Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 300.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το πιο δημοφιλές κοινωνικό δίκτυο γνωριμιών στην Ελλάδα.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Μια ιδιαιτερα ενδιαφερουσα αποψη για τις Μοντερνες Δουλειες

Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12

Μυρτώ

# 1 στις 22/10/2004
author
Γυναίκα / 47 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πετρούπολη
Θέματα: 972
Απαντήσεις: 16.744
'Aρεσαν+: 0%

Μια ιδιαιτερα ενδιαφερουσα αποψη για τις Μοντερνες Δουλειες

ΜΟΝΤΕΡΝΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ - Το άρθρο το έγραψε ο Διονύσης Χαριτόπουλος αλλά δεν γνωρίζω που δημοσιεύτηκε μιας και το έλαβα με Forward.


Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη.


Ο πραγματικός πλούτος της χώρας παράγεται στο χωράφι και στο εργοστάσιο· γι' αυτό οι αγρότες και οι εργάτες δεν διανοήθηκαν ποτέ να επικαλεστούν κάποια νεφελώδη ιδεολογήματα για τη δουλειά τους.


Η προσφορά τους είναι αυταπόδεικτη.


Αντιθέτως, οι απασχολούμενοι στον τριτογενή τομέα των υπηρεσιών, δεν αρκούνται στην υψηλότερη αμοιβή που εισπράττουν· αγωνιούν να δώσουν και ανώτερο νόημα σ' αυτό που κάνουν.


Το επάγγελμα έγινε ιδεολογία.


Ο καλώς εννοούμενος επικερδής χαρακτήρας του αποσιωπάται συστηματικά και προβάλλεται κατά κόρον σαν ζωτική ωφέλεια για το κοινωνικό σύνολο. Οι χρηματιστές κόπτονται για την "ανάπτυξη", οι διαφημιστές μοχθούν για την "επικοινωνία", οι ασφαλιστές χτίζουν την "ασφαλιστική συνείδηση" κ.ο.κ.


Εξ ου και το καταγέλαστο ορισμένων, ότι ασκούν λειτούργημα.


Η κοινωνία, που διευθύνεται από τους εγγράμματους, έχει περί πολλού αυτά τα επαγγέλματα και περιφρονεί εξόφθαλμα τον αγρότη και τον εργάτη. Απόδειξη, ότι τους αμοίβει με τα χαμηλότερα των εισοδημάτων και τους επιφυλάσσει πενιχρές συντάξεις και ανεπαρκέστατη υγειονομική περίθαλψη.


Ουδείς ζηλεύει τη μοίρα τους.


Οι νέοι ονειρεύονται να σπουδάσουν για να κάνουν καριέρα σε κάποια από τις μοντέρνες και αστραφτερές δουλειές. Αυτές έχουν πέραση· προσφέρουν υψηλές αμοιβές και απείρως υψηλότερο κοινωνικό στάτους.


Δεν υποψιάζονται καν πως η καριέρα είναι η δική τους κοιλάδα των δακρύων.


Για να πετύχεις σ' αυτές τις δουλειές, το παν είναι να ξέρεις να πουλάς τον εαυτό σου. Να είσαι αυτό που επιθυμεί ο άλλος να είσαι. Αλλού σε θέλουν τολμηρό και επιθετικό και αλλού μετρημένο και αξιόπιστο. Οι απαιτήσεις αλλάζουν ανάλογα με τον κλάδο· άλλο σέιλς κι άλλο φαϊνάνς. Αυτή την κωμωδία του αγκρέσιβ ή του ριλάιαμπλ, δεν θα σταματήσεις ποτέ να την παίζεις· αυτή θα σε κρατάει στη δουλειά.


Επίσης, από τη μέρα που θα εισέλθεις σε κάποιον κλάδο, θα πρέπει να ασπαστείς και τις ιδεοληψίες του· σαν να μυείσαι σε θρησκευτική αίρεση.


Ο κλάδος υπεράνω όλων.


Είναι ο ιερός δεσμός που προστατεύει και ανυψώνει τα μέλη του, ασχέτως των εσωτερικών ανταγωνισμών. Με αυτή τη συντεχνιακή αντίληψη της χειρίστης μορφής οι "συνάδελφοι" θωρακίζουν την επαγγελματική τους ιδιότητα και διεκδικούν από την κοινωνία διαρκώς και νέα προνόμια.


Μαζί με την είσοδο στην αγορά εργασίας των νέων επαγγελμάτων εισήχθη και η δυτική νοοτροπία του ολοκληρωτικά αφοσιωμένου στη δουλειά του προτεστάντη. Ο χρόνος που αφιερώνουν οι υπάλληλοι στην εταιρεία είναι τρομαχτικός.


Στις σύγχρονες επιχειρήσεις η εργασιακή σκλαβιά επανήλθε λουστραρισμένη, αλλά εξίσου εξοντωτική. Η μοίρα του σπουδασμένου εργαζόμενου είναι δυσμενέστερη από του αγράμματου εργάτη.


Το καθορισμένο ωράριο θεωρείται παρωχημένη αντίληψη, και η αμοιβή για υπερωρίες είναι αδιανόητη. Οι υπάλληλοι δουλεύουν εντυπωσιακά περισσότερες ώρες από τις προβλεπόμενες από τον νόμο, απασχολούνται Σαββατοκύριακα και αργίες χωρίς την ανάλογη αμοιβή.


Τα εξοντωτικά 12ωρα και 14ωρα δουλειάς είναι νον στοπ. Η μεσημβρινή σιέστα έχει τεθεί πλέον και στη χώρα μας υπό διωγμόν· κατάντησε μομφή. Λένε "αυτός κοιμάται μεσημέρι" εννοώντας πως είναι εκτός πνεύματος· εν ολίγοις ακατάλληλος.


(Αν οι επιστήμονες μπορούσαν να καταθέσουν δημοσίως για τις ευεργετικές ιδιότητες του μεσημβρινού ύπνου, θα είχε καταρρεύσει προ πολλού το δυτικό εργασιακό μοντέλο. Ο ύπνος του μεσημεριού είναι βάλσαμο για την ψυχική και τη σωματική μας υγεία και, εννοείται, συμβάλλει καίρια στη μακροβιότητα. Είναι κατά πολύ πιο απαραίτητος και ζωογόνος από όλες τις "χελθ" βιταμίνες, τα "σπα" και τις λοιπές τεχνικές στήριξης του ανθρώπινου οργανισμού.)


Ο ευπρεπής μισθός και ίσως κάποιο ετήσιο μπόνους που παρέχουν οι εταιρείες στα μοντέρνα εργατόσκυλα δεν αντισταθμίζουν τις ατελείωτες ώρες πρόσθετης δουλειάς.


Γι' αυτό υπάρχουν συνήθως και κάποιες έξτρα παροχές κολακείας· το ωραίο γραφείο (με παράθυρο ή όχι, ανάλογα με τη θέση σου στην ιεραρχία της επιχείρησης) και κάποιοι φανταχτεροί τίτλοι, που ουσιαστικά δεν σημαίνουν τίποτα. Προβιβάζεσαι σε εξέκιουτιβ, σίνιορ εξέκιουτιβ, κορντινέιτορ, σουπερβάιζορ, νταϊρέκτορ, βάις πρέζιντεντ, τσιφ, μέλος του εξέκιουτιβ μπορντ και άλλα του σωρού και χωρίς νόημα.


Η μακροβιότητα της καριέρας σε μια σύγχρονη εταιρεία κρίνεται από δύο βασικά στοιχεία: την όλο και μεγαλύτερη "τρέλα" για δουλειά και το λόγιαλτι (την πιστότητα) στην εταιρεία και στους στόχους της.


Επίσης, είναι απαραίτητο να συμμεριστείς κάποιες νέες "αξίες". Όπως το σχιζοφρενικό "άλλο δουλειά κι άλλο φιλία", λες κι ο άνθρωπος μπορεί να κάνει αναστολή αισθημάτων. Ή το δόγμα ότι με κάθε θυσία πρέπει να φέρεις σε πέρας τη δουλειά που σου ανέθεσαν.


Όλα αυτά καλύπτονται με την πρόστυχη στρεψοδικία του σωστού "επαγγελματία". Που σημαίνει ότι, προκειμένου να γίνει η δουλειά σου, όλα επιτρέπονται· η δουλειά προηγείται κάθε ανθρώπινου αισθήματος· φιλία, αγάπη, δίκιο, κατανόηση είναι δευτερεύοντα.


Λένε "είμαι προφέσιοναλ" κι αυτό τα εξηγεί όλα.


Κι ο Αλ Καπόνε "προφέσιοναλ" ήτανε.


Μάλιστα, οι νέοι επαγγελματίες διηγούνται εμφατικά το παράδειγμα του Ωνάση που φιλοξενούσε έναν φίλο του, επίσης εφοπλιστή, στη θαλαμηγό του. Ενώ έπαιζαν τάβλι, ο άλλος του αποκάλυψε χαρούμενος πως έδωσε εντολή αγοράς δύο πλοίων που μόλις είχαν βγει προς πώληση.


