Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 300.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο γνωριμιών στην Ελλάδα.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Πώς αισθάνεσαι, τι νιώθεις;

Επιλέξτε σελίδα: (1-3)
Σελίδες 123

jane_do

# 41 στην 1/2/2019
author
Γυναίκα / 41 / Σε σχέση
Αλλη χώρα
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 2.271
'Aρεσαν+: 0%

 Αυτό ακριβώς!

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 22 από alisida

Δεν μας παιρνει να κανουμε τον υπομονετικο σαμαριτη..

Μαλλωστε ελευθερα 

 

 

 

 

jane_do

# 42 στην 1/2/2019
author
Γυναίκα / 41 / Σε σχέση
Αλλη χώρα
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 2.271
'Aρεσαν+: 0%

 Τώρα που το ξανασκέφτομαι,πάντα απέφευγα να κάνω κάτι που θα μπορούσε να εξοργίσει τον άλλον,τον όποιον άλλον...και δεν νομίζω ότι το έκανα για αυτόν,μάλλον για εμένα,για να είμαι το καλό παιδί...δεν ξέρω...

Αρέσει στο μέλος Mindthegap-

Nuvolla

# 43 στην 1/2/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
ψιθυριστά Τζέην
{για μας τα κάνουμε  όλα ,απλά δε μας έχουμε δώσει ακόμη την απάντηση στο ''γιατί ;'' όταν δοθεί ...όλα γίνονται απλά και εύκολα ) 

jane_do

# 44 στην 1/2/2019
author
Γυναίκα / 41 / Σε σχέση
Αλλη χώρα
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 2.271
'Aρεσαν+: 0%

Αυτό το γιατί ψάχνω και εγώ...

Παράθεση:
Σχόλιο # 43 από Nuvolla
ψιθυριστά Τζέην
{για μας τα κάνουμε  όλα ,απλά δε μας έχουμε δώσει ακόμη την απάντηση στο ''γιατί ;'' όταν δοθεί ...όλα γίνονται απλά και εύκολα ) 

 

Nuvolla

# 45 στην 1/2/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 44 από jane_do

Αυτό το γιατί ψάχνω και εγώ...

 

 

    αν το ψάχνεις ...

    θα το βρεις

jane_do

# 46 στην 1/2/2019
author
Γυναίκα / 41 / Σε σχέση
Αλλη χώρα
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 2.271
'Aρεσαν+: 0%

Μακάρι.

Παράθεση:
Σχόλιο # 45 από Nuvolla

 

    αν το ψάχνεις ...

    θα το βρεις

 

 

equinox_

# 47 στις 2/2/2019
author
Γυναίκα / 57 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 17
Απαντήσεις: 927
'Aρεσαν+: 0%

(ε)

Υπάρχουν εκατοντάδες συναισθήματα - από βαριά και σκουρόχρωμα έως χαρούμενα και καλοπροαίρετα.

Μερικοί ψυχοθεραπευτές τους έχουν κλείσει σε τέσσερις κύριες ομάδες - οργή, θλίψη, φόβος και χαρά.
Όλα τα άλλα συναισθήματα είναι ποικιλίες και αποχρώσεις τους.

Δεν χρειάζεται να ξέρει ο καθένας λεπτομερώς την ακριβή ονομασία ενός συναισθήματος, σημαντικό είναι να μην το αρνείται.

Αυτό βεβαίως, δεν σημαίνει ότι πρέπει να είμαστε συνεχώς σε εγρήγορση για να μην χάσουμε ένα ή άλλο συναίσθημα.
Δεν χρειάζεται να ξοδεύουμε τη ζωή μας κολλώντας την μεχρι τα γόνατα σε συναισθηματική λάσπη.
Αντίθετα, η εργασία επάνω στα συναισθήματα σημαίνει, να βγαίνουμε όσο πιο γρήγορα μπορουμε από αυτή τη λάσπη.

Ο κανόνας είναι απλός - αν κάποιο συναίσθημα μας έχει κυριεύσει - του δίνουμε αρκετό χρόνο να το συνειδητοποιήσουμε, αναγνωρίζοντας την ύπαρξή του.

Σημαντικό είναι:
να μην λογοκρίνει κανείς τα συναισθήματά του.
Να μην τα εμποδίζει, να τα νιώθει.
Να μην τρέχει μακρυά τούς.
Να μην σκέφτεται - "Δεν πρέπει να αισθάνομαι έτσι'' ή - ''Προφανώς, κάτι δεν πάει καλά με εμένα."
Δεν πρέπει να αυτοδικαζόμαστε εξαιτίας των συναισθημάτων που νιώθουμε.

