"Διαταραχή πανικού" - από την Μαρία Λασσιθιωτάκη, Ψυχολόγο

Από: Sxeseis | Διαβάστηκε 12830 φορές
Η διαταραχή πανικού ανήκει στις νευρώσεις και ο εντοπισμός της προέρχεται από τις εύστοχες παρατηρήσεις του Jacob Mendes de Costa, στη διάρκεια του Αμερικανικού εμφύλιου πολέμου. Τοτε, χαρακτηρίσθηκε ως σύνδρομο της ευερέθιστης καρδιάς, και περιελάμβανε αρκετά από τα συμτώματα, που τώρα παρατηρούνται στην διαταραχή πανικού.

Πρώτος ο Freud, παρατηρεί φαινόμενα πανικού, σχετικά με αγοραφοβία. Η περιγραφή του αφορά άτομα, που δεν μπορούν να παραμείνουν σε δημόσιο χώρο, χωρίς τη συνοδεία συγγενών η φίλων. Διαταραχή πανικού μπορεί να υπάρχει με ή χωρίς αγοραφοβία, όπως και η αγοραφοβία μπορεί να μη συνοδεύεται από κρίσεις πανικού.

Πριν από κάθε ψυχολογική διάσταση της διαταραχής πανικού, θα πρέπει να αποκλεισθούν παθολογικά αίτια, όπως η μυοκαρδιοπάθεια. Ο υψηλός τόνος του νοραδενεργικού συστήματος στους ασθενείς με μυοκαρδιοπάθεια, φαίνεται να είναι και ο λόγος που προσβάλλονται από πανικό. Αλλά και ασθενείς με τη νόσο του Parkinson, χρόνιους πόνους, πρωτοπαθή χολική κίρρωση καθώς και επιληψία, φαίνεται να είναι ευάλωτοι σε κρίσεις πανικού.

Ο πανικός εμφανίζεται απροειδοποίητα και συνήθως έχει προηγηθεί κάποιας μορφής αναστάτωση ή χρήση αλκοόλ, ουσιών Η χρόνια βίωση των πανικών διαταράσσει την κοινωνική, εργασιακή και προσωπική ζωή.

Φύλο

Από τα ερευνητικά δεδομένα, η διαταραχή πανικού φαίνεται να προσβάλλει 2-3 φορές περισσότερο τις γυναίκες, αν και υπάρχει πιθανότητα τα στοιχεία, αναφορικά με τους άνδρες να είναι ελλειπή και τα δυο φύλα να μην εμφανίζουν αξιόλογες διαφορές.

Αιτίες:

Γενετικοί παράγοντες

Χωρίς να υποστηρίζεται αξιόπιστα από τις μελέτες, φαίνεται να υπάρχει μια κληρονομική τάση εμφάνισης της διαταραχής.

Ψυχικοί και Κοινωνικοί παράγοντες

Το διαζύγιο ή ο χωρισμός και η διάλυση μιας διαπροσωπικής σχέσης μπορεί να γίνει αιτία πανικού. Αυτό εξηγείται από την υπόθεση ότι τα στρεσογόνα γεγονότα προκαλούν νευροφυσιολογικές αλλαγές. Φαίνεται ότι τα στρεσογόνα γεγονότα έχουν ένα βαθύτερο και ασυνείδητο νόημα για τους ασθενείς. Οι ψυχαναλυτές αντιλαμβάνονται τον πανικό σαν μια μη επιτυχή προσπάθεια να ελεγχθούν οι ενορμήσεις, που προκαλούν άγχος. Μια άλλη επίσης υπόθεση μιλά για την πυροδότηση του παιδικού άγχους της εγκατάλειψης, σε συνθήκες δημόσιων χώρων και που έχει απωθηθεί ή μετατεθεί από τους μηχανισμούς άμυνας.

Αν και πολλοί ασθενείς λένε ότι ο πανικός εμφανίσθηκε αιφνιδιαστικά και χωρίς κανένα φανερό λόγο, φαίνεται ότι έχει προηγηθεί κάποιο στρεσογόνο γεγονός, και δεν κατάφεραν να προσαρμοσθούν φυσιολογικά, να το πάρουν απόφαση και να συνεχίσουν.

Συμπτώματα

Ταχυκαρδία, εφίδρωση, τρεμούλες, λαχάνιασμα, αίσθημα πνιγμού, πόνοι στο στήθος, ναυτία, ζάλη, αστάθεια, ρίγη, φόβος ότι κάποιος θα τρελαθεί, απώλεια ελέγχου.

Η Διαταραχή Πανικού εμφανίζεται σε όλες σχεδόν τις ηλικίες, από την εφηβεία μέχρι τη μέση περίοδο της ζωής.

Η εμφάνισή της φαίνεται να έχει σχέση με ψυχικούς και κοινωνικούς παράγοντες, αλλαγές ζωής αλλά πολλές φορές είναι συνέπεια και οργανικών προβλημάτων, όπως καρδιαγγειακά προβλήματα, παθήσεις του αναπνευστικού, ενδοκρινικές και νευρολογικές παθήσεις, κατάχρηση ή στέρηση ουσιών, κλπ. Πολλές φορές μοιάζει με την προσποίηση και την υποχονδρίαση αλλά έχει διαφορετικό κέντρο άγχους και φόβου. Συχνά, τα άτομα που πάσχουν από πανικό μιλούν για αυτοκτονία, πίνουν και γενικά αλλάζουν τη συμπεριφορά τους.

Πανικός με αγοραφοβία

Συνήθως, ο πανικός με αγοραφοβία συνοδεύεται και με καταθλιπτικά συμπτώματα, κατάθλιψη ή άλλου είδους φοβίες.

Θεραπεία

Οι ασθενείς με διαταραχή πανικού ανταποκρίνονται πολύ καλά στη φαρμακοθεραπεία αλλά και σε ψυχοθεραπευτικές διαδικασίες, με την αντιμετώπιση της κατάστασης στην πράξη κλπ. Η αλλαγή νοοτροπίας και συμπεριφοράς, οι τεχνικές χαλάρωσης, οι αναπνευστικές ασκήσεις, η σταδιακή αντιμετώπιση της πραγματικότητας- για να βεβαιωθεί κάποιος ότι δεν κινδυνεύει πραγματικά- αλλά και άλλες μορφές θεραπείας , βοηθούν και ανακουφίζουν, με μακροχρόνια αποτελέσματα.


