Καρκίνος β Στηρίξτε τα αγαπημένα σας πρόσωπα που υποφέρουν.

Από: Μυρτώ | Διαβάστηκε 9075 φορές
Καρκίνος. Μια λέξη που τρομάζει αφού κρύβει μέσα της το θάνατο. Δυστυχώς η σοβαρή αυτή ασθένεια έχει αγγίξει την ίδια την οικογένεια των περισσοτέρων από εμάς , ή κάποιον γνωστό , ή κάποιο φίλο ή ένα άτομο του κοντινού μας περιβάλλοντος. Όλοι έχουμε κάποιο παράδειγμα κοντινού μας ατόμου που βασανίζεται από αυτή τη νόσο. Μαζί με τον πάσχοντα τις περισσότερες φορές υποφέρει και ολόκληρη η οικογένεια. Πως αντιμετωπίζουμε ένα άτομο που πάσχει από καρκίνο ; Πως μπορούμε να το στηρίξουμε;

Σύμφωνα με την Αμερικανική Αντικαρκινική Ένωση (American Cancer Society) και τον Οδηγό της για παροχή υποστήριξης σε άτομα του οικογενειακού περιβάλλοντος που πάσχουν από καρκίνο, η άμεση οικογένεια καθώς και οι στενοί φίλοι του πάσχοντα παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο ως προς την ψυχολογική του στήριξη. Το βασικό είναι να θυμόμαστε πως το άτομο που έχει καρκίνο δεν έχει πεθάνει αλλά είναι ακόμα στη ζωή και η ψυχολογική του κατάσταση δεν μας επιτρέπει να του εκφράζουμε θλίψη ή άρνηση σε σχέση με την κατάσταση του. Η διάγνωση της ασθένειας σαφώς έχει επηρεάσει τον πάσχοντα αλλά ας μην ξεχνάμε ότι εξακολουθεί να είναι το ίδιο άτομο , με τις ίδιες ευαισθησίες και προσωπικότητα. Θα πρέπει λοιπόν να τον αντιμετωπίζουμε φυσιολογικά, να μοιραζόμαστε μαζί του τα ενδιαφέροντα του και τον χρόνο του όπως το κάναμε και στο παρελθόν (και ίσως λίγο περισσότερο) και θα πρέπει μα είμαστε δίπλα του ανά πάσα στιγμή έχει ανάγκη να μιλήσει ή να ξεσπάσει.

Οι περισσότεροι από εμάς , μόλις έρθουμε αντιμέτωποι με την ασθένεια ενός αγαπημένου προσώπου νιώθουμε σύγχυση. Δεν ξέρουμε τι να πούμε. Δεν ξέρουμε τι να κάνουμε. Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι να δείξουμε το ενδιαφέρον και την αγάπη μας. Το χειρότερο πράγμα που θα μπορούσαμε να κάνουμε είναι να αποφεύγουμε τον πάσχοντα , απλά και μόνο γιατί εμείς δεν έχουμε τη δύναμη να αποδεχτούμε την ασθένεια του ή δεν ξέρουμε πώς να τον χειριστούμε. Πρέπει να τηρήσουμε την ίδια στάση που είχαμε και στο παρελθόν χωρίς να είμαστε παθητικοί ή υποτακτικοί επειδή τον λυπόμαστε. Υπάρχει μεγάλη διαφορά στην λύπηση και στη στήριξη. Η στήριξη δείχνει την πρόθεση μας να τον βοηθήσουμε να πολεμήσει την ασθένεια του. Η λύπηση είναι η αντίδραση μας απέναντι σε ένα άτομο που το θεωρούμε ξεγραμμένο. Πρέπει να είμαστε θετικοί και βοηθητικοί απέναντι του αλλά όχι από λύπηση και οίκτο αλλά από αγάπη και ενδιαφέρον.