Ο Ωνάσης δεν φάνηκε να δίνει σημασία στην πληροφορία· συνέχισε το παιχνίδι, μα κάποια στιγμή σηκώθηκε να πάει στην τουαλέτα και άργησε λίγο. Όταν επέστρεψε, ξανάπιασε τα ζάρια και είπε χαμογελαστός στο φίλο του πως τα πλοία που του είχε αναφέρει τα αγόρασε μόλις πριν ένα λεπτό εκείνος.


Αυτόν τον κτηνώδη αμοραλισμό εννοούν όταν λένε "είμαι προφέσιοναλ".


Το πλέον ψυχοφθόρο για τον εργαζόμενο είναι πως πρέπει να δίνει κάθε μέρα εξετάσεις. Τα σύγχρονα επαγγέλματα έχουν υψηλό βαθμό ανασφάλειας σε σχέση με τα παραδοσιακά. Και απείρως σκληρότερο ανταγωνισμό· τόσο εξωτερικό, από άλλες ομοειδείς εταιρείες, όσο και εσωτερικό, από άλλους καπάτσους που εποφθαλμιούν την ίδια θέση. Ακόμη και το υψηλόβαθμο στέλεχος δεν αισθάνεται σιγουριά· πάει ένα πρωί, και χωρίς καμία προειδοποίηση βρίσκει το γραφείο του στον διάδρομο.


Δυστυχώς στην ίδια λούμπα έπεσαν και οι γυναίκες.


Μέχρι πρόσφατα δεν επιδείκνυαν την ολοκληρωτική αφοσίωση των αντρών στη δουλειά τους. Ως όντα πιο πολύπλοκα, αισθαντικά και ερωτικά, έδιναν μεγαλύτερη σημασία στα αισθήματα και στις χαρές της ζωής.


Γι' αυτή την ανεξαρτησία τους η κοινωνία τις φιλοδώρησε εκδικητικά με σωρεία κατηγοριών· άπιστες, ελαφρόμυαλες, ανεύθυνες, γλωσσούδες κ.λπ. Η χαρά και ο ερωτισμός δεν συγχωρούνται στην παραγωγή. Τελευταίως μάλιστα, αν αποπειραθείς στη δουλειά ένα πονηρό αστείο, κάποιο υπονοούμενο, καραδοκεί η εξευτελιστική κατηγορία της "σεξουαλικής παρενόχλησης"..


Αυτό κι αν είναι ευνουχισμός· σημαίνει "όσοι περάσετε αυτή την πόρτα αφήστε έξω το φύλο σας".


Οι γυναίκες, στην προσπάθειά τους να κατακτήσουν ένα ακόμη αντρικό οχυρό, γίνονται κι αυτές "προφέσιοναλ" θύματα. Τυπικές, σοβαρές, με πολυάσχολο ύφος, ασέξουαλ ντύσιμο, κάτι σκούρα ταγιέρ σαν αντρικά κουστούμια, λευκό πουκάμισο και απομίμηση γραβάτας.


Έσβησε το χαμόγελο, το σκέρτσο και το παιχνίδισμα, που τις έκαναν αξιολάτρευτες. Έχασαν το πλεονέκτημα της ζωής που είχαν έναντι των εξουθενωμένων από τη δουλειά αντρών.


Ο Γκι Ντεμπόρ το έγραψε με συνταρακτική απλότητα: "Μόνο όσοι δεν δουλεύουν ζουν".


Στο πίσω μέρος του κεφαλιού μας όλοι ξέρουμε ότι στον κόσμο δεν ήρθαμε για να κάνουμε καριέρα, λεφτά και όνομα· ήρθαμε πρωτίστως για να ζήσουμε και, ει δυνατόν, να αφήσουμε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο απ' ό,τι τον βρήκαμε.


Αλλά δεν ζούμε. Κι αυτό μας τρελαίνει.


"Το άγχος, το στρες, ο φόβος, η ντροπή, η περιφρόνηση, η επιθετικότητα, η θέληση της δύναμης γεννιούνται από μια καταπιεσμένη θέληση για ζωή". (Βάνεγκεμ)


Με την πιο κοινή λογική, όσες ώρες δουλεύεις, άλλες τόσες πρέπει να έχεις ελεύθερες για να χαρείς αυτά που έβγαλες.


Όμως ο νέος άνθρωπος σπαταλά όλο τον χρόνο του, την ευφυΐα, την εφευρετικότητα και τις εμπνεύσεις του υπέρ της καριέρας του και όχι της ζωής του. Ο ψυχισμός του μολύνεται από αυτό το δηλητηριώδες αλισβερίσι. Φυσικώ τω τρόπω, το εξέκιουτιβ τερατάκι γραφείου θα μεταφέρει μακάβρια το πάρε δώσε και στις προσωπικές του σχέσεις:


"Αυτά έκανα για σένα, περιμένω ανταπόδοση".


Μοιραία οι λαμπρές καριέρες είναι πυραμίδες που θεμελιώνονται πάνω σε προσωπικές και οικογενειακές τραγωδίες.


ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΣ
Hereβs to the crazy ones. The rebels. The troublemakers. The ones who see things differently. While some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

# 2 στις 22/10/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω ολόψυχα! "Της γης οι κολασμένοι" είναι πλέον τα έρημα τα εξεκιουτίβια.

Τις περισσότερες φορές, όταν παρακολουθώ τα εταιρικά μίτινγκ έχω την αίσθηση οτι είμαστε μέλη -ή υποψήφια μέλη- μιας μυστηριώδους σέχτας, μιάς περίεργης ανθρωποφάγου θρησκείας με τελετουργικά καί όρους που αρνούμαι να κατανοήσω.

Η άλλη τραγική διάσταση είναι οτι και ο πελάτης αντιμετωπίζει απαξιωτικά τη δουλειά μου. Προφανώς, θεωρεί οτι μια μελέτη γίνεται λίγο-πολύ από μόνη της, σε αντίθεση π.χ. από μια ηλεκτρολογική εγκατάσταση που χρειάζεται απαραιτήτως "το μάστορα".

Τεράστιο το θέμα που ανοίξατε αγαπητή θεματοθέτρια, αλλά... πρέπει να επιστρέψω στη δουλειά μου!!

spy26

# 3 στις 22/10/2004
author
Ανδρας / 42 / Ελεύθερος
Αλλη χώρα
Θέματα: 33
Απαντήσεις: 416
'Aρεσαν+: 0%
Και ο καθενας απο εμας , τι κανει για ολα αυτα ?
;;;

# 4 στις 23/10/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Περιεργο φρουτο...

Αυτη η Μυρτω.......

Ομολογω οτι με βρηκες λιγο απροετοιμαστο........με αυτο το post......

Πριν κανα δυο μηνες εμεις δεν ειμαστε που σκυλοφαγονομασταν πανω σε ενα ποστ που ειχε τον τιτλο ``Αναπτυξη ``......???????

Τεσπα............
πολλα και αναπαντητα τα ερωτηματα........που εθεσες......
Εμπεριστατομενο το αρθρο χωρις πολλα στεγανα θα ελεγα..........

Θα επανελθω..............

Παντως μ`αρεσε.................

Δεν ξερω ομως ποια κοματια του αρθρου ενστερνιζεσαι .....και ποια οχι............
???????????????????????????

METROLOGOS

# 5 στις 23/10/2004
author
Ανδρας / 60 / Σε διάσταση
Ν. Θεσσαλονίκης / Θέρμη
Θέματα: 6
Απαντήσεις: 151
'Aρεσαν+: 0%
Μυρτω διαφωνω καθετα .
ειμαι εργατοσκυλο - εργοδοτης
μοιρασα λεφτα και τεχνογνωσια
μου κλεψαν πελατες και ευκαιριες
με αφησαν μονο στο νοσοκομειο και κοιταξαν να κλεψουνοσο μπορουσαν
επιβιωσα γιατι η 69χρονη μανα κου κουβαλουσε εικοσακιλα
καταρα σε ολους τους αλλητες συνδικαλιστες ψευτοαριστερους που εχουν διαφθειρει καθε ελπιδα για υγιη συνδικαλισμο και που μολις τα πιασουν λιγο ποδηγετουν τους εργαζομενους πειθοντας τους πως ολοι εχουν δικαιωμα στην τεμπελια.

