Ο εύκολος τρόπος να κάνετε νέες γνωριμίες και σχέσεις!
Με περισσότερα από 535.000 μέλη,
το Sxeseis.gr είναι το μεγαλύτερο ελληνικό site γνωριμιών.
Το Sxeseis.gr συνδυάζει με μοναδικό τρόπο λειτουργίες κοινωνικής δικτύωσης ,σελίδας γνωριμιών, forums και chat rooms δίνοντας στα μέλη του περισσότερες δυνατότητες και ευκαιρίες επικοινωνίας και γνωριμίας, από οποιοδήποτε άλλο μέσο.
Μάθετε περισσότερα για το Sxeseis.gr
Είμαι :
Ενδιαφέρομαι για :
Ημ. Γεννήσης μου :
Κατοικώ :
Νομός :
Περιοχή :
Ουπς! Ξεχάσατε να συμπληρώσετε κάποιες πληροφορίες!
Ουπς! Η ημερομηνία γέννησης δεν είναι σωστή!
Εγγραφή
Δεν μπορείτε να απαντήσετε

Η βαρβαροτητα του γαμου..

Επιλέξτε σελίδα: (1-3)
Σελίδες 123

Dardana

# 1 στις 14/2/2005
author
Γυναίκα / 49 / Διαζευγμένη
Ουζμπεκιστάν
Θέματα: 414
Απαντήσεις: 64.651
'Aρεσαν+: 0%

Η βαρβαροτητα του γαμου..

Ειχα διαβασει σε μια συνεντευξη της Ελενας Ακριτα (την οποια τυχαινει να θαυμαζω ιδιαιτερα σαν επαγγελματια και σαν προσωπικοτητα) οπου ελεγε πως - κατα την αποψη της εννοειται - "ο γαμος εμπεριεχει μια δοση βαρβαροτητας".

Δεν μπορω τωρα να θυμηθω ακριβως πώς εξηγουσε αυτη την αποψη της (επεσα πανω στη συνεντευξη διαβαζοντας ενα περιοδικο που βρεθηκε μπροστα μου σε καποια αιθουσα αναμονης ιατρειου και υπεστην αποτομη διακοπη:ΡΡΡΡ). Νομιζω πως αναφεροταν στις διαφορες υποχωρησεις και συμβιβασμους που κανουμε προκειμενου να κρατησουμε ισορροπιες ή την αναγκη να λογοδοτουμε στον/ην συντροφο για διαφορες ενεργειες μας σημαντικες ή λιγοτερο σημαντικες, ή στον "εξαναγκασμο" να ειμαστε ετσι ή αλλιως προκειμενου να λειτουργει ο θεσμος αυτος του γαμου.

Αυτη η φραση μου εχει μεινει ανεξιτηλη στο μυαλο, και προσπαθω να την αποκρυπτογραφησω...

Εσεις πως θα νοουσατε αυτη τη φραση;; Και τελος, θα συμφωνουσατε με την συγκεκριμενη αποψη; Ή την θεωρειτε υπερβολικη;;

# 2 στις 14/2/2005
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Εξαρτάται πως αντιλαμβανόμαστε τον γάμο

Πάντως αν ο έρωτας είναι τυφλός, ο γάμος σίγουρα ξεστραβώνει

# 3 στις 14/2/2005
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
Η συγκεκριμένη κυρία έχει μια γενικότερη αφ υψηλού αντίληψη για πολλά θέματα.

Αν έτσι εννοει τη βαρβαρότητα, μάλλον έχει ζήσει πολύ άνετα και ψάχνει για βαρύγδουπες εκφράσεις εντυπωσιασμού.
Δεν την πάω καθόλου.

bigday

# 4 στις 14/2/2005
author
Ανδρας / 46 / Ελεύθερος
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Κηφισιά
Θέματα: 14
Απαντήσεις: 153
'Aρεσαν+: 0%
Αυτα μονο που δεν ειναι λογια της Ακριτα....τα εχουν πει κι αλλοι....πριν γεννηθει αυτη....το θεμα ομως δεν ειναι η Ακριτα....εχω να πω λοιπον οτι η Ελενα Ακριτα ...ως αποτυχημενη συζυγος μιας και δε θυμαμαι ποσα διαζυγια εχει παρει...καλο θα ηταν να της πεις....αυριο στο κομμωτηριο που θα τη συναντησεις...αυτο που βλεπεις κατω απο το κειμενο μου....που λεει κατι για τον ελληνα....

Τελος θα ηθελα να σου πω να μη θαυμαζεις ατομα οπως ειναι η Ακριτα...θα σε ηθελα ποιο ποιοτικη....θαυμασε καποιον που εχει προσφερει πραγματα στο κοινωνικο συνολο .....θαυμασε καποιον που εχει πει ....πραγματα...θαυμασε εναν Λιαντινη ....θαυμασε εναν Καραθεοδωρη....(ποιοι ειναι αυτοι ε?).......

σε θελω ποιοτικη...γιατι κι εσυ ψηφιζεις και εισαι ενας απο τους ανθρωπους που κανονιζουν τη τυχη και τη ποιοτητα της ζωης μας...
ασχετο ξεασχετο εγω τα ειπα και ξαλαφρωσα.....
Κάθε έλληνας έχει άποψη ...όπως και κώλο.

quite

# 5 στις 14/2/2005
author
Ανδρας / 56 / Παντρεμένος
Ν. Θεσσαλονίκης / Πυλαία
Θέματα: 4
Απαντήσεις: 719
'Aρεσαν+: 0%
υποχωρισεις και συμβιβασμους;;;

στην οικογενεια,στην αρχη ειδικα που ειμαστε μικροι.

