Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Έχω ανάγκη την ζήλεια σου ! ! ! !

Σελίδα : 1

mixalis top

# 1 στις 26/10/2004
author
Ανδρας / 47 / Σε διάσταση
Ν. Φλώρινας / Φλώρινα
Θέματα: 37
Απαντήσεις: 142
'Aρεσαν+: 0%

Έχω ανάγκη την ζήλεια σου ! ! ! !

Σε μια σχεση πιστευω οτι η ζηλεια ειναι το πρωτο σημαδι του ερωτα της αγαπης και του ενδιαφεροντος! Το να με ζηλεψει το ταιρι μου ειναι για μενα μια αντιδραση που συμπληρωνει το κενο ενος ευλογου ερωτηματος μεσα σε μια σχεση...το αν δηλαδη περναω απαρατηρητος, το αν ενδιαφερεται το ετερον ημισυ για μενα! Ισως ακομα και για λογους αυταρκειας και αυταρεσκειας!
Αρκει βεβαια να μην μετατραπει η ζηλεια σε ασθενεια χωρις αντιβιωτικο!
Εν ολοιγεις θεωρω πως η ζηλεια ειναι το αλατοπιπερο της σχεσης(αρκει να μην γινει λυσσα και καφτερη)Θεωρω πως η ζηλεια ειναι χρησιμη ωστε να βγουν τα σωστα συμπερασματα! Νομιζω οτι η ζηλεια αν πηγαζει απο την αθωα ενοχληση του στομαχου μας... τοτε ειναι υγεια μεσα στην σχεση!

Δεκτες και σεβαστες ολες οι γνωμες!
Η εμπιστοσυνη ουτε χαριζεται, ουτε κερδιζεται... Η εμπιστοσυνη... Εμπνεεται!!!

kavalarisa

# 2 στις 26/10/2004
author
Γυναίκα / 55 / Παντρεμένη
Ν. Καβάλας / Καβάλα
Θέματα: 18
Απαντήσεις: 521
'Aρεσαν+: 0%
Συμφωνώ απολύτως ακριβώς έτσι όπως το έθεσες το θέμα, αρκεί να μη γίνεται η ζήλια ασθένεια. Πάρα πολλές φορές ένιωσα άσχημα στο παρελθόν επειδή δεν είδα να αντιδρά ο σύντροφός μου σε διάφορα πράγματα που έκανα. Εφτασα μάλιστα στο σημείο προβληματισμένη άσχημα επειδή δεν έβλεπα σημάδια ζήλιας να τον προκαλώ άσχημα μόνο και μόνο για να επιβεβαιώσω ακριβώς αυτό που ανέφερες:
"Το να με ζηλεψει το ταιρι μου ειναι για μενα μια αντιδραση που συμπληρωνει το κενο ενος ευλογου ερωτηματος μεσα σε μια σχεση...το αν δηλαδη περναω απαρατηρητος, το αν ενδιαφερεται το ετερον ημισυ για μενα!"
οχι σκουπιδια οχι καποτες σε θαλλασες και ακτεσ

