Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά

Επιλέξτε σελίδα: (1-14)
Σελίδες 12345678910Τελ.»

deerhunter

# 21 στις 29/12/2004
author
Γυναίκα / 51 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Περιστέρι
Θέματα: 7
Απαντήσεις: 710
'Aρεσαν+: 0%
Παλιό ρεμπέτικο αυθεντικό.....

Τα ματόκλαδα σου λάμπουν βρε
σαν τα λούλουδα του κάμπου

Σαν τα λούλουδα του κάμπου βρε
τα ματόκλαδα σου λάμπουν

Τα ματάκια σου αδερφούλα βρε
μου ραγίζουν την καρδούλα

Μου ραγίζουν την καρδούλα βρε
τα ματάκια σου αδερφούλα

Τα ματόκλαδα σου γέρνεις βρε
νού και λογισμό μου παίρνεις

Νού και λογισμό μου παίρνεις βρε
τα ματόκλαδα σου γέρνεις

Τα ματάκια σου να βγούνε βρε
σαν και μένα δεν θα βρούνε

Σαν και μένα δεν θα βρούνε βρε
τα ματάκια σου να βγούνε
super girl εεε Αφού όλοι οι άλλοι είναι έξυπνοι, εγώ έγινα χαζή!!! Αφού όλοι οι άλλοι είναι όμορφοι, εγώ έγινα άσχημη!!! Αφού όλοι οι άλλοι είναι αληθινοί, εγώ έγινα ψεύτικη!!! Έτσι, γιατί είμαι πνεύμα αντιλογίας!!!

daskala

# 22 στις 29/12/2004
author
Γυναίκα / 44 / Ελεύθερη
Ν. Ηρακλείου / Ηράκλειο
Θέματα: 12
Απαντήσεις: 630
'Aρεσαν+: 0%

Τα μονοπάτια της ζωής είναι πολλά...

και όλοι μας τα διαβαίνουμε καμιά φορά.

Κι είναι κάποια μονοπάτια πονηρά
που όλοι τα παίρνουμε αναγκαστικά.

Σαν κι αυτό...

"Μες στη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό
κι όποιον γουστάρεις τον τραβάς κι όπου σε βγάλει.
Μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό
που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη.

Το μονοπάτι αν θα πάρεις μια βραδιά
τον ίσιο δρόμο πια για πάντα τον αφήνεις.
Κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά
κι ένα κορμί με τα κουρέλια της θα ντύνεις.

Εκεί ξεχνάει κι Θεός για να σε δει.
Περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι.
Ένα σκουπίδι παραπάνω δηλαδή
μες στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι."

Σ΄αυτούς που πέρασαν και δε στάθηκαν,
που προσπέρασαν και τα κατάφεραν...


Το μέλος daskala έχει επισυνάψει το αρχείο: 471631lbm8yvdoka.gif (2.52KB)
Αυτό το αρχείο έχει γίνει download 171 φορές
κι όταν δεν πεθαίνουμε πια ο ένας για τον άλλο, είμαστε κιόλας νεκροί!

# 23 στις 29/12/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Δυστυχως δεν ειναι μονο οι "καθως πρεπει" που κινδυνευουν απο εμφραγματα...

Προς την αποφυγη καθε εμφραγματος και λοιπων σωματικων ή ψυχικων τραυματων, πρεπει να ειμαστε πολυ προσεκτικοι.
Γιατι το θεμα μπορει να παρεξηγηθει πολυ ευκολα και απο τους "ταμπου-φέροντες" (οι οποιοι μπορουν να κανουν ελαχιστο κακο), αλλα και απο τους "νάυλον-ντεφια-φεροντες" (οπου μπορουν να μετατρεψουν το μαγαζι του Τζιμη του χοντρου, σε μαγαζι του Τζιμη του μαχαλομαγκα).
Ευτυχως, προς στιγμη δεν εχουν παρατηρηθει τοσο εξτριμ φαινομενα.

Τα τελια ειναι ευαισθητα και θελουν να τα ακουμπαμε με σεβασμο.
Θα επιστρεψω με θρομβολυτικα οταν περασει η μοδα..

Προς το παρον..
Με τη φετινή πλημμύρα, βρε
Όρη και βουνά επήρα
Είδα μάνα να φωνάζει, βρε
Και βαριά να ανεστενάζει

Το μωρό το μικρό το παιδί μου
Σώσε μου το και πάρ τη ζωή μου
Έπεσα για να το σώσω, βρε
Κόντεψα να μη γλυτώσω

Με παράσυρε το ρέμα, βρε
Μάνα μου δεν είναι ψέμα
Μεσ στο ρέμα κολυμπούσα, βρε
Να το σώσω δεν μπορούσα

Μόλις βγήκα στη στεριά
Δυο παιδιά και μια γριά
Σ ένα δένδρο ανεβασμένοι, βρε
Εγλυτώσαν οι καημένοι