Απλά, πρέπει να τα ζήσουμε, να τα αποδεχόμαστε και όχι - να αντιστεκόμαστε στη συναισθηματική ενέργεια που περνάει μέσα από το σώμα μας.
Και όταν περάσει - πώς λέμε μετά απο μια ίωση - ας σκεφτούμε ίσως και εδώ: "Αυτό ήταν. Τώρα είμαι εντάξει."
Αρέσει στο μέλος jane_do

equinox_

# 48 στις 2/2/2019
author
Γυναίκα / 57 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 17
Απαντήσεις: 927
'Aρεσαν+: 0%

(ε)

Μετά απο κάθε ίωση, ο οργανισμός μας είναι ήδη αφοπλισμένος με αντισώματα.
Έτσι και εδώ, μπορουμε να τα αναπτύξουμε, αν κανουμε τα ακόλουθα, προσωπικά για τον καθένα μας πράγματα, όπου - εξερευνούμε, αφού έχουμε ανταποκριθεί κατάλληλα στα συναισθήματά μας - τις σχετικές σκέψεις και τις αποδεχόμαστε χωρίς να τις καταπιέζουμε ή να τις επιβάλλουμε σε λογοκρισία και αυτές.

Στη συνέχεια, αποφασίζουμε αν πρέπει να κάνουμε ένα επόμενο βήμα.

Ακριβώς εδώ, τίθεται σε ισχύ η ικανότητά μας να κρίνουμε. Στο παιχνιδι μπαίνει ο προσωπικός μας κατάλογος αξίων.

Αυτό πάλι, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αυτοκαταδικαζόμαστε λόγω των συναισθημάτων που βιώνουμε.

Σε αυτό το στάδιο εμείς αποφασίζουμε - αν θέλουμε να κάνουμε κάτι ως απάντηση στο αίσθημα/συναισθημα απο τις συνοδευτικές του σκέψεις και τι ενδεχομένως θα είναι αυτό.


Αξιολογούμε την κατάσταση και επιλέγουμε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά που ευθυγραμμίζεται με το σύστημα αξιών μας και την ανάγκη - να φροντίσουμε τον εαυτό μας.

Αυτό θα μπορούσε να διευκρινίσει, αν υπάρχει πραγματικά ένα πρόβλημα που χρειάζεται να λύσουμε.

Θα μπορούσε να διευκρινίσει επίσης - μήπως είμαστε κολλημένοι σε κάποια απολύτως λανθασμένη συλλογιστική;
Δεν θα ήταν καλό να διορθώναμε έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, για παράδειγμα, αν διαπιστώναμε πως αυτό απο μόνο του, μας φέρνει κάποιο συγκεκριμένο δυσάρεστο συναίσθημα;
Και αν πραγματικά υπάρχει πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίζουμε - μπορούμε να το λύσουμε;
Έχει να κάνει με κάποιον άλλον;

Είναι απαραίτητο και αποδεκτό να μοιραζόμαστε τα συναισθήματά μας με αυτό το άτομο και, αν ναι, πότε θα το κάνουμε;
Ίσως θα είναι αρκετό να βιώσουμε μόνο το ιδιαίτερο αίσθημα και να λάβουμε υπόψη τις συνοδευτικές του σκέψεις;


Αν δεν είμαστε σίγουροι για το τι πρέπει να κάνουμε, αν μας διαπερνά ένα πολύ ισχυρό συναισθηματικό κύμα ή αν οι δραστηριότητες που σχεδιάζουμε είναι πολύ ριζοσπαστικές, ίσως να περιμέναμε μια ημέρα ή δύο, μέχρι να καταλαγιάσει, να ηρεμήσουμε και το μυαλό μας να είναι σε θεση να σκεφτεί καθαρά, χωρίς να είναι παραφορτωμένο συναισθηματικά;

Με άλλα λόγια, να κάνομε ένα διάλειμμα, πριν κανουμε οποιαδήποτε πράξη.
Αρέσει στο μέλος jane_do

Nuvolla

# 49 στις 2/2/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 9 από equinox_

 

μηπως η ζωη μας ειναι δυσκολη, επειδη εχουμε δυσκολια να εκφραζομαστε συναισθηματικα, οταν χρειαζεται;

ή, με απλα λογια (να μην σου χαλαω το χατιρι) - λωγο χαμηλης συναισθηματικης νοημοσυνης;;

 

 

ΥΓ: το σημα "Ε" ειναι για ενημερωση και για οποιον ενδιαφερεται. 

οποιος θελει ''απλα'', ας πει ο,τι εχει με απλα λογια. Πού ειναι το προβλημα;

 

 

 

 

      Η ζωή γίνεται δύσκολη όταν προσπαθούμε  να εξηγήσουμε ή να  κατανοήσουμε

       τα  συναισθήματα ή τις  συμπεριφορές των Άλλων.

      όταν μπαίνουμε και στο εξελεκτικό στάδιο του να τα δικαιολογούμε 

      τ ο πράγμα αρχίζει και γίνεται ακόμη πιο περίπλοκο.

 

       στο μεταξύ όσο πιο δυσάρεστα μας φαίνονται αυτά που προσπαθούμε να εξηγήσουμε ,

       [των άλλων] 

        τόσο πιο πολύ μπαίνουμε στη χώρα του '' α ν ε ξ ή γ η τ ο υ ΄''

 

      Δεν  μπορούμε  ,δε  χρειάζεται 

      είναι απαγορευτικό ΚΑΙ ανώφελο να μπαίνουμε σε τέτοιες διαδικασίες ερμηνείας. 

