Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 300.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο γνωριμιών στην Ελλάδα.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Το ζητημα της αποδοχης στη σχεση του ζευγαριου.

Επιλέξτε σελίδα: (1-3)
Σελίδες 123

maraki_lar_1980

# 1 στις 8/11/2019
author
Γυναίκα / 39 / Σε σχέση
Ν. Λάρισας / Λάρισα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 1.194
'Aρεσαν+: 0%

Το ζητημα της αποδοχης στη σχεση του ζευγαριου.

Οι άνθρωποι ως επί το πλείστον αρέσκονται στο να σχετίζονται μεταξύ τους και να σχηματίζουν ομάδες, οικογένειες και ζευγάρια. Είναι τότε που ο κάθε ένας από εμάς προσπαθεί να ταιριάξει τον δικό του κόσμο με αυτόν του διπλανού του. Συναισθηματικά το άτομο αποκτά δυνατότητες που μόνο του, σε ένα κόσμο απολύτως μοναχικό και ξεκομμένο από τους άλλους θα ήταν τουλάχιστον αδύνατο.

Και ενώ ο θεσμός της οικογένειας περνάει κρίση, οι κοινωνικές μας δομές εξακολουθούν να μας κατευθύνουν προς το γάμο και την ολοκλήρωση μας μέσα από τους απογόνους μας. Είναι σύνηθες για ένα ζευγάρι να γνωρίζεται,να ερωτεύεται,να συζεί και να καταλήγει στο γάμο. Ο κάθε σύντροφος έχει τις δικές του προσδοκίες τα δικά του όνειρα και λαχταρά να τα ικανοποιήσει μέσα από τον σύντροφο του. Ο έρωτας στις περισσότερες των περιπτώσεων δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι όλα είναι δυνατά, όλα είναι ταιριαστά και πως ο ένας είναι αρμονικά πλασμένος για τον άλλον.

Αλλά σπάνια είναι έτσι!! 

Το όραμα των κοινών επιδιώξεων, του κοινού σκοπού, του κοινού τους ταξιδιού στη ζωή, είναι μια διαδικασία που χρειάζεται δουλειά.

Πολλοι άνθρωποι από εμάς μπαίνουμε στην σχέση εχοντας καποιες ανησυχίες, αγωνίες, φόβους ή και άμυνες που κουβαλάμε μέσα μας και επηρεάζουν τον τρόπο που σχετίζομαστε με το ταίρι μας. Πάνω στον σύντροφο προβάλουμε όλα όσα θέλουμε, ονειρευόμαστε, φαντασιώνομαστε. 

Ο σύντροφος γίνεται ο "καμβάς" που ο άλλος αχόρταγα ποθεί να τον χρησιμοποιήσει ως "μέσο" για την πραγματοποίηση των προσδοκιών του. 

Σε πολλες περιπτώσεις η απογοήτευση δεν αργεί να έρθει! 

Ο κάθε σύντροφος πασχίζει να εδραιώσει την θέση του, τον ρόλο της δικής του εξουσίας και ο αγώνας της προσωπικής και συναισθηματικής του επιβίωσης και κυριαρχίας ξεκινάει.

Είναι σαν το μωρό που κλαίει και σπαράζει μέχρι να έρθει η μητέρα του και να καταλάβει από τι έχει ανάγκη. Τόσο βαθιά και πίσω πάει αυτή η επιθυμία για κατανόηση και παρηγοριά, για άμεση ικανοποίηση και απόλαυση, για ανακούφιση και εξασφάλιση της επιβίωσης. Αυτές οι μνήμες από αυτή την πολύ πρώιμη βρεφική ηλικία, μας συνοδεύουν και μας ακολουθούν και σε όλα τα επόμενα στάδια της εξέλιξης μας. Μέσα από την σχέση με τον σύντροφο μας αναδεύεται αυτή η βαθιά επιθυμία για στοργή, φροντίδα, αγάπη και απόλυτη ταύτιση. Ξαναγεννιέται η επιθυμία για εξιδανίκευση και αρμονία, για ενότητα και απόλυτη κατανόηση. 

Όμως, καθώς προχωράνε οι σχέσεις, οι σύντροφοι καλούνται να αντιμετωπίσουν ο ένας τον άλλον, να καταλάβουν την διαφορετικότητα τους.

Οι συντρόφοι εχουν γεμισει με θυμό και η ανικανότητα επικοινωνίας και συνεννόησης που ειναι πια εμφανης απαιτει να αρχίσουν να συστήνονται ξανά ο ένας στον άλλον. 

Ειναι ζευγάρια που έχουν πορευτεί μαζί κουβαλώντας θυμό και απογοήτευση, μα είχαν δυσκολία να το παραδεχτούν και να εκφράσουν τα συναισθήματα τους με ένα χρήσιμο και δημιουργικό τρόπο για τους ίδιους άλλα και τον σύντροφο τους. 

Είναι σημαντικό να καταλάβουν ότι όσο κι αν επιθυμούν να είναι μαζί ,άλλο τόσο πρέπει να αντιμετωπίσουν τα αρνητικά συναισθήματα που ξεπηδούν μέσα στη σχέση τους κ που εχουν να κανουν με ζητήματα ανταγωνισμού, εξουσίας, διαφορετικότητας των δυο φύλων, συναισθηματικής νοημοσύνης, κ.λ.π.

 Το δυσκολότερο σημείο είναι εκείνο που ο κάθε σύντροφος χρειάζεται να αντιμετωπίσει τα δικά του τυφλά και σκοτεινά σημεία, είναι τότε που θα πρέπει να σταματήσει να κατηγορεί τον σύντροφο του για όλα του τα προβλήματα και όλες του τις απογοητεύσεις και καλείται να παραδεχτεί τις δικές του αδυναμίες τα δικά του λάθη.

Το να στέκεται κανείς αντιμέτωπος με τις δικές του υπερφίαλες προσδοκίες και να νιώθει ξεγυμνωμένος από τις άμυνες του(που χρησιμοποιεί για να αποφύγει να δει την αλήθεια), δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση.

Για να επιβιώσει μια σχέση και για να αντέξει στο χρόνο οι σύντροφοι καλούνται να εφοδιαστούν με υπομονή, επιμονή και επικοινωνιακή διάθεση. 

Ένα συχνό φαινόμενο που μας πληροφορεί για την έλλειψη ικανότητας ενήλικης και ώριμης επικοινωνίας μεταξύ των ζευγαριών είναι όταν ζητούν από τον σύντροφο τους να έχει καταλάβει τι σκεφτόντουσαν και τι επιθυμούσαν χωρίς να χρειάζεται να το πουν η να το ζητήσουν. Με αυτή την φαινομενικά παράλογη συμπεριφορά καταλαβαίνουμε γιατί πολλές φορές τα ζευγάρια λειτουργούν στην σχέση τους όχι ως ενήλικες αλλά σαν μωρά που απλά περιμένουν να ικανοποιηθούν οι ανάγκες τους.

Όταν οι ενήλικες μπαίνουν στην σχέση πρεπει να έχουν ηδη δει κάποια από τα τραύματα της παιδικής τους ηλικίας και να έχουν αναγνωρίσει πως τα δικά τους βιώματα επηρεάζουν τις απαιτήσεις και τις προσδοκίες που έχουν από τους συντρόφους τους αλλά και από τα παιδιά τους, αν θελουν να προσεγγισουν μια επιτυχημένη και ισορροπημένη οικογενειακή ζωη.

Το μοντέλο των γονιών του κάθε ενός, αποτελεί το πρότυπο για τις μεταγενέστερες σχέσεις του και αυτού του είδους η κληρονομιά είναι μια βάση πάνω στην οποία στηρίζει τις δικές του προσπάθειες για σύνδεση και επαφή με τον σύντροφο του. Η επανάληψη συνειδητών και ασυνείδητων μοτίβων συμπεριφοράς είναι αναπόφευκτη. Η συνειδητοποίηση ότι ένα μεγάλο μέρος της εκάστοτε συμπεριφοράς οφείλεται στα βιώματα του και η προσπάθεια έλεγχου πάνω στις επιθυμίες είναι ένας δρόμος που αν τον ακολουθήσει κανείς μπορεί να επωφεληθεί και να κουμαντάρει την πορεία της δικιάς του σχέσης, της δικιάς του οικογένειας.

Ο σεβασμός για τις διαφορετικές ανάγκες του άλλου, η κατανόηση της διαφορετικότητας του, η αναγνώριση της πιθανής συμβατότητας ή ασυμβατότητας μεταξύ τους, μπορούν να βοηθήσουν προς μια κατεύθυνση πιο υγιή και πιο συμβατή με την ενήλικη ζωή.

Το ότι πολλοί φέρονται και λειτουργούν με τους κανόνες της βρεφικής ηλικίας είναι σίγουρα μια συναισθηματική κατάσταση που χρειάζεται δουλειά, και πρωτίστως διάθεση για αλλαγή και κατανόηση του εαυτού μας και του συντρόφου μας.