Πελιστέρι και Μοσχάτο, βρε
τα καν όλα άνω κάτω
Καμίνια και Άγια Σωτήρα, βρε
Τα πνιξ' όλα η πλημμύρα
Η πλημμύρα
Μαρκος
Οσοι εχουν ακουσει το τραγουδι θα εχουν παρατηρησει πως ακουγεται κατι σαν ποτηρακια.
Δεν ειναι ομως.
Ο ταβερνιαρης (συνηθως) στερεωνει το κομπολόι του σε ενα απο τα κουμπια του γιλεκου του, και με το ενα χερι κραταει το κομπολόι καθετα στο κορμι του.Με το αλλο χερι κυλαει ενα ποτηρακι κατω απο το κομπολόι, και σε επαφη με αυτο, κι ετσι βγαινει αυτος ο πολυ μοναδικος ηχος.
"Η πλημμυρα" ειναι ενα απο τα λιγα τραγουδια που ακουγεται αυτος ο ηχος.
Μία ακομα

EPILEKTIKH_panidonistria

# 24 στις 29/12/2004
author
Γυναίκα / 67 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Παρασκευή
Θέματα: 40
Απαντήσεις: 1.714
'Aρεσαν+: 0%
Μπράβο σου φίλη Μια Ακόμα! Σημαντικές οι πληροφορίες που μας δίνεις για το ηχητικό εφέ!

Ας συνεισφέρω κι εγώ σε τούτη την όμορφη γωνία...

Πριν από τέσσερα (νομίζω) χρόνια, είχα πάει με το γιο μου σε μια παράσταση της Άννας Βαγενά. Το έργο λεγόταν "Αγγέλα Παπάζογλου". Ο μονόλογος της Αγγέλας ήταν η με υπέροχο τρόπο αφήγηση της ζωής στη Σμύρνη, πριν από το 1922, ο ξεριζωμός και η εγκατάσταση της οικογένειας στον Πειραιά.

Στο μικρό θεατράκι της Βαγεννά, όλος ο κόσμος έκλαιγε απ' τη συγκίνηση του παραστατικότατου λόγου της Αγγέλας, που την ενσάρκωνε η θαυμάσια αυτή ηθοποιός. Όταν είδα το 15χρονο γιο μου (που δεν έχει ακούσει διηγήσεις προσώπων που τα έζησαν) να κλαίει, είπα πως πράγματι χτυπούσε στο κέντρο της καρδιάς μας αυτή η απλή, αλλά καθόλου απλοϊκή γυναίκα!

Ο Βαγγέλης Παπάζογλου, ο άντρας της, ρεμπέτης με ΜΠΕΣΑ, είνα το κύριο πρόσωπο αναφορά της Αγγέλας.

Οι διηγήσεις της καταγράφτηκαν σε κασέτες απ' το γιο της Γιώργη, δουλεύτηκε επιμελώς όλο το υλικό και στη συνέχεια βγήκε ένα υπέροχο βιβλίο που αξίζει ν' αποκτήσετε. Ο τίτλος του είναι "Τα χαΐρια μας εδώ" κι ο υπότιτλος "Ονείρατα της άκαυτης και της καμμένης Σμύρνης".

Μέσα απ' αυτό σταχυολογώ :

Ο Παράς

Ρε! ΜΑΚΡΟΥΛΟ ΤΕΤΡΑΓΩΝΟ
ρε! ΠΕΝΤΟΧΙΛΙΑΡΟ ΜΟΥ (**)
Ας ήτανε να σ' έβλεπα
έστω και στ' όνειρό μου.

Ρε δύναμη που σούχουνε
τα άτιμα τα γρόσα
αφού τον ίδιο το Χριστό
αυτά τον παραδώσαν.

ΚΟΥΤΣΟΥΡΟ λεν το τάληρο
ΠΑΠΟΥ το κατοστάρι
ΛΙΜΟΚΟΝΤΟΡ' το δίφραγκο
και ΧΗΝΑ το χιλιάρι.

Όταν σε δούνε με λεφτά
σου κάνουν τεμενέδες
κι όταν σε δούνε άψιλο
κλείνουν κι οι καφενέδες.

Όταν πεθάνεις πλούσιος
ρε δόξα που την έχεις
κι όταν πεθάνεις άψιλος
ούτε παπά δεν έχεις.

Παράς εδώ, παράς εκεί,
παράς στις εκκλησίες,
με τους παράδες γίνονται
και οι ολονυχτίες.
(**) = Πληθωρικά χρήματα....
Με σεβασμό στο θέμα

Η Επιλεκτική
Αρέσει στο μέλος agrotis53
Ό,τι μάθαμε για να επιβιώσουμε, μας είναι άχρηστο για να ΖΗΣΟΥΜΕ! Εδώ http://sxeseis.gr/viewthread.php?tid=1662&page=3 βρίσκεται η αιτιολόγηση του ψευδωνύμου μου.

# 25 στις 29/12/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Ο Βαγγελης Παπαζογλου θεωρουνταν "ηγετης" στο ρεμπετικο τραγουδι, πριν ερθει ο Μαρκος.
Ελεγε ο Παπαζογλου: "Όποιος τραγουδάει τον καημό του κόσμου, αυτός είναι ρεμπέτης. Αυτός που λέει μόνο τον δικό του καημό δεν είναι ρεμπέτης, είναι λαϊκός..."