 

     Αυτό που οφείλουμε (το αρπάζω απ το παραδίπλα θέμα ) είναι να ανα-γνωρίζουμε τα του οίκου μας.

    και να προσπερνάμε  ό,τι δε μας ταιριάζει.

 

Johnboy6

# 50 στις 2/2/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Δεν τα ευνουχιζουμε τα συναισθήματα κατά λάθος οι άνθρωποι.. 

 

Αποζητουμε την ασφάλεια ,το να μην πονάμε...

 

Επίτηδες τα αποφεύγουμε γιατί είναι κουραστικό .. 

 

Όπως ήταν κουραστικό Ν ανησυχούμε διαρκώς για την ασφάλειά μας, την ίδια μας την ζωή  όπως τα ζώα κάνουν .. 

 

Είναι κουραστικό να ζεις την κάθε σου μέρα όπως λένε σαν να είναι η τελευταία .. 

 

Λίγοι  πολύ λίγοι το μπορούν ! 

 

Μόνοι μας κλειδωνομαστε στα κλουβιά μας και αναπολούμε   ,  επιθυμούμε, φανταζόμαστε πως ζούμε... Δημιουργούμε μόνοι μας τις ασφαλείς ρουτίνες μας κι ονειρευομαστε .. μια άλλη ζωή  πού όλα θα υπάρχουν εκεί από μόνα τους και ότι εκεί θα έχουμε κουράγιο να χτυπάει δυνατά η καρδιά μας! 

Παράθεση:
Σχόλιο # 48 από equinox_

(ε)Μετά απο κάθε ίωση, ο οργανισμός μας είναι ήδη αφοπλισμένος με αντισώματα.
Έτσι και εδώ, μπορουμε να τα αναπτύξουμε, αν κανουμε τα ακόλουθα, προσωπικά για τον καθένα μας πράγματα, όπου - εξερευνούμε, αφού έχουμε ανταποκριθεί κατάλληλα στα συναισθήματά μας - τις σχετικές σκέψεις και τις αποδεχόμαστε χωρίς να τις καταπιέζουμε ή να τις επιβάλλουμε σε λογοκρισία και αυτές.

Στη συνέχεια, αποφασίζουμε αν πρέπει να κάνουμε ένα επόμενο βήμα.

Ακριβώς εδώ, τίθεται σε ισχύ η ικανότητά μας να κρίνουμε. Στο παιχνιδι μπαίνει ο προσωπικός μας κατάλογος αξίων.

Αυτό πάλι, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αυτοκαταδικαζόμαστε λόγω των συναισθημάτων που βιώνουμε.

Σε αυτό το στάδιο εμείς αποφασίζουμε - αν θέλουμε να κάνουμε κάτι ως απάντηση στο αίσθημα/συναισθημα απο τις συνοδευτικές του σκέψεις και τι ενδεχομένως θα είναι αυτό.


Αξιολογούμε την κατάσταση και επιλέγουμε μια συγκεκριμένη συμπεριφορά που ευθυγραμμίζεται με το σύστημα αξιών μας και την ανάγκη - να φροντίσουμε τον εαυτό μας.

Αυτό θα μπορούσε να διευκρινίσει, αν υπάρχει πραγματικά ένα πρόβλημα που χρειάζεται να λύσουμε.

Θα μπορούσε να διευκρινίσει επίσης - μήπως είμαστε κολλημένοι σε κάποια απολύτως λανθασμένη συλλογιστική;
Δεν θα ήταν καλό να διορθώναμε έναν συγκεκριμένο τρόπο σκέψης, για παράδειγμα, αν διαπιστώναμε πως αυτό απο μόνο του, μας φέρνει κάποιο συγκεκριμένο δυσάρεστο συναίσθημα;
Και αν πραγματικά υπάρχει πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπίζουμε - μπορούμε να το λύσουμε;
Έχει να κάνει με κάποιον άλλον;

Είναι απαραίτητο και αποδεκτό να μοιραζόμαστε τα συναισθήματά μας με αυτό το άτομο και, αν ναι, πότε θα το κάνουμε;
Ίσως θα είναι αρκετό να βιώσουμε μόνο το ιδιαίτερο αίσθημα και να λάβουμε υπόψη τις συνοδευτικές του σκέψεις;


Αν δεν είμαστε σίγουροι για το τι πρέπει να κάνουμε, αν μας διαπερνά ένα πολύ ισχυρό συναισθηματικό κύμα ή αν οι δραστηριότητες που σχεδιάζουμε είναι πολύ ριζοσπαστικές, ίσως να περιμέναμε μια ημέρα ή δύο, μέχρι να καταλαγιάσει, να ηρεμήσουμε και το μυαλό μας να είναι σε θεση να σκεφτεί καθαρά, χωρίς να είναι παραφορτωμένο συναισθηματικά;

Με άλλα λόγια, να κάνομε ένα διάλειμμα, πριν κανουμε οποιαδήποτε πράξη.

 

 

equinox_

# 51 στις 2/2/2019
author
Γυναίκα / 57 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 17
Απαντήσεις: 927
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 50 από Johnboy6

Δεν τα ευνουχιζουμε τα συναισθήματα κατά λάθος οι άνθρωποι.. 