Η αποδοχή του εαυτού μας και των εμπειριών μας, η αποδοχή των θετικών και αρνητικών στοιχείων του σημαντικού άλλου στην ζωή μας, αποτελεί το Α και το Ω των προσδοκιών μας. Όσο πιο κοντά είναι κανείς στην αποδοχή του εαυτού του τόσο πιο κοντά είναι στην πιθανότητα μιας ζωής γεμάτης πλούσιες συναισθηματικές εμπειρίες. Μέσα από την διαδικασία της μάθησης, της σκληρής δουλειάς με τον εαυτό μας, της αγάπη για δημιουργία και της ανάληψης των ευθυνών μας, δημιουργούμε ένα πεδίο μέσα στο οποίο καλλιεργούμε τις προϋποθέσεις για μια σωστή και ισορροπημένη σχέση με τον εαυτό μας αλλά και τους άλλους.

 

Συγγραφεας αρθρου: Νόρα Κοντοστεργίου

Ψυχολόγος-Ψυχαναλυτική ψυχοθεραπεύτρια.

 

Υ.Γ: Στα σχόλια που ακολουθουν, η δικη μου οπτικη για το θεμα της αποδοχης του συντροφου,με βαση την εμπειρια μου απο τις σχεσεις μου.

 

Αρέσει στο μέλος Dum_Spiro_Spero

maraki_lar_1980

# 2 στις 9/11/2019
author
Γυναίκα / 39 / Σε σχέση
Ν. Λάρισας / Λάρισα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 1.194
'Aρεσαν+: 0%

Εγω νομίζω οτι αλλο είναι να αποδεχόμαστε τον ανθρωπο-συντροφο μας ως χαρακτηρα/προσωπικοτητα, δηλαδή μία άλλη ψυχή στο δικό της ταξίδι εξέλιξης, και άλλο να αποδεχόμαστε την κάθε συμπεριφορά του.

Καθολική αποδοχη δεν γινεται να υπαρξει,αλλα συνηθως μας ενοχλουν συμπεριφορες κι οχι ο ιδιος ο σύντροφος συνολικα σαν προσωπικότητα.

Αυτο που εχω καταλάβει εγω ειναι οτι ο καθενας μας λειτουργεί μεσα απο δυο οδους: α) μέσα από τους ρόλους που έχει υιοθετήσει από μικρό παιδί κ β) με τον τρόπο που έχει μάθει ή έχει προγραμματιστεί,με βαση το software του εγκεφαλου του οπως συνηθιζω λεω,δλδ μέσα από τις πεποιθήσεις που έχει δημιουργήσει καθως ζυμωνεται στις σχέσεις του.Οι άλλοι συνήθως, μας καθρεφτίζουν μια συμπεριφορά που έχουμε εμείς οι ίδιοι,μας καθρεφτίζουν τον εαυτό μας.

Τα δύο βασικά στοιχεία που αντανακλώνται/καθρεφτίζονται στη ζωή και στις σχέσεις μας περισσότερο από όλα τ’άλλα, είναι συνήθως α) ό,τι αγαπάμε ή ό,τι αντιπαθούμε και β) οι φοβίες μας. Ο καθένας ανάλογα με τα παιδικά του βιώματα αναπαράγει κι άλλες συμπεριφορές. Είναι σαν ο καθένας να φοράει διαφορετικό χρώμα γυαλιών (πεποιθήσεις) και να βλέπει τη ζωή με τα αντίστοιχα χρώματα. Η ζωή όμως δεν είναι απόλυτη αλλά είναι η σύνθεση των διαφορετικών. 

Η "αποδοχή" για μενα εχει να κανει με τρια πραγματα: α) το οτι αναγνωρίζουμε στον συντροφο τη βαθύτερη φύση του κ τον εσωτερο εαυτο του β) οτι αναγνωρίζουμε το ρόλο του και την ανάγκη του να υπερασπιστεί, όπως αυτός ξέρει και μπορεί, τον εαυτό του και γ) οτι.αναγνωρίζουμε και βλέπουμε εντός μας αλλά και στον άλλον το ταξίδι της ψυχής στην εξέλιξή της,καθως μέσα απο αυτο το ταξίδι αλληλεπιδρούμε, παίρνουμε τα μαθήματά μας και εξελισσόμαστε. 

Και σιγουρα δεν είμαστε υποχρεωμένοι να ανεχθούμε την όποια παραβιαστική,κακοποιητική ή ενοχλητικη συμπεριφορά του άλλου κι αυτο εχει να κανει με τα ορια. Ναι, αποδεχόμαστε τον ανθρωπο που έχει μάθει να φοράει αλλο χρώμα γυαλια απο τα δικα μας (διαφορετικες πεποίθησεις), αλλά οφειλουμε να βάλουμε όρια στις επιπτώσεις της συμπεριφοράς του απέναντί μας, αν αγαπάμε και σεβόμαστε τον εαυτό μας τοσο ωστε να τον προστατεύσουμε. 

Το βασικό κριτήριο αλληλεπίδρασης με κάθε άνθρωπο πρεπει να έχει σαν αφετηρία την αγάπη και το σεβασμό που έχουμε εμείς για τον εαυτό μας (ο Χριστός στην εντολή του είπε, "αγάπα τον πλησίον σου ως τον εαυτό σου"),αυτο όμως είναι μια ολοκληρη πορεία ζωής, είναι ο δρόμος της αυτογνωσίας και του γνώθι σ’αυτόν,είναι ο δρόμος που βαδίζουμε όλοι στη ζωη, είτε συνειδητά είτε ασυνείδητα,παίρνοντας τα μαθήματά μας.

Αρέσει στο μέλος VASILIS53
Τιποτα δε γίνεται τυχαια...ουτε τ'ασχημα,ουτε τα ωραια!

Dum_Spiro_Spero

# 3 στις 9/11/2019
author
Ανδρας / 53 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Πειραιάς) / Πειραιάς
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 134
'Aρεσαν+: 0%
Με βαση την εμπειρια μου εχω καταληξει πως αν ενα ατομο δεν ολοκληρωθει απο μονο του ξεροντας τι θελει να κανει καλυτερα να μη μπει σε σχεση, συμβιωση ή γαμο γιατι αργα ή γρηγορα θα χωρισει. Αυτο το καταλαβα λιγο αργα, μετα απο μερικες 'σφαλιαρες' της ζωης αλλα ποτέ δεν ειναι αργα για να μαθουμε. Το αρθρο λεει ολη την αληθεια της κοινωνιας μας με πολυ γλαφυρο τροπο.
Ενστικτωδως προσπαθουμε να ολοκληρωθουμε μεσα απο τον αλλον αλλα δεν εχουμε την υπομονη και κυριως την επιμονη αλλα και τη διαθεση να επιλυσουμε προβληματα που παρουσιαζονται μεσα σε μια σχεση. Νομιζεις οτι αν πας στην επομενη σχεση θα ειναι ολα τελεια, ισως στην αρχη να ειναι. Εχουμε λυσει (οι ανθρωποι) μεγαλα μαθηματικα προβληματα και δεν μπορουμε να λυσουμε τα των σχεσεων. Η αποψη μου ειναι οτι δεν θελουμε.
Ειναι πιο ευκολη η φυγη και να διαλεξουμε κατι αλλο και να ξεκινησουμε παλι απο την αρχη. Αυτη ειναι μεγαλη φθορα να αλλαζεις διαρκως σχεση για να βρεις την τελεια ενω μπορεις να κανεις τελεια αυτη που εισαι ηδη.
Μεχρι στο τελος απο τις πολλες αλλαγες που υποψην δεν φταιει μονο ο αλλος αλλα και εσυ, να καταληξεις στην απομονωση.
Και ισως να καταληξεις σε καποιες μορφες καταθλιψης και να εχεις την αποψη οτι δεν σε καταλαβαινει κανεις και καμμια.
Αρέσει στα μέλη VASILIS53, loushian1984 και σε ακόμα 2 μέλη.
Τόσα ξέρω, τόσα λέω !!!

