πόδια της και να γρινιάζουν η μια στην άλλη μέρα-νύχτα, για να έχει κάπου στα σίγουρα να ρίχνει το φταίξιμο.

 

Αρέσει στα μέλη MadameShuShu40, Enikos και σε ακόμα 2 μέλη.
Σαν τα μπεκατσόνια θα πάμε..

somebody961

# 17 στις 18/9/2018
author
Ανδρας / 59 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 100
Απαντήσεις: 12.019
'Aρεσαν+: 0%

Παρατηρώ τα ζώα. Συγκεκριμένα μικρός παρατηρούσα πολύ, ιδιαίτερα τις γάτες
που είναι γνωστές με τους ανθρώπινους χαρακτηρισμούς "αξιοπρεπή, αυτάρκη και περήφανα ζώα που εμπνέουν τον σεβασμό".
(για εκείνες, δεν είναι τίποτα από όλα αυτά. Απλά, ΕΙΝΑΙ).

Είναι βέβαια και προικισμένα από τη φύση για αυτό με ικανότητες που εμείς οι άνθρωποι τόσο τις ζηλεύουμε. Όπως, ευκινησία, ευλυγισία και νύχια που δεν αστειεύονται..
Ικανότητες που οξύνονται και αναπτύσσονται μέσα από το παιχνίδι, που είναι έμφυτο μέσα σε κάθε ον στην παιδική του ηλικία.

Τι κάνει λοιπόν η μαμά γάτα; ΤΙΠΟΤΑ πέρα από το να τα διδάξει μέσα από τις πράξεις της (κυνηγιού) το πώς να επιβιώσουν στο περιβάλλον που τα έφερε, όπως εκείνο είναι τώρα. Τα αφήνει να μαθαίνουν μέσα από το παιχνίδι το σώμα τους, εξασκώντας παράλληλα και το νέο ακόμα τους μυαλό

και εκεί, τελειώνει ο ρόλος της, και έπειτα από 3 μήνες οι σχέσεις τους είναι "δεν σε ξέρω/δεν με ξέρεις".

Δεν κάνει τίποτα "για να τα κάνει όπως οι άλλες γάτες είναι".

Ο ρόλος της δεν είναι φορτωμένος με απωθημένα και πρότυπα για να γίνει "όπως ο γάτος ψίψης",

και όπως οι άλλες γάτες, που γίνονται γάτες τύψεις.. ..φτάνοντας στην αυτοαπόρριψη..

Ο ρόλος της είναι καθαρός και απλός.

Έτσι λοιπόν αναπτύσσονται τα ζώα και επιβιώνουν.


Μα και η ανθρώπινη ιστορία βρίθει ιστοριών μεγάλων ανθρώπων - που πάνε τη ζωή ένα βήμα παραπέρα - ανθρώπων που αντιτίθενται - από νωρίς στη ζωή τους - σε όλα αυτά.
Ο Αϊνστάιν π.χ. είναι γνωστός για την εικόνα του, που βγάζει γλώσσα. Σε όλα, από νωρίς. (Και οι Rolling Stones)


Τι κάνουμε εμείς ως γονείς; Αντίγραφα/κακέκτυπα, κόβοντας νωρίς γλώσσα και "φτερά" στα παιδιά, προκειμένου να παραδώσουμε στην κοινωνία ανθρώπους έτοιμους για την πραγματικότητα,
πραγματικότητα όμως όπως εμείς την αντιλαμβανόμαστε! "Επειδή το παιδί είναι παιδί. Δεν ξέρει"!
Και ούτε θα μάθει ποτέ - συμπληρώνω εγώ.

Και άμα έχει γλώσσα και την βγάζει (όπου γλώσσα=κάθε προσπάθεια να χαράξει τον δικό του δρόμο) ως νέος Αϊνστάιν, αμέσως, έτοιμος ο χαρακτηρισμός: "ΚΑΚΟ παιδί, αντιδραστικό, αναρχικό".. 
Που με τη στάμπα αυτή στο κούτελο, είναι έτοιμο να "πέσει" στους όποιους παραδείσους τεχνητούς. Δεν εννοώ ουσίες απαραίτητα.
Οτιδήποτε το έχουν παραμυθιάσει οι κάθε επιτήδειοι να πιστεύει, να καλύπτει την ανάγκη του για αντίδραση.
Αλλάζει απλώς, βάζοντας τα ρούχα του αλλιώς..
(Αντίδραση = μέρος τής αποδοχής. Αντιμετώπιση, θα έπρεπε, μα δεν του το έμαθαν ποτέ.
Διαφορετικά, "επιστρέφει" και γίνεται ακόμα χειρότερος ως γονέας).

Αυτή η γλώσσα λοιπόν, πρέπει να είναι "πολλά μέτρα μήκος" για να αντέξει την ισοπέδωση.