γιαυτο και εγω τωρα στα 45 μου φωναζω ζητω η εκμεταλευση ανθρωπου απο ανθρωπο (ετσι οπως παντα ηταν και ειναι)
ζητω η απατη του εργαζομενου προσ τους εργοδοτες(ετσι οπως ειναι)
ζητω το θεατρο των μισθων αλλα και του πτωχου πλην τιμιου αδυνατου εργαζομενου
ζητω τα απανθρωπα αφεντικα που θα στειλουν τα εργοστασια στην κινα
οσοι ηλιθιοι κανανε επιχειρησεις και δεν καταλαβανε οτι επιχειρηση κανεις για να βγαλεις λεφτα πρεπει μετα απο θεραπεια να αυτοκτονησουν...................................
(εγω αρχισα ηδη θεραπεια)

μετα τιμης ...........
Μετρολογοσ

# 6 στις 23/10/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Η Κορυφη...που θελεις να πιασεις

Καποτε γραψαμε εμεις εδω στα forums......
ενα αρθρο σχετικα με τις κορυφες του καθενος μας .....ποιες ειναι και πως να τις κατακτησουμε .........

Ισως φανω λιγο γραφικος......
Θεματα οπως η Αναπτυξη.....οπως ο επαγγελματικος προσανατολισμος.......και αλλα συναφη ειναι αλληλενδετα μεταξυ τους...............

Τελικα ισως ειναι κοινωνιολογικης φυσεως ........παρα αντικειμενο επιστιμονικης μελετης.........

Ισως να φταιει η προβατοποιηση των περρισοττερων ανθρωπων προς συγκεκριμενες κατευθυνσεις

Τα κλειστα ματια και αυτια......και η αναγκη της επιβεβαιωσης του κοινωνικου μας περιγυρου......οτι τελος παντως αφου πηραμε 2-3 πτυχια και ανεβαινουμε ιεραρχικα στην κοινωνια σημαινει πως τα καταφεραμε σ`αυτην την ρημαδα την ζωη..........

οχι δεν ειναι ετσι.........
Σκλαβοι της υλης......των τηβενων.....και των μεταλλιων...........

Εγω οχι ......ευχαριστω δεν θα παρω

Και το ``απροβλεπτο `` που παει ? περιπατο ?

Εμεις δεν εχουμε γραψει δυθιραμβους συμβουλων προς τους αλλους για το πως ειναι η ζωη ?
Εμεις ομως δεν ειμαστε αυτοι που δεν τα τηρουμε ?

Αν ψαξετε στα ρητα των παππουδων μας .....και στα αποφευγματα των αρχαιων ...........θα βρειτε τις απαντησεις για ολα αυτα που μας καινε........

Ολες οι δουλειες ειναι χρησιμες και ολες εχουν τον σκοπο τους............

Αν παρατηρησετε ολα τα συγχρονα και μοντερνα επαγγελματα...........στηριζονται σε μια συγκεκριμενη ΑΡΧΗ...........

Στην ανασφαλεια μας......και απο οπου αυτη πηγαζει..........

Ενδεικτικα θα αναφερω...........καποιους τομεις απασχολησης......

1)Τηλεποικοινωνιες.......και ολο το συναφι τους..........(στηριζονται στην ανασφαλεια των ανθρωπων σχετικα με το στιγμα τους)
Εποικοινωνω μεσω καποιας καποιας τηλεποικοινωνιακης οδου αρα ``υπαρχω ``
2)Πληροφορικη..............χαχαχαχα !!!!!.........πως αλλιως θα ημασταν εδω.....!!!!!!!!!

3) Νομικη........(το δικαιωμα του υπερασπιζεσθαι σαφως και το εχουν ολοι).......αλλα μηπως ειναι περρισσοτερες οι αγωγες απο τα πραγματικα κακουργηματα........?????? οχι απλα ερωτω..........

4) Ασφαλειες...........
Το τελευταιο και ποιο εξωφθαλμο τερατουργημα των ανθρωπων..........ειδικα αυτο

5 ) Οικονομικα..................
Ουτως η αλλως το χρημα ειναι αναγκαιο κακο.....για ολους.........
Βεβαια το μεγαλο Bing-Bang της παγκοσμιας οικονομιας δεν εχει ερθει ακομα.......και ισως να μην το προλαβουμε.........αλλα ειναι ανεφικτη η αποφυγη του.......

Και μεσα σε ολα αυτα πρεπει να συμπιεσουμε και τον προσωπικο μας χρονο......

Να τα βρουμε με τον εαυτο μας...........
Να κανουμε σχεση...............................
Να κανουμε οικογενεια........................
Να κανουμε παιδια..............................
Αντε και χωρισαμε...........................
Γιατι?
Ξανα μανα απ την αρχη.................

Ενα μεγαλο γιατι θα μας καταδιωκει οσο εχουμε τα ματια μας ανοιχτα.................

Αυτα παιδια προς το παρον..........
Κι αυριο μερα ειναι.............

# 7 στις 23/10/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Καίριο και σύγχρονο το θέμα που μεταφέρεις εδώ, αγαπητή Μυρτώ. Περισσότερο εμφανές και αναγνωρίσιμο βέβαια, στον ανεπτυγμένο δυτικό κόσμο, παρά στην Ελλάδα, θα έλεγα, η οποία μοιάζει να ζει στους δικούς της ρυθμούς εδώ και κάμποσα χρόνια (με κάποια κλικ αναβάθμισης σε κάποιους τομείς, αλλά τίποτε το ουσιαστικό). Πιστεύω ότι αυτό είναι το τίμημα που πληρώνει η Ελλάδα με αντάλλαγμα το να μπορεί να ζει στον κόσμο της : Η στασιμότητά της. Λιτότητες, φρούδες ελπίδες, χρόνια προβλήματα, παράγωγα του ωχαδερφισμού, της ανοργανωσιάς και της κομπίνας (και... μετά πήγαινε Βαρκελώνη και ζήλευε που γεμίζεις 4 τσάντες super market με 8-9 ευρώ). Για αυτό και το φαινόμενο που περιγράφεται στο θέμα σου, συναντάται στην original μορφή του στο εξωτερικό. Στην Ελλάδα το βλέπουμε σε μια fake, ανολοκλήρωτη μορφή του, σαν ο manager να μην είναι ακριβώς αυτό, σαν ο διευθυντής να μην είναι πραγματικός διευθυντής. Και σαν ο εργαζόμενος να μην είναι πραγματικός εργαζόμενος. Άλλα τα μεγέθη έξω, άλλα τα συμφέροντα, άλλα κόλπα. Άλλα φράγκα. Θεωρώντας λοιπόν ότι το ήθος σου, σου απαγορεύει το «Ελλάδα είναι μόνο η Αθήνα», θέλω αρχικά να σου πω ότι, αν εξαιρέσουμε κάποια «ψηλά» γραφεία στην Αθήνα δεν νομίζω ότι η κατάσταση που περιγράφει το θέμα ανταποκρίνεται και τόσο στην Ελληνική πραγματικότητα. Διότι άλλο η τρελίτσα και η χαζομάρα, το πνίξιμο σε μια κουταλιά νερό και η μπαμπεσιά του καθενός Έλληνα διοικούντα (βλαβερά βέβαια και αυτά), και άλλο το πραγματικό μαχαίρωμα, το ξύρισμα με ξυραφένιο βαμβάκι, ο στραγγαλισμός και το κρούψιμο από αεροστεγής σακούλες συναισθημάτων που συμβαίνει στο εξωτερικό. Politics τα οποία αναγκάζουν ανθρώπους να «σταθεροποιήσουν» τις καριέρες τους, μην ανεβαίνοντας παραπάνω ενώ μπορούν, για να τα αποφύγουν. Παράδειγμα : UK Public Sector.
Ισχύουν όμως όσα γράφει το άρθρο παγκόσμια και θα συνεχιστούν λόγω παγκοσμιοποίησης. Τι μπορεί να γίνει λοιπόν ? Για να δούμε... Να γίνει... Από ποιους ? Από το Κράτος ? Μα, όλοι αυτοί πιστεύουν στην ανάπτυξη και στο κέρδος. Πιστεύουν στην πολυεθνική εταιρία. Την νομιμοποιούν και την θεσμοθετούν, την υποστηρίζουν και της προετοιμάζουν το έδαφος, ήδη από την δεκαετία του '70 (πχ. Ρέιγκαν, Θάτσερ). Ήταν αναμενόμενη η εξέλιξη. Τώρα πια, όλα είναι νόμιμα. Για το καλό τους. Ακόμα και η απαγόρευση σύστασης συνδικάτων από την Γουόλ Μαρτ. Ή, η απόλυση 3,4,5 χιλιάδων εργαζομένων. Αυτοί κυβερνούν. Νόμιμα. Οι νόμοι αλλάζουν, θα πει κάποιος. Σαφώς. Ύστερα από πιέσεις, από κινήματα. (Προ)Βλέπετε την σύσταση κάποιου σοβαρού κινήματος στο άμεσο μέλλον (σε αυτή τη ζωή) ? Αν ναι, ποιο είναι το όραμά σας ? Ποιος είναι ο ηγέτης σας ? Θα πρέπει να είναι παγκόσμιας εμβέλειας για να πολεμήσει την παγκοσμιοποίηση. Ακόμα και ο Χριστός ο ίδιος θα τα έβρισκε σκούρα (πιστέψτε με).
Εμείς όμως ? Ατομικά! Τι μπορούμε να κάνουμε (μόνοι, χωρίς ιδεολογία και αρχηγό)? Για να δούμε... Έστω ότι τα συνειδητοποιούμε όλα. Ε, και ? Πάντα θα υπάρχουν οι απέξω, οι οποίοι θα περιμένουν να καθίσουν στην ηλεκτρική καρεκλίτσα της δουλειάς μας και να υποστούν μια από τα ίδια (και χειρότερα). Ακόμα και αν τα συνειδητοποιήσουν όλα, όλοι στην γειτονιά μας, στην πόλη και στην χώρα μας, και από μια ακόμα ή και δυο χώρες διπλανές, και πάλι τίποτα δεν θα γίνει διότι...υπάρχουν οι Κινέζοι! Οι οποίοι είναι ένα και κάτι δις και περιμένουν πως και τι να λαδώσει το αντεράκι τους. Η συνειδητοποίηση δεν καλύπτει τις ανάγκες. Ούτε και μπορείς να πεις στον άλλο, πνίξε τις ανάγκες σου και ξέχασε όλα αυτά τα «όμορφα» πράγματα που σου διαφημίζω.
Μέχρι εδώ, είπα ένα δυο (από τους πολλούς) λόγους για τους οποίους θεωρώ πολύ δύσκολο να αλλάξει αυτό το σύστημα, είτε από συλλογική παρέμβαση, είτε από ατομική. Ξεχάστε λοιπόν την αλλαγή. Ίσως την δείτε από κάποια γωνίτσα του Παραδείσου, όταν μετά από καμιά εκατοστή χρόνια, ο πανδαμάτωρ χρόνος θα έχει αλλάξει τα κοινωνικά κλίματα και θα έχει φρεσκάρει τις γενεές (λαμβάνοντας υπόψιν πως μεγαλώνουν τα σημερινά Ελληνόπουλα του θερμοκηπίου, αλλά και άλλων χωρών φρούτα).
Οπότε ??? Οπότε, πιστεύω, ότι ο καθένας ατομικά θα πρέπει να κανονίσει την πορεία του. Κυριολεκτικά! Από τα 18 θα πρέπει να ξέρεις τι εστί εκπαίδευση, εργασία, εταιρία, κοινωνία. Να έχεις μια επίγνωση, να κάνεις μια εσωτερική προσομοίωση των
καταστάσεων, να αισθάνεσαι. Πως ? Όχι μόνο με λόγια, ούτε μόνο από κείμενα, με πράξη και κυρίως διευρυμένη συνειδητότητα. Ευφυΐα. Ξέροντας όλα αυτά ή την κεντρική ιδέα τους, αλλά όχι με γενικόλογα κλισέ, μπορείς να καθορίσεις μια πορεία. Βλέποντας 10 με 15 χρόνια μπροστά. Πρέπει να έχεις επίγνωση του τι πραγματικά παίζεται γύρω σου. Να ξέρεις την πραγματικότητα. Αυτό θα πει πληροφορία και αξιοποίησή της. Δεν μπορείς να αλλάξεις τίποτα. Προσπάθησαν άλλοι, άλλοτε, με επαναστάσεις και τραγούδια. Ξέχνα το. Μάθε, για να κάνεις σωστές επιλογές. Και έτσι, έχοντας ταυτόχρονα ανακαλύψει και σφυρηλατήσει ένα ταλέντο σου (όλοι έχουν) θα φτάσεις κάποτε (σύντομα) να μην έχεις ανάγκη. Ή, να δουλεύεις για την πάρτη σου, οπότε δικό σου θέμα τα ωράρια. Μακριά από λούκια που δεν ξέρεις. Δεν είσαι διαφορετικός από τους άλλους (που την πάτησαν). Άλλο να δουλεύεις από ανάγκη και άλλο για το (τα) γούστα σου. Γλίστρα στο σύστημα και εκμεταλλεύσου το. Εξαιρούνται οι άνθρωποι οι οποίοι είναι αφιερωμένοι στην δουλειά τους επειδή τους ολοκληρώνει. Τόσο αφιερωμένοι που θα την έκαναν και αμισθί.