maraki_lar_1980

# 4 στις 9/11/2019
author
Γυναίκα / 39 / Σε σχέση
Ν. Λάρισας / Λάρισα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 1.194
'Aρεσαν+: 0%
"ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ!"Στην πολυπρόσωπη κοινωνία στην οποία ζούμε, μαθαίνουμε να χειριζόμαστε πολλές διαλέκτους συγχρόνως, αφού είμαστε υποχρεωμένοι να ενταχθούμε σε πολλές κοινωνικές ομάδες που καθεμία καλύπτει κάποιες από τις ανάγκες επιβίωσης. Πρωταρχική ανάγκη επιβίωσης όμως όλων των γενεών για τον άνθρωπο ήταν και είναι η αναζήτηση συντρόφου, ενός συντρόφου που σε ένα ιδεατό επίπεδο θα μπορέσει να μας «αγκαλιάσει», «να μας κατανοήσει» και «να μας στηρίξει». Βρισκόμαστε χρονικά στο μεταίχμιο μεγάλων αλλαγών, κουβαλάμε ακόμα δικές μας οικογενειακές καταβολές, ιδεολογίες του παρελθόντος για την συντροφικότητα, την δέσμευση, για τους ρόλους των δυο φύλων και από την άλλη μεριά είμαστε κατακλυσμένοι από νέες πληροφορίες που μας επιβάλουν ένα πιο φιλελεύθερο τρόπο συνύπαρξης με τους συντρόφους μας,όπου η δέσμευση μερικές φορές είναι συνυφασμένη με την προσωπική καταπίεση και με τον περιορισμό να πραγματοποιήσει ο καθένας τα όνειρα του. Μπερδευτήκαμε και εμείς οι ίδιοι και δεν ξέρουμε ποιος ακριβώς θα είναι ο σύντροφός που θα μπορέσει να μας κάνει ευτυχισμένους και πως εμείς θα τον επιλέξουμε.Ο Φρόιντ, ο πατέρας της ψυχανάλυσης υποστηρίζει ότι η πρώτη και σπουδαιότερη ερωτική σχέση που συνάπτει ο άνθρωπος είναι αυτή με την μητέρα του. Oι άνδρες καθιστούν ως ερωτικό πρότυπο τη μητέρα τους , αλλά ταυτίζονται περισσότερο με τον πατέρα, ενώ οι γυναίκες παραμένουν ταυτισμένες κυρίως με τη μητέρα, αλλά το ερωτικό αντικείμενο του πόθου τους μετατίθεται στον πατέρα, ο οποίος γίνεται το ανδρικό πρότυπο που αναζητούν μελλοντικά ως ενήλικες γυναίκες.Ο Φρόιντ εισάγει στον κόσμο της ψυχανάλυσης τον όρο οιδιπόδειο σύμπλεγμα για να ερμηνεύσει αυτήν την λειτουργία στην σχέση μητέρας ?γιου και τον όρο σύμπλεγμα της ηλέκτρας για την σχέση κόρης ?πατέρα.. Οι σχέσεις αυτές έτσι όπως ασυνείδητα και συνειδητά διαμορφόνωνται ορίζουν την ταυτότητα και την αίσθηση του εαυτού μας, αφομοιώνοντας ορισμένα χαρακτηριστικά κυρίως από το γονέα του ίδιου φύλου, και και παράλληλα τις ερωτικές μας προτιμήσεις, αναζητώντας στον υποψήφιο σύντροφο κάποια άλλα γνωρίσματα, συνήθως του γονέα του αντίθετου φύλου.Ο Δρ Γιωσαφάτ, (Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης και Οικογενειακής Θεραπείας), υποστηρίζει ότι «Πέρα από τους συνειδητούς παράγοντες που οδηγούν στην επιλογή συντρόφου -κοινωνικούς και προσωπικούς- τον πλέον καθοριστικό ρόλο παίζει η αρχετυπική σχέση με τη μητέρα, από τον πρώτο κιόλας χρόνο της γέννησής μας και είναι αυτή ακριβώς που αναβιώνουμε μέσα στο γάμο».Δίνοντας έμφαση στην σχέση αυτής της μητέρας και του παιδιού υποστηρίζει ότι « μια προβληματική σχέση με τη μητέρα οδηγεί σε προβληματικούς έρωτες όπου περιμένει κανείς όχι μόνο να βρει μια κανονική γυναίκα ή έναν κανονικό άντρα, αλλά έναν σύντροφο που θα την αντικαταστήσει σε καλύτερη έκδοση? ».«Το σίγουρο είναι ότι η σωστή επιλογή συντρόφου μαζί με εκείνη του επαγγέλματος καθορίζουν στο μεγαλύτερο βαθμό την ευτυχία μας. Από ψυχιατρικής πλευράς, μια εσφαλμένη ερωτική επιλογή που μάλιστα επισημοποιείται με το γάμο αποτελεί πολύ συχνά την αιτία πολλών σωματικών και ψυχικών ασθενειών» (Δρ Γιωσαφάτ,2008)Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί αναζητώντας πώς γίνεται η διαδικασία επιλογής συντρόφου υποστηρίζουν ότι είναι ασυνείδητη.Θεωρείται ότι το άτομο δεν έχει επίγνωση των αναζητήσεων του. Η επιλογή γίνεται με βάση την συμπληρωματικότητα των αναγκών ή την ομοιότητα. Σύμφωνα με την έννοια της συμπληρωματικότητας, ο ένας σύντροφός επιλέγει τον άλλον για να συμπληρώσει τις δικές του ανάγκες. Οι συμπληρωματικές σχέσεις όπως και οι συμμετρικές μπορεί να εξασφαλίσουν μια καλή επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι.Το πρόβλημα δημιουργείται όταν αυτές οι σχέσεις παύουν να είναι λειτουργικές και η συμπληρωματικότητα καταλήγει στην διάκριση υπεροχής και κατωτερότητας μεταξύ των συντρόφων, ενώ η συμμετρικότητα σε ανταγωνισμό και σύγκρουση. Στα ζευγάρια αυτά μπορεί ο σύντροφος να επιλέξει ένα άλλο άτομο, το οποίο εκφράζει το τμήμα του εαυτού του που ο ίδιος έχει καταπιέσει και αρνείται.Η Morgan(1987), η οποία μελέτησε την διαδικασία της επιλογής συντρόφου και την σχέση του ζευγαριού, επίσης αναφέρει ότι ένα σημαντικό μέρος των συγκρούσεων στα ζευγάρια οφείλεται στην μη αποδοχή από τους συντρόφους ορισμένων τμημάτων της προσωπικότητας τους.Η θεωρία της κοινωνικής αλληλεπίδρασης ερμηνεύει την συζυγική ικανοποίηση με βάση την ενίσχυση ή την απόρριψη που εισπράττει ο ένας σύντροφος από τον άλλον κατά την μεταξύ τους συναλλαγή, καθώς και με βάση τις ικανότητες που έχουν οι σύντροφοι για επικοινωνία (Fincham&Bradbury,1988). Όπως αναφέρουν οι Doherty & Jacobson (1982) η δυσαρέσκεια από τον γάμο εκφράζει βασικά την αναλογία που υπάρχει ανάμεσα στην ενίσχυση και στην απόρριψη που εκδηλώνεται μεταξύ των συντρόφων κατά την μεταξύ τους συναλλαγή. Η αποδοχή του συντρόφου για αυτό το οποίο είναι συνιστά σημαντικό χαρακτηριστικό για την ποιότητα της σχέσης.Κάποιες άλλες μελέτες υποστήριξαν ότι υφίστανται συγκεκριμένοι παράμετροι που θεωρούνται σημαντικές για την σχέση του ζευγαριού ( Gilbert& Shmusler,1996) και σχετίζονται άμεσα με τις διαφορές μεταξύ των συζύγων σε συστήματα αξιών και «πιστεύω», στην αποτελεσματικότητα, στον τρόπο επίλυσης των συγκρούσεων και των προβλημάτων που εμφανίζονται στην οικογένεια, στην συναισθηματική εγγύτητα, στην σεξουαλική ικανοποίηση, στην δυνατότητα των δυο συζύγων να διασκεδάζουν μαζί ως ζευγάρι, στην φροντίδα και στην υποστήριξη του συζύγου όταν ο ένας έχει ανάγκη από τον άλλον.Η εύρεση της ισορροπίας ανάμεσα στην ανάγκη για αυτονομία και στην ανάγκη για συνάρτηση του ζευγαριού αποτελεί για όλους τους μελετητές οικογένειας ένα σημαντικό όρο που καθορίζει την ποιότητα της σχέσης των δυο ατόμων. Η εξασφάλιση της συνεξάρτησης και της ανεξαρτησίας επιτυγχάνεται όταν στο ζευγάρι υπάρχει βαθμός συνοχής που επιτρέπει στην διαμόρφωση του «εμείς», δηλαδή της ταυτότητας του ζευγαριού, παράλληλα όμως διασφαλίζεται η ατομικότητα του κάθε μέλους.. Όταν τα όρια στο ζευγάρι είναι κλειστά , δεν υπάρχει συναισθηματική σχέση και επικοινωνία μεταξύ των μελών. Το κάθε μέλος ζει στον δικό του κόσμο. Όταν υπάρχουν κλειστά όρια ανάμεσα στο υποσύστημα ενός ζευγαριού και σε άλλα υποσυστήματα, το ζευγάρι τότε βρίσκεται σε απομόνωση.Οι περισσότερες συγκρούσεις ανάμεσα στα ζευγάρια πηγάζουν από την προσωπική του καθενός ανάγκη να σκέφτεται και να εκφράζεται ο σύντροφος του όπως ακριβώς εκείνος. Είναι δύσκολο για το καθένα να κατανοήσει την διαφορετικότητα στον τρόπο έκφρασης και σκέψης του άλλου. Είναι αρκετές οι φόρες που επιλέγει κανείς έναν σύντροφο και χτίζει σε αυτόν προσδοκίες και όνειρα που ο ίδιος δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει στην μέχρι τώρα πορεία της ζωής του. Όλοι κουβαλάμε τους γονείς μας και ασυνείδητα τους ψάχνουμε στα πρόσωπα των συντρόφων μας, πολλές φορές δεν φέρουν τίποτα κοινό, εμείς όμως θεωρούμε ότι υπάρχει κάτι από εκείνη την παλιά οικεία αίσθηση της πρωταρχικής σχέσης που είχαμε συνάψει με τους δικούς μας.Φοβόμαστε να εμπιστευτούμε και να εκφράσουμε τις ανάγκες μας και τα συναισθήματα μας, την στενοχώρια μας την εκφράζουμε με θύμο, την αγάπη μας με ζήλια και ανταγωνισμό- κατά αυτόν τον τρόπο πάντα θα φαινόμαστε δυνατοί απέναντι στους συντρόφους μας, θα προστατευτούμε από τον πόνο της απόρριψης και της απογοήτευσης που προκαλούν οι ανθρώπινες σχέσεις. Κρύψαμε βαθιά μέσα μας το αυθόρμητο συναίσθημα και το ψάχνουμε στον σύντροφο μας?.Προσπαθώντας να ανακαλύψουμε τους εαυτούς μας και τις ανάγκες μας, φτιάχνουμε ανθρώπους που θα μας συντροφεύουν ιδεατά για μια ολόκληρη ζωή. Είναι ανάγκη επιβίωσης για μερικούς, για άλλους προσωπική ολοκλήρωση και για κάποιους άλλους αμοιβαίο κακό λοιπόν η αναζήτηση συντρόφου? Φακίρη ΣεβαστήΨυχοθεραπευτρια.