στο στρατο,στη δουλεια,στους φιλους (εκτος αν εσυ παντα αποφασιζεις που θα πατε)..........

ο ανθρωπος δεν ειναι υγιης.

σε καμια φαση και σχεση .

ουτε οταν ειμαστε μονοι.

Dardana

# 6 στις 15/2/2005
author
Γυναίκα / 49 / Διαζευγμένη
Ουζμπεκιστάν
Θέματα: 414
Απαντήσεις: 64.651
'Aρεσαν+: 0%
Eυχαριστω οσους μπηκαν στον κοπο να απαντησουν. Καθε αποψη και λογος, σεβαστα.
Οπως ομως σεβομαι των αλλων τον λογο, ετσι θα ηθελα να σεβονται και οι αλλοι τον δικο μου.
Φιλε bigday, κανεις απο μας δεν εχει το δικαιωμα να λεει στον αλλο τι να θαυμαζει και τι οχι, οσο δε για την ποιοτητα, ειναι μια εννοια μαλλον υποκειμενικη. Αλλωστε δεν εξηγησα τι ακριβως θαυμαζω στο συγκεκριμενο προσωπο, αρα δεν μπορει κανεις να εχει πληρη αποψη του τι ακριβως θαυμασα. Ετσι;
(ευτυχως για σενα, δεν ψηφιζω στην Ελλαδα)

Φιλικα παντα,
Dardana

ranran

# 7 στις 15/2/2005
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 20
Απαντήσεις: 634
'Aρεσαν+: 0%
Νομίζω πως θεωρεί βαρβαρότητα να πρέπει να μένεις και να υπομένεις για μία ζωή τον ίδιο άνθρωπο. Να πρέπει να ξυπνάς κάθε μέρα και να τον βλεπεις δίπλα σου. Είναι ένα είδους "ισόβια δεσμά" και αυτό είναι βάρβαρο. Δεν συμφωνώ με την άποψη της Ακρίτα, αυτό όμως δεν έχει σημασία...

TARATATAgr

# 8 στις 15/2/2005
author
Ανδρας / 58 / Ελεύθερος
Ν. Αχαϊας / Αιγιο
Θέματα: 34
Απαντήσεις: 543
'Aρεσαν+: 0%
Όταν έχω απαιτήσεις έχω και υποχρεώσεις .........είναι βάρβαρο ??
Όταν υποχωρώ και υποχωρεί .............είναι βάρβαρο??
Όταν συμβιβάζομαι και συμβιβάζετε............ είναι βάρβαρο??
Όταν λογοδοτώ και λογοδοτεί (βαριά λέξη )............είναι βάρβαρο??
Όταν δίνω και δίνει χαρά..........είναι βάρβαρο ???
Όταν υπάρχει κατανόηση και αγάπη ..........είναι βάρβαρο ??
Όταν σε ευχαριστεί να κανείς πράγματα , για να την/τον βλέπεις χαρούμενη/ο
και ευτυχισμένη/ο........ είναι βάρβαρο
Όταν πονάς όταν πονά ........είναι βάρβαρο???
Όταν δεν κάνεις ότι δεν θέλεις να σου κάνει .............είναι βάρβαρο
Όταν την/τον σέβεσαι και σε σέβεται.......είναι βάρβαρο??
Όταν δέχεσαι και δέχεται τις ιδιαιτερότητες σου..........είναι βάρβαρο??
Όταν δεν την/τον ΣΥΝΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ και ΑΝΤΑΓΩΝΙΖΕΣΑΙ είναι...........βάρβαρο???


« ΟΧΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΓΑΜΟΥ " (είσαι από τους τυχερούς) »
Υ.Γ
ΒΑΡΒΑΡΟ θα ήταν , όταν στους δυο ενωμένους κρίκους
ο ένας είναι ΑΔΥΝΑΤΟΣ . Και......... είσαι υποχρεωμένος να
« αγαντάρεις » τις ισορροπίες για να μην σπάσει και πονέσουν
"τα κρικακια " που δεν φταίνε σε τίποτα ...........
Αλλά και τότε , εσύ είσαι ο ΒΑΡΒΑΡΟΣ ,του ίδιου σου του ΕΑΥΤΟΥ
Τσοπανάκος ήμουναβββπροβατάκια φύλαγα. ( Έψαξα γη και ουρανόμια περπατώ και μια πετώ στων δύο κόσμων το κενό να βρω την χαραμάδα )

Nicks_Re_Loaded

# 9 στις 15/2/2005
author
Ανδρας / 56 / Σε σχέση
Ν. Αχαϊας / Αιγιο
Θέματα: 10
Απαντήσεις: 740
'Aρεσαν+: 0%
Αγαπητή Dardana...επικολλώ κάποιο παλαιότερο μου σχόλιο σε άλλο άρθρο, που ταιριάζει με ότι θα ήθελα εδώ να σου απαντήσω...
"....Κι' αφού μίλησες για γάμο...θα σου πω ότι είναι ένα "ανόητο και απάνθρωπο σχέδιο ζωής".

Δεν υπάρχει κάτι πιο καταπιεστικό από ένα προσχεδιασμένο πλάνο που πρέπει να ξεκινήσει από κάπου και να καταλήξει κάπου. Αν αυτό δεν γίνει, οι άνθρωποι δυστυχούν. Και πολύ συχνά δυστυχούν λοιπόν.

... πρέπει όλοι να ανήκουμε κάπου. Ένα σκυλάκι που του έδωσες ένα χάδι στο δρόμο, σε παίρνει από πίσω γιατί θέλει να σου ανήκει.

Σύμφωνοι, ένα παιδί που έρχεται στον κόσμο, κάπου πρέπει να ανήκει.