Αξιολόγηση

Το άρθρο έχει αξιολογηθεί με 4.3 / 5 σε 25 ψήφους

Κάντε τη δική σας αξιολογηση για το άρθρο:

Επιστροφή

Τα σχόλια σας

MARAMI
στις 6/2/2007
1
Θεραπευεται η διαταραχη πανικου;

ΓΕΙΑ ΣΑΣ . ΣΥΓΧΑΡΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΑΣ.Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΞΑΝΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΥΦΕΣΗΣ ;

MARAMI
στις 6/2/2007
2
Θεραπευεται η διαταραχη πανικου;

ΓΕΙΑ ΣΑΣ . ΣΥΓΧΑΡΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΑΣ.Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΤΑΛΑΙΠΩΡΕΙ ΠΟΛΥ ΚΟΣΜΟ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΟΥΝ ΞΑΝΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΕΓΑΛΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΥΦΕΣΗΣ ;

στις 6/2/2007
3

Πολυ καλο το αρθρο σας μας εδωσε πολλες πληροφοριες για κατι που αντιμετοπιζουν πολλοι ανθρωποι. Θα ηθελα αν ειναι εφικτο να γραψεται και ενα αρθρο για την αγοροφοβια ευχαριστω εκ τον προτερων

vromoskylo
στις 7/2/2007
4

συγχαρτηρια κι απο μενα για το αρθρο αυτο... αν και καλο θα ηταν να το αναπτυξετε λιγο περισσοτερο κυριως οσον αφορα στη θεραπεια του πανικου.

andrax
στις 9/2/2007
5

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΑΣ. ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΑΘΩ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΤΗΣ ΚΛΙΝΙΚΗΣ ΥΠΝΩΣΗΣ

Sweet-storm
στις 9/2/2007
6

Μεγαλη ελλειψη πληροφορησης υπαρχει για το συγκεκριμενο θεμα και τις περισσοτερες φορες οι ανθρωποι γυρω απο το ατομο που υποφερει δεν κατανοουν το προβλημα. Συγχαρητηρια λοιπον για το αθρο σας!

blondleo
στις 25/2/2007
7
Τη βίωσα και εγώ...

και πλέον με την βοήθεια ψυχολόγου έχω μάθει να αντιμετωπίζω τις σκέψεις που δημιουργούν τις κρίσεις πανικού.Η ασθένεια αυτή άλλαξε τον τρόπο που βλέπω πια τον εαυτό μου.Δεν είναι "κραυγή για προσοχή", πραγματικά νιώθεις ότι κινδυνεύει η ζωή σου.Συνήθως έρχεται αγκαζέ με την κατάθλιψη.Αντιμετωπίζεται εύκολα αν ο ασθενής συνεργάζεται με το γιατρό του.Ο δικός μου συνήθιζε να αποκαλει τη διαταραχή πανικού "κρυολόγημα".Οι πάσχοντες, μη φοβάστε να μιλήσετε, οι άνθρωποι που υποφέρουν νιώθουν καλύτερα όταν ξέρουν ότι δεν είναι μόνοι.

nekrh
στις 28/2/2007
8
καλησπέρα

Από προσωπική μου πλευράς πιστεύω ότι το είχα βιώσει κάποια χρονική στιγμή αλλά δεν χρειάστηκε να προσφύγω στην βοήθεια κάποιου ειδικού το αντιμετώπισα μόνος μου .Πως? απλά έβαλα τον εαυτό εκείνη τη στιγμή να καταλάβει ότι είναι όλα πλασματικά (ίσως είναι δύσκολο αλλά το έκανα χωρίς να υποστηρίζω ότι ένας ψυχολόγος δεν είναι καλύτερη λύση). Πάντως παιδία βρίσκεσαι αλλού όταν το έχεις ,πραγματικά δεν θέλεις να κάτσεις σε ένα σημειο το μονο μερος που ενιωσα καλα ηταν το σπιτι μου. Τα συμτπωματα ειναι αρκετα δυσαρεστα αλλα θα ελεγα και πλασματικα διοτι στην ουσια βρισκεσαι σε μια κατασταση η οποια δεν μπορει πιστευω (δεν ειμαι γιατρος) να σου προκαλεσει κακο σωματικα δηλαδη να παθεις εγκεφαλικο , καρδια η οτιδηποτε αλλο, απλα ταχυπαλμια , ιδρωτας μουδιασματα . Δεν ηταν λιγες οι φορες που απο φοβο και μονο δεν πηγαινα καπου , πραγματικα περιοριζεσαι γινεσαι αντικοινωνικος και το σημαντικοτερο νομιζεις οτι εχεις κατι παθολογικο και βαζεις ολες τις σκεψεις στο μυαλο σου για το οτι εχεις κατι κακο, συχνα παντως εχω ακουσει οτι το εχουν βιωσει και σε πτηση και τοτε τι κανεις? ειλικρινα στο τελος θα ηθελα να πω οτι ισως να το παθω ξανα στο μελλον και δε θα έλεγα όχι στη βοήθεια ψυχολόγου άλλωστε η βοήθεια του γιατρού είναι η σίγουρη λύση...μην απογοητεύεστε για κάθε πρόβλημα υπάρχει λύση είστε περισσότερο δυνατός από ότι νομίζετε...

στις 21/3/2007
9

συχαρητηρια και απο εμενα για το αρθρο σας....σιγουρα ειναι πολυ ενδιαφερον...εχω βιωσει και εγω τον πανικο και ξερω τι δυσκολο ειναι να εχεις κρησεις πανικου...αλλα με την βοηθεια ειδικου σημερα ζω φυσιολογικα....ευχομαι σε ολους οσους πασχουν απο πανικο να μην δηλιασουν και να ζητησουν βοηθεια,γιατι μονο με βοηθεια μπορουν να γυρισουν στην φυσιολογικη τους ζωη....

deerhunter
στις 11/4/2007
10

Συχωρέστε με αν κάνω λάθος, αλλά σύμφωνα με ότι έχω διαβάσει αλλά και με τις συζητήσεις μου με άτομο που πάσχει από κρίσεις πανικού εδώ και αρκετά χρόνια, μεγάλο ρόλο παίζει και ο θυροειδής αδένας.Τα περισσότερα άτομα που πάσχουν από κρίσεις πανικού έχουν πρόβλημα με το θυροειδή τους.

evanggel
στις 29/4/2007
11

θα προτιμούσα αντί για διαγνωστικά πράγματα για ασθένεις, να μάθω για το πως μπορούν να βελτιωθούν οι άνθρωποι. Θα πρέπει ωστόσο να πω ότι μου κίνησαν το ενδιαφέρον όσα γράψατε και χαίρομαι διότι πρέπει να είμαστε και συμπατριώτες ( εννοώ την Κρήτη)

στις 30/5/2007
12
Μπράβο!!!