Μυρτώ

# 8 στις 23/10/2004
author
Γυναίκα / 47 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πετρούπολη
Θέματα: 972
Απαντήσεις: 16.744
'Aρεσαν+: 0%

Αυτό το άρθρο...κυκλοφόρησε στη δουλειά μου...

όταν το είδα...προσωπικά το ένιωσα στο πετσί μου , για αυτό και ήθελα να το δημοσιεύσω στο sxeseis.

Ας το πάρουμε από την αρχή...

Προσωπικά έχω ζήσει την εκμετάλλευση από τον χ - ψ εργοδότη , πολλές φορές και πολύ φανερά. Δουλεύω 10 χρόνια τώρα σε πολύ ανταγωνιστικό περιβάλλον . Να δουλεύεις ατέλειωτες ώρες , να διαλύεις την προσωπική σου ζωή , να αρρωσταίνεις από τις ευθύνες....αλλά ποτέ μα ποτέ να μην παίρνεις αυτό που είναι δικαιωματικά δικό σου γιατί πάντα κάτι τυχαίνει! Δηλαδή : είναι περίοδος προαγωγών...ξαφνικά ένα μήνα πριν θυμούνται να σου τονίσουν τα λάθη που δήθεν έκανες μέσα στο χρόνο ή ανακοινώνουν περικοπές εξόδων. Δεν σου μίλησαν για τις περικοπές από την αρχή του έτους που δούλευες σα σκυλί για να πάρεις τη θεσούλα σου! Ούτε σου είπαν ποτέ ότι έκανες λάθος , όταν έφερνες τα εκατομμυριάκια στο ταμείο. Τα θυμούνται όταν έρθει η ώρα της ανταπόδοσης!

Έχω νιώσει τον ανταγωνισμό που φτάνει σε εξευτελιστικά σημεία. Ξέρετε τι είναι να παλεύεις συνεχώς με τα αρπακτικά που εποφθαλμιούν είτε τη θέση σου , είτε φοβούνται τις ικανότητες σου , είτε απλά...έκριναν πως θα ανέβουν πατώντας στη δική σου πλατούλα ; Είναι κόλαση....

Επειδή δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος αλλά ανήκω στην κατηγορία των μικρών γιάπηδων...κάθε πρωί πηγαίνοντας στη δουλειά μου (και δεν κάνω πλάκα) προσπαθώ να αγριέψω τον εαυτό μου , να ετοιμαστώ για τη μάχη που με περιμένει. Έμαθα , να απαντάω με κακό τρόπο και να είμαι επιθετική , πράγμα που είναι ενάντια στις αρχές μου...αλλά για τη δουλειά είναι επιβίωση. Ο νόμος του ισχυρότερου ή καλύτερα...ο νόμος του αδίστακτου.

Να μιλήσω για τις γυναίκες ; Που όντως μας έχουν καταντήσει ...άντρες ? Ανοίγω την ντουλάπα μου : το μαύρο ταγιέρ , το γκρι , το μπλε , το καφέ...καθαρά αντρικά χρώματα. Δε σε παίρνει να είσαι χαριτωμένη ή απλά γυναίκα...γιατί είσαι μάλλον ελαφρόμυαλη για να είσαι στέλεχος. Το ύφος είναι σοβαρό και πολυάσχολο ? Πως να μην είναι ? Ξέρετε πόσα πράγματα περνάνε από το κεφάλι μου κάθε μέρα ? Διαφορετικά πράγματα , ασύνδετα μεταξύ τους. Και επιπλέον , έχεις το άγχος να αποδώσεις! Να είσαι έτοιμος να βρίσκεις λύσεις , ιδέες , να μανατζάρεις ανθρώπους , να ακούς τις ασυναρτησίες του κάθε διευθυντή που νομίζει ότι είναι ο επί γης Θεός , να καταπίνεις το θυμό σου και να είσαι.... προφέσσιοναλ!

Δεν πάει να πονάς , να είσαι άρρωστη , να έχεις προβλήματα...η δουλειά δεν σου τα επιτρέπει. Μπαίνεις στο γραφείο και αφήνεις πίσω τον εαυτό σου και την ψυχούλα σου...αν θέλεις να τα ξαναβρείς όταν θα επιστρέψεις. Αφήνεις απέξω οτιδήποτε όμορφο για να μη σου το λερώσουνε...και φοράς το προσωπείο του δυναμικού , του αδιάφορου , του υπεράνω , του κοινωνικού , του οτιδήποτε χρειάζεται για να βγάλεις την ημέρα...

Όσο για το ευχαριστώ ....ποτέ δεν το άκουσα!