Καμία Χριστιανική ή όποια εκκλησία όμως, δεν με πείθει, πως οι δεσμοί αίματος δεν αρκούν για να νιώθω αιώνια ταγός στη σχέση που γεννά η αγάπη και η ηθική συγγένεια.
Απεναντίας, ελεγχόμενος από μηχανισμούς εξαναγκασμού, και εκβιασμών στο όνομα των ανθρώπινων συναισθημάτων, να πρέπει να καταλήγω ανακόλουθος, αποστάτης, και γεμάτος ενοχές που σαν άνθρωπος θέλησα να "προοδεύσω" και να ελευθεριάζω, χωρίς να στερώ το παραμικρό από όσους αγαπώ και ακολουθούμαι..."

# 10 στις 15/2/2005
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by ranran
Νομίζω πως θεωρεί βαρβαρότητα να πρέπει να μένεις και να υπομένεις για μία ζωή τον ίδιο άνθρωπο. Να πρέπει να ξυπνάς κάθε μέρα και να τον βλεπεις δίπλα σου. Είναι ένα είδους "ισόβια δεσμά" και αυτό είναι βάρβαρο. Δεν συμφωνώ με την άποψη της Ακρίτα, αυτό όμως δεν έχει σημασία...


Καλωσόρισες !

Μου φαίνεται πως διάβασες υπερβολικά Αρκά.
Ο γάμος είναι η εκπλήρωση της επιθυμίας να είσαι με κάποιον που αγαπάς, να δημιουργείς οικογένεια μαζί και τόσα άλλα πράγματα, δεν είναι καταναγκαστικά έργα.
Τα ισόβια δεσμά δεν σημαίνουν να είσαι ισοβίτης, δεμένος στο νεροχύτη !


Το κάθε τι έχει το κόστος του όπως άλλωστε και η μοναξιά

Φιλικά

EPILEKTIKH_panidonistria

# 11 στις 16/2/2005
author
Γυναίκα / 68 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Παρασκευή
Θέματα: 40
Απαντήσεις: 1.714
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by Louise
Ο γάμος είναι η εκπλήρωση της επιθυμίας να είσαι με κάποιον που αγαπάς, να δημιουργείς οικογένεια μαζί και τόσα άλλα πράγματα, δεν είναι καταναγκαστικά έργα.



Φίλη μου Λουίζ, αυτή είναι η ΙΔΕΑ που έχουμε για το γάμο ΠΡΙΝ να διαβούμε το κατόφλι του......... Το ότι όμως δεν είναι αυτή στην πραγματικότητα, το αποδεικνύει το 60% των διαζυγίων.......

Δυστυχώς ή ευτυχώς, όσο κι αν είμαι υπέρμαχος της Ανοιχτής Επικοινωνίας ανάμεσα στα ζευγάρια, η τριβή της καθημερινότητας με ωθεί να συμφωνήσω με το φίλο μας Νικς

Κάποιες φορές λίγο παλαιότερα ισχυριζόμουν πως ο γάμος θα έπρεπε να είναι ένα "συμβόλαιο" με υποχρεωτική ημερομηνία λήξεως στο τέλος της δεκαετίας. Να μας αναλογούν το πολύ τέσσερις δεκαετίες, δηλαδή τέσσερις γάμοι και μετά ο καθένας μόνος του, διότι γερνάμε, ....παραξενεύουμε και δεν ανεχόμαστε μύγα στο σπαθί μας! Κουφό;;; Κι όμως το σκεφτόμουν σοβαρά! Θα είχαμε περισσότερη υπομονή και διαλλακτικότητα, αν ξέραμε πως υπάρχει ημερομηνία λήξεως............

Η Επιλεκτική
Ό,τι μάθαμε για να επιβιώσουμε, μας είναι άχρηστο για να ΖΗΣΟΥΜΕ! Εδώ http://sxeseis.gr/viewthread.php?tid=1662&page=3 βρίσκεται η αιτιολόγηση του ψευδωνύμου μου.

# 12 στις 16/2/2005
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

Παράθεση:
Originally posted by EPILEKTIKH_panidonistria
Φίλη μου Λουίζ, αυτή είναι η ΙΔΕΑ που έχουμε για το γάμο ΠΡΙΝ να διαβούμε το κατόφλι του......... Το ότι όμως δεν είναι αυτή στην πραγματικότητα, το αποδεικνύει το 60% των διαζυγίων.......

Δυστυχώς ή ευτυχώς, όσο κι αν είμαι υπέρμαχος της Ανοιχτής Επικοινωνίας ανάμεσα στα ζευγάρια, η τριβή της καθημερινότητας με ωθεί να συμφωνήσω με το φίλο μας Νικς

Κάποιες φορές λίγο παλαιότερα ισχυριζόμουν πως ο γάμος θα έπρεπε να είναι ένα "συμβόλαιο" με υποχρεωτική ημερομηνία λήξεως στο τέλος της δεκαετίας. Να μας αναλογούν το πολύ τέσσερις δεκαετίες, δηλαδή τέσσερις γάμοι και μετά ο καθένας μόνος του, διότι γερνάμε, ....παραξενεύουμε και δεν ανεχόμαστε μύγα στο σπαθί μας! Κουφό;;; Κι όμως το σκεφτόμουν σοβαρά! Θα είχαμε περισσότερη υπομονή και διαλλακτικότητα, αν ξέραμε πως υπάρχει ημερομηνία λήξεως............