alisida

# 5 στις 9/11/2019
author
Γυναίκα / 49 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Πειραιάς) / Πειραιάς
Θέματα: 34
Απαντήσεις: 6.189
'Aρεσαν+: 0%
Ωωωω ! Σορι Μαράκι θα το διαβάσω αργότερα το θέμα σου ,τώρα έχω δουλειές και τα 5λεπτα για τσιγάρο διαλείμματα δεν φτάνουν για ένα τόσο σοβαρό θέμα. ...Πάω πίσω στη ρόμπα και στον δι(γρ)αμο
Αρέσει στα μέλη Persefoni__, agrotis53 και σε ακόμα 2 μέλη.

Dum_Spiro_Spero

# 6 στις 9/11/2019
author
Ανδρας / 53 / Διαζευγμένος
Ν. Αττικής (Πειραιάς) / Πειραιάς
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 134
'Aρεσαν+: 0%

Το κειμενο δεν ειναι μεγαλο αλλα αν δεν χωριστει σε παραγραφους κουραζει τα ματια και ενιοτε τα μπερδευει και δεν ξερεις σε ποια σειρα εισαι.

Αρέσει στα μέλη agrotis53, loushian1984 και σε ακόμα 2 μέλη.

maraki_lar_1980

# 7 στις 9/11/2019
author
Γυναίκα / 39 / Σε σχέση
Ν. Λάρισας / Λάρισα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 1.194
'Aρεσαν+: 0%
"ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ!"Στην πολυπρόσωπη κοινωνία στην οποία ζούμε, μαθαίνουμε να χειριζόμαστε πολλές διαλέκτους συγχρόνως, αφού είμαστε υποχρεωμένοι να ενταχθούμε σε πολλές κοινωνικές ομάδες που καθεμία καλύπτει κάποιες από τις ανάγκες επιβίωσης. Πρωταρχική ανάγκη επιβίωσης όμως όλων των γενεών για τον άνθρωπο ήταν και είναι η αναζήτηση συντρόφου, ενός συντρόφου που σε ένα ιδεατό επίπεδο θα μπορέσει να μας «αγκαλιάσει», «να μας κατανοήσει» και «να μας στηρίξει». Βρισκόμαστε χρονικά στο μεταίχμιο μεγάλων αλλαγών, κουβαλάμε ακόμα δικές μας οικογενειακές καταβολές, ιδεολογίες του παρελθόντος για την συντροφικότητα, την δέσμευση, για τους ρόλους των δυο φύλων και από την άλλη μεριά είμαστε κατακλυσμένοι από νέες πληροφορίες που μας επιβάλουν ένα πιο φιλελεύθερο τρόπο συνύπαρξης με τους συντρόφους μας,όπου η δέσμευση μερικές φορές είναι συνυφασμένη με την προσωπική καταπίεση και με τον περιορισμό να πραγματοποιήσει ο καθένας τα όνειρα του. Μπερδευτήκαμε και εμείς οι ίδιοι και δεν ξέρουμε ποιος ακριβώς θα είναι ο σύντροφός που θα μπορέσει να μας κάνει ευτυχισμένους και πως εμείς θα τον επιλέξουμε.Ο Φρόιντ, ο πατέρας της ψυχανάλυσης υποστηρίζει ότι η πρώτη και σπουδαιότερη ερωτική σχέση που συνάπτει ο άνθρωπος είναι αυτή με την μητέρα του. Oι άνδρες καθιστούν ως ερωτικό πρότυπο τη μητέρα τους , αλλά ταυτίζονται περισσότερο με τον πατέρα, ενώ οι γυναίκες παραμένουν ταυτισμένες κυρίως με τη μητέρα, αλλά το ερωτικό αντικείμενο του πόθου τους μετατίθεται στον πατέρα, ο οποίος γίνεται το ανδρικό πρότυπο που αναζητούν μελλοντικά ως ενήλικες γυναίκες.Ο Φρόιντ εισάγει στον κόσμο της ψυχανάλυσης τον όρο οιδιπόδειο σύμπλεγμα για να ερμηνεύσει αυτήν την λειτουργία στην σχέση μητέρας-γιου και τον όρο σύμπλεγμα της ηλέκτρας για την σχέση κόρης-πατέρα. Οι σχέσεις αυτές, έτσι όπως ασυνείδητα και συνειδητά διαμορφόνωνται, ορίζουν την ταυτότητα και την αίσθηση του εαυτού μας, αφομοιώνοντας ορισμένα χαρακτηριστικά κυρίως από το γονέα του ίδιου φύλου, και παράλληλα τις ερωτικές μας προτιμήσεις, αναζητώντας στον υποψήφιο σύντροφο κάποια άλλα γνωρίσματα, συνήθως του γονέα του αντίθετου φύλου.Ο Δρ Γιωσαφάτ, (Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης και Οικογενειακής Θεραπείας), υποστηρίζει ότι «Πέρα από τους συνειδητούς παράγοντες που οδηγούν στην επιλογή συντρόφου -κοινωνικούς και προσωπικούς- τον πλέον καθοριστικό ρόλο παίζει η αρχετυπική σχέση με τη μητέρα, από τον πρώτο κιόλας χρόνο της γέννησής μας και είναι αυτή ακριβώς που αναβιώνουμε μέσα στο γάμο».Δίνοντας έμφαση στην σχέση αυτής της μητέρας και του παιδιού λεει ακόμα ότι «μια προβληματική σχέση με τη μητέρα οδηγεί σε προβληματικούς έρωτες όπου περιμένει κανείς όχι μόνο να βρει μια κανονική γυναίκα ή έναν κανονικό άντρα, αλλά έναν σύντροφο που θα την αντικαταστήσει σε καλύτερη έκδοση!».«Το σίγουρο είναι ότι η σωστή επιλογή συντρόφου μαζί με εκείνη του επαγγέλματος καθορίζουν στο μεγαλύτερο βαθμό την ευτυχία μας. Από ψυχιατρικής πλευράς, μια εσφαλμένη ερωτική επιλογή που μάλιστα επισημοποιείται με το γάμο αποτελεί πολύ συχνά την αιτία πολλών σωματικών και ψυχικών ασθενειών» (Δρ Γιωσαφάτ,2008)Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί αναζητώντας πώς γίνεται η διαδικασία επιλογής συντρόφου υποστηρίζουν ότι είναι ασυνείδητη.Θεωρείται ότι το άτομο δεν έχει επίγνωση των αναζητήσεων του. Η επιλογή γίνεται με βάση την συμπληρωματικότητα των αναγκών ή την ομοιότητα. Σύμφωνα με την έννοια της συμπληρωματικότητας, ο ένας σύντροφός επιλέγει τον άλλον για να συμπληρώσει τις δικές του ανάγκες. Οι συμπληρωματικές σχέσεις όπως και οι συμμετρικές μπορεί να εξασφαλίσουν μια καλή επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι.Το πρόβλημα δημιουργείται όταν αυτές οι σχέσεις παύουν να είναι λειτουργικές και η συμπληρωματικότητα καταλήγει στην διάκριση υπεροχής και κατωτερότητας μεταξύ των συντρόφων, ενώ η συμμετρικότητα σε ανταγωνισμό και σύγκρουση. Στα ζευγάρια αυτά μπορεί ο σύντροφος να επιλέξει ένα άλλο άτομο, το οποίο εκφράζει το τμήμα του εαυτού του που ο ίδιος έχει καταπιέσει και αρνείται.