Η Θεοποίηση της δουλειά είναι κάτι άλλο που παρατηρείται στις σύγχρονες μεγάλες επιχειρήσεις. Κανονική πλύση εγκεφάλου. Πίστη στη εταιρεία , θυσίες για την εταιρεία , είμαστε οι καλύτεροι , είσαστε ανταγωνιστές , είμαστε ομάδα , κρατάμε την οικονομία άρα κάνουμε λειτούργημα, η δουλειά δεν θέλει προσωπικές σχέσεις ας μην είμαστε λοιπόν φίλοι , η δουλειά δεν εγκρίνει να νοιάζεσαι για την οικογένεια σου κλπ κλπ κλπ

Να μιλήσω για εμάς τις γυναίκες ? Που δεν τολμάμε να κάνουμε ένα παιδάκι γιατί αυτό σημαίνει ότι μπαίνουμε σε δεύτερη μοίρα στις προαγωγές , δεν παίρνουμε μεγάλα projects για υλοποίηση , δίνουμε το δικαίωμα στους άντρες συναδέλφους ( και υπάρχουν πολλοί που σκέφτονται έτσι δυστυχώς ) να πουν ότι είμαστε δεύτερης διαλογής στελέχη επειδή είμαστε ή θα γίνουμε μαμάδες. Και ύστερα μιλάμε για υπογεννητικότητα ??? Τραγική ειρωνεία

Δυστυχώς ο κύριος Χαριτόπουλος έχει δίκαιο. Οι εταιρείες και οι καριέρες χτίζονται πάνω σε προσωπικές τραγωδίες. Ποιες είναι αυτές ?

Ξέρετε πόσοι άνθρωποι δεν έκαναν οικογένεια λόγω δουλειάς ?
Ξέρετε πόσοι διέλυσαν την οικογένεια τους λόγω δουλειάς ?
Ξέρετε πόσοι έπαθαν υπερκόπωση ή παίρνουν ηρεμιστικά για να βγάλουν την ημέρα ?
Ξέρετε πόσοι έπαθαν καρδιακά εν ώρα εργασίας ?
Ξέρετε πόσες γυναίκες , με πανέμορφα μυαλά είναι πεταγμένες στο περιθώριο λόγω μητρότητας ή λόγω διακρίσεων ?
Και πόσοι από τους μικρογιάππηδες όντως μεταφέρουν το τερατάκι του γραφείου στο σπίτι τους , στις σχέσεις τους ακόμα και στην ίδια τους την συνείδηση...εάν έμεινε καθόλου συνείδηση ?

Μέσα στο σύμπαν τον επιχειρήσεων , που είναι παράλληλο με το πραγματικό , ή ψυχή των στελεχών εξανεμίζεται...είναι κάτι σαν την ιστορία του Φάουστ.
Πουλάς την ψυχή σου για να πάρεις θέσεις , χρήματα , γνωριμίες....

Δεν ξέρω αν είμαι λάθος , αλλά είμαι πια σίγουρη...πως δεν αξίζει τον κόπο.
Hereβs to the crazy ones. The rebels. The troublemakers. The ones who see things differently. While some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

# 9 στις 24/10/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Μυρτώ είναι τραγικά εως ένα βαθμό αυτά που γράφεις... Έχω γράψει και απαντήσει σε αυτά, σε διάφορες απαντήσεις ή και θέματα που έχω βάλει σε αυτό το site. Αλλά αυτό που μπορώ να σου πω αυτή την στιγμή ευθέως είναι οτι διακρίνω έλλειψη τακτικής και σχεδιασμού. Είναι κάτι σαν την καλοσύνη και το φιλότιμο. Καλοί πρέπει να είμαστε, αλλά οχι με τον καθένα. Πως έκατσες 10 ολόκληρα χρόνια σε μια τέτοια δουλειά, όταν έβλεπες που οδηγεί και τι παίζεται εκεί πέρα ? Για μένα υπάρχει πάνοτε η ζυγαριά του δουναι και λαβειν στην κάθε δουλειά και αν αυτά που συνολικά δίνω είναι λιγότερα απο αυτά που παίρνω, τότε την κάνω... Ο τρόπος που θα φύγω (καλός ή κακός) εξαρτάται απο αυτούς. Στους άλλους δίνουμε μια, άντε δυο ευκαιρίες... Μετά, άντε γειά. Και τι να κάνεις ?, θα μου πεις... Κοίτα, ειδικά για επιστήμονες σαν και εσένα που έχουν τελειώσει οικονομικό, υπάρχουν πάρα πολλά μονοπάτια. Δεν θέλω να επεκταθώ γιατί τα ξέρεις, αλλά οποιαδήποτε επιχειρησούλα Ελληνική η οποία ορθοπόδισε ή και ορθοπιδίζει αυτή την στιγμή, έχει έναν απόφοιτο οικονομικού απο μέσα που κινεί τα νήματα. Θα δουλέψεις σκληρά σίγουρα, αλλά απο εσένα εξαρτάται πως θα παίξεις το χαρτί σου. Μια άλλη άποψή μου είναι οτι σήμερα, εκτός και αν ακολουθήσεις καριέρα στο Δημόσιο, πρέπει να πράξεις έτσι ώστε στα 35 - 40 σου να έχεις κάτι δικό σου το οποίο να έχει αρχίσει να ρολάρει και απο μόνο του. Αλλιώς τι ? Να δουλεύεις 40 χρόνια για ξένους (ακόμα και αν το περιβάλλον είναι ΟΚ) ? Απο το σύστημα παίρνουμε αυτά που μας χρειάζονται, τις απαραίτητες εμπειρίες για να αυτοσχεδιάσουμε. Τέλος πάντων δεν θέλω να πολυεπεκταθώ και σόρυ κιόλας. Είσαι σε αλλαγή καριέρας, μάλλον. Ψάξε το. Σίγουρα έχεις πολλά χρήσιμα προσόντα τα οποία θα εκτιμηθούν. Εγώ θέλω τελειώνοντας να σε ρωτήσω κάτι (για τις εγκυκλοπαιδικές μου γνώσεις). Ήσουνα όπως λες σε ένα τέτοιο περιβάλλον για 10 χρόνια. Αυτοί, σαν δουλειά, σαν εταιρία, πως πήγαιναν ? Προόδευαν ? Αναπτύσονταν ? Πήγαιναν καλά, με αυτό τον τρόπο που μεταχειρίζονταν τους εργαζομένους τους ? Έπαιρναν, αποκόμιζαν απο αυτούς το καλύτερο δυνατό των δυνατοτήτων τους ?
Να είσαι καλα.

EPILEKTIKH_panidonistria

# 10 στις 24/10/2004
author
Γυναίκα / 66 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Παρασκευή
Θέματα: 40
Απαντήσεις: 1.714
'Aρεσαν+: 0%
Λυπάμαι, αλλά δυστυχώς, δυστυχέστατα, ο Χαριτόπουλος έχει απόλυτο δίκιο!

Η δε Μυρτώ, δεν περιγράφει διόλου μελλοδραματικά όσα (και λίγα λέει) υφίσταται μια γυναίκα (και όχι μόνο βέβαια, αλλά στις γυναίκες είναι πιο εμφανές, ειδικά όταν αυτές γίνονται μητέρες)σε κάθε εργασιακό χώρο κι όχι μόνο σε εταιρείες μεγάλες!

Στους 8 μήνες της ζωής του, ο γιος μου πήγε παιδικό σταθμό... Με το που πήγε, άρχισαν οι απανωτές ιώσεις! Ήταν δώδεκα μηνών όταν μπαίναμε στο Νοσοκομείο των Παίδων για να του κάνουν παρακέντηση, μετά από 13 απανωτά σπασίματα τυμπάνου του αυτιού του...

Στους 28 μήνες παθαίνει βρογχοπνευμονία με πυρετό 42 και......... Για πρώτη φορά και μοναδική στην εργασιακή μου ζωή, κάνω κοπάνα και δηλώνω ασθενής. Έρχεται ο ελεγκτής γιατρός της υπηρεσίας, του εξηγώ πως δεν είμαι εγώ η ασθενής, αλλά ο γιος μου και η απάντησή του : Αν δεν εμφανισθείτε αύριο στην υπηρεσία σας, θα θεωρήσω την απουσία σας εντελώς αδικαιολόγητη! Μου ήρθε να του πετάξω στο κεφάλι το κρυστάλλινο τασάκι που ήταν πλάι μου!!!

Άδειες γονικές για παιδιά κάτω από την ηλικία του νηπιαγωγείου (δηλαδή τότε που είναι οι πιο πολλές αρρώστιες των παιδιών) δεν υπάρχουν ΘΕΣΜΟΘΕΤΗΜΕΝΕΣ. Θα έπρεπε να πάρω άδεια από την κανονική μου, την οποία όμως αν έπαιρνα δεν θα είχα που να αφήσω το παιδί μου, μια που ο παιδικός σταθμός έκλεινε ολόκληρο τον Αύγουστο!!!!