Το τραγουδι που μας "ειπε" η Επιλεκτικη, εγω δεν το γνωριζω. (Δεν το γνωριζα..)
Ομως διαβαζοντας τα λογια του, διεκρινα για ακομα μια φορα την διαχρονικοτητα του ρεμπετικου.
Μεγαλη συζητηση.. σιγα σιγα ελπιζω να την κανουμε καποια στιγμη.
Να κανω και λιγο πνευμα τωρα. (παντα με σαβασμο στο χωρο και στα προσωπα)

Παράθεση:
Originally posted by EPILEKTIKH_panidonistria
Ο Βαγγέλης Παπάζογλου, ο άντρας της, ρεμπέτης με ΜΠΕΣΑ, είνα το κύριο πρόσωπο αναφορά της Αγγέλας.
Η Επιλεκτική


Ξερω γιατι το τονισες!!
Γιατι ο Βαγγελης Παπαζογλου ειχε παρει διαζυγιο απο την πρωτη του γυναικα.
Η Αγγελα Παπαζογλου ηταν η δευτερη συζυγος του!

(χεχε, εμμεση αναφορα στο θεμα του ταρατατα, περι λογου, γαμου, και λοιπα..)
(Ολο πνευμα ειμαι, παναθεμα με!!)
Βάλε με στην αγκαλιά σου
Του Βαγγέλη Παπάζογλου
Βάλε με στην αγκαλιά σου, βάλε με στην αγκαλιά σου
βάλε με στην αγκαλιά σου για να κοιμηθώ κοντά σου
Βάλε με στην αγκαλιά σου για να κοιμηθώ κοντά σου
Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με

Μη φοβάσαι τη μαμά σου, μη φοβάσαι τη μαμά σου
μη φοβάσαι τη μαμά σου, βάλε με στην κάμαρά σου
Μη φοβάσαι τη μαμά σου, βάλε με στην κάμαρά σου
Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με

Βάλε μ' από το πορτί σου, βάλε μ' από το πορτί σου
βάλε μ' από το πορτί σου για να κοιμηθώ μαζί σου
Βάλε μ' από το πορτί σου για να κοιμηθώ μαζί σου
Βάλε με, φως μου, βάλε με και πριν να φέξει βγάλε με

Βάλε μ' από το ντουβάρι, βάλε μ' από το ντουβάρι
βάλε μ' από το ντουβάρι, μη μάς πάρουνε χαμπάρι
Βάλε μ' από το ντουβάρι, μη μάς πάρουνε χαμπάρι
Βάλε με, φως μου, βάλε με κι από τη μάντρα βγάλε με
Τραγουδαει ο Στελλακης Περπινιαδης
(το εχει πει και η Μαρικα Καναροπουλου)
Ευρυτερα γνωστο απο την Γλυκερια

argaard

# 26 στις 29/12/2004
author
Ανδρας / 39 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Χαλάνδρι
Θέματα: 9
Απαντήσεις: 1.174
'Aρεσαν+: 0%
Η διαχρονικότητα του ρεμπέτικου οφείλετε κατά ένα μεγάλο ποσοστό και στις αξίες που μεταφέρει στην εποχή μας, αξίες οι οποίες κλείνονται μέσα στην γενική ιδεολογία του ρεμπέτη και εκφράζονται με τους ρεμπέτικους στοίχους.

Όσο για τις κατίνες που έπιασε μια αναφορά το μπιρμπιλομάτικο το μάτι μου θα μπουκάρουν μέσα αλλά δεν θα αντέξουν τους στοίχους μας, δεν θα αντέξουν τους ήχους μας και θα προχωρήσουν προς την έξοδο με σκυμμένο το κεφάλι.

Επίσης να καλωσορίσω τους καινούριους στο μαγαζί και να ευχαριστήσω τις κυρίες μας που δίνουν πολύτιμες πληροφορίες για να μαθαίνουμε όσοι δεν ξέρουμε.
There is no justice, it's just me

-blond-amazona-

# 27 στις 29/12/2004
author
Γυναίκα / 43 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αθήνα
Θέματα: 36
Απαντήσεις: 1.385
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by elix_geo

Παράθεση:
Originally posted by -blond-amazona-
Οχι και σιγα μη σάφηνα μορτη να κανεις την ντακ.



Όπατις!!!
Να και το ξανθούλι.
Άμα είναι να με χορέψεις εσύ, μέσα.
Αλλά θα έρθεις χωρίς το άλογο.
Δεν μου αρέσει το χρώμα του!


Αρνηθηκα εγω χορο σε οποιονδηποτε για να αρνηθω στον Ελιξακο μας?

Πσιτ...και που'σαι ολες τις φορες παρκαρω απο εξω τον επιβητορα....ακομα δεν τον εχεις δει....

Πιασε με αγκαζε μανιτσα'μ και προχωρει προς την πιστα.....να λιωσουμε τις σολες μας Φρεντ Αστερ.Αν και εδω που τα λεμε το ρεμπετικο ειναι ποιο πολυ για αραγμα και κουρουμπελιασμα στην καρεκλα.Και που και που κανεις μορτης η μορτισσα σηκωνεται να ριξει καμια γυροβολια ετσι για να εξατμιστουν τα πολλα ντερτια.

Σηκω λοιπον μορτη και τα παλαμακια μου σε συνοδευουν.