# 3 στις 26/10/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Όποιος-α΄δεν έχει πάρει χαμπάρι.. ότι κανείς δεν ανήκει σε κανέναν, είναι αναπόφευκτο να παρασύρεται από τη ζήλεια. Η ζήλεια δεν είναι απαραίτητα αποδεικτικό αγάπης. Σίγουρα όμως είναι αποδεικτικό ανωριμότητας. Προσοχή! Δεν κατηγορώ όσους ζηλέυουν, κι εγώ το ξέρω αυτό το συναίσθημα...αλλά με τα χρόνια, καταλαβαίνεις ότι είσαι ένας μικρός κόκκος άμμου, μέσα σε μια τεράστια παραλία και πάυεις να πιστέυεις ότι είσαι ο άρχοντας.... Καταλαβαίνεις ότι η αγάπη, είναι πνευματική ωριμότητα και αυτογνωσία-κοσμογνωσία.... Παραμερίζεις τον εγωισμό και τη μικροπρέπεια, τα υπερβολικά πάθη και τον άκρατο κτητισμό. Καταλαβαίνεις πλέον, ότι αυτή που αγαπάς, είναι δίπλα σου γιατί το θέλει, και γνωρίζεις τις βαθειές σκέψεις της αλλά και την αυτοσυγκράτησή της... που ποιεί για να μη σε πληγώσει. Μαθαίνεις ότι ο σεβασμός είναι το αντίδοτο της ζηλοτυπίας και τον ενστερνίζεσαι. Μαθαίνεις να αγαπάς αληθινά, χωρίς ακρότητες και με πίστη στον εαυτό σου. Δεν αμφιβάλεις για το σκεπτικό του άλλου, απλά το δέχεσαι και παίρνεις τις ανάλογες αποφάσεις. Δε κουράζεις το μυαλό σου και το ψυχικό σου κόσμο με φόβους και καχυποψίες. Αφήνεις την αγάπη να δράση αυτούσια και να πάει εκείνη όπου θέλει. Δε την εκβιάζεις με λόγια ανόητα και αυταρχικά. Γιατί δεν έχει νόημα να είναι κάποιος μαζί σου με τρόπο κατανεγκαστικό και σκληρό.
Η ζήλεια είναι πρόβλημα και πρέπει να τη περιορίσουμε. Η ζήλεια σκλαβώνει..τις αισθήσεις και την ψυχική ανάγκη μας για ελευθερία. Σκοτώνει την ειρινική συμβίωση και δυαλύει την ερωτική αρμονία. Τίποτα μα τίποτα εντελώς δε μας προσφέρει. Ακόμη κι αυτή η αίσθηση υπεροχής που νιώθει κανέις όταν τον ζηλέψουν, είναι τόσο μα τόσο ματαιόδοξη, που άμα πέσεις στη παγίδα της, οδηγάς τη ΄ζωή σου πια χωρίς φρένα και οδέυεις στο απόλυτο κενό.
Όχι ζήλεια, αλλά συμπαράσταση, εμπιστοσύνη και κατανόηση, αυτό είναι το ρεζουμέ.. για μια καλύτερη ερωτική-συναισθηματική ζωή.-

# 4 στις 26/10/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Η ζήλεια...

Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι υπάρχει, αλλά δε σημαίνει απαραίτητα και αγάπη. Οι ανασφαλείς είναι αυτοί που ζηλεύουν.

Αλλά αν κάποιος νιώθει ανασφαλής μέσα σε μια σχέση και αναλώνεται σε τόσο ταπεινά συναισθήματα ζήλιας, τότε τι του προσφέρει αυτή η σχέση; Πώς θα εξελιχθεί μέσα σ αυτήν όταν αναλώνεται σε τετριμμένα πράγματα;

Προσωπικά με ενοχλεί το να με ζηλεύουν (μου αρκεί να ενδιαφέρονται έμπρακτα) αλλά με ενοχλεί και όταν ζηλεύω εγώ. Θεωρώ τη ζήλεια ταπεινωτικό συναίσθημα , και δεν εκτιμώ εκείνον που με κάνει να ζηλεύω για να επιβεβαιώνεται. Φεύγω μακριά από τέτοια άτομα (μου έχει τύχει περίπτωση ατόμου που με δοκίμαζε κάθε τόσο για να δει αν τον θέλω, μέχρι που με κούρασε και έπαψα να τον θέλω )

Βάλε τώρα και τα χρόνια που πέρασαν και ...σιγά να μη με δεις να τρέχω πίσω από άντρα. Προτιμώ τον καναπέ μου.

kavalarisa

# 5 στις 26/10/2004
author
Γυναίκα / 55 / Παντρεμένη
Ν. Καβάλας / Καβάλα
Θέματα: 18
Απαντήσεις: 521
'Aρεσαν+: 0%
Αγαπητοί φίλοι ippea και zoumerh ίσως να παρανοήθηκα είτε εγώ είτε όσοι συμφωνήσαμε με τον michalis top.
Εγώ τουλάχιστον εννοούσα κάτι που απέχει από την ξεκάθαρη έννοια της ζήλιας που όντως έχει σχέση με την ανασφάλεια. Νομίζω ότι κι ο φίλος που έθεσε το θέμα μίλησε για μη αρρωστημένες καταστάσεις