Να πω ότι τον έστειλα πάμπολλες φορές στον παιδικό σταθμό με πυρετό, αφού του έδινα απανωτά αντιπυρετικά. Κατά τις 10 το πρωί με έπαιρνε τηλ. ο γιατρός του παιδικού σταθμού και μόνο που δεν με έβριζε, που έστελνα το παιδί άρρωστο... Και βεβαίως είχε δίκιο! Εγώ τι θα έπρεπε να κάνω;; Να τον έπαιρνα στη δουλειά να τον έχωνα σε κάποιο συρτάρι του γραφείου μου;;;;;;;;;

Ο παιδικός σταθμός έκλεινε για μεσημέρι στις 15.30 κι όσο είχα το ωράριο μητρότητας, προλάβαινα να πάρω το παιδί. Όταν όμως έληξε αυτό το ωράριο, υποχρεωθήκαμε να βάλουμε το παιδί και σε δεύτερο παιδικό σταθμό, απ' τον οποίον τον παίρναμε στις 17:15, δηλαδή την ώρα που επιστρέφαμε απ' την εργασία. Δηλαδή, το βρεφάκι ήταν έξω από τις 6:25 το πρωί, μέχρι τις 17:15 το απόγευμα!!!!!

Έρχεται η ώρα να πάει νηπιαγωγείο και βεβαίως ήταν ανάγκη κι όχι επιλογή, το ιδιωτικό σχολείο, διότι ποιο σχολείο είχε τότε το μακρύ ωράριο το οποίο εμείς δουλεύαμε;;;;;;

Ιδιωτικό σχολείο...... Ναι, αλλά όχι όποιο κι όποιο, διότι θα έπρεπε να τρώει μέσα εκεί, αφού δεν είναι λογικό για ένα μωράκι να τρώει μετά τις 5 το απόγευμα το μεσημεριανό του......

Ε, λοιπόν, στην έρευνα που κάναμε για τα ιδιωτικά, εγώ έπαθα έλκος στομάχου! Διότι συνειδητοποίησα πως αν οι γιαγιάδες της Ελλάδας έκαναν μια 48ωρη απεργία, ΟΛΗ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΔΙΑΛΥΟΤΑΝ!!!!

Αναγκαστήκαμε να τον γράψουμε σε κάποιο σχολείο πολύ ακριβό...... Και το χαράτσι, χαράτσι!!!! Χωρίς καμιά φορολογική ελάφρυνση!!!!

Απόγευμα στο σπίτι να δούμε το παιδί και να παίξουμε μαζί του, μέχρι να πάει για ύπνο στις 20:00΄, για να μπορέσω να ξεκινήσω μετά τις δουλειές του σπιτιού... Α, όχι, δεν κουραζόμουν καθόλου, μα καθόλου σας λέω..... Σκέτη παιδική χαρά ήταν η ζωή μου, μέχρι να τελειώσει το δημοτικό.......

Και να έρχεται το καλοκαίρι και να μην ξέρουμε τι να κάνουμε το παιδί.... Αρχίσαμε να παίρνουμε εναλλάξ την άδεια....

Κι ήθελα να κάνω δυο παιδιά, η μουρλή.... Πώςςςςςςςςς;;;;;;;;;;;;;;; Φυσικά, έμεινα στο ένα.......

Σας ανέφερα μέρος των παράπλευρων απωλειών των εξοντωτικών ωραρίων εργασίας.... Και η μετακίνηση, μέρος της εργασίας είναι, ας μήν ξεχνιόμαστε... Και τότε δεν υπήρχε το μετρό..... Η μετακίνησή μου από και προς την εργασία τρεις ολόκληρες ώρες!!

Ουφ...... Κουράστηκα και μόνο που τα έγραψα... Σκεφτείτε τότε που τα ζούσα......

Είμαι πανευτυχής που βγήκα από την πρίζα!!!!!!!!!!!!!!

Η Επιλεκτική
Ό,τι μάθαμε για να επιβιώσουμε, μας είναι άχρηστο για να ΖΗΣΟΥΜΕ! Εδώ http://sxeseis.gr/viewthread.php?tid=1662&page=3 βρίσκεται η αιτιολόγηση του ψευδωνύμου μου.

# 11 στις 24/10/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Και η Μυρτω και η Επιλεκτικη...........εχουν γυρει την πλαστιγγα του προβληματος .........στον γυναικειο τομεα............

Βεβαια εκει το προβλημα ειναι πιο οφθαλμοφανες.........συμφωνω

Αλλα δυστυχως υπαρχει και η αντρικη οψη.......

νεοι οι οποιοι γουσταρουν να γινουν σαιμποργκς ( ανδρεικελα η ανθρωποειδη ) αυτης της καταστασης...................

για ρωτηστε εναν νεο 16αρη μιας μεσοαστικης κωμοπολης τι ονειρευεται να γινει.............????????????

Δυστιχως 1/100 θα σας πει οτι θελει να ακολουθησει καποιο απο τα λεγομενα ``ταπεινα `` επαγγελματα ``...........

Αν δειτε και λιγο δεξιοτερα στον καλλιτεχνικο χωρο......εκει τα πραγματα ειναι ακομα πιο δραματικα.............

Χαθηκανε πλεον οι γλυπτες .....οι χαρακτες ........οι ζωγραφοι.......και ακομα χειροτερα οι πραγματικοι μουσικοι.......και συνθετες.............

Ολη η Ελλαδα η καλυτερα ολη η Υφηλιος πισω απο ενα μικροφωνο........

Και ενω εμεις οι ανθρωποι εχουμε την τεχνογνωσια να κανουμε την ζωη καλυτερη και ευκολοτερη μεσω των λυσεων και μεθοδων που μας προσφερε το περασμα των αιωνων και το ελευθερο πνευμα που μας προσφερε απλοχερα ο Παναγαθος........τα εχουμε κανει μανταρα.......

Παιδια το καραβι γερνει μονοπαντα..........!!!!!!!!!!!! και καποια στιγμη θα βουλιαξει...............

Μυρτώ

# 12 στις 24/10/2004
author
Γυναίκα / 47 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πετρούπολη
Θέματα: 972
Απαντήσεις: 16.744
'Aρεσαν+: 0%

Δεν έχω κάτσει δέκα χρόνια σε μια δουλειά...

η θέση και ο τομέας μου επιβάλλει τις αλλαγές εάν θέλεις να ανέβεις.

Hereβs to the crazy ones. The rebels. The troublemakers. The ones who see things differently. While some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

Μυρτώ

# 13 στις 24/10/2004
author
Γυναίκα / 47 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πετρούπολη
Θέματα: 972
Απαντήσεις: 16.744
'Aρεσαν+: 0%

Συμφωνώ απόλυτα με τον flymoon

Δεν είναι απαραίτητο να σπουδάζουν όλοι. Η κοινωνία και η οικονομία δεν έχει ανάγκη μόνο από 'επιστήμονες' αλλά και από εξιδικευμένους τεχνήτες στα άλλα επαγγέλματα.

Ποιός όμως ξεπερνάει το κόμπλεξ της Ελληνίδας μάνας...που θέλει το παιδί της να γίνει 'επιστήμονας' ακόμα και όταν αυτό δεν είναι εφιχτό λόγω των ικανοτήτων του ή λόγω του ότι το παιδί της θέλει να ακολουθήσει κάποιο άλλο επάγγελμα που το εκφράζει καλύτερα ;

Κατά την γνώμη μου φταίει και η νοοτροπία μας. Ο Ελληνας έχει τη τάση να σέβεται μόνο αυτούς που φοράνε κουστούμια. Θα σας πω το παράδειγμα του άντρα μου με το περίπτερο. Πάει να πάρει τσιγάρα με το τζήν και το φανελλάκι. Ο περιπτεράς του πετάει τα τσιγάρα , του πετάει τα ρέστα και δείχνει και ενοχλημένος για την δουλειά που αναγκάστηκε να κάνει. Την άλλη μέρα ο άντρας μου πάει στο ίδιο περίπτερο στον δρόμο για τη δουλειά του. Με το κουστούμι του , τη γραβατούλα του και τον χαρτοφύλακα του. Ο ίδιος περιπτεράς , του λέει καλημέρα , σκοτώνεται να τον εξηπυρετήσει για το ίδιο πακέτο τσιγάρων και τέλος του λέει και ευχαριστώ. (ενώ την προηγούμενη μέρα δεν μπήκε καν στον κόπο). Εχω λάθος;

Γι αυτό λοιπόν ' κουτσοί , στραβοί , στον Αγιο Παντελεήμονα...' Ολοι τρέχουν στα Πανεπιστήμια. Επιλέγουν ειδικότητες που δεν θέλουν απλά και μόνο για να σπουδάσουν και στο τέλος βασανίζονται για μια ζωή σε μια δουλειά που δεν τους εκφράζει βγάζοντας 3 και 60 γιατί υπάρχει υπερπροσφορά επιστημόνων.