Μπράβο! Το θέμα είναι πολύ καλό και πιστεύω πως αφορά αρκετούς ανθρώπους. Προσωπικά εχω βιώσει και εξακολουθώ να βιώνω κάποιες στιγμές ένα είδος πανικού. Παράδειγμα: 'Οταν είμαι σε αυτοκίνητό, ΙΧ, τρέμω στην ιδέα της ταχύτητας. Φοβάμαι τους εθνικούς δρόμους, τις λεωφόρους και γενικά την μεγάλη και έντονη κυκλοφορία. Επίσης,
ενω έχω κάνει αρκετά αεροπορικά ταξίδια , τώρα , στη σκέψη μόνο ότι θα μπώ σε αεροπλάνω με πιάνει πανικός. Αυτό το συναίσθημα του φόβου το έχω αρκετά χρόνια τώρα, αλλά, το πολεμάω όσω μπορώ και καταφέρνω (όχι πάντα) να το ελέγχω. Αυτά τα λίγα από εμένα. Και πάλι μπράβο! για το άρθρο σας.

katerina22
στις 13/8/2007
13
Καλέ?Δεν είμαι μόνη μου?

Έτρεμα να παώ μόνη μου κάπου,με το που ξεμιτούσα από το σπίτι να σου πάλι οι ζαλάδες,οι ναυτίες,οι ταχυκαρδίες,επ ουδενί δεν έμπαινα σε λεωφορεία και πάντα όταν έβγαινα έπρεπε να καθόμουν δίπλα στην τουαλέτα ή στην έξοδο. Δεν το συζητάω για στρεσογόνες καταστάσεις όπως πχ να εξεταστείς σε κάτι...Με βοήθεια ειδικού το ξεπέρασα...Σχεδον δηλαδή...Σήμερα πάλι κάτι αισθάνθηκα και αυτό με προβλημάτισε για το αν όντως θεραπεύεται..Μπορεί να ήταν το ότι απλώς δεν είχα φάει και οτι έκανε ανυπόφορη ζέστη έξω...Το κακό είναι ότι αυτός που το χει περάσει τα συνδέει όλα με τις κρίσεις πανικου,και όταν το κάνεις αυτό δεν θέλει και πολύ να ξανακυλίσεις. Άλλωστε είναι ένας φαύλος κύκλος που δεν θέλει και πολύ να ξεκινήσει...Τα γνωστά,αγχώνομαι για το μήπως αγχωθώ,φοβάμαι μήπως φοβηθώ,και οι υπόλοιπες φοβερά λογικές σκέψεις!
Συγχαρητήρια για το άρθρο σας πάντως!Αναμένουμε και για συνέχεια!!Ενδιαφέρει πολύ κόσμο τελικά..Όχι μόνο αυτούς που το ζούμε αλλά και τους άλλους με τους οποίους συναναστρεφόμαστε και δεν ξέρουν,και δεν καταλαβαίνουν τις ανεξήγητες ενέργειες μας και δεν διστάζουν πάντα για πλάκα να μας πουν και τρελούς. Μόνο που είναι αρκετά οδηνυρό από μόνο του για να σηκώνει πλάκες...

DiathesimosNikos
στις 21/8/2007
14
Είχατε και σεις παρόμοια εμπειρία με αυτή που είχα με γνωσιακή θεραπεύτρια:

Τελευταία εμφανίζονται σαν μανιτάρια γνωσιακοι συμπεριφοριστικοί
ψυχολόγοι που διατυμπανίζουν ότι έχουν βρει τη νέα θεραπεία για
ψυχολογικά προβλήματα: τη γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεία. Ενα
κομμάτι από τις αναλυτικές θεραπείες "γνωσιακή" και ένα από τις
συμπεριφοριστικές "συμπεριφοριστική". Το αποτέλεσμα; Φοβάμαι πως
θεωρητικά είναι κάτι το αξιοσημείωτο, που όμως με τη σημερινή
παιδεία των ψυχολόγων, την έλλειψη μηχανισμών ελέγχου καταλήγει να
εξαρτάται απόλυτα από την καλή ή κακή διάθεση, εμπειρία ή αδεξιότητα
όσων την ασκούν. Εκανα πάνω από ένα χρόνο και συζητήσαμε όλα τα
άσχετα θέματα, εκτός από αυτά που με απασχολούν. Χωρίς να το ξέρω,
εμφανίστηκα στα αρχεία ενός Ινστιτούτου με το οποίο δεν είχα καμία
σχέση (είχε όμως η ψυχολόγος που χρώσταγε μαθήματα στο πτυχίο των
μαθημάτων του Ινστιτούτου), πιέστηκα να γράψω αρνητικές σκέψεις για
επεξεργασία και όταν τελικά τις έγραψα η ψυχολόγος δεν ήξερε πως να
αρχίσει την επεξεργασία. Μου ανέθεσε ως εργασιοθεραπεία να γράψω την
εργασία της για το πτυχίο της στο Ινστιτούτο. Αντίθετα με ότι
αναφέρει η εκ των θεμελιωτών της συγκεκριμένης θεραπείας Judith
Beck, δεν είχε ούτε δομή στις συνεδρίες της, ούτε συγκεκριμένους
στόχους, ούτε ατζέντα συζήτησης, ούτε σύνδεση με προηγούμενο, ούτε
ανακεφαλαίωση. Περισσότερο ήταν θεραπεία "της κυράς μας της μαμμής".
Ερωτώ: α) Είναι τελείως ανεξέλεγκτοι τέτοιοι θεραπευτές (ιδιαίτερα
όταν ο παθών δεν έχει αποδεικτικά στοιχεία, λόγω της ειδικής
θεραπευτικής σχέσεις και των εμπιστευτικών στοιχείων που συζητάει),
β) πότε πρέπει να καταλάβει ο ασθενής ότι ο θεραπευτής είναι άσχετος
ή απατεώνας?
SMS POU ESTEILE I MYTHOMANIS THERAPEFTRIA (an den ta diavazete
kanete View Encoding Greek Windows kai ola diavazontai):
ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΣΕ ΤΙ? ΧΡΟΝΟ ΘΕΡΑΠΕΙΑΣ; ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΤΟ
ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΓΙΑΤΙ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΤΟΝ ΑΞΟΝΑ 2. ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η
ΓΝ-ΣΥΜΠ ΔΙΑΡΚΕΙ ΠΟΛΥ ΛΙΓΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΝΕΙΣ
ΝΑ ΠΕΙ ΕΚ ΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΩΝ ΟΤΙ Π.Χ. ΣΕ 20 ΣΥΝΕΔΡΙΕΣ ΕΝΑ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ
ΑΤΟΜΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΑΚΕΙΑ ΑΥΤΗ Η ΘΕΡΑΠΕΙΑ
ΑΛΛΑ ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΣΙΓΟΥΡΗ ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΗ ΒΕΛΤΙΩΣΗ. ΑΦΗΣΤΕ ΣΕ ΦΑΚΕΛΟ ΤΑ
ΑΡΘΡΑ ΑΥΤΑ (δηλ. την εργασία που θα παρουσιάσει) ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ. ΟΙ
ΜΕΤΑΠΤΩΣΕΙΣ ΣΑΣ ΣΟΒΑΡΕΣ ΛΟΓΩ ΜΕΤΑΙΧΜΙΑΚΗΣ. ΤΡΕΧΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΔΩ ΚΙ ΑΠΟ
ΚΕΙ ΔΕΝ ΒΟΗΘΑΕΙ. ΜΙΑ ΔΟΚΙΜΗ ΘΑ ΣΑΣ ΠΕΙΣΕΙ (φυσικά, αφού είχε
προηγουμένως συνεννοηθεί με το φίλο και ερωτευμένο μαζί της κύριο
Επόπτη, να τον δει δυο φορές εισπράττοντας 70+70=140 Ευρώ, για να
του πει μετά ότι καλό είναι να γυρίσει στην παλιά του θεραπεύτρια –
αλληλεγγύη αδέλφια!)
Ομως η Judith Beck έχει γράψει σε βιβλία της που αρνούνται
πεισματικά να διαβάσουν οι εν Ελλάδι γνωσιακοί-συμπεριφοριστές
ψυχολόγοι (στου κασσίδη το κεφάλι..) ότι προτού αποφανθείς ότι
κάποιος έχει διαταραχή προσωπικότητας πρέπει να έχεις κάνει κάποια
προσπάθεια επεξεργασίας των αρνητικών σκέψεων. Και όχι να του κάνεις
ντους με άσχετες με εκείνον κεντρικές πεποιθήσεις (core beliefs)
π.χ. ότι ο κόσμος είναι εχθρικός, επειδή η άσχετη θεραπεύτρια αυτό
έχει κρατήσει μόνο στις σημειώσεις της από τις παραδόσεις στο
Ινστιτούτο της.
Τόσο δύσκολο είναι σε συζητήσεις σε διάφορα round-tables (όπως π.χ.
στο http://www.ibrt.gr/ereyna/2_grapti_meleti_peristatikoy.pdf) να
τολμήσει κάποιος από τους παρισταμένους να ρωτήσει την μυθομανή
θεραπεύτρια που κάνει παρουσίαση «δύσκολου περιστατικού» αν:
- προτού καταλήξει στη διάγνωση της «μεταιχμιακής» είχε προσπαθήσει
να ερμηνεύσει ή επεξεργαστεί (ή έστω να συνεισφέρει ή τέλος απλώς να
ακούσει απαθώς την άποψη του πελάτη για) τις αρνητικές σκέψεις και
πεποιθήσεις, αφού το γραφείο/ιατρείο της είχε κατακλυστεί από λίστες
τέτοιων σκέψεων;
- μήπως είναι ανίκανη να επεξεργαστεί αρνητικές σκέψεις;
- μήπως η ίδια είναι ασθενής και δεν θα έπρεπε να παίζει ρόλο
θεραπευτού (είναι άραγε σύμπτωση που τόσο οι ασθενείςπλειψηφία τους
όσο και οι θεραπευτές στην πλειοψηφία τους είναι γένους θηλυκού);
- μήπως συνέπεσε η «παρουσίαση του δύσκολου περιστατικού» με κάποια
ανειλημμένης υποχρέωσης προς τους συναδέλφους της; Μήπως απλώς του
κόλλησε τη διάγνωση για να κάνει με ένα σμπάρο δύο τριγώνια;
- μήπως θα έπρεπε αν ερωτηθεί για το τι έγινε στη συνέχεια, μετά την
καταπληκτική διάγνωση; Η μυθομανής θεραπεύτρια απλώς ένιψε τας
χείρας της και πήγε να κάνει ηλιοθεραπεία;
- μήπως είχε διαβάσει (ή της είχε σφυρίξει κάποιος για τα εξής που
γράφει η Judith Beck) «…16. There may have been no agreement between
therapist and pa¬tient about the treatment goals. Given that the