Ετυχα περιπτώσεις προσωπικές που πικράθηκα γιατί είδα από τον σύντροφό μου *υπερβολική εμπιστοσύνη*. Ετσι ερμηνεύω όλα αυτά που έγραψε ο ιππέας. Κανένας δεν είναι δεδομένος κι ούτε πρέπει να νιώθει έτσι για τον άλλο ούτε και να εξαναγκάζει τον άλλο να νιώθει έτσι μέσα στη σχέση.
Είναι δυνατόν σαν γυναίκα σύντροφος εγώ να επιστρέφω στο σπίτι μου στις 5 η ώρα το πρωί και ο άντρας μου να φαίνεται να μην έχει ιδρώσει καν το αυτάκι του; Οταν βλέπω την ανυπαρξία οποιασδήποτε αντίδρασης στις πράξεις μου, πικραίνομαι. Δεν χρειάζεται να μου κάνει καθαρή σκηνή ζηλοτυπίας και να τα σπάσουμε, απλά όμως με το ένστικτο του συντρόφου θα μπορούσα να δω ότι έστω κάτι τον πείραξε κι ας μην το εκφράζει. Και πιστέψτε με δεν είδα ποτέ την καθαρή ανησυχία να υπάρχει.
Ετυχε μια μέρα να φύγω 300 χλμ. μακριά από την πόλη που μένουμε, νέα οδηγός, με πάγους στους δρόμους (βαρυχειμωνιά). Ουσιαστικά δεν υπήρχε λόγος να το κάνω κι ούτε είχε συζητηθεί από πριν, απλά απέδρασα μια μέρα..... εεεεε με πίκρανε που ούτε καν ρώτησε το πώς και για το γιατί... ούτε καν έκανε ένα τηλ. να δει αν ζω, πού είμαι, τι κάνω.... έδειξε πάλι *υπερβολική εμπιστοσύνη*. Οποτε το συζήτησα αυτό το θέμα η απάντησή του είχε την ίδια έννοια με τα λόγια του ιππέα: Οπου και να είσαι είμαι μαζί σου και δεν στεναχωριέμαι... σου έχω εμπιστοσύνη... Η προσωπική μου γνώμη? Σας φαίνεται ανασφαλής; Δεν με νοιάζει... Να τη βράσω την υπερβολική εμπιστοσύνη... Νιώθω ώρες ώρες να μην υπάρχω λόγω υπερβολικής εμπιστοσύνης...

Κι εγώ παρέχω ελευθερία κινήσεων στο σύντροφό μου, έχει τον δικό του αέρα, τον δικό του κύκλο, τις δικές του ασχολίες, δεν κάνω σκηνές και μέσα σε λογικά πλαίσια πάντα προσπαθώ να μην δηλητηριάζω τη χαρά του, όποτε κάνει κάτι για τον εαυτό του (που ίσως και να μην το εγκρίνω) ... μάλιστα χαίρομαι που είμαστε έτσι, δεν θα μπορούσα κι εγώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς όλη αυτή την προσωπική ελευθερία που έχω, αλλά κάπου η ανησυχία μου είναι έκδηλη όταν είναι στα βουνά μόνος του, όταν φεύγει παίρνω και κανένα τηλ. κι όταν αργεί το βράδυ - και να μην αντιδράσω - τουλάχιστον ...φαίνομαι ότι ανησυχώ, γιατί ανησυχώ. Ε δεν νομίζω ότι υπάρχουν σύντροφοι που είναι υγιές το να μην ανησυχούν ο ένας για τον άλλο... Για τέτοια καψόνια έγραψα την πρώτη φορά κι αυτό εννοούσα. Εφυγα μακριά να δω έστω μια αντίδραση... δεν την πήρα ποτέ μου όμως... εγώ αυτό σε τέτοιες στιγμές μπορώ μόνο σαν αδιαφορία να το ερμηνεύσω και πάντα πληγώνομαι.
οχι σκουπιδια οχι καποτες σε θαλλασες και ακτεσ

# 6 στις 26/10/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by zoumeri
Δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι υπάρχει, αλλά δε σημαίνει απαραίτητα και αγάπη. Οι ανασφαλείς είναι αυτοί που ζηλεύουν.