 

Αποζητουμε την ασφάλεια ,το να μην πονάμε...

 

Επίτηδες τα αποφεύγουμε γιατί είναι κουραστικό .. 

 

Όπως ήταν κουραστικό Ν ανησυχούμε διαρκώς για την ασφάλειά μας, την ίδια μας την ζωή  όπως τα ζώα κάνουν .. 

 

Είναι κουραστικό να ζεις την κάθε σου μέρα όπως λένε σαν να είναι η τελευταία .. 

 

Λίγοι  πολύ λίγοι το μπορούν ! 

 

Μόνοι μας κλειδωνομαστε στα κλουβιά μας και αναπολούμε   ,  επιθυμούμε, φανταζόμαστε πως ζούμε... Δημιουργούμε μόνοι μας τις ασφαλείς ρουτίνες μας κι ονειρευομαστε .. μια άλλη ζωή  πού όλα θα υπάρχουν εκεί από μόνα τους και ότι εκεί θα έχουμε κουράγιο να χτυπάει δυνατά η καρδιά μας! 

 

 

ετσι και αλλιώς το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας περνάει σε σκέψεις, νιώθουμε - αισθήματα και συναισθήματα. Δεν μπορουμε να τα αποφύγουμε, ο,τι και αν κανουμε - ξεπηδούν!

Και αν είναι κουραστικό να δει κανείς τα δικά του - εκεί όπου ίσως ξοδεύεται τζάμπα η ενέργεια του ή, ίσως κάπου μπλοκάρεται - για να μην κουράζεται, για να νιώθει καλά για ο,τι τον αφορά και που, πρόκειται για ένα μόνο άτομο, το μοναδικό δυνατόν γνώριμο του,

τι εχεις να πεις για το που είμαστε πρώτοι στο να κρίνουμε κάθε τι στον καθένα που είναι απείρων αριθμών και που πάλι - έχουμε σκέψεις, νιώθουμε διάφορα - και που μπορεί να εξελιχτούν και άσχημα, μεταξύ πολλών;

εκεί, δεν είναι κουραστικό;

Νομίζω πως είναι και κουράζει ακόμα πιο πολύ, χωρίς να έχουμε ιδέα τι μας γίνεται!

''Διασκορπιζόμαστε'' σε αυτά που δεν μας αφορούν, επειδη αν ασχοληθούμε με εμάς, θα πρεπει να αλλάξουμε τρόπο σκέψης, συνήθειες ίσως, ίσως το πιστεύω, το ''ιερό'' - για το ποιοι νομίζουμε ότι είμαστε... γενικώς θα χρειαστεί να κανουμε πράξεις, που αφορούν εμάς, τη δική μας τη ζωή, που λες και δλδ., πραγματικά να την ζούμε, να την νιώθουμε με όλες τις αισθήσεις μας...

Μπα, πιο εύκολο είναι να αλλαξει ο άλλος και δώωωσε έξω την ενέργειά σου, αυτή η λίγη που σου έχει μείνει γιατί ίσως, δεν την εκτιμάς ως πολύτιμη ή δεν ξέρεις να την κυκλο-φορείς μέσα σου ετσι ωστε να είναι προς όφελός σου.

Αρέσει στο μέλος jane_do

equinox_

# 52 στις 2/2/2019
author
Γυναίκα / 57 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 17
Απαντήσεις: 927
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 50 από Johnboy6

Είναι κουραστικό να ζεις την κάθε σου μέρα όπως λένε σαν να είναι η τελευταία .. 

 

Λίγοι  πολύ λίγοι το μπορούν ! 

 

Μόνοι μας κλειδωνομαστε στα κλουβιά μας και αναπολούμε   ,  επιθυμούμε, φανταζόμαστε πως ζούμε... Δημιουργούμε μόνοι μας τις ασφαλείς ρουτίνες μας κι ονειρευομαστε .. μια άλλη ζωή  πού όλα θα υπάρχουν εκεί από μόνα τους και ότι εκεί θα έχουμε κουράγιο να χτυπάει δυνατά η καρδιά μας! 

 

 

εδώ δεν πρόκειται για το - να προκαλεί κανείς να έχει δυνατές αισθήσεις, να ψάχνει να ζει ακραίες καταστάσεις που συνδέονται με φουλ αδρεναλίνη, όπως - να πάει στην εθνική με 300

Πρόκειται για αισθήσεις που έρχονται απο μόνες τους και τα σχετικά συναισθήματα που προκύπτουν απο αυτές

μια διευκρίνιση, που όφειλα να κάνω, αν και οι πράξεις αυτές κάπου στο βάθος τους κρύβουν καταπίεση

αν δεν κατάλαβα, σορρυ και διευκρίνισε το εσύ

Αρέσει στο μέλος jane_do

equinox_

# 53 στις 3/2/2019
author
Γυναίκα / 57 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 17
Απαντήσεις: 927
'Aρεσαν+: 0%
Θα ήθελα να τονίσω κάτι...
Το να αφήνουμε να τρέχει ελεύθερα η συναισθηματική μας ενέργεια σημαίνει -
να μην την μπλοκάρουμε μέσα μας και όχι σε κάθε περίπτωση - να τρέχει,
να τη ''χύνουμε'' έξω απο εμάς.