Η Morgan(1987), η οποία μελέτησε την διαδικασία της επιλογής συντρόφου και την σχέση του ζευγαριού, επίσης αναφέρει ότι ένα σημαντικό μέρος των συγκρούσεων στα ζευγάρια οφείλεται στην μη αποδοχή από τους συντρόφους ορισμένων τμημάτων της προσωπικότητας τους.Η θεωρία της κοινωνικής αλληλεπίδρασης ερμηνεύει την συζυγική ικανοποίηση με βάση την ενίσχυση ή την απόρριψη που εισπράττει ο ένας σύντροφος από τον άλλον κατά την μεταξύ τους συναλλαγή, καθώς και με βάση τις ικανότητες που έχουν οι σύντροφοι για επικοινωνία (Fincham&Bradbury,1988). Όπως αναφέρουν οι Doherty & Jacobson (1982) η δυσαρέσκεια από τον γάμο εκφράζει βασικά την αναλογία που υπάρχει ανάμεσα στην ενίσχυση και στην απόρριψη που εκδηλώνεται μεταξύ των συντρόφων κατά την μεταξύ τους συναλλαγή. Η αποδοχή του συντρόφου για αυτό το οποίο είναι συνιστά σημαντικό χαρακτηριστικό για την ποιότητα της σχέσης.Κάποιες άλλες μελέτες υποστήριξαν ότι υφίστανται συγκεκριμένοι παράμετροι που θεωρούνται σημαντικές για την σχέση του ζευγαριού ( Gilbert& Shmusler,1996) και σχετίζονται άμεσα με τις διαφορές μεταξύ των συζύγων σε συστήματα αξιών και «πιστεύω», στην αποτελεσματικότητα, στον τρόπο επίλυσης των συγκρούσεων και των προβλημάτων που εμφανίζονται στην οικογένεια, στην συναισθηματική εγγύτητα, στην σεξουαλική ικανοποίηση, στην δυνατότητα των δυο συζύγων να διασκεδάζουν μαζί ως ζευγάρι, στην φροντίδα και στην υποστήριξη του συζύγου όταν ο ένας έχει ανάγκη από τον άλλον.Η εύρεση της ισορροπίας ανάμεσα στην ανάγκη για αυτονομία και στην ανάγκη για συνάρτηση του ζευγαριού αποτελεί για όλους τους μελετητές οικογένειας ένα σημαντικό όρο που καθορίζει την ποιότητα της σχέσης των δυο ατόμων. Η εξασφάλιση της συνεξάρτησης και της ανεξαρτησίας επιτυγχάνεται όταν στο ζευγάρι υπάρχει βαθμός συνοχής που επιτρέπει στην διαμόρφωση του «εμείς», δηλαδή της ταυτότητας του ζευγαριού, παράλληλα όμως διασφαλίζεται η ατομικότητα του κάθε μέλους.Όταν τα όρια στο ζευγάρι είναι κλειστά , δεν υπάρχει συναισθηματική σχέση και επικοινωνία μεταξύ των μελών. Το κάθε μέλος ζει στον δικό του κόσμο. Όταν υπάρχουν κλειστά όρια ανάμεσα στο υποσύστημα ενός ζευγαριού και σε άλλα υποσυστήματα, το ζευγάρι τότε βρίσκεται σε απομόνωση.Οι περισσότερες συγκρούσεις ανάμεσα στα ζευγάρια πηγάζουν από την προσωπική του καθενός ανάγκη να σκέφτεται και να εκφράζεται ο σύντροφος του όπως ακριβώς εκείνος. Είναι δύσκολο για το καθένα να κατανοήσει την διαφορετικότητα στον τρόπο έκφρασης και σκέψης του άλλου. Είναι αρκετές οι φόρες που επιλέγει κανείς έναν σύντροφο και χτίζει σε αυτόν προσδοκίες και όνειρα που ο ίδιος δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει στην μέχρι τώρα πορεία της ζωής του. Όλοι κουβαλάμε τους γονείς μας και ασυνείδητα τους ψάχνουμε στα πρόσωπα των συντρόφων μας, πολλές φορές δεν φέρουν τίποτα κοινό, εμείς όμως θεωρούμε ότι υπάρχει κάτι από εκείνη την παλιά οικεία αίσθηση της πρωταρχικής σχέσης που είχαμε συνάψει με τους δικούς μας.Φοβόμαστε να εμπιστευτούμε και να εκφράσουμε τις ανάγκες μας και τα συναισθήματα μας, την στενοχώρια μας την εκφράζουμε με θύμο, την αγάπη μας με ζήλια και ανταγωνισμό- κατά αυτόν τον τρόπο νομίζουμε οτι πάντα θα φαινόμαστε δυνατοί απέναντι στους συντρόφους μας και θα προστατευτούμε από τον πόνο της απόρριψης και της απογοήτευσης που προκαλούν οι ανθρώπινες σχέσεις. Κρύψαμε βαθιά μέσα μας το αυθόρμητο συναίσθημα και το ψάχνουμε στον σύντροφο μας.Προσπαθώντας να ανακαλύψουμε τους εαυτούς μας και τις ανάγκες μας, φτιάχνουμε ανθρώπους που θα μας συντροφεύουν ιδεατά για μια ολόκληρη ζωή. Φαίνεται πως είναι ανάγκη επιβίωσης για μερικούς, για άλλους προσωπική ολοκλήρωση και για κάποιους άλλους αμοιβαίο κακό η αναζήτηση συντρόφου.Συντακτρια: Φακίρη ΣεβαστήΨυχοθεραπευτρια.

Megalodondas

# 8 στις 9/11/2019
author
Ανδρας / 47 / Παντρεμένος
Ισλανδία
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 117
'Aρεσαν+: 0%

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 2 από maraki_lar_1980

Εγω νομίζω οτι αλλο είναι να αποδεχόμαστε τον ανθρωπο-συντροφο μας ως χαρακτηρα/προσωπικοτητα, δηλαδή μία άλλη ψυχή στο δικό της ταξίδι εξέλιξης, και άλλο να αποδεχόμαστε την κάθε συμπεριφορά του.

 

 

Αποδοχή σημαίνει πώς κατανοώ γιατί πράττει όπως πράττει όμως ..

Το δύσκολο είναι να τον βοηθάς με τον τρόπο σου να ξεπερνάει τις οποίες δυσλειτουργίες κι επειδή εσύ κατανοείς υποτίθεται το ιδανικότερο,μα αυτός να μην μπορεί να πράξει αλλιώς.Και τότε όμως και από την μεριά του θα σκέφτεται πως δεν τον αποδέχεσαι μα προσπαθείς όχι να τον βελτιώσεις μα να τον "αλλάξεις".

 

Παρακάτω το α καί τό β έχουν το ίδιο νόημα με διαφορετικές λέξεις

 

Ι ανθρώπινος νους δεν διαμορφώνεται μόνο..

Γεννιέται με σαφείς εντολές από το dna του και η ύπαρξη του,ο χαρακτήρας του δηλαδή είναι κατά μεγάλο ποσοστό προκαθορισμένος.Το ότι έχουμε αυτοσυνειδησία και μας παρατηρούμε δίνει και την εσφαλμένη ερμηνεία πώς πράττουμε και συνειδητά,δεν είναι καθόλου έτσι όμως.

Παράθεση:
Σχόλιο # 2 από maraki_lar_1980

Αυτο που εχω καταλάβει εγω ειναι οτι ο καθενας μας λειτουργεί μεσα απο δυο οδους: α) μέσα από τους ρόλους που έχει υιοθετήσει από μικρό παιδί κ β) με τον τρόπο που έχει μάθει ή έχει προγραμματιστεί,με βαση το software του εγκεφαλου του οπως συνηθιζω λεω,δλδ μέσα από τις πεποιθήσεις που έχει δημιουργήσει καθως ζυμωνεται στις σχέσεις του.