Υπάρχουν επίσης και 2 είδη ανεργίας. Η ανεργία κάποιου που πραγματικά δεν μπορεί να βρεί δουλειά , αλλά και η ανεργία κάποιου που δεν μπορεί να βρεί δουλειά στον τομέα σπουδών του. Ετσι βλεπουμε τον πτυχιούχο να γίνεται ας πούμε ψιλικαντζής. Αυτό θεωρείται ανεργία με πραγματικούς όρους.

Κατά τη γνώμη μου , εάν υπήρχε επαγγελματικός προσανατολισμός στα σχολεία (δεν ξέρω αν υπάρχει , να με συγχωρέσετε δεν πήγα σχολείο στην Ελλάδα και εκεί που πήγα...είχαμε από το 1990) να καθοδηγεί τα παιδιά ανάλογα με τη κλήση τους να σπουδάζουν ή να ακολουθούν άλλα επαγγέλματα - σύμφωνα και με τις πραγματικές ανάγκες της οικονομίας βέβαια - τότε δεν θα είχαμε περιορισμένη ανεργία και το καράβι όπως λέει και ο Flymoon δεν θα έγερνε από τη μια πλευρά.

Hereβs to the crazy ones. The rebels. The troublemakers. The ones who see things differently. While some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

Μυρτώ

# 14 στις 25/10/2004
author
Γυναίκα / 47 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πετρούπολη
Θέματα: 972
Απαντήσεις: 16.744
'Aρεσαν+: 0%
Παραθέτω ένα παλιό δικό μου κείμενο στην Εκφραση , που εξέφραζε το πρόβλημα που περνούσα με την δουλειά...ίσως αυτό να λέει κάτι για τη ψυχούλα του βασανισμένου γιάππη
Είναι ανάδρομος ο Ερμής?

Δεν ξέρω τι συμβαίνει τελευταία αλλά αυτή η πίκρα δεν λέει να φύγει. Πάνε μήνες τώρα που ζείς σε αυτή την αβεβαιότητα που δεν λέει να τελειώσει...

Και όλα από γύρω στραβά. Φοβάσαι ν απαντήσεις πια το τηλέφωνο γιατί όλο και κάποιο κακό μαντάτο θα ακούσεις.Το συνήθισες πια : χτύπος και απογοήτευση. Οικογένεια ,δουλειά , ζωή , μοναξιά , ονειρα απραγματοποίητα , αδικία , φελλοί που επιπλέουν , διαμάντια που κάθονται στον πάτο , τυχεροί και άτυχοι , ευκαιρίες και χαμένοι σκοποί , χαμένα χρόνια , χαμένες προσπάθειες , προτάσεις και αντιπροτάσεις , διαπραγματεύσεις και ψέμματα....κουτόχορτο για μαζική κατανάλωση και κούφια λόγια με παράσημα ψεύτικα.

Αυτό είναι η ζωή ? Αυτό? Η μήπως τελικά είναι ο Ερμής ανάδρομος όπως έλεγες και γελούσες...

Βλακείες! Φτιάχνεις το ένα χαλάει το άλλο...Πολεμάς το άλλο και να το πάλι το στραβό που σου έρχεται χωρίς να το περιμένεις...

Και πάντα εκείνη η φωνούλα που ρωτάει και ξαναρωτάει? Τι έχει στ αλήθεια σημασία ? Το περιτύλιγμα ή το περιεχόμενο?
Το περιτύλιγμα το έχουν υπερτιμήσει στις μέρες μας. Ασκοπες κουβέντες , ανούσιες έτσι για να φαίνεται το κουτί , να ακούγεται το όνομα, να χαράζονται οι εντυπώσεις. Και τις περισσότερες φορές το γυαλιστερό περιτύλιγμα κρύβει ληγμένο προιόν!Τα καλά τα προιόντα δεν θέλουν διαφήμηση , ούτε χρωματιστά κουτιά και μύδια σε κυριλέ εστιατόρια.Τα καλά τα προιόντα λάμπουν ακόμα και αν τα βάλεις στο κάτω ράφι. Αρκεί να τα δοκιμάσει ο πελάτης!
Τι έχει σημασία τελικά?

Αναρωτιέσαι ξανά και ξανά ..... Τα λεφτά ? Ποιός τα χέζει τα λεφτά όταν χάνεις ότι πιο πολυτιμότερο έχεις? Οι τίτλοι? Δεν κοιμάσαι μαζί τους τα βράδια...Η αναγνώριση? Ποιός στην δίνει αν δεν την παλέψεις ακόμα και αν την αξίζεις? Τα ξύλινα γραφεία με τις δερμάτινες καρέκλες? Αυτά είναι η δυστυχία σου τόσα χρόνια....

Εταιρείες , δουλειές , φιλοδοξίες.... Ο αγώνας για την θέση , ο αγώνας για το χρήμα , ο αγώνας για την καταξίωση , κουστούμια και ψεύτικες καλημέρες πίσω απ τα προσποιητά χαμόγελα....και από πίσω βγαίνουν μαχαίρια! Μαχαίρια που σε σκοτώνουν 8-5 , καθημερινά...
Και όλα θυσία στον βωμό των κερδών τους...

Θυσίασε την ζωή σου....έχεις στόχους να πιάσεις! Θυσίασε την οικογένεια σου...πρέπει να κάτσεις στο γραφείο μέχρι το βράδυ γιατί προέκυψε θέμα. Θυσίασε τον άνθρωπο σου που υποφέρει....έχεις business dinner σήμερα...Θυσιασε τα όλα στον θεό τους....στο Balance Sheet της ηλιθιότητας τους , στο Profit & Loss της ματαιότητας....

Και θα ξυπνήσεις ένα πρωι... αγκαλιά με το lab-top και το κινητό και τότε θ καταλάβεις πως μόνο αυτά έχεις γιατί όλοι οι υπόλοιποι σε πουλήσανε γιατί βρήκανε καινούργιο περιτύλιγμα για το ληγμένο τους!

Profitability , risk , sales...αφωσίωση , δουλειά , πονοκέφαλος , αγχος....Ξεπέρασε τον εαυτό σου , ξεπέρασε τις προσδοκίες τους...ξεπέρασε την ζωή σου και τον άνθρωπο μέσα σου....και βάλε και καλώδια στον εγκέφαλο σου γιατί έτσι κατάντησες....μηχανή!

Τελικά τι έχει σημασία ? Τι μετράει.....και είσαι τόσο απογοητευμένη???

Μάλλον...είναι Ερμής ανάδρομος....θα σου περάσει! Προς το παρόν ...κοίτα να πιάσεις τους στόχους σου , έχουμε και δουλειές!
Hereβs to the crazy ones. The rebels. The troublemakers. The ones who see things differently. While some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

Μυρτώ

# 15 στις 25/10/2004
author
Γυναίκα / 47 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πετρούπολη
Θέματα: 972
Απαντήσεις: 16.744
'Aρεσαν+: 0%

Aκόμα ένα κομμάτι από τη ψυχούλα του...

μικρού γιάππη...πάλι από την έκφραση.
Δημοσιεύτηκε 10-9-2003 στις 06:46 AM

Aνήθικοι άνθρωποι.....

Για σένα το γράφω για να το δείς....για σένα σιχαμερό σκουλήκι!Ανήθικε , γελοίε , υποκριτή! Μπορείς νακρυφτείς πάλι πίσω στην λάσπη της μικρότητας σου και να κοιμάσαι ήσυχος....αλλά οι φύλακες καραδοκούν!

Σε είδα να φωνάζεις :
Σταυρώστε την! Αυτήν που πολέμησε που κουράστηκε που προσπάθησε....
Σταυρώστε την! Αυτήν που με στήριξε με έσωσε με γλίτωσε...
Σταυρώστε την!Αυτήν που την φοβάμαι γιατί την υπολογίζω και την σέβομαι....
Σταυρώστε την! Γιατί είπε την αλήθεια , γιατί ήτανε σωστή, γιατί δεν έκανε πίσω εκεί που εγώ θα τρόμαζα , γιατί δεν έγλυφε , γιατί ξέρω πως είναι καλύτερη από μένα....
Σταυρώστε την! Γιατί είμαι τόσο γελοίος διπλα της και άρχισε να φαίνεται...
Σταυρώστε την! Γιατί η ψυχή της είναι ψυχάρα και πολύ μεγαλύτερη από την δικιά μου....
Σταυρώστε την γιατί αυτή τολμάει να φωνάζει το δίκιο της και να εκθέτει τις βρωμιές μου.....

Ειδικά αφιερωμένο σε σένα...που σίγουρα θα έρπεις μέχρι εδώ που και που έτσι για να βρωμίζεις αυτό που τόσο αγαπάω.....
Εσύ με σταύρωσες αλλά εγώ δεν φοβάμαι! Τον δρόμο μου τον βρήκα και σίγουρα δεν έμαθα να έρπομαι....Εμαθα να περπατάω με το κεφάλι ψηλά, έμαθα να σηκώνομαι και να πέφτω και να ξανασηκώνομαι με τα δικά μου πόδια...
Σε λυπάμαι.....