goals of therapy are ex¬plicit and operationally defined, the
patient and therapist need to check their agreement on the
therapeutic goals. Developing a treatment plan and having the
patient read and sign the plan are parts of informed con¬sent
procedure for treatment that is required in many mental health
set¬tings. Stating the goals for a set period (e.g., for 3 months),
discussing the rationale for the goals, accepting patient input,
negotiating changes, checking patient understanding, and getting and
giving feedback are in¬trinsic to the cognitive therapy model. A
review and reference back to treatment goals to check ongoing
agreement as therapy proceeds is also crucial to maintaining
collaboration across time»;
Γνωσιακές-συμπεριφοριστικές μέθοδοι τραιναρίσματος επεξεργασίας
αρνητικών σκέψεων, πεποιθήσεων και ενδιάμεσων πεποιθήσεων
(προέλευσης Α. Beck)
1. Εντοπισμός αρνητικής σκέψης (π.χ. μήπως δεν είναι γνωσιακή
θεραπεία, αλλά θεραπεία της κυράς μας της μαμμής). Καταγραφή της. Σε
περίπτωση μη εντοπισμού συγκεκριμένης αρνητικής σκέψης, γίνεται
συζήτηση για αρνητικές σκέψεις των παχύσαρκων, έστω και αν ο
θεραπευόμενος είναι πετσί και κόκαλο.
2. Παρουσίαση στον θεραπευόμενο ενός φύλλου χαρτιού με παιδαριώδη
σχηματική απεικόνιση και επεξήγηση αρνητικών σκέψεων, με τίτλους που
δεν βγάζουν κανένα νόημα. Συζήτηση αδυναμίας του θεραπευόμενου να
καταλάβει τι διάολο σημαίνουν αυτά. Διαβεβαίωση του θεραπευτή ότι 99
στους 100 ασθενείς του (SIC) καταλαβαίνουν με την πρώτη περί τίνος
πρόκειται και συνεργάζονται καταγράφοντας σκέψεις τους. Επίκληση του
επιχειρήματος ότι και στο Ινστιτούτο χρησιμοποιούν την ίδια σελίδα.
3. Πρόταση για βιβλιοθεραπεία. Υπόδειξη βιβλίων, που μιλούν όμως για
γνωσιακή θεραπεία και όχι εκείνη της κυράς μας της μαμμής.
Συνειδητοποίηση από τον θεραπευόμενο ότι έχει μπόλικες αρνητικές
σκέψεις. Καταγραφή τους. Παρουσίασή τους στο θεραπευτή. Αμηχανία του
θεραπευτή («Μα εγώ μετά βίας βγάζω μία αρνητική σκέψη από τους
πελάτες μου και εσείς μου φέρατε τόσες!»–Θα κάνει πως ξέχασε τι
έλεγε προηγουμένως για τους 99 στους 100).
4. Υπόδειξη στο θεραπευόμενο να βάλει σε διαφορετικές στήλες τις
αρνητικές σκέψεις και να συμπληρώσει όλες τις στήλες (Assumptions,
ενδιάμεσες αρνητικές σκέψεις, πεποιθήσεις, ενισχυτικά γεγονότα για
την εμπέδωση των πεποιθήσεων, αμφισβήτηση, εναλλακτική πρόταση, πως
αισθάνεσαι μετά την πρόταση που έκανες εσύ ο ίδιος). Αφιέρωση
ειδικής συνεδρίας για την διευκρίνιση ότι core beliefs ερμηνεύεται
στα ελληνικά «πυρηνικές πεποιθήσεις» και όχι «κεντρικές
πεποιθήσεις». Επεξήγηση ότι έτσι το ερμηνεύουν στο Αιγινήτειο και
επομένως έτσι είναι η ελληνική γλώσσα. Παράθεση επιχειρήματος ότι
core ερμηνεύεται μόνο πυρήνας, πυρηνικό, στο αγγλοελληνικό λεξικό
Divry’s (=Γεωργίου Κωνσταντοπούλου εκ Δίβρης).
5. Χωρίς να εξεταστούν οι ήδη εντοπισθείσες αρνητικές σκέψεις,
ψάχνουμε και για άλλες. Αναπομπή της λίστας στο θεραπευόμενο με
υπόδειξη για πιο γεωμετρικά καλαίσθητη σχεδίαση των στηλών των
βαθμών επεξεργασίας κάθε αρνητικής σκέψης. Επανυποβολή στο θεραπευτή
σε επόμενη συνεδρία.
6. Self disclosures του θεραπευτή προς το θεραπευόμενο, ώστε ο
τελευταίος να καταλάβει τι λάθη κάνει και να τα γράψει. Να γράψει
και τις αμφισβητήσεις που θα κάνει ο ίδιος στις δικές του αρνητικές
σκέψεις, καθώς και πόσο ωραία νιώθει τώρα που έκανε τη δουλειά όλη
μόνος του. Ηλιοθεραπεία του θεραπευτή που πρέπει να πίνει χυμούς για
να αποφύγει την αφυδάτωση. Σύσταση προς τον θεραπευόμενο να μην τον
φωτογραφίζει επειδή έχει κρέμα στο πρόσωπό του.
7. Συζήτηση, κατόπιν απορίας του θεραπευόμενου για την Judith Beck
και το Βιβλίο της Εισαγωγή στη Γνωσιακή Θεραπεία-Cognitive Therapy,
Basics and Beyond, ως προς ανάγκη δόμησης της συνεδρίας, εξαγωγή
συμπερασμάτων, σύνδεση με την προηγούμενη συνεδρία, ανάγκη να
συνοψίσει ο θεραπευόμενος στο τέλος της θεραπείας τι κατάλαβε και τι
δεν κατάλαβε, διαδικασία με οποία οδηγούμαστε από την αρνητική σκέψη
στην ενδιάμεση πεποίθηση και μετά στην πεποίθηση. Θα πρέπει να
εξηγηθεί στο θεραπευόμενο (αφού συμπληρωθούν τουλάχιστο 65 ώρες
συνεδριών) ότι αυτά δεν είναι απόλυτα («Ναι, υπάρχουν ορισμένοι
άκαμπτοι συνάδελφοί μου που ακολουθούν αυτή τη δομημένη τεχνική.
Ομως έχει γραφτεί – πού; στον Τηλεθεατή;- ότι αυτό κουράζει τους
ασθενείς, και πράγματι όλοι οι ασθενείς μου, μου έχουν έρθει
παρακαλώντας με, ικετεύοντάς με να μιλάμε ελεύθερα γιατί δεν
αντέχουν αυτή τη δόμηση. Εγώ επειδή ενδιαφέρομαι πραγματικά για
αυτούς και τους αγαπάω, δεν κάνω δόμηση, για το καλό τους»)
8. Συζήτηση για άλλο είδος θεραπείας που έμαθε ο θεραπευτής ότι
κάνουν στο εξωτερικό, και το οποίο έχει σχέση με τη γνωσιακή
θεραπεία επειδή δίνει απαντήσεις π.χ. γιατί ο ασθενής νιώθει
κατώτερος, ή ότι τον δουλεύουν.
9. Ανακάλυψη ότι υπάρχουν στο φάκελο του θεραπευτή πολλές δεκάδες
αρνητικών σκέψεων που λιμνάζουν επί μήνες, χωρίς να έχουν συζητηθεί.
Επιχειρήματα για ανατροπή των ισχυρισμών του θεραπευόμενου («Μα
εσείς φταίτε για τη διαχείριση του χρόνου, εγώ απλώς συζητάω αυτά