Αλλά αν κάποιος νιώθει ανασφαλής μέσα σε μια σχέση και αναλώνεται σε τόσο ταπεινά συναισθήματα ζήλιας, τότε τι του προσφέρει αυτή η σχέση; Πώς θα εξελιχθεί μέσα σ αυτήν όταν αναλώνεται σε τετριμμένα πράγματα;

Προσωπικά με ενοχλεί το να με ζηλεύουν (μου αρκεί να ενδιαφέρονται έμπρακτα) αλλά με ενοχλεί και όταν ζηλεύω εγώ. Θεωρώ τη ζήλεια ταπεινωτικό συναίσθημα , και δεν εκτιμώ εκείνον που με κάνει να ζηλεύω για να επιβεβαιώνεται. Φεύγω μακριά από τέτοια άτομα (μου έχει τύχει περίπτωση ατόμου που με δοκίμαζε κάθε τόσο για να δει αν τον θέλω, μέχρι που με κούρασε και έπαψα να τον θέλω )

Βάλε τώρα και τα χρόνια που πέρασαν και ...σιγά να μη με δεις να τρέχω πίσω από άντρα. Προτιμώ τον καναπέ μου.



Συμφωνώ απολύτως! Ναι, η ανασφάλεια κρύβεται πίσω απο τη ζήλεια. Και δεν αντέχω δίπλα μου ανασφαλές άτομο.

Περισσότερη ανάγκη έχω από το σοβαρό ενδιαφέρον του συντρόφου μου και οι τρόποι για να μου το δείξει δεν έχουν να κάνουν με τις ζήλειες. Αλλά αυτό προϋποθέτει ωριμότητα.

EPILEKTIKH_panidonistria

# 7 στις 26/10/2004
author
Γυναίκα / 69 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Παρασκευή
Θέματα: 40
Απαντήσεις: 1.714
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by kavalarisa
Ετυχε μια μέρα να φύγω 300 χλμ. μακριά από την πόλη που μένουμε, νέα οδηγός, με πάγους στους δρόμους (βαρυχειμωνιά). Ουσιαστικά δεν υπήρχε λόγος να το κάνω κι ούτε είχε συζητηθεί από πριν, απλά απέδρασα μια μέρα..... εεεεε με πίκρανε που ούτε καν ρώτησε το πώς και για το γιατί... ούτε καν έκανε ένα τηλ. να δει αν ζω, πού είμαι, τι κάνω.... έδειξε πάλι *υπερβολική εμπιστοσύνη*. Οποτε το συζήτησα αυτό το θέμα η απάντησή του είχε την ίδια έννοια με τα λόγια του ιππέα: Οπου και να είσαι είμαι μαζί σου και δεν στεναχωριέμαι... σου έχω εμπιστοσύνη... Η προσωπική μου γνώμη? Σας φαίνεται ανασφαλής; Δεν με νοιάζει... Να τη βράσω την υπερβολική εμπιστοσύνη... Νιώθω ώρες ώρες να μην υπάρχω λόγω υπερβολικής εμπιστοσύνης...



Με συγχωρείς πολύ Καβαλάρισσά μου, αλλά, κατά τη γνώμη μου (και μακάρι να κάνω λάθος), το παράδειγμα που αναφέρεις δεν έχει να κάνει ούτε με τη ζήλια ούτε με την εμπιστοσύνη..... Έχει να κάνει με το ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ή την ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ!!

Η παρόλα περί εμπιστοσύνης που σου είπε, για μένα πάντα, ήταν ξεκάρφωτη, για να μην πει πως δεν τον ενδιέφερε πού ήσουν ή στην καλύτερη περίπτωση δεν σε σκέφτηκε καν εκείνη την ημέρα, μέσα στις πιθανές δικές απασχολήσεις..... Λέω, ΙΣΩΣ, διότι πραγματικά δεν μπορώ να ξέρω πόσο ανοιχτός ή κλειστός είναι ο γάμος σας και πόση πραγματική επικοινωνία έχετε...

Συγνώμη αν ταράζω τα νερά, αλλά σκέψου κι αυτήν την εκδοχή, διότι μεταξύ μας, δεν μπορώ να φανταστώ πως κάποιος, που αγαπά το σύντροφό του, δεν θ' ανησυχήσει στην ανάλογη περίπτωση, αφού υπάρχουν ακραία καιρικά φαινόμενα...