Για να μπορέσουμε να βοηθήσουμε πραγματικά ένα άτομο που πάσχει από καρκίνο θα πρέπει για λίγο να μπούμε στη δική του ψυχολογία και στα δικά του συναισθήματα. Φοβάται ; Νιώθει απογοητευμένος ή θυμωμένος ; Στεναχωριέται ; Υπάρχουν πράγματα που θα ήθελε να κάνει ; Τι τον κάνει να νιώθει ευτυχία και του αποσπά την προσοχή από την ασθένεια και τα επακόλουθα της ; Για να μπορέσουμε να τον στηρίξουμε πρέπει πρώτα να καταλάβουμε τι περνάει. Μην ξεχνάτε πως και για τον ίδιο είναι πολύ δύσκολο να αποδεχτεί την κατάσταση του. Επίσης , οι περισσότερες ιστορίες που έχουμε ακούσει για τον καρκίνο μιλούν για πόνο και θάνατο. Είναι λογικό λοιπόν να είναι τρομαγμένος και ανασφαλής. Καθησυχάστε τον και μιλήστε του και για όλες εκείνες τις περιπτώσεις που θεραπεύτηκαν. Μην τον αγνοείτε και μην τον παραμελείτε. Σας έχει ανάγκη.

Μην φοβάστε τις λέξεις. Μιλήστε ανοιχτά μαζί του για την ασθένεια του, φυσιολογικά και ειλικρινά. Η αποφυγή τους θέματος ή ακόμα και της ίδιας της λέξης μάλλον εντείνει τους φόβους του και κάνει την ασθένεια ακόμα πιο τρομακτική στα μάτια του. Αποφεύγετε να ψιθυρίζετε ή να μιλάτε χαμηλόφωνα και μυστικά με τους άλλους συγγενείς για την κατάσταση του. Αυτό του δημιουργεί μεγαλύτερη ανασφάλεια γιατί πιστεύει πως υπάρχουν ακόμα σοβαρότερες επιπλοκές στην κατάσταση του που πιθανό να του τις αποκρύπτετε. Η αντιμετώπιση αυτή αυξάνει το άγχος και το φόβο του πάσχοντα.

Μην συγκρίνετε ποτέ τον πάσχοντα με άλλες περιπτώσεις καρκινοπαθών που γνωρίζετε. Καμία περίπτωση δεν είναι η ίδια. Μην δίνετε συμβουλές για εναλλακτικές θεραπείες , εκτός εάν είστε γιατρός. Μια λανθασμένη συμβουλή μπορεί να αποβεί μοιραία.

Το γέλιο είναι θεραπευτικό. Κάντε τον να γελάσει, δείτε μια κωμωδία παρέα και χαρίστε του ευτυχία. Την έχει ανάγκη. Μιλήστε για το παρελθόν , για ευχάριστες στιγμές. Τονίστε του πόσο σημαντικός και πόσο ξεχωριστός ήταν και είναι για εσάς. Αγκαλιάστε τον και εκφράστε του τρυφερότητα και ζεστασιά. Σε αυτές τις δύσκολες στιγμές δεν πρέπει να είναι μόνος και αυτό πρέπει να το κάνετε ξεκάθαρο όσο αυτονόητο και αν ακούγεται. Είσαστε δίπλα του , κοντά του και τον στηρίζετε. Μην ξεχνάτε ούτε στιγμή να του το δείχνετε και να του το υπενθυμίζετε.

Να είσαστε πάντα ειλικρινής απέναντι του και στα ερωτήματα που σας κάνει. Μη του δίνετε ψεύτικες ελπίδες εκτός και εάν υπάρχει ελπίδα πραγματικά. Επίσης μη θεωρείτε σαν δεδομένο ότι ο πάσχοντας θα πεθάνει λόγο της ασθένειας του. Οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με την εξέλιξη της ασθένειας του θα πρέπει να είναι αισιόδοξη και θετική.

Το πιο βασικό είναι να μπορείτε να τον ακούτε και να τον καταλαβαίνετε. Μοιραστείτε τα συναισθήματα σας και τους προβληματισμούς σας και μείνετε κοντά του. Μην ξεχνάτε να του δείχνετε την αγάπη σας με κάθε τρόπο.

Η αξία των ανθρώπων φαίνεται στα δύσκολα. Είναι μεγάλη δύναμη να μπορούμε να φέρνουμε την ελπίδα και το χαμόγελο σε ένα αγαπημένο πρόσωπο που υποφέρει. Είναι μεγαλείο ψυχής να μπορούμε να στηρίζουμε όταν όλα καταρρέουν !