GET A LIFE!

Hereβs to the crazy ones. The rebels. The troublemakers. The ones who see things differently. While some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

EPILEKTIKH_panidonistria

# 16 στις 25/10/2004
author
Γυναίκα / 66 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Παρασκευή
Θέματα: 40
Απαντήσεις: 1.714
'Aρεσαν+: 0%
Λοιπόν, Μυρτώ και μετά απ' τα τελευταία που ξαναδιάβασα έτσι μαζί, όσο κι αν σου φανεί παράξενο, χαμογελώ....

Κι ο λόγος είναι αυτός που συχνά λέω μέσα μου για τους νεότερους : Εκεί που ήμουν είσαι κι εδώ που είμαι θα 'ρθεις....

Μ' αυτό θέλω να πω (κι ελπίζω να μου συγχωρήσεις την εντελώς προσωπική προτροπή), πως ήρθε μάλλον για σένα η ώρα να κάνεις παιδί! Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο πολύ αλλάζει η ιεράρχηση αξιών της ζωής, όταν ένας άνθρωπος γίνεται γονιός!!!!!! Πράγματα που πριν τους δίναμε τεράστια αξία, μετά γίνονται δευτερεύοντα ή και τριτεύοντα. Ο πλούτος των συναισθημάτων, αλλά και η ευθύνη για τη νέα ζωούλα, βοηθούν στην καλύτερη διαχείριση του συναισθηματικού μας ξοδέματος σε πράγματα ναι μεν ψυχοφθόρα, πλην όμως ήσσονος σημασίας...

Ζητώ συγνώμη και πάλι για την, περίπου εκτός θέματος, παρέμβαση...

Η Επιλεκτική
Ό,τι μάθαμε για να επιβιώσουμε, μας είναι άχρηστο για να ΖΗΣΟΥΜΕ! Εδώ http://sxeseis.gr/viewthread.php?tid=1662&page=3 βρίσκεται η αιτιολόγηση του ψευδωνύμου μου.

Μυρτώ

# 17 στις 26/10/2004
author
Γυναίκα / 47 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πετρούπολη
Θέματα: 972
Απαντήσεις: 16.744
'Aρεσαν+: 0%

Nα σαι καλά επιλεκτική μου...

και ίσως έχεις δίκαιο....μάλλον θα έπρεπε!

Hereβs to the crazy ones. The rebels. The troublemakers. The ones who see things differently. While some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

# 18 στις 13/11/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
ωχ μυρτω μου .
με πατησες σε ενα ευαισθητο σημειο μου .
κανω ενα κακο ,απαιτητικο επαγγελμα ( μοντερνο ) που ισως και να μην υπηρχε αν υπηρχε κρατικη προνοια .
καθημερινα εδω και 15 χρονια αντιμετωπιζω παρκαρισμενα καλαμια εξω απο το γραφειο .
Αλλα αν δεν τοχεις μεσα σου ,νομιζω , δυσκολα καβαλας το καλαμι .
δεν λεω πολλες φορες επιασα τον εαυτο μου να κυνηγαω ενα καρωτο ,σαν γνησιος λαγος, και να παραμελω τα παντα .
παρ'ολα αυτα δεν αλλαξα σαν ατομο δεν ισοπεδωθηκα ουτε με καταπιε το τερας .
τολμω να πω οτι βρισκομαι παντα κοντα στους πελατες μου .
ενα κλικ ηταν βεβαια αρκετο για να καταλαβω οτι η ζωη μας δεν ειναι δεδομενη . μονο η στιγμη . αυτο μου εμαθε η δουλεια μου .
πιστευω οτι κανεις και τιποτα δεν μπορει να σε μεταμορφωσει ,η να αλλοιωσει την προσωπικοτητα σου .
αρκει να κρατας την μοναδικοτητα σου και να σεβεσαι τον εαυτο σου .
αυτες οι λεπτες ισορροπιες ξεχωριζουν τον ανθρωπο απο τον " επαγγελματια " .
ολοι ψαχνουμε την ¨" ιθακη " μας .ο καθενας με τον δικο του τροπο ,επιλεγοντας τον δικο του δρομο .
Αλλωστε τα επαγγελματα εμεις τα φτιαχνουμε .

askitis

# 19 στις 20/11/2004
author
Ανδρας / 57 / Ελεύθερος
Ν. Ηρακλείου / Ηράκλειο
Θέματα: 0
Απαντήσεις: 161
'Aρεσαν+: 0%

Ελεύθερη οικονομία ή Ελευθερία??

Το εργασιακό μοντέλο που βιώνουμε σήμερα είναι το μοντέλο που έχει κυριαρχήσει σε όλο το δυτικό κόσμο (πολιτισμένο??). Η προέλευση του είναι κυρίως αγγλοσαξωνική και ως ένα σημείο γερμανική που τυγχάνει να είναι και προτεστάντες. Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι αυτό το οικονομικό και εργασιακό μοντέλο δύσκολα εξάχθηκε ή και καθόλου σε χώρες ισλαμικές, βουδιστικές, καθολικές, ορθόδοξες. Μέσω του προτεσταντισμού έχουμε μια συστηματική εξατομίκευση του ατόμου, πρωτοφανή στην ανθρώπινη ιστορία. Το ΕΓΩ έχει κυριαρχήσει σε βάρος της κοινότητας. Έτσι έχουμε την εμφάνιση του καπιταλισμού που για να συσσωρεύσει το κεφάλαιο στους εκπροσώπους του χρειάζεται την ελεύθερη οικονομία. Η ελεύθερη οικονομία προϋποθέτει δημοκρατία. Για την ακρίβεια κοινοβουλευτική δημοκρατία (αριστοκρατία κατά τον Πλάτωνα) που με την σειρά της χρειάζεται πολιτικά κόμματα και ΜΜΕ που με την σειρά τους πάλι χρειάζονται μεγάλα κεφάλαια για να χρηματοδοτηθούν.
Η κοινοβουλευτική δημοκρατία είναι κατά ανάγκη ταξική δημοκρατία που προάγει και συντηρεί την ελευθερία της αγοράς.

Τελικά φτάνουμε από την ελευθερία της αγοράς στην κοινωνική δουλεία των εργαζομένων που την υπηρετούν.

Το άρθρο του ΔΙΟΝΥΣΗ ΧΑΡΙΤΟΠΟΥΛΟΥ που η ΜΥΡΤΩ παρουσίασε μας αγγίζει σχεδόν όλους μια και εκεί μπορούμε να δούμε του εαυτούς μας στη θέση του δούλου ή του αφεντικού.
Αλλάζει αυτό??

Ίσως αν μπορέσουμε να απεξαρτηθούμε από τα υλικά αγαθά, μετριάσουμε τις ανάγκες μας, εκλογικεύσουμε τις επιθυμίες μας και βρούμε το ανθρώπινο μέτρο στη ζωή μας να γίνουμε και νιώσουμε πραγματικά ελεύθεροι.

Pandoras_Box

# 20 στις 21/11/2004
author
Γυναίκα / 42 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 6
Απαντήσεις: 298
'Aρεσαν+: 0%
Βρήκα πολύ ενδιαφέρον το άρθρο αυτό του Δ. Χαριτόπουλου. Λέει πολλές αλήθειες !

Με βρίσκει σύμφωνη στο 99%

Και σκέφτηκα μήπως......όλα τα θυσιάζουμε στο βωμό της αναγνωρισιμότητας, της καταξίωσης, των χρημάτων;

Θα έλεγα πως είναι οι προτεραιότητες που βάζουμε, όποια δουλειά και αν κάνουμε!
Δεν μας υποχρεώνει κανείς να κάνουμε κάτι που δεν θέλουμε.....

Δεν πιστεύω πως υπάρχει τίποτα ποιό σημαντικό σε τούτο τον κόσμο απ' την οικογένεια......και απ' το να κοιμόμαστε ήσυχοι τα βράδια (στο καλύτερο δυνατό βέβαια, που μπορούμε)

Και ας θέλουν μερικοί να μας κάνουν να λειτουργούμε σα ρομποτάκια, πάντα υπάκουα, με τρελά ωράρια, ακούραστα, αμίλητα, αγέλαστα......

Πληρότητα είναι να έχεις τον ουρανό και ν' αγαπάς μόνο ένα αστέρι. Να έχεις τον ωκεανό και ν' αγαπάς μια σταγόνα νερό. Να έχεις όλο τον κόσμο και να έχεις δώσει την καρδιά σου μόνο σ' έναν άνθρωπο...
Επιλέξτε σελίδα: (1-2)
Σελίδες 12
Δεν μπορείτε να απαντήσετε