Δεν θα έπρεπε τα συναισθήματα να μας ελέγχουν, βγάζοντας μας εκτός εαυτού ή, ''να μας δένουν τα πόδια'' σε διάφορες εξωτερικές καταστάσεις, όπως:
όταν αντιδράμε αμέσως, ουρλιάζοντας - να χτυπάμε κάποιον, μόνο και μόνο επειδή είμαστε θυμωμένοι...
όταν περνάμε όλη την ημέρα στο κρεβάτι, επειδη είμαστε λυπημένοι ή καταθλιπτικοί...
όταν δεν υποβάλουμε αίτηση για δουλειά, ή δεν θέλουμε να πάμε κάπου επειδη φοβόμαστε...

Στην πραγματικότητα, πολύ συχνά μας θολώνουν, γινόμαστε δούλοι τους και δεν αντιδράμε υπεύθυνα...

Τα επάνω παραδείγματα είναι αποτέλεσμα-ένδειξη πως έχουμε αφήσει τον εαυτό μας ''στα χέρια τους'', αυτά μας ελέγχουν και κανουμε ο,τι ''ζητήσουν'' απο εμάς!

Αντιθέτως, όταν καταβάλλουμε προσπάθειες να τα αντιμετωπίσουμε κατάλληλα, εμείς τους υποτάσσουμε στην ευφυΐα, στη συνείδηση (λογική) και στο σύστημα αξιών που διαθέτουμε

Επιπλέον, όταν ανταποκριθούμε κατάλληλα, δείχνουμε ότι μπορούμε να αναλάβουμε την ευθύνη για εμάς, κατανοώντας το τι μας συμβαινει πραγματικά μέσω από αυτά και πού μας οδηγεί.

Τα συναισθήματα ανήκουν μόνο σε αυτόν που τα βιώνει. Κανείς δεν μπορεί να κάνει κάποιον άλλον να αισθάνεται με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο.
Φέρνουμε όλη την ευθύνη για αυτό που βιώνουμε, όσο και σκληρά να προσπαθούμε να μεταφέρουμε την ενοχή σε άλλους.
Οι άλλοι, το περιβάλλον - μπορεί μόνο να συν-εργάζονται, αλλά δεν μας ωθούν και αναγκάζουν να νιώθουμε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Οι άλλοι, δεν μπορουν να αλλάξουν το ο,τι νιώθουμε. Και πάλι, είμαστε οι μόνοι που θα μπορούσαν να το κάνουν.
Επίσης, να θυμόμαστε ότι δεν είμαστε υπεύθυνοι για τα συναισθήματα των άλλων, αν και φέρνουμε ευθύνη για τον τρόπο με τον οποίο τους φερόμαστε.
Αρέσει στα μέλη agrotis53, jane_do

Johnboy6

# 54 στις 3/2/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Σίγουρα οι άνθρωποι διαφέρουν.. 

Ο ίδιος άνθρωπος έχει επιλογές στην ζωή του για να την ζήσει.. 

Και ναι μπορεί να την ζει ανάμεσα στην λεπτή διαφάνεια της καθαρότητας του, εκεί πού λες ότι αναγνωρίζει τα δικά του και μέσα από την ενσυναισθηση των άλλων τα συναισθήματα .. 

Κι εκεί να μεγαλώνει τον εαυτό του και να γίνεται κέντρο ,πρότυπο και λόγος για τους δίπλα του.. 

Εκεί που όπως λες παρατηρείς ακούραστα τα συναισθήματα πού σαφώς πηγάζουν από την έκδηλη  και θετική στάση απέναντι στην ζωή.. 

 

 

 

Η ρουτίνα πού δημιουργούμε μόνοι μας και επειδή κατά βάσηείμαστε εγωιστες τεμπέληδες και φυγοπονοι αποκλείει με την σειρά της όλο αυτό τον πλούτο.Οπότε όλο και περισσότερο αποκοπτουμε τον βαθύτερο εαυτό μας από αυτόν γιατί πλέον φαντάζει στα μάτια μας βουνό..

Προτιμάμε του δε βαριεσαι τα λημέρια ...

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 51 από equinox_

 

ετσι και αλλιώς το μεγαλύτερο μέρος της ζωής μας περνάει σε σκέψεις, νιώθουμε - αισθήματα και συναισθήματα. Δεν μπορουμε να τα αποφύγουμε, ο,τι και αν κανουμε - ξεπηδούν!

 

Έχεις δίκιο  

Οι υπερβολές αυτές ξεκινούν από τις ρουτίνες που έχουμε επιβάλλει οι ίδιοι στους εαυτούς μας, αποκοπτωντας μας στην ουσία από νόημα της ζωής. 