 

Αρέσει στο μέλος VASILIS53

ZHLIASOY

# 9 στις 9/11/2019
author
Γυναίκα / 51 / Παντρεμένη
Αλλη χώρα
Θέματα: 41
Απαντήσεις: 2.978
'Aρεσαν+: 0%
Δεν χρειαζονται σεντονια επι σεντονιων για να επιλυσουμε ενα τετοιο θεμα. Η ουσια ειναι μια η θελουμε η δε θελουμε ..να παραχωρησουμε .αποδεχτουμε κλπ τον την συντροφο μας. Πρωτα απο ολα γνωριζουμε κ αποδεχομαστε τον εαυτο μας μονο ετσι θα μπορεσουμε να γνωρισουμε αποδεχτουμε καποιον αλλο στη ζωη μας. Τι σημαινει αποδεχομαι τον χαρακτηρα του κ οχι την συμπεριφορα του? Η συμπεριφορα δεν ειναι ο χαρακτηρας μας? Ας μαθουμε λοιπον πρωτα τον εαυτο μας κ να τον συνετισουμε κ μετα προχωραμε με τον αλλο...οταν πραγματικα δεν ξερουμε τι θελουμε πως το θελουμε οταν δεν βαζουμε ορια στον ιδιο μας τον εαυτο πως θα μπορεσουμε να συνηπαρξουμε με καποιον αλλο? Καλοι κ οι ψυχολογοι δε λεω αλλα καλυτεροι απο εμας τους ιδιους για μας τους ιδιους δεν υπαρχει!!
Αρέσει στα μέλη andy12, agrotis53 και σε ακόμα 1 μέλος.

kostas232

# 10 στις 9/11/2019
author
Ανδρας / 53 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ψυχικό
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 106
'Aρεσαν+: 0%
ποιο θεα να επιλυσουμε? πως βρισκουμε συντροφους??... ειναι σοβαρα πραγματα αυτα?? και ειστε και υποτιθεται σε ωριμες ηλικιες??/
υγ. θερμη παρακληση καποιος σε δυο γραμμες μια περιληψη των σεντονιων... ευχαριστω
Αρέσει στα μέλη ZHLIASOY, maraki_lar_1980

kostas232

# 11 στις 9/11/2019
author
Ανδρας / 53 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ψυχικό
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 106
'Aρεσαν+: 0%

μαρακι εσυ να βρεις συντροφο οπως σου λεει ο φρουντ και η ψυχολογα... κοιταξε καυμενο μου μην και δεν το κανεις... θα ατυχησεις...

Παράθεση:
Σχόλιο # 7 από maraki_lar_1980
"ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ!"Στην πολυπρόσωπη κοινωνία στην οποία ζούμε, μαθαίνουμε να χειριζόμαστε πολλές διαλέκτους συγχρόνως, αφού είμαστε υποχρεωμένοι να ενταχθούμε σε πολλές κοινωνικές ομάδες που καθεμία καλύπτει κάποιες από τις ανάγκες επιβίωσης. Πρωταρχική ανάγκη επιβίωσης όμως όλων των γενεών για τον άνθρωπο ήταν και είναι η αναζήτηση συντρόφου, ενός συντρόφου που σε ένα ιδεατό επίπεδο θα μπορέσει να μας «αγκαλιάσει», «να μας κατανοήσει» και «να μας στηρίξει». Βρισκόμαστε χρονικά στο μεταίχμιο μεγάλων αλλαγών, κουβαλάμε ακόμα δικές μας οικογενειακές καταβολές, ιδεολογίες του παρελθόντος για την συντροφικότητα, την δέσμευση, για τους ρόλους των δυο φύλων και από την άλλη μεριά είμαστε κατακλυσμένοι από νέες πληροφορίες που μας επιβάλουν ένα πιο φιλελεύθερο τρόπο συνύπαρξης με τους συντρόφους μας,όπου η δέσμευση μερικές φορές είναι συνυφασμένη με την προσωπική καταπίεση και με τον περιορισμό να πραγματοποιήσει ο καθένας τα όνειρα του. Μπερδευτήκαμε και εμείς οι ίδιοι και δεν ξέρουμε ποιος ακριβώς θα είναι ο σύντροφός που θα μπορέσει να μας κάνει ευτυχισμένους και πως εμείς θα τον επιλέξουμε.Ο Φρόιντ, ο πατέρας της ψυχανάλυσης υποστηρίζει ότι η πρώτη και σπουδαιότερη ερωτική σχέση που συνάπτει ο άνθρωπος είναι αυτή με την μητέρα του. Oι άνδρες καθιστούν ως ερωτικό πρότυπο τη μητέρα τους , αλλά ταυτίζονται περισσότερο με τον πατέρα, ενώ οι γυναίκες παραμένουν ταυτισμένες κυρίως με τη μητέρα, αλλά το ερωτικό αντικείμενο του πόθου τους μετατίθεται στον πατέρα, ο οποίος γίνεται το ανδρικό πρότυπο που αναζητούν μελλοντικά ως ενήλικες γυναίκες.Ο Φρόιντ εισάγει στον κόσμο της ψυχανάλυσης τον όρο οιδιπόδειο σύμπλεγμα για να ερμηνεύσει αυτήν την λειτουργία στην σχέση μητέρας-γιου και τον όρο σύμπλεγμα της ηλέκτρας για την σχέση κόρης-πατέρα. Οι σχέσεις αυτές, έτσι όπως ασυνείδητα και συνειδητά διαμορφόνωνται, ορίζουν την ταυτότητα και την αίσθηση του εαυτού μας, αφομοιώνοντας ορισμένα χαρακτηριστικά κυρίως από το γονέα του ίδιου φύλου, και παράλληλα τις ερωτικές μας προτιμήσεις, αναζητώντας στον υποψήφιο σύντροφο κάποια άλλα γνωρίσματα, συνήθως του γονέα του αντίθετου φύλου.Ο Δρ Γιωσαφάτ, (Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης και Οικογενειακής Θεραπείας), υποστηρίζει ότι «Πέρα από τους συνειδητούς παράγοντες που οδηγούν στην επιλογή συντρόφου -κοινωνικούς και προσωπικούς- τον πλέον καθοριστικό ρόλο παίζει η αρχετυπική σχέση με τη μητέρα, από τον πρώτο κιόλας χρόνο της γέννησής μας και είναι αυτή ακριβώς που αναβιώνουμε μέσα στο γάμο».Δίνοντας έμφαση στην σχέση αυτής της μητέρας και του παιδιού λεει ακόμα ότι «μια προβληματική σχέση με τη μητέρα οδηγεί σε προβληματικούς έρωτες όπου περιμένει κανείς όχι μόνο να βρει μια κανονική γυναίκα ή έναν κανονικό άντρα, αλλά έναν σύντροφο που θα την αντικαταστήσει σε καλύτερη έκδοση!».«Το σίγουρο είναι ότι η σωστή επιλογή συντρόφου μαζί με εκείνη του επαγγέλματος καθορίζουν στο μεγαλύτερο βαθμό την ευτυχία μας. Από ψυχιατρικής πλευράς, μια εσφαλμένη ερωτική επιλογή που μάλιστα επισημοποιείται με το γάμο αποτελεί πολύ συχνά την αιτία πολλών σωματικών και ψυχικών ασθενειών» (Δρ Γιωσαφάτ,2008)Έρευνες που έχουν πραγματοποιηθεί αναζητώντας πώς γίνεται η διαδικασία επιλογής συντρόφου υποστηρίζουν ότι είναι ασυνείδητη.Θεωρείται ότι το άτομο δεν έχει επίγνωση των αναζητήσεων του. Η επιλογή γίνεται με βάση την συμπληρωματικότητα των αναγκών ή την ομοιότητα. Σύμφωνα με την έννοια της συμπληρωματικότητας, ο ένας σύντροφός επιλέγει τον άλλον για να συμπληρώσει τις δικές του ανάγκες. Οι συμπληρωματικές σχέσεις όπως και οι συμμετρικές μπορεί να εξασφαλίσουν μια καλή επικοινωνία ανάμεσα στο ζευγάρι.Το πρόβλημα δημιουργείται όταν αυτές οι σχέσεις παύουν να είναι λειτουργικές και η συμπληρωματικότητα καταλήγει στην διάκριση υπεροχής και κατωτερότητας μεταξύ των συντρόφων, ενώ η συμμετρικότητα σε ανταγωνισμό και σύγκρουση. Στα ζευγάρια αυτά μπορεί ο σύντροφος να επιλέξει ένα άλλο άτομο, το οποίο εκφράζει το τμήμα του εαυτού του που ο ίδιος έχει καταπιέσει και αρνείται.Η Morgan(1987), η οποία μελέτησε την διαδικασία της επιλογής συντρόφου και την σχέση του ζευγαριού, επίσης αναφέρει ότι ένα σημαντικό μέρος των συγκρούσεων στα ζευγάρια οφείλεται στην μη αποδοχή από τους συντρόφους ορισμένων τμημάτων της προσωπικότητας τους.Η θεωρία της κοινωνικής αλληλεπίδρασης ερμηνεύει την συζυγική ικανοποίηση με βάση την ενίσχυση ή την απόρριψη που εισπράττει ο ένας σύντροφος από τον άλλον κατά την μεταξύ τους συναλλαγή, καθώς και με βάση τις ικανότητες που έχουν οι σύντροφοι για επικοινωνία (Fincham&Bradbury,1988). Όπως αναφέρουν οι Doherty & Jacobson (1982) η δυσαρέσκεια από τον γάμο εκφράζει βασικά την αναλογία που υπάρχει ανάμεσα στην ενίσχυση και στην απόρριψη που εκδηλώνεται μεταξύ των συντρόφων κατά την μεταξύ τους συναλλαγή. Η αποδοχή του συντρόφου για αυτό το οποίο είναι συνιστά σημαντικό χαρακτηριστικό για την ποιότητα της σχέσης.Κάποιες άλλες μελέτες υποστήριξαν ότι υφίστανται συγκεκριμένοι παράμετροι που θεωρούνται σημαντικές για την σχέση του ζευγαριού ( Gilbert& Shmusler,1996) και σχετίζονται άμεσα με τις διαφορές μεταξύ των συζύγων σε συστήματα αξιών και «πιστεύω», στην αποτελεσματικότητα, στον τρόπο επίλυσης των συγκρούσεων και των προβλημάτων που εμφανίζονται στην οικογένεια, στην συναισθηματική εγγύτητα, στην σεξουαλική ικανοποίηση, στην δυνατότητα των δυο συζύγων να διασκεδάζουν μαζί ως ζευγάρι, στην φροντίδα και στην υποστήριξη του συζύγου όταν ο ένας έχει ανάγκη από τον άλλον.Η εύρεση της ισορροπίας ανάμεσα στην ανάγκη για αυτονομία και στην ανάγκη για συνάρτηση του ζευγαριού αποτελεί για όλους τους μελετητές οικογένειας ένα σημαντικό όρο που καθορίζει την ποιότητα της σχέσης των δυο ατόμων. Η εξασφάλιση της συνεξάρτησης και της ανεξαρτησίας επιτυγχάνεται όταν στο ζευγάρι υπάρχει βαθμός συνοχής που επιτρέπει στην διαμόρφωση του «εμείς», δηλαδή της ταυτότητας του ζευγαριού, παράλληλα όμως διασφαλίζεται η ατομικότητα του κάθε μέλους.Όταν τα όρια στο ζευγάρι είναι κλειστά , δεν υπάρχει συναισθηματική σχέση και επικοινωνία μεταξύ των μελών. Το κάθε μέλος ζει στον δικό του κόσμο. Όταν υπάρχουν κλειστά όρια ανάμεσα στο υποσύστημα ενός ζευγαριού και σε άλλα υποσυστήματα, το ζευγάρι τότε βρίσκεται σε απομόνωση.Οι περισσότερες συγκρούσεις ανάμεσα στα ζευγάρια πηγάζουν από την προσωπική του καθενός ανάγκη να σκέφτεται και να εκφράζεται ο σύντροφος του όπως ακριβώς εκείνος. Είναι δύσκολο για το καθένα να κατανοήσει την διαφορετικότητα στον τρόπο έκφρασης και σκέψης του άλλου. Είναι αρκετές οι φόρες που επιλέγει κανείς έναν σύντροφο και χτίζει σε αυτόν προσδοκίες και όνειρα που ο ίδιος δεν μπόρεσε να πραγματοποιήσει στην μέχρι τώρα πορεία της ζωής του. Όλοι κουβαλάμε τους γονείς μας και ασυνείδητα τους ψάχνουμε στα πρόσωπα των συντρόφων μας, πολλές φορές δεν φέρουν τίποτα κοινό, εμείς όμως θεωρούμε ότι υπάρχει κάτι από εκείνη την παλιά οικεία αίσθηση της πρωταρχικής σχέσης που είχαμε συνάψει με τους δικούς μας.Φοβόμαστε να εμπιστευτούμε και να εκφράσουμε τις ανάγκες μας και τα συναισθήματα μας, την στενοχώρια μας την εκφράζουμε με θύμο, την αγάπη μας με ζήλια και ανταγωνισμό- κατά αυτόν τον τρόπο νομίζουμε οτι πάντα θα φαινόμαστε δυνατοί απέναντι στους συντρόφους μας και θα προστατευτούμε από τον πόνο της απόρριψης και της απογοήτευσης που προκαλούν οι ανθρώπινες σχέσεις. Κρύψαμε βαθιά μέσα μας το αυθόρμητο συναίσθημα και το ψάχνουμε στον σύντροφο μας.Προσπαθώντας να ανακαλύψουμε τους εαυτούς μας και τις ανάγκες μας, φτιάχνουμε ανθρώπους που θα μας συντροφεύουν ιδεατά για μια ολόκληρη ζωή. Φαίνεται πως είναι ανάγκη επιβίωσης για μερικούς, για άλλους προσωπική ολοκλήρωση και για κάποιους άλλους αμοιβαίο κακό η αναζήτηση συντρόφου.Συντακτρια: Φακίρη ΣεβαστήΨυχοθεραπευτρια.