Η Επιλεκτική

Ό,τι μάθαμε για να επιβιώσουμε, μας είναι άχρηστο για να ΖΗΣΟΥΜΕ! Εδώ http://sxeseis.gr/viewthread.php?tid=1662&page=3 βρίσκεται η αιτιολόγηση του ψευδωνύμου μου.

EPILEKTIKH_panidonistria

# 8 στις 26/10/2004
author
Γυναίκα / 69 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Παρασκευή
Θέματα: 40
Απαντήσεις: 1.714
'Aρεσαν+: 0%
Και για ν' απαντήσω κι εγώ, συμφωνώ με τον Ιππέα και τη Ζουμερή!!!

Μόνον οι ανασφαλείς άνθρωποι έχουν ανάγκη του παιχνιδιού της ζήλιας για να νιώθουν απαραίτητοι.

Η μόνη "ζήλια", που επιτρέπω στον εαυτό μου να νιώθει, είναι ο θαυμασμός για έναν καλύτερο, εξυπνότερο, πιο καλλιεργημένο άνθρωπο από μένα κι αυτό μου δίνει κίνητρο για να γίνομαι κι εγώ καλύτερη.......

Καμιά άλλη! Όπως και φυσικά αρνούμαι να συνυπάρξω με κάποιον που θα εκδηλώσει για μένα ζήλια! Το θεωρώ ένα από τα πιο ανώφελα συναισθήματα......

Η Επιλεκτική
Ό,τι μάθαμε για να επιβιώσουμε, μας είναι άχρηστο για να ΖΗΣΟΥΜΕ! Εδώ http://sxeseis.gr/viewthread.php?tid=1662&page=3 βρίσκεται η αιτιολόγηση του ψευδωνύμου μου.

kavalarisa

# 9 στις 26/10/2004
author
Γυναίκα / 55 / Παντρεμένη
Ν. Καβάλας / Καβάλα
Θέματα: 18
Απαντήσεις: 521
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by EPILEKTIKH_panidonistria

Παράθεση:
Originally posted by kavalarisa
Ετυχε μια μέρα να φύγω 300 χλμ. μακριά από την πόλη που μένουμε, νέα οδηγός, με πάγους στους δρόμους (βαρυχειμωνιά). Ουσιαστικά δεν υπήρχε λόγος να το κάνω κι ούτε είχε συζητηθεί από πριν, απλά απέδρασα μια μέρα..... εεεεε με πίκρανε που ούτε καν ρώτησε το πώς και για το γιατί... ούτε καν έκανε ένα τηλ. να δει αν ζω, πού είμαι, τι κάνω.... έδειξε πάλι *υπερβολική εμπιστοσύνη*. Οποτε το συζήτησα αυτό το θέμα η απάντησή του είχε την ίδια έννοια με τα λόγια του ιππέα: Οπου και να είσαι είμαι μαζί σου και δεν στεναχωριέμαι... σου έχω εμπιστοσύνη... Η προσωπική μου γνώμη? Σας φαίνεται ανασφαλής; Δεν με νοιάζει... Να τη βράσω την υπερβολική εμπιστοσύνη... Νιώθω ώρες ώρες να μην υπάρχω λόγω υπερβολικής εμπιστοσύνης...



Με συγχωρείς πολύ Καβαλάρισσά μου, αλλά, κατά τη γνώμη μου (και μακάρι να κάνω λάθος), το παράδειγμα που αναφέρεις δεν έχει να κάνει ούτε με τη ζήλια ούτε με την εμπιστοσύνη..... Έχει να κάνει με το ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ή την ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ!!

Η παρόλα περί εμπιστοσύνης που σου είπε, για μένα πάντα, ήταν ξεκάρφωτη, για να μην πει πως δεν τον ενδιέφερε πού ήσουν ή στην καλύτερη περίπτωση δεν σε σκέφτηκε καν εκείνη την ημέρα, μέσα στις πιθανές δικές απασχολήσεις..... Λέω, ΙΣΩΣ, διότι πραγματικά δεν μπορώ να ξέρω πόσο ανοιχτός ή κλειστός είναι ο γάμος σας και πόση πραγματική επικοινωνία έχετε...

Συγνώμη αν ταράζω τα νερά, αλλά σκέψου κι αυτήν την εκδοχή, διότι μεταξύ μας, δεν μπορώ να φανταστώ πως κάποιος, που αγαπά το σύντροφό του, δεν θ' ανησυχήσει στην ανάλογη περίπτωση, αφού υπάρχουν ακραία καιρικά φαινόμενα...