Η Επιλεκτική


Φίλη Επιλεκτική

Αν μπαίνουμε στον γάμο έχοντας εξιδανικεύσει το έγγαμο βίο, σίγουρα έπεται μία απογοήτευση (και όχι μόνο).
Παλαιότερα η όλη ιστορία ήταν να φορέσει η κοπέλα το περιβόητο νυφικό, την κουλούρα και τη βέρα (ως επίσημη αναγνώριση και τολμώ να πω επιβεβαίωση, διότι η γεροντοκόρη ήταν πάντα αντικείμενο διακωμώδησης και γελοιοποίησης ή ακόμα και λύπησης) . Στη συνέχεια και πάλι ως επιβεβαίωση έπρεπε το ζευγάρι (περισσότερα ο άνδρας) να δείξει ότι είναι γόνιμος και ικανός (πόσοι δεν χαρακτηρίστηκαν προβληματικοί επειδή δεν παντρεύτηκαν ή γονιμοποίησαν !!!)
Αν ο γάμος (που τις περισσότερες φορές ήταν αποτέλεσμα συνοικεσίου) στηρίζεται σε τέτοιες βάσεις, πως είναι δυνατόν να πετύχει ?

Αν πάρουμε τον γάμο από την ρομαντική πλευρά και ως φυσικό επακόλουθο μεγάλου έρωτα, πάλι έπεται απογοήτευση μετά από εξιδανίκευσης του έγγαμου βίου (πόσα προβλήματα δεν προκύπτουν που δεν είχαν υπολογιστεί ?) διότι ο γάμος δεν σημαίνει «ζούμε τον έρωτά μας» μόνο.
Λίγοι είναι αυτοί που μπήκανε στον γάμο συνειδητοποιώντας τι σημαίνει στην πραγματικότητα.
Νομίζω πως η νέα γενιά είναι πιο συνειδητοποιημένη για το τι σημαίνει και αντιπροσωπεύει ο γάμος.
Παντρεύτηκα με την τρίτη μου σχέση (κοίτα πόσο άπειρη ήμουν !!) και φαντάζομαι πως για τις γυναίκες της γενιάς μου ισχύει το ίδιο (η γενιά μας όντως σπάει ρεκόρ στα διαζύγια). Σήμερα τα ζευγάρια παντρεύονται σε μεγαλύτερη ηλικία και αφού προνόησαν για τα ζωτικά και άλλα θέματα.
Σήμερα επίσης υπάρχει ενημέρωση και συμβουλευτική για θέματα γάμου πλην του γεγονότος ότι ζούμε σε πιο ελεύθερη κοινωνία. Δεν υφίσταται (ή τουλάχιστον όλο και λιγότερο) η ανάγκη να γίνει γάμος για κοινωνική επιβεβαίωση και αποδοχή. Ακόμα και γκέι να είναι κανείς, δεν γίνεται απορριπτέος κοινωνικά, πόσο μάλλον ο απλός εργένης.

Βλέπω κάτι ζευγαράκια Γερμανών, Γάλλων.... που ζουν πολύ αρμονικά και αγαπημένα μέχρι τέλος (και γνωρίζουμε τέτοια ζευγάρια).
Αναλύοντας την σχέση των ζευγαριών αυτών, βλέπουμε ότι υπάρχει σεβασμός του ατόμου αλλά και του χώρου του άλλου. Αποφεύγουν να κάνουν πράγματα που ενοχλούν τον άλλον, σέβονται τις στιγμές που ο άλλος θέλει να είναι λίγο μόνος του ή με τους φίλους του, έχουν συζητήσει και λύσει αυτά που τους ενοχλούν, δεν πνίγουν τον άλλον.
Ναι 40 χρόνια είναι πολλά με το ίδιο άτομο αν καθόμαστε συνέχεια στο κεφάλι του.
Τώρα γάμος με ημερομηνία λήξεως, δεν το βλέπω... είναι ωραίο να έχεις σύντροφο στα τελευταία χρόνια της ζωής σου (ειδικά τότε) διότι στο ενδιάμεσο, έχουμε την δουλειά μας, τα παιδιά μας, τους εραστές μας, μπορούμε να κάνουμε ταξίδια και πολλές άλλες δραστηριότητες. Στο τέλος όμως ???

Dardana

# 13 στις 16/2/2005
author
Γυναίκα / 49 / Διαζευγμένη
Ουζμπεκιστάν
Θέματα: 414
Απαντήσεις: 64.651
'Aρεσαν+: 0%
Εχοντας διαβασει τα σχολια ολων προσεκτικα, θελω και γω να προσθεσω κατι.

Θα συμφωνησω με την Λουιζ στο οτι τα νεα ζευγαρια, (ιδιαιτερα στην ηλικια που βρισκομαι εγω τωρα) ειναι πολυ πιο συνειδητοποιημενα.

Προσωπικα, θα μου αρκουσε να συζουσα με τον συντροφο μου. Δεν ενιωσα ποτε οτι ο γαμος "κατοχυρωνει" ουσιαστικα το οτιδηποτε, ουτε ποτέ ονειρευτηκα νυφικα και κουφετα. Ισως απλα ο γαμος ειναι κατι που "επιβαλλεται" κοινωνικα, ιδιαιτερα σε μικροτερες κοινωνιες οπως ειναι αυτη που ζω.
Η δεσμευση που ενδεχομενως αισθανομαστε απεναντι στον συντροφο μας, και η επιθυμια να ειμαστε μαζι του, δε χρειαζεται ενα χαρτι που να λεει πως ειμαστε παντρεμενοι. Δεν ζω σε κανενα "ροζ συννεφο", ξερω οτι ο γαμος ειναι δυσκολη υποθεση απο πολλες αποψεις και δε θεωρω τιποτα ως δεδομενο, περαν απο το οτι προτιθεμαι να προσπαθησω. Επισης εχω διαλεξει εναν ανθρωπο που δεν ειναι προεκταση του εαυτου μου οπως κι εγω δεν ειμαι προεκταση εκεινου, αλλα ειμαστε δυο διαφορετικα, ανεξαρτητα οντα που εχουμε κοινους στοχους. Οσο αυτο ισχυει, τοτε πιστευω πως ειμαστε σε καλο δρομο.