Και όταν αργότερα (αντιμετώπιση άλλου ανθρώπου/παιδιού) - πάντα έρχεται η στιγμή - "αρνηθεί" μέσα του την πηγή τού κακού (του) επειδή έτσι γαλουχήθηκε ("οι γονείς είναι αλάνθαστοι γιατί, δε μπορεί, από αγάπη κινούνται")..

τότε τού φταίνε όλα τα άλλα και οι άλλοι γύρω του
(αν δεν συμφωνούν - ως αντικαταστάτες γονείς μαζί του/χάιδεμα αυτιών),

και έτσι, ο καθένας τον "συκοφαντεί", απεργάζεται το κακό του...

και φτάσαμε ως (Ελληνική κυρίως) κοινωνία, να μας φταίνε μονίμως οι άλλοι μα ποτέ εμείς, που μεγαλώσαμε με το "Μπράααβοο ο Γιαννάκης"..
Και, ό,τι δεν καταφέρνουν οι γονείς, το αποτελειώνουν οι γιαγιάδες..

Και γίναμε ένα απέραντο έθνος μαμάκηδων, νομίζοντας πως τάχα μου έχουμε κόψει τον ομφάλιο λώρο.. Χα!

Ναι, και τον "συνδέσαμε" όμως αλλού, στους άλλους, παραμυθιάζοντας εμείς οι ίδιοι αυτή τη φορά τον εαυτό μας και κάνοντας ουσιαστικά το χατήρι των "αλάνθαστων" γονιών μας.

Και (επίκαιρο): Ψηφίζουμε "γονείς", που μας κάνουν τα ίδια.. και ας το ξέρουμε.. "Είσαι καλό παιδί" και το πιστεύουμε, για να έρθει η 'προσγείωση' λίγες μέρες μετά..


Μαμάκηδες είμαστε οι περισσότεροι, και αυτά ακριβώς σκέφτομαι όποτε πέσω εδώ σε θέμα με γενικό τίτλο και με αδιαμφισβήτητο συμπέρασμα: "είναι μαμάκιας").. Δηλαδή, "φύγε μακριά"!


Ενα ζώο λοιπόν, ποτέ δεν παραμυθιάζεται. Ζει εν πλήρη συνειδήσει την δική του την πραγματικότητα, το είναι του και εν τέλει, τη ζωή του.
Είναι πλήρες εαυτού, αυθεντικό, γεμάτο.
Δεν φεύγει ποτέ από αυτόν κάνοντας άλλα αντ' άλλων/των άλλων.


Συγχαρητήρια άνθρωποι γονείς.. μόλις μεγαλώσατε ακόμα έναν ηλίθιο άνθρωπο, βάζοντας τρικλοποδιές στη ζωή του.. Μεγαλώσατε. Δεν αναπτύξατε.

Είναι θέμα αχανές, ανέφερα μόλις ελάχιστα, παραλείποντας πολλά περισσότερα.

Αρέσει στα μέλη equinox_, 26-29-31 και σε ακόμα 1 μέλος.

alisida

# 18 στις 18/9/2018
author
Γυναίκα / 50 / Διαζευγμένη
Καζακστάν
Θέματα: 34
Απαντήσεις: 7.091
'Aρεσαν+: 0%

σκεψη

Η ξαδερφη της Αρχοντουλας ,οπως και οι ( αρσενικο/θυλικο) μαμακιδες που περιγραφει ο Σαμ,,,

Κατι μ λεει οτι εχουν ακουσει πολλες φορες στη ζωη τους τη φραση : 

" τι κανεις εκει ? Να με πεθανεις θελεις ?"...

 

Ασχετο...

Θυμαμαι στα 19 μου οταν βροντηξα εναν αραβωνα με ενα "καλο παιδι απο σπιτι" που ομως δεν μου ταιριαζε και με ηθελε στα καλουπια του ,τη μανα μου να λεει τη φραση : η καρδια μου !! ...

Γυρισα την πλατη μου και πηγα στο δωματιο μου χωρις να δωσω σημασια ...Δεν το ακουσα ποτε ξανα .

Αρέσει στα μέλη 26-29-31, somebody961

equinox_

# 19 στις 18/9/2018
author
Γυναίκα / 58 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 19
Απαντήσεις: 1.310
'Aρεσαν+: 0%
Ένα θέμα τεράστιας σημασίας για όλες τις ανθρώπινες σχέσεις.
Που εδώ, δεν θα μιλάμε για γονίδια, αλλά για την επιρροή των γονιών μας, επάνω μας.
Που, σαφώς και οι ίδιοι είχαν γονείς και που, αν γυρίσουμε στο χρόνο, μάλλον θα φτάσουμε στους Αδάμ και την Εύα να πάρουν όλη την ευθινη για τα ''στραβά'' μας

Ως μια μονάδα - οικογένεια, που ζει μέσα σε μια κοινωνία και που σύμφωνα με την εποχή έχει/υιοθετεί διάφορες αντιλήψεις για ''κάλο-κακό'' και που και αυτές αλλάζουν ανα εποχή, θα προτιμήσω να πω - ''ευθύνεται'' και ναι, ετσι είναι, δρα σύμφωνα με αυτές.