που φέρνετε εσείς στη συνεδρία! Κοιτάξτε πως χαμογελάω σαν αυθόρμητο
παιδί!»).
10. Ο θεραπευόμενος θα μπορούσε να επικοινωνήσει με με e-mail με
άλλο γνωσιακό συμπεριφοριστικό θεραπευτή, πρώην μπάτσο, και να λάβει
την απάντηση («Στη γνωσιακή θεραπεία υπάρχει πάντα δομή,
επαγγελματικότητα και πάντοτε σαφής χρονικός ορίζοντας»). Η
φράση «σαφής χρονικός ορίζοντας», μπορεί να χτυπήσει σαν καμπάνα στο
μυαλό του θεραπευόμενου. Επικοινωνία με το θεραπευτή του.
11. Ο θεραπευτής μπορεί να στείλει μήνυμα SMS στο θεραπευόμενο, να
μη ζητάει σαφή χρονικό ορίζοντα, επειδή «έχει διαταραχή
προσωπικότητας» (πρώτη φορά να του το πει με SMS) και επομένως
έχει «πολλή, πολλή, πολλή δουλειά ακόμα!»
12. Ο θεραπευτής, χωρίς να ακολουθήσει τη μέθοδο που περιγράφει η
Judith Beck, για μετάβαση από αρνητικές σκέψεις σε ενδιάμεσες
πεποιθήσεις, πρέπει να πετάξει στη μούρη του θεραπευόμενου
ό,τι «πυρηνικές» πεποιθήσεις πρέπει να έχει (προσέξτε –όχι «έχει») ο
θεραπευόμενος, αφού του έχει διαγνώσει τη συγκεκριμένη διαταραχή
(ίσως να είναι η συγκεκριμένη διαταραχή που έχει αναλάβει σαν
εργασία να παρουσιάσει σε ομήγυρη εκλεκτών θεραπευτών, οπότε ο
πελάτης γίνεται guinea pig). Ετσι, θέλει δεν θέλει, ο θεραπευόμενος
έχει δύο επιλογές ή να κάνει το θύμα, αποδεχόμενος πεποιθήσεις που
δεν του πάνε, ή να πάει αλλού. Μπορεί ο θεραπευόμενος να ρωτήσει με
e-mail μια άλλη θεραπεύτρια τι να κάνει. Σε μια τέτοια περίπτωση,
εκείνη θα πρέπει να του απαντήσει, μεταξύ άλλων, ότι «πρέπει να
συζητήσετε το θέμα με το θεραπευτή σας. Αν πάτε σε άλλο θεραπευτή
μην παραλείψετε να του αναφέρετε το λόγο διαφωνίας σας με τον
προηγούμενο».
13. Ο λόγος του προηγούμενου είναι προφανής. Για την περίπτωση που ο
θεραπευόμενος το κρύψει από το νέο θεραπευτή του, θα πρέπει να
ζητηθεί εκ των προτέρων από τους συναδέλφους να δείξουν συναδελφική
αλληλεγγύη. Κανένας δεν πρέπει να δέχεται άνθρωπο που υποτίμησε τη
διάγνωση και διαδικασία –καλή ή κακή- άλλου συναδέλφου.
14. Μπορεί να γίνει δεκτό αίτημα του θεραπευόμενου για γνωσιακή-
συμπεριφοριστική θεραπεία μέσω μερικών e-mails, επι αμοιβή. Φυσικά
στην αμοιβή περιλαμβάνονται 40 λεπτά για τη λήψη του μηνύματος και
άλλα 40 λεπτά για την αποστολή της απάντησης, επειδή το computer του
θεραπευτή είναι αργό και καθυστερεί στην πρόσβαση στο Ιντερνέτ και
θα το αλλάξει ….. το Μάιο. Το περιεχόμενο των απαντητικών μηνυμάτων
πρέπει να περιέχει μόνο διευκρινιστικές ερωτήσεις, χωρίς να οδηγεί
σε κάποιο γνωσιακό συμπέρασμα. Παράλληλα να του μαθαίνει μερικά
κόλπα για να θυμάται ονόματα (π.χ. για να θυμάσαι τον Γαβριήλ
Γαβριηλίδη, να έχεις στο μυαλό σου το ΓΑΒ-ΓΑΒ του σκύλου).
15. Θα πρέπει να καταγγελθεί σαν απαράδεκτη η άποψη της Judith Beck,
σύμφωνα με την οποία «είναι δυνατόν να υπάρχει και αρνητική σκέψη
που να είναι αληθινή και στην περίπτωση αυτή ο θεραπευτής αντί να
την αμφισβητεί, βοηθάει τον θεραπευόμενο να επιλύσει το βασικό του
πρόβλημα». Αυτό φέρνει σε δύσκολη θέση το γνωσιακό θεραπευτή που
έχει σαν στόχο του να δουλεύει μόνο από τα συγκεκριμένα γνωστικά
λάθη, τα οποία έχουμε μάθει απέξω κι ανακατωτά. Διαφορετικά ανοίγει
το κουτί της Πανδώρας και ….. Δεν είναι δουλειά του γνωσιακού
θεραπευτή να ασχολείται με άλλο πρόβλημα (π.χ. αν έχασε τη δουλειά
του ο θεραπευόμενος) εκτός από το να τον βοηθήσει να
συνειδητοποιήσει τις στάνταρντ αρνητικές σκέψεις που κάνει.
16. Μπορεί τέλος να ανακαλύψει ο θεραπευτής (με καθυστέρηση 3 μηνών)
ότι έχει ξεχάσει συγκεκριμένο κείμενο, το οποίο είχε υποσχεθεί να
διορθώσει ως προς τη διαδικασία των αρνητικών σκέψεων. Τότε του
λέγει «α νόμιζα ότι τα κάνατε με άλλο θεραπευτή το καλοκαίρι!».
17. Τελευταίο επιχείρημα, μετά από 70 ώρες συνεδριών, ο θεραπευτής
μπορεί να πει «ε, αν τελικά δεν είστε ευχαριστημένος από την
προσέγγισή μου, μπορείτε να πάτε σε άλλο θεραπευτή» (έχοντας βέβαια
φροντίσει να σαμποτάρει επιτυχώς μια παρόμοια προσπάθεια προσέγγισης
άλλου θεραπευτή). Αν ο θεραπευόμενος ζητήσει από το θεραπευτή του
να του συστήσει κάποιον άλλον, εκείνος πρέπει να κάνει πως δεν ξέρει
κανέναν. Μπορεί να προσποιηθεί μόλις γύρισε από σπουδές που έκανε
στη Μαδαγασκάρη και δεν ξέρει ούτε έναν.
18. Οι θεραπευτές δεν πρέπει να νιώθουν άσχημα όταν διαχειρίζονται
αρνητικές σκέψεις με αυτό τον τρόπο. Με τη διαδικασία αυτή ο
θεραπευόμενος θα ξεχάσει την αρχική αιτία που τον ενοχλούσε και θα
έχει αγανακτήσει με το θεραπευτή του (=θα μπορούσε να αποτελέσει
κάποια βερσιόν ομοιοπαθητικής!) Επίσης, όταν ο θεραπευόμενος πάψει
να αγανακτεί κατά του θεραπευτή (που δεν δίνει λογαριασμό σε κανένα
και δεν νιώθει ποτέ άσχημα για το «έργο» του), σημαίνει ότι είναι
κοντά στο τέλος της θεραπείας.
19. Γενικά ο Γνωσιακός θεραπευτής πρέπει να είναι ένα αυθόρμητο
παιδί, απαλλαγμένο από οποιοδήποτε αίσθημα ενοχής, ευχάριστο στην
παρέα του, που θα αντιμετωπίζει τα πάντα με ένα χαμόγελο και δεν θα
κρατάει άσχημες σκέψεις στο κεφάλι του.
Μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω μερικά επιχειρήματα που επικαλέσθηκε η εν λόγω γνωσιακή συμπεριφοριστική θεραπεύτρια κατά τις συνεδρίες της:

Συγκεντρώνω όσο περισσότερες πληροφορίες μπορώ για να το λύσω αντικειμενικά. Παράδειγμα που σας είπα είναι το σεμινάριο. Πως το έχετε κάνει; Μου είχατε πεί ότι ο λόγος είναι ότι ο σύλλογος των ψυχολόγων, ξέρω εγώ, θέλει να κρατήσει ορισμένα πράγματα για αυτό. Η εξέταση των πραγμάτων δεν σημαίνει ότι καταλήγουμε σε κάτι. Υπάρχει δηλαδή μία αντικειμενική θεώρηση των στοιχείων. Υπάρχει το βιβλίο που σας έδωσα για τη συναλλακτική ανάλυση και έχω άλλα δύο. Είναι δυνατόν να μην ήξερα ότι υπάρχει συναλλακτική ανάλυση ή ότι υπάρχουν σεμινάρια συναλλακτικής ανάλυσης όταν και βιβλία συναλλακτικής ανάλυσης έχω και το διδάσκω τόσα χρόνια. Είναι αυτό που σας έλεγα πριν ότι κάνετε μια «μαγική σκέψη» εκείνη τη στιγμή. Μπαίνετε στη διαδικασία των προκαταλήψεων, «ότι επειδή είμαι ψυχολόγος υπάρχει πιθανότητα να σας αποκρύψω κάτι». Χωρίς όμως αντικειμενικά να έχετε εξετάσει ότι νά αυτός είναι ο λόγος. Κάνετε μία υπεργενίκευση και μια βασικά σκέψη όχι ορθολογιστική όταν μου το λέτε αυτό. Επηρεάζεστε δηλαδή από το συναίσθημα. Ενώ η αντικειμενική θεώρηση είναι «κοίτα αυτό και αυτό και αυτό και αυτό, εξετάζω τις ενδείξεις και ανάλογα με τις ενδείξεις αποφασίζω ότι ισχύει αυτό ή δεν ισχύει». Σας το θέτω αυτό σαν παράδειμα μιά και το συζητήσαμε. Αν βέβαια υπάρχουν άλλα πράγματα όπου φέρεστε διαφορετικά, εντάξει, τουλάχιστο σε ορισμένα πράγματα τα οποία έχουμε συζητήσει νομίζω ότι ..... Μπορεί σε άλλα πράγματα στη ζωή σας π.χ. στα εργασιακά, να το κάνετε αυτό. Εγώ λέω τώρα για 2-3 θέματα που έχουμε συζητήσει εμείς. Και εσείς σκέφτεστε ανάλογα με τη συχνότητα, δηλαδή πόσο συχνά μπαίνετε στη διαδικασία να κάνετε αυτό και πόσο συχνά παρασέρνεστε από μη αντικειμενική θεώρηση. Και ουσιαστικά οι όλες εμμονές πολλές φορές έχουν και αυτό το λόγο, γιατί αυτή η αντικειμενική θεώρηση κάπου λίγο χωλαίνει. Και γι’ αυτό και υπάρχει και η αμφιβολία «α, είναι έτσι;». Φυσικά στον εργασιακό σας χώρο δεν ξέρω αν το κάνετε αυτό. Αλλά σκεφθείτε το όσον αφορά γενικότερα τη ζωή σας, σαν συχνότητα, αν μπαίνετε σε μια διαδικασία να το κάνετε αυτό ή όχι. Γιατί σ’ αυτό το τεστάκι τσεκάρουμε κατά πόσο η τάση μας είναι προς τα εκεί. Όχι αν κάποιες φορές τύχει να κάνουμε κάτι άλλο, αλλά γενικά κατά πόσο η τάση μας είναι στο να κάνουμε αυτό που λέγει η πρόταση, όσον αφορά τη συχνότητα και την ένταση. Έτσι βγάλατε ένα αυθαίρετο συμπέρασμα χωρίς επαρκή στοιχεία. Ίσα ίσα τα στοιχεία ήταν για το εναντίον, δηλαδή τα στοιχεία έλεγαν ότι εγώ είχα και τη γνώση και την εμπειρία να κάνω τέτοια σεμινάρια εξ ού και έχω ένα σωρό βιβλία συναλλακτικής ανάλυσης στη βιβλιοθήκη μου και εξ ού και ασχολούμαι με σεμινάρια εδώ και πολλά χρόνια σε κατάρτισης και εταιρείες. Άρα πως είναι δυνατό να μη γνωρίζω ότι υπάρχουν σεμινάρια συναλλακτικής ανάλυσης, η οποία συναλλακτική ανάλυση είναι ένα εργαλείο ανάλυσης της επικοινωνίας. Και εφόσον ασχολούμαι με σεμινάρια επικοινωνίας μιά και αρχικά προτού γίνω ψυχοθεραπεύτρια ήμουν εργασιακή ψυχολόγος, ψυχολόγος δηλαδή στο χώρο της εργασίας, πως λοιπόν να μη γνωρίζω για τις θεωρίες της επικοινωνίας και άρα και τη συναλλακτική ανάλυση (Σημείωση: Όμως το κακό ξεκίνησε όχι επειδή αμφέβαλα ότι ήξερε για Συναλλακτική Ανάλυση. Είχα ρωτήσει αν γνωρίζει να γίνονται σεμινάρια για τη γλώσσα του σώματος και μου είπε όχι). Αυτές όλες είναι επαρκείς μαρτυρίες γιατί έχουν να κάνουν με τις σπουδές μου, με το γεγονός ότι υπάρχουν βιβλία στη βιβλιοθήκη μου για τη συναλλακτική ανάλυση, άρα, σημαίνει ότι γνωρίζω το θέμα, πώς επομένως να μη γνωρίζω ότι υπάρχουν σεμινάρια συναλλακτικής ανάλυσης. Καταλάβατε; Άρα εδώ πέρα έχουμε την επαρκή μαρτυρία προς το αντίθετο, εσείς όμως βγάζετε το αυθαίρετο συμπέρασμα χωρίς επαρκή μαρτυρία. Θυμάστε που μου είχατε φέρει εκείνο το χαρτί του σεμιναρίου και σας είχα πεί, «Α, Συναλλακτική Ανάλυση, είναι Γονέας-Ενήλικος-Παιδί. Ναι αυτά τα σεμινάρια τα κάνω». Αυτό σας το είχα πει. Εσείς δεν το είχατε ακούσει αυτό, αλλά είχατε ακούσε ότι εγώ λαμβάνοντας αυτό το χαρτί από το Internet που διαφήμιζε το σεμινάριο που παρακολουθήσατε έλεγα «Α, τι είναι αυτό, δεν το έχω ξαναδεί αυτό, α υπάρχουν τέτοια σεμινάρια»; Με ακούσατε ποτέ να λέω αυτό το πράγμα; Με ακούσατε να λέω: «Μπα! Υπάρχουν σεμινάρια επικοινωνίας»; Θυμάστε να με ακούσατε να λέγω τέτοιο πράγμα; Αυτό λέω, ότι μπήκατε σε μία διαδικασία αποσπασματικά να συνθέσετε στο μυαλό σας μία εικόνα της δικιάς μου αντίδρασης με βάση την αρνητική εικόνα που έχετε για τους ψυχολόγους ότι έχουν κλίκα, δεν λένε πράγματα, είναι κρυψίνους, κριψίνοες στον πληθυντικό, κάποιος άλλος σας έχει πει ότι δεν υπάρχουν τέτοια και άρα τα συνδέετε στο μυαλό σας αφού και εγώ είμαι ψυχολόγος. Μπήκατε σε μια διαδικασία να κάνετε ένα διεργασικό λάθος, να κάνετε πρώτα απ’ όλα μια υπεργενίκευση, αφού κάποιος ψυχολόγος σας το είπε άρα όλοι οι ψυχολόγοι θα σας το έλεγαν, επειδή όλοι το λένε σημαίνει ότι όλοι θα το κάνουν, και από εκεί και πέρα βγάλατε ένα αυθαίρετο συμπέρασμα χωρίς επαρκή μαρτυρία, γιατί το ένα είναι η υπερ-γενίκευση. Δηλαδή επαρκής μαρτυρία είναι ότι το ακούσατε αυτό. Σας λέω ακούσατε εγώ να σας λέω ότι «πρώτη φορά βλέπω τέτοιο σεμινάριο, υπάρχουν τέτοια σεμινάρια επικοινωνίας; Α τι είναι αυτό; α, ποιός το κάνει; α, μάλιστα, αυτοί οι τίτλοι δεν σημαίνουν τίποτα, δεν ξέρω τι σημαίνουν». Δηλαδή ενώ θυμάμαι τουλάχιστον αυτό να έχω πει «α, συναλλακτική ανάλυση, Γονέας-Ενήλικος-Παιδί, αυτό το έχω κάνει και εγώ». Το λέω γιατί εκείνη τη στιγμή λειτουργεί επιλεκτικά η μνήμη και επηρεάζεται και από άλλες παραμέτρους, από συναισθήματα και γνωσίες, δηλαδή στάσεις, attitudes που λέμε σχετικά με ένα θέμα.