Οσον αφορα τα λεγομενα της Ακριτα, εγω προσωπικα δεν εχω νιωσει ακομα καμια βαρβαροτητα, απο τη στιγμη που οι δυο μας (εγω και ο συντροφος μου) διανυουμε ισες αποστασεις. Αν αυτο καποτε αλλαξει, τοτε ισως υποστω καποια βαρβαροτητα!

# 14 στις 16/2/2005
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %
«Ξεφυλλίζοντας» την ενότητα Γάμος, βλέπω οτι η λέξη «γάμος» έχει για τον καθένα από μας διαφορετική έννοια.
Είναι ο γάμος σκλαβιά; Είναι ένα συμβόλαιο με ημερομηνία λήξης; Είναι ένας αναχρονισμός; Είναι μια πικρή εμπειρία που δεν θέλουμε να επαναλάβουμε; Είναι μια πικρή εμπειρία που θέλουμε να επαναλάβουμε μήπως και τη δεύτερη ή τρίτη φορά μας βγεί πιο γλυκιά; Είναι μια κοινωνική σύμβαση για να αποκτήσουμε παιδιά; Είναι το μεσοδιάστημα ανάμεσα σε δύο διαζύγια; Είναι η ολοκλήρωση του έρωτα; Είναι ο θάνατος του έρωτα; Είναι το δέσιμο του γαιδάρου; Είναι η οικονομική εξασφάλιση; Είναι η συναισθηματική κάλυψη; Είναι το σεξ ίδιο μετά το γάμο; Είναι το σεξ ίδιο πριν το γάμο; Θα είναι το ταίρι μου ίδιο μετά από τριάντα χρόνια γάμου; Να κάνω παιδιά, ή να μην κάνω; Μήπως είναι όλα μια ιδέα;;;

Με τον άντρα μου είδαμε εξ αρχής το γάμο (το γάμο μας), ως την πιο σημαντική επένδυση της ζωής μας. Μια δουλειά πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης. Ενα διαρκή αγώνα για το «έσονται οι δύο εις σάρκα μίαν». Ολα τα άλλα, (δουλειές, λεφτά, κοινωνική αναγνώριση, γονείς, παρέες) είναι απλώς πάρεργα. Το εννοώ. Στα δεκαεφτά χρόνια που είμαστε μαζί, σε όλες τις αποφάσεις που πήραμε για τη ζωή μας, το πρωτεύον ήταν ο γάμος μας.
Εχω ακούσει οτι «είμαι τυχερή» που ο άντρας μου είναι αυτός που είναι, που τα παιδιά μου είναι όπως είναι, που «δεν έχω παράπονο» από τη ζωή μου. Δε συμφωνώ. Το μόνο «τυχαίο» γεγονός ήταν που γνώρισα έναν υπέροχο άνθρωπο, που τον αγάπησα και με αγάπησε. Ολα τα άλλα ήταν αποτέλεσμα σκέψης, προσαρμογής, εμπιστοσύνης, συμμετοχής, προσπάθειας και επιλογών.

Τα λέω βαριά; Μπα! Καμία σχέση! Και τις πλάκες μας τις κάνουμε, και τους καβγάδες μας τους κάνουμε, και τις τρέλες μας τις κάνουμε, και τα μούτρα μας τα κάνουμε, και τα σκαμπανεβάσματά μας τα έχουμε, όπως όλοι οι φυσιολογικοί άνθρωποι. Απλώς, ξέρουμε οτι τις λύσεις θα τις βρούμε εντός μας κι όχι εκτός μας.

Δε λέω οτι όλοι οι γάμοι πρέπει να είναι έτσι. Προφανώς, ο καθένας έχει τη δική του βιοθεωρία, κι ότι θεωρώ εγώ ως καλή πρακτική, για κάποιον άλλο μπορεί να αποβεί ολέθριο. Απλώς, θέλω να καταθέσω «από πρώτο χέρι» οτι, πώς να το κάνουμε, μπορεί ένας γάμος να εμπεριέχει εκτός από «μια δόση βαρβαρότητας» και «μια γενναία δόση ευτυχίας»!!

ranran

# 15 στις 16/2/2005
author
Γυναίκα / 42 / Παντρεμένη
Ν. Θεσσαλονίκης / Θεσσαλονίκη
Θέματα: 20
Απαντήσεις: 634
'Aρεσαν+: 0%
Καλωσόρισες !

Μου φαίνεται πως διάβασες υπερβολικά Αρκά.
Ο γάμος είναι η εκπλήρωση της επιθυμίας να είσαι με κάποιον που αγαπάς, να δημιουργείς οικογένεια μαζί και τόσα άλλα πράγματα, δεν είναι καταναγκαστικά έργα.
Τα ισόβια δεσμά δεν σημαίνουν να είσαι ισοβίτης, δεμένος στο νεροχύτη !


Το κάθε τι έχει το κόστος του όπως άλλωστε και η μοναξιά

Φιλικά


Καλώς σας βρήκα!
Καταρχήν δεν διαβάζω Αρκα....
Δεύτερον, αν διάβαζες προσεκτικότερα το μήνυμά μου, θα έβλεπες πως δεν συμφωνώ με την άποψη αυτή. Έγραψα απλά πως αντιλαμβάνομαι τα λόγια της Ακρίτα. Είμαι εδώ και 8 χρόνια με κάποιον και βλέπω τη φατσούλα του κάθε πρωί που ξυπνάω. Μου αρέσει, δεν το αλλάζω με τίποτε και δεν το θεωρώ βάρβαρο. Ο γάμος για εμένα δεν είναι φυλακή. Είναι αγάπη, έρωτας, συντροφικότητα, κατανόηση, κοινή πορεία!