Γεια μας λεμετε.....
Αρέσει στο μέλος agrotis53
Το σπίτι μου το χτίσαν άλλοι για να κοιμάμαι ξέγνοιαστη τα βράδυα, τον εαυτό μου τον έχτισα εγώ για να μην μπορώ να ησυχάσω...

mummy

# 28 στις 29/12/2004
author
Γυναίκα / 43 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Πειραιάς) / Πειραιάς
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 48
'Aρεσαν+: 0%
Ελπίζω να μην άργησα πολύ και να υπάρχει ακόμα μία καρέκλα για μένα...

Πολύ φιλόξενος είναι ο χώρος σας...

Γι αυτό κι εγώ ήρθα αποφασισμένη να κάνω καλή παρέα.
Σαν μαγεμένο το μυαλό μου φτερουγίζει
και η κάθε σκέψη μου κοντά σου τριγυρίζει
δεν ησυχάζω και στον ύπνο που κοιμάμαι
εσένα πάντα, ομορφούλα μου, θυμάμαι.

Μες της ταβέρνας τη γωνιά για σένα πίνω
για την αγάπη σου ποτάμια δάκρυα χύνω
Λυπήσου με και μη μ΄ αφήνεις μόνο
Αφού το ξέρεις πως για σένα μαραζώνω.

Αχ παιχνιδιάρα πάψε τώρα τα γινάτια
και μη μου κάνεις την καρδούλα μου κομμάτια
με μια ματιά που θα μου ρίξεις λειώνω
μαζί σου πως ξεχνώ τον κάθε πόνο.

Στην υγειά μας!
Αρέσει στο μέλος agrotis53
Η ομορφιά της ζωής κρύβεται σε απλά, καθημερινά πράγματα.

EPILEKTIKH_panidonistria

# 29 στις 30/12/2004
author
Γυναίκα / 67 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Παρασκευή
Θέματα: 40
Απαντήσεις: 1.714
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by mia_akoma

Παράθεση:
Originally posted by EPILEKTIKH_panidonistria
Ο Βαγγέλης Παπάζογλου, ο άντρας της, ρεμπέτης με ΜΠΕΣΑ, είνα το κύριο πρόσωπο αναφορά της Αγγέλας.
Η Επιλεκτική


Ξερω γιατι το τονισες!!
Γιατι ο Βαγγελης Παπαζογλου ειχε παρει διαζυγιο απο την πρωτη του γυναικα.
Η Αγγελα Παπαζογλου ηταν η δευτερη συζυγος του!


Φίλη μου Μια Ακόμα, δεν έγραψα πως ήταν με μπέσα γι' αυτό το λόγο.... Ήταν ολόκληρη η αξιοπρεπής και περήφανη στάση της ζωής του που με έκανε να τον πω μπεσαλή!!

[...] Πάλευε με μυστικό τρόπο. Να μην καταλαβαίνουνε το νόημα του τραγουδιού και να μην το κόψουνε. Το μυστικό του όπλο ήτανε οι γυναίκες. Έβαζε πάντα μια γυναίκα να σε αγαπήσει και να σε τραβήξει απ' τον τεκέ. Στο "Έλα πάλι" που είναι τζωρτζίνα εννιά όγδοα, ήλεγε :

Πες μου το γιατί να φύγεις
από μένανε καλέ;
Επειδή σούπαν πως πίνω
μαύρο κι αργιλέ;

Έλα και θα παρατήσω
για τα σε καλέ
και το μαύρο που φουμάρω
και τον αργιλέ.

Έλα έλα όπως είσαι
κούκλα μου εσύ
και για σένανε θα πίνω
μοναχά κρασί.

.................................................
.................................................

Αυτό το τραγούδι τόκοψε η λογοκρισία και δεν τον αφήκανε να το περάσει σε πλάκα, γιατί λέει τα λόγια είναι χασιλίδικα. Και τό 'σιαξε κι αυτό εκεί μπροστά τους, και μάλιστα με διαφορετικό, κόκκινο μολύβι.

Πες μου το γιατί να φύγεις
από μένα καλέ συ;
Επειδή σού 'παν πως πίνω
το γλυκό κρασί;

Έλα και θα παρατήσω
για τα σέ καλέ,
το γλυκό κρασί που πίνω
και τον καφενέ.

Έλα μέσα, έλα μέσα
κούκλα μου εσύ
να μεθώ με τα φιλιά σου
κι όχι με κρασί.

..............................................
...............................................

"Όχι, λέει. Δεν το δίνω το τραγούδι... Έτσι χάλασε. Δεν είναι αυτό που ήθελα να πω... και δεν το 'δωκε. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς είναι χασικλίδικο, αφού λέει πως θα παρατήσει το χασίσι..." [....]
----------------
Για την αντιγραφή

Η Επιλεκτική
Αρέσει στο μέλος agrotis53
Ό,τι μάθαμε για να επιβιώσουμε, μας είναι άχρηστο για να ΖΗΣΟΥΜΕ! Εδώ http://sxeseis.gr/viewthread.php?tid=1662&page=3 βρίσκεται η αιτιολόγηση του ψευδωνύμου μου.

selini

# 30 στις 30/12/2004
author
Γυναίκα / 49 / Παντρεμένη
Ν. Καβάλας / Καβάλα
Θέματα: 142
Απαντήσεις: 5.733
'Aρεσαν+: 0%
Αφιερωμενο στον Αιγαιο...
και στον Argaard και να του πω ενα μπραβο για το ομορφο θεμα του...