Είναι τραγικό να χαλάμε μόνοι μας τους εαυτούς μας και την απόλαυση της απλότητας και να αποζητάμε σε υπερβολές το χαμένο νόημα  αλλά ναι υπάρχουν κι αυτά . 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 52 από equinox_

 

εδώ δεν πρόκειται για το - να προκαλεί κανείς να έχει δυνατές αισθήσεις, να ψάχνει να ζει ακραίες καταστάσεις που συνδέονται με φουλ αδρεναλίνη, όπως - να πάει στην εθνική με 300

Πρόκειται για αισθήσεις που έρχονται απο μόνες τους και τα σχετικά συναισθήματα που προκύπτουν απο αυτές

μια διευκρίνιση, που όφειλα να κάνω, αν και οι πράξεις αυτές κάπου στο βάθος τους κρύβουν καταπίεση

αν δεν κατάλαβα, σορρυ και διευκρίνισε το εσύ

 

 

equinox_

# 55 στις 6/2/2019
author
Γυναίκα / 57 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 17
Απαντήσεις: 927
'Aρεσαν+: 0%
Οι άνθρωποι με αρκετά υψηλή συνείδηση προσέχουν για τα συναισθήματα των άλλων - να μην τα προκαλούν, αν και έχουν ''πολλά μαζεμένα''.
Συχνά όμως το παρακάνουν με τις ανησυχίες τους για το ότι μπορεί να πληγωθεί ο άλλος, αν μοιραστούν αυτά που νιώθουν εξ' αιτίας των πράξεων του.

Να δίνουμε προσοχή όμως και στα δικά μας συναισθήματά, όχι μόνο στα ξένα.
Να μην μας παραμελούμε και αυτό είναι ο,τι χειρότερο μπορουμε και κανουμε με εμάς - ''δεν πειράζει πως νιώθω χάλια και δεν σ' το λέω, αρκεί εσύ να είσαι καλά'' (στο κάτω-κάτω αυτό σημαίνει )

Στις περισσότερες περιπτώσεις τα συναισθήματα μας είναι απλά αντίδραση στις συνθήκες της ζωής.

Γιαυτό όταν μοιραζόμαστε αυτό που νιώθουμε για κάποιον, καλύτερα θα ήταν να πούμε: "νιώθω έτσι και έτσι, όταν κάνεις αυτό, γιατί ..."
και όχι: "Με έκανες να νιώθω ..."


Φυσικά, μπορεί επίσης να θέλουμε να κάνουμε και κάτι άλλο σε απάντηση στα συναισθήματα που βιώνουμε. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για περιπτώσεις όπου αντιδράμε συνεχώς στη συμπεριφορά κάποιου με μεγάλη συναισθηματική πίεση, ακόμη - και όταν λέμε στο άτομο για τον τρόπο που αισθανόμαστε, συνεχίζει να μας προκαλεί πόνο.

Ίσως, αν το σκεφτούμε, θα διαπιστώσουμε ότι δεν χρειαζόμαστε και πολύ βοήθεια από κάποιον, για να βιώσουμε συγκεκριμένα συναισθήματα.

Ας θυμηθούμε ότι τα συναισθήματα είναι δείκτες, αλλά και κίνητρα. Αν παρακολουθήσουμε και διαπιστώσουμε ορισμένα από τα χαρακτηριστικά σχήματα στα οποία τρέχουν, μπορούν να μας πουν πολλά για τον εαυτό μας και για τις σχέσεις μας με τους άλλους.
Αρέσει στο μέλος jane_do

equinox_

# 56 στις 6/2/2019
author
Γυναίκα / 57 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 17
Απαντήσεις: 927
'Aρεσαν+: 0%
Πολύ συχνά είμαστε παρορμητικοί, υπερβολικά αντιδραστικοί, λόγω ακατάλληλου πρότυπου συλλογισμού ή αλλιώς, οι γνωστές ''ταινίες'' του μυαλού και που - είναι ικανό να μας κάνει να βιώνουμε ορισμένα συναισθήματα, αυξάνοντας υπερβολικά τη διάρκεια τους. Χρόνιες καταστάσεις, καμιά φορά!

Η άμεση αλληλεξάρτηση μεταξύ των σκέψεων και αυτό που αισθανόμαστε, είναι γνωστή στον καθένα μας.
Αυτή η δεδομένη σχέση μεταξύ τους - το περιεχόμενο των σκέψεών μας να μας επηρεάζει, να τρέχουν φουλ τα συναισθήματά και το αντίστροφο - τα συναισθήματα να επηρεάζουν ξανά τις σκέψεις, να αναπαράγονται τα ίδια και τα ίδια, πολλές φορές μας βαζει σε φαύλους κύκλους.
Και με τις απαραίτητες κακές ορμόνες, οπωσδήποτε να χύνονται άφθονα στο σώμα! Πώς χωρίς αυτές!Δεν γίνεται! Ο,τι νιώθουμε, έχει και την αντίστοιχη υγρή μορφή του
Αν πιστεύουμε πως κάτι είναι τρομερό, ότι μια κατάσταση δεν θα βελτιωθεί ποτέ, αν δεν προσπαθούμε καν να κανουμε κάτι για το ο,τι μας έχει δυσαρεστεί και συνεχίζουμε να σκεφτόμαστε με το ίδιο τρόπο, φυσικά και θα νιώσουμε ασταμάτητη ένταση.