Η Επιλεκτική



Μα αγαπητή μου επιλεκτική γιατί να με στενοχωρήσεις και ποιά νερά ταράζεις, τα ταραγμένα? Εγώ ήδη έγραψα για το πόσο πληγωμένη ένιωσα.. και ναι μάλλον άλλο το ενδιαφέρον κι αν εκδηλώνεται ή όχι κι άλλο η ζήλια....

Πάντως για να γελάσουμε όταν με πλησίασε άλλος άντρας ο άντρας μου τρελάθηκε.... από ζήλια και εκδηλώθηκε εντελώς... μα εντελώς. Να χαρώ ή αυτό σημαίνει ότι ένιωσε επιτέλους ότι χάνει κάτι που το έχει τόοοοοοσο δεδομένο? Κινδύνευσαν τα κεκτημένα....
Επειδή όμως ξέφυγε η συζήτηση... από αλλού ξεκίνησε κι αλλού την πήγα (λόγω προσωπικών τραυμάτων) δηλώνω ότι ίσως είναι καλύτερα να μην μου απαντήσετε πια... εκτός θέματος.... Αφήστε το να το συζητήσουμε σε κάποια άλλη ευκαιρία στο φόρουμ με άλλο θέμα συζήτησης.
οχι σκουπιδια οχι καποτες σε θαλλασες και ακτεσ

-NEFELWMA-

# 10 στις 26/10/2004
author
Γυναίκα / 51 / Σε σχέση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αλιμος
Θέματα: 1
Απαντήσεις: 90
'Aρεσαν+: 0%
Εχω ανάγκη να ενδιαφέρεται για μένα και όχι να με ζηλεύει, η ζήλεια για μένα είναι ένδειξη έλειψης εμπιστοσύνης και αυτό με φθείρει, ποτέ δεν θα μπορούσα να λειτουργήσω σε μια σχέση που ο σύντροφός μου θα με αμφισβητεί. Υπάρχουν όμως και άνθρωποι που το ενδιαφέρον το εναγάγουν σε ζήλια γιατί έτσι τους ανεβάζει και το λέω γιατί έχω γνωρίσει τέτοια άτομα.
Θεέ μου, δώσε μου τη γαλήνη να δεχτώ αυτά που δεν μπορώ ν'αλλάξω, το κουράγιο ν'αλλάξω αυτά που μπορώ και τη σοφία να γνωρίζω την διαφορά...

educator

# 11 στις 26/10/2004
author
Γυναίκα / 51 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Νέα Σμύρνη
Θέματα: 15
Απαντήσεις: 783
'Aρεσαν+: 0%

Θα συμφωνήσω με την Επιλεκτική!!!

Η μόνη ζήλεια που επιτρέπω και εγώ στον εαυτό μου και στον σύντροφό μου είναι για το ευγενέστερο και το ανώτερο.

Εννοείται βέβαια ότι δεν μένουμε εκεί το πολεμάμε να εξελλιχθούμε.

Οτιδήποτε άλλο ακόμα και για πλάκα φέρνει δυσφορία στον άλλο και τον πνίγει.

Όταν έχεις διαλέξει τον σύντροφό σου και ξέρεις ποιος είναι, είναι παράλογο να τον ζηλεύεις.
This is an extraordinary day, like any other. A day crammed full of the unspoken of love stories, unacknowledged grievances and the unwitnessed triumphs. jon mcgregor, if nobody speaks of remarkable things (one of my favourite novels)

mixalis top

# 12 στις 26/10/2004
author
Ανδρας / 47 / Σε διάσταση
Ν. Φλώρινας / Φλώρινα
Θέματα: 37
Απαντήσεις: 142
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by kavalarisa
Αγαπητοί φίλοι ippea και zoumerh ίσως να παρανοήθηκα είτε εγώ είτε όσοι συμφωνήσαμε με τον michalis top.
Εγώ τουλάχιστον εννοούσα κάτι που απέχει από την ξεκάθαρη έννοια της ζήλιας που όντως έχει σχέση με την ανασφάλεια. Νομίζω ότι κι ο φίλος που έθεσε το θέμα μίλησε για μη αρρωστημένες καταστάσεις