ΣΑΝ ΠΕΘΑΝΩ ΣΤΟ ΚΑΡΑΒΙ

αντε σαν πεθανω, τι θα πουνε;
πεθανε καποιο παιδι,
πεθανε κι ενας λεβεντης
που γλεντουσε τη ζωη.

αντε σαν πεθανω στο καραβι
ριξτε με μες το γυαλο
να με φανε τα μαυρα τα ψαρια
και το αρμυρο νερο...

το αδεσποτο αυτο ρεμπετικο τραγουδι των αρχων του περασμενου αιωνα (ηχογραφηθηκε πρωτη φορα στην Αμερικη το 1920 με τιτλο "Ελληνικη απολαυσις" )διασκευασμενο απο τον Μπαμπη Μπακαλη, αποτελει την τελευταια ηχογραφηση της Σωτηριας Μπελλου στις 78 στροφες...
Αρέσει στο μέλος agrotis53
Η προδοσία μου αρχίζει και πάλι: "όλα πάνε καλά..."

# 31 στις 30/12/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Επιλεκτικη, αν ημαστε σε μια παρεα, θα σου εκανα το ιδιο "αστειακι" σκουντοντας σε με τον αγκωνα, ή κλεινοντας σου το ματι, και χαμογελοντας!
Και το ξερω οτι το ξερεις, οπως κι εγω γνωριζω πολυ καλα γιατι το ειπες.
Αλλα επειδη δεν ειμαστε σε παρεα, εκανες πολυ καλα που το διευκρινισεις.
Οχι μονο για τους γνωστους λογους, αλλα και γιατι με την ευστοχη αντιγραφη που παρεθεσες παρακατω , σκιαγραφισες ενα κομματι του ΜΠΕΣΑΛΗ ρεμπετη και το ολο πραγμα εδεσε με μια εξαιρετικη ομομορφια.
Μου δινει δε την ευκαιρια να εκφρασω μια σκεψη για το ρεμπετικο τραγουδι που οπως εχετε καταλαβει αγαπω και εκτιμω.

Η ιστορια που μας ειπε η Επιλεκτικη μας δειχνει πως το ρεμπετικο δεν εχει να κανει μονο με μουσικες και με στιχους. Σημαντικοτατο ρολο παιζει και το ηθος του δημιουργου. Και το ηθος του δημιουργου (κατα τη γνωμη μου) καθοριζεται - εκτος των αλλων- και απο την αναγκη (και την ικανοτητα ) να βγαλει απο μεσα του αυτο που εχει , και να το μεταδωσει ακριβως ετσι οπως υπαρχει στην καρδια ή στο μυαλο του. Χωρις εκπτωσεις.

Ανεξαρτητα απο τις εκπτωσεις, θα μεινω μια στιγμη στη Δημιουργια.
Τα μεγαλα ρεμπετικα τραγουδια σιγουρα γεννηθηκαν απο μεγαλες ψυχικες φορτισεις.
Η εμπνευση ηταν ο πονος, η ξενιτια, ο ερωτας, αλλά και καποιες άλλες καταστασεις, "φαινομενικα απλες" θα ελεγα- με καθε επιφυλαξη..
Ειπε ο Βαμβακαρης "Την άνοιξη φούσκωνε η ψυχή μου. Εκαθόμουνα με τις ώρες στις πλευρές κι άκουγα τα λουλούδια που έσκαζαν. Είχα μονίμως μια φούντωση. Έτσι ενθυμούμαι."
Αδυνατω βεβαιως να νιωσω την ψυχικη φορτηση που ωθησε τον Μαρκο Βαμβακαρη να γραψει την "Φραγκοσυριανη", αλλα νιωθω το αποτελεσμα της

Μία φούντωση, μία φλόγα,
έχω μέσα στην καρδιά.
Λες και μάγια μου 'χεις κάνει,
Φραγκοσυριανή γλυκιά.

Θα'ρθω να σε ανταμώσω
κάτω στην ακρογιαλιά
θα 'θελα να με χορτάσεις
όλο χάδια και φιλιά.

Θα σε πάω να γυρίσω
Φοίνικα, Παρακοπή
Γαλισά και Ντελαγράτσια,
και ας μου 'ρθει συγκοπή.

Στο Παντέλι, στο Νιοχώρι,
φίνα στην Αληθινή,
και στο Πίσκοπιο ρομάντζα,
γλυκιά μου Φραγκοσυριανή.
Μία ακομα (με αντιγραφες και επικολλησεις)

bianka

# 32 στις 30/12/2004
author
Γυναίκα / 57 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Κηφισιά
Θέματα: 25
Απαντήσεις: 895
'Aρεσαν+: 0%
περισσευει καρεκλα για αλλη μια κυρια κι ενα ποτηρακι κρασι?