Ο βασικός ρόλος των γονέων - μια μικρή κοινω-νία, φαινεται να ήταν/είναι να μας προετοιμάζει για τις κανόνες τίς μεγάλης, μαζί με την εκπαίδευση διάφορων σχολίων (που πάλι, είναι γέννημα-έργο της κοινωνίας) για να μπορέσουμε να αντεπεξέλθουμε, να προσαρμοστούμε ομαλά, να μην μας πετάξει έξω, όταν βγούμε στη ζωή.

Αυτό το θεωρούσαν σωστό, το θεωρούν/θεωρούμε και τώρα.
Πού είναι το λάθος, αν μπορούσα να το πω ετσι, γιατί αν και '' για το καλό μας'', κάπου, σε καποιους δεν βγαίνει για καλό, παρόλο που κανένας γονείς δεν θέλει το κακό του παιδιού του;
Και ως παιδιά που θα γίνουν γονείς, και ως γονείς που έχουν παιδιά, και ως κοινωνία γενικά έχει κάπου κάτι ''λάθος'' τελικά...

 

Για εμένα είναι πια σαφές - γιατί παιδί ήμουν, έκανα παιδιά και σαφώς, τα κοινά λάθη και εγώ με την σειρά μου τα έκανα.
Και εγώ - δεν ήξερα τι θα πει γονείς. Δεν υπάρχουν σχολεία γονέων, ενώ σαν μανιτάρια φυτρώνουν νοσοκομεία, φαρμακεία, άλλα ιδρύματα που ασχολούνται εκ των υστέρων με τις συνέπειες, αλλά εκ των προτέρων λάθη γονέων.
Και ετσι θα συνεχίζει ο κύκλος, και ετσι θα λέμε πως φταίει η άτιμη κοινωνία, ξεχνώντας πως εμείς είμαστε αυτή και εμείς συμβάλουμε στο χρώμα κάθε επόμενης γενιάς/εποχής με το που γινόμαστε γονείς.
Και αν συνειδητοποιήσαμε ως γενιά πόσο σημαντικός είναι ο ρόλος του γονέα που φαινεται πια να κατανοούμε, αλλά ως ιδέα μόνο - γιατί στη πράξη είναι λίγοι οι γονείς που βάζουν το παιδί με τα ενδιαφέροντα του, με την καλή του ψυχική κατάσταση και όχι την κοινωνία πια - στο κέντρο, και ακόμα είναι - για τα μάτια της μόνο, εκπληρώνοντας τις προσδοκίες τους, μέσω των παιδιών.''Αυτό που εγώ δεν μπορούσα να γίνω, να κάνω, να εχω, να είμαι, θα το κάνεις εσύ για να χαρώ εστω και μέσω εσενα, να με σέβονται, να γίνω/φανώ καποιος''

Ελπίζω το θέμα αυτό να ανοίξει λίγο τα δικά μας μάτια, για ο,τι μπορεί να διορθωθεί, να ''σωθεί'' για να πάρει μια υγιής πορεία, αν δεν είναι - για όσους βρίσκονται σε σχέση γονείς-παιδί και ακόμα δεν είναι αργά.

https://www.youtube.com/watch?v=J317DUqkYVU&list=RDJ317DUqkYVU&start_radio=1&t=0
https://www.youtube.com/watch?v=9eJeFgr2QGo
Αρέσει στα μέλη Mindthegap-, alisida και σε ακόμα 2 μέλη.

Mindthegap-

# 20 στις 18/9/2018
author
Γυναίκα / 43 / Ελεύθερη
Βραζιλία
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 2.875
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 9 από 26-29-31

ειμαστε η γενια που στην

μεγαλη της πλειοφηφια¨" μεγαλωσε με το τι θα πει ο κοσμος"

και αυτο μας εγινε τροπος ζωης...

 

Ισχυει..αλλα ξερεις κατι...

πως γινεται αδερφια (ας πουμε)  που τους μεγαλωσαν με αυτη την αποψη...

ο ενας να την ακολουθει...

και ο αλλος να την εχει πεταξει στο καλαθι των αχρηστων..

Καπου επεμβαινει  και ο χαρακτηρας και η προσωπικοτητα του αλλου...

Αρέσει στα μέλη MadameShuShu40, 26-29-31 και σε ακόμα 1 μέλος.
Επιλέξτε σελίδα: (1-3)
Σελίδες 123
Δεν μπορείτε να απαντήσετε