Μυρτώ

# 16 στις 16/2/2005
author
Γυναίκα / 49 / Παντρεμένη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Πετρούπολη
Θέματα: 972
Απαντήσεις: 16.744
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by T_G_I_F
Δε λέω οτι όλοι οι γάμοι πρέπει να είναι έτσι. Προφανώς, ο καθένας έχει τη δική του βιοθεωρία, κι ότι θεωρώ εγώ ως καλή πρακτική, για κάποιον άλλο μπορεί να αποβεί ολέθριο. Απλώς, θέλω να καταθέσω «από πρώτο χέρι» οτι, πώς να το κάνουμε, μπορεί ένας γάμος να εμπεριέχει εκτός από «μια δόση βαρβαρότητας» και «μια γενναία δόση ευτυχίας»!!


Θα συμφωνήσω απόλυτα...
Ο καθένας βιώνει το γάμο του σύμφωνα με το εάν η επιλογή του συντρόφου του ήταν αυτή που έπρεπε ή όχι...

Προσωπικά , δεν έχω νιώσει ούτε βαρβαρότητα , ούτε αποκλεισμό , ούτε καταπίεση....ούτε τίποτα παρόμοιο.
Αντίθετα , νιώθω πιο ελεύθερη παρά ποτέ...και το ομορφότερο από όλα είναι ότι σε όλα μου τα ταξίδια έχω την καλύτερη παρέα του κόσμου - τον άντρα μου.

Οχι μόνο δεν νιώθω καταπίεση , αλλά χωρίς αυτόν αισθάνομαι ότι η ζωή μου είναι ατελής! Τίποτα δεν μου προκαλεί χαρά εάν δεν μπορώ να το μοιραστώ μαζί του και τίποτα δεν έχει την ίδια αξία εάν δεν βρίσκεται και αυτός εκεί.

Μπορώ να δεχτώ όμως ότι ο γάμος μπορεί να είναι βαρβαρότητα και θάνατος και φυλακή όταν είσαι με τον λάθος άνθρωπο - όταν έχεις δέσει τη ζωή σου με ένα ξένο!

Hereβs to the crazy ones. The rebels. The troublemakers. The ones who see things differently. While some may see them as the crazy ones, we see genius. Because the people who are crazy enough to think they can change the world, are the ones who do.

bianka

# 17 στις 16/2/2005
author
Γυναίκα / 58 / Ελεύθερη
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Κηφισιά
Θέματα: 25
Απαντήσεις: 895
'Aρεσαν+: 0%
Οχι δε θα συμφωνησω με τη συγκεκριμενη αποψη και τη θεωρω υπερβολικη...Δεν υπαρχει λογος να ειναι καποιος σε ενα τετοιο γαμο, οπου θεωρει βαρβαροτητα το απολυτα φυσιολογικο μοιρασμα.....
Εαν νιωθει ετσι....τοτε δε πρεπει να ειναι μεσα σε ενα γαμο....γιατι μαλλον δεν ειναι σωστος...
πρεπει να δωσεις τελικα για να μπορεις να παρεις,αυτο που θα σε παει μακρυτερα απτους αλλους...

Nicks_Re_Loaded

# 18 στις 16/2/2005
author
Ανδρας / 56 / Σε σχέση
Ν. Αχαϊας / Αιγιο
Θέματα: 10
Απαντήσεις: 740
'Aρεσαν+: 0%

Ζούμε...

δύο είδη γάμου.

Τον γάμο μας, και τον γάμο των τρίτων όπως φαίνεται "έξω".

Ακλόνητες οι θεωρίες. Και πολύ περισσότερο από όσους έχουν ξεκάθαρη αίσθηση του τοπίου.
Ακούς απόψεις όπως της Μυρτώς ή της TGIF, ακούς και αυτές του Nicks και λοιπών μπλαζέ και βαρεμένων ακούς και της Επιλεκτικής, που κατόρθωσε με σύνεση και στωικότητα να ισορροπήσει στον απόηχο όλων των "μαχών".

Και βέβαια μιλάμε για Ελληνικό γάμο.
Γιατί κι' εγώ δεκαετίες τώρα, είδα Σουηδέζες, Γερμανίδες κι Αμερικάνες να ζουν τα νιάτα τους πραγματικά απελευθερωμένες σεξουαλικά, να τα χορταίνουν χωρίς υπόλοιπα κι' απωθημένα, και κατόπιν να γίνονται άψογες μητέρες και σύζυγοι, και όπου χρειάζεται να χωρίζουν και πολιτισμένα και να παραστέκονται όπως ελάχιστες περιπτώσεις γνωρίζω από τα της Ελληνικής κοινωνίας.

Μιλάμε λοιπόν για τα τεκταινόμενα της Ελληνικής πραγματικότητας που απορρέει μέσα από την νοοτροπία, το σκεπτικό τα ήθη αν θέλετε, μα και τις συνήθειες.