Ριχνω ζαρια

ριχνω ζαρια,φερων ασσοι
αιντε με μπλοκαρανε οι μπατσοι
αιντε ριχνω ζαρια φερνω εξαρες
αιντε μας τα φαγανε οι αλανιαρες

ριχνω ζαρια, φερνω ντορτια
αιντε μπρος της γκομενας τη πορτα
αιντε ριχνω ζαρια,φερνω εξαρες
αιντε μας τα φαγανε οι αλανιαρες

καθε μερα στο μπαρμπουτι
μου τη φερνουν μπαλαμουτι
αιντε στο μπαρμπουτι,στο μπαρμπουτι
μου τη φερνουν μπαλαμουτι

αρχινατε και κουνατε
και ποτε μη σταματατε
αιντε με τα ζαρια στ'ασπροκουτι
και αρχινατε το μπαρμπουτι

μου τη φερνουν μπαλαμουτι
τη νταμιρα,τη νταμιρα
μου την εμαθε μια χηρα
αιντε με εκανε και αλανιαρη
χασικλη και κουρελιαρη.
μουρμουρικο ζειμπεκικο 9/8 της φυλακης που δεν ειχε ηχογραφηθει ποτε.τραγουδιοταν στις φυλακες στα τελη του 19ου αιωνα.
Αρέσει στο μέλος agrotis53
πρεπει να δωσεις τελικα για να μπορεις να παρεις,αυτο που θα σε παει μακρυτερα απτους αλλους...

# 33 στις 30/12/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Text
Μοναδική παρηγοριά

σ' αυτόν τον άτιμο ντουνιά

είναι τ' ανθρώπου η ματιά

και η καλή κουβέντα,

που την ανοίγει το κρασί.

Πίνω εγω , έλα κι εσύ

μαζί να ζαλιστούμε ,

γιατι όπως γεννηθήκαμε

απ ' τ ' άγνωστο φερμένοι,

έτσι και θα χαθούμε

απ' όλους ξεχασμένοι.


evans

# 34 στις 30/12/2004
author
Ανδρας / 56 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγιος Δημήτριος
Θέματα: 75
Απαντήσεις: 3.828
'Aρεσαν+: 0%
Αν και η ειδικοτητα μου βρισκεται σε αλλα μονοπατια .... δεν απεφυγα ποτε και τις λοξοδρομησεις....

Και μιας και λεω για μονοποτατια...

Μες στη ζωή δρόμοι ανοίγονται σωρό
κι όποιον γουστάρεις τον τραβάς κι όπου σε βγάλει
Μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό
που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη
Μα είναι κι ένα μονοπάτι πονηρό
που πάει ντουγρού στην κατηφόρα τη μεγάλη

Το μονοπάτι αν θα πάρεις μια βραδιά
τον ίσιο δρόμο πια για πάντα τον αφήνεις
Κι ολημερίς θα κουρελιάζεις μια καρδιά
κι ένα κορμί με τα κουρέλια της θα ντύνεις

Εκεί ξεχνάει κι Θεός για να σε δει
Περνάς και φεύγεις και δεν κλαίει ανθρώπου μάτι
Ένα σκουπίδι παραπάνω δηλαδή
μες στης ζωής το πονηρό το μονοπάτι
κι ας μου επιτρεψει η παρεα ενα ακομα ...το αγαπημενο μου

Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα
εγώ θα είμαι πολύ μακριά
και θα πιστέψεις πως δεν χωράνε
δύο αγάπες σε μια καρδιά

Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα
τότε θα κλάψεις με μαύρο κλάμα

Πάντα με μάσκα εσύ μιλούσες
κι ήθελες να 'χεις δυο αγκαλιές
μα πού το βρήκες αυτό γραμμένο
εσύ να παίζεις με δυο καρδιές

Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα
τότε θα κλάψεις με μαύρο κλάμα

Κι εδώ τελειώνει μια ιστορία
μ' αυτό το γράμμα το θλιβερό
Δεν μετανιώνω που σ' αγαπούσα
όμως λυπάμαι που σ' αγαπώ

Όταν θα λάβεις αυτό το γράμμα
τότε θα κλάψεις με μαύρο κλάμα

λιγη Μαλαματινα μπορω να εχω;

# 35 στις 30/12/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
"Ανεξαρτητα απο τις εκπτωσεις, θα μεινω μια στιγμη στη Δημιουργια.
Τα μεγαλα ρεμπετικα τραγουδια σιγουρα γεννηθηκαν απο μεγαλες ψυχικες φορτισεις.
Η εμπνευση ηταν ο πονος, η ξενιτια, ο ερωτας, αλλά και καποιες άλλες καταστασεις, "φαινομενικα απλες" θα ελεγα- με καθε επιφυλαξη..
Ακριβως ετσι Μια (κατω απο ψυχολογικη φορτιση) γραφτηκαν καποια αθανατα ρεμπετικα (αν και το παρακατω ειναι Σμυρναιϊκο...αλλα εχει καταχωρηθει στα Ρεμπετικα.)