Έχει ιδιαίτερη σημασία όταν βιώνουμε ένα συγκεκριμένο αίσθημα που μας κάνει (συνέχεια), να νιώθουμε άσχημα - να διερευνήσουμε τις σκέψεις μας.
Μήπως είναι απαράδεκτες;;;
(''σιγά - ίσως θα σκεφτεί κανείς - πως, συγκεκριμένα εγώ σκέφτομαι απαράδεκτα!''... αλλά ας είμαστε ειλικρινείς εστω με εμάς! - αφορά αυτό, που μόνοι μας μπορουμε να προκαλούμε σε εμάς και να χαλάμε την υγεία μας) Ε, αν είναι οι σκέψεις, τότε θα ξέρουμε πια τι να κάνουμε για να βγούμε απο αυτή τη συγκεκριμένη λάσπη και να σταματήσουμε την αυτοδηλητηρίαση μας
Αρέσει στο μέλος jane_do

Red_Season

# 57 στις 7/2/2019
author
Ανδρας / 51 / Ελεύθερος
Μονακό
Θέματα: 8
Απαντήσεις: 1.545
'Aρεσαν+: 0%

Μάλλον θα ήθελα να μεταλλαχθώ σε χρυσόψαρο για να μην θυμάμαι έτσι καθόλου τα συναισθήματα, που γεννούν όλα αυτά τ' αρνητικά βιώματα που μπορεί να με μετατρέπουν σε μια κακή και ταπεινή οντότητα... 



Αρέσει στο μέλος jane_do

equinox_

# 58 στις 7/2/2019
author
Γυναίκα / 57 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 17
Απαντήσεις: 927
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 57 από Red_Season

Μάλλον θα ήθελα να μεταλλαχθώ σε χρυσόψαρο για να μην θυμάμαι έτσι καθόλου τα συναισθήματα, που γεννούν όλα αυτά τ' αρνητικά βιώματα που μπορεί να με μετατρέπουν σε μια κακή και ταπεινή οντότητα... 


 

Red, καλημερα

Αρνητικά βιώματα έχουμε όλοι... Για να τα θυμόμαστε συνέχεια, σημαίνει πως μας έχουν φέρει έντονα συναισθήματα - μόνο τότε αποθηκεύονται στο μυαλό μας.

Για να μην μας αφήνουν, για να μην μπορουμε να τα προσπεράσουμε, για να τριγυρίζουν οι σκέψεις μας συνέχεια εκεί, σημαίνει πως - είτε δεν έχουμε αποδεχτεί τα γεγονότα, είτε - τα ογκώδη (πολλές φορές) συναισθήματα λόγω αυτών, δεν τα έχουμε (και αυτά) αποδεχτεί, γιατί μας πνίγουν..
...ή εκφράσει - δεν έχουμε βγάλει προς τα έξω αυτά που νιώθουμε, ή δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα το ''πώς εγινε αυτό'' και το έχουμε ''καταπιεί'' με μια, μαζί με τα συναισθήματα, αλλά μας έχει κατσει όλο αυτό ''στο λαιμό'' που λέει ο λόγος...
από εκεί, δεν μας αφήνει να χαλαρώσουμε, να ανασαίνουμε ελεύθερα...

 

 

 

Αυτό που μας ''βοηθάει'' να βουτάμε όλο και πιο βαθιά και να μην βγαίνομε απο μια τέτοια κατάσταση, είναι αυτός ο φαύλος κύκλος --> γεγονός, συναισθήματα, σκέψεις, πάλι συναισθήματα, πάλι σκέψεις, συναισθήματα και πάλι, και πάλι... για το ίδιο γεγονός και κάθε φορά - να και ''άλλη μια πέτρα στα πόδια'' να μην μπορουμε να αντεπεξέλθουμε και αυτό, να συνεχίζει για πολύ καιρό!

 

 

Ένα γεγονός που έχει ταράξει τη ζωή μας, δεν μπορεί να μην προκαλέσει έντονα συναισθήματα, ζωή είναι και αυτά και εμείς δεν είμαστε απο ατσάλι, νιώθουμε ο,τι έχει σχέση με το γεγονός..

Αλλά, όταν ''μας έχει πάρει απο κάτω'', όταν καταλαβαίνουμε πως δεν είναι νορμάλ αυτή η κατάσταση, επειδη η ζωή έχει και χαρές και εμείς δεν μπορουμε να φτάσουμε σ' αυτές, αν και τις βλέπουμε και τις θέλουμε, ίσως είναι καιρός να εξετάσουμε τι φταίει.

 

 

 

Και ο μεγάλος φταίχτης, κατά τη γνώμη μου και που, αφηνόμαστε σε αυτές τις περιπτώσεις - σ' αυτόν και μόνο να μας οδηγεί σε μια καταστροφή ''μέσω αυτόματου πιλότου'' - είναι οι σκέψεις.

 

 

Αν θες, μπορώ να σου προτείνω βιβλίο, ένας πρακτικός οδηγός, για να μάθεις πώς να τις ελέγχεις, να τις διαχειρίζεσαι εσύ, όχι αυτές - εσενα.