Ετυχα περιπτώσεις προσωπικές που πικράθηκα γιατί είδα από τον σύντροφό μου *υπερβολική εμπιστοσύνη*. Ετσι ερμηνεύω όλα αυτά που έγραψε ο ιππέας. Κανένας δεν είναι δεδομένος κι ούτε πρέπει να νιώθει έτσι για τον άλλο ούτε και να εξαναγκάζει τον άλλο να νιώθει έτσι μέσα στη σχέση.
Είναι δυνατόν σαν γυναίκα σύντροφος εγώ να επιστρέφω στο σπίτι μου στις 5 η ώρα το πρωί και ο άντρας μου να φαίνεται να μην έχει ιδρώσει καν το αυτάκι του; Οταν βλέπω την ανυπαρξία οποιασδήποτε αντίδρασης στις πράξεις μου, πικραίνομαι. Δεν χρειάζεται να μου κάνει καθαρή σκηνή ζηλοτυπίας και να τα σπάσουμε, απλά όμως με το ένστικτο του συντρόφου θα μπορούσα να δω ότι έστω κάτι τον πείραξε κι ας μην το εκφράζει. Και πιστέψτε με δεν είδα ποτέ την καθαρή ανησυχία να υπάρχει.
Ετυχε μια μέρα να φύγω 300 χλμ. μακριά από την πόλη που μένουμε, νέα οδηγός, με πάγους στους δρόμους (βαρυχειμωνιά). Ουσιαστικά δεν υπήρχε λόγος να το κάνω κι ούτε είχε συζητηθεί από πριν, απλά απέδρασα μια μέρα..... εεεεε με πίκρανε που ούτε καν ρώτησε το πώς και για το γιατί... ούτε καν έκανε ένα τηλ. να δει αν ζω, πού είμαι, τι κάνω.... έδειξε πάλι *υπερβολική εμπιστοσύνη*. Οποτε το συζήτησα αυτό το θέμα η απάντησή του είχε την ίδια έννοια με τα λόγια του ιππέα: Οπου και να είσαι είμαι μαζί σου και δεν στεναχωριέμαι... σου έχω εμπιστοσύνη... Η προσωπική μου γνώμη? Σας φαίνεται ανασφαλής; Δεν με νοιάζει... Να τη βράσω την υπερβολική εμπιστοσύνη... Νιώθω ώρες ώρες να μην υπάρχω λόγω υπερβολικής εμπιστοσύνης...

Κι εγώ παρέχω ελευθερία κινήσεων στο σύντροφό μου, έχει τον δικό του αέρα, τον δικό του κύκλο, τις δικές του ασχολίες, δεν κάνω σκηνές και μέσα σε λογικά πλαίσια πάντα προσπαθώ να μην δηλητηριάζω τη χαρά του, όποτε κάνει κάτι για τον εαυτό του (που ίσως και να μην το εγκρίνω) ... μάλιστα χαίρομαι που είμαστε έτσι, δεν θα μπορούσα κι εγώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς όλη αυτή την προσωπική ελευθερία που έχω, αλλά κάπου η ανησυχία μου είναι έκδηλη όταν είναι στα βουνά μόνος του, όταν φεύγει παίρνω και κανένα τηλ. κι όταν αργεί το βράδυ - και να μην αντιδράσω - τουλάχιστον ...φαίνομαι ότι ανησυχώ, γιατί ανησυχώ. Ε δεν νομίζω ότι υπάρχουν σύντροφοι που είναι υγιές το να μην ανησυχούν ο ένας για τον άλλο... Για τέτοια καψόνια έγραψα την πρώτη φορά κι αυτό εννοούσα. Εφυγα μακριά να δω έστω μια αντίδραση... δεν την πήρα ποτέ μου όμως... εγώ αυτό σε τέτοιες στιγμές μπορώ μόνο σαν αδιαφορία να το ερμηνεύσω και πάντα πληγώνομαι.



Με καλυψες απολυτα φιλη μου....δεν χρειαζεται να απαντησω ξανα!
Η εμπιστοσυνη ουτε χαριζεται, ουτε κερδιζεται... Η εμπιστοσυνη... Εμπνεεται!!!
Σελίδα : 1
Δεν μπορείτε να απαντήσετε
lastpost