Κάηκε ένα σχολείο

Μουσική/Στίχοι: (Αγνώστου)

Μάθατε τι έχει γίνει μάθατε τι έχει γίνει
μάθατε τι έχει γίνει ένα φοβερό γιαγκίνι
αχ, ένα φοβερό γιαγκίνι

Κάηκε ένα σχολείο
που 'ταν παρθεναγωγείο
κάηκε και μια δασκάλα
που 'ταν άσπρη σαν το γάλα

Κάηκε το Γαλαξίδι
που 'ταν όμορφο στολίδι
κάηκε το ρινοδίκη
που 'ταν σοβαρό στην δίκη

Κάηκε κι ο εισαγγελέας
που 'ταν τσίφτης της παρέας

Γερμανοί και Αγγλογάλλοι
βοηθήσαν τον Κεμάλη
Αγγλογάλλοι πού 'ρθαν όλοι
και μας κάψανε την πόλη

Σαν της Σμύρνης το γιαγκίνι
στον ντουνιά δεν έχει γίνει


mummy

# 36 στις 30/12/2004
author
Γυναίκα / 43 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Πειραιάς) / Πειραιάς
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 48
'Aρεσαν+: 0%
Και το γλέντι καλά κρατεί...

Πίνω και μεθώ

Πίνω και μεθώ ωχ αμάν
μέρα νύχτα τραγουδώ ωχ αμάν
Μέρα νύχτα τραγουδώ
Και το ντέρτι μου ωχ αμάν
στο μπουζούκι μου ξεχνώ
Και το ντέρτι μου ωχ αμάν
στο μπουζούκι μου ξεχνώ

Γίνηκα μπεκρής ωχ αμαν
μπελαλής και μερακλής ωχ αμάν
Μπελαλής και μερακλής
Γιατί όλο λες ωχ αμάν
κούκλα μου πως δε με θες

Τα ματάκια σου ωχ αμάν
και τα κορδελάκια σου ωχ αμάν
Και τα κορδελάκια σου
Με τουμπάρανε ωχ αμάν
πώς με κογιονάρανε

Πώς μου τα φερες ωχ αμάν
και μου την κατάφερες ωχ αμάν
Και μου την κατάφερες
Πώς μου το σκασες ωχ αμάν
μ' ένα μάγκα το στριψες
Η ομορφιά της ζωής κρύβεται σε απλά, καθημερινά πράγματα.

selini

# 37 στις 31/12/2004
author
Γυναίκα / 49 / Παντρεμένη
Ν. Καβάλας / Καβάλα
Θέματα: 142
Απαντήσεις: 5.733
'Aρεσαν+: 0%
ΚΑΝΕ ΛΙΓΑΚΙ ΥΠΟΜΟΝΗ

μην απελπιζεσαι και δεν θ' αργησει
κοντα σου θαρθει μια χαραυγη
κανουρια αγαπη να σου ζητησει
κανε λιγακι υπομονη.

διωξε τα συννεφα απ'την καρδια σου
και μεσ' το κλαμα μην ξαγρυπνας
τι κι αν δεν βρισκεται στην αγγαλια σου
θαρθει μια μερα μην το ξεχνας.

γλυκοχαραματα θα σε ξυπνησει
κι ο ερωτας σας θ' αναστηθει
καινουρια αγαπη θα ξαναζησεις
κανε λιγακι υπομονη.
τραγουδι του Βασιλη Τσιτσανη που φωνογραφηθηκε στις 11/11/1948, τραγουδισμενο απο τη Σωτηρια Μπελλου.

τραγουδι - συμβολο της Ελλαδας του εμφυλιου, με αλληγορικες -για το φοβο της λογοκρισιας- πλην σαφεις αναφορες.
το 1951, μαζι με χασικληδικα οπως η "Δροσουλα" και "της μαστουρας ο σκοπος" και αλλα υποπτα για την εποχη τραγουδια, οπως το "καποια μανα αναστεναζει" και το "ως ποτε πια τετοια ζωη", περιεληφθει στον "καταλογο των απαγορευμενων ασματων" που εξεδωσε η αστυνομικη διευθυνση Αθηνων, προκειμενου να προστατευσει "την ηθικη και τα ελληνικα ηθη και εθιμα της πατριδος".

δεν ειναι τυχαιο που χρησιμοποιηθηκε απο το ΘΙΑΣΟ του Θοδωρου Αγγελοπουλου σαν ηχητικο ντοκουμεντο για να "εικονογραφηθει" η εποχη εκεινη.
Αρέσει στο μέλος agrotis53
Η προδοσία μου αρχίζει και πάλι: "όλα πάνε καλά..."

# 38 στις 31/12/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by mummy
Πίνω και μεθώ



Πολυ ομορφο το τραγουδι που μας ειπε η mummy.
Ποιος δεν το εχει τραγουδισει με την παρεα του?

Το τραγουδι αυτο, εχει σαν αρχικο τιτλο "Οφ αμαν"
"Ωχ αμαν" εγινε στις επομενες διασκευες του, αλλα αυτο δεν μας πειραζει, οκ?

Ειναι μια δημιουργια του Σπυρου Περιστερη.
Κατα τη γνωμη μου, ο Περιστερης ηταν μια ιδιοφυϊα, μιας και εκτος απο συνθετης και στιχουργος, επαιζε σχεδον ολα τα μουσικα οργανα!
Το μπουζουκι του ειναι χαρακτηριστικο:
Αναλαφρο- το ονομαζω εγω.