Αξιολόγηση

Το άρθρο έχει αξιολογηθεί με 4.7 / 5 σε 23 ψήφους

Κάντε τη δική σας αξιολογηση για το άρθρο:

Επιστροφή

Τα σχόλια σας

teo65
στις 27/10/2004
1
μπράβο

Πάρα πολύ καλό. Όλα είναι σωστές τοποθετήσεις που αν δεν τις ζήσει κάποιος δεν τις καταλαβαίνει.Είχα εμπειρία στενού οικογενοιακού μου προσώπου.Συμφωνώ αλλά με στεναχωρεί κάτι που δεν θα δικαιολογίσω τον εαυτό μου ποτέ στην υπόλοιπη ζωή μου.Τα γνώριζα όλα αυτά αλλά ΕΚΑΝΑ ΠΟΛΥ ΛΙΓΑ.Συγνώμη γλυκέ μου πατέρα.

PROBLEM
στις 28/10/2004
2
Δεν ξέρω...

Δυστυχώς όμως γνωρίζω άτομα που κάνανε όλα αυτά και περισσότερα από όσα γράφεις Μυρτώ.

Μετά τον θάνατο όμως πέσανε σε κατάθλιψη, όχι γιατί χάσανε άνθρωπο από καρκίνο, αλλά γιατί χάσανε δικό τους άνθρωπο, ΝΕΟ.
Ότι και να κάνεις, στο τέλος θα λές ότι κάναμε πολύ λίγα. Ότι και να κάνεις, η θέση στο τραπέζι του στενού οικογενειακού κύκλου είναι κενή.
Απόστολος.

xristina_29
στις 2/11/2004
3
η ζωη συνεχιζεται

ετσι λενε μα πως συνεχιζεται?οταν χανεις εναν νεο ανθρωπο που παντα σε εκανε να γελας να σε βοηθα παντα στην θλιψη σου,,σε ολα,,οταν αφηνει πισω του μια ζωη γεματη ονειρα ,,αδεια ομως γιατι δεν υπαρχει αυτη να τα κανει πραγματικοτητα ,,πως? και ομως η ζωη συνεχιζεται χωρις εσενα ,,,στην ΡΙΑ που εφυγε ετσι αδικα ,,σε αγαπω πολυ και μου λειπεις,,και ποναει που δεν εισαι εδω ,,αλλα εισαι με τους αγγελους,,

Hearthunter
στις 3/11/2004
4
Ότι δε μας σκοτώνει μας κάνει πιο δυνατό;..

Μπράβο στη λεπτομερή ανάλυσή σου,στο θέμα πάνω αυτό Μυρτώ.. Είναι από τις καλύτερες δημοσιεύσεις σου,αλλά εγώ έχω πάλι κάτι ν'αντικρούσω,να σχολιάσω καλύτερα.
Καταρχάς συμφωνώ με τον teo65 ο οποίος λέει πως μονάχα,όσοι έχουν βιώσει τέτοιες καταστάσεις,είναι σε πολύ καλύτερη θέση να εκφέρουν γνώμη! Πάλι όμως θα ψιλοδιαφωνήσω σε δυο πραγματάκια μαζί σου Μυρτώ!
Είναι σωστό κ φρόνιμο να λες πως θα πρέπει να μπούμε στη ψυχολογία του ατόμου που πάσχει από καρκίνο,αλλά να ξέρεις ότι κ πάλι μπορεί να μας γυρίσει μπούμεραγκ μιας κ ίσως γυρίσει σε μια στιγμή να μας πει,ότι δεν είμαστε στη θέση του κ δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς είναι το να έχεις καρκίνο! Το άσχημο είναι πως σχεδόν πάντα έχει δίκιο,αλλά κ όταν δεν έχει,πάλι δεν μπορούμε να πούμε τίποτα.. Προσοχή λοιπόν κ με μέτρο η συμπαράστασή μας. Όχι ελλειπής,αλλά όχι κ υπερβολική!
Το άλλο που γράφεις:
''Να΄στε ειλικρινής απέναντί του,στα ερωτήματά του. Μην δίνετε ψεύτικες ελπίδες,εκτός κ αν πραγματικά υπάρχουν.Οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με την εξέλιξη της ασθένειάς του,πρέπει να'ναι αισιόδοξη κ θετική''.
Όπως βλέπεις Μυρτώ,υπάρχει αντίφαση.. Από τη μια πρέπει να'μαστε ειλικρινείς κ από την άλλη να'μαστε αισιόδοξοι κ θετικοί.. Δεν σε κατηγορώ που το έγραψες,αλλά όπως καταλ/νεις,δεν μπορεί να υπάρχουν προκαθαρισμένες απαντήσεις,ούτε καν συμπεριφορές.. Υπάρχουν ερωτήσεις (δεν χρειάζεται να φέρω παράδειγμα), που δεν ξέρεις βρε Μυρτώ τι να απαντήσεις..
Υπάρχουν φορές που ακόμα κ ο πιο καλός ομιλητής,δεν ξέρει τι να πει,σ'έναν τέτοιο άτομο..
Κ πάλι μπράβο στο θέμα που ανέφερες Μυρτούλα :ο)