Βάρβαρο λοιπόν για μένα που θέλω να βλέπω την αλήθεια, είναι η ταφόπλακα που μπαίνει στο αυτονόητο δικαίωμα της γυναίκας, να διατηρεί τα κεκτημένα της προ του γάμου.
Τ ζίφος αγαπητή Τgif.
Κοινωνικός ρατσισμός απέναντι στην γυναίκα.
Στα παραλιακά φίλε TARATATA (ξέρεις ποια εννοώ) ο επώνυμος γνωστός και μη εξαιρετέος για τις κλειστές κοινωνίες, ανυποψίαστος για τις μεγάλες, θα σαλιαρίζει μέχρι πρωίας με το πιπίνι αλλά πού ρε παιδιά ο μπαγάσας?? Μπροστά στο Μήτσο το μπάρμαν, τον χοντρό το διευθυντή της τράπεζας, τον Μάκη τον κολλητό του εφόρου, τον μαλάκα τον πρώην της κάπου πιο πέρα και πάει λέγοντας.
Δεν το παίρνει ας πούμε το πιπίνι να το ξεμοναχιάσει, να βγάλει τις μαύρες του αν μπορεί και δεν είναι μούφα η όλη φάση και να κρατήσει έστω τα προσχήματα.
Και την άλλη μέρα ο ευυπόληπτος κυκλοφορεί χαίροντας άκρου σεβασμού και περνάει για μάγκας και πετυχημένος.
Η φρεσκοπαντρεμένη πολλές φορές κυρία του, ούτε να διανοηθεί να βγει μόνη της για ένα ποτό, ακόμα και με τις πασίγνωστες φίλες, πρέπει να πλαισιωθεί από περιβάλλον που λειτουργεί καταπιστευματικά.
Να πάμε τώρα στα του σπιτιού?
Ας μην πάμε γιατί δεν θα χουμε τελειωμό.
Και θ' αναγκαστώ να γίνω χυδαίος και δεν θέλω.
Η πλάκα είναι πως τον γάμο πιο πολύ τον υπερασπίζονται, αυτοί που καταφανώς τον καταπατούν ως προς την ηθική δέσμευση. Οι κερατώνοντες δηλαδή και πιθανώς κερατάδες. Αυτοί που τον χρησιμοποιούν για το άντρο της ασφάλειας, με την οποία ως εχέγγυο θα βγουν να δείξουν σ΄εαυτούς και αλλήλους πόσο μάγκες είναι που ξενοπηδάνε ενόσω η γυναίκα φυλάει τα κουτσούβελα και που πριν την παντρευτούν έψαξαν να την βρουν παρθένα αφού είχαν ξεπαρθενιάσει πρώτα καμιά σαρανταριά, την βρήκανε στυλάκι αν όχι λίγο ζουμερούλα, και την άφησαν φακλάνα για να έχουν και κάθε δικαιολογία. Κι αυτά μοιάζουν να είναι εικόνες από μια άλλη εποχή, μα να που δεν είναι. Είναι δίπλα μας καθημερινά. Και φωνάζουν αυτοί υπέρ του γάμου πιο πολύ και από τους μετριοπαθείς και προβληματισμένους. Τι ντροπή αλήθεια. Τι ξεφτίλα. Τι ντροπή ν' ακούς συχνά από γυναίκες, να χρησιμοποιούν για τον "κουβαλητή" τους την έκφραση : Mου παρέχει !! Το ακούω σχεδόν κάθε μέρα. Τι κρίμα να βλέπεις νέα ζευγάρια να μην μπορούν ν' αντισταθούν στο κόμπλεξ του οικονομικού ανταγωνισμού με όμορα, και συχνά να γίνονται οι συγκρίσεις που καταλήγουν υπέρ, πεδίο αυτοσεβασμού και τεκμήριο επιτυχούς έκβασης της οικογενειακής εικόνας. Τι κρίμα να αποτελεί το κουτσομπολιό το πρώτο και καλύτερο μέσο επικοινωνίας, απασχόλησης, και μεθοδολογίας της εποικοδομητικής κοινωνικής ανάλυσης.
Τι αίσχος να γνωρίζει ο επαγγελματικός περίγυρος τις επιδόσεις του συζύγου και τα βίτσια της κυρίας.
Αυτά τα καθημερινά και άλλα τόσα χιλιάδες ελεεινά, που θα μπορούσα ν' απλώσω χαλιά, τα βλέπω καθημερινά και τα τρώω στην μάπα. Γι αυτό και τα χλευάζω με μανία σχεδόν.
Αυτός είναι ο γάμος που βλέπω εγώ να συμβαίνει.
Αυτές βλέπω να είναι οι αιτίες των διαζυγίων.
Όσοι έχετε φίλους δικηγόρους αστικών, θα μπορέσετε να μάθετε λεπτομέρειες που κόβουν την ανάσα

Όχι ρε παιδιά.
Οι εξαιρέσεις είναι φωτεινές κι' επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Αν τουλάχιστον καταλάβουμε πως δεν γίνεται να αποτελεί αιτία να φάμε τα χρονάκια μας, ο φόβος του ποιος αύριο που θα γίνουμε "ραμολί" θα φέρνει ένα ποτήρι τσάι στο κρεβάτι, ίσως δούμε και στην συνέχεια πως δύο άνθρωποι πρέπει να ενώνουν τις ζωές τους μόνο όταν έφτασαν στο σημείο να μην φοβούνται καθόλου την "γύμνια" τους απέναντι στον άλλον.

Μέχρι τότε ας λέμε λιγότερα όσοι τουλάχιστον δεν έχουμε ξεκάθαρα θετικά και ικανά τον αριθμό παραδείγματα.

# 19 στις 17/2/2005
author
Ανενεργό μέλος
Θέματα:
Απαντήσεις:
'Aρεσαν+: %

... αυτή για μας είναι η ζωή, η άλλη είναι των άλλων

Ζούμε...

δύο είδη γάμου.
Τον γάμο μας, και τον γάμο των τρίτων όπως φαίνεται "έξω".