Το μεγαλειο του φαινεται στο "Γκουζελ ταξιμ" που δεν ειναι αλλο απο το "Αραπ" του Μαρκου, το οποιο δεν ειναι αλλο απο τον γνωστοτατο "Βοτανικο"
Αχ, το ρεμπετικο! Παιχνιδια με τα χερια, με τα τελια, με την καρδια!
(κι ας κατηγορουν πολλοι τις "αντιγραφες")

Ο Σπυρος Περιστερης εγραψε το "Εβιβα ρεμπετες" που μας τραγουδισε πριν απο λιγο η Δασκαλα.

Συνηθιζε τις διφωνιες και τις τριφωνιες.

Μια περιφημη τριφωνια ειναι αυτη του Βαμβακαρης-Χατζηχρηστου-Σταμουλη στο τραγουδι

Το μινόρε της αυγης
Το Σπυρου Περιτεστερη
Στιχοι:Μ.Ματσας.
1947

Ξύπνα μικρό μου κι άκουσε
κάποιο μινόρε της αυγής
Για σένανε είναι γραμμένο
από το κλάμα κάποιας ψυχής

Το παραθύρι σου άνοιξε
ρίξε μου μια γλυκιά ματιά
Κι ας σβήσω πια τότε μικρό μου
μπροστά στο σπίτι σου σε μια γωνιά
Αφιερωμενο
Μία ακομα

# 39 στις 31/12/2004
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Παγιουμτζής Στράτος (Τεμπελης)
Γεννηθηκε στο Αίβαλι της Μ.Ασιας το 1902 και πεθανε στην Αστορια της Αμερικης το 1971
Μες της Πεντελης τα Βουνα
Μουσική/Στίχοι: Παγιουμτζής Στράτος


Μες της Πεντέλης τα βουνά,
στα πεύκα τριγυρίζω
τον Χάρο ψάχνω για να βρω,
μανούλα μου, μα δεν τον εγνωρίζω

Ένα γλυκό ξημέρωμα
τον Χάρο ανταμώνω
μες της Πεντέλης τα βουνά,
μανούλα μου, και του μιλώ με πόνο

Χάρε του λέω, άσε με
ακόμα για να ζήσω
εχω γυναίκα και παιδιά,
μανούλα μου, πες μου πού θα τ' αφήσω

Με βλέπει και χαμογελά
κι αρχίζω πια να σβήνω
μου λέει με δυνατή φωνή,
μανούλα μου, σε παίρνω,
δε σ' αφήνω
Το τραγουδι μιλαει για αντρα που επασχε απο φυματιωση και νοσηλευοταν στο Σανατοριο της Πεντελης.
Η φυματιωση θεριζε εκεινα τα χρονια και οι αρρωστοι απομονωνοταν σε σανατορια για την αποφυγη μεταδωσης της ασθενειας.
Ελαχιστοι θεραπευοταν.Οι περισσοτεροι απλα περιμεναν καρτερικα τον θανατο τους.
Πολλα ρεμπετικα τραγουδια ηταν επηρεασμενα απο αυτο ακριβως το γεγονος.Της προσμονης του επικειμενου θανατου ενος αγαπημενου προσωπου.
Ακομα ενα αναλογο τραγουδι ειναι το
"Αρρωστησα μαννουλα"
του Δ.Σεμση
τραγουδισμενο απο τη Ροζα Εσκεναζυ

Αρρώστησα μανούλα μου,
βαθιά είν' η πληγή μου
και λίγο-λίγο χάνεται
και σβήνει η ζωή μου.

Από μακριά οι φίλοι μου,
περνάνε κι αρωτούνε,
τι κάνω και πως βρίσκομαι
και με παρηγορούνε.

Τι ωφελεί αυτή η ζωή
πού είν' όλο φαρμάκι,
αρρώστησα και δεν μπορώ
και λιώνω απ' το μεράκι.

Μάνα μου πάρ' το απόφαση,
βάλε την δύναμη σου,
κι άλλες μανάδες κλάψανε,
δεν είσαι μοναχή σου

mummy

# 40 στις 31/12/2004
author
Γυναίκα / 43 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Πειραιάς) / Πειραιάς
Θέματα: 3
Απαντήσεις: 48
'Aρεσαν+: 0%
Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά
στιχοι-μουσικη: Μάρκος Βαμβακάρης

Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά
εμένα μ' αγαπούνε
μόλις θα μ' αντικρίσουνε
θυσία θα γινούνε

Όσοι δε με γνωρίζουνε
τώρα θα με γνωρίσουν
εγώ κάνω τη τσάρκα μου
κι άς με καλαμπουρίζουν

Εγώ φτωχός γεννήθηκα
στον κόσμο έχω γυρίσει
μέσα απ' τα φύλλα της καρδιάς
εγώ έχω μαρτυρήσει

Όλοι οι κουτσαβάκηδες
που ζούνε στο κουρμπέτι
έχουνε στη καρδούλα τους
πολύ μεγάλο ντέρτι
Η ομορφιά της ζωής κρύβεται σε απλά, καθημερινά πράγματα.
Επιλέξτε σελίδα: (1-14)
Σελίδες 12345678910Τελ.»
Δεν μπορείτε να απαντήσετε