Moonlight32
στις 10/9/2007
5
Σωστό...

Πριν λίγους μήνες ήμουν έτοιμη να παντρευτώ τον άνθρωπο που αγαπάω και με αγαπάει. Ένας έντονος βήχας που τον ταλαιπωρούσε τον ανάγκασε να επισκεφτεί γιατρό. Η διαγνωση ήταν γρίπη... Είναι ναυτικός και ταξιδεύει. Σε κάποιο λιμάνι της Αμερικής,καθώς ο βήχας που τον ταλαιπωρούσε συνεχίζοταν,επισκέφτηκε ένα νοσοκομείο... Η διάγνωση; Καρκίνος! Μου το είπε όταν τον ανάγκασα να μου απαντήσει στο γιατί με τις πράξεις του με έδιωχνε μακρυά του... Από τότε αντιμέτωπίζουμε τα πάντα μαζί και ζούμε όσο μπορούμε. Κάνουμε όνειρα για οικογένεια αφού οι γιατροί μας είπαν πως με μια επέμβαση που θα γίνει σε λίγους μήνες θα το ξεπεράσει... Ο χρόνος της αναμονής όσο κι αν μας τρελαίνει δεν μας πτοεί. Και το βασικο: ο καρκίνος δεν είναι τροχοπέδι στη σχέση μας Συζητάμε τα πάντα και για τα πάντα... Τώρα πια ξέρει πως είμαι δίπλα του και γελάει με τον τρόπο που προσπάθησε να με "προστατέψει" κρατώντας με μακρυά από όλο αυτό! Αυτή τη στιγμή λείπει ταξίδι πάλι και την επόμενη εβδομάδα έχει ραντεβού με τον γιατρό του, ο οποίος λέει πως η ψυχολογία παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη της ασ8ένειας... Όλα εξελίσονται ομαλά...

jordan21
στις 5/1/2008
6
Ότι γίνεται γίνεται για κάποιο λόγο

Πριν ένα μήνα έμαθα ότι η μητέρα μου πάσχει από καρκίνο και ότι η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη αφού είναι σε προχωρημένο στάδιο.Οι γιατροί μας έδωσαν ένα χρονοδιάγραμμα και μας είπαν πως όσο καλύτερη ψυχολογία έχει τόσο πιο πολύ θα αντέξει αντέξει.Ποτέ δεν πίστευα στα θαύματα αλλά τώρα είναι το μόνο που ζητάω.

astrinoula82
στις 17/11/2009
7
μερικα πραγματα που δεν πιστευεις οτι θα συμβουν σε εσενα ΓΙΝΟΝΤΑΙ

Και εμενα η μητερα μου εχει καρκινο , δεν το εχω πιστεψει και χονεψει καλα ακομα , δεν ξερω πως θα τα καταφερω?

Κάντε το δικό σας σχόλιο

Test

Κατηγορίες

Διαβάστε ακόμα

Συζητήθηκαν

Δημοφιλή