Μεγάλη κουβέντα είπες, δάσκαλε!
Κατά καιρούς, έχω μπει στον πειρασμό να σχολιάσω, εδώ, δημοσίως, διάφορα τέτοια παραδείγματα, σαν αυτά που ανέφερες, παραδείγματα από πολύ κοντινούς μου ανθρώπους, που παρακολουθώ τον «έγγαμο βίο τους» σχεδόν «από μέσα». Σχεδόν. Και κάθε φορά που ξεκινάω να γράψω γι αυτούς τους ανθρώπους κι αυτούς τους γάμους, κάτι με σταματάει και τα σβήνω όλα και δε γράφω κουβέντα. Γιατί αυτό που εγώ θα βίωνα ως πλήρη αποτυχία του δικού μου γάμου, αποτελεί γι αυτούς την πεμπτουσία της επιτυχίας. Και γιατί αυτοί θα χαρακτήριζαν το δικό μου γάμο «μικροαστικό», «βαρετό», θα έλεγαν τον άντρα μου «κορόιδο» κι εμένα «θύμα».

Γιατί, αγαπητέ μου Nicks, παρακολουθώντας τους όλα αυτά τα χρόνια ανακαλύπτω οτι αυτοί οι άνθρωποι ζουν απολύτως ικανοποιημένη μέσα στη σύμβασή τους, και δεν έχουν καμία διάθεση να ζήσουν ενός άλλου είδους σχέση κι ενός άλλου είδους ζωή.

Και μπορεί εμένα κι εσένα να μας θλίβουν τέτοια φαινόμενα, και να τα χλευάζομε, και να μη μπορούμε να πιστέψουμε οτι συμβαίνουν στην εποχή μας, αλλά για πάρα πολλούς ανθρώπους αποτελούν πολύ-πολύ συνειδητές επιλογές.
(Δε μιλάω για το κοριτσάκι που το παντρέψανε με το ζόρι οι δικοί του στα 17 και βρίσκεται εγκλωβισμένο σε ένα γάμο-κόλαση. Μιλάω για τους άλλους. Που δεν πιέστηκαν. Που απλώς συμβιβάστηκαν σε βίους και μοναξιές παράλληλες γιατί απλώς δε νοιάζονται αρκετά. Γιατί έτσι τους βολεύει.)

Γι αυτό, αγαπητέ μου Nicks, έχω πάψει να κρίνω και να συγκρίνω τις ζωές των άλλων. Είναι απόλυτα ικανοί να παντρεύονται, να ερωτεύονται, να χωρίζουν χωρίς τη δική μου συγκατάθεση.
Γιατί, αγαπητέ μου Nicks, δεν είναι το πρόβλημα ο γάμος. Δεν είναι ο γάμος που μεταμορφώνει τους ανθρώπους από πρίγκηπες σε βατράχους. Ο γάμος είναι απλώς ένας άλλος τρόπος για να εκφράσουμε τον εαυτό μας.

EPILEKTIKH_panidonistria

# 20 στις 17/2/2005
author
Γυναίκα / 68 / Σε διάσταση
Ν. Αττικής (Αθήνα) / Αγία Παρασκευή
Θέματα: 40
Απαντήσεις: 1.714
'Aρεσαν+: 0%

Παράθεση:
Originally posted by T_G_I_F
δεν είναι το πρόβλημα ο γάμος. Δεν είναι ο γάμος που μεταμορφώνει τους ανθρώπους από πρίγκηπες σε βατράχους. Ο γάμος είναι απλώς ένας άλλος τρόπος για να εκφράσουμε τον εαυτό μας.



Κι επειδή, φίλη Ζιφούλα, με βρίσκει απολύτως σύμφωνη το παραπάνω κομμάτι σου, αναρωτιέμαι συχνά αν η απαξιωτική αντίληψη που κάποιες φορές ισχυριζόμουν για το γάμο βγαίνει μέσα απ' την προσπάθεια ΜΗ ΟΜΟΛΟΓΙΑΣ της δικής μου (ή εμάς των υπολοίπων) αποτυχίας....... Είναι δηλαδή, η ανάγκη μας να σταματήσουμε και να αποσείσουμε απ' το τομάρι μας τις ενοχές μας, για τη λανθασμένη πορεία μας εντός του γάμου.......... (Φυσικά δεν είναι άμοιρο το γεγονός ότι αυτή η λανθασμένη πορεία είχε προσχεδιαστεί ΕΡΗΜΗΝ μας στην πρώτη μας οικογένεια, μέσω της αυτοεικόνας που διαμορφώθηκε σ' αυτήν την οικογένεια και που την στήριξε!)

Αν προσέξεις, σε ότι αφορά τον ισχυρισμό μου, μίλησα στον παρελθοντικό χρόνο του Παρατατικού. Μια σκέψη μου, δηλαδή, που συχνά έκανα στο παρελθόν μου.........

Διότι, κατά βάθος, σήμερα πια, ΞΕΡΩ πως έχεις δίκιο.... Για όλες τις καταστάσεις, ο Άνθρωπος είναι το μέτρο.... Και βεβαίως κατάσταση νοείται στην προκειμένη περίπτωση ο γάμος.

Το χρόνο όμως δεν μπορώ να τον γυρίσω πίσω, δυστυχώς......................................

Η Επιλεκτική
Ό,τι μάθαμε για να επιβιώσουμε, μας είναι άχρηστο για να ΖΗΣΟΥΜΕ! Εδώ http://sxeseis.gr/viewthread.php?tid=1662&page=3 βρίσκεται η αιτιολόγηση του ψευδωνύμου μου.
Επιλέξτε σελίδα: (1-3)
Σελίδες 123
Δεν μπορείτε να απαντήσετε