 

Αρέσει στο μέλος maraki_lar_1980

maraki_lar_1980

# 12 στις 9/11/2019
author
Γυναίκα / 39 / Σε σχέση
Ν. Λάρισας / Λάρισα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 1.194
'Aρεσαν+: 0%
Κωστακη,είσαι Θεος,Ηλιος φθινοπωρινοοοςς!! Προσκυνωω!!Χαχαχαχα!!!

kostas232

# 13 στις 9/11/2019
author
Ανδρας / 53 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ψυχικό
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 106
'Aρεσαν+: 0%

Να το πω και αυτο... στις αρχες τα στατιστικα ηταν 37% στο ποσο ταιριαζαμε. τωρα δειχνει 45%... στ0 50 σου ανοιγω μπουκαλακι οπου αγαπας...χαχαχαχαχα

Παράθεση:
Σχόλιο # 12 από maraki_lar_1980
Κωστακη,είσαι Θεος,Ηλιος φθινοπωρινοοοςς!! Προσκυνωω!!Χαχαχαχα!!!

 

Αρέσει στα μέλη ZHLIASOY, maraki_lar_1980

maraki_lar_1980

# 14 στις 9/11/2019
author
Γυναίκα / 39 / Σε σχέση
Ν. Λάρισας / Λάρισα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 1.194
'Aρεσαν+: 0%

Αααχ...το site μας πηρε χαμπάρι...και τα σιροπια κολλανε στο πατωμα! 

Αφιερωση απο μενα για σενα/για μας(ελαφρως παραφρασμενο):

"Γεμισε η ζωη σου βραδια αξημερωτα...

  δεν θ'αντεξει η καρδια σου τετοιον ερωτα!!"...

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 13 από kostas232

Να το πω και αυτο... στις αρχες τα στατιστικα ηταν 37% στο ποσο ταιριαζαμε. τωρα δειχνει 45%... στο 50 σου ανοιγω μπουκαλακι οπου αγαπας...!!

 

 

Αρέσει στα μέλη andy12, ZHLIASOY

lovable1

# 15 στις 9/11/2019
author
Γυναίκα / 34 / Σε σχέση
Ν. Δράμας / Δράμα
Θέματα: 12
Απαντήσεις: 884
'Aρεσαν+: 0%

JESUS!!! 
Μπράβο σε όσους απο εσάς έχετε την όρεξη να τα διαβάσετε όλα αυτά! 

Χάσιμο χρόνου για έμενα... 
Sorry 
Αρέσει στα μέλη agrotis53, andy12 και σε ακόμα 2 μέλη.

kostas232

# 16 στις 10/11/2019
author
Ανδρας / 53 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ψυχικό
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 106
'Aρεσαν+: 0%

εχω αυτο

https://www.youtube.com/watch?v=jfMxtMtP738&list=RDMMjfMxtMtP738&start_radio=1

και αυτο

https://www.youtube.com/watch?v=WYCx7Cle0dk

 

και τα δυο για σενα μαριω!!!

 

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 14 από maraki_lar_1980

Αααχ...το site μας πηρε χαμπάρι...και τα σιροπια κολλανε στο πατωμα! 

Αφιερωση απο μενα για σενα/για μας(ελαφρως παραφρασμενο):

"Γεμισε η ζωη σου βραδια αξημερωτα...

  δεν θ'αντεξει η καρδια σου τετοιον ερωτα!!"...

 

 

 

 

maraki_lar_1980

# 17 στις 10/11/2019
author
Γυναίκα / 39 / Σε σχέση
Ν. Λάρισας / Λάρισα
Θέματα: 27
Απαντήσεις: 1.194
'Aρεσαν+: 0%

Αχ ευχαριστω,αλλα μη μου βαζεις ξενα,προτιμω Ελληνικα!

 

Παράθεση:
Σχόλιο # 16 από kostas232

εχω αυτο

 

https://www.youtube.com/watch?v=jfMxtMtP738&list=RDMMjfMxtMtP738&start_radio=1

 

και αυτο

https://www.youtube.com/watch?v=WYCx7Cle0dk

και τα δυο για σενα μαριω!!!