ekavh
στις 3/9/2007
15
εξαιρετικο

exw viwsei kai egw ton paniko se olh tou thn megaloprepeia..ekeinh thn stigmh noiwtheis na xanesai.Tremeis pagwneis exeis taxikardia..Nomiza pws tha pesw katw kai den m[porpousa ma elenksw tis anridraseis mou.Einai oti xeitotero eviwsei sthn zwh mou.To therapeysa omws monh mou.Otan to enoiosa kapoia mera na me kataklyzei eipa ston eayto mou oti kai na noiwsw den tha fovhthw then tha treksw ....kai emeina ekei...to viwsa san kyma pou tha erhei kai tha perasei..afethka se oti enoiwsa..kai kapoia stigmh efyge..xreiasthkan 2 fores gia na papsei na me tyrannaei h krish panikou mou.therapeythka monh mou.Mono me thn dynamh ths thetikhs skepshs.apoidexthka thn krish panikou thn ezhsa kai eksafanistheike monh ths..etsi opws hrthe..oloi mporoyne na therapeytoyn arkei na pistepsoum mesa tous PWS MPOROYN

plakel
στις 3/9/2007
16
Μπράβο για το άρθρο σας!

Είναι εξαιρετικά παρήγορο για αυτόν που το βιώνει να ξέρει ότι δεν είναι μόνος και ότι το βιώνουν και άλλα άτομα στην ίδια ακριβώς ένταση. Αυτό που θέλω να ρωτήσω είναι αν οι κρίσεις πανικού μπορούν να θεραπευτούν πλήρως και δια παντός ή εξαρτώνται πάντα από τον τρόπο σκέψης του ατόμου. Δηλαδή αν κάποιο άτομο είναι επιρρεπές σε αυτές (πολύ αγχώδες και φοβιτσιάρικο like me) και βιώσει έντονο στρες ξανά στη ζωή του θα τις ξαναπάθει?Είναι ολότελα επιλύσιμο το πρόβλημα ή κοιτάζουμε να το λύνουμε for now και βλέπουμε?

ferentinou
στις 31/1/2009
17
Πανικοσ

Είναι η τέταρτη φορά στη ζωή μου που αντιμετωπίζω διαταραχή πανικού. Ταχυπαλμίες, τάση εμετού, ανορεξία, κρυάδες, σφίξιμο στο στομάχι, ζαλάδες, δυσκολία συγκέντρωσης κ.α. Θα σταματήσουν άραγε ποτέ όλα αυτά; Κάθε φορά που συμβαίνει αυτό το πράγμα νομίζω πως θα τρελαθώ... Δεν μπορώ ούτε να κοιμηθώ ήρεμα... Παίρνω Xanax για να βοηθηθώ....Τι άλλο πρέπει να κάνω για να απαλλαγώ από όλα αυτά;

fany131970
στις 12/3/2009
18
πολυ γενικο .

περισσοτερη αναλυση για τη θεραπια

fany131970
στις 12/3/2009
19
πολυ γενικο .

περισσοτερη αναλυση για τη θεραπια

στις 27/3/2009
20
Προταση

Νομίζω οτι σε τέτοιες περιπτώσεις θα βοηθούσε η ανταλλαγή απόψεων ανάμεσα σε άτομα που βιώνουν μια παρόμοια κατάσταση. Μέσα απο τις εμπειρίες των άλλων ίσως θα μπορούσατε να κατανοήσετε καλύτερα τον εαυτό σας, αλλά και να μάθετε απο τους άλλους κάποια τρίκ.

στις 27/3/2009
21
Προταση

Νομίζω οτι σε τέτοιες περιπτώσεις θα βοηθούσε η ανταλλαγή απόψεων ανάμεσα σε άτομα που βιώνουν μια παρόμοια κατάσταση. Μέσα απο τις εμπειρίες των άλλων ίσως θα μπορούσατε να κατανοήσετε καλύτερα τον εαυτό σας, αλλά και να μάθετε απο τους άλλους κάποια τρίκ.

marigoula2009
στις 30/5/2009
22
Κρισεις πανικου

Γεια σας .
Θα ηθελα να ρωτησω αν ειναι φυσιολογικο που εδω και μια εβδομαδα που θποφερω απο κρισειω πανικοθ μοθ εχει κοπει η ορεξη και νιωθω συνεχως αναγοθλεσ....ειναι δυνατο να μην εχω ορεξη να φαω εδω και 4 ημερες???
απαντηστε μου σας παρακαλω καποιος που γνωριζει η καποιος ποθ το εχει ηδη περασει

Κάντε το δικό σας σχόλιο

Test

Κατηγορίες

Διαβάστε ακόμα

Συζητήθηκαν

Δημοφιλή