και αφού σου αρέσει να διαβάζεις απο χάρτινα βιβλία...

 

 

Αρέσει στα μέλη jane_do, Red_Season

equinox_

# 59 στις 7/2/2019
author
Γυναίκα / 57 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Βαρβάρα
Θέματα: 17
Απαντήσεις: 927
'Aρεσαν+: 0%
Μερικές φορές αισθανόμαστε την ανάγκη να συζητάμε τα συναισθήματα και τις σκέψεις μας με άλλους ανθρώπους.
Η ζωή σε απομόνωση σίγουρα δεν είναι υγιής. Η ανταλλαγή συναισθημάτων με άλλους δημιουργεί μια αίσθηση εγγύτητας και οικειότητας. Εκτός αυτού, το γεγονός ότι κάποιος άλλος μας δέχεται όπως είμαστε, μπορεί να μας βοηθήσει να αποδεχθούμε τους εαυτούς μας.

Συχνά θέλουμε να μιλάμε σε έναν φίλο (πραγματικό, που δεν θα εκμεταλλευθεί αυτά που του εμπιστευόμαστε ή δεν θα τα διαδώσει αριστερά - δεξιά) που μας ακούει μόνο, καθώς απελευθερώνουμε την ένταση και προσπαθούμε να καταλάβουμε τι συμβαίνει.

Τα πράγματα που έχουμε κλείσει στον εαυτό μας θα μπορούσαν να αυξηθούν πάρα πολύ και να αποκτήσουν τεράστια δύναμη. Όταν τα αφήσουμε να χαλαρώσουν, στις περισσότερες περιπτώσεις χάνουν μεγάλο μέρος του μεγέθους και της δύναμης τους και έχουμε μια καλύτερη ιδέα για την κατάσταση.



Αν θέλουμε να διατηρήσουμε μια πραγματική σχέση με ένα συγκεκριμένο άτομο, πρέπει να συζητάμε  μαζί του τα συναισθήματά μας. Να είμαστε ανοιχτοί και συναισθηματικά. 


Τα ισχυρά θετικά συναισθήματα, επίσης μπορούν να είναι τόσο ενοχλητικά και τρομακτικά, όσο οι έντονες δυσάρεστες αισθήσεις.
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για εκείνους που δεν είναι συνηθισμένοι να βιώνουν θετικά συναισθήματα.
Είναι πεπεισμένοι ότι μετά από τις στιγμές ευτυχίας έρχεται πάντα κάτι δυσάρεστο, διότι στο παρελθόν τα γεγονότα συνήθως εξελίχθηκαν σε αυτή τη σειρά. Ορισμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι δεν μπορούν, δεν πρέπει ή δεν αξίζουν να είναι ευτυχισμένοι. Μερικές φορές και σκοπίμως - ακόμα και αν υπάρχει μια πιθανότητα για κάποια θετική, απολαυστική εμπειρία, το βιώνουν αρνητικά.


Δεν είναι κακό να είμαστε χαρούμενοι, ευτυχισμένοι. Είναι επίσης φυσιολογικό να αισθανόμαστε λυπημένοι.
Ας επιτρέψουμε στη συναισθηματική μας ενέργεια να κινείται ελεύθερα, αναζητώντας την ισορροπία και την ηρεμία μας.


Επίσης, συχνά χρειάζεται να αναζητήσουμε επαγγελματική βοήθεια για να αντιμετωπίσουμε τα συναισθήματά μας. Αν ανακαλύψουμε ότι έχουμε βαλτώσει κάπου συγκεκριμένα και δεν βγαίνουμε μόνοι μας, ας κανουμε αυτό που χρειαζόμαστε - βοήθεια από έναν ειδικό.

Αξίζει να φροντίσουμε και για αυτή την πλευρά του εαυτού μας - το αξίζουμε!
Ειδικά όταν πολύ καιρό καταπιέζουμε αυτά που νιώθουμε, όταν δεν βρίσκουμε τρόπους για την ομαλή έκφραση του ή υποψιαζόμαστε πως αν βγει, θα ακολουθήσει κάτι πολύ ισχυρό.
Αρέσει στο μέλος jane_do

Johnboy6

# 60 στις 7/2/2019
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 58 από equinox_

Και ο μεγάλος φταίχτης, κατά τη γνώμη μου και που, αφηνόμαστε σε αυτές τις περιπτώσεις - σ' αυτόν και μόνο να μας οδηγεί σε μια καταστροφή ''μέσω αυτόματου πιλότου'' - είναι οι σκέψεις.

 

 

 

 

 

Και η φυσική ροπή (οχι μονο του ανθρώπου) προς την καταστροφή και τον θάνατο .. 

Όταν και για όσο καταφέρνεις να αναδυεσαι και να ξεφεύγεις από αυτήν, βιώνεις την απλή ομορφιά της ζωής και βρίσκεις για όλα τις λύσεις και το νόημα.

Το βασικό συναίσθημα - κλειδί για όλα τα άλλα είναι ο ΦΟΒΟΣ! 

 

 

Επιλέξτε σελίδα: (1-3)
Σελίδες 123
Δεν μπορείτε να απαντήσετε
lastpost