 

 

Persefoni__

# 18 στις 10/11/2019
author
Γυναίκα / 50 / Διαζευγμένη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 247
'Aρεσαν+: 0%

#1

Το πλέον ακατάλληλο άτομο να απαντήσει σε όλα αυτά είμαι εγώ. Ίσως να φταίνε κάποιες εργοστασιακές ρυθμίσεις !! Γεννήθηκα κατά του γάμου. Απ όταν θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα έλεγα θέλω να γίνω ... Φιλόλογος, να έχω ένα παιδί και να μην παντρευτώ.. Κατάφερα μόνο τα 2 . Φιλόλογος 1 παιδί κι έναν γάμο που τον "διέλυσα" (εννοώ δεν έκανα καμια προσπάθεια να τον σώσω ) οκ παντρεύτηκα γιατί έμεινα έγκυος και ήθελα το παιδί ...έλεγα στους γονείς μου "Αφήστε να το γεννήσω πρώτα και παντρεύομαι μετα.." όμως μη ήξεραν πάρα πολύ καλά και δεν γλύτωσα το Ησαία χόρευε η παρθένος!!! Ποιά παρθένος 7 μηνών έγκυος;; Πάμε να υπογράψουμε μετά την τελετή στην εκκλησία και η ερώτησή μου ΄ταν..εδώ υπογράφουμε για το διαζύγιο... (κάνοντας πλάκα) Στο γλέντι μετά όταν τέλειωσε και φεύγαν οι καλεσμένοι ο πατέρας μου τους είχε πει ήδη πως ήμουν έγκυος.. ΔΕΝ φαινόταν γτ ήμουν πολύ αδύνατη κι ενώ ήμουν 7 μηνών έμοιαζα να είμαι το πολύ 4 μηνών.. το έλεγες ένα έφαγα λίγο παραπάνω.. λοιπόν οι καλεσμένοι μου λέγανε καλή λευτεριά κι εγώ πραγματικά αναρωτιόμουν πώς ήξεραν πως το διαζύγιο ήταν άντε πόρτας ...τόσο χαζή.. !!! (Αυτοί εννοούσαν την εγκυμοσύνη το μαθα μετά) Λέω οκ παντρεύτηκες που παντρε΄τηκες κάτσε τώρα μη μιλάς.. Ήρθαν  όμως έτσι τα πράγματα που σε 2 χρόνια φτου ξελεφτερία κι ευτυχώς όχι απ την πλευρά μου.Τέτοιο βάρος δεν θα το ήθελα... Και σε επόμενη σχέση που κράτησε 17 χρόνια , μόλις έφτασε το όλο πράγμα στο γάμο.. έγινα η ταινία "Η νύφη το σκασε" Μιλάμε για το πλέον για γάμο ακατάλληλο άτομο... Σμπαθάτε με!! Τουλάχιστον έχω επίγνωση των ορίων μου  

Αρέσει στα μέλη VASILIS53, agrotis53 και σε ακόμα 3 μέλη.

kostas232

# 19 στις 10/11/2019
author
Ανδρας / 53 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Ψυχικό
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 106
'Aρεσαν+: 0%

εχεις επιγνωση του εγωισμου σου και μονο... αν ειχες επιγνωση των οριων σου δεν θα κρατουσες το παιδι ή θα το κρατουσες χωρις να παντρευτεις... ο αλλος δεν σου φταιει σε κατι    και οπως γνωριζουμε ολοι μας εκτος απο σενα  ενα παιδακι θελει και τους δυο γονεις... εσυ κοιταξες την παρτουρα σου και μονο!!... αυτα περι γονεις κλπ ειναι να χαμε να λεγαμε...

Παράθεση:
Σχόλιο # 18 από Persefoni__

#1

Το πλέον ακατάλληλο άτομο να απαντήσει σε όλα αυτά είμαι εγώ. Ίσως να φταίνε κάποιες εργοστασιακές ρυθμίσεις !! Γεννήθηκα κατά του γάμου. Απ όταν θυμάμαι τον εαυτό μου πάντα έλεγα θέλω να γίνω ... Φιλόλογος, να έχω ένα παιδί και να μην παντρευτώ.. Κατάφερα μόνο τα 2 . Φιλόλογος 1 παιδί κι έναν γάμο που τον "διέλυσα" (εννοώ δεν έκανα καμια προσπάθεια να τον σώσω ) οκ παντρεύτηκα γιατί έμεινα έγκυος και ήθελα το παιδί ...έλεγα στους γονείς μου "Αφήστε να το γεννήσω πρώτα και παντρεύομαι μετα.." όμως μη ήξεραν πάρα πολύ καλά και δεν γλύτωσα το Ησαία χόρευε η παρθένος!!! Ποιά παρθένος 7 μηνών έγκυος;; Πάμε να υπογράψουμε μετά την τελετή στην εκκλησία και η ερώτησή μου ΄ταν..εδώ υπογράφουμε για το διαζύγιο... (κάνοντας πλάκα) Στο γλέντι μετά όταν τέλειωσε και φεύγαν οι καλεσμένοι ο πατέρας μου τους είχε πει ήδη πως ήμουν έγκυος.. ΔΕΝ φαινόταν γτ ήμουν πολύ αδύνατη κι ενώ ήμουν 7 μηνών έμοιαζα να είμαι το πολύ 4 μηνών.. το έλεγες ένα έφαγα λίγο παραπάνω.. λοιπόν οι καλεσμένοι μου λέγανε καλή λευτεριά κι εγώ πραγματικά αναρωτιόμουν πώς ήξεραν πως το διαζύγιο ήταν άντε πόρτας ...τόσο χαζή.. !!! (Αυτοί εννοούσαν την εγκυμοσύνη το μαθα μετά) Λέω οκ παντρεύτηκες που παντρε΄τηκες κάτσε τώρα μη μιλάς.. Ήρθαν  όμως έτσι τα πράγματα που σε 2 χρόνια φτου ξελεφτερία κι ευτυχώς όχι απ την πλευρά μου.Τέτοιο βάρος δεν θα το ήθελα... Και σε επόμενη σχέση που κράτησε 17 χρόνια , μόλις έφτασε το όλο πράγμα στο γάμο.. έγινα η ταινία "Η νύφη το σκασε" Μιλάμε για το πλέον για γάμο ακατάλληλο άτομο... Σμπαθάτε με!! Τουλάχιστον έχω επίγνωση των ορίων μου  

 

 

alisida

# 20 στις 10/11/2019
author
Γυναίκα / 49 / Διαζευγμένη
Ν. Αττικής (Πειραιάς) / Πειραιάς
Θέματα: 34
Απαντήσεις: 6.189
'Aρεσαν+: 0%

Το θεμα το διάβασα διαγωνια-καθετα-κυκλικα -με όλων των βαθμών γωνιες- οριζοντια-καμπυλωτα κλπ..

.Άκρη δεν βρήκα ,δεν κατάλαβα τι ρωτάει.. 

.Από κάποιες απαντήσεις λοιπόν ,έβγαλα το συμπέρασμα ότι το ερώτημα είναι για ποιον ή ποιους λόγους μένουμε ή δε μένουμε σε μια σχέση (και να μην είναι αυτό σκασιλα μου ,εγώ σε αυτό θα απαντήσω γτι έτσι γουστάρω τώρα

 

)Φαντάζομαι σε κανέναν δεν αρέσουν οι δυσάρεστες εκπλήξεις ,όλοι θέλουμε η σχέση ή ο γάμος μας να μας εμπνέει σιγουριά και ασφάλεια και φυσικά χαρά και όμορφες εμπειρίες

.Δεν υποχρεώνει κανέναν να φάει το "φαγητό" που αρέσει σ εμένα ,αλλά δεν δέχομαι ούτε εγώ να "φάω" με το ζόρι ο,τι αρέσει σ εκείνον.

Θεωρώ την ελευθερία σημαντικό κομμάτι μιας σχέσης και η άποψη μου είναι ότι αν οι ελευθερίες και των δύο δεν μπορούν να συνδυαστούν για τον α ή β λόγο ,τότε ο χωρισμός είναι η ιδανικότερη λύση.

Διαφορετικά ,η "καταπίεση" αναγκών και συναισθημάτων ,γεννά νέες διαφορές

μεταξύτων και επιπρόσθετα προβλήματα που με τον καιρό διογκωνονται.

Σε αυτή την περίπτωση η κάθε προσπάθεια επίλυσης είναι μάταιη ,μιας που έχει ξεχαστεί η πραγματική αρχική αιτία .

Αρέσει στα μέλη agrotis53, andy12 και σε ακόμα 2 μέλη.
οσα δεν εχω πει
Επιλέξτε σελίδα: (1-3)
Σελίδες 123
Δεν μπορείτε να απαντήσετε